PL199811B1 - Szczep bakterii grupy Bacillus subtilis i jego zastosowanie - Google Patents

Szczep bakterii grupy Bacillus subtilis i jego zastosowanie

Info

Publication number
PL199811B1
PL199811B1 PL347101A PL34710199A PL199811B1 PL 199811 B1 PL199811 B1 PL 199811B1 PL 347101 A PL347101 A PL 347101A PL 34710199 A PL34710199 A PL 34710199A PL 199811 B1 PL199811 B1 PL 199811B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
subtilis
natto
ywfl
gene
dna
Prior art date
Application number
PL347101A
Other languages
English (en)
Other versions
PL347101A1 (en
Inventor
Beat Mollet
Raymond David Pridmore
Marie Camille Zwahlen
Original Assignee
Nestle Sa
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Nestle Sa filed Critical Nestle Sa
Publication of PL347101A1 publication Critical patent/PL347101A1/xx
Publication of PL199811B1 publication Critical patent/PL199811B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N1/00Microorganisms, e.g. protozoa; Compositions thereof; Processes of propagating, maintaining or preserving microorganisms or compositions thereof; Processes of preparing or isolating a composition containing a microorganism; Culture media therefor
    • C12N1/20Bacteria; Culture media therefor
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N1/00Microorganisms, e.g. protozoa; Compositions thereof; Processes of propagating, maintaining or preserving microorganisms or compositions thereof; Processes of preparing or isolating a composition containing a microorganism; Culture media therefor
    • C12N1/20Bacteria; Culture media therefor
    • C12N1/205Bacterial isolates
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K14/00Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • C07K14/195Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from bacteria
    • C07K14/32Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from bacteria from Bacillus (G)
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12RINDEXING SCHEME ASSOCIATED WITH SUBCLASSES C12C - C12Q, RELATING TO MICROORGANISMS
    • C12R2001/00Microorganisms ; Processes using microorganisms
    • C12R2001/01Bacteria or Actinomycetales ; using bacteria or Actinomycetales
    • C12R2001/07Bacillus
    • C12R2001/125Bacillus subtilis ; Hay bacillus; Grass bacillus

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Tropical Medicine & Parasitology (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Virology (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)
  • Beans For Foods Or Fodder (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • General Preparation And Processing Of Foods (AREA)
  • Seasonings (AREA)

