PL212896B1 - Mechanizm do okucia okna, drzwi lub podobnego urzadzenia oraz okucie okna, drzwi lub podobnego urzadzenia - Google Patents

Abstract

Przedkładany wynalazek odnosi się do mechanizmu (1) okucia okna, drzwi lub urządzenia podobnego, a w szczególności do mechanizmu ryglującego, który składa się z korpusu (2), co najmniej jednego popychacza (8, 13) i kółka napędowego (3), którego zęby współpracują z wycięciami (7) popychacza (8).Wynalazek jest znamienny tym, że oś obrotu (4) kółka napędowego (3) znajduje się po przylgowej (falcowej) stronie w odległości (X) od popychacza (8, 13).

Description

Przedmiotowy wynalazek dotyczy mechanizmu do okucia okna, drzwi lub podobnego urządzenia oraz okucia zawierającego ten mechanizm. Mechanizm według wynalazku jest ukształtowany jako mechanizm wpustowy (do zabudowy) do okucia okna, drzwi lub urządzenia podobnego.

Ze stanu techniki (DE 91 03 676 U1) znane jest takie rozwiązanie, w którym w okuciu dla dwuskrzydłowego okna bez słupka środkowego na czołowej szynie ramy okna mocowany bywa korpus mechanizmu z kółkiem zębatym dla ryglującego popychacza (suwadła). Napędowe kółko zębate jest sprzęgnięte z mechanizmem liniowego przemieszczania popychacza, który z kolei połączony jest z uchwytem obsługowym służącym do otwierania i zamykania okna, osadzonym pośrodku na wewnętrznej listwie jednego ze skrzydeł okna. Mechanizm przemieszczania popychacza jest jednak związany z dodatkowym kosztem.

Z opisu patentowego GB 2177150 znany jest mechanizm, w którym zęby napędowego kółka zębatego współpracują z wycięciami popychacza, a napędowe kółko zębate jest ukształtowane na podobieństwo segmentu wycinka koła.

Celem wynalazku było opracowanie mechanizmu i okucia wyżej określonego typu z przeznaczeniem do montażu na ramie skrzydła okna, drzwi lub urządzenia podobnego, nie wymagających ponoszenia szczególnego wydatku i dlatego korzystnych pod względem cenowym. Zapewnione miałoby być przy tym optyczne wskazywanie poprzez uchwyt obsługowy poprawnego położenia.

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm do okucia okna, drzwi lub podobnego urządzenia, w szczególności mechanizm ryglujący, obejmujący korpus mechanizmu, co najmniej jeden popychacz, i napędowe kółko zębate, które ma co najmniej jeden czop łoż yska, który jest osadzany obrotowo w zagłębieniu łożyska korpusu mechanizmu, oś obrotu napędowego kółka zębatego położona jest poza powierzchnią czołową, oraz w odległości od powierzchni bocznych odcinków popychaczy, wystających poza korpus mechanizmu, a zęby napędowego kółka zębatego współpracują z wycięciami popychacza, przy czym napędowe kółko zębate jest ukształtowane na podobieństwo segmentu wycinka koła, charakteryzujący się tym, że zagłębienie łożyska jest ukształtowane jako częściowo otwarte zagłębienie łożyska w ten sposób, że zostało przecięte przez powierzchnię ograniczającą korpus mechanizmu po przylgowej stronie, w sposób sieczny.

Korzystnie napędowe kółko zębate do przemieszczenia popychacza, w mechanizmie według wynalazku, jest przekręcane o kąt mniejszy niż 180°, a zwłaszcza o kąt równy około 90°.

Korzystnie zagłębienie łożyska jest ukształtowane jako częściowo otwarte w taki sposób, że kontur jego obwodu obejmuje kąt większy niż 180°.

Korzystnie napędowe kółko zębate oprócz czopu łożyska zawiera występ lub wgłębienie, wchodzące we współpracę z zagłębieniem lub występem korpusu mechanizmu w sposób podobny do istniejącego w prowadnicy kulisowej.

