PL193391B1 - Niepeptydylowe inhibitory enzymu konwertującego interlukinę-1beta i kompozycja farmaceutyczna - Google Patents

Niepeptydylowe inhibitory enzymu konwertującego interlukinę-1beta i kompozycja farmaceutyczna

Info

Publication number
PL193391B1
PL193391B1 PL95354005A PL35400595A PL193391B1 PL 193391 B1 PL193391 B1 PL 193391B1 PL 95354005 A PL95354005 A PL 95354005A PL 35400595 A PL35400595 A PL 35400595A PL 193391 B1 PL193391 B1 PL 193391B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
nmr
oxo
mmol
amino
mixture
Prior art date
Application number
PL95354005A
Other languages
English (en)
Inventor
Guy W. Bemis
Julian M. Golec
David J. Laufer
Michael D. Mullican
Mark A. Murcko
Original Assignee
Vertex Pharma
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Vertex Pharma filed Critical Vertex Pharma
Priority claimed from PCT/US1995/007617 external-priority patent/WO1995035308A1/en
Publication of PL193391B1 publication Critical patent/PL193391B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/02—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing at least one abnormal peptide link
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/02—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing at least one abnormal peptide link
    • C07K5/0202—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing at least one abnormal peptide link containing the structure -NH-X-X-C(=0)-, X being an optionally substituted carbon atom or a heteroatom, e.g. beta-amino acids
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/04—Peptides having up to 20 amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • A61K38/06—Tripeptides
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/04—Peptides having up to 20 amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • A61K38/07—Tetrapeptides
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/28—Drugs for disorders of the nervous system for treating neurodegenerative disorders of the central nervous system, e.g. nootropic agents, cognition enhancers, drugs for treating Alzheimer's disease or other forms of dementia
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • A61P29/02—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID] without antiinflammatory effect
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00—Antineoplastic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00—Drugs for immunological or allergic disorders
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00—Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Crystallography & Structural Chemistry (AREA)
  • Psychiatry (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Enzymes And Modification Thereof (AREA)

Abstract

1. Niepeptydylowe inhibitory enzymu konwertujacego interleukine-1ß przedstawione wzorem w którym: R 1 jest wybrany sposród grup o nastepujacych wzorach: R oznacza H lub prosty lub rozgaleziony C 1-6 alkil, R 3 oznacza -C(O)H, -C(=N-N(H)-C(O)-NH 2)H, -C(O)CH 2OC(O)Ar 1, gdzie Ar 1 oznacza 2,6-dichlorofenyl lub …………. PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są niepeptydylowe inhibitory enzymu konwertującego interleukinę-1b („ICE”) i kompozycja farmaceutyczna. Związki według wynalazku charakteryzują się szczególnymi cechami strukturalnymi i fizykochemicznymi. Związki i kompozycja farmaceutyczna według wynalazku są szczególnie odpowiednie do hamowania aktywności ICE i w konsekwencji mogą być korzystnie stosowane jako środki przeciwko chorobom zależnym od interleukiny-1 (IL-1), łącznie z chorobami zapalnymi, autoagresyjnymi i neurodegeneracyjnymi.
Interleukina-1 (IL-1) jest głównym białkiem prozapalnym i immunoregulacyjnym, które stymuluje różnicowanie i proliferację fibroblastów wytwarzanie prostaglandyn, kolagenazy i fosfolipazy przez komórki maziówkowe i chondrocyty, degranulację komórek zasadochłonnych i eozynochłonnych oraz aktywację komórek neutrofilowych. J.H. Oppenheim i in. Immunology Today, 7, str. 45-56 (1986). Jako taka, jest więc związana z patogenezą przewlekłych i ostrych zapaleń oraz chorób autoagresyjnych. IL-1 jest wytwarzana głównie przez monocyty krwi obwodowej jako część odpowiedzi zapalnej i występuje w dwóch odmiennych agonistycznych postaciach, IL-1a i IL-1b. B.S. Mosely i in., Proc. Nat. Acad. Sci., 84, str. 4572-4576 (1987); G. Lonnemann i in., Eur. J. Immunol., 19, str. 1531-1536 (1989).
IL-1b jest syntetyzowana jako biologicznie nieaktywny prekursor, pIL-1b. pIL-1b nie ma konwencjonalnej sekwencji liderowej i nie jest obrabiana przez peptydazę sygnałową. C.J. March, Nature, 315, str. 641-647 (1985). pIL-1b ulega natomiast rozszczepieniu przez enzym konwertujący interleukinę-1b (ICE) pomiędzy Asp-116 i Ala-117, z wytworzeniem aktywnego biologicznie C-końcowego fragmentu, obecnego w surowicy i płynie maziówkowym człowieka. P.R. Sleat i in., J. Biol. Chem., 265, str. 14526-14528 (1992); A.D. Howard i in., J. Immunol., 147 str. 2964-2969 (1991). Obróbka enzymem ICE jest również konieczna do transportowania macierzystej IL-1 b przez błonę komórkową.
ICE jest proteazą cysteinową zlokalizowaną głównie w monocytach. Przekształca ona IL-1b w dojrzałą postać. R.A. Black i in., FEBS Lett., 247, str. 386-390 (1989); M.J. Kostura i in., Proc. Natl. Acad. Sci. USA, 86, str. 6227-5231 (1989). ICE, lub jego homologi, biorą również udział w regulowaniu śmierci komórek lub apotozy. J. Yuan i in., Cell, 75, str. 641-652 (1993); M. Miura i in., Cell, 75, str. 653-660 (1993); M.A. Nett-Fiordalisi i in., J. Cell Biochem., 17B, str. 117 (1993). Uważa się zwłaszcza, że ICE lub homologi ICE są związane z regulowaniem apoptozy w chorobach neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera i choroba Parkinsona. J. Marx i M. Baringa, Science, 259, str. 760-762 (1993); V. Gagliardini i in., Science, 263, str. 826-828 (1994).
ICE opisano uprzednio jako heterodimer złożony z dwóch podjednostek, p20 i p10 (o ciężarze cząsteczkowym 20 kDa i 10 kDa, odpowiednio). Podjednostki te uzyskane są z proenzymu 45 kDa (p45) w postaci p30, poprzez mechanizm aktywacji, który jest autokatalityczny. N.A. Thornberry i in, Nature,356, str. 768-774 (1992). Proenzym ICE podzielono na kilka funkcjonalnych domen: prodomena (p14), podjednostka p22/20, linker polipeptydowy i podjednostka p10. Thornberry i in., powyżej; Casano i in., Genomics, 20, str. 474-481 (1994).
Całą długość p45 scharakteryzowano za pomocą cDNA i sekwencji aminokwasów. Zgłoszenia patentowe PCT WO 91/15577 i WO 94/00154. cDNA i sekwencje aminokwasów p20 i p10są również znane. Thornberry i in., powyżej. Sekwencjonowano i klonowano również ICE mysi i szczurzy. Wykazują one wysoki stopień homologii sekwencji aminokwasów i kwasów nukleinowych z ludzkim ICE. D.K. Miller i in., Ann. N.Y. Acad. Sci., 696, str. 133-148 (1993); S.M. Molineaux, Proc. Nat. Acad. Sci., 90, str. 1809-18813 (1993). Jednakże znajomość pierwszorzędowej struktury ICE nie pozwala przewidzieć jego struktury trzeciorzędowej. Nie dostarcza to wiedzy na temat strukturalnego, konformacyjnego i chemicznego współoddziaływania ICE i jego substratu pIL-1b lub innych substratów albo inhibitorów.
Inhibitory ICE stanowią klasę związków użytecznych w zwalczaniu zapalenia lub apoptozy lub obydwu tych chorób. Opisano peptydowe i peptydylowe inhibitory ICE. Zgłoszenia patentowe PCT WO91/15577; WO 93/05071; WO 93/09135; WO 93/14777 i WO 93/16710; oraz europejskie zgłoszenie patentowe 0547 699.
W publikacji N.A. Thornberry i in., Inactivation of lnterleukin-1b Converting Enzyme by Peptide (Acyloxy) methyl Ketones w Biochemistry, 33 str. 3934-3940, przedstawione są inhibitory ICE typu Ac-Tyr-Val-Ala-Asp-CH2-O-CO-aryl.
W publikacji R.E. Dolle i in., P1 Aspartate-Based Peptide a-(2,6-Dichlorobenzoyl)oxy) methyl Ketones as Potent Time-Dependent Inhibitors of Interleukin-1b Converting Enzyme, J. Med. Chem. 37,
PL 193 391 B1 str. 563-564 (1994), opisane są pochodne niecyklicznych aminokwasów i peptydów, w których N-końcowa grupa aminowa jest chroniona w postaci pochodnej karbobenzyloksy. Są to inhibitory ICE podobne do opisanych w publikacji Thornberry i tak jak one zawierają też grupę acyloksymetyloketonową.
W europejskim patencie EP 0519748 opisane są niecykliczne inhibitory ICE typu X-Try-Val-Asp-CH2-O-CO-aryl.
Jednakże, ze względu na swój peptydowy charakter, inhibitory takie charakteryzują się zwykle niepożądanymi własnościami farmakologicznymi, takimi jak słaba absorpcja przy podawaniu doustnym, słaba stabilność i szybki metabolizm. J.J. Plattner i D.W. Norbeck, w Drug Discovery Technologies, C.R. Clark i W.H. Moos, wyd. (Ellis Horwood, Chichester, Anglia, 1990), str. 92-126. Stanowi to przeszkodę w wykorzystaniu ich jako skutecznych leków.
Zgodnie z powyższym, istnieje zapotrzebowanie na związki, które mogą skutecznie hamować działanie ICE i nadają się do stosowania jako środki do zapobiegania i leczenia przewlekłych i ostrych postaci chorób związanych z IL-1, łącznie z rozmaitymi nowotworami, jak również zapaleniami, chorobami autoagresyjnymi i neurodegeneracyjnymi.
Wynalazek niniejszy dostarcza nowej klasy związków oraz ich farmaceutycznie dopuszczalnych pochodnych, które są użyteczne jako inhibitory ICE. Związki te mogą być stosowane same lub w kombinacji z innymi środkami leczniczymi i profilaktycznymi, takimi jak antybiotyki, immunomodulatory lub inne środki przeciwzapalne, do leczenia lub profilaktyki chorób zależnych od IL-1. Związki według wynalazku są zdolne do wiązania się z centrum aktywnym ICE i hamowania aktywności tego enzymu.
W opisie stosuje się następujące określenia:
Określenie centrum aktywne oznacza dowolne lub wszystkie z następujących miejsc w ICE: miejsce wiązania substratu, miejsce wiązania inhibitora i miejsce, w którym zachodzi odszczepienie substratu. Centrum aktywne charakteryzują co najmniej następujące reszty aminokwasów: 173, 176, 177, 178, 179, 180, 236, 237, 238, 239, 244, 248, 283, 284, 285, 290, 338, 339, 340, 341, 342, 343, 344, 345, 348, 352, 381,383 (sekwencja i numeracja według Thornberry i in., powyżej).
Określenia wnęka wiążąca, podmiejsce S, wnęka S itp., oznaczają podmiejsca wiążące lub części miejsca wiążącego substrat w cząsteczce ICE. Reszty aminokwasów substratu oznacza się według ich położenia względem przerwanego wiązania, tj. wiązania, które jest przerwane przez proteazę. Reszty występujące w kierunku N-końca substratu oznacza się jako P1, P2 itd., a reszty w kierunku C-końca substratu oznacza się jako P1', P2' itd. Części inhibitora, które odpowiadają resztom P lub P' substratu są również oznaczone jako P1 i P1', itd., przez analogię do substratu. Podmiejsca wiążące w cząsteczce ICE, które przyjmują reszty oznaczone jako P1, P1', itd., są oznaczone S1, S1' itd., albo alternatywnie mogą być oznaczone jako wnęka wiążąca P1, wnęka wiążąca P1' , itd. [I.Schechter i A. Berger, On the Size of the Active Site in Proteases, Biochem. Biophys, Res. Commun.vol. 25, str. 157-162 (1967)].
Określenia wnęka wiążąca P2 lub podmiejsce S2 w centrum aktywnym ICE są równoznaczne i określa się je jako przestrzeń objętą resztami aminokwasów Pro-290, Val-338 i Trp-340.
Określenia wnęka wiążąca P3 lub podmiejsce S3 w centrum aktywnym ICE są równoznaczne i określa się jako przestrzeń objętą resztami aminokwasów Pro-177, Arg-178, Thr-180, Arg-341 albo Pro-343.