Abstract

Wynalazek dotyczy nowych szczepów grupy Bacillus subtilis zdolnych do fermentacji fasoli, któ- re s a zasadniczo pozbawione kwasu izowalerianowego. Wynalazek w szczególno sci dotyczy nowych szczepów Bacillus natto, w których jeden lub wi ecej genów bior acych udzia l w szlaku biosyntezy dla produkcji kwasu izowalerianowego s a zasadniczo niefunkcjonalne. Korzystnie jest to szczep Bacillus natto BN10, który zosta l zdeponowany w Institut Pasteur pod numerem depozytu I-2077. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest nowy szczep Bacillus subtilis i jego zastosowanie.
Niniejszy wynalazek dotyczy nowych szczepów Bacillus subtilis zdolnych do fermentacji ziaren, które są zasadniczo pozbawione produkcji kwasu izowalerianowego. Niniejszy wynalazek w szczególności dotyczy nowych szczepów Bacillus natto, w których jeden lub więcej genów biorących udział w szlaku biosyntezy dla produkcji kwasu izowalerianowego jest zasadniczo niefunkcjonalny.
Przy produkcji pożywienia ludzkość od dawna wykorzystuje różne mikroorganizmy, takie jak drożdże, grzyby czy bakterie, w celu modyfikowania, przygotowywania lub zmieniania charakteru lub smaku pożywienia. Jednym z rodzajów takich mikroorganizmów są bakterie glebowe należące do grupy Bacillus subtilis, które stosuje się do fermentacji różnych tkanek roślinnych, takich jak ziarna, np. soi i (Afrykańskiego) szarańczynu strąkowego (karob), i nasiona, np. nasiona oleistej fasoli afrykańskiej (Pentadethra macrophylla), nasiona bawełny, nasiona melona itd. W procesie fermentacji B. subtilis rozkłada celulozę i/lub białkowy materiał zawarty w materiale wyjściowym dając produkt fermentacji, który może być poddawany dalszej obróbce lub jest już gotowy do spożycia.
Jedną bakterią bardzo blisko spokrewnioną z B. subtilis jest tak zwany szczep B. natto, Gram-dodatni mikroorganizm jakości spożywczej głównie stosowany do fermentacji soi, w wyniku której uzyskuje się tani i pożywny produkt bogaty w aminokwasy. Określenie B. natto pochodzi od japońskiego fermentowanego produktu sojowego „Natto, który jest produkowany na rynek i często spożywany na śniadanie (zobacz też K. H. Steinkraus i wsp., Handbook of Indigenous Fermented Food, tom 9 (1983) 530-547).
Wadą fermentacji biologicznych materiałów wyjściowych mikroorganizmami do produkcji pokarmów jest tworzenie się różnorodnych produktów ubocznych, które nie są pożądane dla konsumenta i powodują zły smak lub niepożądaną twardość produktu.
W tym celu w JP-08275772 opisano zastosowanie konkretnego szczepu B. subtilis dla zmniejszenia ilości amoniaku w produkcie końcowym „Natto. Cel ten osiągnięto przez utrzymanie aktywności proteazy w czasie wczesnego stadium fermentacji na wysokim poziomie, tak że zasadniczo wszystkie białka soi ulegają degradacji w znacznym stopniu, podczas gdy w późniejszym stadium fermentacji aktywność proteazy jest bardzo znacznie obniżona tak aby nie produkowała nadmiernych ilości amoniaku, które w końcu pogorszyły by zapach produktu spożywczego.
W JP-09009903 opisano inny szczep B. subtilis o ulepszonych zdolnoś ciach do degradacji hemicelulozy tak, że produkt końcowy ma zwiększoną miękkość.
Jednak choć właściwości produktów spożywczych pochodzących z fermentacji mikroorganizmami, takimi jak B. subtilis uległy polepszeniu, istnieje nadal potrzeba dalszej poprawy smaku i/lub zapachu produktu końcowego.
Celem niniejszego wynalazku jest więc dalsza poprawa właściwości produktów spożywczych, które można uzyskać przez fermentację z udziałem B. subtilis, szczególnie poprawa ich smaku.
Cel ten osiągnięto przez dostarczenie nowego szczepu mikroorganizmu grupy B. subtilis zdolnego do fermentacji ziarna, korzystnie soi, który nie produkuje znacznych ilości kwasu izowalerianowego.
Wynalazek dotyczy szczepu bakterii grupy Bacillus subtilis, w którym gen ywfL zaangażowany w biosyntezę kwasów izowalerianowych jest tak zmodyfikowany, ż e bakteria nie moż e wytwarzać znacznych ilości kwasów izowalerianowych, bowiem produkt genowy pochodzący od genu ywfL ma obniżoną aktywność, jest zasadniczo niefunkcjonalny lub nieobecny.
Korzystnie szczepem bakterii z grupy B. subtilis jest Bacillus natto.
Korzystnie w szczepie z grupy B. subtilis, w tym B. natto gen ywfL ma obniżoną aktywność, jest zasadniczo niefunkcjonalny lub nieobecny.
Korzystnie szczep z grupy Bacillus subtilis nie zawiera egzogennych sekwencji DNA.
Korzystnie szczep ten był uzyskany metodą zrekombinowanego DNA, korzystnie za pomocą mutagenezy i selekcji.
Korzystnie szczepem wytworzonym techniką zrekombinowanego DNA jest B. natto I-2077.
Na figurze 1 przedstawiono schemat do konstrukcji produktu przerwania ywfL.
Na figurze 2 przedstawiono zrekombinowany wektor pMZ66 niosący produkt przerwania ywfL według figury 1.
Na figurze 3 przedstawiono chromatogram produktów fermentacji wytworzonych przez B. natto typu dzikiego i izogeniczną pochodną z przerwania ywfL.