Mechanizm według wynalazku korzystnie stanowi mechanizm rozporowy.

Przedmiotem wynalazku jest także okucie okna, drzwi lub podobnego urządzenia, charakteryzujące się tym, że zawiera mechanizm określony powyżej.

Zgodnie z niniejszym wynalazkiem oś obrotu zębatego kółka napędowego jest umiejscowiona po stronie przylgowej (falcowej) w pewnej odległości od popychacza. Podczas gdy znane rozwiązania przewidują, że oś obrotu napędowego kółka zębatego jest umieszczana po drugiej stronie popychacza uruchamianego przez kółko zębate, w rozwiązaniu mechanizmu według wynalazku oś ta jest zlokalizowana w pewnej odległości od tego popychacza, a mówiąc dokładniej w pewnej odległości od położonych po stronie przylgowej lub czołowej szerokich powierzchni bocznych tych odcinków popychaczy, które wystają poza mechanizm i są zwrócone w przeciwnych kierunkach. Wynalazek stanowi zupełnie inne rozwiązanie niż te. które wskazuje stan techniki, w którym to rozwiązaniu oś obrotu napędowego kółka zębatego, widziana w płaszczyźnie skrzydła okna lub drzwi, znajduje się na przeciwnej stronie popychacza. W rezultacie położenia osi obrotu według przedmiotowego wynalazku zabierak uchwytu obsługowego, ukształtowany jako trzpień lub pręt o przekroju kwadratu znajduje się. patrząc od strony powierzchni czołowej, po przylgowej stronie mechanizmu. Pozwala to, w szczególności przy dwuskrzydłowych oknach obrotowych z jednym środkowym słupkiem lub bez niego, na umieszczenie uchwytu obsługowego w środku lub prawie w środku wysokości słupka środkowego lub listwy przykrywającej, jaka umieszczana bywa nad jednym lub na obydwu słupkach środkowych obu skrzydeł i obejmuje drugi słupek środkowy.

PL 212 896 B1

W niniejszym zgłoszeniu, gdy mowa jest o podporz ądkowanym mechanizmowi popychaczu (suwadle), należy rozumieć pod tym także przyłączony do tego popychacza element końcowy, który wewnątrz korpusu mechanizmu współpracuje z wycięciami uzębienia napędowego na popychaczu i który jest sztywno połączony z właściwym popychaczem, wystającym z korpusu w kierunku jego osi podłużnej.

Jako napędowe kółko zębate w niniejszym zgłoszeniu określane jest kółko zębate, które jest umocowane obrotowo w korpusie mechanizmu i które przy montażu okucia łączone jest na stałe z uchwytem obsługowym skrzydła okna lub drzwi i to w taki sposób, że zabierak urządzenia wchodzi w wycięcie napędowego kółka zębatego a zęby zę batego kółka napę dowego zazębiają się o wycięcia w popychaczu. Oznacza to, że kółko zębate i popychacz wchodzą w zazębienie bezpoś rednio.

Uzębiona część napędowego kółka zębatego ma w zasadzie postać segmentu o kształcie wycinka koła, czyli przy patrzeniu wzdłuż osi obrotu przypomina w jakimś stopniu duży „kawałek tortu”, ograniczony dwoma prostymi bokami i jednym bokiem o krzywiźnie kołowej. Oba boki tego kawałka tortu tworzą w optymalnym wariancie kąt wynoszący około 90 stopni, przy czym dwusieczna tego kąta przebiega przez znajdującą się w pobliżu wierzchołka segmentu wycinka koła oś obrotu. Łukowate „plecy” kawałka tortu zawierają zęby zapewniające zazębianie z popychaczem.