Określenia wnęka wiążąca P4 lub podmiejsce S4 w centrum aktywnym ICE są równoznaczne i określa się jako przestrzeń objętą resztami aminokwasów His-342, Met-345, Val-348, Arg-352, Asp-381, Arg-383 lub Trp-340.
Określenia wnęka wiążąca P1 lub podmiejsce S1 w centrum aktywnym ICE są równoznaczne i określa się je jako przestrzeń objętą resztami aminokwasów Arg-179, His-237, Gln-383 lub Arg-341.
Określenia wnęka wiążąca P' lub podmiejsce S' w centrum aktywnym ICE są równoznaczne i określa się je jako przestrzeń objętą resztami aminokwasów Phe-173, Ile-176, His-237, Gly-238, Ile-239, Cys-244 lub His-248.
Określenie hydrofobowa odnosi się do reszty, która nie ma zdolności rozpuszczania się w wodzie i jest rozpuszczalna w tłuszczach. Reszty hydrofobowe obejmują, ale nie wyłącznie, węglowodory, takie jak alkany, alkeny, alkiny, cykloalkany, cykloalkeny, cykloalkiny i związki aromatyczne, takie jak aryle, niektóre nasycone i nienasycone związki heterocykliczne i reszty, które są zasadniczo podobne do łańcuchów bocznych hydrofobowych naturalnych i nienaturalnych a-aminokwasów, łącznie z waliną, leucyną, izoleucyną, metioniną, fenyloalaniną, kwasem a-aminoizomasłowym, alloizoleucyną, tyrozyną i tryptofanem.
PL 193 391 B1
Określenie umiarkowanie hydrofobowa odnosi się do reszty hydrofobowej, w której jeden lub dwa atomy węgla zastąpiono atomami bardziej polarnymi, takimi jak atomy tlenu lub azotu.
Określenie asocjacja stosuje się w odniesieniu do stanu bliskości pomiędzy inhibitorem lub jego częściami a cząsteczką ICE lub jej częściami, przy czym zestawienie takie jest energetycznie faworyzowane przez interakcje elektrostatyczne lub van der Waals'a.
Określenie wiązanie wodorowe odnosi się do korzystnej interakcji, która występuje gdy odpowiedni atom donor, X, zawierający proton, H, i odpowiedni atom akceptor, Y, znajdują się w odległości
0,25 nm -0,35 nm, a kątX-H-------Y jest większy niż 90 stopni. Odpowiednie atomy donora i akceptora są dobrze znane w chemii medycznej (G.C. Pimentel i A.L. McClellan, The Hydrogen Bond, Freeman, San Francisco, 1960; R. Taylor i O. Kennard, Hydrogen Bond Geometry i Organic Crystals, Account of Chemical Research, 17, str. 320-236 (1984)).
Określenie mostek elektrolityczny (ang. salt bridge) odnosi się do niekowalencyjnej interakcji przyciągania pomiędzy dodatnio naładowaną resztą (P) i resztą o ładunku ujemnym (N), gdy między centrami masy P i N jest w zakresie 0,2 nm i 0,6 nm. Przy obliczaniu centrum masy uwzględnia się atomy, które zawierają ładunek formalny i atomy bezpośrednio z nimi sąsiadujące. Przykładowo, mostek elektrolityczny może być utworzony pomiędzy dodatnio naładowanym bocznym łańcuchem guanidyniowym w reszcie argininy i ujemnie naładowanym bocznym łańcuchem karboksylanowym w reszcie glutaminianu. Mostki elektrolityczne są dobrze znane w chemii medycznej (L. Stryer, Biochemistry, Freeman, San Francisco, (1975); K.A. Dill, Dominant Forces in Protein Folding, Biochemistry, 29, Nr 31, str. 7133-7155 (1990)).
Określenie centrum masy odnosi się do punktu w przestrzeni trójwymiarowej, który oznacza średnią ważoną pozycję mas składowych.
Symbol Ki odnosi się do liczbowego pomiaru skuteczności związku w hamowaniu aktywności docelowego enzymu, takiego jak ICE. Niższe wartości Ki oznaczają wyższą skuteczność. Wartość Ki wyprowadza się przez dopasowanie wyznaczonych eksperymentalnie wartości szybkości do standardowego równania kinetyki enzymu (patrz. I.H. Segel, Enzyme Kinetics, Wiley-Interscience, 1975).
Określenie zminimalizować odnosi się do zmiany systematycznej przestrzennego układu atomów (atomicgeometric) w cząsteczce lub kompleksie cząsteczkowym, takie, że jakiekolwiek dalsze niewielkie perturbacje w geometrii atomów spowodowałyby wzrost całkowityenergii układu zmierzonej przez mechanizmy molekularne siła-pola. Minimalizacja i mechanizmy molekularne siła-pola są dobrze znane w chemii komputerowej [U. Burkert i N.L. Allinger, Molecular Mechanics, ACS Monograph 177, America Chemical Society, Washington, 1982, str. 59-78].
Określenie energia naprężenia (strain energy stosowane jest w tym zgłoszeniu w odniesieniu do różnicy między energią konformacji wolnego związku (free conformation energy) i energią konformacji związku w stanie związanym (bound conformation energy) z ICE. Energię naprężenia można oznaczyć przeprowadzając następujące etapy: Ocena energii cząsteczki, która ma konformację potrzebną do związania się z ICE. Następnie zminimalizowanie i ponowna ocena energii, która jest energią konformacji wolnego związku. Energia naprężenia dla wiązania potencjalnego inhibitora z ICE jest różnicą między energią konformacji wolnego związku i energią konformacji związku związanego. W korzystnym wykonaniu, energia naprężenia inhibitora według wynalazku jest mniejsza od około 0,0418 kJ/mol.
Stosowane w niniejszym opisie określenie pacjent odnosi się do dowolnego ssaka, a zwłaszcza do ludzi.
Określenie farmaceutycznie skuteczna ilość oznacza ilość skuteczną w leczeniu lub łagodzeniu chorób związanych z IL-1 u pacjenta. Określenie profilaktycznie skuteczna ilość oznacza ilość skuteczną w zapobieganiu lub zasadniczemu zmniejszeniu objawów choroby związanej z IL-1 u pacjenta.
Określenie farmaceutycznie dopuszczalny nośnik lub substancja pomocnicza odnosi się do nietoksycznego nośnika lub substancji pomocniczej, które mogą być podawane pacjentowi razem ze związkiem według wynalazku, nie znosząc jego aktywności farmakologicznej.
Określenie farmaceutycznie dopuszczalna pochodna oznacza dowolną farmaceutycznie dopuszczalną sól, ester, lub sól takiego estru związku według wynalazku, lub inny dowolny związek, który po podaniu pacjentowi, jest zdolny do dostarczenia mu (bezpośrednio lub pośrednio) związku według wynalazku lub metabolitu o aktywności przeciwko ICE lub jego reszty.
Farmaceutycznie dopuszczalne sole związków według wynalazku obejmują, na przykład, sole utworzone z farmaceutycznie dopuszczalnymi kwasami nieorganicznymi i organicznymi oraz z zasaPL 193 391 B1 dami. Przykłady odpowiednich kwasów obejmują kwas solny, bromowodorowy, siarkowy, azotowy, nadchlorowy, fumarowy, maleinowy, fosforowy, glikolowy, mlekowy, salicylowy, bursztynowy, tolueno-p-sulfonowy, winowy, octowy, cytrynowy, metanosulfonowy, mrówkowy, benzoesowy, malonowy, naftaleno-2-sulfonowy i benzenosulfonowy. Inne kwasy, takie jak szczawiowy, aczkolwiek same nie są farmaceutycznie dopuszczalne, mogą być stosowane do wytwarzania soli użytecznych jako produkty przejściowe w wytwarzaniu związków według wynalazku oraz ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli addycyjnych z kwasami. Sole utworzone z odpowiednimi zasadami obejmuje sole z metalami alkalicznymi (np. sodowe), z metalami ziem alkalicznych (np. z magnezem), sole amonowe i sole N-(C1-C4alkil)4+.
Wynalazek przewiduje również czwartorzędowanie dowolnych grup zawierających zasadowy atom azotu w związkach według wynalazku. Zasadowy azot można czwartorzędować za pomocą środków znanych fachowcom w tej dziedzinie, obejmujących, na przykład, halogenki niższego alkilu, takie jak chlorek, bromki i jodki metylu, etylu, propylu i butylu; siarczany dialkilu obejmujące siarczan dimetylu, dietylu, dibutylu i diamylu; długołańcuchowe halogenki, takie jak chlorki, bromki i jodki decylu, laurylu, mirystylu i stearylu; oraz halogenki aralkilu, obejmujące bromki benzylu i fenetylu. Dzięki takiemu czwartorzędowaniu otrzymać można produkty rozpuszczalne w wodzie lub w oleju albo zdolne do tworzenia dyspersji.
Inhibitory ICE według wynalazku mogą zawierać jeden lub więcej asymetrycznych atomów węgla, tak więc mogą występować w postaci racematów lub mieszanin racemicznych, pojedynczych enancjomerów, mieszanin distereomerycznych i pojedynczych diastereomerów. W zakres wynalazku wchodzą wszystkie postaci izomeryczne związków według wynalazku. Każdy stereogenny atom węgla może występować w konfiguracji R lub S. Aczkolwiek konkretne związki podane przykładowo w niniejszym zgłoszeniu mogą być przedstawione w konkretnej konfiguracji stereochemicznej, uwzględnia się również związki oraz ich mieszaniny o przeciwległej stereochemii przy danym centrum chiralnym.
Inhibitory ICE według wynalazku mogą obejmować struktury pierścieniowe, które mogą być ewentualnie podstawione przy atomach węgla, azotu lub innych atomach, rozmaitymi podstawnikami. Takie struktury pierścieniowe mogą być pojedyczno lub wielokrotnie podstawione. Korzystnie struktury pierścieniowe zawierają od 0do 3 podstawników. Przy wielokrotnym podstawieniu każdy podstawnik może być wybrany niezależnie od innych podstawników, pod warunkiem że ich kombinacja prowadzi do wytworzenia stabilnego związku.
Wynalazkiem objęte są tylko takie kombinacje podstawników i zmiennych, które powodują wytworzenie stabilnego związku. Stosowane tutaj określenie stabilny odnosi się do związków, które mają stabilność pozwalającą na ich wytwarzanie i poddawanie ssakom sposobami znanymi w technice. Zazwyczaj, związki takie są trwałe przynajmniej przez tydzień w temperaturze 40°C lub niższej, w nieobecności wilgoci lub innych reaktywnych chemicznie warunków.
Do przeprowadzenia oceny aktywności poszczególnych związków w hamowaniu enzymu, jak również oceny koniecznej w badaniu skriningowym związku-kandydata do hamowania aktywności ICE stosować można wiele z konwencjonalnych technik. Ogólnie, techniki takie obejmują wyznaczanie rozmieszczenia i bliskości wiązania danej reszty, zajmowanej przestrzeni związanego inhibitora, energii deformacji wiązania danego związku i energii interakcji elektrostatycznych. Przykłady konwencjonalnych technik użytecznych do powyższych badań obejmują: mechanikę kwantową, mechanikę molekularną, dynamikę molekularną, metodę Monte Carlo, metodę badań systemowych i geometrię przestrzenną. (G.R. Marshall, Ann. Ref. Pharmacol. Toxicol., 27, str. 193 (1987)). Opracowano również konkretne oprogramowanie komputerowe do stosowania w takich metodach. Przykłady programów komputerowych do takich zastosowań obejmują: Gaussian 92, revision E.2 (M.J. Frisch, Gaussian, Inc., Pittsburgh, PA ©1993); AMBER, wersja 4,0 (P.A. Kollman, University of California, San Francisco, ©1993); QUANTA/CHARMM [Molecular Simulation, Inc. Burlington, MA ©1992); oraz Insight II/Discover (Biosysm Technologies Inc., San Diego, CA ©1992). Programy te mogą być zaimplementowane, na przykład, z użyciem stacji roboczej Silicon Graphics Indigo 2 lub IBM RISC/6000 model 550. Inne systemy komputerowe i pakiety programowe będą znane i oczywiste do zastosowania przez specjalistów w tej dziedzinie techniki.
