PL168707B1 - Sposób wytwarzania nowych dibenzo[b,f]oksazepin-11/10H/-onów PL PL PL - Google Patents

Sposób wytwarzania nowych dibenzo[b,f]oksazepin-11/10H/-onów PL PL PL

Info

Publication number
PL168707B1
PL168707B1 PL92295633A PL29563392A PL168707B1 PL 168707 B1 PL168707 B1 PL 168707B1 PL 92295633 A PL92295633 A PL 92295633A PL 29563392 A PL29563392 A PL 29563392A PL 168707 B1 PL168707 B1 PL 168707B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
compound
acid
hydrogen
chloro
Prior art date
Application number
PL92295633A
Other languages
English (en)
Other versions
PL295633A1 (en
Inventor
Ivo Monkovic
Lotte Wang
Original Assignee
Bristol Myers Squibb Co
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Bristol Myers Squibb Co filed Critical Bristol Myers Squibb Co
Publication of PL295633A1 publication Critical patent/PL295633A1/xx
Publication of PL168707B1 publication Critical patent/PL168707B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D267/00Heterocyclic compounds containing rings of more than six members having one nitrogen atom and one oxygen atom as the only ring hetero atoms
    • C07D267/02Seven-membered rings
    • C07D267/04Seven-membered rings having the hetero atoms in positions 1 and 2
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D267/00Heterocyclic compounds containing rings of more than six members having one nitrogen atom and one oxygen atom as the only ring hetero atoms
    • C07D267/02Seven-membered rings
    • C07D267/08Seven-membered rings having the hetero atoms in positions 1 and 4
    • C07D267/12Seven-membered rings having the hetero atoms in positions 1 and 4 condensed with carbocyclic rings or ring systems
    • C07D267/16Seven-membered rings having the hetero atoms in positions 1 and 4 condensed with carbocyclic rings or ring systems condensed with two six-membered rings
    • C07D267/20[b, f]-condensed
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00