W obszernych eksperymentach prowadzących do niniejszego wynalazku stwierdzono, że na smak i zapach produktów uzyskiwanych przez fermentację z B. subtilis, szczególnie B. natto, niekoPL 199 811 B1 rzystnie wpływają pewne związki tworzone przez mikroorganizm w czasie jego namnażania, a mianowicie kwasy izowalerianowe (kwas 2-metylomasłowy i kwas 3-metylomasłowy), które powodują trwały, silny i drażniący zapach produktu fermentacji.
Wiadomo, że w mikroorganizmach główne wykorzystanie rozgałęzionych kwasów tłuszczowych, takich jak kwasy izowalerianowe, służy do syntezy błony komórkowej, gdzie stanowią około 90% jej składu. Synteza błony komórkowej jest istotną funkcją każdej komórki. Tak więc oczekiwano, że wpływanie na biosyntezę jednego z jej składników będzie sprawą delikatną ponieważ zmniejszone wytwarzanie dowolnego z kwasów tłuszczowych wymaganych do tworzenia błony komórkowej lub nawet całkowity ich brak może w końcu doprowadzić do mikroorganizmów, które nie są żywotne w normalnych warunkach lub nie są zdolne do speł niania swoich funkcji jako czynnik fermentacyjny.
Choć dokładny szlak biosyntezy kwasów izowalerianowych przez B. subtilis nie jest znany opracowano potencjalny szlak syntezy uwzględniając informację z niedawno zakończonego badania całego genomu B. subtilis (Kunst F. i wsp. The complete genome sequence of the gram positive bacterium B. subtilis, Nature 390 (1997) 249-256.
W tym celu założono także, że polipeptyd pochodzący z genu ywfL może odgrywać ważną rolę w produkcji kwasów izowalerianowych i podobnych rozgałęzionych kwasów tłuszczowych przez bakterię.
Aby osiągnąć powyższy cel, w omawianym szczepie B. subtilis jeden lub więcej genów biorących udział w biosyntezie kwasów izowalerianowych zasadniczo unieczynnia się, tak że odpowiednie produkty genowe wykazują stosunkowo zmniejszoną aktywność lub geny zasadniczo mogą wcale nie ulegać translacji do produktów genowych.
Te produkty genowe mogą obejmować polipeptydy działające jako enzymy w szlaku syntezy lub działające jako czynniki regulacyjne dla produkcji kwasów izowalerianowych. W korzystnym wykonaniu gen ywfL (Nature, powyżej) może być wydeletowany z genomu lub tak zmodyfikowany, że nie ulega transkrypcji do funkcjonalnego białka.
W dalszej korzystnej postaci zmodyfikowanym szczepem należącym do grupy B. subtilis jest B. natto, najbardziej korzystnie jest to B. natto BN10, który został zdeponowany w Institucie Pasteura w ramach Traktatu Budapeszteńskiego i uzyska ł numer depozytu I-2077.
Nowe szczepy B. subtilis stosowane w pokarmach korzystnie nie powinny zawierać żadnych sekwencji egzogennych, takich jak sekwencje wektorów lub sekwencje kodujące markery selekcyjne, jak np. oporności na antybiotyki. Dotyczy to również obecności takich sekwencji jak pozachromosomalny DNA lub DNA wintegrowany do chromosomu.
Nowe szczepy można uzyskać metodami takimi jak mutacja znanych szczepów B. subtilis przy użyciu znanych mutagenów i selekcji pod względem pożądanej cechy, to znaczy niskiej lub upośledzonej syntezy kwasów izowalerianowych w czasie fermentacji. Mutageny i sposoby ich stosowania są dobrze znane w dziedzinie i nie są ograniczone do np. DMSO (dimetylosulfotlenek), MNNG (N-metylo-N'-nitro-N-nitrozoguanidyna), metyloamina lub napromieniania itd.
Ponadto, docelowe szczepy B. subtilis można uzyskać metodą rekombinowanego DNA, korzystnie bez inkorporacji egzogennego DNA, co będzie szczegółowo opisane poniżej.
Wynalazek dotyczy też zastosowania B. subtilis według wynalazku do fermentacji materiału roślinnego, korzystnie do przygotowania pokarmu, lub substancji aromatyzujących, bardziej korzystnie produktu Natto.
Poniżej opisana jest konstrukcja nowego, stabilnego genetycznie modyfikowanego organizmu jakości spożywczej B. natto zawierającego izogeniczną delecję chromosomalnego genu ywfL. Stwierdzono, że ta delecja jest stabilna i nie zawiera niepożądanych sekwencji DNA, takich jak sekwencje wektora lub markery oporności na antybiotyki użyte do konstrukcji. Co więcej, wykazano, że mikroorganizmy uzyskane przez delecję genu ywfL funkcjonują równie dobrze w porównaniu ze znanymi szczepami B. natto, wskazując, że zachowanie w fermentacji nowych szczepów nie uległo pogorszeniu przez brak produktu genu ywfL.
O ile nie podano inaczej, wszystkie techniki, warunki i podłoża są jak opisano w Sambrook i wsp., Molecular Cloning: A Laboratory Manual, wyd. 2 (1992), Cold Spring Harbor Laboratory Press, NY).
Plazmidy, szczepy bakterii i podłoża
Amplifikację DNA (zrekombinowanego) wektora E. coli pBS SK+ (Stratagene, numer produktu 212205) przeprowadzono w szczepie E. coli BZ234 (Mollet, B. i wsp. „Directed genomic integration, gene replacement and integrative gene expression in Streptococcus themrophilus Journal of Bacteriology 175 (14) (1993), 4315-4324) z selekcją szczepów rekombinantów za pomocą antybiotyku ampicyliny (Boehringer Mannheim, numer produktu 835 242). Plazmidy zrekombinowane zidentyfikowano za
PL 199 811 B1 pomocą X-gal (5-bromo-4-chloro-3-indolilo-e-D-galaktopiranozyd, Boehringer Mannheim, numer produktu
680 293) i IPTG (izopropylo-e-D-tiogalaktozyd, Boehringer Mannheim, numer produktu 1 411 446).
