PL204276B1 - Sposób wytwarzania laminowanej jednostki oszklenia i laminowana jednostka oszklenia - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania laminowanej jednostki oszklenia i laminowana jednostka oszklenia.

Chodzi tu zwłaszcza o laminowaną jednostkę oszklenia zaopatrzoną w przezroczystą powłokę powierzchniową.

Laminowane jednostki oszklenia wyposażone na jednej z tafli w przezroczystą powłokę powierzchniową stosuje się często w konstrukcji pojazdów silnikowych oraz w architekturze. W takim przypadku określenie przezroczysty odnosi się do widzialnego widmowego zakresu światła. Przezroczysta powłoka powierzchniowa służy do elektrycznego ogrzewania powierzchni albo jako warstwa do odbijania określonej części widma promieniowania elektromagnetycznego, takiego jak na przykład promieniowanie podczerwone, i jest na ogół wykonana zarówno jako elektrycznie przewodzący, wielowarstwowy układ warstewek z zastosowaniem srebra, jak i jako warstwa funkcyjna oraz zatrzymująca i przeciwodbiciowa warstwa dielektryczna, przy czym znane są jednak także i inne konstrukcje warstw. Ponieważ układ cienkich warstewek wspomnianego rodzaju na ogół nie jest odporny na korozję, to są one zawarte we wnętrzu kompozytu utworzonego z tafli szklanych i ewentualnie z tworzywa sztucznego. Jednak po wprowadzeniu do kompozytu ukł adów cienkich warstewek moż e wystąpić problem pojawienia się korozji cienkiej warstwy przewodzącej na obwodowej krawędzi laminowanych tafli.

Z ameryka ń skiego opisu patentowego nr US-A-5 131 967 jest znane zmniejszenie korozji na krawędzi drogą usuwania powłoki powierzchniowej nałożonej na taflę szklaną wzdłuż jej krawędzi z zastosowaniem wiązki promieniowania laserowego. Usunięty obszar ma szerokość od około 0,025 do 3,2 mm. W takim przypadku linię rozdzielającą można wytwarzać po prostu w powłoce powierzchniowej w małej odległości od krawędzi tafli szklanej albo warstwę obwodowego obszaru powłoki powierzchniowej można usunąć całkowicie wzdłuż obwodu tafli szklanej. Usunięty obszar powłoki, wytworzony drogą obróbki laserowej, służy jako bariera zatrzymująca postęp korozji, która rozpoczyna się od krawędzi obwodowej. W czasie następującego potem montażu tafli szklanych z zastosowaniem warstwy kleju powierzchnię zawartą wewnątrz linii rozdzielającej albo zmniejszoną powierzchnię na krawędzi pokrywa się i uszczelnia warstwą kleju, która jest w ten sposób zabezpieczona przed wpływem środowiska.

Inne rozwiązanie problemu, który pojawia się w podobny sposób w czasie wytwarzania jednostki oszklenia wykonanej z laminowanego szkła odbijającego promieniowanie podczerwone, złożonej z dwóch indywidualnych tafli szklanych, proponuje się w niemieckim opisie patentowym nr DE-A-195 03 510. W przypadku opisanej w tym dokumencie laminowanej jednostki oszklenia warstwa odbijają ca promieniowanie podczerwone nie leży na poszczególnej tafli, lecz raczej na dodatkowej folii nośnikowej. Ta folia nośnikowa jest połączona z dwiema warstwami powłokowymi wykonanymi z materiału termoplastycznego tworząc warstwę kleju, który łączy ze sobą dwie indywidualne tafle szklane. Z wymienionej warstwy kleju wycina się na krawędzi płaski kawałek odpowiadający kształtowi tafli szklanych, lecz mniejszy o kilka milimetrów. Kompozyt wstępny tworzy się z płaskiego kawałka folii klejowej i dwóch tafli szklanych zamykających ją drogą usuwania powietrza znajdującego się pomiędzy folią klejową i taflami szklanymi, przy czym pomiędzy taflami szklanymi i obwodową krawędzią warstwy klejowej pozostaje obwodowa boczna szczelina. Tę boczną szczelinę w kompozycie wstępnym wypełnia się drogą wtryskiwania, w postaci stopionego materiału, tego samego tworzywa termoplastycznego jak w przypadku powlekają cych warstw folii klejowych. Z kolei monta ż koń cowy warstw prowadzi się w czasie procesu obróbki w autoklawie.