Landscapes

  • Organic Chemistry (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Nitrogen And Oxygen As The Only Ring Hetero Atoms (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Macromolecular Compounds Obtained By Forming Nitrogen-Containing Linkages In General (AREA)
  • Photoreceptors In Electrophotography (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazkujest sposób wytwarzania nowych dibenzo [b,f] - [1,4] oksazepin-11/10H/-onów, użytecznych pod względem rewersji multilekooporności komórek rakowych na różnorodne leki cytotoksyczne. Związki wytwarzane według niniejszego wynalazku można stosować w chemoterapii wspomagającej w przypadkach nowotworów opornych na różnorodne leki.
Leczenie ludzkich nowotworów lekami cytotoksycznymi stanowi ważną część nowoczesnej klinicznej terapii raka. Główną przeszkodą w skutecznej chemoterapii raka jest oporność komórek nowotworowych na środki przeciwnowotworowe. Lekooporność w przypadkach ludzkich nowotworów złośliwych może wywodzić się z rozmaitych mechanizmów. Szczególne znaczenie ma tu oporność krzyżowa komórek rakowych na rozmaite grupy leków lipofilnych o odmiennej budowie i czynności, a więc zjawisko znane jako multilekooporność (MDR).
Typowym zjawiskiem wykrywanym we wczesnych badaniach we wszystkich komórkach multilekoopornych było zmniejszenie akumulacji leku w warunkach wewnątrzkomórkowego stanu stacjonarnego w porównaniu z komórkami wrażliwymi. Później odkryto, że fenotyp ten często stowarzyszony był ze wzrostem ekspresji glikoproteidu błony komórkowej (P-gp) o 170 kDa. Udział tego białka w MDR potwierdzono wykazaniem jego zdolności do nadawania lekoopomości przez transfekcję klonowanego genu P-pg (MDR-1) do komórek wrażliwych. Patrz: Grace Bradley, Peter F. Juranka i Victor Ling - Mechanisms of multidrug resistance, Bioch. Biophys. Acta, 948, str. 87 - 128 (1988); Jane A. Endicott i Victor Ling - The biochemistry of P-glycoprotein-mediated multidrug resistance, Ann. Rev. Biochem., 58, str. 137 - 171 (1989); James M. Ford i William N. Hait - Pharmacology of drugs that alter multidrug resistance in cancer, Pharmacological Reviews, 42, str. 155 - 199 (1990).
P-gp składa się z dwóch symetrycznych połówek, z których każda posiada domenę wiążącą ATP. Znane przejawy sugerują, że działa on jako pompa energetycznie zależna o szerokim zakresie specyficzności substratowej. Stwierdzono także względnie wysoki poziom P-gp w pewnych normalnych tkankach ludzkich, takich jak nadnercza, nerka, okrężnica i łożysko. Jednakże, nie jest jasna, jak dotychczas, jego rola w fizjologii i jego normalny substrat. P-gp może służyć do wydalania występujących w naturze toksyn lub ksenobiotyków, uczestnicząc w mechanizmie detoksykacji. Wyniki przeglądu próbek klinicznych pozwalają stwierdzić wzrastający poziom P-gp w nowotworach pochodzących z tkanek, które normalnie dają nadprodukcję
168 707 informacji MDR-1. Oprócz tego, najwidoczniej występuje bezpośrednia korelacja między ekspresją P-gp w przypadku pewnych opornych na leki złośliwych nowotworów hematologicznych, a mięsakami tkanek miękkich u dzieci, które normalnie nie dają ekspresji P-gp. Patrz: Mace Rothenberg i Victor Ling - Multidrug Resistance: Molecular Biology and Clinical Relevance, J. Nat. Cancer Inst., 81, str. 907 - 910 (1989); Helen S. L. Chan, Paul S. Thomer, George Haddad i Victor Ling - Immunohistochemical Detection of P-glycoprotein: Prognostic Correlation in Soft Tissue Sarcoma of Childhood, J. Clin. Oncol., 8, str. 689 - 704 (1990). Odkrycia te podtrzymują opinię o potencjalnym znaczeniu klinicznej roli odgrywanej przez P-gp tak w przypadku własnej jak i nabytej MdR, która ostatecznie powoduje, że pewne lecznicze zabiegi wobec raka są nieskuteczne.
Wymyślono szereg różnych strategii zmierzających do poradzenia sobie z kliniczną MDR. Jednym z obiecujących podejść jest wykorzystanie środków nadających wrażliwość na chemoterapię, które mogą zahamować aktywny wpływ leków u komórek opornych. Liczne związki, w tym antagoniści wapnia, inhibitory kalmoduliny i pewne analogi leków, wykazały zmienną zdolność rewersj i MDR. W iększość z tych środków ma charakter lipofilny i mogą one być czynne jako substraty dla P-gp, a tym samym w sposób kompetycyjny hamowaćjego działanie dotyczące wpływu leków. Ostatnio opublikowano doskonałe przeglądy środków, które zmieniają multilekoopomość w przypadku raka. Patrz: Jams M. Ford i William N. Hait - Pharmacology of Drugs that Alter Multidrug Resistance in Cancer, Pharmacological Reviews, 42, str. 155 - 199 (1990); David J. Stewart i William K. Evans-Non-chemotherapeutic Agents that Potentiate Chemotherapy Efficacy, Cancer Treatment Reviews, 16, str. 1 - 40 (1989).
Głównym czynnikiem ograniczającym zastosowanie pewnych czynników dokonujących rewersji MDR u chorych na raka jest, jak dotychczas, ich toksyczność, które uniemożliwia osiągnięcie skutecznego stężenia tych środków w trakcie leczenia. Stąd też istnieje wyzwanie do poszukiwania idealnych środków dokonujących rewersji MDR, które by miały silniejsze działanie, a zarazem były mniej toksyczne i farm;0<ologicznie dopuszczalne w zastosowaniach klinicznych.
Ostatnio odkryliśmy grupę podstawionych dibenz [b,f] [1,4] oksazepin-11/10H/-onów (w dalszej części niniejszego opisu często skrótowo określanych po prostu oksazepiny) o silnie przejawianej zdolności rewersji MDR.
Oksazepiny o budowie w pewnym stopniu zbliżonej do budowy związków wytwarzanych według niniejszego wynalazku, można znaleźć, na przykład, w opisie patentowym Zjednoczonego Królestwa nr 1164579, opublikowanym 17 września 1969, w którym ujawniono oksazepiny o wzorze 2, w którym R^oznacza wodór lub chlorowiec, R7 oznacza wodór lub grupę C1. 6-alkilową, a jeden z symboli R9 i R10 oznacza wolną grupę aminową, podczas gdy drugi oznacza atom wodoru. Doniesiono, że oksazepiny o wzorze 2 wykazują właściwości przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i uspakajające. Dalej, Nagarajan i in., w Indian Journal of Experimental Biology, 12, str. 217 - 224 oraz str. 229 (1974), ujawniają oksazepinę o wzorze 3. Związek o wzorze 3 wytworzono na drodze wewnątrzcząsteczkowej cyklizacji związku o wzorze 4 w gorącym DMF, przedstawionej na schemacie 1.
Analogiczne metody wykorzystuje się do wytwarzania oksazepin o powyższym wzorze 2.
Nie wskazano, aby oksazepiny, czy to o wzorze 2 czy też o wzorze 3, posiadały właściwość rewersji MDR.
Niniejszy wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania dibenzo[b,f] [1,4] oksazepin-11/10H/onów o wzorze 1, w którym p oznacza 1do 3, R1 i R2 każdy niezależnie oznacza wodór lub grupę acylową o wzorze R6CO-, w którym r6 oznacza grupę C1.6-alkilową, C3 - 7-cykloalkilową, C2 7-alkenylową, arylową lub rodnik o wzorze 27. Rr oznacza wodór lub chlor, R4 i R5 każdy niezależnie oznacza grupę C1- 6-alkilową oraz ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli.
Związki o wzorze 1 są użyteczne pod względem rewersji multilekoopomości na leki przeciwrakowe.
Korzystnymi związkami o wzorze 1 są te związki, w których wzorze p oznacza 1, a -COR6 oznacza rodnik wybrany spośród grup o wzorach 28, 29, CH 3CO-, 30 i 31 przy czym n oznacza 1 do 4.
168 707
Związki o wzorze V (schemat 2), które tworzą podgrupę związków o wzorze 1, w którym R1 i R2 oznaczają wodór, a R3 ma wyżej podane znaczenie, można wytworzyć korzystnie w sposób przedstawiony na schemacie 2.
W etapie 1 schematu 2, wodór fenolowy w związku o wzorze 5 zostaje wymieniony na kation M z utworzeniem związku o wzorze 6. Przykładowym kationem jest, między innymi, kation sodu, potasu, tetrabutyloamoniowy i benzylotrietyloamoniowy, aby wymienić tylko kilka z nich. Wymiany takiej dokonać można przy użyciu zasady, takiej jak węglan potasowy, wodorotlenek potasowy, wodorek potasowy, wodorek sodowy, wodorotlenek sodowy, węglan sodowy lub czwartorzędowy wodorotlenek amoniowy, taki jak wodorotlenek tetrabutyloamoniowy lub wodorotlenek benzylotrietyloamoniowy. Reakcję zazwyczaj prowadzi się w środowisku neutralnego rozpuszczalnika organicznego, takiego jak aceton, acetonitryl, chlorek metylenu, dimetyloformamid (DMF), dimetyloacetamid, metanol, 2-metoksyetanol, etanol, izopropanol lub diglym.
Etap 2 schematu 2, przeprowadza się przez poddanie otrzymanej soli fenolowej o wzorze 6 reakcji ze związkiem o wzorze 7, w którym Y oznacza chlorowiec, korzystnie fluor lub chlor. Addycję prowadzi się w obecności zasady, takiej jak węglan potasowy i w środowisku neutralnego rozpuszczalnika organicznego, takiego jak acetonitryl, DMF, dimetyloacetamid,
2- metoksyetanol, etanol, izopropanol lub diglym. Korzystnym rozpuszczalnikiem jest n-propanol, 2-metoksyetanol lub DMF. Korzystniejszym rozpuszczalnikiem jest 2-metoksyetanol. Reakcja zachodzi w temperaturze podwyższonej, a korzystniej w temperaturze wrzenia użytego rozpuszczalnika pod chłodnicą zwrotną.
