PL220401B1 - Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego oraz spoób jego wytwarzania - Google Patents

Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego oraz spoób jego wytwarzania

Info

Publication number
PL220401B1
PL220401B1 PL402243A PL40224312A PL220401B1 PL 220401 B1 PL220401 B1 PL 220401B1 PL 402243 A PL402243 A PL 402243A PL 40224312 A PL40224312 A PL 40224312A PL 220401 B1 PL220401 B1 PL 220401B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
acid
mol
mixture
hours
formalin
Prior art date
Application number
PL402243A
Other languages
English (en)
Other versions
PL402243A1 (pl
Inventor
Mirosław Soroka
Piotr Szczygieł
Alicja Skoczylas
Waldemar Goldeman
Original Assignee
Politechnika Wroclawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Wroclawska filed Critical Politechnika Wroclawska
Priority to PL402243A priority Critical patent/PL220401B1/pl
Publication of PL402243A1 publication Critical patent/PL402243A1/pl
Publication of PL220401B1 publication Critical patent/PL220401B1/pl

Links

Description

Przedmiotem wynalazku jest poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego oraz sposób wytwarzania poliamfolitu pochodnego kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego.
Z amerykańskiego opisu patentowego US4455240 znany jest poliamfolit zawierający jako część anionową grupy karboksylanowe, natomiast jako część kationową grupy aminiowe, fosfiniowe lub sulfonowe. Poliamfolity te otrzymuje się w wyniku kopolimeryzacji kwasów karboksylowych, które zawierają wiązania C=C, z odpowiednimi nienasyconymi solami amoniowymi, fosfiniowymi lub sulfonowymi. W europejskim opisie patentowym nr EP0082657 ujawniono zastosowanie podobnych poliamfolitów jako inhibitorów korozji w płynach wiertniczych. W opisie patentowym nr SU1578142 opisano syntezę poliamfolitów zawierających pirydynowe grupy kationowe, a w związkach ujawnionych w patencie nr SU817030 w części kationowej występują pochodne etylenodiaminy.
Istotę wynalazku stanowi poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego o wzorze 1.
Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego nie był dotychczas opisany w literaturze naukowej ani technicznej, a jest przeznaczony do stosowania jako uniwersalny bufor do korekty pH, do wiązania jonów wodorotlenowych, protonów i jonów metali. Poliamfolit znajduje zastosowanie do stabilizacji wody technologicznej, a także jako odczynnik analityczny.
Sposób wytwarzania poliamfolitu, pochodnego kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego, o wzorze 1, polega na tym, że w pierwszym etapie jedną część molową kwasu fosfinowego poddaje się reakcji z jedną częścią molową kwasu 2-aminoetanosulfonowego i co najmniej jedną częścią molową formaldehydu, ewentualnie zawartego w substancji wybranej z grupy formalina, trioksan i parafom. Ponadto reakcję prowadzi się w temperaturze 293-373 K, w wodzie, w obecności aktywatora w postaci kwasu solnego wprowadzanego w ilości od 0,0 do 1,5 części molowych, aż do przereagowania substratów i utworzenia się mieszaniny fosfinometylowanych pochodnych kwasu 2-aminoetanosulfonowego, którą w drugim etapie poddaje się reakcji polikondensacji z co najmniej jedną częścią molową formaldehydu, ewentualnie zawartego w substancji wybranej z grupy formalina, trioksan i parafom. Reakcję polikondensacji prowadzi się w temperaturze 293-373 K, w wodzie, w obecności aktywatora w postaci kwasu solnego wprowadzanego w ilości od 0,0 do 1,5 części molowych, aż do zakończenia polikondensacji. Otrzymany poliamfolit wydziela się z mieszaniny poreakcyjnej przez odparowanie lotnych składników i otrzymuje się produkt, z którego można otrzymać dowolną postać użyteczną poliamfolitu pochodnego kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego.
W odmianie sposobu według wynalazku zamiast kwasu fosfinowego, stosuje się równoważną ilość części molowych fosfinianu sodu (podfosforynu sodu) i kwasu solnego.
Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania i na schemacie reakcji.
