PL201510B1 - Złącze teowe pomiędzy szczebliną i słupkiem elewacji lub dachu świetlikowego - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest z lacze teowe pomiedzy szczeblin a i s lupkiem elewacji lub dachu swietlikowego. Szczeblina (1) ma na zwróconej ku s lupkowi (10), czo lowej stronie wyci ecie (11), które jest tak ukszta ltowane, ze pod- stawa (12) rowków kotwi acych (7) i rowka odp lywowego (9) dla przeciekaj acej wody jest nasadzona na listwy kraw edzio- we (13, 14) rowka kotwi acego (15) s lupka (10) dla listwy uszczelniaj acej. Wystaj aca czo lowo cz esc podstawy (12) szczebliny (1), która zachodzi na rowek kotwi acy (15) s lupka, jest po laczona ze s lupkiem( 10) za pomoc a srub (16), których trzpienie s a przeprowadzone przez otwory (17) szczebliny. Szczeblina i s lupek maj a po jednej komorze wewn etrznej, za s w komorze wewn etrznej szczebliny, na ko ncu zwróco- nym do spoiny lacz acej, zamocowany jest lacznik, sczepiony ze s lupkiem poprzez spoin e lacz ac a. Aby lacznik (6) by l pod wzgl edem swego zamocowania w wewn etrznej komorze szczebliny (2) i swej konstrukcji niezale zny od przekroju komory wewn etrznej (2), lacznik (6; 40, 41) rozci aga si e jedynie na cz esci przekroju komory wewn etrznej (2). Sk lada si e on z kszta ltki (20) z osadzonym w niej lub stanowi acym z ni a ca lo sc sworzniem ko lnierzowym (21). Kszta ltka (20) jest zamocowana na kszta ltowych elementach kotwi acych (4, 5), usytuowanych w pobli zu zewn etrznej, równoleg lej do p lasz- czyzny szyb lub p lyt wype lnieniowych, scianki (3) szczebliny. PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 201510 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 337883 ^{(51) Int.Cl.}

E04B 2/96 (2006.01) E04D 3/08 (2006.01) E04D 13/03 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 18.01.2000 (54) Złącze teowe pomiędzy szczebliną i słupkiem elewacji lub dachu świetlikowego

(30) Pierwszeństwo: 18.01.1999,DE,19901775.1	(73) Uprawniony z patentu: SCHϋCO International KG,Bielefeld,DE
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 31.07.2000 BUP 16/00	(72) Twórca(y) wynalazku: Dieter Steege,Bad Salzuflen,DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	(74) Pełnomocnik:
30.04.2009 WUP 04/09	Rogozińska Alicja, POLSERVICE, Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp. z o.o.

(57) Przedmiotem wynalazku jest złącze teowe pomiędzy szczebliną i słupkiem elewacji lub dachu świetlikowego. Szczeblina (1) ma na zwróconej ku słupkowi (10), czołowej stronie wycięcie (11), które jest tak ukształtowane, że podstawa (12) rowków kotwiących (7) i rowka odpływowego (9) dla przeciekającej wody jest nasadzona na listwy krawędziowe (13, 14) rowka kotwiącego (15) słupka (10) dla listwy uszczelniającej. Wystająca czołowo część podstawy (12) szczebliny (1), która zachodzi na rowek kotwiący (15) słupka, jest połączona ze słupkiem( 10) za pomocą śrub (16), których trzpienie są przeprowadzone przez otwory (17) szczebliny. Szczeblina i słupek mają po jednej komorze wewnętrznej, zaś w komorze wewnętrznej szczebliny, na końcu zwróconym do spoiny łączącej, zamocowany jest łącznik, sczepiony ze słupkiem poprzez spoinę łączącą. Aby łącznik (6) był pod względem swego zamocowania w wewnętrznej komorze szczebliny (2) i swej konstrukcji niezależny od przekroju komory wewnętrznej (2), łącznik (6; 40, 41) rozciąga się jedynie na części przekroju komory wewnętrznej (2). Składa się on z kształtki (20) z osadzonym w niej lub stanowiącym z nią całość sworzniem kołnierzowym (21). Kształtka (20) jest zamocowana na kształtowych elementach kotwiących (4, 5), usytuowanych w pobliżu zewnętrznej, równoległej do płaszczyzny szyb lub płyt wypełnieniowych, ścianki (3) szczebliny.