Związek o wzorze 1' można ewentualnie poddać monoacylowaniu lub diacylowaniu w wolnej grupie 3-aminowej w celu zastąpienia jednego, lub dwóch atomów wodoru takimi samymi lub różnymi rodnikami o wzorze R6CO- o znaczeniu wyżej zdefiniowanym. Metoda acylowania w przypadku wolnej aminy aromatycznej jest dobrze ugruntowana w tej dziedzinie techniki. I tak, na przykład, w przypadku monoacylowania, związek o wzorze 1' można sprzęgnąć z równomolową ilością kwasu R6COOH w obecności środka odwadniającego, takiego jak dicykloheksylokarbodiimid lub 1-etoksykarbonylo-2-etoksy-1,2-dihydrochinolina (EEDQ). Mogą tu być także użyteczne inne środki odwadniające, takie jak środki wspomniane w Synthesis, str. 453 - 462 (1972). Alternatywnie, grupę karboksylową związku R6COOH można przekształcić w pochodną reaktywną, którą można zastosować do N-acylowania. Reaktywnymi pochodnymi grupy karboksylowej, których można użyć w tym przypadku są: halogenki kwasowe, imidazolidki kwasowe, azydki kwasowe, mieszane bezwodniki kwasowe, estry aktywne, takie jak estry utworzone z chloromrówczanem etylu lub chloromrówczanem izobutylu, fenylokarbaminiany, N-hydroksyimidy, takie jak utworzone z N-hydroksysukcynoimidem lub Nhydroksyftalimidem, a także pochodne utworzone z hydroksybenzotriazolem (HBT) lub
4-metylotetrazolo-5-tionem, względnie podobne aktywne pochodne grupy karboksylowej. W przypadku wytwarzania związku o wzorze 1, w którym Ri i r2 oznaczają takie same grupy acylowe, należy użyć co najmniej dwóch równoważników takich samych odczynników acylujących. Z drugiej strony, w przypadku gdy pożądane jest otrzymanie dwóch różnych grup acylowych, acylowanie korzystnie prowadzi się etapami, przy użyciu różnych środków acylujących.
Przy wytwarzaniu związku o wzorze 1, w którym R J oznacza wodór, grupę 2-chloro w związku o wzorze 1' można poddać hydrogenolizie oraz, jeżeli jest to pożądane, wolną grupę
3- aminową zacylowaćjak po wy żeo opisano. Alternatywnie, związzk o wzorze z' wpierw poddaje się acylowaniu, a następnie grupę 2-chloro poddaje się hydrogenolizie.
Synteza związków należących do klasy związków o wzorze 5 jest dobrze opisana w szeregu opisów patentowych i w publikacjach. Do dogodniejszych sposobów należą te, których używa się do wytworzenia związków wyjściowych dla związków opatentowanych w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych nr 4808624. Inne sposoby, które można zaadaptować do wytwarzania związków o wzorze 5, zestawiono w rozdziale Complete Disclosure tego samego opisu patentowego Stanów Zjednoczonych.
W innym wariancie sposobu realizacji wynalazku, wykorzystać można następujące po sobie etapy, jak to przedstawiono na schemacie 3, w celu otrzymania związku o wzorze V.
168 707
2
W schemacie tym, R i R w związku o wzorze 9 mają znaczenie poprzednio zdefiniowane. Stąd też, w przypadku gdy R1 i R2 oba oznaczają wodór, nie przeprowadza się etapu 1. Jednakże, jest rzeczą korzystną, aby co najmniej jeden z symboli R1 lub R2 oznaczał grupę acylową R6CO- o wcześniej zdefiniowanym znaczeniu. Jeszcze korzystniej, jeden z symboli Ri lub R2 oznacza grupę acetylową, podczas gdy drugi z nich oznacza wodór. Grupa acetylowa może służyć jako grupa zabezpieczająca, którą można łatwo usunąć w późniejszym etapie na drodze hydrolizy zasadowej. Mono- lub diacylowanie w etapie 1 można przeprowadzić z wykorzystaniem sposobów postępowania analogicznych do sposobów opisanych odnośnie do związków o wzorze 1'.
Grupę karboksylową związku o wzorze 9 w etapie 2 zabezpiecza się typową grupą R11 zabezpieczającą grupę karboksylową. Typowe grupy zabezpieczające grupę karboksylową, których można użyć w niniejszym wynalazku w celu zablokowania czy zabezpieczenia funkcji kwasu karboksylowego, są dobrze znane fachowcom w tej dziedzinie techniki. Korzystnie, wspomniane grupy można usunąć, jeśli jest to pożądane, sposobami, które nie dają w wyniku jakiegokolwiek znaczniejszego uszkodzenia pozostałej części cząsteczki, na przykład, na drodze hydrolizy chemicznej lub enzymatycznej, za pomocą podziałania chemicznymi środkami redukującymi w łagodnych warunkach, wreszcie za pomocą naświetlania promieniami nadfioletowymi lub na drodze hydrogenacji katalitycznej. Do przykładowych łatwo usuwalnych grup zabezpieczających grupę karboksylową tego rodzaju należą ugrupowania takie, jak grupa Ci - 6-alkilowa, difenylometylowa (benzhydrylowa), 2-naftylometylowa, 4-pirydylometylowa, fenacylowa, acetonylowa, 2,2,2-trichloroetylowa, sililowa taka jak trimetylosililowa i tert-butylodimetylosililowa, fenylowa, fenylowa podstawiona w pierścieniu, taka jak, na przykład,
4-chlorofenylowa, tolilowa i tert-butylofenylowa, Ci - 6-alkilo-fenylowa, fenylo-Ci - 6-alkilowa podstawiona w pierścieniu fenylowym, taka jak, na przykład, benzylowa, 4-metoksybenzylowa, 4-nitrobenzylowa (p-nitrobenzylowa), 2-nitrobenzylowa (o-nitrobenzylowa) i trifenylometylowa (tritylowa), metoksymetylowa, 2,2,2-trichloroetoksykarbonylowa, benzyloksymetylowa, Ci . 6-alkanoiloksy-Ci. 6-alkilowa, taka jak, na przykład, acetoksymetylowa, propionyloksymetylowa, C2 - 6-alkenylowa, taka jak winylowa i allilowa. Inne stosowane grupy zabezpieczające grupę karboksylową, dobrze znane w tej dziedzinie techniki, których nie ujawniono powyżej, można znaleźć w: Protective Groups in Organic Synthesis, Theodora W. Greene (John Wiley and Sons, 1981), Rozdział 5, która to publikacja włączonajest do niniejszego opisu jako odnośnik. W zastosowaniu do niniejszego wynalazku, szczególnie korzystną grupą zabezpieczającą grupę karboksylową jest grupa allilowa.
W etapie 3, wolny wodór fenolowy wymienia się na kation M z wykorzystaniem sposobu postępowania analogicznego do sposobu opisanego odnośnie do etapu i schematu 2. Tak utworzony związek o wzorze 11 poddaje się w etapie 4 reakcji ze związkiem o wzorze 7, w wyniku czego otrzymuje się związek o wzorze 12, w którym rodnik W oznacza grupę o wzorze 32. Warunki przyjęte w etapie 4 są analogiczne do warunków przyjętych w etapie 2 w schemacie 2.
Etap 5 obejmuje usunięcie typowej grupy zabezpieczającej grupę karboksylową. W przypadku, gdy R* oznacza grupę allilową, można ją usunąć przy użyciu tris/dibenzylidenoacetono/dipalladu (0) i trifenylofosfiny.
Etap 6 obejmuje kondensację aminy H2NCH2/CH2/pNR4R5 z pochodną kwasu benzoesowego o wzorze 13, w wyniku czego otrzymuje się benzamid o wzorze 14, z następującym potem przekształceniem w związku o wzorze 15 przy udziale zasady jako promotora. Dostępnych jest szereg metod tworzenia benzamidów z amin pierwszorzędowych i pochodnych kwasu benzoesowego typu przedstawionego wzorem 13. I tak, na przykład, kilka reprezentatywnych sposobów postępowania przedstawiono w rozdziałe Complete Disclosure opisu patentowego Stanów Zjednoczonych nr 4808624. Normalnie, benzamidów o wzorze 14 nie wyodrębnia się, ale bezzwłocznie przekształca w związek o wzorze 15 przy użyciu zasady takiej jak węglan potasowy.
Po ogrzaniu, korzystnie w temperaturze wrzenia zastosowanego rozpuszczalnika pod chłodnicą zwrotną, otrzymuje się w etapie 7 benz [b,f] [ 1,4] oksazepinę o wzorze 1. Korzystnym rozpuszczalnikiem jest rozpuszczalnik nie przeszkadzający cyklizacji wewnątrzcząsteczkowej;
168 707 przykłady obejmują acetonitryl, 2-metoksyetanol, dimetyloacetamid, metanol, izopropanol lub diglym. Szczególnie korzystnym rozpuszczalnikiem jest 2-metoksyetanol.
Jeśli jest to pożądane, związek o wzorze 1 można poddać chlorowaniu w pozycji 2 (Etap 8). Chlorowanie przeprowadzić można z wykorzystaniem typowego sposobu chlorowania pierścienia aromatycznego, takiego jak metoda z użyciem chlorku sulfurylu w chlorku metylenu, chloru w kwasie octowym, N-chlorosukcynoimidu, względnie innych stosowanych sposobów chlorowania.
W przypadku gdy R i R oznaczają wodór i grupę acetylową, grupę acetylową można usunąć na drodze hydrolizy zasadowej, w wyniku czego otrzymuje się związek o wzorze 1 lub 1', w którym -N'R R: oznacza wolną grupę aminową, która może być mono- lub diacylowana rodnikami R6CO-, jeżeli jest to pożądane, z wytworzeniem dalszych związków objętych zakresem niniejszego wynalazku.
W niniejszym zgłoszeniu patentowym, liczby podane w indeksie dolnym po symbolu C oznaczają liczbę atomów węgla, które może zawierać konkretna grupa. I tak, na przykład, termin grupa Ci-6-alkilowa odnosi się do grup alkilowych o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym o 1-6 atomach węgla, przy czym do grup takich należy grupa metylowa, etylowa, n-propylowa, izopropylowa, n-butylowa, tert-butyłowa, n-pentylowa, n-heksylowa, 3-metylopentylowa i podobne grupy alkilowe; termin grupa C2 - 6-alkenylowa odnosi się do grup alkenylowych o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, takich jak grupa winylowa, allilowa, 1-propenylowa, izopropenylowa, 1-butenylowa, 2-butenylowa, 3-butenylowa, metyloallilowa, 1,1-dimetyloallilowa, 1-heksenylowa, 2-heksenylowa i podobne grupy; termin grupa C 3 - 7-cykloalkilowa odnosi się do grup takich jak grupa cyklopropylowa, cyklobutylowa, cyklopentylowa, cykloheksylowa, cykloheptylowa, cyklopropylometylowa, cyklopropyloetylowa, cyklopropylopropylowa, cyklobutylometylowa, cyklobutyloetylowa, cyklopentylometylowa i grupy podobne; termin grupa arylowa odnosi się do niepodstawionej grupy fenylowej lub do grupy fenylowej podstawionej, niezależnie, jednym do trzech atomów chlorowca, grup Ci. 6-alkilowych, Ci - 6-alkiioksylowych lub Ci - 6--alkilotio, takich jak grupa 4-metylofenylowa, 2,3-dimetoksyfenylowa, 2-metylo-3-etoksyfenylowa, 4-tert-butoksyfenylowa, 4-metylotio-3-fluorofenylowa,