Dwa opisane sposoby są skuteczne, lecz stosunkowo kosztowne, ponieważ do etapów procesu ochrony przeciwkorozyjnej muszą być do dyspozycji specjalne urządzenia, takie jak stacja obróbki laserowej albo wytłaczarka. Takie urządzenia nie są zwykle dostępne przy wytwarzaniu laminowanych jednostek oszklenia.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie innego sposobu wytwarzania laminowanej jednostki oszklenia wyposażonej w przezroczystą powłokę powierzchniową zabezpieczoną przed korozją i nadają cej się lepiej do wytwarzania przemysł owego.

Przedmiotem wynalazku jest także otrzymana tym sposobem laminowana jednostka oszklenia zabezpieczona przed korozją.

Sposób wytwarzania laminowanej jednostki oszklenia złożonej co najmniej z dwóch tafli, z których jedna jest wyposażona na swojej powierzchni zwróconej do wnętrza kompozytu w przezroczystą

PL 204 276 B1 powłokę powierzchniową zabezpieczoną przed korozją i w warstwy kleju łączącego ze sobą odnośne tafle, charakteryzuje się według wynalazku tym, że usuwa się przezroczystą powłokę powierzchniową wzdłuż co najmniej jednej krawędzi powleczonej tafli w obszarze leżącym w granicach od 0,1 mm do 5 mm od obwodowej krawędzi tafli w kierunku głównej powierzchni wymienionej tafli, następnie wzdłuż tej krawędzi powleczonej tafli, z której została zerwana powłoka nakłada się warstwę ochronną, przy czym przezroczystą powłokę powierzchniową usuwa się wzdłuż krawędzi powleczonej tafli przez ścieranie, zaś warstwa ochronna jest odporna na dyfuzję pary wodnej i pokrywa zewnętrzną graniczną krawędź powleczonej tafli, i tafle łączy się ze sobą umieszczając za każdym razem w znany sposób warstwy kleju w celu utworzenia laminowanej jednostki oszklenia.

Korzystnie usuwanie powłoki powierzchniowej przez ścieranie prowadzi się jednocześnie z obróbką szlifierską obwodowej krawędzi.

Korzystnie jako warstwę ochronną pokrywającą zewnętrzną graniczną krawędź przezroczystej powłoki powierzchniowej stosuje się powłokę organiczną.

Korzystnie jako warstwę ochronną pokrywającą zewnętrzną graniczną krawędź przezroczystej powłoki powierzchniowej stosuje się farbę ceramiczną przeznaczoną do wypalania.

Korzystnie warstwa ochronna pokrywa, całą swoją powierzchnią, główną powierzchnię powleczonej tafli wyposażonej w przezroczystą powłokę powierzchniową.

Korzystnie warstwa ochronna pokrywająca zewnętrzną graniczną krawędź przezroczystej powłoki powierzchniowej ma postać ramy.

Korzystnie warstwa ochronna pokrywająca zewnętrzną graniczną krawędź przezroczystej powłoki powierzchniowej jest nieprzezroczysta i służy jednocześnie jako rama dekoracyjna.

Korzystnie co najmniej jedna z tafli jest wykonana ze szkła, i jest ona wyposażona w farbę ceramiczną przeznaczoną do wypalania, którą to farbę ceramiczną przeznaczoną do wypalania wypala się w dodatkowym etapie procesu.