P r z y k ł a d 1
Do roztworu jednowodnego podfosforynu sodu (1,06 g, 0,010 mola) w wodzie (2,0 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (1,25 g, 0,010 mola) i 20% formalinę (1,73 ml, 0,012 mola), po czym miesza się w temperaturze około 298 K i wykonuje się serię pomiarów widm 31P{1H} i 31P NMR. Po 48 godzinach dodaje się następną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola) i kontynuuje się reakcję i pomiary NMR [PS149], z których wynika, że po 98 godzinach głównymi składnikami mieszaniny jest nieprzereagowany kwas fosfinowy (45%), kwas fosforowy (21%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (31%). Wyniki przedstawia tabela 1.
P r z y k ł a d 2
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (0,52 ml, 0,0050 mola) w wodzie (1,00 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, jednowodny podfosforyn sodowy (0,53 g, 0,0050 mola), kwas 2-aminoetanosulfonowy (1,25 g, 0,010 mola) i 20% formalinę (1,73 ml, 0,012 mola), po czym mieszaninę
31 utrzymuje się w temperaturze około 298 K i wykonuje się serię pomiarów widm 31P{1H} i 31P NMR. Po 48 godzinach dodaje się następną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola) i kontynuuje reakcję pomiary NMR [PS148], z których wynika, że po 98 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są polimeryczne związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (53%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (46%). Mieszanina nie zawiera kwasu fosforowego i zawiera śladowe ilości nieprzereagowanego kwasu fosfinowego (<1%). Otrzymane wyniki przedstawiono w tabeli 1.
PL 220 401 B1
P r z y k ł a d 3
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (1,04 ml, 0,010 mola) w wodzie (1,00 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (1,25 g, 0,010 mola) i 20% formalinę (1,73 ml,
0,012 mola), po czym mieszaninę utrzymuje się w temperaturze około 298 K i wykonuje się serię po31 31 miarów widm 31P{1H} i 31P NMR. Po 48 godzinach dodaje się następną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola) i kontynuuje reakcję i pomiary NMR [PS150], z których wynika, że po 98 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (81%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (17%). Mieszanina nie zawiera kwasu fosforowego i zawiera śladowe ilości nieprzereagowanego kwasu fosfinowego (<1%). Otrzymane wyniki przedstawiono w tabeli 1.
P r z y k ł a d 4
Postępuje się jak w przykładzie 3 z tą różnicą, że przed wprowadzeniem pierwszej porcji formaliny dodaje się 12 M wodny roztwór HCl (0,25 ml, 0,0030 mola). Mieszaninę reakcyjną analizuje się
31 przy pomocy widm 31P{1H} i 31P NMR [PS151], z których wynika, że po 98 godzinach głównymi składnikami są związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (64%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (35%). Mieszanina nie zawiera kwasu fosforowego i zawiera śladowe ilości nieprzereagowanego kwasu fosfonowego (<1%). Otrzymane wyniki przedstawiono w tabeli 1.
P r z y k ł a d 5
Postępuje się jak w przykładzie 3 z tą różnicą, że przed wprowadzeniem pierwszej porcji formaliny dodaje się 12 M wodny roztwór HCl (0,50 ml, 0,0060 mola). Mieszaninę reakcyjną analizuje się
31 przy pomocy widm 31P{1H} i 31P NMR [PS152], z których wynika, że po 98 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (32%), związki zawierające fragment strukturalny CH2-P-H (45%) i nieprzereagowany kwas fosfonowy (13%). Otrzymane wyniki przedstawia tabela 1 i wykres 1.
T a b e l a 1. Skład mieszaniny reakcyjnej w zależności od stosunku molowego kwasu solnego do H2P(O)OH w temperaturze 298 K
n[HCl]/n[H2P(O)OH] Bilans kwasu i zasady Br0nsteda [mol] N-CH2-P-CH2-N [%molP] N-CH2-P-H [%molP] H2P(O)OH [%molP]
0,0/1,0 NaH2P(O)OH 0,0 0,0 31 45
0,0/[0,5 NaH2P(O)OH+0,5 H2P(O)OH] 0,5 53 46 <1
0,0/1,0 1,0 81 17 <1
0,30/1,0 1,3 64 35 <1
0,60/1,0 1,6 32 45 13
Z przykładów 1-5 wynika, że optimum dla syntezy fosfinometylowanych pochodnych kwasu 2-aminoetanosulfonowego w temperaturze 298 K i w czasie 98 godzin wynosi 0,0 mola HCl na 0,5 mola kwasu fosfinowego i 0,5 mola podfosforynu sodu, co odpowiada wartości 0,5 różnicy między liczbą moli kwasu i zasady Bransteda, natomiast optimum dla syntezy poliamfolitu pochodnej kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego wynosi 0,0-0,3 mola HCl na mol kwasu fosfinowego, co odpowiada wartości 1,0-1,3 różnicy między liczbą moli kwasu i zasady Br0nsteda. Zmniejszenie kwasowości mieszaniny sprzyja reakcjom redoks, w wyniku których powstaje kwas fosforowy, natomiast zwiększenie kwasowości mieszaniny powoduje drastyczne zmniejszenie stopnia przereagowania i pojawienie się znaczących ilości związków zawierających fragment strukturalny P-CH2-OH.
