..' •¦ Przeprowadzenie naftolopoehcdnych w odnosne zwiazki nafltylaminów zapomoca dWujsiarezynu lub amonjaku jest juz znane (paitifz pateno niemiecki Nr 117 471), W pa¬ tencie niemieckim Nr 121 683 opisano sto¬ sowanie jedno i dwuaminów, wiskutek cze¬ go otrzymuje sie jedno i dwiualkilowane pochodne naftylamiinu.Dotychczas jednak nie bylo wiadome, jak wypadnie sposób ten, jesli alkilowanie uskuteczniac zapomoca dwuaminów alifa¬ tycznych, czyli skoro amonjak zastapic dwuaminem alifatycznym. Nie mozna bylo przewidziec, ze w reakcji prostej dojdzie teie do ziwiazików jednoaminoetylowych, zwlaszcza ze druga grupa aminowa alkilen- dwuaminu o charakterze wybitnie zasado¬ wym prowadzi do polaczenia dlwócli pier- sclenii naftalenowych ii reakcja ta mó&e'flftiiie- kiedy prowadzic do tworzenia' isie micsza- nin.Mieszaniny tego rodzaju tworzia sie rów¬ niez, skoro sam a lub p - naftol gotowac np. z dwusiarczynem i etylendwuaminem.: Jednoalkilowane zwiazki pochodnych naf- tylaminiu daja sie jednak nadspodziewanie otrzymywac z bardzo znaczna wydajnoscia z kwasów sulfonowych naftolów, naftyla- miinów, diwuoksynaftalenu i naftylendjwua- minów. Reakcja daje wyniki bardzo dobre nawet wtedy, gdy zwiazki jednoaminoalki- lowe podczas procesu nie wydzielaja sie na goraco. ' '¦ ' ¦ ' ; Zwiazki oo-aminoalkilaminonaftalenowestanowia mwe b&pdvp cenne produkty po¬ srednie, sluzace do otrzymywania barwni¬ ków... . ^ ,:'/} '") ' Przyklad I. 246 czysci wagpWyich l-naf- lolo-4-sulfonianu sodowego wiraz z 650 eze- sciiami objetosicio ru dlwusiiajrczynu sodowego i 450 eize- sciiajmai wagowemii 20% -go roztwonu. e- tylelnidwuaminu ogrzewa slie w wodzie do wirzemiia, iz chlodnica zwrotna, mie¬ szajac dokladtoie. Po pewmym czasie kwas naftolosulfonowy przechodzi calko- wliciie dlo irofztlwoiru li jednoczesnie pira- wie zaczyna sie wydzielac kwas sulfonowy l-aminjoetyilomalftylaimLniu. Miiietaanikie neaik- cyjna utirzymuje sie pod chlodnica zwrotna w ciagu kilku godzin w temperaturze wrze¬ nia, poczeta studzi sie i odeedza. Odicedzo- ny gaszcz nie zawiera prawie produktów wyjsciowych i produktów posrednich. Pa¬ ste otrzymana zarabia sie wioda i, dodajac kwasu solnego, gotuje dopóty, dopóki przy odlczylniie bairdzlo kwiaJsniym (kcngio) nie zniik- mie izapach kwiatsu siairkaiwiegioi, poczem studzi.sie i odsacza kwas amilnoetylonaftio- nowy. Kwas jako taki rozpuiszlcza sie z trudnoscia w wodzie goracej, jednak w po¬ staci soli sodowej znacznie latwiej, która *to sól po ositudzeniu wypada z rotworu ja¬ ko cSezki' prosiziek. Kwas aminoetylonaiftliio- nocwy daje sie dosc latwo przeprowadzic W latwo rozpuszczalny w wodzie riJtrozo- zwiazek. Reakcja ta moze sluzyc do ilo¬ sciowego okreslenia tego kwasu.Przyklad II. 245 czesci .wagowych 2- nafitylamino-7-isulfonianu sodowego wraz z 1300 czesicliamii objetosciowemi1 40% roz- twloru dwusiairczynu (sodowego i 900 czescia¬ mi waJgowemi 20% roztworu etyllendwua- tnmu ogrzewa sie w wodzie, mieszajac do¬ kladnie pod chlodnica zwrotna, ^krotce mieszandnia tworzy roztwór i po jakims cza¬ sie 'ten ostatni staje sie mleczno metay, przyczem wydziela sie stopniowo w coraz \o wiekszej ilosci kwas sulfonowy 2-amino- etylonaftylamku. Mieszaninie reakcyjna u- trzymuje isie, mieszajac sltale w temjperatu- rze wrzenia w ciagu 12 godzin, poczem od- '\sacza isie i paste otrzymana zarabia woda, a po dodaniu kwasu solnego do odczynu kwasinego (na konjgo) gotuje sie mieszajac do calkowitego znikniecia zapachu kwasu siarkawego. Otrzymany w 'ten sposób ze