Plazmid pG+host9 (Maguin, E. i wsp. „Efficient insertional mutagenesis in lactococci and other gram-positive bacteria Journal of Bacteriology 178 (3) (1996) 931-933) jest wektorem wahadłowym gram dodatnim/gram ujemnym niosącym gen oporności na antybiotyk erytromycynę (Fluka, numer produktu E6376) i wrażliwe na temperaturę białko replikacji plazmidu. pG+host9 jest namnażany w E. coli EC101 (Law, J. i wsp. „A system to generate chromosomal mutations in Lactococcus lactis which allows fast analysis of targeted genes Journal of Bacteriology 177 (24) (1995), 7011-7018), który dostarcza niewrażliwe na temperaturę białko zintegrowane z genomem do wygodnego utrzymywania i amplifikacji plazmidu.
Szczep B. natto (określany jako BN1) stosowany w niniejszej pracy wyizolowano z fermentowanego produktu Natto nabytego na rynku.
Podłożem do hodowli LB dla E. coli w 37°C i w 28°C albo 37°C dla B. natto z wytrząsaniem. Erytromycynę dodano w 150 μg/ml dla E. coli i 2-5 μg/ml dla B. natto.
Ekstrakcja chromosomalnego DNA B. natto
Ekstrakcję chromosomalnego DNA B. natto dla PCR i analizy Southern blot przeprowadzono na 16-godzinnej hodowli w pożywce LB z lub bez selekcji antybiotykiem, w zależności od potrzeb. Hodowlę wirowano przy 6000 obr./min. przez 8 min. aby osadzić bakterie. Osad zawieszono w μl 50 mM glukozy, 25 mM Tris-HCl, pH 8,0, 10 mM EDTA plus 500 μg/ml lizozymu (Boehringer Mannheim 1243004) i inkubowano w 37°C przez 30 min. Dodano Mutanolysin (Fluka M9901) do 1 μg/ml i kontynuowano inkubację w 37°C przez kolejne 30 min. Dodano proteinazę K (Fluka P6556) do 20 μg/ml, EDTA do 2,5 mM i komórki ostatecznie zlizowano przez dodanie 0,1% SDS (Serva 20763). Ten roztwór inkubowano w 60°C przez 1 godz. i lizat ekstrahowano jeden raz równą objętością fenolu-chloroformu. Mieszaninę wirowano przy 14000 obr./min. przez 8 min. w celu rozdzielenia faz. Starannie usunięto fazę wodną i strącono chromosomalny DNA przez dodanie 2 objętości 95% etanolu (Fluka 02860). Osad DNA nawinięto na sterylną wykałaczkę, przeniesiono do 400 μl 10 mM Tris-HCl pH 8,0, 10 mM EDTA z 50 μg/ml RNAzy (Boehringer 109 169) i inkubowano w 60°C przez 1 godz. Roztwór ekstrahowano układem fenol-chloroform. DNA wytrącono, nawinięto i ostatecznie zawieszono w 200 μ buforu TE (10 mM Tris-HCl pH 8,0, 1 mM EDTA).
Konstrukcja plazmidu delecyjnego ywfL pMZ66
Fragmenty DNA flankujące gen ywfL zamplifikowano ze szczepu B. natto BN1 i ostatecznie połączono (Fusion Cycle PCR) przez homologie włączone do starterów aby stworzyć fragment DNA do przerwania genu ywfL w tej bakterii. Jest to schematycznie przedstawione na figurze 1.
Region flankujący 5' zamplifikowano przy użyciu oligonukleotydu 6624 (Id. Sekw. Nr: 1) uzyskanego od Microsynth, Balgach, Szwajcaria, który wprowadza miejsce restrykcyjne BamHI około 950 bp powyżej początku genu ywfL, i 6626 (Id. Sekw. Nr: 2), złożonego oligonukleotydu zawierającego 22 bp sekwencji regionu oddalonego o 50 bp od początku genu ywfL i 22 bp regionu oddalonego o 100 bp od końca genu ywfL. Sekwencja tego oligonukleotydu określa region, który ma ulec delecji, a mianowicie sekwencję, która jest pominięta między dwoma odcinkami złożonych starterów. Drugi odcinek od oligonukleotydu 6626 zaprojektowano tak, aby wprowadzić dwa kodony stop TGA, w celu zakończenia translacji skróconego genu ywfL.
Region 3' flankujący zamplifikowano stosując oligonukleotyd 6625 (Id. Sekw. Nr: 3), który wprowadza miejsce restrykcyjne EcoRI około 1000 bp poniżej końca genu ywfL, i 6627 (Id. Sekw. Nr: 4), drugi złożony oligonukleotyd, który jest zasadniczo odwrotnym dopełnieniem oligonukleotydu 6626 (Id. Sekw. Nr: 2). Te komplementarne sekwencje oligonukeotydów dostarczają homologi między fragmentami 5' i 3', która jest wykorzystywana w przedłużeniu Pwo bez startera, aby zakończyć drugą nić. Dwa oligonukleotydy 6626 i 6625 dodano na końcu i zamplifikowano specyficznie prawidłowy fragment delecyjny.
Reakcje PCR przeprowadzono w następujący sposób: 500 μg chromosomalnego DNA zmieszano w objętości 100 μl zawierającej 80 μl sterylnej H2O, 6 μl 2 mM dNTP, 10 μl buforu do reakcji polimerazy Pwo, 2 μl każdego oligonukleotydu przy około 100 nM i 0,5 μl polimerazy Pwo (Boehringer Mannheim, product numer 1 644 947). Żądany fragment amplifikowano przy użyciu Perkin Elmer DNA Thermal Cycler z 20 cyklami przez 1 min. w 95°C, 1 min. W 40°C, 2 min, w 72°C i na końcu trzymano w 4°C. Z każdej reakcji PCR przygotowano 1 μl próbkę w 100 μl objętości zawierającej 80 μl sterylnej H2O, 6 μl 2 mM dNTP, 10 μl buforu do reakcji polimerazy Pwo i 0,5 μl polimerazy Pwo (bez jakichkolwiek oligonukleotydów). Tę kontrolę poddano dwóm cyklom w termocyklerze jak opisano powyżej, aby przedłuPL 199 811 B1 żyć od homologii indukowanych przez oligonukleotydy. Na koniec dodano 2 μΐ każdego z oligonukleotydów
6624 i 6625 przy około 100 nM i reakcję PCR kontynuowano jeszcze przez 20 cykli.
