PL172183B1

PL172183B1 - Synergistyczny srodek chwastobójczy PL

Info

Publication number: PL172183B1
Application number: PL92315376A
Authority: PL
Inventors: Erwin Dr Hacker; Martin Dr Hess; Hans-Philipp Dr Huff; Hans Dr Schumacher
Original assignee: Hoechst Schering Agrevo Gmbh
Priority date: 1991-07-12
Filing date: 1992-07-10
Publication date: 1997-08-29
Also published as: ATE190467T1; CN1231121A; US5872077A; TR28811A; US5650375A; PL172217B1; HUT61657A; DE59207323D1; ES2147816T3; RO117587B1; EP0807382A2; IE20010221A1; ZA925164B; EP0525474B1; EP0807381A3; EP0807382A3; IE980064A1; GR3021317T3; JPH05194124A; DK0713646T3

Abstract

1. Synergistyczny srodek chwastobójczy, zna- mienny tym, ze zawiera A) zwiazek o wzorze 1 albo jego sole w kom- binacji z B) jednym albo kilkoma sulfonylomocznika- mi, które sa rózne od zwiazku o wzorze 1, i ich solami w synergistycznie skutecznej ilosci, przy czym stosu- nek wagowy ilosci zwiazku o wzorze 1 albo jego soli do zwiazków z grupy B wynosi 1:200 do 20:1. WZÓR 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek chwastobójczy, który zawiera

A) związek o wzorze 1 albo jego sole w kombinacji z

B) jednym albo kilkoma sulfonylomocznikami, które są różne od związku o wzorze 1 i ich solami w synergistycznie skutecznej ilości, przy czym stosunek wagowy ilości związku o wzorze 1 albo jego soli do związków z grupy B wynosi 1:200 do 20:1.

Związek o wzorze 1 określany jest jako Amidosulfuron i znany jest z europejskiego opisu patentowego nr EP-A-0 131 258 opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-A-4 718 937).

Amidosulfuron to znaczy 1-N-metylo-N-(metylosuhonylo)-aminosulfonylo]-3-(4,6-dimetoksypirymidyn-2-ylo) mocznik jest chwastobójczą substancją czynną z grupy sulfonylomoczników i stosuje się go z reguły w ilościach wynoszących 5 - 120 g ai/ha sposobem przed wschodowym i powschodowym w zbożu, ryżu oraz kukurydzy, przy czym zwalczane jest szerokie spektrum jednorocznych i wieloletnich chwastów oraz chwastów turzycowatych (Cyperaceen) (g ai/ha oznacza ilość gramów na hektar, w odniesieniu do aktywnej substancji czynnej). W celu zastosowania substancję czynną preparuje się z reguły jako rozpuszczalny w wodzie proszek zawiesinowy (WP) albo jako dający się dyspergować w wodzie granulat (WDG) i używa w postaci rozcieńczonej w zwykły sposób wodą.

Jako sulfonylomoczniki grupy B odpowiednie są przede wszystkim następujące:

a) sulfonylomoczniki, które stosuje się przede wszystkim w zbożu, częściowo w ziemniakach i użytku zielonym do zwalczania chwastów i chwastów z rodziny traw sposobem powschodowym, np. w ilości 5 - 80 g ai/ha, np.

aa) Triasulfuron, to znaczy 1-[2-(2-chloroetoksy)-fenylosulfonylo/-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-mocznik;

ab) Chlorsulfuron, to znaczy 1-(2-chlorofenylosulfonylo)-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5triazyn-2-ylo)-mocznik;

ac) Tribenuron albo Tribenuron-methyl, to znaczy 1-[2-(karboksy- lub metoksykarbonylo)fenylosulfonyloj-3-metylo-3-(4-metoks^-6-mc1^^yl<^^1,3,5-tria^yn-2-ylo)-mocznik;

ad) Thifensulfuron albo Thifensulfron-methyl, to znaczy 1-[2-(karboksy- lub metoksykarbonylo)-tiofen-3-ylo-sulfonylo]-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-moczniki

b) sulfonylomoczniki, które stosuje się przede wszystkim w kukurydzy i uprawach długoletnich do zwalczania chwastów i chwastów z rodziny traw w sposobie powschodowym w ilości 5 - 80 kg ai/ha, np.

ba) Nicosulfuron, to znaczy 1-[3-(dimetyloaminokarbonylo)-pirydyn-2-ylo-sulfonyloj-3(4,6-dimetoksypirymidyn-2-ylo)-mocznik;

bb) Primisulfuron albo Primisulfuronmethyl, to znaczy 1-[2-(karboksy- lub metylokarbonylo)-fenylosulfonyloj-3-[4,6-bis(difluorometoksy)-pirymidyn-2-yloj-mocznik;