P r z y k ł a d 6
Do roztworu jednowodnego podfosforynu sodu (1,06 g, 0,010 mola) w wodzie (2,0 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (1,25 g, 0,010 mola) i 20% formalinę (1,73 ml, 0,012 mola), po czym mieszaninę utrzymuje się w temperaturze około 333 K i wykonuje się
31 serię pomiarów widm 31P{1H} i 31P NMR. Po 2 godzinach dodaje się następną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola) i kontynuuje pomiary NMR [PS153], z których wynika, że po 8 godzinach głównymi składnikami mieszaniny jest nieprzereagowany kwas fosfinowy (17%), kwas fosforowy (29%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (47%). Wyniki przedstawia tabela 2.
PL 220 401 B1
P r z y k ł a d 7
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (0,52 ml, 0,0050 mola) w wodzie (1,00 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, jednowodny podfosforyn sodowy (0,53 g, 0,0050 mola), kwas 2-aminoetanosulfonowy (1,25 g, 0,010 mola) i 20% formalinę (1,73 ml, 0,012 mola), po czym miesza się 31 31 w temperaturze około 333 K i wykonuje się serię pomiarów widm 31P{1H} i 31P NMR. Po 2 godzinach dodaje się następną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola) i kontynuuje pomiary NMR [PS154], z których wynika, że po 8 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są polimeryczne związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (78%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (16%). Mieszanina zawiera niewielką ilość nieprzereagowanego kwasu fosfinowego (2%), natomiast nie zawiera kwasu fosforowego. Otrzymane wyniki przedstawia tabela 2.
P r z y k ł a d 8
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (1,04 ml, 0,010 mola) w wodzie (1,00 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (1,25 g, 0,010 mola) i 20% formalinę (1,73 ml, 0,012 mola), po czym miesza się w temperaturze około 333 K i wykonuje się serię pomiarów widm 31P{1H} i 31P NMR. Po 2 godzinach dodaje się następną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola) i kontynuuje pomiary NMR [PS155], z których wynika, że po 8 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (81%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (16%). Mieszanina zawiera niewielką ilość nieprzereagowanego kwasu fosfinowego (<1%), natomiast nie zawiera kwasu fosforowego. Otrzymane wyniki przedstawia tabela 2.
P r z y k ł a d 9
Postępuje się jak w przykładzie 8 z tą różnicą, że przed wprowadzeniem pierwszej porcji formaliny dodaje się 12 M wodny roztwór HCl (0,42 ml, 0,0050 mola). Mieszaninę reakcyjną analizuje się
31 przy pomocy widm P{1H} i P NMR [PS156], z których wynika, że po 8 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (92%) oraz związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (5%). Mieszanina zawiera niewielką ilość nieprzereagowanego kwasu fosfinowego (<1%), natomiast nie zawiera kwasu fosforowego. Otrzymane wyniki przedstawia tabela 2.
P r z y k ł a d 10
Postępuje się jak w przykładzie 8 z tą różnicą, że przed wprowadzeniem pierwszej porcji formaliny dodaje się 12 M wodny roztwór HCl (0,83 ml, 0,010 mola). Mieszaninę reakcyjną analizuje się przy
31 pomocy widm P{1H} i P NMR [PS157], z których wynika, że po 8 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (47%), związki zawierające fragment strukturalny CH2-P-H (19%), nieprzereagowany kwas fosfinowy (2%) i aż 28% molowych fosforu w związkach, zawierających fragmenty PCH2OH. Otrzymane wyniki przedstawia tabela 2.