Różne aktywne inhibitory ICE według wynalazku mogą w podobny sposób wchodzić w interakcje z różnymi wnękami wiążącymi w centrum aktywnum w ICE. Rozmieszczenie przestrzenne tych istotnych grup często określa się mianem farmakofora. Koncepcja farmakofora została dokładnie opisana w literaturze (D. Mayer, C.B. Naylor, I. Motoc i G.R. Marshall, J. Comp. Aided Molec. Design, vol. 1,
PL 193 391 B1 str. 3-16 (1987); A. Hopfinger i B.J. Burke, w Concepts and Applications of Molecular Similarity, M.A. Johnson i G.M. Maggiora, wyd., Wiley (1990)).
W różnych inhibitorach ICE według wynalazku można stosować różne rusztowania lub struktury rdzeniowe, ale we wszystkich takich rdzeniach niezbędne reszty będą umieszczone w centrum aktywnym, tak aby miały miejsce konkretne interakcje niezbędne do wiązania. Związki te najlepiej określa się w kategoriach ich zdolności do dopasowania się do farmakoforu, tj. ich podobieństwa strukturalnego względem kształtu i własności centrum aktywnego ICE.
Niepeptydylowe inhibitory enzymu konwertującego interleukinę-1b według wynalazku są przedstawione wzorem:
a CH2-CO2-R /
Ri-NH-CH \
w którym:
R1 jest wybrany spośród grup o następujących wzorach:
R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil,
R3 oznacza -C(O)H, -C(=N-N(H)-C(O)-NH2)H, -C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl lub
PL 193 391 B1 a w grupach R1: R20 oznacza
ewentualnie podstawiony przez fenoksyl lub 1,3-diotiolan,
Q1 oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil podstawiony przez fenyl, przy czym fenyl ewentualnie jest podstawiony przez -OH, prosty lub rozgałęziony -OC1-6alkil lub -CF3,
R5 oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil podstawiony przez fenyl,
R6 oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil;.
albo R1 oznacza grupę o wzorze:
R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil,
R3 oznacza:
-C(O)H,
-C(O)CH2OH,
-C(O)CH2CH3,
-C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl, -C(O)CH2OCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl, -C(O)CH2SCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl,
a w grupie R1 o wzorze (c)
R5 oznacza -COR9, -CO-O-R9, -SO-R9 lub AcTyr, w którym R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil podstawiony przez fenyl,
R6 oznacza Hlub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil,
PL 193 391 B1
Q1 oznacza H, fenyl lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl; albo R1 oznacza grupę o wzorze:
w której Q1 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil; R oznacza H; a R3 oznacza -C(O)H; albo R1 oznacza:
R5 oznacza:
-C(O)R9; gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl, albo
-SO2-R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil, a R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil,
R3 oznacza:
-C(O)H,
-C(O)CH2SCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl,
-C(O)CH2OCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl,
-C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl,
PL 193 391 B1 albo R1 oznacza grupę o wzorze:
w którym:
R5 oznacza -C(O)R9, gdzie R9 oznacza prostą lub rozgałęzioną grupę C1-6alkilową, która jest podstawiona przez fenyl, a
R oznacza H,
R3 oznacza -C(O)H;
albo R1 oznacza grupę o wzorze:
w którym:
R5 oznacza -COR9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil, każdy R6 niezależnie oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil, ewentualnie podstawiony przez
4-hydroksyfenyl, a
PL 193 391 B1
Q1 oznacza -O-fenyl lub -OR9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil, który jest podstawiony przez fenyl lub nienasycony,
R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil,
R3 oznacza:
-C(O)H,
-C=N-N(H)-C(O)-NH2)H,
-C(O)CH2SCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl,
albo R1 oznacza grupę o wzorze:
w którym R20 oznacza:
R oznacza H,
R3 oznacza -C(O)H, albo R1 oznacza:
PL 193 391 B1 w których:
każdy R5 niezależnie oznacza:
-C(O)R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil podstawiony przez fenyl lub 4-hydroksyfenyl, albo
-C(O)OR9; w którym R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil podstawiony przez fenyl,
Q1 oznacza -O-fenyl lub -OR9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil, a R6 oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil;
R oznacza H,
R3 oznacza -C(O)H, albo R1 oznacza grupę o wzorze:
w którym R5 oznacza:
-C(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza fenyl, albo
-C(O)R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil podstawiony przez fenyl; R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil,
R3 oznacza:
-C(O)H,
-C(=N-N(H)-C(O)-NH2)H,
-C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl,
albo R1 oznacza grupę o wzorze:
w którym R5 oznacza:
-C(O)R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl;
R7 oznacza:
-H,
-R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl, -C(O)R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl:
PL 193 391 B1
R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6alkil,
R3 oznacza:
-C(O)H,
-C(O)CH2OH,
-C(O)CH2CH3,
-C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl, -C(=N-O-CH2Ar1)H, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl,
Korzystnie R1 oznacza grupę o wzorze:
PL 193 391 B1
Korzystna jest również grupa R1o wzorze:
Dalsze korzystne grupy R1 przedstawione są następującymi wzorami:
PL 193 391 B1
PL 193 391 B1
Korzystny związek według wynalazku, w którym R1 oznacza grupę o wzorze (a1), (a2), (a3) lub (g2), jest wybrany z grupy obejmującej:
PL 193 391 B1
z grupy obejmującej:
PL 193 391 B1
PL 193 391 B1
PL 193 391 B1
PL 193 391 B1
Korzystnym związkiem według wynalazku, w którym R1 oznacza grupę o wzorze (d2), jest związek o następującym wzorze:
Przedstawiona poniżej grupa związków obejmuje korzystne związki według wynalazku, w których R1 oznacza grupę o wzorze (e1) lub (e2):
PL 193 391 B1
Korzystne związki według wynalazku, w którym R1 oznacza grupę o wzorze (e4) lub (e7), przedstawiają następujące wzory:
PL 193 391 B1
Natomiast korzystny związek, w którym Ri oznacza grupę o wzorze (fi), (f2), (f3), (f4) lub (f5), jest wybrany z grupy obejmującej:
Poniżej przedstawiono też korzystne związki, w których Ri oznacza grupę o wzorze (ai), (a2), (a3) lub (g2):
PL 193 391 B1
Korzystny związek według wynalazku, w którym R1 oznacza grupę o wzorze (o1-a) lub (o6-a), jest wybrany z grupy obejmującej:
PL 193 391 B1
Związek 39 jest przykładem korzystnego związku według wynalazku, w którym R1 oznacza grupę o wzorze (h2):
PL 193 391 B1
Natomiast korzystny związek, w którym R1 oznacza grupę o wzorze (w1), jest wybrany z grupy obejmującej:
PL 193 391 B1
Związki według wynalazku mają ciężar cząsteczkowy mniejszy lub równy do około 700 daltonów, a bardziej korzystnie pomiędzy około 400 i 600 daltonów. Takie korzystne związki mogą być łatwo absorbowane przez krwiobieg pacjenta po doustnym podaniu. Taka dostępność przy podawaniu doustnym sprawia, że związki są doskonałymi środkami do podawania doustnego przy leczeniu lub zapobieganiu chorobom związanym z IL-1.
Inhibitory ICE według wynalazku można syntetyzować stosując konwencjonalne sposoby. Korzystnie, związki te dogodnie syntetyzuje się z łatwo dostępnych materiałów wyjściowych.
W porównaniu ze znanymi inhibitorami ICE związki według wynalazku wytwarza się najłatwiej. Opisane dotychczas inhibitory ICE często zawierają cztery lub więcej centrów chiralnych i liczne wiąPL 193 391 B1 zania peptydowe. Stosunkowa łatwość, z jaką syntetyzować można związki według wynalazku, stwarza duże korzyści przy wytwarzaniu tych związków na skalę przemysłową.
Należy rozumieć, że związki według wynalazku mogą występować w rozmaitych równoważnych postaciach, w zależności od warunków, obejmujących wybór rozpuszczalnika, pH, i inne znane fachowcom w tej dziedzinie. Wszystkie takie postaci są wyraźnie objęte zakresem niniejszego wynalazku. W szczególności, wiele związków według wynalazku, a zwłaszcza te, które zawierają grupy aldehydowe lub ketonowe w R3 i grupy kwasu karboksylowego, mogą przybrać postać hemi-ketalu (lub hemi-acetalu) lub postać uwodnioną, jak przedstawiono poniżej:
(ECH)
R^-Ν-Χ, oh =
Η \ I (CHdg-ę-Ro
OH
Rf—N-Xt =
H \ (CHter-c-** (CJ2)m-C\
Ri—N—Xi P
H \ / (Ot)g—C—Rn OH postać uwodniona hemi-ketal lub hemi-acetal
W zależności od doboru rozpuszczalnika i innych warunków, znanych specjaliście w tej dziedzinie, związki według wynalazku mogą również występować w postaci acyloksyketalu, acyloksyacetalu, ketalu lub acetalu:
(EQ2) o o yCJinr-C^
Rf-Ν-Χι w -- Rf—N-Χι OR (CFtóg-ę~Rtt H (O-fc)g—Ru
O OR
Acyloksyketal lub Ketal lub acetal acyloksyacetal
Ponadto, należy rozumieć, że postaci równoważne związków według wynalazku obejmować mogą postaci tautomeryczne. Wszystkie takie postaci są wyraźnie włączone w zakres niniejszego wynalazku.
Należy rozumieć, że związki według wynalazku można modyfikować odpowiednimi grupami funkcyjnymi w celu zwiększenia selektywnych własności biologicznych. Takie modyfikacje są znane w technice i obejmują sposoby zwiększania penetracji biologicznej do danego układu biologicznego (np. krwi, układu limfatycznego, ośrodkowego układu nerwowego), zwiększanie dostępności przy podawaniu doustnym, zwiększanie rozpuszczalności dla umożliwienia podawania na drodze iniekcji, zmianę metabolizmu lub zmianę szybkości wydzielania. Ponadto, związki według wynalazku można zmieniać do postaci proleków, tak że żądany związek tworzy się w organizmie pacjenta jako wynik działania procesu metabolicznego lub innych procesów biochemicznych na ten prolek. Przykładami takich postaci proleków jest ketal, acetal, oksym i hydrazon związków, które zawierają grupy ketonowe lub aldehydowe, zwłaszcza gdy występują one w grupie R3 związków według wynalazku.
Związki według wynalazku są doskonałymi ligandami dla ICE. Tak więc, związki te są zdolne do docelowego hamowania procesów w chorobach związanych z IL-1, takich jak konwersja prekursora IL-1b w dojrzałą IL-1b, i ostatecznie hamowania aktywności tego białka w chorobach zapalnych, chorobach autoagresyjnych i neurodegeneratywnych. Przykładowo, związki według wynalazku, hamując ICE hamują konwersję prekursora IL-1b w dojrzałą IL-1b. Ponieważ ICE ma zasadnicze znaczenie w wytwarzaniu dojrzałej IL-1, tak więc zahamowanie tego enzymu skutecznie blokuje zapoczątkowanie skutków i objawów fizjologicznych związanych z IL-1 poprzez uniemożliwienie wytwarzania dojrzałej IL-1. Tak więc, w wyniku hamowania aktywności prekursora IL-1b, związki według wynalazku skutecznie działają jako inhibitory IL-1.
PL 193 391 B1
Związki według wynalazku stosować można w konwencjonalny sposób do leczenia chorób, w których bierze udział IL-1. Sposoby leczenia, poziomy dawkowania i wymagania wybrać może specjalista w tej dziedzinie spośród dostępnych sposobów i technik.
W zakres wynalazku wchodzi też kompozycja farmaceutyczna, która zawiera związek według wynalazku jako substancję czynną oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
Korzystna jest kompozycja farmaceutyczna, która jako substancję czynną zawiera związek według wynalazku, w którym R1 oznacza grupę o wzorze (e1) lub (e2), zwłaszcza związek wybrany z grupy składającej się z następujących związków:
PL 193 391 B1
Związki w takich kompozycjach mogą być stosowane same lub razem z innymi związkami według wynalazku, w sposób zgodny z konwencjonalnym stosowaniem inhibitorów ICE w kompozycjach farmaceutycznych. Przykładowo, związek według wynalazku połączyć można z farmaceutycznie dopuszczalnymi adiuwantami stosowanymi do szczepionek i podawać w profilaktycznie skutecznej ilości, aby przez dłuższy czas zabezpieczyć pacjenta przed chorobami związanymi z IL-1.
W celu zwiększenia skuteczności leczenia lub profilaktyki wobec różnych chorób związanych z IL-1, związki według wynalazku można podawać również razem z innymi inhibitorami ICE.
Ponadto, związki według wynalazku stosować można w kombinacji z innymi konwencjonalnymi środkami przeciwzapalnymi lub z inhibitorami metaloproteazy macierzy, inhibitorami lipoksygenazy i antagonistami cytokin, innych niż IL-1b.