W szczególności moż e być przewidziane, ż e napędowe kółko zębate, aby wykonać przemieszczenie popychacza, będzie wykonywało obrót o kąt mniejszy niż 180°, w optymalnym wariancie równy około 90°. W preferowanym wariancie kąt obrotu napędowego kółka zębatego i kąt zamknięty bokami napędowego kółka zębatego uzupełniają się wzajemnie do ok. 180°, tak że do strony ograniczającej powierzchnię korpusu mechanizmu w każdej z krańcowych pozycji napędowego kółka zębatego zbliża się tylko jeden z jego boków. Jest przez to zapewniane, że napędowe kółko zębate podczas wykonywania obrotu w całym zakresie, także wtedy gdy przyjmie położenie krańcowe, w żadnym przypadku nie wyjdzie poza kontur korpusu mechanizmu.

Dla umieszczenia w korpusie mechanizmu napędowego kółka zębatego, z zapewnieniem mu swobody obrotu, służy co najmniej jedna półośka (czop) wystająca z czoła kółka, która osadzana jest obrotowo w łożyskowym, cylindrycznym wykroju korpusu. Położenie tego cylindrycznego wykroju dla półośki znajduje się w pobliżu przylgowej powierzchni ograniczającej korpus mechanizmu, przy czym jest szczególnie preferowane, jeśli odległość osi obrotu od tej przylgowej, ograniczającej powierzchni jest mniejszy niż promień półośki, tak aby cylindryczny wykrój dla osadzenia półośki był ukształtowany ze szczeliną na części obwodu. To, że wykrój nie jest całkowicie zamknięty wzdłuż obwodu, oznacza, że nie jest on całkowicie otoczony materiałem korpusu i innymi słowy wykrój łożyskowy jest z jednej strony otwarty, i to z tej strony, od której jest on od przylgowej (falcowej), ograniczającej powierzchni korpusu mechanizmu odcięty sieczną. Przy takim rozwiązaniu cylindryczny wykrój łożyskowy dla umieszczenia półośki może być przesunięty szczególnie daleko w kierunku ograniczającej powierzchni korpusu, czyli staje się możliwe umieszczenie osi obrotu napędowego kółka zębatego w szczególnie dużej odległości od popychacza.

Aby zapewnić pewne osadzenie napędowego kółka zębatego w częściowo otwartym cylindrycznym wykroju i utrudnić promieniowe przemieszczanie w kierunku przylgowej (falcowej) powierzchni ograniczającej korpus mechanizmu obwód wykroju jest ograniczany do kąta powyżej 180°. optymalnie do kąta od 270° do 300° (mierzonego od korpusu mechanizmu), co zapewnia, że osadzana w wykroju półośka (czop) jest na przylgowej stronie korpusu mechanizmu obejmowana i utrzymywana z obu stron przez części korpusu.

Pewne uchwycenie napędowego kółka zębatego może być jeszcze bardziej poprawione, jeśli na jednym czole lub na obu czołach tego kółka napędowego będzie umieszczony występ, mimośrodowy w stosunku do półośki (czopu) wokół której się kółko obraca, który wprowadzany jest w stosowny półkolisty wykrój lub rowek na przeciwległej ścianie korpusu mechanizmu. Możliwe jest również przewidzenie odwróconego wariantu takiej kulisowej prowadnicy, w którym występ, wystający ponad ścianę korpusu mechanizmu, wchodziłby w^: położony przeciwległe półkolisty wykrój lub rowek napędowego kółka zębatego. Wchodzący w wykrój (rowek) występ może równocześnie dbać także o lepsze prowadzenie napędowego kółka zębatego, zwłaszcza jeśli zgodnie z preferowanym rozwiązaniem wynalazku ma ono kształt wycinka (części) koła. Współpracuje on wtedy z wykrojem (rowkiem) prowadzącym, również ukształtowanym jako wycinek koła, ale dłuższym. Obydwa wycinki obwodów kół mają fikcyjny punkt środkowy (środek krzywizny) leżący na osi obrotu.

Według korzystnej wersji realizacji wynalazku mechanizm jest ukształtowany jako mechanizm rozporowy. Obejmuje on wtedy dodatkowo kółko sprzęgające dla uruchamiania wtórnego, pomocni4

PL 212 896 B1 czego napędu drugiego popychacza, który wykonuje ruchy przeciwne kierunkowo do tych, jakie wykonuje popychacz pierwszy, współpracujący z napędowym kołem zębatym.