znakomita wydajnoscia kwas 7-sulfono-2- aminoetylonaftylamiinu jest proszkiem bia¬ lym, który w wodzie zimnej i goracej pra¬ wie ze inie rozpuszcza sie. Rówtniez f jego sól sodowa w wodzie goracej rozpuszcza sie z trudnoscia i wypada calkowicie po ositudzeniu. Przez rozpuszczenie soli sodo¬ wej w wodzie goracej, dodanie równowaz¬ nej ilosci azotynu so,dowego i wlanie roz¬ tworu otrzymanego do zakwaszonej wody z lodem udaje sie otrzymac nitrozozwiazek, który wypada iw postaci zabarwionych po¬ maranczowo pieknych krysztalów tlrudno- rozpuszcza/lnych w wodzie zimnej, które mozna przekryistalizoiwac z wody goracej.Przyklad III. 261 czesci wagowych 2- amino^8-inafto 1o-ó- s,ullfonlanM so dowego miesiziajac ogrzewa siiie pod chlodnica zwirot- na do temperatuiry wrzenia z 1300 czesciami cbijeitoscicwemi 40%-roztworu dwusiarczy- ¦nu s:cdiC-iwegio i 300 czesciami! wagowemi 20 % roztworu etylendwuaminu. Mieszanine re¬ akcyjna utrzymuje sie w temperaturze wrzenia w ciagu 12 godzin, poczem studzi sie, odsacza i otrzymana paste po zarobie¬ niu woda i dodaniu nadmiaru kwasu solne-1 go ogrzewa mieszajac przez czas dluzszy, dopóki nie zniknie zapach kwasu siarkawe¬ go. Otrzymany ze znaczna wydajnoscia kwasi 2-a!minoetylamino-8-naiftolo-6-sulfo- nowy jest proiszkiem bezfoarwinyim, dosc la¬ two* rozpuszczalnym, równiez i po zakwa¬ szeniu, w wodzie goracej. Po zadaniu go w roztworze kwasnym azotynem sodowym tworzy nitrozwiazeW, który z roztworu bru¬ natno zóltego wydziela sie w postaci osadu- brunatnego.Przyklad IV. 364 czesci wagowych 2.8- dwuoksynaftalino - 3.6 - dwusolfonianu so- — 2 -dowego mieszajac ogrzewa sie iw wodzie, z chlodnica zwrotna, do temperatury wrzenia z 650 czesciami objetosciowemi 40%-go dwusiarczynu i 300 czesciami wagowemi 20% roztworu etylendwuaminu.Roztwór reakcyjiny gotuje sie energicz¬ nie w ciagu 60 godzin, poczem rozciencza równa objetoscia wody i po dodaniu nad¬ miaru kwasu solnego gotuje, podtrzymujac kwasny odczyn (na kongo) dopóty, dopóki nie zniknie zapach kwasu siarkawego. Po ostudzeniu i odsaczeniu otrzymuje sie ,ze znakomita wydajnoscia kwas 2-aminoetyl- amino - 8-oksynaftalino-3.6-dwusulfonowy, który oczyszcza ,sie od ewentualnych sla¬ dów kwasu 2.8-dwucksynaftalino-3. 6-dwu- isulfonowego i etylo-2.2] -dwuamino-8,81 - dwuoksynaftylo-3.31- ó^-dwusulfonowego, 'rozpuszczajac go w wodzie w obecnosci oc¬ tanu isodowego. Mozna równiez postepowac w ten isposób, ze produkty rzeczone obra- ibia sie uprzednio siarczynem poczem do¬ piero - alkilendwuaminem. i Przyklad V. 246 czesci wagowych 2- naftylamino-7-sulfonianu sodowego rozpu- isizczonego w 500 czesciach wagowych wody, 650 czesciach objetosciowych 40% roztworu dwuisiiarczyniu sodowego i 241 czesciach wa¬ gowych normalnego dwuchlorowodorku bu- tylendwiuaminu rozpuszczonego w 500 cze¬ sciach wagowych wody ogrzewa siepod chlod¬ nica zwrotna do 90 — 95°C Po krótkim czasie zaczyna sie wydzielac kwas to- ami- nobutylo^-naftyl-aminoi-T^sulfonowy w po¬ staci bialych platków. Po 16 go dzinnem o- grzewaniu produkt reakcji odsacza sie, roz¬ puszcza w wodzie i w nadmiarze surowego kwasu solnego ogrzewa mieszajac dopóty, dopóki nie zniknie zapach kwasu siarkawe¬ go. Po dodaniu sody do odczynu alkalicz¬ nego wypada trudno rozpuszczalina sól so¬ dowa kwasu w- aminobutylo-2-naftylamino- 7-swlfonowego. Jest to bialy proszek, la¬ two rozpuszczalny w rozcienczonym kwasie solnym, który w roziczynie kwasu solnego z azotynem sodowym tworzy lekko - zólta¬ wy nitro.zwiazek, pieknie krystalizujacy. PL PL