.172183 be) DPX-E 9636, to znaczy 1-[3-(etylosulfonylo)-pirydyn-2-ylo-sulfonylo]-3-(4,6-dimetoksy-pirymid-2-ylo)-mocznik;

bd) pirydylosulfonylomoczniki, jakie opisane są w zgłoszeniu patentowym PCT PCT /EP 90/02308 (WO 91/10660), korzystnie pirydylosulfonylomoczniki o wzorze A1 albo ich sole^ przy czym E oznacza CH albo N, korzystnie CH, R⁴ oznacza atom jodu albo grupę NR⁹R¹⁰, R⁵oznacza atom wodoru albo chlorowca, grupę cyjano, grupę Ci-C3-alkilową, Ci-C3-alkoksylową, Ci-C3-chlorowcoalkilową, Ci-C3-chlorowcoalkoksylową, Ci-C3-alkilotio, (Ci-C3-alkoksy)-CiC3-alkilową, (Ci-C3-alkoksy)-karbonylową, mono- albo di-(Ci-C3-alkilo)-aminową, Ci-C3-alkilo-sulfinylową albo -sulfonylową, grupę SO2NR^aR^b albo CO-NR^aR^b, szczególnie atom wodoru, R^a, Rb niezależnie od siebie oznaczają atom wodoru, grupę Ci-C3-alkilową, Ci-C3-alkenylową, Ci-C3-alkinylową albo razem tworzą grupę -(CH2)4-, -(CH2)5- albo -(CHib-O-iCHih-, R⁶oznacza atom wodoru albo grupę CH3, R⁷ oznacza atom chlorowca, grupę Ci-C2-alkilową, Ci-C2-alkoksylową, Ci-C2-chlorowcoalkilową, korzystnie CF3, grupę Ci-C2-chlorowcoalkoksylową, korzystnie OCHF2 albo OCH2CF3, R⁸ oznacza grupę Ci-Ca-alkilową, Ci-C2-chlorowcoalkoksylową, korzystnie OCHF2 albo grupę Ci-Ca-alkoksylową, a R⁹ oznacza grupę Ci- C4 -alkilową, zaś R¹⁰ oznacza grupę Ci-C4-alkilosuifonylową albo r9 i R razem tworzą łańcuch o wzorze -(CHahSOą- lub -(CHąLSO?-.

Wymienione wyżej pod aa) do ba) herbicydy są opisane w The Pesticide Manual (już wyżej wymienione). Primisulfuron i Primiosulfuronmethyl są znane z Brighton Crop Protection Conference - Weeds - i987, strony 4i - 48. DPXE 9636 jest znany z Brighton Crop Protection Conference - Weeds - 1989, strona 33 i dalsze.

Niespodziewanie okazało się, że w przypadku wspólnego zastosowania Amidosulfuronu zjedną albo kilkoma substancjami czynnymi z grupy B występowały ponadaddytywne, to znaczy synergistyczne efekty. Przy tym działanie w kombinacji było silniejsze niż działanie wyłącznego zastosowania użytych poszczególnych produktów. Te efekty pozwalają na zmniejszenie stosowanej ilości, na zwalczanie szerokiego spektrum chwastów i chwastów z rodziny traw, na szybkie działanie, bardziej przedłużone działanie, na całkowitą kontrolę szkodliwych roślin tylko jednym lub niewieloma zastosowaniami oraz na rozszerzenie możliwego okresu zastosowania substancji czynnych w kombinacji. Te właściwości są wymagane w praktycznym zwalczaniu chwastów, aby rolnicze uprawy ochronić przed konkurencją niepożądanych roślin i zapewnić i/albo podnieść plony pod względem jakości oraz ilości. Te nowe kombinacje według wynalazku wyraźnie przewyższają techniczny standard odnośnie opisanych właściwości.

W dalszej formie wykonania wynalazku środki chwastobójcze złożone ze związków A i B mogą występować dodatkowo w kombinacji z jednym lub kilkoma związkami z grupy, która składa się z herbicydu typu substancji wzrostowej, Dicamba i jego soli, Diflufenicanu, Nitrodifenyloeteru i selektywnych herbicydów trawiastych.

Jako herbicydy typu substancji wzrostowych odpowiednie są przede wszystkim następujące:

a) MCPB to znaczy kwas 4-(4-chloro-2-metylo-fenoksy)-butanowy albo jego sole, np. sól sodowa:

b) Mecoprop to znaczy kwas 2-(4-chloro-2-metylofenoksy)-propionowy albo jego sole; jako racemiczna mieszanina albo jako izomer (R) (Mecoprop-P);

c) 2,4-D to znaczy kwas 2-(2,4-dichlorofenoksy)-octowy albo jego sole lub estry;

d) 2,4-DB to znaczy kwas 4-(2,4-dichlorofenoksy)-butanowy albo jego sole;

e) Dichlorprop to znaczy kwas 2-(2,4-dichlorofenoksy)-propionowy albo jego sole lub estry;

f) MCPA to znaczy kwas 2-(4-chloro-2-metylofenoksy)-octowy albo jego sole.