Korzystnie co najmniej jedna z tafli jest wykonana z zakrzywionego szkła, które jest wyposażone w przezroczystą powłokę powierzchniową przed procesem zginania.

Laminowana jednostka oszklenia, złożona co najmniej z dwóch tafli połączonych ze sobą przez umieszczanie w znany sposób za każdym razem warstwy kleju w celu utworzenia laminowanej jednostki oszklenia, z których jedna tafla jest zaopatrzona na swojej powierzchni skierowanej do wnętrza kompozytu w przezroczystą powłokę powierzchniową, odznacza się według wynalazku tym, że przezroczysta powłoka powierzchniowa jest usunięta wzdłuż co najmniej jednej krawędzi powleczonej tafli w obszarze w granicach od 0,1 mm do 5 mm od obwodowej krawę dzi tafli w kierunku gł ównej powierzchni tafli, a obszar przejściowy pomiędzy powleczoną i niepowleczoną częścią głównej powierzchni tafli jest pokryty warstwą ochronną odporną na dyfuzję pary wodnej.

Korzystnie powierzchnia niepowleczonego obszaru głównej powierzchni tafli jest połączona z powierzchnią powleczonego obszaru tworząc kąt w granicach od 180° do 190°.

Korzystnie warstwa ochronna jest farbą ceramiczną przeznaczoną do wypalania.

Sposób według wynalazku charakteryzuje się zatem tym, że przezroczystą powłokę powierzchniową nałożoną na całą główną powierzchnię tafli usuwa się w obszarze obwodowej krawędzi tafli oraz że nakłada się potem powłokę odporną na dyfuzję pary wodnej, przy czym powłokę umieszcza się w taki sposób, że pokrywa ona obszar przejściowy pomiędzy powleczoną i niepowleczoną częścią głównej powierzchni tafli. Po zmontowaniu tafli powłoka powierzchniowa leży wewnątrz kompozytu i nie jest ju ż pokryta w swoim obwodowym obszarze powł oką nieprzepuszczalną dla pary wodnej. Powłoka powierzchniowa jest zabezpieczona także przed mediami korozyjnymi obecnymi w środowisku, które mogłyby wnikać poprzez krawędź do laminowanej jednostki oszklenia.

Przezroczystą powłokę powierzchniową można usuwać bardzo łatwo drogą procesu obróbki ściernej, takiego jak szlifowanie albo polerowanie.

W jednym ze szczególnie korzystnych sposobów realizacji sposobu według wynalazku powłokę powierzchniową usuwa się w tym samym czasie gdy poddaje się obróbce obwodowe krawędzie tafli. W szczególnoś ci, gdy powleczona tafla jest wykonana ze szk ł a, to konieczna jest czę sto obróbka mająca na celu zeszlifowanie obwodowych krawędzi, na przykład w celu przygotowania do innych etapów procesu, takich jak obróbka cieplna albo drukowanie powierzchni. Często wystarcza po prostu zeszlifować krawędzie w celu zapobieżenia uszkodzeniom na skutek cięcia. Jedna ze szczególnych konfiguracji profilu tarcz szlifierskich do obróbki krawędzi umożliwia zeszlifowanie za pomocą takiego narzędzia, w prostej operacji, obwodowej krawędzi i części powierzchni powleczonej tafli. Aby tego dokonać można na przykład wykonać asymetrycznie na ogół C-kształtne wgłębienie w tarczy szlifier4

PL 204 276 B1 skiej, prostopadłe do jej osi obrotu, tak że jedna gałąź litery C rozciąga się w określonym stopniu na powleczonej głównej powierzchni tafli. Powierzchnia tafli styka się z tarczą szlifierską w obszarze, który rozciąga się w granicach od 0,1 do 5 mm od obwodowej krawędzi w kierunku głównej powierzchni tafli, usuwając w ten sposób przez ścieranie warstwę powierzchniową. W celu zabezpieczenia w każdym przypadku pełnego usunięcia przezroczystej powłoki powierzchniowej obróbkę samej tafli, blisko powierzchni, można prowadzić poniżej powłoki powierzchniowej. W zależności od rodzaju następujących sposobów postępowania próbuje się uzyskać łagodne przejście, bez tworzenia się stopni, pomiędzy zeszlifowaną i niezeszlifowaną powierzchnią tafli. Na ogół powierzchnia niepowleczonego obszaru głównej powierzchni płyty łączy powierzchnię powleczonego obszaru pod kątem od 180° do 190°.