F ig. 1

PL 201 510 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest złącze teowe pomiędzy szczebliną i słupkiem elewacji lub dachu świetlikowego, w którym szczeblina i słupek mają komory wewnętrzne, przy czym w komorze wewnętrznej szczebliny, na końcu zwróconym do spoiny łączącej, zamocowany jest łącznik, zaczepiony o słupek względnie wczepiony w słupek poprzez spoinę łączącą.

Z niemieckiego zgł oszenia patentowego nr DE 38 09 951 A1 znane jest z łącze teowe tego rodzaju, w którym element łączący stanowi mający kształt litery U, wyciskany kształtownik z metalu lekkiego, który rozciąga się na całym przekroju komory wewnętrznej. Pomiędzy płytkowymi ramionami elementu łączącego znajduje się, mające kształt dźwigni kolankowej, mostkowe żebro, zaopatrzone w gwintowany otwór dla śruby dociskowej, wspartej swym łbem na czołowej ściance elementu łączącego. Mostkowe żebro składa się z części środkowej oraz części połączonych z ramionami i biegnących względem nich pod kątem rozwartym, przy czym gwintowany otwór dla śruby dociskowej jest umieszczony w środkowej części żebra. Dociągnięcie śruby dociskowej powoduje, po umieszczeniu elementu łączącego w czołowym końcu szczebliny, dociśnięcie pokrytych klejem ramion do odpowiednich wewnętrznych powierzchni szczebliny, w związku z czym podczas wiązania kleju powstaje skuteczne połączenie między płytkowymi ramionami elementu łączącego i szczebliną.

Ponieważ przedni koniec sworznia kołnierzowego jest zaopatrzony w wybranie zatrzaskowe, po wprowadzeniu sworznia kołnierzowego przez otwór do wewnętrznej komory słupka w wybraniu tym może się znaleźć część krawędzi otworu, co powoduje powstanie połączenia kształtowego między sworzniem kołnierzowym i słupkiem.

Sworzeń kołnierzowy w znanym rozwiązaniu jest wsparty na sprężynie, wskutek czego można go wsuwać w element łączący przeciwnie do działania sprężyny, jeżeli pomiędzy dwoma zamontowanymi słupkami należy wstawić szczeblinę.

Wadę znanej konstrukcji stanowi fakt, że łącznik rozciąga się na całym przekroju wewnętrznej komory szczebliny, wskutek czego szczebliny o różnej wysokości wymagają użycia odpowiednio ukształtowanych łączników.

GB 2 134 205 A dotyczy czołowego połączenia ram okien lub drzwi, przy czym poszczególne części ramy powierzchni zewnętrznej i wewnętrznej są unieruchomione względem siebie tak, że leżą w jednej płaszczyźnie. Jeden profil ramy przycina się na płasko, przystawia do drugiego profilu i łączy za pomocą łączników, osadzonych w rowkach komór profilu ramy.

Łącznik ma schodzące się ku sobie, gwintowane otwory, poprzez które za pomocą śrub zabezpiecza się trwale połączenie na styk. Wykorzystuje się je do tego, by obudować element wypełniający okno ramą okienną, co pozwala zrezygnować z dodatkowej listwy do przytrzymywania szyby. Właściwe zamocowanie łącznika zachodzi przy tym na ściankach, biegnących prostopadle do płaszczyzny szyby. W publikacji tej nie są omawiane elewacje ani złącza teowe.

US 3 797 191 ukazuje konstrukcję elewacji, w której rygle, przycięte czołowo na styk i przylegające do bocznych powierzchni słupków, są połączone z profilem słupka. Obszar przylegania do szyby tworzy przy tym równą płaszczyznę. W pobliżu obszaru przylegania do szyby usytuowany jest rowek pod śrubę, w który wstawiony jest gwintowany trzpień. Łeb trzpienia jest przy tym odsadzony, wskutek czego następuje zaczepienie za otwór profilu słupka. Na przeciwległym końcu słupka znajduje się, odwrócony od płaszczyzny szkła, następny otwór, który wchodzi jedynie w cylindryczny łeb trzpienia nastawczego, aby zapobiec przekręcaniu rygla. Problem stanowi tutaj to, że przy montażu elewacji rygiel zostaje wypchnięty pod naciskiem od dołu ze swej pozycji zamocowania i elementy konstrukcji mogą niezabezpieczone wypadać z siebie wzajemnie.