Dla zapobieżenia lub zwalczenia objawów chorób związanych z IL-1, takich jak zapalenie, związki według wynalazku można również podawać w kombinacji z immunomodulatorami (np. bropiryminą, przeciwciałem przeciwko ludzkiemu interferonowi alfa, IL-2, GM-CSF, enkefaliną metioninową, interferonem alfa, ditiokarbaminianem dietylu, czynnikiem martwicy nowotworu, naltreksonem i rEPO), lub z prostaglandynami.
Gdy związki według wynalazku podaje się w terapii skojarzonej wraz z innymi środkami, mogą być one podawane pacjentowi kolejno lub równocześnie.
Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku zawierają dowolny ze związków według wynalazku, ich farmaceutycznie dopuszczalne sole, oraz dowolny dopuszczalny farmaceutycznie nośnik, substancję pomocniczą lub rozcieńczalnik. Farmaceutycznie dopuszczalne nośniki, substancje pomocnicze i rozcieńczalniki, które mogą być stosowane w kompozycjach farmaceutycznych według wynalazku, obejmują, ale nie wyłącznie, wymieniacze jonowe, tlenek glinu, stearynian glinu, lecytynę, białka surowicy, takie jak albumina z ludzkiej surowicy, substancje buforujące, takie jak fosforany, glicynę, kwas sorbinowy, sorbinian potasu, mieszaniny częściowych glicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych pochodzenia roślinnego, wodę, sole lub elektrolity, takie jak siarczan protaminy, wodorofosforan disodu, wodorofosforan potasu, chlorek sodu, sole cynku, krzemionkę koloidalną, trikrzemian magnezu, poliwinylopirolidon, substancje na bazie celulozy, glikol polietylenowy, sól sodową karboksymetylocelulozy, poliakrylany, woski, polimery blokowe polietylen-polioksypropylen, poliglikol etylenowy i lanolinę.
Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku można podawać doustnie, pozajelitowe, przez inhalację, miejscowo, doodbytniczo, donosowo, dopoliczkowo, dopochwowo i ze wszczepionych zbiorników. Korzystne jest podawanie doustne. Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku mogą zawierać dowolne konwencjonalne nietoksyczne i dopuszczalne farmaceutycznie nośniki, substancje pomocnicze i rozcieńczalniki. Stosowane tu określenie pozajelitowo obejmuje iniekcje podskórne, śródskórne, dożylne, domięśniowe, dostawowe, domaziówkowe, domostkowe, dooponowe, doogniskowe, doczaszkowe oraz podawanie na drodze infuzji.
Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku mogą być w postaci sterylnych, nadających się do wstrzyknięć preparatów, na przykład w postaci sterylnych nadających się do wstrzykiwania wodnych lub oleistych zawiesin. Zawiesinę wytwarza się zgodnie ze sposobami znanymi w technice, stosując odpowiednie substancje dyspergujące lub zwilżające (takie jak, na przykład, Tween 80) lub środki zawieszające. Sterylne nadające się do wstrzyknięć preparaty mogą być również w postaci nadających się do wstrzykiwania roztworów lub zawiesin w nietoksycznym, dopuszczalnym do stosowania w podawaniu pozajelitowym, rozcieńczalniku lub rozpuszczalniku, na przykład w postaci roztworu w 1,3-butanodiolu. Spośród dopuszczalnych do stosowania rozcieńczalników i rozpuszczalników wymienić można mannitol, wodę, roztwór Ringera i izotoniczny roztwór chlorku sodu. Ponadto, korzystnie jako rozpuszczalnik lub środowisko zawieszające stosuje się sterylne, ciekłe oleje. Do tego celu stosować można dowolny łagodny ciekły olej, łącznie z syntetycznymi mono- lub di-glicerydami. Do wytwarzania preparatów do wstrzyknięć odpowiednie są kwasy tłuszczowe, takie jak kwas oleinowy i jego pochodne glicerydowe, jak również naturalne dopuszczalne farmaceutycznie oleje, takie jak olej z oliwek lub olej rycynowy, zwłaszcza w ich polioksyetylowanych postaciach. Te roztwory lub zawiesiny olejowe mogą również zawierać jako rozcieńczalnik lub substancję dyspergującą długołańcuchowy alkohol, taki jak Ph. Helv. lub podobny.
Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku mogą być podawane doustnie w dowolnej nadającej się do podawania doustnego postaci użytkowej, łącznie z, ale nie wyłącznie, kapsułkami, tabletkami, zawiesinami i roztworami wodnymi. W przypadku tabletek do podawania doustnego, można stosować powszechnie stosowane nośniki, łącznie z laktozą i skrobią kukurydzianą. Zazwyczaj dodaje
PL 193 391 B1 się również substancje smarujące, takie jak stearynian magnezu. W kapsułkach do podawania doustnego nadające się do stosowania rozcieńczalniki obejmują laktozę i suchą skrobię kukurydzianą. Gdy doustnie podaje się wodne zawiesiny, składnik aktywny łączy się z substancjami emulgującymi i zawieszającymi. W razie potrzeby dodać również można niektóre środki słodzące i/lub smakowo-zapachowe i/lub substancje barwiące.
Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku podawać również można w postaci czopków doodbytniczych. Kompozycje takie wytwarza się przez zmieszanie związku według wynalazku z odpowiednią, niedrażniącą substancją pomocniczą, która jest stała w temperaturze pokojowej, ale ciekła w temperaturze odbytu, tak więc ulega stopieniu w odbycie, uwalniając składnik aktywny. Takie substancje pomocnicze obejmują, ale nie wyłącznie, masło kakaowe, wosk pszczeli i poliglikole etylenowe.
Gdy żądane leczenie obejmuje miejsca lub narządy łatwo dostępne po zastosowaniu miejscowym, szczególnie użyteczne są kompozycje według wynalazku do podawania miejscowego. Do zastosowania miejscowego na skórę, kompozycje farmaceutyczne według wynalazku powinny być sporządzone w postaci odpowiedniej maści zawierającej związki aktywne zawieszone lub rozpuszczone w nośniku. Nośniki do podawania miejscowego związków według wynalazku obejmują, ale nie wyłącznie, olej mineralny, ciekłą wazelinę, białą wazelinę, glikol propylenowy, związek polioksyetylen-polioksypropylen, emulgujący wosk i wodę. Alternatywnie, kompozycje farmaceutyczne mogą być sporządzane w postaci odpowiednich lotionów lub kremów zawierających związek aktywny zawieszony lub rozpuszczony w nośniku. Odpowiednie nośniki obejmują, ale nie wyłącznie, olej mineralny, monostearynian sorbitu, polysorbate 60, woski na bazie estrów cetylowych, alkohol cetearylowy, 2-oktylododekanol, alkohol benzylowy i wodę. Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku mogą być również stosowane miejscowo do dolnych dróg jelitowych w postaci czopków doodbytniczych lub preparatów do podawania w lewatywie. W zakres wynalazku wchodzą również plastry miejscowo-przezskórne.
Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku można podawać w postaci aerozolu do nosa lub przez inhalację. Kompozycje takie wytwarza się dobrze znanymi w technice sposobami i mogą być one sporządzone jako roztwory w soli, z zastosowaniem alkoholu benzylowego lub innych odpowiednich środków konserwujących, promotorów absorpcji zwiększających biodostępność, fluoropochodnych węglowodorów i/lub innych znanych w technice środków solubilizujących lub dyspergujących.
Choroby związane z IL-1, które można leczyć, lub też im zapobiegać stosując związki według wynalazku, obejmują, ale nie wyłącznie, choroby zapalne, autoagresyjne ineurodegeneracyjne.
Choroby zapalne, które można leczyć, lub też im zapobiegać, obejmują, na przykład, wstrząs septyczny, posocznicę i zespół niewydolności oddechowej u dorosłych. Choroby autoagresyjne obejmują na przykład, reumatoidalne zapalenie stawów, układowy liszaj rumieniowaty, twardzinę skóry, przewlekłe zapalenie tarczycy, chorobę Graves'a, autoagresyjne zapalenie żołądka, cukrzycę insulinozależną, autoagresyjną anemię hemolityczną, autoagresyjną neutropenię, trombocytopenia, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, miastenia gravis i stwardnienie rozsiane. Docelowe choroby neurodegeneracyjne obejmują, na przykład, stwardnienie zanikowe boczne, chorobę Alzheimer'a, chorobę Parkinsona i pierwotne stwardnienie boczne. Inhibitory ICE według wynalazku mogąbyć również stosowane jako środki wspomagające gojenie się ran. Wreszcie, ihibitory ICE według wynalazku stosować również można do leczenia chorób zakaźnych.
Aczkolwiek wynalazek niniejszy koncentruje się na stosowaniu ujawnionych w nim związków do leczenia i zapobiegania chorobom związanym z IL-1, związki według wynalazku mogą być również stosowane jako środki hamujące inne proteazy cysteinowe.
Związki według wynalazku są również użyteczne jako odczynniki handlowe, które skutecznie wiążą się z ICE lub innymi proteazami cysteinowymi. Jako odczynniki handlowe, związki według wynalazku i ich pochodne, mogą być stosowane do blokowania proteolizy danego peptydu lub mogą być derywatyzowane i przeznaczone do wiązania się z trwałą żywicą jako substraty wiążące do stosowania w chromatografii powinowactwa. Te i inne zastosowania, charakterystyczne dla dostępnych w handlu inhibitorów proteazy cysteinowej, będą oczywiste dla fachowca w tej dziedzinie techniki.
W celu pełniejszego zrozumienia niniejszego wynalazku poniżej zamieszczono następujące przykłady. Przykłady te zamieszczono jedynie dla ilustracji i w żaden sposób nie ograniczają one zakresu wynalazku.
PL 193 391 B1
P r zyk ł a d i
W następującym przykładzie przedstawiono sposób projektowania leku, który jest objęty niniejszym wynalazkiem:
Etap i) Wybiera się 2 reszty tworzące wiązanie wodorowe w ICE, tutaj, łańcuch główny C=O i N-H w Arg-34i.
Etap 2) Wybiera się rusztowanie, tutaj, pochodna pirydonu, upewniając się, że reszty tworzące wiązania wodorowe w rusztowaniu są zdolne do tworzenia zadowalających wiązań wodorowych z resztami tworzącymi wiązania wodorowe wybranymi w etapie i. Potwierdzenie takie uzyskuje się stosując techniki mechaniki molekularnej do minimalizacji fragmentu rusztowania w kontekście centrum aktywnego ICE:
Etap 3) Wybiera się wnękę hydrofobową, tutaj S2, jako następny cel, oraz resztę hydrofobową, tutaj benzen. Dla uzyskania hydrofobowego nałożenia się minimalizuje się grupę benzenową w obrębie wnęki S2.
Etap 4) Wybiera się następną wnękę hydrofobową, tutaj S4, jako następny cel, oraz resztę hydrofobową, tutaj benzen. Dla uzyskania hydrofobowego nałożenia się minimalizuje się grupę benzenową w obrębie wnęki S4.
Etap 5) Wnęką polarną Si wypełnia się resztą elektroujemną, tutaj bocznym łańcuchem karboksylanowym dostarczonym przez kwas asparaginowy, w którym C-koniec zredukowano do aldehydu. Minimalizuje się dla zapewnienia, że karboksylanowy łańcuch boczny pozostaje w korzystnej interakcji elektrostatycznej z polarną wnęką Si.
Etap 6) Wiąże się rusztowanie z resztami z etapów 3, 4 i 5, korzystnie stosując minimalną liczbę wiązań, zgodnych z uzasadnioną chemicznie strukturą. Zmniejsza się całą złożoną cząsteczkę w centrum aktywnym ICE.
PL 193 391 B1
Etap 7) Oblicza się energię cząsteczki, gdy ma ona konformację konieczną do wiązania się z ICE. Następnie minimalizuje się i ponownie oblicza się energię --, jest to energia konformacji wolnego związku. Energia odkształcenia wiązania potencjalnego inhibitora z ICE jest różnicą pomiędzy energią konformacji wolnego związku i energią konformacji związku związanego. Energia naprężenia powinna być mniejsza niż około 0,0418 kJ/mol. W przypadku gdy energia konformacji wiązania wynosi -0,0067 kJ/mol, a energia konformacji związku wolnego wynosi -0,0498 kJ/mol, energia naprężenia równa się 0,0422 kJ/mol.
Etap 8) Wytworzono inhibitor zaprojektowany zgodnie z powyższymi etapami, a jego wartość Ki wynosiła 150 nM.
