Przedmiot wynalazku stanowi urzadzenie do wyciagania z ziemi drewnianych slupów linii przesylowych.Przy konserwacji linii przesylowych zacho¬ dzi niejednokrotnie koniecznosc wymiany po¬ szczególnych uszkodzonych slupów, np. slu¬ pów przegnilych od podstawy. W przypadku linii telefonicznych powstaje nieraz potrzeba przesuniecia ich w terenie lub calkowitego usuniecia. We wszystkich tych przypadkach na¬ lezy przeprowadzac wyciaganie starych slupów z ziemi. Operacja ta sklada sie z szeregu czyn¬ nosci, do których nalezy okopanie slupa, Wla¬ sciwe wyciagniecie slupa z dolu po uprzed¬ nim zdjeciu przewodów przesylowych oraz ulozenie go na ziemi lub platformie srodka transportowego. Przy wykonywaniu wymienio¬ nych czynnosci uzywa sie lopat, oskardów, lo¬ mów, róznego rodzaju dzwigników itp. Zapo¬ trzebowanie roboczogodzinowe jest przy tym znaczne, bowiem prace te w odniesieniu do jednego slupa wykonuje 4 — 5 pracowników, w ciagu okolo 2,5 godzin. Poniewaz slupy po¬ siadaja przecietnie 9 m dlugosci i waza w przyblizeniu 150 — 160 kg przeto wyciaganie ich jest zwiazane z powaznymi trudnosciami oraz niebezpieczenstwem urazowoscL _ Ze wzgledu na to, ze chodzi tu - o. operacje wielokrotnie powtarzana w ramach danego za¬ dania roboczego, narzuca sie stosowno;§£ jej mechanizacji. Przedmiotem wynalazku ,,jest wlasnie urzadzenie, umozliwiajace czesciowe lub calkowite zmechanizowanie czynnosci, zwiazanych z wyciaganiem slupów z ziemi. Poz¬ wala ono wydatnie ograniczyc zarówno liczbe zatrudnionych osób (do dwóch), jak i czas ro¬ boczy pojedynczej operacji (do okolo 30 mi¬ nut).Urzadzenie wedlug wynalazku jest uwidocz¬ nione schematycznie tytulem przykladu na zalaczonym rysunku, na którym fig. 1 przed¬ stawia to urzadzenie w widoku z boku, a fig. 2 — wykres wektorowy sil, dzialajacych w ukladzie roboczym urzadzenia.Slup I (fig. 1), podlegajacy wyciaganiu, jest zakopany w ziemi na glebokosc z. Do wydoby¬ cia, ao stosuje sie urzadzenie, opisane ponizej.Po przeciwleglych stronach slupa sa ulozone na ziemi dwa krótkie odcinki toru 6 typu kolej¬ kowego o odpowiednio zmniejszonym rozstawie szyn. Po szynach tych tocza sie dwa zestawy kolowe 7. Kazdy zestaw jest osadzony na osi, polaczonej sztywno z ramieniem rurowym 8, zakonczonym szczeka 9. Obydwa ramiona sa polaczone przegubowo zwieraczem 20, dosto¬ sowanym do grubosci slupa. Szczeki 9, za¬ opatrzone w odpowiednio naciete powierzch¬ nie zaciskowe, posiadaja postac krzywek o ksztalcie tak dobranym, ze przy wychylaniu ramion 8 ku górze ulegaja calkowitemu roz¬ warciu, umozliwiajac przesuwanie ich wzdluz slupa, natomiast przy opuszczaniu tychze ra¬ mion zaciskaja sie coraz silniej na slupie, two¬ rzac niezawodny uchwyt roboczy.Urzadzenie wedlug wynalazku zawiera po¬ nadto uklad napedowy, sluzacy do poruszania zestawów kolowych 7 wzdluz toru w kierunku slupa w sposób zapewniajacy stala symetrie ukladu roboczego urzadzenia wzgledem osi slu¬ pa. Uklad napedowy obejmuje dwa przeciw¬ biezne walki 11, na które nawijaja sie linki stalowe 10, pociagajace osie zestawów kolo¬ wych 7 w kierunku slupa. Walki 11 sa osadzo¬ ne na wspólnych osiach ze wspólpracujacymi ze soba kolami zebatymi 12, 13 o równej liczbie zebów, zapewniajacymi synchroniczna prze- ciwbieznosc tych walków. Kolo 13 zazebia sie z kolem 14, osadzonym wspólosiowo ze sli¬ macznica 15, wspólpracujaca ze slimakiem 16, osadzonym na wale 18. Wal 18 jest zaopatrzony na obu koncach w kola pasowe 11, 17', umozli¬ wiajace napedzanie calego ukladu za posred¬ nictwem przekladni pasowej od odpowiednio przystosowanych do tego celu kól pednych (uniesionych) samochodu, dowozacego druzyne robocza wraz ze sprzetem na miejsce pracy.Tam, gdzie dojazd samochodu ciezarowego jest ze vzgledów terenowych niemozliwy, stosuje sie naped reczny. W tym celu kola pasowe 17, 17' sa zaopatrzone dodatkowo w korby 21.Caly uklad napedowy posiada spawana zakot¬ wiczana konstrukcje ramowa 19, która w rzu¬ cie poziomym posiada ksztalt podkowy, umoz¬ liwiajac ustawienie walków U ponad odcinka¬ mi toru 6, dzieki czemu rzuty