US-A-4 683 693 ukazuje, że profile rygli i profile słupków zachodzą na siebie w obszarze umieszczenia szkła. Obszar umieszczenia szkła w profilach słupków jest przy tym wycięty w szerokości rygla, wobec czego przycięte również czołowo rygle przylegają do słupków. Za pomocą śrub, które przechodzą przez przeznaczone dla nich otwory, następuje łączenie profili rygli lub słupków.

Celem wynalazku jest, w oparciu o powyższy stan techniki, takie udoskonalenie złącza teowego opisanego na wstępie rodzaju, aby zamocowany w wewnętrznej komorze szczebliny łącznik był pod względem swej konstrukcji niezależny od przekroju komory wewnętrznej.

Złącze teowe pomiędzy szczebliną i słupkiem elewacji lub dachu świetlikowego, przy czym szczeblina ma na zwróconej ku słupkowi, czołowej stronie wycięcie, które jest tak ukształtowane, że podstawa rowków kotwiących i rowka odpływowego dla przeciekającej wody jest nasadzona na listwy krawędziowe rowka kotwiącego słupka dla listwy uszczelniającej, przy czym wystająca czołowo część

PL 201 510 B1 podstawy szczebliny, która zachodzi na rowek kotwiący słupka, jest połączona ze słupkiem za pomocą śrub, których trzpienie są przeprowadzone przez otwory szczebliny, przy czym szczeblina i słupek mają po jednej komorze wewnętrznej, zaś w komorze wewnętrznej szczebliny, na końcu zwróconym do spoiny łączącej, zamocowany jest łącznik, sczepiony ze słupkiem poprzez spoinę łączącą, znamienne tym, że łącznik rozciąga się jedynie na części przekroju komory wewnętrznej (2) szczebliny (1) i składa się z kształtki (20, 41), zamocowanej na kształtowych elementach kotwiących, usytuowanych w pobliżu zewnętrznej, równoległej do płaszczyzny szyb lub płyt wypełnieniowych, ścianki (3) szczebliny (1).

Korzystnie kształtka jest z elastycznego tworzywa sztucznego lub z metalu, zwłaszcza z metalu lekkiego.

Korzystnie komora wewnętrzna szczebliny jest zaopatrzona w kształtowy element kotwiący w postaci wychodzącego z zewnętrznej ścianki żebra, które stanowi całość z kanałem pod śrubę, zaopatrzonym na odwrotnym do żebra końcu we wzdłużną szczelinę, zaś kształtka otacza kształtowo kanał pod śrubę i żebro.

Korzystnie kształtka jest zamocowana siłowo za pomocą kołka gwintowanego, wkręconego w kanał pod śrubę i rozpierającego jego ścianki.

Korzystnie kołek gwintowany jest w sąsiedztwie uruchamianego końca zaopatrzony w stożek.

Korzystnie kształtka ma, wchodzące przez wzdłużną szczelinę do kanału pod śrubę, żebro, w którego końcowej części znajduje się gwint wyciskany przez kołek gwintowany.

Korzystnie kształtka ma wybranie, którego zarys odpowiada zarysowi kanału pod śrubę oraz żebra i które obejmuje kształtowo te części, przy czym w kanał pod śrubę wprowadzana jest kołowa, centralna listwa kształtki, ukształtowana stożkowo w kierunku wzdłużnym i zwężająca się w kierunku wprowadzanego końca.

Korzystnie kształtka w swej górnej wierzchołkowej części jest zaopatrzona we wzdłużną szczelinę, połączoną z otworem ustalającym dla cylindrycznego trzpienia sworznia kołnierzowego, wspartego powierzchnią pierścieniową na otaczającej trzpień sprężynie.

Korzystnie sworzeń kołnierzowy jest osadzony w otworze ustalającym kształtki bezobrotowo i przesuwnie w kierunku osiowym.

Korzystnie sworzeń kołnierzowy ma występy prowadzące, wchodzące w górną wzdłużną szczelinę i dolny rowek prowadzący.

Korzystnie rowek prowadzący i wzdłużna szczelina są połączone rowkiem poprzecznym, w który wchodzą występy prowadzące.

Korzystnie stanowiący całość z kształtką sworzeń kołnierzowy ma gniazdo dla wpuszczanego łba śruby, wkręcanej swym gwintowanym trzpieniem przez kanał kształtki w otoczony kształtowo przez kształtkę kanał pod śrubę.

Korzystnie sworzeń kołnierzowy ma, przylegającą do czołowej powierzchni kanału pod śrubę, powierzchnię pierścieniową, z której wychodzą ramiona ustalające, pomiędzy którymi znajduje się środkowa szczelina, rozciągająca się na całej wysokości kształtki i mająca szerokość większą niż grubość żebra.