W jednej z metod realizacji sposobu według wynalazku warstwa ochronna składa się ze związku organicznego. Jednak w takim przypadku konieczne jest, aby związek był zarówno odporny na dyfuzję pary wodnej, jak i spełniał wszystkie odpowiednie wymagania pod względem długotrwałej odporności i trwałości.

Jeżeli powleczona tafla składa się z materiału odpornego na wysoką temperaturę, jak to ma miejsce na przykład w przypadku tafli szklanych, to warstwa ochronna pokrywająca obwodowy obszar granicznej krawędzi korodującej, przezroczystej powłoki powierzchniowej może składać się także z dającej się wypalać farby ceramicznej. Aby taka dająca się wypalać farba ceramiczna wiązała się trwale z taflą szklaną, musi ona być poddana obróbce cieplnej - wypalaniu.

Warstwa ochronna może pokrywać całkowicie główną powierzchnię tafli wyposażonej w przezroczystą powłokę powierzchniową albo może być dostosowana do kształtu ramy. W konfiguracji w kształcie ramy warstwa ochronna może służyć jednocześ nie jako rama dekoracyjna, jeżeli nie jest przezroczysta, to znaczy jest nieprzezroczysta. Taka nieprzezroczysta powłoka w kształcie ramy pełni także często funkcję techniczną, a mianowicie ukrywa przed widokiem inne elementy strukturalne, takie jak urządzenia mocujące, elektryczne elementy konstrukcyjne, itp. Jeżeli wykończona laminowana jednostka oszklenia jest połączona klejem z inną częścią składową, to inna funkcja warstwy ochronnej w kształcie ramy polega na ochronie warstwy kleju przed promieniowaniem UV, które mogłoby ją uszkodzić.

Jeżeli zakrzywiona laminowana jednostka oszklenia zawiera co najmniej jedną zakrzywioną taflę szklaną, to przezroczysta powłoka powierzchniowa leży na ogół na tej tafli szklanej. Przezroczystą powłokę powierzchniową można zatem nakładać na już wykończoną zakrzywioną taflę szklaną, stosując na przykład rozpylanie reaktywne. Wreszcie usuwanie powłoki powierzchniowej przez ścieranie musi być prowadzone na zakrzywionej tafli i warstwa ochronna musi być także nakładana na zakrzywioną taflę. W przypadku wytwarzania na skalę przemysłową celowe jest zautomatyzowanie tych dwóch etapów procesu. Aby jednak tego dokonać, to ponieważ obróbka odbywa się z koniecznością przestrzeni, konieczne są złożone maszyny, które mają wiele osi obrotu, oraz związane w tym regulacje.