Przykład 2
Stosując opisane poniżej sposoby otrzymano wartości stałych hamowania (Ki)i IC50 dla kilku związków według wynalazku
1. Test enzymatyczny z substratem widzialnym w UV
Badanie prowadzono z użyciem substratu sukcynylo-Tyr-Val-Ala-Asp-p-nitroanilid. Syntezę analogicznych substratów opisał L.A. Reiter (Int. J. Peptide Protein Res. 43, 87-96 (1994). Mieszanina do badań zawierała:
mlbuforu (10 mM Tris, 1mM DTT, 0,1% CHAPS @ pH 8,1) ml ICE (50 nM stężenie końcowe, szybkość 1mOD/min) mlDMSO/mieszanina inhibitora ml 400 mM substratu (końcowe stężenie 80 mM)
100 ml całkowita objętość mieszaniny reakcyjnej.
Test z widzialnym ICE prowadzono na płytce do mikromianowania z 96 studzienkami. Bufor, ICE i DMSO (gdy jest obecny inhibitor) dodano do studzienek w wymienionej kolejności. Związki inkubowano w temperaturze pokojowej przez 15 minut, zaczynając od momentu, w którym wszystkie związki zostały umieszczone we wszystkich studzienkach. Czytnik płytek do mikromianowania ustawiono na temperaturę inkubacji 37°C. Po 15 minutach inkubacji bezpośrednio do studzienek dodano substratu i reakcję monitorowano przez badanie uwalniania chromoforu (pNA) przy 405 - 603 nm w 37°C przez 20 minut. Sporządzono liniowy wykres danych a szybkość obliczano w mOD/min. DMSO stosowano tylko w badaniach z inhibitorami, a bufor stosowano do uzupełniania objętości do 100 ml w pozostałych eksperymentach.
2. Badania enzymatyczne z substratem fluoroscencyjnym
Badanie prowadzono zasadniczo zgodnie z Thornberry i in. (Nature 356, 768-774 (1992)), stosując substrat 17 przedstawiony w tym artykule. Substratem tym jest Acetylo-Tyr-Val-Ala-Asp-amino-4-metylokumaryna (AMC).
Zmieszano następujące składniki:
mlbuforu (10 mM Tris, 1mM DTT, 0,1% CHAPS @pH 8,1) mlICE (stężenie końcowe 2-10 nM) ml roztworu DMSO/inhibitor ml 150 mM substratu (30 mM stężenie końcowe)
100 ml całkowita objętość mieszaniny reakcyjnej.
Badanie prowadzono na płytce do mikromianowania z 96 studzienkami. Do studzienek dodano buforu i ICE. Związki pozostawiono do inkubowania w 37°C na 15 minut, kontrolując temperaturę w studzienkach. Po 15 minutach inkubowania rozpoczęto reakcję przez bezpośrednie dodanie substratu do studzienki i monitorowano ją @37°C przez 30minut przez uwalnianie fluoroforu AMC przy użyciu fali wzbudzania o długości 380 nm i fali emisji o długości 460 nm. Sporządzono liniowy wykres danych dla każdej studzienki i wyznaczono szybkość w jednostkach fluorescencji na sekundę.
PL 193 391 B1
Dla określenia stałej hamowania enzymu (Ki) lub sposobu hamowania (kompetytywny, bezkompetytywny i niekompetytywny), dane uzyskane w badaniach enzymu przy zmieniających się stężeniach inhibitora dopasowano komputerowo do standardowych równań kinetyki enzymu (patrz
H. Segel, Enzyme Kinetics, Wiley-lnterscience, 1975).
3. Badanie komórek
Badania IL-1 b z użyciem mieszanych populacji ludzkich jednojądrzastych komórek ludzkiej krwi obwodowej (PBMC) lub wzbogaconych przylegających komórek jednojądrzastych.
Obróbkę pre-IL-1b przez ICE można zmierzyć w hodowli komórek, przy użyciu różnych źródeł komórek. Z ludzkich PBMC pobranych od zdrowych dawców uzyskano mieszaną populację podtypów limfocytów i komórek jednojądrzastych, które wytwarzają wiele interleukin i cytokin w odpowiedzi na wiele typów stymulatorów fizjologicznych. Wzbogacone źródło normalnych monocytów do selektywnych badań produkcji cytokin przez aktywowane komórki otrzymano z przywierających jednojądrzastych komórek z PBMC.
Procedura eksperymentalna:
Przygotowano serie początkowych rozcieńczeń badanych związków w DMSO lub etanolu, z kolejnymi rozcieńczeniami w pożywce RPMI-10% FBS (zawierającej 2 mM L-glutaminy, 10 mM HEPES, 50 U i 50 mg/ml pen/strep), odpowiednio, aby otrzymać leki przy 4x końcowym badanym stężeniu, zawierającym 0,4% DMSO lub 0,4% etanolu. Końcowe stężenie DMSO wynosi 0,1% dla wszystkich rozcieńczonych środków. Miano stężenia, które obejmuje domniemaną wartość Ki dla badanegozwiązku wyznaczone w teście hamowania ICE stosuje się zasadniczo do pierwotnego skriningu związku.
Zwykle badano związki w 5-6 rozcieńczeniach i wykonano składową komórkową testu w powtórzeniu, z powtórzeniem oznaczeń ELISA dla każdego supernatantu hodowli komórkowej.
Izolacja PBMC i test na IL-1
Komórki kożuszka wyizolowano z jednej pinty ludzkiej krwi (o wydajności 40-45 ml końcowej objętości osocza z komórkami) rozcieńczono pożywką do 80 ml i nałożono po 10 ml zawiesiny komórek do każdej z probówek separacyjnych Leuko-PREP (Becton Dickinson). Po 15 minutach wirowania przy 1500-1888 xg, zassano warstwę osocze/pożywka, a następnie pipetą Pasteura zebrano warstwę komórek jednojądrzastych i przeniesiono do 15 ml stożkodennej probówki wirowniczej (Corning). Dodano pożywkę, aby doprowadzić do objętości 15 ml, komórki delikatnie wymieszano przez odwracanie i odwirowano przy 300x gprzez 15 minut. Osad PBMC ponownie zawieszono w niewielkiej objętości pożywki, komórki policzono i rozcieńczono do 6 x 10 komórek/ml.
W badaniu z komórkami, do każdej studzienki 24-studzienkowej płaskodennej płytki do hodowli (Corning) dodano 1,0 ml zawiesiny komórek, 0,5 ml rozcieńczenia badanego związku i 0,5 ml roztworu LPC (Sigma #L-3012; 20 ng/ml roztworu wytworzonego w kompletnej pożywce RPMI; końcowe stężenie LPS 5 ng/ml). Do wymieszania zawartości studzienek wystarcza zazwyczaj dodatek 0,5 ml badanego związku i LPS. Przeprowadzono badania kontrolne z trzema mieszaninami na każde badanie, z samym LPS, badanie kontrolne z rozpuszczalnikiem-nośnikiem i/lub dodatkową pożywką do doprowadzenia końcowej objętości hodowli do 2,0 ml. Hodowle komórek inkubowano przez 16-18 godzin w 37°C w obecności 5% CO2.
Pod koniec okresu inkubacji komórki zebrano i przeniesiono do 15 ml stożkodennych probówek wirowniczych. Po odwirowaniu przez 10 minut przy 200 x g, zebrano supernatanty i przeniesiono do
I, 5 probówek Eppendorfa. Należy zauważyć, do badań biochemicznych zawartości w ekstraktach cytozolowych pre-IL-1bi/lub dojrzałej IL-1bmetodą western blotting lub ELISA z surowicami odpornościowymi swoistymi wobec pre-IL-1bstosować można osady komórek.
Izolacja przylegających komórek jednojądrzastych
Wyizolowano PBMC i przygotowano jak opisano powyżej. Do studzienek najpierw dodano pożywkę (1,0 ml), a następnie0,5 ml zawiesiny PBMC. Po 1godzinie inkubowania, płytki delikatnie wytrząśnięto i nieprzylegające komórki oddessano z każdej studzienki. Studzienki następnie przemyto delikatnie trzy razy 1,0 ml pożywki i w końcu zawieszono ponownie w 1,0 ml pożywki. Wzbogacenie dla przylegających komórek wynosiło 2,5-3,0 x 105 komórek na studzienkę. Dodawanie badanych związków, LPS, warunki inkubowania komórek i obróbkę supernatantów, prowadzono jak opisano powyżej.
ELISA
Do pomiaru dojrzałej IL-1b stosowano zestaw Qantikine (R&D Systems). Badanie prowadzono zgodnie z zaleceniami producenta. Obserwowano poziomy dojrzałej IL-1b w granicach około 1-3 ng/ml,
PL 193 391 B1 zarówno w PBMC jak i kontrolach pozytywnych jednojądrzastych komórek przylegających. Badania ELISA prowadzono z rozcieńczeniami supernatantów z kontroli pozytywnej 1:5, 1:10 i 1:20, aby wybrać optymalne rozcieńczenie dla supernatantu w badanym panelu.
Zdolność hamującą związków przedstawiono w wartościach IC50, która oznacza stężenie inhibitora, przy którym wykrywa się w supernatancie 50% dojrzałej IL-1b w porównaniu z kontrolą pozytywną.
Stosując opisane badania wyznaczono następujące wartości Ki i IC50 dla związków A do N. Wzory związków A do N zamieszczono za poniższą tabelą.
Związek Ki (mM, we wskazanych badaniach)
UV-widzialny Fluorescencja Komórki
Ki mM Ki mM IC50 (mM)
A 5,5 25,0
B 8,6 20,0
C 10 >30
D 4,7
E 3,2
F 0,15 2 -4
G 4,8
H 0,023 0,0047 6 -11
I 0,0072 0,0052 2,6
J 0,012 0,0039 5 -7
K 0,010 0,0020 2 -11
L 0,014
M 0,15
N 0,95
Wzory związków A do N:
PL 193 391 B1
PL 193 391 B1
PL 193 391 B1
Przykład 3
Związki z przykładu 2 syntetyzowano, jak następuje:
H. Kwas N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-pipekolilo)-3-amino-4-oksobutanowy
Etap A. N-(tert-butoksykarbonylopipekolilo)-4-amino-5-benzyloksy-2-oksotetrahydrofuran
Reakcję kwasu N-tert-butoksykarbonylopipekolinowego (460 mg, 2,0 mmole) i N-alliloksykarbonylo-4-amino-5-benzyloksy-2-oksotetrahydrofuranu (530 mg, 1,82 mmola) prowadzono sposobem analogicznym do opisanego przez Chapmana (Bioorg. & Med. Chem. Lett. 1992, 2, 613-618) i otrzymano 654 mg związku tytułowego.
1H NMR (500 MHz, CDCl3) (występuje w postaci rotamerów) d 7,35 (m, 5H), 6,88 (br s, 1H), 4,9-4,45 (m, 4H), 3,95 (br m, 2H), 3,06 (m, 1H), 2,9 (m, 1H), 2,7 (br m, 1H), 2,45 (m, 1H), 2,2 (m, 1H), 1,7-1,5 (m, 3H), 1,45 (dwa s, 9H).
Etap B. N-pipekolilo-4-amino-5-benzyloksy-2-oksotetrahydrofuran
N-(N-tert-butoksykarbonylopipekolilo)-4-amino-5-benzyloksy-2-okso-tetrahydrofuran (654 mg) rozpuszczono w 15 ml 25% roztworu kwasu trifluorooctowego w dichlorometanie i mieszano w temperaturze pokojowej. Mieszaninę zatężono i otrzymano żywicowatą pozostałość. Pozostałość tę rozpuszczono w dichlorometanie i przemyto 10% wodorowęglanem sodu. Warstwę organiczną wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu, przesączono i zatężono, uzyskując 422 mg związku tytułowego w postaci beżowej substancji stałej.
1H NMR (500 MHz, CDCl3) d 7,38 (m, 5H),7,15 (d, 1H), 5,55 (d, 1H), 4,95-4,8 (m, 1H), 4,78 (m, 1H), 4,65 (d, 1H), 4,45 (m, 1H), 3,2 (m, 0,5H), 3,05 (m, 0,5H), 2,95 (m, 0,5H), 2,85 (m, 0,5H), 2,65 (m, 1H), 2,55-2,38 (m, 1H), 1,95 (m, 1H), 1,8 (m, 1H), 1,6 (m, 2H), 1,38 (m, 2H).