Rysunki przedstawiają wynalazek na przykładzie możliwego wariantu realizacyjnego.

Pokazują one:

Fig. 1 - podłużny przekrój mechanizmu,

Fig. 2 - perspektywiczny widok połówki korpusu mechanizmu, i

Fig. 3 - widok z góry na przedstawioną na rysunku, fig. 2 - połówkę korpusu mechanizmu.

Pokazany na rysunku mechanizm rozporowy 1 okucia obrotowego skrzydła okna lub drzwi jest mechanizmem ryglującym, który przy montażu jest umieszczany w listwie odbojowej ramy obrotowego skrzydła. Mechanizm 1 ma korpus 2, wewnątrz którego umieszczone są napędowe kółko zębate 3 i sprzę gają ce kół ko zę bate 11, obracające się wokół dwu równoległ ych, rozstawionych w pewnej odległości, osi obrotu 4 i 21. Korpus 2 obejmuje ponadto sąsiadujące z sobą końcówki dwu popychaczy 8 i 13, które są tak osadzone w korpusie 2, ż e mają swobodę przesuwania się i że wystają z przeciwnych stron korpusu 2 mechanizmu. Popychacze przemieszczają się w przeciwnych kierunkach w zależności od charakteru impulsu przekazanego na napędowe kółko zębate 3, to znaczy w zależności od kierunku obrotu znajdującego się na obrotowym skrzydle uchwytu obsługowego (nie pokazanego), którego zabierak wchodzi zdecydowanie we współpracę z napędowym kołem zębatym 3.

Korpus 2 mechanizmu, który jest pokazany na rysunkach fig. 2 i 3, składa się z dwu odpowiadających sobie połówek 22 korpusu, z których na rysunku pokazana jest tylko jedna. Obie połówki 22 korpusu, wykonane na przykład jako wtryskowy odlew aluminiowy, mają na przeciwległych końcach wzdłużne prowadnice 25 i 26, utworzone przez otwory wyjściowe 23 lub 24, przeznaczone dla popychaczy (suwadeł) 8 lub 13. Na swoich powierzchniach bocznych obie połówki 22 korpusu mają leżące naprzeciw siebie i rozstawione w pewnej odległości jeden od drugiego, cylindryczne wykroje 14 i 27 na półośki (czopy), przewidziane dla osadzenia w nich napędowego kółka zębatego 3 lub sprzęgającego kółka zębatego 11. Po osadzeniu w nich popychaczy 5 i 6, napędowego kółka zębatego 3 i sprzęgającego kółka zębatego 11 obie połówki 22 korpusu zostają złożone i solidnie z sobą połączone.

Jak zilustrowano na rysunkach fig. 2 i 3, wykrój 14 dla osadzania półośki (czopa) jest ukształtowany jako otwarty, co oznacza, że na leżącej po przylgowej (falcowej) stronie ograniczającej powierzchni 28 korpusu 2 mechanizmu zawiera otwór 16, który rozciąga się na obwodzie cylindrycznego wykroju 14 kątowo około 50°. Wokół cylindrycznego wykroju 14 połówka 22 korpusu ma półkolisty wykrój lub rowek 17, koncentryczny względem osi obrotu 4 i mający postać półkolistego kanału 18, który na odwróconej od ograniczającej powierzchni 28 stronie cylindrycznego wykroju 14 rozciąga się wokół niego na kąt 180°, przy czym końce tego półkolistego wykroju znajdują się mniej więcej w tej samej odległości od ograniczającej powierzchni 28. Cylindryczny wykrój 14 dla półośki (czopa) i półkolisty wykrój 18 utworzone są również w stanowiącej symetryczne, lustrzane (względem płaszczyzny podziału) odbicie drugiej połówce 22 korpusu.