Wymienione związki a) do f) stanowią standardowe herbicydy w dużej liczbie rolniczo użytecznych gatunków upraw do zwalczania chwastów i Cyperaceen sposobem powschodowym. Przy stosowaniu ilości wynoszących 100-3000 g ai/hm jako poszczególne substancje czynne zostaje pokryta każdorazowo specyficzna część roślinności chwastobójczej. Zastosowanie znajdują różne związki w postaci soli i/albo estrów (literatura: porównaj The Pesticide Mannual, Biritish Crop Protection Counci, 9, wydanie 1991 i cytowana tam literatura). Dicamba, to znaczy kwas 3,6-dichloro-2-metoksybenzoesowy albo jego sole i estry, jest również bardzo

172 183 rozpowszechnioną chwastobójczą substancją czynną, której zastosowanie jest zakwalifikowane analogicznie do herbicydów typu substancji wzrostowej. Substancję czynną stosuje się korzystnie sposobem powschodowym, np. w zbożu, kukurydzy i innych oraz również jej postacie soli i/albo estrów (porównaj ' The Pesticide Manual , jak wyżej wymii^riii^rii^e.

Diflufenican, to znaczy N-(2,4-difluorofenylo)-2-[3-[trifluorometylo)-fenoksy]-pirydyno-3-karboksamid, stosuje się przedwschodowo i powschodowo w ilości 50 - 500 g ai/ha do zwalczania chwastów w zbożu i innych gatunkach upraw. W handlu znajduje zastosowanie po większej części w gotowych preparatach z innymi chwastobójczymi substancjami czynnymi (porównaj The Pesticide Mannual dalej poniżej wymienione).

Jako etery nitrodifenylowe odpowiednie są przede wszystkim następujące:

a) Bifenox, to znaczy ester metylowy kwasu 5-(2,4-dichk)rofenoksy)-2-n!trobenzoesowego', stosowanie w ilości 5Ο-ΐ0θΟ g ai/ha jako pojedynczej substancji sposobem przedwschodowym i powschodowym, np. w zbożu, ryżu i kukurydzy.

b) Fluorglycofen, to znaczy ester karboksymetylowy kwasu 5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2-nitrobenzoesowego; stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej, np. w ilości iyiko 5 - 50 g ai/ha sposobem przedwschodowym i powschodowym w zbożu i soi.

c) Acifluorfen, to znaczy kwas 5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2-nitrobenzoesowy albo jego sole: stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej, np. w ilości 100-500 g ai/ha sposobem przedwschodowym i powschodowym w soi i zbożu.

d) Oxyfluorfen, to znaczy 5-[2-chloIΌ-4-(^^'i'fll^(^lr^r^t^t^r^^o)^^^t^^(^l^:^y/]^1-eroksy-2-nirrobenzen; stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej np. w ilości 100 - 1000 g ai/ha sposobem przedwschodowym i powschodowym w soi albo na ziemi nieuprawnej.

e) Lactofen, to znaczy ester 1-(etoksykarbonylo)-etylowy kwasu 5-[2-chloro-4-(rrtfluorometylo)-fenoksy]-2-nirrobenzoesowego' stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej w ilości np. 50 - 500 g ai/ha sposobem przedwschodowym i powschodowym w soi i zbożu.

f) Fomesafen, to znaczy N-metylosulfonylo-5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2nitrobenzamid' stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej w ilości np. 50 - 1000 g ai/ha sposobem przedwschodowym i powschodowym w soi albo zbożu.

Wszystkie wymienione etery nitrofenylowe sąopisane w The Pesticide Manual (jak niżej wymienione).

Jako herbicydy trawiaste odpowiednie są przede wszystkim następujące herbicydy do selektywnego zwalczania szkodliwych roślin, a mianowicie szkodliwych traw i chwastów, w zbożu sposobem powschodowym przy stosowaniu ilości w zakresie 30 do 1000 g ai/ha:

a) Diclofop albo Diclofop-methyl, to znaczy kwas 2-[4-(2,4-dichlorofenoksy)-fenoksy]propionowy lub ester metylowy tego kwasu:

b) Tralkoxydim, to znaczy 2-[1-(etoksyimino)-propylo]-3-hydroksy-5-mesytylocykloheks-2en-1-on;

c) Difenzoquat, to znaczy sole 1,2-dtmerylo-3,5-difenyloptrazoliowe;

d) Imazamethabenz, to znaczy mieszanina kwasu 6-(4-izopropylo-4-metylo-5-okso-2-imidazolin-2-ylo)-3-metylo-benzoesowego i -4-metylo-benzoesowego dla ich estrów metylowych'

e) Flamprop albo Flampropmethyl, to znaczy N-benzoilo-N-(3-chloro-4-fluorofenylo)alanina lub jej ester metylowy;

f) CGA-184928, to znaczy ester propargilowy kwasu (2R)-2-[4-(5-chloro-3-fluoropirydyn-2-yloksy)-fenoksy]-propionowego.