Korzystnie kształtka jest osadzana na połączonym z żebrem kanale pod śrubę przestawnie o 180°.

Korzystnie zewnętrzna ścianka szczebliny wraz z dwiema równoległymi listwami krawędziowymi stanowi rowek kotwiący dla płytkowej podstawy kształtki.

Korzystnie płytkowa podstawa jest wbijana w rowek kotwiący z niewielkim nadmiarem.

Korzystnie płytkowa podstawa zwęża się stożkowo w kierunku wprowadzanego końca.

Korzystnie kształtka ma otwór, z którym połączona jest szczelina i w który są wkręcane lub wbijane elementy rozporowe.

Korzystnie płytkowa podstawa ma co najmniej jedno wybranie, w które wprowadzony jest przy kształtowaniu materiał listew krawędziowych.

Korzystnie szczeblina ma równoległą do zewnętrznej ścianki przegrodę, ograniczającą komorę do zamocowania kształtki łącznika.

Korzystnie złącze teowe zawiera kształtowe elementy kotwiące w postaci leżących naprzeciw siebie w komorze wewnętrznej szczebliny, kanałów pod śruby, stanowiących całość z żebrami, równoległymi do zewnętrznej ścianki.

Korzystnie kształtka jest zaopatrzona we wkładany lub stanowiący z nią całość sworzeń kołnierzowy.

PL 201 510 B1

Kształtkę łącznika stanowi korzystnie element w postaci odcinka kształtownika z metalu lekkiego, odlewu ciśnieniowego lub kształtownika wyciskanego, względnie element z tworzywa sztucznego.

Kształtowe elementy kotwiące, umieszczone w pobliżu zewnętrznej ścianki komory wewnętrznej, mogą mieć postać umieszczonych na żebrze kanałów pod śruby względnie żeber krawędziowych rowka kotwiącego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia szczeblinę z osadzonym łącznikiem w widoku perspektywicznym, fig. 2 - szczeblinę z fig. 1 wraz z przyporządkowanym jej oszkleniem izolacyjnym oraz listwą osłaniającą, w przekroju, fig. 3 inny przykład wykonania szczebliny z osadzonym łącznikiem, w przekroju, fig. 3.1 i 3.2 - szczegóły konstrukcyjne przykładu wykonania z fig. 3 w przekroju, fig. 4 i 5 - inne przykłady wykonania szczeblin z przyporzą dkowanymi im elementami konstrukcyjnymi przeszklonej elewacji, w przekroju, fig. 6 - dwa złącza teowe pomiędzy szczeblinami i słupkiem, w stanie zdemontowanym, w widoku perspektywicznym, fig. 7 - łącznik odpowiadający fig. 6 w końcowym położeniu montażowym, fig. 8 - kształtkę łącznika w widoku z góry, fig. 9 - sworzeń kołnierzowy dla kształtki z fig. 8 w zarysie, fig. 10 - inny przykład wykonania kształtki łącznika, nasuniętej na rowek pod śrubę, fig. 11 - przekrój wzdłuż linii XI-XI na fig. 10, fig. 12 - kolejny przykład wykonania kształtki łącznika, nasuniętej na rowek pod śrubę, fig. 13 przekrój wzdłuż linii XIII-XIII na fig. 12, fig. 14 - złącze teowe pomiędzy szczeblinami i słupkiem w widoku perspektywicznym, w stanie zdemontowanym, w którym to złączu kształtki łącznika stanowią całość ze sworzniem kołnierzowym, fig. 15 - łącznik z fig. 14 po zakończonym montażu w wewnętrznej komorze szczebliny, fig. 16 - łącznik z fig. 14 i 15 w widoku z góry, fig. 17 - widok w kierunku strzałki

XVII na fig. 16, zaś fig. 18 - zarys odpowiadający fig. 16.

Na fig. 1 przedstawiona jest szczeblina 1, zawierająca komorę wewnętrzną 2. Wychodząc ze ścianki zewnętrznej 3 w komorze wewnętrznej, biegnie żebro 4, zaopatrzone w kanał 5 pod śrubę. Żebro 4 i kanał 5 pod śrubę tworzą, rozciągający się na całej długości szczebliny 1, kształtowy element kotwiący dla łącznika 6 umieszczonego na czołowym końcu szczebliny od strony słupka.