poziome linek 10 przedluzaja sie wzajemnie i leza w plasz¬ czyznie osi slupa.W celu przeciwdzialania urazowosci wsród personelu, zatrudnionego przy wyciaganiu slu¬ pów, stosuje sie urzadzenie zabezpieczajace, uwidocznione na fig. 1. Zawiera ono zwieracz 2, t którym polaczone sa przegubowo cztery rozmieszczone równomiernie nózki statywowe, z których kazda sklada sie z dwóch elemen¬ tów rurowych 3, 4, skreconych nakretka rzym¬ ska 5. Nózki te sa na koncach zaopatrzone w odpowiednie ostrza. -W miare wyciagania slu¬ pa z ziemi nózki podciagaja sie stopniowo ku jego podstawie, by wreszcie po calkowitym jego wyciagnieciu przejac na siebie ciezar slupa i nie dopuscic do wywrócenia sie go, co mo¬ globy spowodowac wypadek. W tym celu winny byc one odpowiednio dluzsze od czesci slupa, polozonej ponizej zwieracza 2.Dzialanie urzadzenia jest opisane ponizej.Po plytkim okopaniu slupa 1 i zrównaniu wydobyta ziemia odpowiednich pasm gruntu po przeciwleglych stronach slupa uklada sie od¬ cinki toru 6. Nastepnie zaklada sie na slup zwieracz staly 2 wraz z nózkami statywowy¬ mi 3, 4 oraz zwieracz przesuwny 20 z ramiona¬ mi 8, zakonczonymi zestawami kolowymi 7, to¬ czacymi sie po torze 6, przy czym obie te czyn¬ nosci wykonuje sie po uprzednim zdjeciu prze¬ wodów przesylowych. Nalezy przy tym zwra¬ cac uwage na to, by kat rozwarcia 2a (fig. 2) ramion 8 nie przekraczal w chwili poczatko¬ wej danego cyklu roboczego pewnej dopusz¬ czalnej wartosci granicznej, wynoszacej w przyblizeniu 50° — 69°. Wreszcie ustawia sit; opisane powyzej urzadzenie napedowe i przy¬ lacza w dowolny znany sposób linki stalowe 10 do walków 11, dbajac o ich równomierny naciag.Przez obracanie kól 17, 17' wywoluje sie za posrednictwem przekladni slimakowo-zebatej 16, 15, 14, 13, 12 synchroniczny przeciwbiezny ruch obrotowy walków 11 z liczba obrotów tak dobrana, by dla danej mocy urzadzenia nape¬ dowego uzyskac naciag linek 10, warunkujacy ruch posuwowy zestawów kolowych 7 w kie¬ runku slupa. Ruch ten powoduje przy unieru¬ chomionym doraznie wezle 9, 20 podnoszenie slupa 1, czyli wyciaganie go z ziemi. Po dojsciu ramion 8 do polozenia w przyblizeniu pionowe¬ go cykl roboczy jjpwtarza sie od poczatku. W tym celu nalezy odkrecic linki 10 po odlacze¬ niu ich od osi. zestawów kolowych 7, rozchylic ramiona 8 tak daleko, by spowodowac dosta¬ teczne rozwarcie szczek 9, przesunac wezel 9, 20 odpowiednio w dól i opuscic ponownie ra¬ miona 8 az do osadzenia zestawów 7 na szy¬ nach torów 6. — 2 —Liczbe cyklów roboczych, niezbedna do cal¬ kowitego wyciagniecia slupa, mozna obliczyc orientacyjnie, rozpatrujac wykres, uwidocznio¬ ny na fig. 2. Oznaczajac przez n szukana licz¬ be cyklów roboczych, przez z — glebokosc zakopania slupa w ziemi, przez l — dlugosc ramion 8, a przez a — kat granicznego od¬ chylenia kazdego ramienia od pionu, otrzymu¬ je sie: .» = -=-= !— ...... (1) BD 2 1' sin2^ Np. przy z = 1,5 m, Z == 3,5 m i a = 25° uzy¬ skuje sie n = 4,4. W praktyce stosuje sie wów¬ czas 5 cyklów roboczych.Sile udzwigu 2R slupa mozna z latwoscia obliczyc z trójkata sil ABC: 2R = 2N ctga . (2) gdzie N oznacza naciag linki 10.Kazde z ramion 8 jest przy tym obciazane sila P=N/sina . Jak wynika ze wzoru (2) sila udzwigu slupa wzrasta wraz ze zmniejszaniem sie kata a , osiagajac przy malych jego war¬ tosciach bardzo znaczna liczbe jednostek.Dzieki odpowiedniemu uksztaltowaniu szczek 9 osiaga sie stopniowe coraz silniejsze ich za¬ ciskanie na slupie w miare zblizania ku sobie ramion 8, w zwiazku z czym w pierwszej fa¬ zie cyklu roboczego, gdy sila udzwigu jest jesz¬ cze stosunkowo mala, moze nastepowac przez pewien okres czasu obslizgiwanie sie ich wzdluz slupa. Trwa to dopóty, dopóki sila udzwigu nie wzrosnie w takiej mierze, ze moze juz poko¬ nac zarówno ciezar slupa, jak i opry tarcia jego powierzchni bocznej o ziemie. Jak wyni¬ ka z powyzszego, zachodzi tu zjawisko samo- regulacji odnosnego procesu roboczego.Nadmienia sie, ze wszystkie czesci skladowe urzadzenia moga byc czesciami znormalizo¬ wanymi, latwo dostepnymi na rynku. PL