Wymienione na końcu związki a) do e) są również opisane w The Pesticide Manual (patrz wyżej). CGA-184927 jest znany z europejskiego opisu patentowego nr EP-A-191 736 oraz z Brighton Crop Protection Conference - Weeds - 1989. Wybór stosunku wagowego oraz stosowane ilości są zależne na przykład od składników mieszaniny, stadium rozwoju chwastów albo chwastów z rodziny traw, od spektrum chwastów, czynników otoczenia oraz od warunków klimatycznych. Stosunki wagowe A : B (sulfonylomoczniki) kombinowanych herbicydów mogą dlatego wahać się w obrębie szerokich granic i wynoszą one z reguły 1:200 do 20:1, korzystnie 1:16 do 20:1, korzystniej 1:10 do 20:1.

W kombinacjach substancji czynnych herbicyd A stosuje się w ilości korzystnie między 5 i 100 g ai/ha (ai podane jest w odniesieniu do aktywnej substancji czynnej), a stosowane ilości związków tvpu B w mieszaninach wynoszą z reguły 5 do 100 g ai/ha, korzystnie 5 do 80 g ai/ha. Zgodne z wynalazkiem kombinacje substancji czynnych mogą występować zarowno jako mieszane preparaty obydwu składników, które potem w celu zastosowania rozcieńcza się w zwykły sposób wodą albo jako tak zwane mieszanki zbiornikowe wytwarza się przez wspólne rozcieńczenie wodą oddzielnie spreparowanych składników.

Związki typu A i typu B albo ich kombinacje można preparować w różny sposób, zależnie od tego, jakie są utrzymywane parametry biologiczne i/lub chemiczno-fizyczne. Jako możliwości preparatów wchodzą w rachubę na przykład: proszki zawiesinowe (WP), dające się emulgować koncentraty (EC), wodne roztwory (SL), emulsje (EW) jak emulsje olej w wodzie i woda w oleju, dające się rozpylać roztwory albo emulsje, dyspersje na bazie oleju albo wody, suspoemulsje, środki do odpylania (DP), środki do zaprawiania, granulaty do stosowania do glebowego albo do posypywania albo dające się dyspergować w wodzie granulaty (WG), preparaty ULV, mikrokapsułki albo woski.

Poszczególne typy preparatów są w zasadzie znane i opisane są na przykład w: Winnacker-Kiichler, Chemische Technologie, tom 7, C. Hauser Verlag Monachium, 4. wydanie 1986; von Valkenburg, Pesticides Formulations, Marcel Dekker N. Y., 1973; K. Martens, Spray Drying Handbook, 3. wydanie 1979, G. Goodwin Ltd. Londyn.

Potrzebne środki pomocnicze preparatów jak materiały obojętne, substancje powierzchniowo czynne, rozpuszczalniki i dalsze substancje dodatkowe są również znane i są opisane na przykład w: Watkins, Handbook of Insecticide Dust Diluents and Carriers, 2. wydanie, Darland Book, Caldwell, N. J.; H. v. Olphen, Introduction to Clay Colloid Chemistry, 2. wydanie, J. Wiley & Sons, N. Y. Harsden, Solvents Guide, 2. wydanie, Interscience, N. Y. 1950; McCutcheon' s, Detergents and Emulsifiers Annual, MC Publ. Corp., Ridgewood N. J.; Sialey and Wood, Encyclopedia of Surface Active Agents, Chem. Publ. Co. Inc., N. V. 1964; Schonfeldt, Grenzflachonaktive Athylenoxidaddukte, Wiss. Verlagegesellschaft, Stuttgart 1976, Winnacker-Kochler, Chemische Technologie, tom 7, C Hauser Verlag Monachium, 4. wydanie 1986.