2,4-dichlorofenylowa, 2-chloro-4-bromofenylowa i podobne grupy; termin grupa Ci-6-alkiloksy (alkoksy) odnosi się do grup alkiloksylowych o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, takich jak grupa metoksylowa, etoksylowa, n-propoksylowa, izopropoksylowa, n-butoksylowa, tertbutoksylowa, n-pentyloksylowa, n-heksyloksylowa, 3-metylopentyloksylowa, aby wymienić tylko niektóre z nich; termin grupa Ci - 6-alkilotio odnosi się do grup alkilotio o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, takich jak grupa metylotio, etylotio, n-propylotio, izopropylotio, n-butylotio, tert-butylotio, n-pentylotio, n-heksylotio, 3-metylopentylotio i grupy podobne; termin halogen odnosi się do fluoru, chloru, bromu lub jodu.
Przyjmuje się, że wzory strukturalne omówione w niniejszym opisie w najlepszy sposób przedstawiają budowę związków wytwarzanych według niniejszego wynalazku. Jednakże, pewne związki będące w zakresie wynalazku mogą występować w innych postaciach tautomerycznych, w których atomy wodoru przemieszczone są do innych fragmentów cząsteczki i w konsekwencji wiązania chemiczne między atomami cząsteczki są przegrupowane. Należy rozumieć, że wzory strukturalne przedstawiają wszystkie postaci tautomeryczne w takim zakresie, w jakim one mogą istnieć.
BADANIE BIOLOGICZNE
Hodowla komórkowa
Do badań nad opornością na VM26 wybrano komórki HCTii6/VM46 z linii komórek ludzkiego raka okrężnicy HCT ii6, a do badań nad opornością na adriamycynę wybrano komórki MCF-7/ADR z linii komórek ludzkiego raka sutka MCF-7. Oba te typy komórek przejawiają fenotyp MDR i wysoką nadprodukcję mRNA MDR-i. Hodowlę komórek tych linii prowadzono w kolbach do hodowli tkankowej zawierających podłoże McCoy'a 5A i i0% płodowej surowicy bydlęcej. Komórki utrzymywano w temperaturze 37°C w atmosferze wilgotnej z zawartością 5% CO2. Hodowle odnawiano co 5 dni.
168 707
Badanie cytotoksyczności
Komórki wysiano na płytki do mikromiareczkowania o 96 dołkach, w ilości 5 x 103 komórek na dołek. Hodowlę prowadzono w ciągu 24 godzin w temperaturze 37°C. Następnie komórki inkubowano ze zmniejszającymi się ilościami środków przeciwnowotworowych: adriamycyną (100 μM, stężenie maksymalne) lub aktynomycyną D (17,6 ng/ml), w przypadku komórek, odpowiednio, MCF-7 i HCT-116. Dodano czynniki nadające wrażliwość na chemoterapię w rozmaitych stężeniach w zakresie od 0,08 (iM do 40 gM. Równolegle, w tych samych stężeniach, użyto werapamilu jako kontroli dodatniej. Po upływie 48 godzin inkubacji komórki przemyto, utrwalono i wybarwiono fioletem krystalicznym. Absorbancję mierzono przy użyciu czytnika do płytek do mikromiareczkowania Molecular Devices przy długości fali 595 nm. Wartość IC50 (50% zahamowanie wzrostu komórek) określono na podstawie stosunkowych współczynników przeżycia, otrzymanych z dwóch-trzech niezależnych eksperymentów. Termin oporność wielokrotna zdefiniowano jako stosunek wartość IC50 dla leku przeciwnowotworowego w obecności lub nieobecności środka nadającego wrażliwość na chemoterapię w komórkach opornych, do wartości IC50 dla leku przeciwnowotworowego w przypadku ich wrażliwego odpowiednika. Wartość ta pozwala ustalić pozorną zdolność każdego środka dającego rewersję do wzmagania działania leku.
Tabele 1 i 2 przedstawiają kilka środków nadających wrażliwość na chemoterapię związkami wytwarzanymi według niniejszego wynalazku, które wykazały wyższą aktywność pod względem rewersji MDR w porównaniu z werapamilem w przypadku, odpowiednio, opornych komórek ludzkiego raka okrężnicy HCT-116 oraz opornych komórek ludzkiego raka sutka MCF-7.
Tabela 1
Wpływ na rewersję MDR czynników nadających wrażliwość na chemoterapię w przypadku komórek ludzkiego raka okrężnicy HCT-116
Linia komórkowa Związek IC50 ActD (ng/ml) Oporność wielokrotna
HCT116 (0,24 gM) 0,5 1,0
HCT-116/VM46 - 8,9 15,6
HCT-116/YM46 1n 1,2 2,4
HCT-116/YM46 1k 1,2 2,4
HCT-116/VM46 1m 1,4 2,8
HCT-116/VM46 1h 1.4 2,8
HCT-116/VM46 1p 1,7 3,4
HCT116 (0,4 gM) 0,5 1,0
HCT-116/VM46 - 1,0 20,0
HCT-116/VM46 1d 1,2 2,4
HCT-116/VM46 1f 1,6 3,2
HCT-116/VM46 1j 1,6 3,2
HCT-116/VM46 li 1,7 3,4
HCT-116/VM46 1c 1,8 3,6
HCT-116/VM46 1g 2,0 4,0
HCT-116/VM46 1e 2,5 5,0
HCT-116/VM46 1b 3,0 6,0
HCT-116/VM46 Werapamil 5,8 11,6
168 707
Tabela 2
Wpływ na rewersję MDR czynników nadających wrażliwość na chemoterapię w przypadku komórek ludzkiego raka sutka MCF-7
Linia komórkowa Związek IC50 ADR tóM) Oporność wielokrotna
MCF-7 (0,24 gM) 0,36 1
MCF-7/ADR - 50 138,9
MCF-7/ADR 1n 2 5,6
MCF-7/ADR 1k 3,7 10,3
MCF-7/ADR 1m 4,8 13,3
MCF-7/ADR (0,67 μΜ) 1j 7,0 19,4
MCF-7/ADR 1h 10,0 27,8
MCF-7/ADR 1i 10,4 28,9
MCF-7/ADR 1f 11,4 31,7
MCF-7/ADR 1g 14,3 39,7
MCF-7/ADR 1d 23 63,9
MCF-7/ADR Werapamil 23 63,9
Powyższe testy potwierdziły, że związki wytwarzane według niniejszego wynalazku są użyteczne pod względem rewersji MDR na leki przeciwrakowe.
Związki o wzorze 1 mogą tworzyć farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami. Wspomnianymi solami są takie sole, w których anion nie przyczynia się w znaczniejszym stopniu do toksyczności soli i które są zgodne z zazwyczaj stosowanymi zarobkami oraz nadają się do podawania drogą doustną lub pozajelitową. Do farmaceutycznie dopuszczalnych soli addycyjnych z kwasami należą sole związków o wzorze 1 z kwasami mineralnymi, takimi jak kwas chlorowodorowy, kwas bromowodorowy, kwas fosforowy i kwas siarkowych, z organicznymi kwasami karboksylowymi lub organicznymi kwasami sulfonowymi, takimi jak kwas octowy, kwas cytrynowy, kwas maleinowy, kwas bursztynowy, kwas benzoesowy, kwas winowy, kwas fumarowy, kwas migdałowy, kwas askorbinowy, kwas jabłkowy, kwas metanosulfonowy, kwas izetionowy, kwas p-toluenosulfonowy oraz z innymi kwasami znanymi i stosowanymi w farmacji galenowej.
Sposób podawania układowego, dawkowania i reżym dawkowania muszą być w każdym przypadku starannie dopasowane na podstawie profesjonalnej oceny stanu zdrowia, z uwzględnieniem wieku, ciężaru ciała i stanu biorcy. Ogólnie, dawka dzienna wynosić będzie od około 0, 1g do około 10g korzystnie 0,5g do 5g, przy podawaniu doustnym. W niektórych przypadkach, wystarczający efekt terapeutyczny uzyskać można przy niższych dawkach, podczas gdy w innych przypadkach niezbędne okażą się dawki większe. Jest rzeczą oczywistą dla fachowca w tej dziedzinie farmakologii klinicznej, że ilość związku o wzorze 1, obejmująca dawkę dzienną, może być podana jako dawka pojedyncza lub dawka podzielona, przy czym bierze się pod uwagę zasady zrozumiałe dla fachowca-praktyka i nieodzowne w jego praktyce.
Termin podawanie układowe stosowany w niniejszym opisie, dotyczy drogi podawania doustnej, podjęzykowej, podpoliczkowej, donosowej, skórnej, doodbytniczej, domięśniowej, dożylnej i podskórnej. Ogólnie, stwierdza się, że gdy związek wytwarzany według niniejszego wynalazku jest podawany doustnie, dla uzyskania takiego samego efektu może okazać się potrzebna nieco większa ilość aktywnego leku aniżeli w przypadku podania pozajelitowego, kiedy to wymagana jest ilość nieco mniejsza. Zgodnie z dobrą praktyką kliniczną korzystne jest podawanie związków wytwarzanych według niniejszego wynalazku w stężeniu, które zapewni korzystne skutki bez powodowania jakichkolwiek szkodliwych lub niepomyślnych działań ubocznych.
168 707
Jeśli chodzi o zastosowanie terapeutyczne, związki wytwarzane według niniejszego wynalazku na ogół podaje się w postaci preparatów farmaceutycznych zawierających związek o wzorze 1, lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól addycyjną z kwasem, w ilości skutecznej pod względem rewersji MDR oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Preparaty farmaceutyczne odpowiednie do omawianego zastosowania zawierają większą lub mniejszą ilość (na przykład od 95% do 0,5%) co najmniej jednego związku wytwarzanego według niniejszego wynalazku łącznie z nośnikiem farmaceutycznym, przy czym nośnikiem może być jeden, lub więcej niż jeden stały, półstały lub ciekły rozcieńczalnik, wypełniacz i adiuwant, który jest nietoksyczny, neutralny i farmaceutycznie dopuszczalny. Tego rodzaju preparaty farmaceutyczne korzystnie mają postać dawek jednostkowych, to znaczy jednostek fizycznie oddzielnych, zawierających przewidzianą ilość leku, odpowiadającą części lub wielokrotności dawki, która została wyliczona tak, aby zapewnić pożądaną reakcję terapeutyczną. W zwykłej praktyce, dawki jednostkowe zawierają 1, 1/2, 1/3 lub mniejszą część dawki pojedynczej. Dawka pojedyncza korzystnie zawiera ilość wystarczającą do zapewnienia pożądanego efektu leczniczego po zastosowaniu w jednym podaniu jednej, lub większej ilości dawek jednostkowych, zgodnie z uprzednio ustalonym reżymem dawkowania: zazwyczaj całą, połowę, jedną trzecią lub mniejszą część dawki dziennej, raz, dwa razy, trzy razy lub więcej razy dziennie. Można sobie wyobrazić, że w tego rodzaju preparacie mogą być obecne także i inne środki lecznicze. Korzystne są preparaty farmaceutyczne, które dostarczają od 0,1 do 1g składnika czynnego w dawce jednostkowej i typowo wytwarza się je w postaci tabletek, pastylek do ssania, kapsułek, proszków, zawiesin wodnych lub olejowych, syropów, eliksirów i roztworów wodnych. Korzystne preparaty do podawania doustnego mają postać tabletek i kapsułek, przy czym mogą zawierać typowe zarobki, takie jak środki wiążące (np. syrop, guma arabska, żelatyna, sorbit, tragakanta lub poliwinylopirolidon), wypełniacze (np. laktoza, cukier, skrobia kukurydziana, fosforan wapniowy, sorbit lub glicyna), środki poślizgowe (np. stearynian magnezowy, talk, glikol polietylenowy lub krzemionka), środki dezintegrujące (np. skrobia) oraz środki zwilżające (np. siarczan laurylo-sodowy).