Ostateczny produkt PCR oczyszczono na zestawie do oczyszczania QUIAQuick PCR (Quiagen, numer produktu 28104). Próbkę strawiono enzymami restrykcyjnymi EcoRI i BamHI i poddano elektroforezie w 1% żelu agarozowym. Odpowiadający fragment 2 kb wycięto z żelu i DNA wyeluowano stosując zestaw do ekstrakcji z żeli QIAquick (Quiagen, numer produktu 28704). Uzyskany fragment DNA strawiono enzymami restrykcyjnymi EcoRI i BamHI i zligowano z wektorem E. coli pBS SK+, który poddano odpowiedniej wstępnej obróbce (strawiono EcoRI i BamHI i defosforylowano). Mieszaninę ligacyjną wprowadzono za pomocą elektrotransformacji do szczepu E. coli BZ234 i wyselekcjonowano transformanty na płytkach LB uzupełnionych 100 μg/ml ampicyliny, Xgal i IPTG. Potencjalnie dodatnie białe kolonie przeszukiwano przy użyciu analizy restrykcyjnej wyizolowanych z nich plazmidów (Sambrook, powyżej). Określono sekwencję DNA wstawki dodatniego klonu, aby potwierdzić konstrukcję PCR. Plazmid strawiono enzymami restrykcyjnymi EcoRI i Spel i fragmenty rozdzielono w 1% żelu agarozowym. Odpowiedni fragment 2 kb wycięto z żelu i DNA wyeluowano stosując zestaw do ekstrakcji z żeli QIAquick.
Wektor pG+Host 9 o replikacji wrażliwej na temperaturę strawiono enzymami restrykcyjnymi EcoRI i Spel i końcowe fosforany usunięto stosując fosfatazę alkaliczną z krewetki (USB, numer produktu 70092). Fragment delecyjny ywfL zmieszano z wektorem pG + Host 9 poddanym odpowiedniej wstępnej obróbce i przeprowadzono ligację. Mieszaninę ligacyjną poddano elektrotransformacji do gospodarza E. coli EC101. Kolonie przeszukiwano za pomocą analizy restrykcyjnej wyizolowanych plazmidów. Jeden z dodatnich plazmidów określono jako pMZ66 (Figura 2).
Dla transformacji do BN1 wyizolowano duże ilości pMZ66 stosując zestaw Jetstar Maxi prep (Genomed, 22010).
Transformacja B. natto
Doświadczenia z transformacją przeprowadzono według protokołu:
Roztwory:
Podłoże I: Sole Spizizena 5 x, 2 ml; glukoza 50%, 0,1 ml; kazaminokwasy 20%, 0,01 ml; ekstrakt drożdżowy 5%, 0,02 ml; MgSO4 1M, 0,05 ml, uzupełnione do 10 ml H2O destylowaną.
Podłoże II: Sole Spizizena 5 x, 2 ml; glukoza 50%, 0,1 ml; kazaminokwasy 20%, 0,005 ml; MgSO4 1M, 0,05 ml, uzupełniony do 10 ml H2O destylowaną.
Sole Spizizena 5 x: (NH4)2SO4 10 g; K2HPO4 70 g, KH2PO4 30 g, Na3-cytrynian. 2H2O 5 g, MgSO<7 H2O 1 g, uzupełnione do 1 litra H2O destylowaną.
Naturalna kompetencja B. natto
2-3 kolonie z płytek LB inkubowanych przez noc w 37°C ponownie zawieszano w 2,5 ml podłoża I i inkubowano w 37°C z napowietrzaniem (240 obr./min.) w sterylnej 10 ml szklanej probówce przez 4 do 5 godzin.
Transformacja B. natto
Sporządzono dziesięciokrotne rozcieńczenie w podłożu II (0,05 ml w 0,45 ml) z dodatkiem plazmidowego DNA (5 do 10 μg w maksymalnie 50 μ^. Przeprowadzono inkubację w 30°C przez noc z napowietrzaniem (240 obr./min.). Próbki lub całą objętość następnie wysiewano na pożywkę selekcyjną (podłoże LB z 4 μg/ml erytromycyny dla pG + host9) i inkubowano w 28°C przez dwa dni.
Delecję genu ywfL B. natto przeprowadzono w dwóch odrębnych etapach. W pierwszym etapie (wpętlenie) wyselekcjonowano integrację pMZ66 przez rekombinację homologiczną (kierowaną przez homologie flankującego DNA). W drugim etapie (wypętlenie) wykorzystano wycięcie z genomu ułatwione przez replikację plazmidu i zidentyfikowano żądane klony bakteryjne.
Wpętlenie pMZ66
Szczepem BN1 B. natto transformowanym plazmidem pMZ66 zaszczepiono świeżą pożywkę LB uzupełnioną 2 μg/ml erytromycyny i inkubowano w 42°C przez 16 godz. Tę hodowlę rozcieńczono i wysiano na płytki LB uzupełnione 2 μg/ml erytromycyny i inkubowano w 42°C. W tej temperaturze białko replikacyjne plazmidu pG+Host 9 już nie jest aktywne. W efekcie wyselekcjonowane bakterie są rzadkimi przypadkami integracji plazmidu w genie ywfL. Integracja ta jest sterowana przez homologię sekwencji DNA fragmentu delecyjnego ywfL i może wystąpić w regionie homologii 5' lub 3'. Przypadek integracji 5' lub 3' określono stosując specyficznie zaprojektowane startery do PCR w hodowlach na małą skalę integrantów (w 42°C). Wykazało to, że większość przypadków integracji chromosomalnej wystąpiła w części 5' genu ywfL, a tylko około 10% przypadków występuje na końcu 3'. Klony te potwierdzono za pomocą analiz Southern.
PL 199 811 B1
Wypętlenie pMZ66
Dodatnim klonem z pMZ66 wintegrowanym na 5' końcu genu ywfL w stężeniu 1% zaszczepiono podłoże LB z 2 μg/ml erytromycyny i inkubowano w 42°C przez 16 godz. Tę hodowlę w stężeniu 1% zastosowano następnie do zaszczepienia świeżej hodowli w podłożu LB i hodowano w 28°C przez 16 godz. Hodowlę rozcieńczono, wysiano na płytki LB i następnie inkubowano w 42°C.
Wnioskowanie dla procedury było następujące:
W 28°C białko replikacyjne plazmidu pG + Host 9 jest ponownie aktywne i przywrócenie replikacji wzmaga wycinanie plazmidu z genomu, podczas gdy ostateczne wysianie i inkubacja w 42°C ponownie wyłączają białko replikacyjne plazmidu pG + Host 9 powodując utratę swobodnie replikującego się plazmidu (brak selekcji erytromycyną).
Tak jak w reakcji wpętlenia uważa się, że plazmid pMZ66 ma dwie możliwości wypętlenia poprzez dwa odrębne szlaki:
i) przez rekombinację w obrębie tego samego 5' flankującego DNA, jak przy integracji, w ten sposób powracając do oryginalnego rodzicielskiego BN1, lub ii) przez rekmbinację w obrębie 3' flankującego DNA, to znaczy przez inkorporację fragmentu delecyjnego do genomu i usunięcie chromosomalnego genu ywfL z wektorem pG + Host 9.