Na bazie tych preparatów można wytwarzać również kombinacje z innymi pestycydowo skutecznymi substancjami jak innymi herbicydami, fungicydami albo insektycydami jak też ze środkami ochraniającymi, nawozami i/albo regulatorami wzrostu, np. w postaci gotowego preparatu albo jako mieszanka zbiornikowa. Proszki zawiesinowe (proszki zwilżalne) stanowią dające się równomiernie dyspergować w wodzie preparaty, które obok substancji czynnej poza rozcieńczalnikiem albo obojętną substancją zawierająjeszcze substancje powierzchniowo czynne jonowego albo niejonowego rodzaju (środki zwilżające, środki dyspergujące), np. polioksyetylenowane alkilofenole, polioksyetylenowane alkohole tłuszczowe albo aminy tłuszczowe, siarczany oksyetylenowanych alkoholi tłuszczowych, alkanosulfoniany albo alkilobenzenosulfoniany, ligninosulfonian sodu, 2,2’-dinaftylometano-6,6’-disulfonian sodu, dibutylonaftalenosulfonian sodu albo także sól sodową oleilometylotauryny. Dające się emulgować koncentraty wytwarza się przez rozpuszczenie substancji czynnej w rozpuszczalniku organicznym, np. butanolu, cykloheksanonie, dimetyloformamidzie, ksylenie albo również wysokowrzących związkach aromatycznych albo węglowodorach z dodatkiem jednej albo kilku jonowych albo niejonowych substancji powierzchniowo czynnych (emulgatorów). Jako emulgatory można stosować na przykład sole wapniowe alkiloarylosulfonowego kwasu jak dodecylobenzenosulfonian wapnia albo niejonowe emulgatory jak estry poliglikolu i kwasu tłuszczowego, alkiloarylopoliglikoloetery, etery alkoholu tłuszczowego i poliglikolu, produkty kondensacji tlenek propylenu-tlenek etylenu, polietery alkilowe, estry sorbitanu z kwasami tłuszczowymi, estry polioksyetylenowanego sorbitanu z kwasami tłuszczowymi albo estry polioksyetylenosorbitu. Środki do opylania otrzymuje się przez zmielenie substancji czynnej z subtelnie rozdrobnionymi stałymi substancjami, np. talkiem, naturalnymi glinkami jak kaolinem, bentonitem oraz pirofilitem albo ziemią okrzemkową.

172 183

Granulaty można wytwarzać albo przez rozpylanie substancji czynnej na adsorpcyjnym, granulowanym materiale obojętnym albo przez naniesienie koncentratów substancji czynnej za pomocą spoiw_; np polialkoholu winylowego, poliakrylanu sodu albo również olejów mineralnych, na 'powierzchnię nośników jak piasku, kaolinitu albo zgranulowanego materiału obojętnego. Można też odpowiednie substancje czynne granulować w sposób stosowany do wytwarzania granulatów nawozowych, ewentualnie w mieszaninie z nawozami. Dające się dyspergować w wodzie granulaty wytwarza się z reguły według sposobów jak suszenie rozpyłowe, granulowanie w złożu fluidalnym, granulowanie talerzowe, mieszanie za pomocą mieszarek szybkobieżnych oraz wytłaczanie bez stałego materiału obojętnego.

Agrochemiczne preparaty zawierają z reguły 0,1 do 99% wagowych, szczególnie 2 do 95% wagowych substancji czynnych typów A+B. Stężenia substancji czynnych A+B mogą być różne w preparatach.

W proszkach zawiesinowych stężenie substancji czynnych wynosi np. około 10 do 95% wagowych, resztę do 100% wagowych stanowią zwykłe składniki preparatu. W przypadku dających się emulgować koncentratów stężenie substancji czynnych może wynosić około 1 do 85% wagowych, korzystnie 5 do 80% wagowych. Preparaty w postaci pyłu zawierają około 1 do 25% wagowych, co najmniej 5 do 20% wagowych substancji czynnej. Dające się rozpylać roztwory zawierają około 0,2 do 25% wagowych, korzystnie 2 do 20% wagowych substancji czynnej. W przypadku granulatów jak np. dających się dyspergować granulatów zawartość substancji czynnej zależy częściowo od tego, czy skuteczny związek występuje jako ciekły czy stały i jakie stosuje się środki pomocnicze do granulowania i napełniacze. Z reguły zawartość w granulatach dających się dyspergować w wodzie wynosi między 10 i 90% wagowych.

Wymienione preparaty substancji czynnych zawierają poza tym ewentualnie każdorazowo zwykłe środki zwiększające przyczepność, zwilżające, dyspergujące, emulgujące, penetracyjne, środki konserwujące, środki chroniące przed mrozem i rozpuszczalniki, napełniacze, barwniki i nośniki, środki przeciw pienieniu, środki hamujące odparowanie oraz środki wpływające na wartość pH i na lepkość.