Jak dobrze widać z rysunku fig. 1 oś obrotu 4 napędowego kółka zębatego 3 znajduje się po przylgowej stronie od popychacza 8, przy czym odległość X od osi do przylgowej (falcowej) powierzchni 23 wynosi w przybliżeniu od 8 do 9 mm. Napędowe kółko zębate 3, które również jest określane jako „orzech”, ma na swoich czołach wystające cylindryczne półośki (czopy) 15 (pokazana jest tylko jedna), które zdecydowanie wchodzą w cylindryczne wykroje 14 obu przeciwległych połówek 22 korpusu. Dla pewnego połączenia z uchwytem obsługowym, jaki jest zamontowany na listwie odbojowej obrotowego skrzydła przewiduje się w preferowanym wariancie, że napędowe kółko zębate wyposażone zostanie w adapter typu Torx umieszczony między nim i mającą przekrój czworoboku osią uchwytu. W płaszczyźnie swego obrotu napędowe kółko zębate 3 zawiera, umieszczoną między obydwoma przeciwległymi półośkami (czopami) 15 promieniową kryzę 30 o kształcie wycinka koła, która prowadzona jest ślizgowo między dwoma równoległymi wewnętrznymi ściankami połówek 22 korpusu. Kryza 30 w widoku z góry ma kształt wycinka tortu z dwoma pionowymi powierzchniami bocznymi 31,

32. Powierzchnie te zamykają kąt 90 stopni i są równoległe do biegnącego przez oś obrotu 4 wektora promieniowego napędowego kółka zębatego 3, jak również styczne do obwodowych powierzchni półosi (czopów) 15.

Napędowe kółko zębate 3 na każdej bocznej powierzchni (czole) kryzy 30 ma występ 19, który wchodzi w przynależny półkolisty wykrój 18 znajdujący się w przeciwległej połówce 22 korpusu 2 mechanizmu. Występ 19 jest ukształtowany jako półkolista krzywka 20 koncentryczna względem osi obrotu 4 o rozwartości kątowej 90°. Półkolista krzywka 20 i półkolisty wykrój 18 tworzą prowadnicę kulisową, która ogranicza obrót napędowego kółka zębatego 3 między dwoma położeniami skrajnymi do

PL 212 896 B1 kąta obrotu 90°. W tych położeniach skrajnych jeden z przeciwstawnych końców półkolistej krzywki 20 opiera się o sąsiadujący koniec półkolistego wykroju 18 i powoduje tym samym zbliżenie do siebie bocznych powierzchni 31, 32 i bocznych powierzchni ograniczających 28 korpusu 2 mechanizmu. Sposobem tym unika się sytuacji, że napędowe kółko zębate 3 podczas swego obrotu lub w swoim położeniu krańcowym przejdzie po przylgowej stronie dalej niż kontur korpusu 2. Przez wejście półkolistej krzywki 20 do półkolistego wykroju 18 zostaje poprawione umiejscowienie koncentrycznego względem osi obrotu 4 napędowego kółka zębatego 3 w korpusie 2 i unika się promieniowego obciążenia obu par występów 33 korpusu (fig. 3), które przyciskają półośki (czopy) 15 do ograniczającej powierzchni 28 korpusu 2 mechanizmu.

Kryza 30 zawiera ponadto czworokątną powierzchnię obwodową 34, odpowiadającą jak gdyby tylnej stronie „wycinka tortu”, która jest zaopatrzona w łącznie pięć wystających zębów 6. Owe zęby 6, podczas wykonywania obrotu przez napędowe kółko zębate 3, wchodzą we współpracę z rozmieszczonymi podłużnie zębatymi wycięciami 7 prowadzonego w osiowej rowkowej prowadnicy 25 popychacza 8, który w następstwie tego, zależnie od kierunku obrotu napędowego kółka zębatego 3, zostaje przemieszczony w kierunku strzałki A lub B. Zęby 6 napędowego kółka zębatego 3, które wchodzą we współpracę z wycięciami 7 popychacza 8, są zlokalizowane po „rowkowej” stronie osi obrotu 4. W obu różniących się o 90° krańcowych położeniach napędowego kółka zębatego 3 obydwa ostatnie zęby 6 zawsze zahaczają o dwa wycięcia 7.