Automatyzację można prowadzić znacznie prościej, jeżeli przezroczysta powłoka powierzchniowa jest odłożona na wciąż jeszcze płaskiej, niezakrzywionej tafli szklanej, a następującą potem obróbkę, to jest usuwanie powłoki z krawędzi i nakładanie warstwy ochronnej, prowadzi się także na płaskiej tafli. Każda obróbka ręczna jest także łatwiejsza do przeprowadzenia na płaskiej tafli i istnieje przy tym małe ryzyko popełniania błędów. Jeżeli wymienione etapy procesu prowadzi się na płaskiej tafli szklanej, to przezroczystą powłokę powierzchniową można nakładać bezpośrednio na preformę zamiast nakładania na taflę szklaną już przyciętą do swoich wymiarów zewnętrznych. Przy wytwarzaniu szkła na skalę przemysłową z zastosowaniem procesu flotowego przezroczystą powłokę powierzchniową odkłada się na przykład stosunkowo łatwo bezpośrednio na wytwarzaną ciągłą taśmę szklaną albo na wielkie arkusze szkła o wymiarach około 3 x 6 m w urządzeniu, które nazywa się okresowym urządzeniem do powlekania. W ten sposób unika się czasochłonnej próby umieszczania w urzą dzeniu do powlekania pewnej liczby tafli szklanych już przycię tych do koń cowych rozmiarów. Jeden z warunków odkładania przezroczystej powłoki powierzchniowej na płaskiej tafli szklanej polega jednak na tym, aby stosować układy wielowarstwowe, których nie uszkadza się w wyniku wymaganej obróbki cieplnej, takiej jak wypalanie warstwy ochronnej albo zginanie tafli szklanej.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku w przekroju poprzecznym laminowaną jednostkę oszklenia z przezroczystą powłoką powierzchniową i nieprzezroczystą dekoracyjną ramą w obszarze krawędzi, a fig. 2 - profil narzędzia szlifierskiego do realizacji sposobu według wynalazku.

PL 204 276 B1

Na figurze 1 przedstawiono konstrukcję zakrzywionej laminowanej jednostki oszklenia 1, która w celu uproszczenia jest pokazana w płaskiej postaci. Taką laminowaną jednostkę oszklenia można stosować na przykład jako przednią szybę pojazdu w otworze nadwozia pojazdu. Jednostka jest złożona z tafli szklanej 2 skierowanej do przestrzeni wewnętrznej, tafli szklanej 3 skierowanej na zewnątrz i z warstwy klejowej 4 łączącej ze sobą dwie tafle szklane. Jako warstwa klejowa okazały się korzystne folie z syntetycznego tworzywa termoplastycznego, na przykład poliwinylobutyralu (PVB) dostępnego w handlu pod nazwą SOLUTIA 3G-F0LIE.

Tafla szklana 2 jest pokryta na całej swojej powierzchni powłoką powierzchniową 5, która jest przezroczysta, to jest przepuszcza w zasadzie światło widzialne, lecz odbija promieniowanie podczerwone. Powłoka powierzchniowa 5 jest cienkim wielowarstwowym układem foliowym, który ma dwie warstwy funkcyjne wykonane ze srebra oraz warstwę zatrzymującą i przeciwrefleksyjną warstwę dielektryczną, które są umieszczone nad, pod i pomiędzy warstwami srebra.

Przed połączeniem ze sobą dwóch tafli szklanych 2 i 3 przez umieszczenie znanym sposobem warstwy kleju 4, przez doprowadzanie ciepła i nacisku do laminowanej jednostki oszklenia 1, obróbkę drogą szlifowania prowadzi się początkowo na jej odpowiednich krawędziach obwodowych 21 i 31. Krawędzi obwodowej 31 tafli szklanej 3 nadaje się tak zwany profil w kształcie litery C, jak to stosuje się zwykle w przemysłowej technice obróbki szkła. Z drugiej strony obwodowa krawędź 21 tafli szklanej 2 ma zmodyfikowany, asymetryczny profil C-kształtny. Oznacza to, że na głównej powleczonej powierzchni 22 obszar szlifowania rozciąga się dalej od krawędzi niż na innej głównej krawędzi. W takim przypadku rozwarcie litery C ma takie wymiary, że powłokę powierzchniową 5 usuwa się w czasie szlifowania w obszarze A. Na fig. 3 przedstawiono narzędzie szlifierskie 7 nadające się do opisanego sposobu szlifowania.