Szczeblina jest zaopatrzona w rowki kotwiące 7 dla listew uszczelniających oraz w rowek 8 pod śrubę, przy czym pomiędzy rowkiem 8 pod śrubę i rowkami kotwiącymi 7 umieszczone są rowki odpływowe 9 dla przeciekającej wody.

Szczebliny mają po stronie czołowej, zwróconej ku słupkowi 10 elewacji lub dachu świetlikowego, wycięcie 11, które jest tak ukształtowane, że podstawę 12 rowków kotwiących 7 i rowek odpływowy 9 dla przeciekającej wody można nasadzić na listwy krawędziowe 13, 14 rowka kotwiącego 15 słupka 10 dla listwy uszczelniającej. Wystająca czołowo część podstawy 12 szczebliny 1, która zachodzi na rowek kotwiący 15 słupka, jest połączona ze słupkiem 10 za pomocą śrub 16, których trzpienie są przeprowadzone przez otwory 17 szczebliny.

Szczeblina 1, której wymiary można zmieniać, w przykładzie wykonania z fig. 2 jest zaopatrzona w mający okrągły przekrój kanał 5 pod śrubę, przy czym ze ścianki kanału wychodzą listwowe występy 18. Ułatwia to wkręcanie śruby, wyciskającej gwint w ściance kanału.

Kanał 5 pod śrubę jest po stronie odwrotnej do żebra 4 otwarta wzdłużną szczeliną 19.

Ponieważ kanał 5 pod śrubę jest zamocowany przez żebro 4 na zewnętrznej ściance 3 szczebliny, łącznik 15 ma w komorze wewnętrznej wystarczająco dużo miejsca.

Kanał 5 pod śrubę jest wykorzystywany do kształtowego i siłowego zamocowania łącznika.

Ponieważ przylega po montażu szczebliny kanał 5 pod śrubę przylega swoją powierzchnią czołową do ścianki słupka 10, w przypadku słupka podzielonego w kierunku wzdłużnym i zaopatrzonego w szczelinę dylatacyjną można ten kanał wykorzystać również do bezpośredniego skręcenia szczebliny ze słupkiem.

Zamocowanie łącznika 6 na kształtowym elemencie kotwiącym, złożonym z żebra 4 i kanału 5 pod śrubę, jest przedstawione na fig. 12 i 13.

Łącznik 6 ma kształtkę 20 i sworzeń kołnierzowy 21, osadzony ślizgowo w otworze ustalającym 22 kształtki 20.

Kształtka 20 jest ponadto zaopatrzona w wybranie 23, którego zarys wewnętrzny odpowiada zarysowi zewnętrznemu kształtowego elementu kotwiącego, złożonego z kanału 5 pod śrubę i żebra 4.

Kształtka 20 jest dla dwukierunkowego zamocowania nasuwana na kształtowy element kotwiący 4, 5 i unieruchamiana siłowo w położeniu czołowym. W tym celu w kanał 5 pod śrubę wkręcany jest gwintowany kołek 24, który w przykładzie wykonania z fig. 13 ma w pobliżu uruchamianego końca stożek 25. Stożek ten powoduje rozpieranie ścianek kanału 5, które wówczas przylegają siłowo do sąsiednich powierzchni kształtki.

PL 201 510 B1

Kształtka 20 jest zaopatrzona w płytkowe stopki 26, które mogą się opierać na wewnętrznej powierzchni ścianki 3.

Kształtka 20 łącznika ma w przykładzie wykonania z fig. 10 i 11 o tyle odmienny kształt, że żebro 27 wchodzi przez wzdłużną szczelinę 19 kanału 5 pod śrubę do wnętrza kanału. Przy wkręcaniu gwintowanego kołka 28 w kanał pod śrubę gwint jest wyciskany nie tylko w bocznych ściankach kanału, lecz także w końcowym obszarze żebra 27. Powoduje to kształtowe unieruchomienie wymienionych części względem siebie.

W przykładzie wykonania z fig. 8 kształtka 20 łącznika ma wybranie 29, którego zarys odpowiada zarysowi kanału 5 i żebra 4. Części te mogą być kształtowo objęte przez wybranie. Kształtka 20 jest ponadto zaopatrzona w kołową środkową listwę 30, którą można wprowadzić w kanał pod śrubę. Listwa 30 ma kształt stożkowy i zwęża się w kierunku wprowadzanego końca. Wbicie tej listwy 30 w kanał pod śrubę powoduje kształtowe zamocowanie kształtki 20 w szczeblinie.