Etap C. N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-pipekolilo)-4-amino-5-benzyloksy-2-oksotetrahydrofuran
N-acetylo-tyrozynylo-walinę (464 mg, 1,44 mmola) i N-pipekolilo-4-amino-5-benzyloksy-2-oksotetrahydrofuran(412 mg, 1,3 mmola) rozpuszczono w 5 ml dimetyloformamidu i 5 ml dichlorometanu i oziębiono do 0°C. Do oziębionegoroztworu dodano 1-hydroksybenzotriazolu (HOBT; 210 mg, 1,56 mmola), a następnie chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (EDC; 326 mg, 1,7 mmola). Po mieszaniu przez 18 godzin mieszaninę rozcieńczono octanem etylu i przemyto wodą, 10% roztworem wodorosiarczanu sodu, 10% roztworem wodorowęglanu sodu i wodą. Warstwę organiczną zatężono uzyskując surową substancję stałą, którą oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (SiO2), eluując mieszaninądichlorometan:izopropanol:pirydyna, 94:6:1, i otrzymano 370 mg związku tytułowego.
1H NMR (500 MHz, CD3OD) (występuje zarówno w postaci diastereomerów, jak i rotamerów)) d 7,35 (m, 5H), 7,05 (m, 2H), 6,68 (m, 2H), 5,65-5,25 (m, 1H), 4,9-3,95 (m, 8H), 3,4-2,6 (m, 4H), 2,5-2,1 (m, 1H), 1,98 (s, 1H), 1,9 (s, 1H), 1,85 (s, 1H), 1,8-1,6 (m, 2H), 1,55-1,3 (m, 4H), 0,95-0,85 (m, 6H).
Etap D. Kwas N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-pipekolilo)-3-amino-4-oksobutanowy
Do roztworu 100 mg N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-pipekolilo)-4-amino-5-benzyloksy-2-oksotetrahydrofuranu w 10 ml metanolu dodano 60 mg Pd(OH)2 na węglu i mieszaninę pod balonem w atmosferze wodoru. Mieszaninę przesączono przez Celit i zatężono, otrzymując białą substancję stałą. Tę surową substancję rozpuszczono w 2 ml metanolu i roztarto z eterem dietylowym, otrzymując mg związku tytułowego.
1 1H NMR(500 MHz,CD3OD) (występuje zarówno w postaci diastereomerów, jaki rotamerów)) d 7,1(m,2H),6,7(m, 2H),5,2(brm,1H),4,8-3,6(m,6H),3,2-3,5(m,4H), 2,5-2,1(m,1H),1,95(trzy s,3H),1,9-1,3(m,6H), 1,1-0,7(m,6H).
Sposobem analogicznym do opisanego dla związku H wytworzono następujące związki:
J. Kwas N-[N-acetylo-tyrozynylo-walinylo)-(4-hydroksyprolinylo)]-3-amino-4-oksobutanowy
Zamiast kwasu N-tert-butoksykarbonylopipekolinowego stosowano N-tert-butoksykarbonylo-4-benzyloksyprolinę.
L. Kwas N-[2-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo)-(S)-1,2,3,4-tetrahydroizochinolino-3-karbonylo]-3-aminooksobutanowy
Kwas N-tert-butoksykarbonylopipekolinowy zastąpiono kwasem (S)-N-tert-butoksykarbonylo-1,2,3,4-tetrahydroizochinolino-3-karboksylowym.
I. Kwas N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo)-(4-fenoksyprolinylo)-3-amino-4-oksobutanowy
Etap A. Ester metylowy N-tert-butoksykarbonylo-4-fenoksyproliny
Do oziębionego roztworu (0°C) N-tert-butoksy-cis-4-hydroksyproliny (2,0 g, 8,15 mmola), fenolu (0,77g,8,15 mmola)itrifenylofosfiny(2,14g,8,15mmola)w20mltetrahydrofuranuwciągu30minut wkroplono azodikarboksylan dietylu (1,4 ml, 9 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze
PL 193 391 B1 pokojowej przez i6 godzin, po czym zatężono, uzyskując lepką pozostałość. Surową pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (SiO2), eluując mieszaniną octanu etylu i heksanu, 3:7, i otrzymano i,89 g związku tytułowego.
iH NMR (500 MHz, CDCl3) d 7,3 (m, 2H), 6,95 (m, iH), 6,85 (d, 2H), 4,9 (br m, iH), 4,55-4,i5 (m, 2H), 3,88-3,65 (m, iH), 3,70 (s, 3H), 2,58 (m, iH), 2,22 (m, iH), i,4 (3 x s, 9H).
Etap B. Chlorowodorek estru metylowego 4-fenoksyproliny
Oziębiony roztwór (łaźnia lodowa) estru metylowego N-tert-butoksykarbonylo-4-fenoksyproliny (0,6 g) w 20 ml octanu etylu barbotowano bezwodnym chlorowodorem aż do nasycenia. Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano przez 3 godziny, a następnie zatężono, otrzymując 480 mg związku tytułowego.
iH NMR (500 MHz, CDCl3) d7,22(m,2H),6,95(m,iH), 6,83(m,2H),5,i(br.,iH),4,6(brm, iH),4,06(brm, iH),3,75(s,3H),3,55(brm,iH),2,58(m,2H).
Etap C. Ester metylowy N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4-fenoksy)proliny
N-acetylo-tyrozynylo-walinę (0,524 g, 1,63 mmola) i ester metylowy 4-fenoksyproliny (0,381 g, i,48 mmola) rozpuszczono w 4 ml dimetyloformamidu i 4 ml dichlorometanu i oziębiono do 0°C.Do oziębionegoroztworudodanodiizopropyloetyloaminy(258ml, 1,86mmola), HOBT (0,24 g, 1,78 mmola) i EDC (0,37 g, 1,92 mmola) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 18 godzin. Mieszaninę rozcieńczono 400 ml octanu etylu i przemyto wodą, 10% roztworem wodorosiarczanu sodu, 10% wodorowęglanu sodu i wodą. Warstwę organiczną zatężono, uzyskując pozostałość, którą oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (SiO2), eluując mieszaniną CH2Cl2:I-PrOH:pirydyna, 94:6:1,i otrzymano360 mg związku tytułowego.
1H NMR (500 MHz, CDCl3 (występuje w postaci rotamerów)) d 7,3 (m, 2H), 7,05 (m, 1H), 6,95 (d, 2H), 6,9-6,2 (4 x d, 4H), 5,05 (br s, 1H), 4,7-3,94 (m, 5H), 2,93 (m, 1H), 2,82 (m, 1H), 2,65 (m, 1H), 2,2 (m, 1H), 2,05 (m, 1H), 1,95 (s, 3H), 1,86 (m, 1H), 0,98 (d, 3H), 0,88 (d, 3H).
Etap D. N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4-fenoksy)prolina
Do roztworu estru metylowego N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4-fenoksy)proliny (360 mg, 0,685 mmola) w 8 ml mieszaniny tetrahydrofuranu i wody (1:1) dodano wodorotlenku litu (57 mg, 1,37 mmola) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę. Mieszaninę zakwaszono dodatkiem 10% kwasu solnego, uzyskując biały osad, który zebrano i otrzymano 175 mg związku tytułowego.
1H NMR (500 MHz, DMSO-d6) d9,2 (br s, 1H), 8,05-7,95(m, 2H), 7,3 (m, 1H), 7,0-6,9 (m, 4H), 6,65 (d, 2H), 4,42 (m, 1H), 4,35 (m, 1H), 4,05-3,95 (m, 2H), 3,3 (br s, 2H), 2,75 (m, 1H), 2,55-2,38 (m, 2H), 2,2 (m, 1H), 2,0 (m, 1H), 1,7 (s, 3H), 0,95 (d, 3H), 0,85 (d, 3H).
Etap E. N-[N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4-fenoksy)prolinylo-4-amino-5-benzyloksy-2-oksotetrahydrofuran
Związek tytułowy wytworzono sposobem opisanym dla związku H, etap A, przez reakcję N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4-fenoksy)proliny i N-alliloksykarbonylo-4-amino-5-benzyloksytetrahydrofuranu.
1H NMR(500MHz, CDCl3 (występuje w postaci diastereomerycznej mieszaniny 1:1 hemiacetalu)) d7,8-6,3 (m, 17H), 5,6(d,1H),5,1-4,15(m,5H),4,15-3,75(m,2H),2,95-2,15 (m,5H),2,15-1,95 (m,1H),1,9-1,85(2xs,3H),1,1-0,75 (m,6H).
Etap F. Kwas N-[(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo)-(4-fenoksy)prolinylo]-3-amino-4-oksobutanowy
Związek tytułowy wytworzono sposobem hydrogenolizy, opisanym dla związku H w etapie D.
1H NMR (500 MHz, CD3OD (występuje w postaci diastereomerycznej mieszaniny 1:1 hemiacetalu)) d7,25 (m, 2H), 7,10-6,85(m,5H),6,65(d,2H),5,1 (brm,1H),4,65-4,05(m,5H),4,0-3,40(m, 2H),2,95-2,35(m,5H),2,25(m,1H), 2,05(m,1H),1,85(s,3H),1,0(d,3H),0,95(d,3H).
K. Kwas N-[(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo)-(4-benzyloksy)prolinylo]-3-amino-4-oksobutanowy
Etap A. Semikarbazon estru tert-butylowego kwasu N-(N-alliloksykarbonylo-4-benzyloksyprolinylo-3-amino-4-oksobutanowego
Związek tytułowy wytworzono przez reakcję N-alliloksykarbonylo-4-benzyloksyproliny i semikarbazonu estru tert-butylowego kwasu 3-amino-4-oksobutanowego (T.L. Graybill i in., Abstract of papers, 206th National Meeting of the American Chemical Society, Abstract MEDI-235. Chicago, IL (1993)) w podobnych warunkach sprzęgania peptydu, jak opisano powyżej (związek H, etap C).
1H NMR (500 MHz, CDCh) d 9,05 (br s, 1H), 7,85 (br m, 1H), 7,4-7,2 (m, 5H), 7,15 (br s, 1H), 6,55(brs, 1H), 5,9 (m, 1H), 5,1-4,9(brm,2H), 4,65-4,4(m, 4H), 4,2(brm, 1H), 3,75-3,5(m, 2H), 2,75-2,55(m,2H),2,5(brm,1H), 2,25(brm,1H),1,4(s,9H).
PL 193 391 B1
Etap B. Semikarbazon estru tert-butylowego kwasu N-(acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4-benzyloksyprolinylo))-3-amino-4-oksobutanowego
ZwiązektytułowywytworzonoprzezreakcjęN-acetylo-tyrozynylo-walinyisemikarbazonuestru tert-butylowego kwasu N-(N-alliloksykarbonylo-4-benzyloksyprolinylo)-3-amino-4-oksobutanowego w warunkach reakcji opisanych dla związku H, etap A.
1H NMR (500 MHz, CD3OD) d 7,35-7,2 (m, 6H), 7,0 (d, 2H), 6,65 (d, 2H), 4,85 (m, 1H), 4,6-4,45 (m,4H),4,3(br m,1H),4,15(m,1H),3,7(m,1H),2,95(m,1H),2,75-2,6 (m,3H),2,35(m,1H),2,1 (m,1H),1,9(s,3H),1,4(s, 9H),0,95(d,3H),0,90(s,3H).
Etap C. Kwas N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4-benzyloksyprolinylo))-3-amino-4-oksobutanowy
Semikarbazon estru tert-butylowego kwasu N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4-benzyloksyprolinylo))-3-amino-4-oksobutanowego (270 mg) rozpuszczono w 10 ml 25% roztworu kwasu trifluorooctowego w dichlorometanie i mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Mieszaninę zatężono i otrzymano stałą pozostałość. Pozostałość tę rozpuszczono w 10 ml mieszaniny metanolu, kwasu octowego i 37% formaldehydu (3:1:1) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę. Mieszaninę zatężono, a wytworzoną pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (SiO2), eluując mieszaniną dichlorometan/metanol/kwas mrówkowy (100:5:0,5). Otrzymano 37 mg związku tytułowego.
1H NMR (500 MHz, CD3OD (występuje w postaci diastereomerycznej mieszaniny 1:1 hemiacetalu)) d 7,4-7,25 (m,5H), 7,0(d, 2H), 6,65 (d,2H), 4,65-4,05 (m,7H), 3,75-3,4 (m, 2H), 3,0-2,3 (m,5H),2,2-1,95(m,2H),1,90(d,3H),1,0 (d,3H),0,95(d,3H).