Uzyskane kolonie inkubowane w 42°C wykazały przede wszystkim duże kolonie z kilkoma obecnymi małymi koloniami. Wysianie replik na płytki z LB i płytki z LB uzupełnione 2 μg/ml erytromycyny pokazało, że wszystkie badane małe kolonie i niektóre z dużych kolonii były wrażliwe na erytromycynę.
Zastosowano amplifikację PCR ze starterami zaprojektowanymi w celu amplifikacji przez miejsce delecyine, aby ustalić, że wszystkie duże kolonie niosły gen ywfL BN1 typu dzikiego, podczas gdy wszystkie małe kolonie zawierały zaprojektowaną delecję genu ywfL.
Wyniki PCR potwierdzono przez sekwencjonowanie DNA w punkcie delecji genu ywfL, co dało oczekiwaną sekwencję konstruktów. Ułożenie regionu wokół genu ywfL potwierdzono za pomocą hybrydyzacji Southerna i ostatecznie zostało ustalone za pomocą hybrydyzacji z tym plazmidem, że nie pozostały żadne sekwencje wektora pG + Host 9. Zidentyfikowano pięć takich szczepów delecyjnych ywfL w niezależnych eksperymentach i nazwano je BN10 (I-2077) do BN14.
Analiza HPLC szczepów delecyjnych ywfL
Szczep B. natto BN1 i 5 szczepów delecyjnych ywfL (BN10 do BN14) hodowano w podłożu LB przez 16 godz. w 37°C. Bakterie usunięto przez przesączenie przez filtr 0,2 μm (Schleicher i Schuell, FP 030/3) i analizowano skład kwasów tłuszczowych za pomocą HPLC. HPLC przeprowadzono na urządzeniu do HPLC Hewlett Packard seria 1100 stosując kolumnę Aminex Fast Acid 100 x 7,5 mm (Bio-Rad, numer produktu 125-0100) stabilizowaną w 40°C i eluowano 10 mM H2SO4 przy tempie przepływu 1 ml/min. Detekcję uzyskano stosując Refraktometr HP1047A (Hewlett Packard) także stabilizowany w 40°C.
Wyniki przedstawiono w tabeli 1, z której wynika, że kwasy izowalerianowe są wytwarzane przez fermentację przez bakterię B. natto, a delecja genu ywL znacznie obniża wytwarzanie tego produktu fermentacji do minimum.
T a b e l a 1
Określenie poziomów kwasu izowalerianowego wytwarzanych przez BN1 i 5 pochodnych z delecją ywfL BN10-BN14
Próbka kwas izowalerianowy (mg/l) (kwas 3-metylomasłowy) kwas izowalerianowy mmole/l
podłoże LB 0 0
BN1 971,1 9,51
BN10 <7,0 <0,07
BN11 <7,0 <0,07
BN12 <7,0 <0,07
BN13 <7,0 <0,07
BN14 <7,0 <0,07
Następujące przykłady ilustrują wynalazek i nie są uważane za ograniczenia dla załączonych zastrzeżeń.
PL 199 811 B1
P r z y k ł a d 1
Przygotowanie kostek
Według technik dobrze znanych w dziedzinie soję rozgnieciono, ugotowano i zaszczepiono przetrwalnikami szczepu B. natto BN10 (I-2077), a następnie przeprowadzono fermentację w fazie stałej (fermentacja typu Koji) przez 2-5 dni w 30-50°C. Do powstałej mieszaniny fermentacyjnej dodano solankę (nasycony roztwór NaCl). Produkt wysuszono, sprasowano w kostki lub stosowano jako proszek np. do produkcji bulionu. Ostateczny produkt nie miał smaku typowego dla produktów zawierających kwasy izowalerianowe.
Nowy szczep B. subtilis zachowywał się zatem równie dobrze przy fermentacji soi w porównaniu z powszechnie stosowanymi szczepami B. subtilis.
P r z y k ł a d 2
Tę samą procedurę jak zilustrowano w przykładzie 1 powtórzono z tą różnicą, że do zaszczepienia zastosowano dziki B. natto (BN1). Powstały produkt wykazywał smak typowy dla produktów zawierających kwasy izowalerianowe.
LISTA SEKWENCJI (1) INFORMACJE OGÓLNE:
(i) ZGŁASZAJĄCY: Societe des Produits Nestle
PO Box 353 CH-1800 Vevey
WYNALAZCA: B. Mollet
RD Prodmore M-C Zwahlen (ii) TYTUŁ: Nowe szczepy grupy Bacillus subtilis do fermentacji żywności (iii) LICZBA SEKWENCJI 4:
(iv) ADRES:
(A) ADRESAT: Kirschner & Kurig.
(B) ULICA: Sollner str. 38 (C) MIASTO: Monachium (D) KRAJ: Niemcy (F) KOD POCZTOWY: 81479 (iv) POSTAĆ MOŻLIWA DO ODCZYTANIA PRZEZ KOMPUTER:
(A) TYP NOŚNIKA: dyskietka (B) KOMPUTER: kompatybilny z IBM PC (C) SYSTEM OPERACYJNY: PC-DOS/MS-DOS (D) OPROGRAMOWANIE: Patentin nr 1, ver. 1.25 (2) INFORMACJA DLA IDENTYFIKATORA SEKWENCJI NR: 1 :
(i) CHARAKTERYSTYKA SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 13 nukleotydów (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: liniowa (ii) RODZAJ CZĄSTECZKI: DNA (xi) OPIS SEKWENCJI: IDENTYFIKATOR SEKW. NR: 1 :
GCGGCGGATC CGCTGATGAT CTCCCAGCCC (2) INFORMACJA DLA IDENTYFIKATORA SEKWENCJI NR: 2 :
(i) CHARAKTERYSTYKA SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 44 nukleotydy (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWOŚĆ: pojedyncza
PL 199 811 B1 (D) TOPOLOGIA: liniowa (ii) RODZAJ CZĄSTECZKI: DNA (xi) OPIS SEKWENCJI: IDENTYFIKATOR SEKW. NR: 2 : CTCAAATTCC ATTTCCTCAT CAGGACATGC ATAGCGTATC ATCC (2) INFORMACJA DLA IDENTYFIKATORA SEKWENCJI NR: 3 :
(i) CHARAKTERYSTYKA SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 31 nukleotydów (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: liniowa (ii) RODZAJ CZĄSTECZKI: DNA (xi) OPIS SEKWENCJI: IDENTYFIKATOR SEKW. NR: 3 : GGGGTCGAAT TCCACGAGAT ATCTAACTGC C (2) INFORMACJA DLA IDENTYFIKATORA SEKWENCJI NR: 4 :
(i) CHARAKTERYSTYKA SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 44 nukleotydy (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: liniowa (ii) RODZAJ CZĄSTECZKI: DNA (xi) OPIS SEKWENCJI: IDENTYFIKATOR SEKW. NR: 4 : GGATGATACG CTATGCATGT CCTGATGAGG AAATGGAATT TGAG