Osadzony w otworze ustalającym 22 kształtki 20 sworzeń kołnierzowy 21 jest przedstawiony na fig. 9.

Łeb sworznia kołnierzowego 21 ma przesunięte wybrania zatrzaskowe 31, 32, za pomocą których można go osadzić kształtowo w otworze 33 słupka 10. Sworzeń kołnierzowy jest zaopatrzony w cylindryczny trzpień 34, otoczony cylindryczną sprężyną śrubową, która z reguły jest wsparta jednym końcem na powierzchni pierścieniowej 35, podczas gdy drugi koniec przylega do powierzchni kształtki 20.

W sąsiedztwie powierzchni pierścieniowej 35 umieszczone są, leżące naprzeciw siebie, występy prowadzące 36, z których jeden wchodzi we wzdłużną szczelinę 37 w górnej wierzchołkowej części kształtki 20, zaś drugi wchodzi w rowek prowadzący 38. Za pomocą tych elementów prowadzących sworzeń kołnierzowy jest prowadzony osiowo w otworze ustalającym 22 kształtki bez możliwości obracania się.

Kształtka 20 ma ponadto rowek poprzeczny 39, łączący wzdłużną szczelinę 37 i rowek prowadzący 38.

Przy wykręcaniu sworznia kołnierzowego 21 występy prowadzące 36 wchodzą w obszar rowka poprzecznego 39, w którym można je umieścić.

Można zatem łącznik ustawić w takim położeniu, w którym w obszarze połączenia można umieścić pierścień uszczelniający.

W przykładzie wykonania ukazanym na fig. 14 do 18 sworzeń kołnierzowy 40 jest wykonany w całości wraz z kształtką 41 z tworzywa sztucznego. Sworzeń kołnierzowy 40 i kształtka 41 są zaopatrzone w centralny, mający okrągły przekrój, kanał 42, który w sworzniu kołnierzowym 40 wychodzi z gniazda 43 dla wpuszczanego łba. Kanał 42 ma stopniowaną średnicę, w związku z czym powstaje powierzchnia przylegania 44, o którą jest wsparta czołowa powierzchnia kanału 5 pod śrubę, gdy kształtka jest nasunięta na kanał pod śrubę.

Średnica kanału 42 w obszarze kształtki 41 odpowiada zewnętrznemu zarysowi kanału 5 pod śrubę.

Kształtka 41 składa się z dwóch ramion ustalających 45, 46, które ograniczają centralną szczelinę 47. Szczelina 47 rozciąga się na całej wysokości kształtki 41. Szczelina 47 odpowiada w swej szerokości żebru 4 szczebliny, stanowiącemu całość z kanałem 5 pod śrubę.

Łącznik można zatem obrócić o 180°, wskutek czego wybrania zatrzaskowe 31 i 32 mogą zająć żądane położenie zatrzaskowe, umożliwiające kształtowe połączenie ze słupkiem. Gdy wybranie zatrzaskowe 31 zajdzie za krawędź otworu 33 słupka 10, pomiędzy szczebliną i słupkiem 10 można umieścić pierścień uszczelniający.

Dla zamocowania jednoczęściowego łącznika z fig. 14 do 18 na znajdującym się w szczelinie 1 kanale 5 pod śrubę kształtka 41 jest nasuwana na kanał 5 pod śrubę do momentu, gdy czołowa powierzchnia kanału 5 pod śrubę dojdzie do powierzchni 44. Następnie w centralny kanał łącznika wprowadza się śrubę 48 i wkręca się gwintowany trzpień śruby w kanał 5 pod śrubę. W ten sposób powstaje kształtowe i siłowe połączenie między wymienionymi częściami.

W wewnętrznej komorze 2 szczebliny 1 można umieścić kształtowe elementy kotwiące dla łącznika, mające postać listew krawędziowych 49. Listwy te są równoległe do zewnętrznej ścianki 3 i tworzą wraz z zewnętrzną ścianką rowek kotwiący dla płytkowej podstawy 50 kształtki 51 Płytkowa podstawa 50 może zostać wbita w rowek kotwiący z niewielkim nadmiarem, aby zabezpieczyć kształtkę przed przesuwem wzdłuż rowka.

PL 201 510 B1

Płytkowa podstawa może mieć zbieżność, mianowicie zwężenie w kierunku wprowadzanego końca, przy czym zbieżność ta jest tak dobrana, że unieruchomienie kształtki następuje w końcowym położeniu montażowym.