Przykład 4
Stałe hamowania (Ki) i wartości IC50 dla kilku związków według wynalazku otrzymano w badaniachenzymu,stosującwidzialnywUVsubstrat,orazwbadaniachzzastosowaniemkomórek,jak opisanowprzykładzie 2. We wskazanych testach otrzymano następujące wartości Ki iIC50dla związków 7a, 7b,20a-d,21c-f, 22e, 25,28,33a-c,36a,39,43, 47a, 47b, 54a-1, 63, 69a, 69b, 84a i 84b. W nawiasach podano odpowiadające oznaczenia literowe związków. Wzory związków przedstawiono wprzykładach2i5.
Badanie
Związek UV-widzialny Ki (mM) Komórki IC50 (mM)
1 2 3
7a 35
7b 1,20
20a (= E) 3,20
20b 0,85 16,4
20c (= N) 0,95
20d 0,10 6,2
21c 0,64
21d 0,24 4,8
21e 0,22 2,9
21f 0,17 2,9
22e 0,19
25 6,20
28 12,00
33a (= A) 5,50 25,0
33b (= C) 10,00 >30,0
33c (= B) 8,60 20,0
36a (= D) 4,70
36b 0,80 17,0
39 2,500
PL 193 391 B1 ciąg dalszy
1 2 3
43 20,000
47a 0,019 2,1
47b 0,027 1,8
54a (= F) 0,150 2,7
54b (= M) 0,150 9,1
54c 1,200 >19,0
54d 1,000
54e 3,500
54f 0,900
54g (= G) 4,800 >20,0
54h 0,970
54i 0,054 2,4
54j 0,280
54k 0,085
54l 0,215 7,0
63 (= O) 0,850 4,1
69a (= R) 0,011 0,735
69b (= S) 0,050 0,745
84a (= V) 0,100 3,3
84b (= W) 0,019 0,50
P r zyk ł ad 5
Związki z przykładu 4 syntetyzowano, jak następuje:
PL 193 391 B1
Ester metylowy kwasu 3-benzyloamino-4-okso-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-6-karboksylowego (3).
Mieszaninę chlorowodorku estru etylowego kwasu (4S)-2-amino-1-pirolino-5-karboksylowego (1, 0,44 g, 2,38 mmola); otrzymanego w sposób analogiczny do wytwarzania estru metylowego, jak opisali Lee i Lown, J. Org. Chem., 52, 5717-21 (1987)); 4-etoksymetyleno-2-fenylo-2-oksazolin-5-onu (2, 0,50 g, 2,31 mmola) i metanolanu sodu (0,12 g, 2,22 mmola) w etanolu (10 ml) ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 2 godziny. Mieszaninę pozostawiono aby oziębiła się do temperatury pokojowej i zatężono pod próżnią. Pozostałość zawieszono w wodzie i dodawano 1N kwasu siarkowego, aż pH osiągnęło wartość 1. Mieszaninę wodną ekstrahowano dichlorometanem, warstwę organiczną oddzielono i zatężono pod próżnią, uzyskując 0,6 g pomarańczowej substancji stałej. Po chromatografii (szybka, SiO2, 60% octanetylu/heksan, stopniowy wzrost gradientu rozpuszczalnika do 100% octanu etylu, następnie 10% metanol/dichlorometan) otrzymano 0,5 g pomarańczowej substancji stałej. Mieszaninę tej substancji stałej i cyjanku potasu (0,03 g, 0,5 mmola) w metanolu (10 ml) ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez noc. Po oziębieniu mieszaninę reakcyjną zatężonopod próżnią i otrzymano żółtą substancję stałą. Wwyniku chromatografii (szybka, SiO2, 40% octan etylu/heksan, stopniowy wzrost gradientu rozpuszczalnika do 100% octanu etylu) uzyskano 0,22 g(31,6%) związku tytułowego:
1H NMR (d6-DMSO) d 2,25 (m, 1H), 2,65 (m, 1H), 3,15 (m, 2H),3,75 (s, 3H), 5,15 (dd, 1H), 7,5 (t, 2H), 7,6 (t, 1H), 7,95 (d, 2H), 8,6 (s, 1H), 9,5 (s, 1H).
Semikarbazon estru tert-butylowego kwasu (3S)-[(3-benzoiloamino-4-okso-4,6,7,8-tetrahydropirolo[1,2-a]pirymidyno-6-karbonylo)-amino]-4-oksobutanowego (5a i 5b).
Mieszaninę estru etylowego kwasu 3-benzoiloamino-4-okso-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-6-karboksylowego (3, 0,22 g, 0,70 mmola) i hydratu wodorotlenku litu (0,032 g, 0,76 mmola) w metanolu (5 mli tetrahydrofuranie (5 ml) mieszano przez 18 godzin w temperaturze pokojowej.
Mieszaninę reakcyjną zatężono i otrzymano sól litową kwasu 3-benzoiloamino-4-okso-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymi-dyno-6-karboksylowego (4) w postaci białej substancji stałej. Substancję tę stosowano w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania.
Oziębioną do 0°C mieszaninę semikarbazonu estru tert-butylowego kwasu (3S)-amino-4-okso-butanowego (0,163 g, 0,71 mmola; Graybill i in., Int. J. Protein Res., 44, str. 173-83 (1994)) i soli litowej kwasu 3-benzoiloamino-4-okso-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-6-karboksylowego (4) w dimetyloformamidzie (5 ml) i dichlorometanie (5 ml) potraktowano hydroksybenzotriazolem (0,104 g, 0,77 mmola) i chlorowodorkiem 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (0,148 g, 0,37 mmola). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono, aby ogrzała się do temperatury pokojowej i mieszano przez 18 godzin, a następnie wylano do wody (50 ml) i ekstrahowano octanem etylu (2 x 50 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto 1M wodnym roztworem wodorosiarczanu sodu, rozcieńczono wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (50 ml) i nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu. Warstwę zatężono pod próżnią i otrzymano 0,43 g żółtej substancji stałej. W wyniku chromatografii (szybka, SiO2, wodorotlenek amonu/metanol/dichlorometan (1:1:99,stopniowy gradient, do 1:10:90) otrzymano 0,11 g (30,9%) diastereomeru o wyższym Rf (5a): 1H NMR (500 MHz, CD3OD) d 1,45 (s, 9H), 2,29-2,35 (m, 1H), 2,6-2,7 (m, 2H), 2,8 (dd, 1H), 3,1-3,15 (m, 1H), 3,2-3,3 (m, 1H), 4,9-4,95 (m, 1H),5,2 (dd, 1H), 7,25 (d, 1H), 7,5-7,55 (m, 2H), 7,55-7,6 (m, 1H), 7,95 (d, 2H), 8,9 (s, 1H) oraz 0,11 g (30,9%) diastereomeru o niższym Rf (5b): 1H NMR (500 MHz, CD3OD) d 1,45(s, 9H), 2,3-2,4 (m, 1H), 2,6-2,7 (m, 1H), 2,7-2,8 (m, 2H), 3,1-3,15 (m, 1H), 3,2-3,3 (m, 1H), 4,85-4,95 (m, 1H), 5,15 (dd, 1H), 7,25 (d, 1H), 7,55 (t, 2H), 7,95 (d, 2H),8,9 (s, 1H). Diastereomery 5a i 5b otrzymano oddzielnie.
Kwas (3S)-[(3-benzoiloamino-4-okso-4,6,7,8-tetrahydropirolo[1,2-a]pirymidyno-6-karbonylo)-amino]-4-oksobutanowy (7a). Zawiesinę semikarbazonu estru tert-butylowego kwasu (3S)-[(3-benzoiloamino-4-okso-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-6-karbonylo)-amino]-4-okso-butanowego (5a, 0,11 g, 0,22 mmola) w dichlorometanie (7,5 ml) i kwasie trifluorooctowym (2,5 ml) mieszano przez 5 godzin. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią, pozostałość pochłonięto w dichlorometanie, zatężono pod próżnią, zawieszono w toluenie i zatężono pod próżnią, uzyskując 0,07 g semikarbazonu kwasu (3S)-[(3-benzoiloamino-4-okso-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-6-karbonylo)-amino]-4-okso-butanowego (6a) w postaci białej substancji stałej. Substancję tę zawieszono w mieszaninie 37% wodnego roztworu formaldehydu, kwasu octowego i metanolu (1:1:5) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 18 godzin. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią, a pozostałość zawieszono w acetonitrylu i zatężono pod próżnią, uzyskując 0,1 g białej substancji stałej. W wyniku chromatografii (HPLC, odwrócona faza C18, eluowanie gradientem 1% do 75% mieszaniny acetonitryl/woda (bufo42
PL 193 391 B1 rowanej 0,1% kwasu trifluorooctowego)) otrzymano 0,05 g (60%) związku 7a w postaci białej substancji stałej: RT = 7,9 min. (HPLC, C18, odwrócona faza, 1do 100% acetonitryl/woda (bufor 0,1% kwas trifluorooctowy); eluowanie gradientem 20 min.); 1H NMR (CD3OD (występuje w postaci mieszaniny anomerów w postaci hemiacyloksyacetalu, 1:1) d 2,25-2,4 (m, 1H), 2,45-2,8 (m, 4H), 3,05-3,15 (m, 1H), 4,25-4,35 (m, 1H), 4,55-4,6 (m, 1H), 5,1-5,2 (m, 1H), 7,45-7,65 (m, 3H), 7,9-8,0 (m, 2H), 8,9 (s, 1H).
Kwas (3S)-[(3-benzoiloamino-4-okso-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-6-karbonylo)-amino]-4-oksobutanowy (7b) wytworzono sposobem opisanym dla diastereomeru 7a i otrzymano 0,03 g (35%) związku 7b w postaci białej substancji stałej: RT = 8,1 min. (HPLC, C18 odwrócona faza, 1 do 100% acetonitryl/woda (bufor 0,1% kwas trifluorooctowy); 20 min. eluowanie gradientem); 1H NMR (d6-DMSO (występuje w postaci mieszaniny anomerów w postaci hemiacyloksyacetalu, 1:1) d 2,1-2,2 (m, 1H), 2,4 (d, 1H), 2,7-2,8 (m, 1H), 3,0-3,2 (m, 3H), 5,0 (dd, 1H), 5,1-5,2 (m, 1H), 5,5 (s, 1H), 5,75,8 (m, 1H), 7,55 (t, 2H), 7,67 (t, 1H), 7,95 (d, 2H), 8,55 (s, 1H), 9,0-9,15 (m, 1H), 9,4-9,5 (m, 1H).
a R = Η b R = PhCH2 c R « Ph(CH2)2 d R« Ph(CH2)3 e R = 4MeO-Ph. (CH2) 3 f R = 4HO-Ph(CH2)3
PL 193 391 B1
Kwasy imidazolo-2-karboksylowe wytworzono stosując modyfikacje opisanych sposobów (Yamaka i in., Chem. Pharm. Bull., str. 4549-52 (1983)); Suzuki i in., J. Org. Chem., 38, str. 3571-75 (1973)); i Oliver i in. J. Org. Chem. 38, str. 1437-38 (1973)).
Kwas imidazolo-2-karboksylowy (13a) wytworzono według Curtis i Brown, J. Org. Chem., 45, str. 4038-40 (1980).
Kwas 4-benzyloimidazolo-2-karboksylowy (13b) wyizolowano w postaci białawej substancji stałej; temp. topn. 153-155°C; IR (KBr) 3026-2624, 1630, 1515, 1498, 1438, 1405; 1H NMR (d6-DMSO) d 7,31 (5H, m), 7,14 (1H, s), 3,95(2H, s).
Kwas 4-(2-fenyloetylo)imidazolo-2-karboksylowy (13c) wyizolowano w postaci bladożółtej substancji stałej; temp. topn. 151-153°C; IR (KBr) 3054-2617, 1637, 1497, 1376; 1H NMR (d6-DMSO) d 7,27 (5H, m), 7,11 (1H, s), 2,92 (4H, s).
Kwas 4-(3-fenylopropylo)imidazolo-2-karboksylowy (13d) wyizolowano w postaci bladożółtej substancji stałej; temp. topn. 148-150°C; IR (KBr) 3020-2615, 1636, 1509, 1498, 1383; 1H NMR (d6-DMSO) d 7,35-7,22 (5H, m), 7,01 (1H, s),2,62 (4H, m), 1,94 (2H, m).
Kwas 4-[3-(4-metoksyfenylo)propylo]imidazolo-2-karboksylowy (13e), wyizolowano w postaci białej krystalicznej substancji stałej; temp. topn. 155-156°C (rozkład); IR (KBr) 3300-2300, 1633, 1513, 1376, 1244; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,50-7,50 (2H, bs), 7,15 (1H, s), 7,11 (2H, d, J = 8,5), 6,84 (2H, d, J =8,5), 3,71 (3H, s), 2,60-2,50 (4H, m), 1,86 (2H, m). Analiza Obliczono dla C14H16N2O3: C, 64,60; H,6,20; N, 10,76. Znaleziono: C, 64,45; H, 6,21; N, 10,70.