Sprzęgające kółko zębate 11, które we wnętrzu korpusu 2 mechanizmu jest umieszczone w pewnej odległości od napędowego kółka zębatego 3, ma wystają ce z jego obu czół dwie półośki (czopy) 36 (pokazana jest tylko jedna), które wchodzą do odpowiadającej pary, umiejscowionych przeciwlegle cylindrycznych wykrojów 27 połówek korpusu 20. Sprzęgające kółko zębate 11 ma na całym swoim obwodzie zęby 37, których liczba na pokazanym przykładzie realizacji wynosi sześć. Spośród tych zębów 37, należących do sprzęgającego kółka zębatego 11, jeden lub dwa wchodzą, w zazębienie (współpracę) z wycięciami 10 wzdłużnego uzębienia znajdującego się na przedłużeniu popychacza 8, ruch którego zapewnia napędowe kółko zębate 3. Na przeciwległej, przylgowej stronie jeden lub dwa zęby 37 wchodzą we współpracę z wycięciami 12 wzdłużnego uzębienia drugiego popychacza 13. Odstęp wycięć (podziałka) 12 odpowiada dokładnie odstępowi wycięć (podziałce) 10, przy czym wycięcia 10 lub 12, które są w zazębieniu ze sprzęgającym kółkiem zębatym 11, gdy patrzeć na nie od strony osi obrotu 21 sprzęgającego kółka zębatego 11, leżą na przeciwległej stronie średnicy kółka. W następstwie sprzężenia przez sprzęgające kółko zębate 11 popychacz 13 przy osiowym przesuwie popychacza 8 zostaje liniowo przemieszczony o tę samą wielkość co i on, chociaż w kierunku przeciwnym. Wycięcia 10, 12, przewidziane do współpracy ze sprzęgającym kółkiem zębatym, znajdują się zawsze w końcowym obszarze popychaczy 8 lub 13 w takim położeniu, że zajmują pozycję dokładnie naprzeciw siebie wtedy, kiedy popychacze 8 i 13 znajdują się w pozycji środkowej, leżącej w środku pomiędzy ich skrajnymi pozycjami.

Koniec popychacza 13 od strony mechanizmu ma w rejonie wyjściowego otworu 24 korpusu 2 odgięcie 38, którego wymiary są tak dobrane, aby zapewnić, że płaszczyzna wystających poza korpus odcinków 39, 40 popychaczy 8 i 13 jest ta sama.

Mechanizm 1, gdy jest zmontowany i zabudowany, pracuje w sposób następujący: gdy w celu odryglowania obrotowego skrzydła, zostaje obrócony nie pokazany na rysunku uchwyt obsługowy tego obrotowego skrzydła, wówczas pod działaniem zabieraka uchwytu obsługowego zostaje również obrócone napędowe kółko zębate 3. Kąt obrotu, w następstwie oparcia się końców półkolistej krzywki 20 o końce półkolistego wykroju (rowka) 17, wynosi maksymalnie 90°. Ponieważ ten maksymalny kąt obrotu 90° uzupełnia się z kątem 90°, jaki zawarty jest między bocznymi powierzchniami 31, 32 napędowego kółka zębatego 3, w rezultacie powstaje kąt o wielkości maksymalnie 180° i można być pewnym, że napędowe kółko zębate 3 w żadnej pozycji podczas obrotu uchwytu obsługowego nie przekroczy bocznej powierzchni ograniczającej 28 korpusu 2 mechanizmu.