W celu zastosowania występujące w handlowej postaci preparaty ewentualnie rozcieńcza się w zwykły sposób, np. w przypadku proszków zawiesinowych, dających się emulgować koncentratów, dyspersji i dających się dyspergować w wodzie granulatów, za pomocą wody. Preparatów w postaci pyłu, granulatów doglebowych lub do posypywania oraz odpowiednich do rozpylania roztworów przed zastosowaniem zazwyczaj już nie rozcieńcza się dalszymi substancjami obojętnymi.

Substancje czynne można nanosić na rośliny, części roślin, nasiona roślin albo na powierzchnię uprawną. Wyróżnia się wspólne nanoszenie substancji czynnych w postaci mieszanin zbiornikowych, przy czym optymalnie spreparowane stężone preparaty poszczególnych substancji czynnych miesza się z wodą w zbiorniku i nanosi otrzymaną ciecz do opryskiwania.

Następujące przykłady objaśniają wynalazek:

Przykłady ,

Przykład I. Środek do opylania wytwarza się w ten sposób, że 10 części wagowych zgodnej z wynalazkiem kombinacji substancji czynnych i 90 części wagowych talku jako substancji obojętnej miesza się i rozdrabnia w młynie udarowym odśrodkowym.

Przykład II. Dający się łatwo dyspergować w wodzie, zwilżalny proszek wytwarza się w ten sposób, że 25 części wagowych substancji czynnych A+B, 64 części wagowych zawierającego kaolin kwarcu jako substancji obojętnej, 10 części wagowych ligninosulfonianu potasu i 1 część wagową soli sodowej oleilometylotauryny jako środka zwilżającego i dyspergującego miesza się i miele w młynie palcowym.

Przykład III. Dający się łatwo dyspergować w wodzie koncentrat dyspersyjny otrzymuje się tak, że 20 części wagowych substancji czynnych A+B miesza się i miele w ciernym młynie kulowym na miałkość poniżej 5 (im (mikrometrów) z 6 częściami wagowymi eteru alkilofenolu i poliglikolu (^R Triton X 207), 3 częściami wagowymi eteru izotridekanolu i poliglikolu (8 EO) oraz 71 częściami wagowymi parafinowanego oleju mineralnego o zakresie temperatur wrzenia np. około 255 do 277°C.

Przykład IV. Dający się emulgować koncentrat wytwarza się z 15 części wagowych cykloheksanonu jako rozpuszczalnika i 10 części wagowych oksyetylenowanego nonylofenolu jako emulgatora.

Przykład V. Dający się dyspergować w wodzie granulat wytwarza się w ten sposób, że części wagowych substancji czynnych A+B, części wagowych ligninosulfonianu wapnia, części wagowych laurylosiarczanu sodu, części wagowe polialkoholu winylowego i części wagowych kaolinu miesza się, miele w młynie palcowym i proszek granuluje w złożu fluidalnym przez natryśnięcie wody jako cieczy granulującej.

Przykład VI. Odpowiedni do dyspergowania w wodzie granulat wytwarza się także w ten sposób, że części wagowych substancji czynnych A+B, części wagowych 2,2’-dinaftylometano-6,6’-disulfonianu sodu, części wagowe soli sodowej oleilometylotamyny, część wagową polialkoholu winylowego części wagowych węglanu wapnia i części wagowych wody homogenizuje się w młynie koloidalnym i wstępnie rozdrabnia, następnie miele w młynie perełkowym i tak otrzymaną zawiesinę rozpyla w skruberze za pomocą dyszy hydraulicznej i suszy.

Przykłady biologiczne

Różne rolniczo ważne chwasty i chwasty z rodziny traw wyrosły w naturalnych warunkach polowych (doświadczenia polowe). Stosowanie mieszanin herbicydów prowadzono w stadium 2 do 4 liści roślin uprawnych i roślin szkodliwych za pomocą działkowego opryskiwacza. Stosowana ilość wody wynosiła 300 do 400 litrów na hektar.

Po upływie 4 tygodni po zastosowaniu oceniono drogą wizualnej bonitacji chwastobójczą skuteczność potraktowanych częściowych kawałków w porównaniu z nietraktowanymi działkami kontrolnymi, Przy tym oceniano ilościowo i jakościowo chwastobójczą skuteczność odnośnie wpływu na wzrost roślin i chlorotycznych oraz nekrotycznych efektów aż do całkowitego obumarcia chwastów, przy czym działanie podano w procentach (0-100%).

Przeprowadzono badania w warunkach szklarniowych. W szklarni umieszczono 13 doniczek z chwastami i różnymi kulturami roślin. Stosowanie herbicydów prowadzono w stadium

2-4 liści.

Po aplikacji herbicydów doniczki z roślinami przetrzymywano w szklarni w temperaturze 15-25°C (w cyklu noc/dzień). Oceniono działanie drogą wizualnej bonitacji po upływie 3-4 tygodni po traktowaniu herbicydami.