P r z y k ł a d 11
Postępuje się jak w przykładzie 8 z tą różnicą, że przed wprowadzeniem pierwszej porcji formaliny dodaje się 12 M wodny roztwór HCl (1,25 ml, 0,015 mola). Mieszaninę reakcyjną analizuje się przy
31 pomocy widm P{1H} i P NMR [PS158], z których wynika, że po 8 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (46%), monomeryczne związki zawierające fragment strukturalny CH2-P-H (15%), nieprzereagowany kwas fosfinowy (1%) i aż 34% molowych fosforu w związkach, zawierających fragmenty PCH2OH. Otrzymane wyniki przedstawia tabela 2.
T a b e l a 2. Skład mieszaniny reakcyjnej w zależności od stosunku molowego kwasu solnego do H2P(O)OH w temperaturze 333 K
n[HCl]/n[H2P(O)OH] Bilans kwasu i zasady Br0nsteda [mol] N-CH2-P-CH2-N [%P] N-CH2-P-H [%P] H2P(O)OH [%P]
0,0/1,0 NaH2P(O)OH 0,0 <1 47 17
0,0/[0,5 NaH2P(O)OH+0,5 H2P(O)OH] 0,5 78 16 2
0,0/1,0 1,0 81 15 0,0
0,50/1,0 1,5 92 5 0,0
1,0/1,0 2,0 47 19 2
1,5/1,0 2,5 46 15 1
PL 220 401 B1
Z przykładów 6-11 wynika, że optimum dla syntezy fosfinometylowanych pochodnych kwasu 2-aminoetanosulfonowego w temperaturze 333 K i w czasie 8 godzin wynosi 0,0 mola HCl na 0,5 mola kwasu fosfinowego i 0,5 mola podfosforynu sodu, co odpowiada wartości 0,5 różnicy między liczbą moli kwasu i zasady Brensteda, natomiast optimum dla syntezy poliamfolitu pochodnej kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego wynosi 0,0-0,5 mola HCl na mol kwasu fosfinowego, co odpowiada wartości 1,0-1,5 różnicy między liczbą moli kwasu i zasady Brensteda. Zmniejszenie kwasowości mieszaniny sprzyja reakcjom redoks, w wyniku których powstaje kwas fosforowy, natomiast zwiększenie kwasowości mieszaniny powoduje drastyczne zmniejszenie stopnia przereagowania i pojawienie się znaczących ilości (aż do 34%) związków zawierających fragment strukturalny P-CH2-OH.
P r z y k ł a d 12
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (1,04 ml, 0,010 mola) w wodzie (1,00 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (1,25 g, 0,010 mola) i 20% formalinę (1,73 ml, 0,012 mola), po czym mieszaninę utrzymuje się w temperaturze około 298 K i wykonuje się serię pomiarów widm 31P{1H} i 31P NMR. Po 48 godzinach dodaje się jeszcze 20% formalinę (1,73 ml, 0,012 mola), a po 98 godzinach dodaje się jeszcze jedną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola) i kontynuuje się reakcję oraz pomiary NMR [PS150], z których wynika, że po 288 godzinach głównymi składnikami mieszaniny poreakcyjnej są związki polimeryczne, zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (95%). Z uzyskanego roztworu poliamfolitu oddestylowuje się wodę i inne lotne składniki pod ciśnieniem około 20 hPa z łaźni wodnej o temperaturze końcowej 343 K. Uzyskuje się poliamfolit w postaci białego proszku, której strukturę potwierdzają widma NMR [PS151D]: P NMR (D2O, δ [ppm]); szeroki sygnał od 15 do 16, przy małym stosunku S/N; 1H NMR (D2O, δ [ppm]): 3,11 i 3,19 s+s (CH3N od produktów ubocznych), 3,20-4,30 szeroki multiplet (CH2S, NCH2P, J nieozn.), 4,80 s (HOD).
P r z y k ł a d 13
Postępuje się jak w przykładzie 12 z tą różnicą, że przed wprowadzeniem pierwszej porcji formaliny dodaje się 12 M wodny roztwór HCl (0,25 ml, 0,0030 mola), uzyskuje się poliamfolit w postaci białego proszku, której strukturę potwierdzają widma NMR [PS152D]: P NMR (D2O, δ [ppm]): szeroki sygnał od 15,2 do 16,6, przy małym stosunku S/N; 1H NMR (D2O, δ [ppm]): 3,11 i 3,18 s+s (CH3N od produktów ubocznych), 3,20-4,30 szeroki multiplet (CH2S, NCH2P, J nieozn.), 4,80 s (HOD).