Ponieważ zęby 6 napędowego kółka zębatego 3 wchodzą we współpracę z wycięciami 7 popychacza 8 więc przy obracaniu napędowego kółka zębatego 3 w kierunku zgodnym z obrotem wskazówek zegara popychacz 8 zostaje z krańcowego położenia, jakie jest pokazane na rysunku fig 1, przemieszczony osiowo w kierunku strzałki B. W następstwie tego przemieszczenia sprzęgające kółko zębate 11 zostaje obrócone również w kierunku ruchu wskazówek zegara, gdyż wycięcia 10 w sprzęgającym kole zębatym wchodzą we współpracę z zębami tego sprzęgającego kółka zębatego 11. Przez obrót sprzęgającego kółka zębatego 11 i wejście zębów 37 sprzęgającego kółka zębatego 11

PL 212 896 B1 we współpracę z wycięciami 12 popychacza 13 zostaje wywołane jego przemieszczenie w kierunku strzałki A, a więc w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu popychacza 8.

Istotną cechą wynalazku jest to, że oś obrotu 4 a tym samym również zabierak uchwytu obsługowego, są umiejscowione w takiej odległości X od popychacza 8, że oś obrotu 4 i zabierak leżą po stronie przylgowej (falcowej), poza powierzchnią czołową.

Znaczenie ma również to, że w układzie osadzenia napędowego kółka zębatego 3, oprócz półosi (czopów) osadzonych w cylindrycznych wykrojach 14 zastosowano dodatkową prowadnicę kulisową 17, 20. To powoduje, że cylindryczne wykroje 14 są ukształtowane jako wykroje łożyskowe częściowo otwarte, dzięki czemu mogą być umieszczone bliżej przylgowej (falcowej) powierzchni 28 ograniczającej korpus 2 mechanizmu 1 bez wywoływania niebezpieczeństwa, że siły, jakie są wywierane przez napędowe kółko zębate 3 na obudowę mechanizmu 2 doprowadzą do uszkodzenia korpusu 2 mechanizmu, a tym samym i do zmiany położenia napędowego kółka zębatego 3. Istotne jest również, że napędowa kółko zębate 3 ma kontakt z popychaczem 8 przez zazębienie.

Claims (6)

1. Mechanizm (1) do okucia okna, drzwi lub podobnego urządzenia, w szczególności mechanizm ryglujący, obejmujący korpus (2) mechanizmu, co najmniej jeden popychacz (8, 13), i napędowe kółko zębate (3), które ma co najmniej jeden czop (15) łożyska, który jest osadzany obrotowo w zagłębieniu (14) łożyska korpusu (2) mechanizmu, oś obrotu (4) napędowego kółka zębatego (3) położona jest poza powierzchnią czołową, oraz w odległości (X) od powierzchni bocznych odcinków (39, 40) popychaczy (8, 13), wystających poza korpus (2) mechanizmu, a zęby (6) napędowego kółka zębatego (3) współpracują z wycięciami (7) popychacza (8), przy czym napędowe kółko zębate (3) jest ukształtowane na podobieństwo segmentu wycinka koła, znamienny tym, że zagłębienie (14) łożyska jest ukształtowane jako częściowo otwarte w ten sposób, że zostało przecięte przez powierzchnię ograniczającą (28) korpus (2) mechanizmu po przylgowej stronie, w sposób sieczny.

2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że napędowe kółko zębate (3) do przemieszczenia popychacza (8, 13) jest przekręcane o kąt mniejszy niż 180°, a zwłaszcza o kąt równy około 90°.

3. Mechanizm według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zagłębienie (14) łożyska jest ukształtowane jako częściowo otwarte w taki sposób, że kontur jego obwodu obejmuje kąt większy niż 180°.

4. Mechanizm według któregokolwiek z zastrz. 1 do 3, znamienny tym, że napędowe kółko zębate (3) oprócz czopu (15) łożyska zawiera występ (19) lub wgłębienie, wchodzące we współpracę z zagłębieniem (17) lub występem korpusu (2) mechanizmu w sposób podobny do istniejącego w prowadnicy kulisowej.

5. Mechanizm według któregokolwiek zastrz. 1 do 4, znamienny tym, że stanowi mechanizm rozporowy.

6. Okucie okna, drzwi lub podobnego urządzenia, znamienne tym, że zawiera mechanizm (1) określony w zastrz. od 1 do 5.