Podane wyniki (patrz poniższe tabele) oparte są na dwukrotnym, powtórzonym traktowaniu herbicydami.

Pojedyncze substancje czynne dobrze zwalczają poszczególne chwasty tylko przy dużych dozowaniach. Pojedyncze składniki kombinacji, stosowane w niskich dawkach, wykazują tylko nieznaczną skuteczność, a wcale nie skuteczność wymaganą w praktyce. Przez wspólne zastosowanie substancji czynnych można uzyskać dobre efekty przeciwko wszystkim badanym gatunkom chwastów. Przy tym wyraźnie zostało przewyższone addytywne działanie poszczególnych składników (synergizm), to znaczy, że wymagany poziom zwalczania uzyskuje się przez wyraźnie niższe zastosowanie ilości. Dzięki temu efektowi rozszerza się spektrum działania.

Tolerowanie roślin uprawnych, oceniane w postaci uszkodzeń, nie doznaje ujemnego wpływu, to znaczy, że kombinacje można oceniać jako całkowicie selektywne.

172 183

Tabela 1

Amidosulfuron + sulfonylomocznik: Tribenuron

	--f g AS/ha	VERHE Veronica hederifolia % działania	HORVS Hordeum vulgare Sommergerste % uszkodzeń
A) Amidosulfuron	50	35%	0%
	25	35	0%
	12	30	0 %
B) Tribenuron	50	50	10%
	25	50	0 %
	13	35	0%
A xB5 i Ł 1	25+25	95(85=35+50)	0 %
	25+13	90(70=35+35)	0%
	12+25	90(80=30+50)	0%
	12+13	85(65=30+35)	0 %

A*B; Σ A+B = A + B obliczony Ocena: A*B > Σ A+B; > A max; > B max

Tabela 2

Amidosulfuron + sulfonylomocznik: Thifensulfuron

	g AS/ha	LAMPU Lamium purpureum % działania	HORVS % uszkodzeń
A) Amidosulfuron	50	15%	0 %
	25	5	0%
	13	5	0%
B) Thifensulfuron	50	80	5%
	25	70	0 %
	13	65	0 %
	6	45	0%
A + B	50+6	80(60=15+45)	5%
	25+25	90(75=5+70)	0%
	25+13	85(70=5+65)	0 %
	25+6	80(50=5+45)	0 %
	13+50	90(S5=5+80)	0%
	13+25	85(Z5=5+70)	0%
	13+13	80(70=5+65)	0%
	13+6	70(50=5+45)	0%

A*B; Σ A+B = A + B obliczony Ocena: A*B > Σ A+B; > A max, > B max

172 183

OCH₃

HjC-SO^ n =/ n-so₂-nh-co-nh —(\ } h₃c^{z N} \ _

OcH₃

WZÓR 1

O R

I

- N

O

R

N=Z /

n-4

R

WZÓR A1

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Synergistyczny środek chwastobójczy, znamienny tym, że zawiera