Claims (11)

1. Szczep bakterii grupy Bacillus subtilis, w którym gen ywfL zaangażowany w biosyntezę kwasów izowalerianowych jest tak zmodyfikowany, że bakteria nie może wytwarzać znacznych ilości kwasów izowalerianowych, bowiem produkt genowy pochodzący od genu ywfL ma obniżoną aktywność, jest zasadniczo niefunkcjonalny lub nieobecny.
2. Szczep B. subtilis wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e jest B. natto.
3. Szczep B. subtilis według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że gen ywfL ma obniżoną aktywność, jest zasadniczo niefunkcjonalny lub nieobecny.
4. Szczep B. subtilis według zastrz. 1, znamienny tym, ż e nie zawiera egzogennych sekwencji DNA.
5. Szczep B. subtilis wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e był uzyskany metodą zrekombinowanego DNA.
6. Szczep B. subtilis wedł ug zastrz. 5, znamienny tym, ż e był uzyskany za pomocą mutagenezy i selekcji.
7. Szczep B. subtilis wedł ug zastrz. 5, znamienny tym, ż e jest B. natto I-2077.
8. Zastosowanie B. subtilis okre ś lonego w zastrz. 1 do fermentacji materiał u roś linnego.
9. Zastosowanie B. subtilis wedł ug zastrz. 8 do przygotowania pokarmu.
10. Zastosowanie B. subtilis według zastrz. 8 do przygotowania substancji aromatyzujących.
11. Zastosowanie B. subtilis według zastrz. 9 do przygotowania produktu Natto.
PL347101A 1998-10-02 1999-09-15 Szczep bakterii grupy Bacillus subtilis i jego zastosowanie PL199811B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
EP98118659A EP0999272A1 (en) 1998-10-02 1998-10-02 Novel strains of the bacillus subtilis group for food fermentation
PCT/EP1999/006818 WO2000020597A1 (en) 1998-10-02 1999-09-15 Novel strains of the bacillus subtilis group for food fermentation