P r z y k ł a d 14
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (0,52 ml, 0,0050 mola) w wodzie (1,00 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, jednowodny podfosforyn sodowy (0,53 g, 0,0050 mola), kwas 2-aminoetanosulfonowy (1,25 g, 0,010 mola) i 20% formalinę (1,73 ml, 0,012 mola), po czym mieszaninę re31 akcyjną utrzymuje się w temperaturze około 358 K i wykonuje się serię pomiarów widm 31P{1H} i P NMR. Po 2 godzinach dodaje się następną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola), a po 6 godzinach dodaje się jeszcze jedną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola) i kontynuuje się reakcję oraz pomiary NMR [PS154], z których wynika, że po 8 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są polimeryczne związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (78%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (16%). Z uzyskanego roztworu poliamfolitu oddestylowuje się wodę i inne lotne składniki pod ciśnieniem około 20 hPa z łaźni wodnej o temperaturze końcowej 343 K. Uzyskuje się poliamfolit w postaci białego proszku, której strukturę potwierdzają widma NMR [PS154D]: 31P NMR (D2O, δ [ppm]): szeroki sygnał od 15,4 do 16,7, oraz około 10% polimerów, zawierających fragment strukturalny N-CH2-P-H przy 10,4-10,8 ppm. Widmo charakteryzuje się małym stosunkiem S/N; 1H NMR (D2O, δ [ppm]): 3,23 i 3,32 s+s (CH3N od produktów ubocznych), 3,20-4,10 szeroki multiplet, w którym widać: 3,46 t (ok. 2H, CH2S, J nieozn.), 3,81 d (ok. 4H, 2NCH2P, J=9,0Hz), 3,92 m (ok. 2H, SCCH2N, J nieozn.), 4,80 s (HOD).
P r z y k ł a d 15
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (1,04 ml, 0,010 mola) w wodzie (1,00 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (1,25 g, 0,010 mola) i 20% formalinę (1,73 ml, 0,012 mola), po czym mieszaninę reakcyjną utrzymuje się w temperaturze około 358 K i wykonuje się
31 serię pomiarów przy pomocy widm 31P{1H} i 31P NMR. Po 2 godzinach dodaje się następną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola), a po 6 godzinach dodaje się jeszcze jedną porcję 20% formaliny (1,73 ml, 0,012 mola) i kontynuuje się reakcję i pomiary NMR [PS155], z których wynika, że po 8 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są polimeryczne związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (81%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (15%). Z uzyskanego roztworu poliamfolitu oddestylowuje się wodę i inne lotne składniki pod ciśnieniem około 20 hPa z łaźni wod6
PL 220 401 B1 nej o temperaturze końcowej 343 K. Uzyskuje się poliamfolit w postaci białego proszku, której strukturę potwierdzają widma NMR [PS155D]: 31P NMR (D2O, δ [ppm]): szeroki sygnał od 15,7 do 16,8. Widmo charakteryzuje się małym stosunkiem S/N; NMR (D2O, δ [ppm]): 3,08 i 3,30 s+s (CH3N od produktów ubocznych), 3,20-4,0 szeroki multiplet, w którym widać: 3,45 t (ok. 2H, CH2S, J nieozn.), 3,75 d (ok. 4H, 2NCH2P, J=8,7Hz), 3,89 m (ok. 2H, SCCH2N, J nieozn.), 4,80 s (HOD).
P r z y k ł a d 16
Postępuje się jak w przykładzie 15 z tą różnicą, że przed wprowadzeniem pierwszej porcji formaliny dodaje się 12 M wodny roztwór HCl (0,42 ml, 0,0050 mola). Mieszaninę reakcyjną analizuje się
31 przy pomocy widm P {1H} i P NMR [PS156], z których wynika, że po 8 godzinach głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (92%) i związki zawierające fragment strukturalny N-CH2-P-H (5%). Z uzyskanego roztworu poliamfolitu oddestylowuje się wodę i inne lotne składniki pod ciśnieniem około 20 hPa z łaźni wodnej o temperaturze końcowej 343 K. Uzyskuje się poliamfolit w postaci białego proszku, której strukturę potwierdzają widma NMR [PS156D]: 31P NMR (D2O, δ [ppm]): szeroki sygnał od 15,8 do 16,7. Widmo charakteryzuje się małym stosunkiem S/N; 1H NMR (D2O, δ [ppm]): 3,10 i 3,18 s+s (CH3N od produktów ubocznych), 3,20-4,0 szeroki multiplet, w którym widać: 3,48 t (ok. 2H, CH2S, J nieozn.), 3,77 d (ok. 4H, 2NCH2P, J=8,9Hz), 3,91 t (ok. 2H, SCCH2N, J nieozn.), 4,80 s (HOD).