A) związek o wzorze 1 albo jego sole w kombinacji z

B) jednym albo kilkoma sulfonylomocznikami, które są różne od związku o wzorze 1, i ich solami w synergistycznie skutecznej ilości, przy czym stosunek wagowy ilości związku o wzorze 1 albo jego soli do związków z grupy B wynosi 1:200 do 20:1.
2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że herbicydy typu B wybrane są z grupy sulfonylomoczników, która składa się z 1-[2-(2-chloroetoksy)-fenylosulfonylo/-3-(4-metoksy6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-mocznika(Triasulfuron), 1-(2-chlorofenylosulfonylo-3-(4-metoksy-6-metylo-13,5-triazyn-2-ylo-mocznika (Chlorosulfuron), 1-[2-(karboksy-fenylosulfonylo] -3metylo3-^metoksy-frmetylo-1,3,5-tóazyn-2-ylo>-mocznik (Tribenuron), 1-[2-(metokykarbonylo)-fenylosulfonylo]-3-metylo-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-mocznik (Tribenuronomethyl), 1[2-(karboksy)-tiofen-3-ylo-sulfonylo]-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3, 5- triazyn-2-ylo)-mocznik (Thifensulfuron), 1-[2-(metoksykarbonylo)-tiofen-3-ylo-sulfonylo]-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-mocznika (Thifensulfuronmethyl), 1-[3-(dimetyloaminokarbonylo)-pirydyn-2-ylo-sulfonylo]-3-(4,6-dimetoksypirymidyn-2-ylo)-mocznika (Nicosulfuron), 1-[2-(karboksy)-fenylosulfonylo]-3-[4,6-bis(difluorometoksy)-pirymidyn-2-ylo]-mocznika, (Pirimisulfon) , (1-[2-metylokarbonylo)-fenylosulfonylo)]-3-[4,6-bis (difluorometoksy) pirymidyn-2-ylo]-mocznika (Pirimisulfonmethyl), 1- [3-(etylosulfonylo) -pirydyn-2-ylo-sulfonylo] -3- (4,6-dimetoksy-pirymid-2 -ylo) -mocznika (DPX-E9639) i pirydylosulfonylomoczników.
3. Środek' według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zawiera dodatek jednego lub kilku związków z grupy obejmującej herbicydy typu substancji wzrostowej, kwas 3,6-dichloro-2metoksybenzoesowy (Dicamba) i jego soli, N-(2,4-difluorofenylo)-2-[3-trifluorometylo)-fenoksy]-pirydyno-3-karboksamid (Diflufenican), etery nitrodiefenylowe i selektywne herbicydy trawiaste.^
4. Środek według zastrz. 3, znamienny tym, że zawiera dodatek herbicydów typu substancji wzrostowej wybranych z grupy, która składa się z kwasu 4-(4-chloro-2-metylo-fenoksy)-butanowego (MCPB), kwasu 2-(4-chloro-2-metylo-fenoksy)-propionowego (Mecoprop), kwasu 2-(2,4-dichlorofenoksy)octowego (2,4-D), kwasu 4-(2,4-dichlorofenoksy)-butanowego (2,4-DB), kwasu 2-(2,4-dichlorofenoksy)-propionowego (Dichlorprop) i kwasu 2-(4-chloro-2metylofenoksy)-octowego (MCPA), kwas 3,6-dichloro-2-metoksybenzoesowy (Dicamba) i jego sole; eterów nitrodifenylowych wybranych z grupy, która składa się z kwasu 5-[2-chloro-4-(triflu orometylo)-fenoksy]-2-nitrobenzoesowego (Acifluorfen), 5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fe no ksy]-1-etoksy-2-nitrobenzenu (Oxyfluorfen), estru 1-(etoksykarbonylo)-etylowego kwasu 5-[2chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2-nitrobenzoesowego (Lactofen) i N-metylosulfonylo-5[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-2-nitrobenzamidu (Fomesafen), i herbicydów trawiastych, z grupy, która składa się z kwasu 2-[4-(2,4-dichlorofenoksy]-fenoksy]-propio nowego (Diclofop), estru metylowego kwasu 2-[4-(2,4-dichlorofenoksy)-fenoksy]-propionowego (Diclofop-methyl), 2-[1-(etoksyimino)propylo]-3-hydroksy-5-mesytyłocykloheks-2-en-1-onu (Tralkoxydim), soli 1,2-dimetylo-3,5-difenylopirazoliowych (Difenzoquat), mieszaniny kwasu

6-(4-izopropylo-4-metylo-5-okso-2-imdazolin-2-yło)-3-metylo-benzoesowegoi6-(4-izopropylo-4-metylo-5-okso-2-imidazolin-2-ylo)-4-metylo-benzoesowego albo ich estrów metylowych (Imazamethabenz), N-benzoilo-N-(3-chloro-4-fluorofenylo)-alaniny (Flamprop), estru metylowego N-benzoilo-N-(3-chloro-4-fluorofenylo)-alaniny (Flampropmethyl) i estru propargilowego kwasu (2R)-2-[4-(5-chloro-3-fluoropirydyn-2-yloksy)-fenoksy]-propionowego (CGA -184927).
5. Środek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że obok substancji czynnych typu A i B zawiera zwykłe środki pomocnicze preparatów.

172 183

Wynalazek dotyczy dziedziny środków ochrony roślin, które można stosować przeciwko jednoliściennym i dwuliściennym chwastom, w szczególności synergistycznych kombinacji herbicydów.

Do zwalczania występującego w praktyce rolniczej spektrum mono- i dwuliściennych chwastów często nie wystarcza działanie pojedynczego herbicydu przy stosowaniu ilości zaledwie do przyjęcia. Aby praktykom dać możność zwalczania spektrum chwastów w zbożu, kukurydzy i innych gatunkach upraw jednym zastosowaniem albo niewieloma stosowaniami chwastobójczych substancji czynnych, niejednokrotnie bardziej odpowiednie są kombinacje różnych substancji czynnych.

Wynaleziono kombinacje herbicydów, których działanie niespodziewanie przekracza rozmiar, jakiego należało oczekiwać na podstawie indywidualnego działania składników kombinacji. Zgodne z wynalazkiem kombinacje herbicydów umożliwiają zatem niespodziewanie silne zmniejszenie stosowanej ilości każdego ze składników kombinacji.