Kolejną możliwość kształtowego i siłowego połączenia można zrealizować tak, że w dolnej części kształtki 51 umieszczony jest otwór 52 oraz uchodząca do otworu szczelina 53. W celu zamocowania dolnej części kształtki 51 w otwór 52 wkręcana jest śruba rozporowa 54 względnie wbijany jest kołek.

Rozpieranie kształtki w dolnej części powoduje wymagane kształtowe i siłowe unieruchomienie względem szczebliny 1.

Płytkowa podstawa 50 może być zaopatrzona, jak ukazano na fig. 3.2, w jedno lub kilka wybrań 54, w które następnie wchodzi podczas kształtowania materiał 55 krawędziowego żebra 49.

Na fig. 4 ukazany jest następny przykład wykonania szczebliny 1. W tym przykładzie wykonania równolegle do ścianki 3 biegnie przegroda 56, przez którą dochodzi się do komory 57 w celu zamocowania łącznika. Stopka mocująca łącznika, której przekrój odpowiada przekrojowi komory 57, jest wsuwana do komory, co zapewnia kształtowe zamocowanie w dwóch kierunkach. Zamocowanie wzdłuż komory można zrealizować za pomocą elementów łączących, elementów wytwarzających połączenie siłowe i/lub kształtowe względnie za pomocą kleju.

Na fig. 5 ukazana jest szczeblina, zawierająca dwa, leżące naprzeciw siebie, kanały 58 pod śruby, które to kanały stanowią całość z żebrami 59, równoległymi do zewnętrznej ścianki 3. Te wzajemnie przeciwległe kanały pod śruby umożliwiają kształtowe zamocowanie kształtki łącznika, oddzielnie lub wspólnie, bez konieczności przeprowadzania elementów mocujących przez ścianki szczebliny.

Claims (22)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Złącze teowe pomiędzy szczebliną i słupkiem elewacji lub dachu świetlikowego, przy czym szczeblina ma na zwróconej ku słupkowi, czołowej stronie wycięcie, które jest tak ukształtowane, że podstawa rowków kotwiących i rowka odpływowego dla przeciekającej wody jest nasadzona na listwy krawędziowe rowka kotwiącego słupka dla listwy uszczelniającej, przy czym wystająca czołowo część podstawy szczebliny, która zachodzi na rowek kotwiący słupka, jest połączona ze słupkiem za pomocą śrub, których trzpienie są przeprowadzone przez otwory szczebliny, przy czym szczeblina i słupek mają po jednej komorze wewnętrznej, zaś w komorze wewnętrznej szczebliny, na końcu zwróconym do spoiny łączącej, zamocowany jest łącznik, sczepiony ze słupkiem poprzez spoinę łączącą, znamienne tym, że łącznik rozciąga się jedynie na części przekroju komory wewnętrznej (2) szczebliny (1) i składa się z kształtki (20, 41), zamocowanej na kształtowych elementach kotwiących, usytuowanych w pobliżu zewnętrznej, równoległej do płaszczyzny szyb lub płyt wypełnieniowych, ścianki (3) szczebliny (1).
2. 2. Złącze teowe według zastrz. 1, znamienne tym, że kształtka (20, 41) jest z elastycznego tworzywa sztucznego lub z metalu, korzystnie z metalu lekkiego.
3. 3. Złącze teowe według zastrz. 1, znamienne tym, że komora wewnętrzna (2) szczebliny (1) jest zaopatrzona w kształtowy element kotwiący w postaci wychodzącego z zewnętrznej ścianki (3) żebra (4), które stanowi całość z kanałem (5) pod śrubę, zaopatrzonym na odwrotnym do żebra końcu we wzdłużną szczelinę (19), zaś kształtka (20, 41) otacza kształtowo kanał (5) pod śrubę i żebro (4).
4. 4. Złącze teowe według zastrz. 3, znamienne tym, że kształtka (20) jest zamocowana siłowo za pomocą kołka gwintowanego (24, 28), wkręconego w kanał (5) pod śrubę i rozpierającego jego ścianki.
5. 5. Złącze teowe według zastrz. 4, znamienne tym, że kołek gwintowany (24) jest w sąsiedztwie uruchamianego końca zaopatrzony w stożek (25).
6. 6. Złącze teowe według zastrz. 3, znamienne tym, że kształtka (20) ma, wchodzące przez wzdłużną szczelinę (19) do kanału (5) pod śrubę, żebro (27), w którego końcowej części znajduje się gwint wyciskany przez kołek gwintowany (28).
7. 7. Złącze teowe według zastrz. 3, znamienne tym, że kształtka (20) ma wybranie (29), którego zarys odpowiada zarysowi kanału (5) pod śrubę i żebra (4) i które obejmuje kształtowo te części, przy czym w kanał pod śrubę wprowadzana jest kołowa, centralna listwa (30) kształtki (20), ukształtowana stożkowo w kierunku wzdłużnym i zwężająca się w kierunku wprowadzanego końca.
8. 8. Złącze teowe według zastrz. 1, znamienne tym, że kształtka (20) w swej górnej wierzchołkowej części jest zaopatrzona we wzdłużną szczelinę (37), połączoną z otworem ustalającym (22) dla