W przypadku środków podawanych drogą pozajelitową stosuje się roztwory lub zawiesiny związku o wzorze 1 łącznie z typowymi zarobkami farmaceutycznymi, takie jak roztwór wodny do wstrzykiwań dożylnych lub zawiesina olejowa do wstrzykiwań domięśniowych. Tego rodzaju środki o pożądanej klarowności, stabilności i możliwości przystosowania do podawania pozajelitowego uzyskuje się przez rozpuszczenie od około 0,1% do 10% wagowych związku czynnego w wodzie lub zaróbce złożonej z wielowodorotlenowego alkoholu alifatycznego, takiego jak gliceryna, glikol propylenowy i glikole polietylenowe, lub z ich mieszanin. Zarobki typu glikoli polietylenowych składają się z mieszaniny nielotnych, zazwyczaj ciekłych, glikoli polietylenowych, które są rozpuszczalne zarówno w wodzie, jak i w cieczach organicznych i które mają masę cząsteczkową w zakresie od około 200 do 1500.
Poszczególne przykłady zamieszczone w następującej części niniejszego opisu objaśniają syntezę reprezentatywnych związków wytwarzanych według niniejszego wynalazku i nie należy ich interpretować jako ograniczających wynalazek pod względem dziedziny techniki, do której wynalazek się odnosi, ani jego zakresu. Metody wytwarzania można przystosować w różny sposób dla otrzymania związków objętych zakresem niniejszego wynalazku, ale nie są one szczegółowo ujawnione. Poza tym, dla fachowca w tej dziedzinie techniki także będą oczywiste warianty sposobów wytwarzania tych samych związków w nieco innej odmianie sposobu postępowania.
Wszystkie wartości temperatury, jeśli tego nie zaznaczono, należy rozumieć jako podane w °C. Dane widmowe dotyczące jądrowego rezonansu magnetycznego (NMR) odnoszą się do przesunięć chemicznych (5) wyrażonych w częściach na milion (ppm) w funkcji tetrametylosilanu (TMS) jako wzorca odniesienia. Względna wielkość pola podana dla różnych przesunięć w danych widmowych protonowego NMR odpowiada liczbie atomów wodoru poszczególnych typów funkcji w cząsteczce. Charakter przesunięć pod względem multipletowości podany jest jak następuje: szeroki singlet (bs), szeroki dublet (bd), szeroki tryplet (bt), szeroki kwartet (bq), singlet (s), multiplet (m), dublet (d), kwartet (q), tryplet (t), podwójny dublet (dd), podwójny tryplet (dt) i podwójny kwartet (dq).
168 707
Rozpuszczalnikami stosowanymi do pomiarów widm NMR są: DMSO-d6 (sulfotlenek deuterodimetylowy), D 2O (tlenek deuteru), CDCb (deuterochloroform) i inne typowe rozpuszczalniki będące związkami deuteru.
Opis widma w podczerwieni (IR) obejmujejedynie wartości liczb falowych wyznaczonych w pomiarze absorpcji (cm-1) mające znaczenie dla identyfikacji grup funkcyjnych.
Celit jest zarejestrowanym znakiem towarowym ziemi okrzemkowej produkcji JohnsManville Products Corporation.
Skróty używane w niniejszym opisie są to typowe skróty szeroko stosowane w tej dziedzinie techniki. Niektóre z nich mają znaczenie następujące:
MS : spektrometria mas
HRMS : wyrokorozdzielcaa spektrometria mas
DMF : dimetylofomiamid
Ac : acttyl
ADR : adraamycyna
ActD : aktynomycyn7 D
DMSO : sulfotlenek dimetylowy
Ph : fenyl.
Przykład I, 3-Amieo-2-chloro-10-[2-/dietyloamieo/etylo]~7-/trifluotometylo/dibenz [b,f] [1,4] oesazepin-11/OH/-on /1a/ o wzorze 16
Do zawiesiny 1,76g (44 moli) 60% wodorku sodowego, przemytego n-pentanem, w oleju mineralnym dodano, w atmosferze azotu, 80 ml n-propanolu. Do otrzymanej mieszaniny dodano 6,44g (20 mmoli) chlorowodorku 4-amino-5-chloro-N-[2-/dietyloamieoIettΊo]-2-hydrokaybenzamidu i 4,51 g (20 mmoli) 4-chloro-3-nitrobeez.otrifluorku. Mieszaninę ogrzewano pod chłodnicą zwrotną w ciągu 6 godzin, a następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość poddano ekstrakcji mieszaniną wodnego roztworu NaHC O3 i mieszaniny 1:1:1 dichlorometanu, eteru i n-heksanu. Fazę organiczną przemyto 1 N NaOH i wodą, po czym dodano 20 ml 1 N HCl. Wytrącony osad zebrano przez odsączenie i przemyto acetonem, w wyniku czego otrzymano 1,65g surowego dichlorowodorku 3-amino-2-chloro-10-[/2/dietyloamino/etylo]-7-/trifluotometylo/dibeez [b,f] [1,4] oksazepie-11/10H/-onu (la), w postaci ciała stałego o barwie jasnożółtej. Ługi macierzyste połączono, zobojętniono wodnym roztworem NaHCO3 i poddano ekstrakcji CH2CL. Ekstrakt osuszono i zatężono, po czym pozostałość poddano chromatografii na krzemionce przy użyciu do elucji CH2CL z 2 - 8% CH 3OH, w wyniku czego otrzymano następujące trzy frakcje.
a) Pierwszą frakcję stanowiło 430 mg 4-amino-5-chloro-N-[2-/dietyloamino/etylo] -N[2-mtro-4-/trifluorometylo/feeokay] benzamidu, otrzymanego jako bezpostaciowe ciało stałe o barwie żółtej. Temperatura topnienia: > 60°C.
'H NMR /CDCI3/ : δ 8,0 - 8,3 /m, 3H/, 7,7 - 7,9 /m, 4H/, 7,02 /s, 1H/, 6,11 /s, 1H/, 4,26 /m, 2H/, 2,2 - 2,8 /m, 6H/, 0,80 /m, 6H/.
MS /m/ee: 663.
Analiza elementarna. Obliczono dla C27H24CIF6N5O6: C 48,84; H 3,64, N 10,55.
Stwierdzono : C 50,75, H 4,00, N 9,85.
b) Drugą frakcję stanowiło 359 mg 3-amino-2-chloro-10-[2-/dietyloamino/etylo]-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [1,4] okaazepin-11/10H/-onu /1a/, otrzymanego w postaci wolnej zasady.
'H NMR/CDCI3/ : δ 7,72 /s, 1H/,7,63/d, 1H/,7,42/d, 1H/,4,42/s, 1H/, 6,52/s, 1H/,4,45 /s, 2H/, 4,09 /+2H/, 2,77 /t, 3H/, 2,52 /q, 4H/, 6,96 /t, 6H/.
MS /m/ee : 428, odpowiada M + H+.
Na próbkę podziałano roztworem HCl w CH3OH i otrzymany produkt połączono z poprzednio otrzymanym ciałem stałym (1,65g), po czym poddano rekrystalizacji z mieszaniny CH3OH - /C2H5/2O, w wyniku czego otrzymano 1,85g ciała stałego o barwie jasnożółtej. Temperatura topnienia: > 130°C
Analiza elementarna. Obliczono dla C2oH2iC1F3N3O2-2 HCL : C 47,97, H 4,63, N 8,39.
Stwierdzono : C 47,74, H 4,58, N 8,33.
168 707
c) Trzeciąfzskcj f atanowtło ow mg 4-ami4O-5-chjoro-Nj[2-/dietyloamino/etyto[s2-hydroksy-N- [2-nitro-4-/trifluorometylo/fenylr] benzamidu, otrzymanego w postaci ciała stałego o barwie żółtej. Temperatura topnienia: > 100°C JH NMR /CDCls/ : δ 8,0 /s, 1H/, 7,96 /s, 2H/, 6,38 /s, 1H/, 6,21 /s, 1H/, 4,39 /s, 2H/, 4,2 4,4 /m, 2H/, 2,7 - 3,2 /m, 6H/, 1,2 /m, 6H/.
MS /m/e/: 474.
Winnymeksperymencie,dichlrrowododek3-amino-2-chlrro-10-[2-/dietyloamino/etylo]7-/triftuodomątylo/dibenz [b,f] [1,4] oksazepin-11/10H/-onu wytworzono w sposób następujący.
Mieszaninę soli tetrabutyloamoniowej 4-amino-5-chloro-N-[2-/dietylramino/ątylr]-2hydroksybenzamidu, użytej w ilości 13,182g (25 mmoli), 1,73g (12,5 mmola) K2CO3 i 5,63g (25 mmoli) 4-chloro-3-nitdobąnzotrifluodku w 100 ml n-propanolu ogrzewano w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 14 godzin, po czym zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość poddano ekstrakcji mieszaniną wodnego roztworu Na2CO3 i octanu etylu, użytą w ilości 300 ml. Fazę organiczną przemyto 3 razy po 200 ml wody, 50 ml 0,5 N wodnego roztworu NaOH 1 wodą, a następnie dodano do niej n-pentan aż do chwili wydzielenia się kropelek o barwie ciemno brązowej. Zdekantowano supematant i dodano do niego 30 ml 2 N kwasu solnego powodując w ten sposób wytrącenie osadu. Osad ten zebrano przez odsączenie i przemyto octanem etylu, w wyniku czego otrzymano, po wysuszeniu, 5,84g (46,6%) związku tytułowego w postaci dichlorowodorku.
W jeszcze innym eksperymencie, mieszaninę 52,73g soli eątdabutyloamrnirwej 4-amino5-chloro-N-[2-/dietploamino/-etylo]-2-hydrr)ksybenzamidu, 22,56g (0,1 mola) 4-chlodo-3nitrobenzotrifluodku i 6,92g (50 mmoli) K2CO3 w 300 ml 2-mątokspątanolu mieszano i ogrzewano w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 17 godzin. Mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano ekstrakcji mieszaniną wody i octanu etylu. Fazę organiczną przemyto 2 razy po 50 ml 1 N NaOH, 2 razy po 100 ml wody i następnie dodano do niej 50 ml 2 N HCl. Wytrącony osad zebrano za pomocą odsączenia i przemyto CH2CI2 i octanem etylu, w wyniku czego, po wysuszeniu na powietrzu, otrzymano 29,44g (58,9%) dichlorroodrdku związku tytułowego.