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL347101A1 PL347101A1 (en) 2002-03-25
PL199811B1 true PL199811B1 (pl) 2008-11-28

Family

ID=8232739

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL347101A PL199811B1 (pl) 1998-10-02 1999-09-15 Szczep bakterii grupy Bacillus subtilis i jego zastosowanie

Country Status (16)

Country Link
US (1) US6852523B2 (pl)
EP (2) EP0999272A1 (pl)
JP (1) JP2002526113A (pl)
KR (1) KR20010075562A (pl)
CN (1) CN1159442C (pl)
AR (1) AR021853A1 (pl)
AT (1) ATE325195T1 (pl)
AU (1) AU763912B2 (pl)
BR (1) BR9915016B1 (pl)
DE (1) DE69931176T2 (pl)
ES (1) ES2263287T3 (pl)
HK (1) HK1040416A1 (pl)
PL (1) PL199811B1 (pl)
RU (1) RU2001111821A (pl)
WO (1) WO2000020597A1 (pl)
ZA (1) ZA200102229B (pl)

Families Citing this family (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
JP4624278B2 (ja) * 2006-02-13 2011-02-02 タカノフーズ株式会社 納豆菌及び納豆の製造方法
CN104381932A (zh) * 2014-12-10 2015-03-04 杭州元佩特生物科技有限公司 一种富含纳豆激酶和吡咯喹啉醌的白菜泡菜的制作方法
CN104522796A (zh) * 2014-12-10 2015-04-22 杭州元佩特生物科技有限公司 一种食疗黄米汁的制备方法
CN108004184B (zh) * 2018-01-04 2021-01-29 云南中烟工业有限责任公司 一种芽孢杆菌及其用于生产异戊酸的方法
CN114591857B (zh) * 2022-03-10 2023-05-09 内蒙古工业大学 一株高纤维降解率的枯草芽孢杆菌及其应用

Family Cites Families (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
JPS52108045A (en) * 1976-03-06 1977-09-10 Riyouji Sekiguchi Method of making fermented soybeans
US4215229A (en) 1978-06-15 1980-07-29 Koppers Company, Inc. Process for alkylating phenolic compounds to produce ortho- and para-monoalkylated phenols and 2,4- and 2,6-dialkylated phenols
SK281209B6 (sk) * 1993-09-21 2001-01-18 Societe Des Produits Nestle S. A. Spôsob výroby aromatizačného prostriedku
JP2851811B2 (ja) * 1995-04-06 1999-01-27 フジッコ株式会社 納豆菌およびそれを用いた納豆の製法並びに納豆
JPH099903A (ja) * 1995-06-30 1997-01-14 Fujitsuko Kk 納豆菌およびそれを用いた納豆の製法並びに納豆

Also Published As

Publication number Publication date
WO2000020597A1 (en) 2000-04-13
DE69931176T2 (de) 2007-02-22
ATE325195T1 (de) 2006-06-15
RU2001111821A (ru) 2003-06-10
US6852523B2 (en) 2005-02-08
AU5863599A (en) 2000-04-26
HK1040416A1 (zh) 2002-06-07
EP1117799A1 (en) 2001-07-25
CN1159442C (zh) 2004-07-28
BR9915016B1 (pt) 2011-06-28
DE69931176D1 (de) 2006-06-08
PL347101A1 (en) 2002-03-25
AR021853A1 (es) 2002-08-07
ES2263287T3 (es) 2006-12-01
JP2002526113A (ja) 2002-08-20
EP1117799B1 (en) 2006-05-03
US20020094329A1 (en) 2002-07-18
EP0999272A1 (en) 2000-05-10
ZA200102229B (en) 2002-03-18
BR9915016A (pt) 2001-08-14
KR20010075562A (ko) 2001-08-09
CN1321192A (zh) 2001-11-07
AU763912B2 (en) 2003-08-07

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP5787089B2 (ja) リボフラビンの改善された生産
CN1298447A (zh) 生产刺糖噻杀虫剂所用的生物合成基因
KR102624718B1 (ko) 변이형 rpoc 암호화 서열을 포함하는 핵산 분자
Savijoki et al. Molecular genetic characterization of the L-lactate dehydrogenase gene (ldhL) of Lactobacillus helveticus and biochemical characterization of the enzyme
PL199811B1 (pl) Szczep bakterii grupy Bacillus subtilis i jego zastosowanie
CN116670295A (zh) 用于在抑制香草酸形成的情况下产生香草醛的拟无枝酸菌属菌株
US7241610B2 (en) Lactic acid bacteria overproducing exopolysaccharides
JP7086984B2 (ja) Streptomyces fungicidicusの遺伝子組換え株におけるエンデュラシジンの産生を増強するための組成物及び方法
KR20020022045A (ko) 유게놀 및 페룰라산 분해대사의 유전자를 특이적으로불활성화함으로써 치환된 페놀을 생성하기 위한 생산균주의 구축
KR100953104B1 (ko) 류코노스톡에서 유래된 신규 플라스미드 및 이를 포함하는셔틀 벡터
CN116601300A (zh) 阿魏酸生物转化为香草醛
JP4104985B2 (ja) Pf1022物質誘導体を生産する形質転換体およびその製造法並びに新規生合成遺伝子
US20020006665A1 (en) Ketogulonigenium endogenous plasmids
JP3767066B2 (ja) 新規遺伝子
AU743215B2 (en) Food-grade cloning vector and their use in lactic acid bacteria
JPH06253853A (ja) マクロライド抗生物質生合成遺伝子を含有するdna
JP2000078981A (ja) Dna断片
WO1998039452A1 (fr) Fragments d&#39;adn contenant le gene de la biotine biosynthetase et utilisation de ceux-ci
JPH11285384A (ja) マクロライド抗生物質アシル化酵素遺伝子を含有するdna
JP2002539791A (ja) ハイブリッド型合成酵素、ハイブリッド型ペプチドおよびこれを含む組成物
KR20000016470A (ko) 스트렙토마이세스 글라우체센스 지엘에이.오로부터 슈도-올리고사카라이드 생합성용 유전자의 분리 방법 및 이의 용도
JPH06225769A (ja) マイシナマイシン耐性を付与する新規遺伝子myrB
JPH11215985A (ja) 虫歯予防物質産生形質転換体または形質導入体及び虫歯予防剤

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20130915