Po obróbce obwodowych krawędzi dwóch tafli szklanych 2 i 3 nakłada się wzdłuż obwodowych krawędzi tafli szklanej 2 nieprzezroczystą ochronną warstwę 6 w kształcie ramy. Rama dekoracyjna utworzona przez warstwę ochronną 6 zmienia się stopniowo w kierunku od obwodowych krawędzi do środka tafli, do wzoru punktów 61. Warstwa ochronna 6 rozciąga się w kierunku od obwodowej krawędzi 21 na taką odległość, że zakrywa ona powłokę powierzchniową 5 w obszarze B około 0,5 do 1 mm. Obszar B może rozciągać się także poza występ końcowej krawędzi gałęzi C-kształtnej obwodowej krawędzi skierowanej do głównej powierzchni 23. Warstwa ochronna 6 jest złożona z dającej się wypalać ceramicznej farby zabarwionej czarnymi pigmentami, na przykład farby emaliowej 249004 firmy DMC² i odciska się ją sposobem druku sitowego. Po wydrukowaniu dającą się wypalać farbę ceramiczną suszy się w temperaturze około 100°C, a następnie wypala w temperaturze około 620°C. Jeżeli jest pożądane wytwarzanie zakrzywionej laminowanej jednostki oszklenia, to dwie tafle szklane 2 i 3 kształtuje się znanym sposobem, na przykład zakrzywia się je drogą procesu zginania z zastosowaniem szkieletu.

Po operacji zginania można umieścić pomiędzy taflami szklanymi 2 i 3 termoplastyczną folię klejową 4, a końcowy montaż można przeprowadzić przez doprowadzenie ciepła i ewentualnie nacisku w celu otrzymania laminowanej jednostki oszklenia 1.

Możliwe jest także wykorzystanie powłoki powierzchniowej jako środka do ogrzewania tafli. W takim przypadku na powłoce należy umieścić co najmniej dwie ścieżki do przewodzenia prądu. Jeden ze standardowych sposobów wytwarzania tych ścieżek do przewodzenia prądu polega na druku sitowym elektrycznie przewodzącej, dającej się wypalać farby bezpośrednio na powłoce powierzchniowej. Jeżeli jest pożądane umieszczenie ścieżek przewodzących prąd w obwodowym obszarze tafli, to warstwę ochronną drukuje się na ścieżkach przewodzących. W takim przypadku jest jednak konieczne zabezpieczenie w warstwie ochronnej określonej liczby okienek. Ścieżka przewodząca jest dostępna przez te okienka w celu zapewnienia styku ze źródłem napięcia elektrycznego, na przykład drogą przylutowania kabla przyłączeniowego. Jeżeli wymienione okienka pogarszają optyczny wygląd laminowanej jednostki oszklenia, to drugą taflę wyposaża się w dodatkową warstwę dekoracyjną w kształcie ramy, która jest widoczna dzięki przezroczystości laminowanej jednostki oszklenia w występie na warstwie ochronnej.

Zastosowanie powłoki powierzchniowej z jej warstwą ochronną nie jest ograniczone do tafli skierowanej do wnętrza pojazdu, ponieważ jest także do pomyślenia przygotowanie tafli skierowanej na zewnątrz z powłoką powierzchniową albo przyłączenie innych tafli albo folii do wymienionych tafli, tak aby powleczona tafla leżała na wewnętrznej stronie zespołu więcej niż dwóch tafli.

PL 204 276 B1

Materiał warstwy klejowej wybiera się w taki sposób, aby miał on nie tylko długą trwałość i przezroczystość, lecz także dobrą przyczepność do wszystkich powierzchni, które są do niej przyczepione, to jest do materiału tafli, a zwłaszcza szkła, przezroczystej powłoki powierzchniowej i warstwy ochronnej.