Przykład II. N-[2-Chloro-10,11-dihydro-10[2-/dietyloamino/etylo]-11-okso-7-/trifluoromątćlo/dibenz [b,f] [1,4] rksaząpin-3-ylo]-acetamid /1b/ o wzorze 16a i N-acetylo-N-[2chloro-10,11 -dihydro-10-[2-/dietyloamino/etylo]-11-oksr-7-/triflurdometylo/dibenz-[b,f] [1,4] rksaząpin-3-ylr] acetamid/lc/
Roztwór związku o wzorze 1b w 10 ml bezwodnika octowego ogrzewano w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 12 minut, po czym zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym przy użyciu do elucji dichlorometanem z 1 - 5% metanolu, w wyniku czego otrzymano wpierw 295 mg związku o wzorze 1c jako bezpostaciowe ciało stałe o barwie żółtej.
'H NMR /CDCI3/: δ 7,97 /s, 1H/,7,72/d, 1H/,7,49/d, 1H/, 7,45/s, 1H/,7,13/s, 1H/, 4,2 /t, 2H/, 2,89 /t, 2H/.
MS /m/e/ : 511.
Następnie otrzymano 820g związku monoacetylowanego o wzorze 1b w postaci ciała stałego o barwie beżowej. Temperatura topnienia : 143 - 144°C.
Analiza elementarna.
Obliczono dla C22H23CIF3N3O3-0,5 H20 · 0,5 CH3COOH : C 54,31; H 5,06; N 8,27;
Stwierdzono: C 54,68; H 5,11; N 7,93.
’H NMR /CDCI3/: 8 8,43 /s, 1H/,7,82/s, 1H/,7,74/s, 1H/, 7,63/d, 1H/,7,52/s, 1H/,7,44 /s, 1H/, 4,18 /t, 2H/, 2,87 /t, 3H/, 2,63 /q, 4H/, 2,26 /s, 3H/, 2,02 /s, 2H/, 1,02 /t, 6H/.
MS /m/e/: 469.
Przykład III. N-[ 10,11-DihćdlΌ-10-[2-/dietylramino/etylo]-11-oksr-7-/triflurdrmątćlo/-dibenz[b,f] [1,4] oksazepin-3-y!o]-acetamiii / 1d/ o wzorze 17.
Do mieszaniny 270 mg związku o wzorze 1b i 220 mg mrówczanu amonowego w 8 ml metanolu dodano 10 mg 10% palladu na węglu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w ciągu 5 godzin, po czym katalizator odsączono. Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano ekstrakcji mieszaniną NaHC 0)3 i dichlorometanu. Warstwę organiczną
168 707 osuszono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 190 mg związku tytułowego w postaci ciała stałego o barwie białej. Temperatura topnienia : 75 - 85°C.
'H NMR /CDCL/ : δ 8,34 /s, 1H/, 7,75 /d, 1H/, 7,65 /t, 2H/, 7,46 /s, 1H/, 7,40 /dd, 1IH, 7,10 /dd, 1H/, 4,10 /t, 2H/, 2,76 /t, 2H/, 2,49 /q, 4H/, 2,14 /s, 3H/, 0,96 /t, 6H/.
MS /m/<e: 434.
HRMS : obliczono dla C22H24F3N3O3: 436,1848. stwierdzono: 436,1846.
Przykład IV, N-[2-Chloro-10,11-dihydro-10-[2-/dietyloamino/etylo]-11-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [1,4] oksazepin-3-ylo] benzamid/1e/ o wzorze 18.
Do roztworu 250 mg (0,5 mmola) związku o wzorze la i 102 mg (1 mmola) trietyloaminy w 2 ml bezwodnego CH 2CI2 dodano, przy mieszaniu, 141 mg (1 mmola) chlorku benzoilu. Mieszaninę mieszano w ciągu godziny, po czym poddano ją ekstrakcji mieszaniną wodnego roztworu węglanu sodowego i CH2CI2. Warstwę organiczną osuszono, zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym przy użyciu do elucji CH2CI2 z 5 do 10% CH3OH, w wyniku czego otrzymano 182 mg (68,3%) związku tytułowego w postaci ciała stałego o barwie żółtej. Temperatura topnienia : 67 - 69°C.
*H NMR /CDCL/: δ δ,55 /s, 1H/, 7,90 /s, 1H/, 7,55 /m, 8H/, 4,05 /m, 2H/, 2,72 /q, 2H/, 2,50/m, 5H/, 0,96/m,6H/.
HRMS : obliczono dla C27H25CIF3N3O3: 532,1615. stwierdzono: 532,1627.
Przykład V. N-[2-Chloro-10,11-dihydro-10-[2-/dietyloarmno/etylo]-11-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [1,4] oksazepin-3-ylo] krotonamid /1f/ o wzorze 19.
Powtórzono ogólny sposób postępowania odnoszący się do wytwarzania związku 1e, z tą różnicą, że zamiast użytego tam chlorku benzoilu użyto równomolową ilość chlorku krotonoilu. Wydajność tytułowego związku, otrzymanego w postaci ciała stałego o barwie żółtej, wynosiła 61,3%. Temperatura topnienia : 106 - 107°C.
‘H NMR /CDCI3/ : δ 8,50 /s, 1H/, 7,87 /d, 1H/, 7,55 /m, 2H/, 7,00 /m, 2H/, 5,82 /dd, 2H/, 4,25 /m, 3H/, 2,95 /m, 1H/, 2,75 /m, 1H/, 1,85 /q, 6H/, 1,10 /m, 6H/.
HRMS : obliczono dla C24H26N3O3F3CI: 496,1615. stwierdzono: 496,1605.
Przykład VI. N-[2-Chloro-10,11-dihydro-l 0-[2-/dietyloamino/etylo]-11-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [1,4] oksazepin-3-ylo] propionamid /1g/ o wzorze 20.
Powtórzono ogólny sposób postępowania odnoszący się do wytwarzania związku 1e, z tą różnicą, że zamiast użytego tam chlorku benzoilu użyto w ilości równomolowej chlorek propionylu, a czas reakcji wynosił 12 godzin. Związek tytułowy otrzymano w postaci oleju o barwie żółtej z wydajnością wynoszącą 75,0%.
’HNMR/CDCL/: δ 8,42/s, 1H/,7,78/s, 1H/,7,75/s, 1H/,7,60/d, 1H/,7,45/d, 1H/,7,35 /dd, 1H/, 4,10 /t, 2H/, 2,80 /t, 2H/, 2,45 /m, 6H/, 1,25 /t, 3H/, 0,95 /t, 6H/.
HRMS: obliczono dla C23H26CIF3N3O3: 484,1615. stwierdzono: 484,1612.
Przykład VII. N-[2-Chloro-10,11 -dihydro-10-[2-/diety loamino/etylo]-11-okso-7-/triflurometylo/dibenz [b,f] [1,4] oksazepin-3-ylo] cyklopropanokarboksyamid /1b/ o wzorze 21.
Powtórzono ogólny sposób postępowania odnoszący się do wytwarzania związku 1e, z tą różnicą, że zamiast użytego tam chlorku benzoilu użyto w ilości równomolowej chlorek cyklopropanokarbonylu, a czas reakcji wynosił 12 godzin. Związek tytułowy otrzymano w postaci ciała stałego o barwie żółtej z wydajnością 80,7%.
Temperatura topnienia : 115 - 116°C.
'H NMR /CDCL/: δ 8,39 /s, 1H/,7,80/s, 1H/, 7,75/s, 1H/,7,58/d, 1H/,7,42/s, 1H/,7,25 /q, 1H/, 4,10 /t, 2H/, 2,70 /t, 2H/, 2,50 /q, 3H/, 1,55 /m, 3H/, 1,07 /s, 1H/, 1,05 /m, 2H/, 0,95 /t, 6H/.
HRMS : obliczono dla C24H26CIF3N3O3: 496,1615. stwierdzono: 496,1605.
Przykład VIII. N-[2-Chloro-10,11-dihydrod0-[2-/dietyloamino/etylo]-11-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [1,4] oksazepin-3-ylo] -2-metylopropionamid /1i/ o wzorze 22.
I68 707
I3
Powtórzono ogólny sposób postępowania odnoszący się do wytwarzania związku ie, z tą różnicą, że zamiast użytego tam chlorku benzoilu użyto w równomolowej ilości chlorek izobutyrylu, a czas reakcji wynosił 2 godziny. Związek tytułowy otrzymano w postaci ciała stałego o barwie żółtej z wydajnością 8i,6%. Temperatura topnienia : 73 - 75°C.
‘HNMR/CDCL/: δ 8,42 /s, iH/, 7,77 /s, iH/, 7,57 /m, 3H/, 7,35 /s, iH/, 4,0 /m, 2H/, 2,70 /t, 2H/, 2,5 /m, 4H/, i,25 /d, 6H/, i,i5 /s, iH/, 0,95 /m, 6H/.
HRMS : obliczono dla C24H28CLF3N3N3O3 : 498,i77i. stwierdzono: 498,i76i.
Przykład IX. N-[2-Chloro-i O,ii-dihydro-l 0-[2-/dietyloamino/etylo]-i I-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [i,4] oksazepin-3-ylo] cyklobutanokarboksyamid /ij/ o wzorze 23.
Powtórzono ogólny sposób postępowania odnoszący się do wytwarzania związku /ie/, z tą różnicą, że zamiast użytego tam chlorku benzoilu użyto w ilości równomolowej chlorek cyklobutanokarbonylu, a czas reakcji wynosił 2 godziny. Związek tytułowy otrzymano w postaci oleju o barwie żółtej z wydajnością 54,3%.
'H NMR /CDCL3 : δ 8,48 /s, iH/, 7,80 /s, iH/, 7,60 /m, 3H/, 7,40 /m, iH/, 4,04 /m, 3H/, 3,i8 /m, iH/, 2,70 /t, 3H/, 2,48 /q, 4H/, 2,30 /m, 3H/, i,98 /m, iH/, 0,97 /m, 6H/.
HRMS : obliczono dla C25HMC1F3N3O3: 5i0,i77i. stwierdzono: 510,1760.
Przykład X. N-[2-Chloro-l0,ii-dihydro-10-[2-/dietyloamino/etylo]-ii-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [i,4] oksazepin-3-ylo] cykloheksanokarboksyamid /ik/ o wzorze 24.
Powtórzono ogólny sposób postępowania odnoszący się do wytwarzania związku ie, z tą różnicą - że zamiast użytego tam chlorku benzoilu użyto w ilości równomolowej chlorek kwasu cykloheksanokarboksylowego, a czas reakcji wynosił 20 godzin. Związek tytułowy otrzymano w postaci ciała stałego o barwie białej z wydajnością 83%. Temperatura topnienia: I37 - i38°C.
'HNMR /CDCI3/: δ 8,50 /s, iH/, 7,87 /s, iH/, 7,86 /s, iH/, 7,68 /d, iH/, 7,55 /s, iH/, 1,41 /d, IH/, 4,i5 /t, 2H/, 2,82 /t, 2H/, 2,56 /q, 4H/, 2,35 /m, iH/, i,2 - 2,i /m, i0H/, i,00 /t, 6H/.
HRMS : obliczono dla C27H31 CIF3N3O3: 538,2084. stwierdzono: 558,2076.
Przykład XI. Cykloheptanokarboksylan N-[2-chloro-i0,ii-dihydro-i0-[2-/dietyloamino/etylo]-Π-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [i,4] oksazepin-3-ylo] -N-/cykloheptylokarbonylo/cykloheptanokarboksyamidu /im/ o wzorze 33 i N-[2-chloro-iO,iI-dihydro-i0-[2-/dietyloamino/etylo]-ii-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [i,4] oksazepin-3-ylo] cykloheptanokarboksylan / in/ o wzorze 34.
Chlorek cykloheptanokarbonylu wytworzono in situ na drodze reakcji kwasu cykloheptan okarboksy ło wego z chlorkiem oksalilu w środowisku CH2CI2, w ciągu 30 minut. Nadmiar chlorku oksalilu usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Następnie powtórzono ogólny sposób postępowania odnoszący się do wytwarzania związku ie, z tą różnicą, że zamiast użytego tam chlorku benzoilu użyto chlorku cykloheptanokarbonylu, a czas reakcji wynosił 3 dni. Produkt reakcji poddano oczyszczaniu na kolumnie żelu krzemionkowego przy użyciu do elucji CH2CI2 z 0,4% CH3OH, w wyniku czego otrzymano wpierw związek im (30%) jako substancję półstałą o barwie żółtej.
'H NMR/CDCI3/: δ 7,90 /s, iH/,7,74/d, IH/,7,42/d, IH/, 7,4i/s, iH/,7,0i/s, IH/,4,08 /t, 2H/, 2,75 /t, 3H/, 2,48, /q, 4H/, 2,23 /m, 2W, i,i - 2,0 /m, 36H/, 0,9i /t, 6H/.