P r z y k ł a d 17
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (5,5 ml, 0,050 mola) w wodzie (7,5 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (6,25 g, 0,050 mola) i 36% formalinę (4,6 ml, 0,060 mola), po czym mieszaninę ogrzewa się godzinę na łaźni wodnej o temperaturze 333-338 K. Następnie dodaje się drugą porcję 36% formaliny (4,6 ml, 0,060 mola) i ponownie ogrzewa się godzinę na łaźni wodnej o temperaturze 333-338 K. Następnie dodaje się trzecią porcję 36% formaliny (4,6 ml, 0,060 mola) i 12M kwas solny (2,1 ml, 0,025 mola), po czym ogrzewa się mieszaninę reakcyjną godzinę na łaźni wodnej o temperaturze 333-338 K i godzinę na łaźni wodnej o temperaturze 373 K. Lotne składniki mieszaniny odparowuje się pod ciśnieniem około 20 hPa z łaźni wodnej o temperaturze końcowej 373 K. Otrzymaną pozostałość rozpuszcza się w wodzie (25 ml) i ponownie odparowuje. Otrzymuje się poliamfolit w postaci białego proszku, której strukturę potwierdzają widma NMR [WG 11805C]: 31P NMR (D2O, δ [ppm]): ostre sygnały przy 15,8; 15,9; 16,0 i 16,1 (główny); 16,7 i 17,9, które odpowiadają poliamfolitowi. Ponadto obserwuje się około 6% molowych związków zawierających 1 fragment PCH2OH przy 30,3 ppm oraz śladowe ilości kwasu fosfinowego; H NMR (D2O, δ [ppm]): 3,06 i 3,15 s+s (CH3N od produktów ubocznych), 3,43 bt (ok. 2H, CH2S, J nieozn.), 3,74 bd (ok. 4H, 2xNCH2P, J=8,8 Hz), 3,88 m (ok. 2H, SCCH2N, J nieozn.), 4,83 s (HOD).
P r z y k ł a d 18
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (5,21 ml, 0,050 mola) w wodzie (11,5 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (6,25 g, 0,050 mola) i paraform (1,83 g, 0,061 mola), po czym mieszaninę reakcyjną miesza się przez 2 godziny w temperaturze 273 K. Następnie dodaje się drugą porcję paraformu (1,83 g, 0,61 mola) i ponownie miesza się przez 2 godziny w temperaturze 273 K. Po 65 godzinach dodaje się trzecią porcję paraformu (1,83 g, 0,61 mola), a reakcję kontynuuje się przez 3 godziny w temperaturze 273 K. Lotne składniki mieszaniny odparowuje się pod ciśnieniem około 20 hPa z łaźni wodnej o temperaturze końcowej 360 K. Otrzymuje się poliamfolit w postaci jasno różowego spienionego ciała stałego, którego strukturę potwierdzają widma NMR [AS1296D]: 31P NMR (D2O, δ [ppm]): ostre sygnały przy 15,8; 15,9; 16,0 i 16,1 (główny); 16,7 i 17,9, które odpowiadają poliamfolitowi. Ponadto obserwuje się około 6% molowych związków zawie1 rających fragment PCH2OH przy 30,3 ppm oraz śladowe ilości kwasu fosfinowego; H NMR (D2O, δ [ppm]): 3,09 i 3,31 s+s (PCH2OH od produktów ubocznych), 3,38 bt (ok. 2H, CH2S, J nieozn.), 3,66 bd (ok. 4H, 2xNCH2P, J=8,8 Hz), 3,88 m (ok. 2H, SCCH2N, J nieozn.), 4,83 s (HOD).