Claims (12)

1. Sposób wytwarzania laminowanej jednostki oszklenia złożonej co najmniej z dwóch tafli, z których jedna jest wyposaż ona na swojej powierzchni zwróconej do wnę trza kompozytu w przezroczystą powłokę powierzchniową zabezpieczoną przed korozją i w warstwy kleju łączącego ze sobą odnośne tafle, znamienny tym, że usuwa się przezroczystą powłokę powierzchniową (5) wzdłuż co najmniej jednej krawędzi (21) powleczonej tafli (2) w obszarze (A) leżącym w granicach od 0,1 mm do 5 mm od obwodowej krawędzi (21) tafli w kierunku głównej powierzchni wymienionej tafli, następnie wzdłuż tej krawędzi powleczonej tafli (2), z której została zerwana powłoka nakłada się warstwę ochronną (6), przy czym przezroczystą powłokę powierzchniową (5) usuwa się wzdłuż krawędzi powleczonej tafli (2) przez ścieranie, zaś warstwa ochronna (6) jest odporna na dyfuzję pary wodnej i pokrywa zewnętrzną graniczną krawędź powleczonej tafli (2), i tafle (2, 3) łączy się ze sobą umieszczając za każdym razem w znany sposób warstwy kleju (4) z utworzeniem laminowanej jednostki oszklenia (1).

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że usuwanie powłoki powierzchniowej (5) przez ścieranie prowadzi się jednocześnie z obróbką szlifierską obwodowej krawędzi (21).

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako warstwę ochronną pokrywającą zewnętrzną graniczną krawędź przezroczystej powłoki powierzchniowej (5) stosuje się powłokę organiczną.

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako warstwę ochronną (6) pokrywającą zewnętrzną graniczną krawędź przezroczystej powłoki powierzchniowej (5) stosuje się farbę ceramiczną przeznaczoną do wypalania.

5. Sposób według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że warstwa ochronna pokrywa, całą swoją powierzchnią, główną powierzchnię powleczonej tafli (2) wyposażonej w przezroczystą powłokę powierzchniową (5).

6. Sposób według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że warstwa ochronna (6) pokrywająca zewnętrzną graniczną krawędź przezroczystej powłoki powierzchniowej (5) ma postać ramy.

7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że warstwa ochronna (6) pokrywająca zewnętrzną graniczną krawędź przezroczystej powłoki powierzchniowej (5) jest nieprzezroczysta i służy jednocześnie jako rama dekoracyjna.

8. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że co najmniej jedna z tafli (2, 3) jest wykonana ze szkła, i jest ona wyposażona w farbę ceramiczną (6) przeznaczoną do wypalania, którą to farbę ceramiczną (6) przeznaczoną do wypalania wypala się w dodatkowym etapie procesu.

9. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że co najmniej jedna z tafli (2, 3) jest wykonana z zakrzywionego szkła, które jest wyposażone w przezroczystą powłokę powierzchniową (5) przed procesem zginania.

10. Laminowana jednostka oszklenia, złożona z co najmniej dwóch tafli połączonych ze sobą przez umieszczanie w znany sposób za każdym razem warstwy kleju z utworzeniem laminowanej jednostki oszklenia, z których jedna tafla jest zaopatrzona na swojej powierzchni skierowanej do wnętrza kompozytu w przezroczystą powłokę powierzchniową, znamienna tym, że przezroczysta powłoka powierzchniowa (5) jest usunięta wzdłuż co najmniej jednej krawędzi powleczonej tafli (2) w obszarze (A) w granicach od 0,1 mm do 5 mm od obwodowej krawędzi (21) tafli w kierunku głównej powierzchni tafli, a obszar przejściowy pomiędzy powleczoną i niepowleczoną częścią głównej powierzchni tafli jest pokryty warstwą ochronną (6) odporną na dyfuzję pary wodnej.

11. Laminowana jednostka oszklenia według zastrz. 10, znamienna tym, że powierzchnia niepowleczonego obszaru głównej powierzchni tafli jest połączona z powierzchnią powleczonego obszaru tworząc kąt w granicach od 180° do 190°.

12. Laminowana jednostka oszklenia według zastrz. 10 albo 11, znamienna tym, że warstwa ochronna (6) jest farbą ceramiczną przeznaczoną do wypalania.