HRMS : obliczono dla C36H4sClF3N304 : 676,3i29. stwierdzono: 676,3ii5.
Kontynuowanie wymywania kolumny przy użyciu do elucji CH2CI2 z i do 4% CH3OH dało drugą frakcję zawierającą związek in, który otrzymano w postaci ciała stałego o barwie białej z wydajnością 43,9%. Temperatura topnienia : I20 - I25°C.
‘H NMR /CDCI3/: δ 8,40 /s, 1H/, 7,78 /s, 1H/, 7,72 /s, ltk, 7,59 /d, 1H/, 7,43 /s, IH, 7,30 /d, 2H/, 4,08 /t, 2H/, 2,75, /t, 2H/, 2,44 /q, 4W, 2,4i /m, 1H/, 1,-4 - 2,i /m, I2H/, 0,93 K, 6H/.
HRMS : obliczono dla C2sH33ClF3N3O3: 552,224i.
stwierdzono: 552,224i3.
Przykład XII. N-P-Chloro-IO.II-dihydro-IO-^-Zdietyloamino/etylo] - i I-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [i,4] oksazepin-3-ylo] etakrynamid/io/o wzorze 25.
168 707
303 mg (1 mmol) kwasu etakrynowego w 5 ml CH2CI2 zaktywowano na drodze reakcji z 0,5 N roztworem chlorku chlorometylenodimetyloamoniowego w chloroformie (odczynnik Amoldsa), użytym w ilości 2 ml i wytworzonym za pomocą poddania chlorku oksalilu reakcji z DMF w środowisku chloroformu. Czas trwania reakcji wynosił 30 minut. Do otrzymanej mieszaniny dodano 250 mg (0,585 mmola) aminy 1a oraz 153 mg (1,5 mmola) trietyloaminy i mieszaninę mieszano w ciągu 14 godzin. Mieszaninę reakcyjna poddano ekstrakcji mieszaniną wodnego roztworu NaHCO3 i CH2CI2. Warstwę organiczną przemyto wodą, osuszono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość poddano chromatografii na płytce z żelem krzemionkowym do chromatografii preparatywnej, przy użyciu CH2CI2 z 20% CH3 OH jako fazy ruchomej, w wyniku czego otrzymano 250 mg (69,8%) związku tytułowego w postaci ciała stałego o barwie żółtej. Tempe ratura topnienia : 173 - 175°C.
*H NMR /CDCI3/ : δ 8,46 /s, 1H/, 7,80 /s, 1Π, 7,62, /d, 1H/, 7,50 /s, 1H/, 7,40 /d, 1H/, 7,10 /d, 2W, 6,85, /d, 1H/, 5,90 /s, 1H/, 5,55 /s, 1IH, 4,70 /s, 2W, 4,07 /m, 2W, 2,85 /m, 1H/, 2,60 /m, 3W, 2,40 /t, 2W, 1,10, /t, 3W, 1,0 /t, 6H/.
HRMS : obliczono dla C33H32CIF3N3O3: 712,1360. stwierdzono: 712il446.
Przykład XIII. N-[2-Chloro-10,11-dihydro-10-[2-/diety loaimno/etylo]- 11-okso-7-/trifluorometylo/dibenz [b,f] [1,4] oksazepin-3-ylo] cyklopentanokarboksyamid/1p/ o wzorze 26.
Powtórzono ogólny sposób postępowania odnoszący się do wytwarzania związku 1o, z tą różnicą, że zamiast użytego tam kwasu etakrynowego użyto w ilości równomolowej kwas cyklopentanokarboksylowy. Związek tytułowy otrzymano w postaci oleju o barwie żółtej z wydajnością 58,3%.
‘HNMR/CDCh/: 6 8,45/s, 1H/, '7,8 1/d, 2H/,1^,7/d, lH7,7,50/d, lH7,7,42/q, 1H/,^,55 /t, 2W, 2,80 /m, AW, 2,55 //, 5H/, 1,85 /m, 5H/, 1,65 /m, 1H/, 0,95 /t, 6H/.
HRMS : obliczono dla C26H30N3O3F3CI: 524,1928. stwierdzono: 524il922.
Przykład XIV. Kwas 4-acetamidosalicylowy.
Do zawiesiny 76,57g (0,5 mmola) kwasu 4-aminosalicylowego w 250 ml etanolu bezwodnego wkroplono, przy mieszaniu i ogrzewaniu pod chłodnicą zwrotną, w ciągu 30 minut, 83,2g (0,815 mmola) bezwodnika octowego. Po zakończeniu dodawania, mieszaninę ogrzewano pod chłodnicą zwrotną jeszcze w ciągu i 5 minut, a następnie ochłodzono. Produkt reakcji zebrano za pomocą odsączenia, przemyto niewielką ilością etanolu i wysuszono na powietrzu, w wyniku czego otrzymano 12,3% (74,15%) związku tytułowego w postaci ciała stałego o barwie szarej. Temperatura topnienia : 242 - 244°C. Poprzednio podana temperatura topnienia : 234 - 235°C [P. Barraclough i in., Eur. J. Chem. 25, str. 467 (1990)].
Przykład XV. Ester allilowy kwasu 4-acetamidosalicylowego
Do zawiesiny 4,0g (0,1 mmola) 60% wodorku sodowego w 25 ml DMF wkroplono, przy mieszaniu, roztwór 19,5g (0,1 mmola) kwasu 4-acetamidosalicylowego w 50 ml DMF. Po zakończeniu wywiązywania się wodoru dodano 12, 1g (0,1 mmola) bromku allilu i mieszaninę mieszano w ciągu 8,6 godzin. DMF usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość przekrystalizowano z mieszaniny metanolu, w wyniku czego otrzymano 14,76g (62,76%) związku tytułowego w postaci ciała stałego o barwie białej. Temperatura topnienia: 156 - 158°C.
'H NMR /CDCI3/: δ 7,80 /d, 1IH, 7,42 /s, 1H/, 7,16 /s, 1H/, 7,07 /d, ^^, 5,95 - 6,08 /m, 1H/, 5,29 - 5,44 /m, 2W, 4,80 - 4,83 /m, 2W, 2,19 /s, 3H/.
MS /m/e/: 236, odpowiada M + H+.
Przykład XVI. N-[4-Alliloksykarbonylo/-3-/2-nitro-4-trifluorometylofenoksy] fenyloacetamid
Do zawiesiny 1,69g (42 mmoli) 60% wodorku sodowego w 16 ml DMF dodano przy mieszaniu 10,0g (42 mmole) estru allilowego kwasu acetamidosalicylowego. Po zakończeniu wywiązywania się gazu, do otrzymanej mieszaniny dodano 9,46g (42 mmole) 4-chlc^ro-3-^r^^t^robenzotrifluorku i mieszaninę ogrzewano w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 45 minut. DMF usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano chromatografii na krzemionce przy użyciu, jako układu rozpuszczalników, dichlorometanu z 3% metanolu, w
168 707 wyniku czego otrzymano 13,0g (72,95%) związku tytułowego w postaci ciała stałego o barwie białej. Temperatura topnienia : 160 - 163°C.
'H NMR /CDCL/: δ 8,22 /s, 1H/, 8,03 /d, 1H/, 7,68 /s, 1H/, 7,61 - 7,65 /m, 3H/, 7,36 /d, 1H/, 6,83 /d, 1H/, 5,65 - 5,78 /m, 1H/, 5,10 - 5,21 /m, 2H/, 4,57 - 4,60 /m, 2HJ, 2,18 /s, 3H/.
MS /m/d: 385, odpowiada M + H+.
Przykład XVII N-[4-/hydroksykarbonylo/-3-/2-nitro-4-trifluorometylofenoksy/] fenyloacetamid.
Do mieszaniny 550 mg tris/dibenzylidenoacetono/dipalladu /0/ i 660 mg trifenylofosfiny dodano 20 ml bezwodnego dichlorometanu i mieszaninę mieszano w ciągu 30 minut. Do otrzymanej mieszaniny dodano 20,0g (47 mmoli) N-[4-/alIiloksykarbonylo/-3-/2-nitro-4-trifluorometylofenoksyI] fenyloacetamidu w 200 ml dichlorometanu, a następnie roztwór 9,61g (57 mmoli) soli potasowej kwasu 2-etyloheksanowego w 50 ml mieszaniny octanu etylu i dichlorometanu (3 : 1). Mieszaninę mieszano w ciągu 16 godzin i zakwaszono przy użyciu 75 ml 1 N wodnego roztworu HCL Warstwę wodną oddzielono. Warstwę organiczną przemyto woda, osuszono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość ucierano z eterem, w wyniku czego otrzymano 14,91g (82,6%) związku tytułowego w postaci ciała stałego o barwie białej. Po rekrystalizacji z eteru otrzymano próbkę, której temperatura topnienia wynosiła 196 200°C.
'HNMR/CDCb/ :δ 8,06/s, 1H/,7,86/d, 1H/,7,61 /s, 1H/,7,49/d, 1H/,7,36/d, 1H/, 6,75 /d, 1H/, 2,01 /s, 2H/.
MS /m/e/ : 385, odpowiada M + H+.
Przykład XVIII. 4-Acetamido-N-[2-/dietyloamino/etylo]-2-/2-nitro4-ϋ·iflurometylofenoksyIbenzamid.
Do 20 ml zimnego dichlorometanu dodano 432 mg /3,4 mmola/ chlorku oksalilu. Do roztworu tego wkroplono, przy mieszaniu, roztwór 0,3 ml DMF w 5 ml dichlorometanu. Po mieszaniu w ciągu dalszych 15 minut, dodano 1,153g (3 mmole) N-[4-Ihydroksykarbonylo/-3/2-nitro-4-trifluorometylofenoksy/] fenyloacetamidu i mieszaninę mieszano w ciągu 30 minut. Do mieszaniny tej dodano 415 mg (3,57 mmola) N,N-dietyloetylenodiaminy i 460 mg (4,55 mmola) trietyloaminy. Mieszaninę mieszano w ciągu 1,5 godziny w temperaturze pokojowej, przemyto wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego, osuszono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci ciała stałego o barwie pomarańczowej.
‘H NMR/CDCI3/: δ 8,11 /s, 1H/, 7,87 /d, 1H/, 7,82 /d, 1H/, 7,63 /s, 1H/, 7,03 /s, 1H/, 6,72 /d, 1H/, 6,64 /d, 1H/, 2,60 - 2,80 /m, 2H/, 2,35 - 2,55 /m, 6H/, 2,08 /s, 3H/, 0,89 /t, 6H/.
MS /m/e/ : 483, odpowiada M + H+.
168 707
Schemat 1
NR4R5
Etap 1
H2N
NR*R5
OM Wzór 6
Schemat 2
168 707 co2h
co2h
Etap 1
Wzór 8
168 707
Wzór 21
168 707
ClAJ
Wiór
168 707
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    Sposób wytwarzania nowych dibenzo [b,f] oksazepin-11/10H/-onów o wzorze 1, w którym p oznacza 1 do 3, R1 i R2 każdy niezależnie oznacza wodór lub grupę acylową o wzorze R6CO-, w którym R6 oznacza grupę C1.4-alkilową, C3 -7- cykloalkilową, C2 - 7-alkenylową, arylową lub rodnik o wzorze 27, R.3 oznacza wodór lub chlor, a r4 i R5 każdy niezależnie oznacza grupę C1 . 6-alkilową i ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli, znamienny tym, że związek o wzorze 6, w którym R3, R4, R5 i p mają wyżej podane znaczenie, a M oznacza kation taki jak sodowy, potasowy lub anionowy poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze 7, w którym Y oznacza atom chlorowca, korzystnie chloru i otrzymany związek o wzorze 1, w którym r3 oznacza wodór ewentualnie chloruje się lub związek o wzorze 1', w którym R3 oznacza atom chloru poddaje się hydrogenolizie i/lub związek o wzorze 1', w którym R1 i R2 każdy oznacza atom wodoru poddaje sie mono- lub diacylowaniu kwasem o wzorze R6COOH lub jego reaktywną pochodną, gdzie r6 ma wyżej podane znaczenie oraz jeśli zachodzi potrzeba związek o wzorze 1 przekształca się w jego addycyjną sól z kwasem.
PL92295633A 1991-08-26 1992-08-14 Sposób wytwarzania nowych dibenzo[b,f]oksazepin-11/10H/-onów PL PL PL PL168707B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US07/749,741 US5173486A (en) 1991-08-26 1991-08-26 Dibenz[b,f][1,4]oxazepin-11(10H)-ones for multidrug resistance reversing agents