P r z y k ł a d 19
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (5,21 ml, 0,050 mola) w wodzie (11,5 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (6,25 g, 0,050 mola) i paraform (1,83 g, 0,061 mola), po czym mieszaninę ogrzewa się przez 2 godziny na łaźni ze stopu Wooda o temperaturze 367 K. Następnie dodaje się drugą porcję paraformu (1,83 g, 0,61 mola) i ponownie ogrzewa się przez 2 godziny na łaźni stopowej o temperaturze 367 K. Po 65 godzinach dodaje się trzecią porcję paraformu (1,83 g, 0,61 mola), a reakcję kontynuuje się przez 3 godziny w temperaturze 367 K. Lotne składniki mieszaniny odparowuje się pod ciśnieniem około 20 hPa z łaźni wodnej o temperaturze końcowej 360 K. Otrzymuje się poliamfolit w postaci jasno różowego spienionego ciała stałego, którego
PL 220 401 B1 strukturę potwierdzają widma NMR [AS1297D]: 31P NMR (D2O, δ [ppm]): ostre sygnały przy 16,1 (główny); 16,6; 17,4 i 18,0, które odpowiadają poliamfolitowi. Ponadto obserwuje się około 20% molowych związków zawierających fragment PCH2OH (przy 29,6 ppm) oraz śladowe ilości kwasu fosfinowego; 1H NMR (D2O, δ ppm]): 3,09 i 3,31 s+s (PCH2OH od produktów ubocznych), 3,38 bt (ok. 2H, CH2S, J nieozn.), 3,66 bd (ok. 4H, 2xNCH2P, J nieozn.), 3,82 m (ok. 2H, SCCH2N, J nieozn.), 4,91 s (HOD).
P r z y k ł a d 20
Do 50% roztworu kwasu fosfinowego (5,21 ml, 0,050 mola) w wodzie (7,5 ml) dodaje się, w temperaturze około 298 K, kwas 2-aminoetanosulfonowy (6,25 g, 0,050 mola) i 20% formalinę (8,69 ml, 0,060 mola), po czym mieszaninę ogrzewa się przez 2 godziny na łaźni ze stopem Wooda o temperaturze 367 K. Następnie dodaje się drugą porcję 20% formaliny (8,69 ml, 0,060 mola) i ponownie ogrzewa się przez 2 godziny w temperaturze 367 K. Po 65 godzinach dodaje się trzecią porcję 20% formaliny (8,69 ml, 0,060 mola), a reakcję kontynuuje się przez 3 godziny w temperaturze 367 K. Lotne składniki mieszaniny odparowuje się pod ciśnieniem około 20 hPa z łaźni wodnej o temperaturze końcowej 360 K. Otrzymuje się poliamfolit w postaci jasno różowego spienionego ciała stałego, któreOd go strukturę potwierdzają widma NMR [AS298D]: P NMR (D2O, δ [ppm]): ostre sygnały przy 15,9 (główny); 16,6; 17,2 i 17,9, które odpowiadają poliamfolitowi. Ponadto obserwuje się około 7% molowych związków zawierających fragment PCH2OH (przy 30,2 ppm) oraz śladowe ilości kwasu fosfinowego; 1H NMR (D2O, δ [ppm]): 3,07 i 3,15 s+s (PCH2OH od produktów ubocznych), 3,40 bt (ok. 2H, CH2S, J nieozn.), 3,76 bd (ok. 4H, 2xNCH2P, J nieozn.), 3,89 m (ok. 2H, SCCH2N, J nieozn.), 4,83 s

Claims (6)

1. Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego o wzorze 1.
2. Sposób wytwarzania poliamfolitu pochodnego kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego o wzorze 1, znamienny tym, że w pierwszym etapie jedną część molową kwasu fosfinowego poddaje się reakcji z jedną częścią molową kwasu 2-aminoetanosulfonowego i co najmniej jedną częścią molową formaldehydu, a reakcję prowadzi się w temperaturze 293-373 K, w wodzie, w obecności aktywatora w postaci kwasu solnego, aż do przereagowania substratów i utworzenia się mieszaniny fosfinometylowanych pochodnych kwasu 2-aminoetanosulfonowego, którą w drugim etapie poddaje się reakcji polikondensacji z co najmniej jedną częścią molową formaldehydu, a reakcję prowadzi się w temperaturze 293-373 K, w wodzie, w obecności aktywatora w postaci kwasu solnego, aż do przereagowania substratów i utworzenia się poliamfolitu pochodnego kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że do reakcji wprowadza się formaldehyd w substancji wybranej z grupy obejmującej formalinę, trioksan i paraform.