   PL 201 510 B1 cylindrycznego trzpienia (34) sworznia kołnierzowego (21), wspartego powierzchnią pierścieniową (35) na otaczającej trzpień (34) sprężynie.
9. 9. Złącze teowe według zastrz. 8, znamienne tym, że sworzeń kołnierzowy (21) jest osadzony w otworze ustalającym (22) kształtki (20) bezobrotowo i przesuwnie w kierunku osiowym.
10. 10. Złącze teowe według zastrz. 9, znamienne tym, że sworzeń kołnierzowy (21) ma występy prowadzące (36), wchodzące w górną wzdłużną szczelinę (37) i dolny rowek prowadzący (38).
11. 11. Złącze teowe według zastrz. 10, znamienne tym, że rowek prowadzący (38) i wzdłużna szczelina (37) są połączone rowkiem poprzecznym (39), w który wchodzą występy prowadzące (36).
12. 12. Złącze teowe według zastrz. 1, znamienne tym, że stanowiący całość z kształtką (41) sworzeń kołnierzowy (40) ma gniazdo (43) dla wpuszczanego łba śruby, wkręcanej swym gwintowanym trzpieniem przez kanał (42) kształtki (41) w otoczony kształtowo przez kształtkę (41) kanał (5) pod śrubę.
13. 13. Złącze teowe według zastrz. 12, znamienne tym, że sworzeń kołnierzowy (40) ma, przylegającą do czołowej powierzchni kanału (5) pod śrubę, powierzchnię pierścieniową (35), z której wychodzą ramiona ustalające (45, 46), pomiędzy którymi znajduje się środkowa szczelina (47), rozciągająca się na całej wysokości kształtki (41) i mająca szerokość większą niż grubość żebra (4).
14. 14. Złącze teowe według zastrz. 13, znamienne tym, że kształtka (41) jest osadzana na połączonym z żebrem (4) kanale (5) pod śrubę przestawnie o 180°.
15. 15. Złącze teowe według zastrz. 1, znamienne tym, że zewnętrzna ścianka (3) szczebliny (1) wraz z dwiema równoległymi listwami krawędziowymi (49) stanowi rowek kotwiący dla płytkowej podstawy (50) kształtki (51).
16. 16. Złącze teowe według zastrz. 15, znamienne tym, że płytkowa podstawa (50) jest wbijana w rowek kotwiący z niewielkim nadmiarem.
17. 17. Złącze teowe według zastrz. 15, znamienne tym, że płytkowa podstawa (50) zwęża się stożkowo w kierunku wprowadzanego końca.
18. 18. Złącze teowe według zastrz. 15, znamienne tym, że kształtka (51) ma otwór (52), z którym połączona jest szczelina (53) i w który są wkręcane lub wbijane elementy rozporowe.
19. 19. Złącze teowe według zastrz. 15, znamienne tym, że płytkowa podstawa (50) ma co najmniej jedno wybranie (54), w które wprowadzony jest przy kształtowaniu materiał (55) listew krawędziowych (49).
20. 20. Złącze teowe według zastrz. 1, znamienne tym, że szczeblina (1) ma równoległą do zewnętrznej ścianki (3) przegrodę (56), ograniczającą komorę (57) do zamocowania kształtki łącznika.
21. 21. Złącze teowe według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera kształtowe elementy kotwiące w postaci leżących naprzeciw siebie w komorze wewnętrznej (2) szczebliny (1), kanałów (58) pod śruby, stanowiących całość z żebrami (59), równoległymi do zewnętrznej ścianki (3).
22. 22. Złącze teowe według zastrz. 1, znamienne tym, że kształtka (20, 41) jest zaopatrzona we wkładany lub stanowiący z nią całość sworzeń kołnierzowy (21).