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL295633A1 PL295633A1 (en) 1993-03-08
PL168707B1 true PL168707B1 (pl) 1996-03-29

Family

ID=25014983

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL92295633A PL168707B1 (pl) 1991-08-26 1992-08-14 Sposób wytwarzania nowych dibenzo[b,f]oksazepin-11/10H/-onów PL PL PL

Country Status (22)

Country Link
US (1) US5173486A (pl)
EP (1) EP0529386B1 (pl)
JP (1) JP3136427B2 (pl)
KR (1) KR100204119B1 (pl)
CN (1) CN1038749C (pl)
AT (1) ATE149158T1 (pl)
AU (1) AU642602B2 (pl)
CA (1) CA2075861C (pl)
DE (1) DE69217594T2 (pl)
DK (1) DK0529386T3 (pl)
ES (1) ES2097841T3 (pl)
FI (1) FI112656B (pl)
GR (1) GR3022698T3 (pl)
HK (1) HK1005029A1 (pl)
HU (1) HU214584B (pl)
IL (1) IL102542A (pl)
MX (1) MX9204791A (pl)
NO (2) NO301586B1 (pl)
PL (1) PL168707B1 (pl)
RU (1) RU2086545C1 (pl)
TW (1) TW213905B (pl)
ZA (1) ZA925287B (pl)

Families Citing this family (18)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
GB8914061D0 (en) * 1989-06-19 1989-08-09 Wellcome Found Agents for potentiating the effects of antitumour agents and combating multiple drug resistance
US5436243A (en) * 1993-11-17 1995-07-25 Research Triangle Institute Duke University Aminoanthraquinone derivatives to combat multidrug resistance
US5767113A (en) * 1995-05-10 1998-06-16 The Salk Institute For Biological Studies Compounds useful for concurrently activating glucocorticoid-induced response and reducing multidrug resistance
US6579891B1 (en) 1995-12-29 2003-06-17 Novactyl, Inc. Agent and method for prevention and treatment of cancer in animals
US6127393A (en) * 1995-12-29 2000-10-03 Novactyl, Inc. Antiproliferative, antiinfective, antiinflammatory, autologous immunization agent and method
US6743771B2 (en) 1995-12-29 2004-06-01 Novactyl, Inc. Methods and compositions for controlling protein assembly or aggregation
US6407125B1 (en) 1995-12-29 2002-06-18 Novactyl, Inc. Pharmacological agent and method of treatment
PT101876B (pt) * 1996-05-27 1999-09-30 Portela & Ca Sa Novos derivados de 10,11-di-hidro-10-oxo-5h-dibenzo(b,f)azepina-5-carboxamida
IL127137A0 (en) * 1996-06-07 1999-09-22 Hoffmann La Roche Dibenzo-oxazepine and-dioxepine derivatives and their use as anti-tumor agents
US6441009B1 (en) 1998-08-01 2002-08-27 Novactyl, Inc. Agent and method of preventing and treating heavy metal exposure and toxicity
SE9803240D0 (sv) * 1998-09-24 1998-09-24 Diabact Ab A pharmaceutical composition having a rapid action
US6403618B1 (en) 2000-02-15 2002-06-11 Novactyl, Inc. Agent and method for controlling angiogenesis
US6693099B2 (en) 2000-10-17 2004-02-17 The Procter & Gamble Company Substituted piperazine compounds optionally containing a quinolyl moiety for treating multidrug resistance
US6376514B1 (en) 2000-10-17 2002-04-23 The Procter & Gamble Co. Substituted six-membered heterocyclic compounds useful for treating multidrug resistance and compositions and methods thereof
RU2266286C1 (ru) * 2004-07-20 2005-12-20 Ярославский государственный технический университет Гетероциклические о-дикарбонитрилы
EP2149372B1 (en) * 2008-07-31 2014-04-02 Universität Ulm Use of opioids of the methadone group for the treatment of resistant cancer patients
CN104016937B (zh) * 2014-05-09 2016-12-07 中科院广州化学有限公司 一种n-芳基氧氮杂卓酮类化合物及其制备方法
WO2019173761A1 (en) 2018-03-09 2019-09-12 The United States Of America, As Represented By The Secretary, Department Of Health And Human Services C-abl tyrosine kinase inhibitory compound embodiments and methods of making and using the same

Family Cites Families (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3546214A (en) * 1967-07-11 1970-12-08 Boehringer Sohn Ingelheim Amino-substituted dibenz(b,f)(1,4)oxazepin-11(10h)-ones

Also Published As

Publication number Publication date
EP0529386A1 (en) 1993-03-03
ES2097841T3 (es) 1997-04-16
ATE149158T1 (de) 1997-03-15
AU642602B2 (en) 1993-10-21
NO301586B1 (no) 1997-11-17
AU2074292A (en) 1993-03-04
CN1038749C (zh) 1998-06-17
CA2075861A1 (en) 1993-02-27
IL102542A0 (en) 1993-01-14
JPH05194442A (ja) 1993-08-03
NO309603B1 (no) 2001-02-26
MX9204791A (es) 1993-01-01
KR930004281A (ko) 1993-03-22
HUT63837A (en) 1993-10-28
DE69217594D1 (de) 1997-04-03
NO972247D0 (no) 1997-05-16
GR3022698T3 (en) 1997-05-31
HK1005029A1 (en) 1998-12-18
CN1069731A (zh) 1993-03-10
NO923049L (no) 1993-03-01
EP0529386B1 (en) 1997-02-26
DE69217594T2 (de) 1997-10-02
FI923285A0 (fi) 1992-07-17
IL102542A (en) 1995-12-31
NO972247L (no) 1997-05-16
PL295633A1 (en) 1993-03-08
DK0529386T3 (da) 1997-07-28
RU2086545C1 (ru) 1997-08-10
HU9202319D0 (en) 1992-10-28
TW213905B (pl) 1993-10-01
HU214584B (hu) 1998-04-28
CA2075861C (en) 2003-08-05
ZA925287B (en) 1993-04-28
NO923049D0 (no) 1992-08-03
JP3136427B2 (ja) 2001-02-19
FI923285L (fi) 1993-02-27
KR100204119B1 (ko) 1999-06-15
FI112656B (fi) 2003-12-31
US5173486A (en) 1992-12-22

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL168707B1 (pl) Sposób wytwarzania nowych dibenzo[b,f]oksazepin-11/10H/-onów PL PL PL
KR0141692B1 (ko) 맥관 형성 억제제
HK1005029B (en) Dibenz [b,f] [1,4] oxazepin-11 (10h)-ones for multidrug resistance reversing agents
KR20190140910A (ko) 아폽토시스-유도제
PT1389617E (pt) Composto heterocíclico e agente antitumoral contendo o mesmo como igrediente activo
AU640300B2 (en) Pharmacologically active substituted oxybenzamides
KR20050107784A (ko) 신규한 융합 복소환 및 이의 용도
US20230219895A1 (en) Oxynitidine derivatives useful as inhibitors of topoisomerase ib (top1) and tyrosyl-dna phosphodiesterase 1 (tdp1)
JP5558470B2 (ja) エピポドフィロトキシンの新規な(ポリ)アミノアルキルアミノアルキルアミド、アルキル−尿素またはアルキル−スルホンアミド誘導体、それらの製造方法、および治療における抗癌剤としてのそれらの応用
Idrees et al. SYNTHESIS, CHARACTERIZATION AND ANTIMICROBIAL SCREENING OF SOME NOVEL 5-(BENZOFURAN-2-YL)-N'-(2-SUBSTITUTED-4-OXOTHIAZOLIDIN-3-YL)-1-PHENYL-1H-PYRAZOLE-3-CARBOXAMIDE DERIVATIVES
EP0529395A2 (en) Benzamide multidrug resistance reversing agents
CN106946868B (zh) 一氧化氮供体型香豆素衍生物、其制备方法及医药用途
WO2008041264A1 (en) Isoindolo-quinoxaline derivatives having antitumor activity, process for their production and their use
WO2007076160A2 (en) C-10 carbamates of taxanes
WO2003066622A1 (en) Novel benzimidazole compounds
US20060079677A1 (en) Novel tricyclic azepine derivatives, method for production thereof and pharmaceutical compositions comprising the same
US6680326B2 (en) Polycyclic compounds
KR100718493B1 (ko) 히스톤 디아세틸라제 저해활성을 갖는 알킬아미노나프탈렌일옥시메틸 프로페닐 하이드록시벤즈아마이드유도체, 이의 제조방법 및 이를 유효성분으로 하는항암제용 약학 조성물
KR100429356B1 (ko) 다약제 내성 극복 이소퀴놀린계 화합물 및 그 제조방법
US4994569A (en) 5,6-dihydro-4H-1,3-oxa(or thia)zine derivatives, their preparation and compositions containing them
Zhang et al. Synthesis and Cytotoxic Activities of 2-(4-(2-heterocycloethoxy) phenyl)-1, 2, 4-triazolo [1, 5-a] Pyridines
HK40087686A (zh) 基於bcl-2家族蛋白配体化合物开发的蛋白降解剂及它们的应用
KR20130009203A (ko) 신규한 화합물, 이의 제조방법 및 이를 포함하는 암의 예방 또는 치료용 약학적 조성물
CZ20031972A3 (cs) Nové 1,1-dioxo-2H-1,2-benzothiazin-3-karboxamidové sloučeniny, způsob jejich přípravy a farmaceutické přípravky je obsahující
FR2850655A1 (fr) Nouveaux derives d&#39;oxazepines tricycliques, leur procede de preparation et les compositions pharmaceutiques qui les contiennent

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20080814