4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że kwas solny wprowadza się w ilości od 0,0 do 1,5 części molowych.
5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że wszystkie etapy reakcji realizuje się w sposób ciągły, stopniowo dozując formaldehyd do mieszaniny jednej części molowej kwasu fosfinowego i jednej części molowej kwasu 2-aminoetanosulfonowego, tak, aby końcowa ilość formaldehydu wynosiła co najmniej dwie części molowe.
6. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że zamiast kwasu fosfinowego stosuje się równoważną ilość jego soli i kwasu solnego.
PL402243A 2012-12-24 2012-12-24 Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego oraz spoób jego wytwarzania PL220401B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402243A PL220401B1 (pl) 2012-12-24 2012-12-24 Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego oraz spoób jego wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402243A PL220401B1 (pl) 2012-12-24 2012-12-24 Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego oraz spoób jego wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL402243A1 PL402243A1 (pl) 2013-09-02
PL220401B1 true PL220401B1 (pl) 2015-10-30

Family

ID=49036240

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL402243A PL220401B1 (pl) 2012-12-24 2012-12-24 Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego oraz spoób jego wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL220401B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL402243A1 (pl) 2013-09-02

Similar Documents

Publication Publication Date Title
AU2015261096B2 (en) Process for preparing phosphorus-containing cyanohydrins
US10364262B2 (en) Method for the synthesis of N-phosphonomethyliminodiacetic acid
JP4763879B2 (ja) アルキルホスホン酸の製造方法
RU2674023C2 (ru) Способ синтеза n-(фосфонометил)глицина
PL220401B1 (pl) Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetanosulfonowego oraz spoób jego wytwarzania
US20120130120A1 (en) Method for the manufacture of phosphonoalkyl iminodiacetic acids
PL220400B1 (pl) Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu aminometylofosfonowego oraz spoób jego wytwarzania
PL220124B1 (pl) Poliamfolit pochodny kwasu dimetylofosfinowego i kwasu 2-aminoetylofosfonowego oraz sposób jego wytwarzania
PL220147B1 (pl) Kwas bis(fosfonometylo)iminometylofosfinowy oraz sposób jego wytwarzania
PL202264B1 (pl) Sposób wytwarzania kwasu nitrylotrismetylofosfonowego
PL220140B1 (pl) Sposób wytwarzania kwasu bis[bis(fosfonometylo)iminometylo]fosfinowego
EP1810975B1 (en) Method for producing phosphonates having an alcoholic hydroxy group
PL212813B1 (pl) Nowe kwasy a,tn-alkilenodiamino-N,N,N&#39;,N&#39;-tetrakis[metylo(metylo)fosfinowe] i sposób ich wytwarzania
PL217204B1 (pl) Sposób wytwarzania kwasów bis(dialkiloaminometylo)fosfinowych
US9896463B2 (en) Preparation of purified phosphorodiamidite
EP2753625B1 (en) Method for the manufacture of compounds containing an alpha-oxyphosphorus group by using an activator
PL213920B1 (pl) Nowe kwasy bis(ra-hydroksyalkilo)iminometylo(metylo)fosfinowe i sposób ich wytwarzania
PL217514B1 (pl) Sposób wytwarzania kwasów dialkiloaminometylo(hydroksymetylo)fosfinowych
PL236436B1 (pl) Żywice 3-[bis(fosfinometylo)amino]propylosiloksanowe oraz sposób ich wytwarzania
PL230431B1 (pl) Sposób wytwarzania kwasów alkiloiminobis(metylofosfinowych)
PL236434B1 (pl) Żywice 3-[[[2-[bis(fosfinometylo)amino]etylo](fosfinometylo)]amino]propylosiloksanowe oraz sposób ich wytwarzania
PL215543B1 (pl) Kwas 1-[hydroksy(metylo)fosfinylometylo]pirolidyno-2-karboksylowy
PL220179B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego i 1-fenyloetyloaminy oraz sposób ich wytwarzania
PL212753B1 (pl) Sposób wytwarzania kwasu [(bisfosfonometylo)amino]etanowego
PL234794B1 (pl) Kwas 3-[bis(hydroksyfosfinylometylo)aminometylo)-3,5,5-trimetylocykloheksyloaminobis(metylofosfinowy) oraz sposób jego wytwarzania