Kwas 4-[3-(4-hydroksyfenylo)propylo]imidazolo-2-karboksylowy (13f). Roztwór estru etylowego związku 13e (1,15 g, 4,0 mmola) w suchym dichlorometanie (50 ml) w temperaturze 0°C potraktowano tribromkiem boru (16 ml, 1,0 M roztwór w CH2Cl2, 16,0 mmola). Po 15 minutach w temperaturze 0°C mieszaninę ogrzano do 25°C i mieszano przez 16 godzin. Mieszaninę reakcyjną oziębiono w łaźni lodowej i reakcję przerwano wkraplając wodę (20 ml). Wytworzoną mieszaninę mieszano krótko w temperaturze 25°C, a następnie przesączono. Przesącz dokładnie zobojętniono dodatkiem stałego NaHCO3 i otrzymano związek 13f (700 mg, 71%) w postaci białej substancji stałej: temp. topn. 186-187°C (rozkład) (rekrystalizowany z MeOH); IR (KBr) 3500-2400, 2935, 1640, 1516, 1396, 1232; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,83 (3H, bs), 7,16 (1H, s),6,98 (2H, d, J = 8,2), 6,66 (2H, d, J = 8,2), 2,60-2,40 (4H, m), 1,84 (2H, m). Analiza. Obliczono dla C13H14N2O3: C, 63,40; H, 5,73; N, 11,38. Znaleziono:
C, 62,96; H, 5,70; N, 11,27.
2 (2R,S, 3S) N2-tert-butoksykarbonylo-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (14). Do roztworu (2R,S, 3S) 3-(N-alliloksykarbonylo)amino-2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuranu (Chapman, Biorg. Med. Chem. Lett., 2, str. 613-618 (1992); (2,91 g, 10 mmoli)), N-tert-butoksykarbonylo-L-alaniny (2,08 g, 11 mmoli) i chlorku bis(trifenylofosfino)palladu (II) w dichlorometanie wkroplono wodorku tri-n-butylocyny (4,0 ml, 14,9 mmola) aż kolor roztworu stał się ciemnopomarańczowy. Dodano hydroksybenzotriazolu (2,70 g, 20 mmoli) i mieszaninę oziębiono do 0°C. Dodano chlorowodorku 1-(3-dimetyloamino-propylo)-3-etylokarbodiimidu (2,30 g, 12 mmoli), po czym mieszaninę pozostawiono aby powoli ogrzała się do temperatury pokojowej w ciągu 4 godzin. Mieszaninę rozcieńczono octanemetylu (250 ml) i przemyto 1N kwasem solnym (3 x 150 ml), nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (3 x 150 ml) i solanką (2 x 150 ml), po czym wysuszono (MgSO4, przesączono i zatężono. Surowy produkt oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (50-70% octan etylu/heksan) i otrzymano 3,17 g (84%) mieszaniny diastereomerów. Po rekrystalizacji (octan etylu-heksan) uzyskano bezbarwne kryształy: temp. topn. 132-145°C; IR (KBr) 3357, 3345, 1781, 1688, 1661, 1535, 1517, 1165; 1H NMR (d6-DMSO) d 8,49 (d, J = 6,8), 8,23(d, J = 7,4), 7,40 (5H, m), 7,01 (1H, m), 5,68 (d, J = 5,0), 4,75 (m), 4,31 (m), 3,97 (1H, m), 2,82 (m), 3,11 (m),2,82 (m), 2,59 (m), 2,45 (m), 1,40 (9H, s), 1,20 (d, J= 7,2), 1,16 (d, J = 7,2). Analiza. Obliczono dla C19H26N2O2: C,60,31; H, 6,92; N, 7,40. Znaleziono: C, 60,30; H, 6,91; N, 7,38.
(2R,S, 3S) tert-butoksykarbonylo-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-prolinoamid (15) wytworzono metodą opisaną dla związku 14 i otrzymano 1,64 g (81%) bezbarwnej szklistej substancji. IR (KBr) 3317, 2978, 1797, 1697, 1670, 1546, 1400, 1366, 1164, 1121; 1H NMR (CDCl3) d 7,68 (1H, brm), 7,35 (5H, m); 5,53 (d, J =5,2), 5,43 (s), 4,93-4,61 (m), 4,44 (m), 4,25 (brm), 3,39 (2H, brm), 3,10-2,81 (1H, m), 2,44 (1H, m), 2,32 (brm), 1,88 (brm), 1,67 (brm), 1,42 (9H, s).
(2R, S, 3S) N-(N-tert-butoksykarbonylo-(4(R)-fenoksy-L-prolinylo)-3-amino-2-benzyloksy-5-okso-tetrahydrofuran (16) wytworzono metodą opisaną dla związku 14 i otrzymano 530 mg (84%) bezbarwnej amorficznej substancji stałej: 1HNMR (CDCl3) d 7,65 (1H, m), 7,4-7,2 (7H, m), 6,95 (1H, m), 6,85 (1H, m), 5,55 (1H, d), 4,95 (1H, d), 4,8-4,7 (1H, brm), 4,65 (1H, d), 4,55-4,45 (1H, brm), 4,4-4,3
PL 193 391 B1 (0,5H, brm), 3,95-3,85 (0,5H, brm), 3,75-3,58 (2H, m), 2,95-2,8 (1H, m), 2,7-2,55 (1H, m), 2,54-2,4 (1H, m), 2,35-2,2 (1H, m), 1,4 (9H, s).
(2R,S, 3S) N2-[4-(3-fenylopropylo)imidazolo-2-karbonylo]-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-4-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (17d). Do roztworu (2R,S, 3S) N2-tert-butoksykarbonylo-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamidu (14) (1,00 g, 2,64 mmola) w dichlorometanie (7 ml) w temperaturze 0°C dodano kwasu trifluorooctowego (7 ml). Mieszaninę mieszano w temperaturze 0°C przez 75 minut. Mieszaninę zatężono, a pozostałość potraktowano eterem dietylowy, po czym eter usunięto pod próżnią. Procedurę tę powtórzono dwa razy i otrzymano bladożółtą szklistą substancję. Substancję tę rozpuszczono w DMF (20 ml). Następnie do roztworu tego dodano diizopropyloetyloaminy (1,38 ml, 7,92 mmola), a następnie kwasu 4-(3-fenylopropylo)imidazolo-2-karboksylowego (13d) (0,67 g, 290 mmoli), chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (0,56 g, 2,90 mmola) i hydroksybenzotriazolu (0,71 g, 5,28 mmola). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 godzin, po czym przelano do solanki. Mieszaninę esktrahowano octanem etylu (3 x 50 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (2 x 100 ml) i solanką (2 x 100 ml), wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (octan etylu) i otrzymano 0,99 g (76%) związku 17d w postaci mieszaniny diastereomerów: IR (KBr) 3293, 3064, 2937, 1793, 1650, 1530, 1451, 1446, 1119; 1H NMR (CDCl3) d 7,96 (brm), 7,62 (brd), 7,36-7,10 (10H, m),6,88 (s), 6,86 (s), 5,53 (d, J =5,2), 5,48 (s), 4,87-4,52 (4H, m), 3,11-2,38 (2H, m), 2,65 (4H, m), 1,99 (2H, m), 1,47 (d, J = 6,9), 1,46 (d, J = 7,0).
W podobny sposób wytworzono następujące związki:
(2R,S, 3S) N2-(imidazolo-2-karbonylo)-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (17a) wyizolowano w postaci bladożółtej substancji stałej: IR (KBr) 3289, 3056, 2937, 1793, 1664, 1642, 1528, 1453, 1440, 1124; 1H NMR (d6-DMSO) d 13,13 (1H, brs),8,67 (d, J = 7,0), 8,48(d, J = 7,8), 8,29 (d, J = 6,8), 8,25 (d, J = 7,6), 7,40-7,34 (6H, m), 7,11 (1H, s), 5,69 (d, J = 5,0), 5,49 (d,
J= 0,8), 4,85-4,31 (4H, m), 3,19-2,42 (2H, m), 1,38 (d, J = 7,4), 1,34 (d, J = 7,4).
2 (2R,S, 3S) N2-(4-benzyloimidazolo-2-karbonylo)-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (17b) wyizolowano (75%) w postaci bladożółtej szklistej substancji: IR (KBr) 3294, 3031, 2937, 1792, 1650, 1530, 1453, 1444, 1119; 1H NMR (CDCl3) d 7,99 (brm), 7,75 (brd), 7,36-7,11 (10H, m), 6,81 (1H, s), 5,51, 5,45 (d, s, J = 5,3), 4,85-4,47 (4H, m), 3,95 (2H, s), 3,04-2,72 (1H, m), 2,48-2,35(1H, m), 1,44 (d, J = 6,9), 1,43 (d, J = 7,1).
(2R,S, 3S) N2-[4-(2-fenyloetylo)imidazolo-2-karbonylo]-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (17c) wyizolowano (79%) w postaci bladożółtej szklistej substancji: IR (KBr) 3292, 3029, 2936, 1793, 1650, 1530, 1453, 1444, 1119; 1H NMR (CDCl3) d 8,06 (brm),7,70 (brs), 7,39-7,15 (10H, m), 6,82 (s), 6,81 (s), 5,52 (d, J =5,2), 5,48 (s), 4,87-4,53 (4H, m), 2,95 (4H, m), 3,14-2,37 (2H, m), 1,48 (d, J = 6,5), 1,45 (d, J = 6,7).
(2R,S, 3S) 1-[4-(2-fenyloetylo)imidazolo-2-karbonylo]-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-prolinoamid (18c) wyizolowano (79%) w postaci bladożółtej szklistej substancji: IR (KBr) 3422, 2959, 1795, 1685, 1611, 1497, 1116; 1H NMR (d6-DMSO) d12,78-12,59 (1H, m),8,61-8,34 (1H, m), 7,39-7,22 (10H, m), 6,99-6,61 (1H, m), 5,71-5,26 (1H, m), 4,85-4,02 (4H, m), 3,63 (1H, m), 3,18-1,74 (11H, m).
(2R,S, 3S) 1-[4-(3-fenylopropylo)imidazolo-2-karbonylo]-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-prolinoamid (18d) wyizolowano (87%) w postaci bezbarwnej szklistej substancji: IR (CH2Cl2) 3422, 3214, 2945, 1794, 1685, 1604, 1496, 1117; 1H NMR (d6-DMSO) d 12,71 (1H, brm), 8,61-8,34 (1H, m), 7,45-7,18 (10H, m), 7,05-6,64 (1H, m), 5,70-5,28 (1H, m), 4,85-4,02 (4H, m), 3,62 (1H, m), 3,18-1,71 (13H, m).
(2R,S, 3S) 1-{4-[3-(4-metoksyfenylo)propylo]imidazolo-2-karbonylo}-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-prolinoamid (18e) wyizolowano (72%) w postaci białej szklistej substancji stałej: temp. topn. 62-65°C; (IR) (KBr) 3213, 2937, 1793, 1680, 1606, 1512, 1245; 1H NMR (d6-DMSO) d 12,71, 12,67, 12,58 (1H, 3 x bs), 8,60-8,30 (1H,m), 7,40-7,20 (5H,m), 7,15-6,55 (5H, m), 5,66-5,20 (1H,m), 4,81-4,59 (2H, m), 4,55-4,05 (2H, m), 3,71 (3H, s), 3,65-3,45 (1H, m), 3,15-1,50 (13H, m). FABSMS m/e 547 (M+, 100%), 439, 412, 340, 312, 243, 177, 154.
(2R,S, 3S) 1-{4-[3-(4-hydroksyfenylo)propylo]imidazolo-2-karbonylo}-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-prolinoamid (18f) wyizolowano (70%) w postaci jasno-żółtej szklistej substancji stałej: temp. topn. 86-90°C; IR (KBr) 3298, 1790, 1669, 1606, 1515, 1242; 1H NMR (d6-DMSO) d 12,66, 12,56 (1H, 2 xbs), 9,14 (1H, s), 8,57-8,30 (1H, m), 7,36-7,30 (5H, m), 7,02-6,83 (3H, m),
PL 193 391 B1
6,70-6,57 (2H, m), 5,65-5,28 (1H, m), 4,80-4,49 (2H, m), 4,50-4,05 (2H, m), 3,65-3,45 (1H, m), 3,15-1,55 (13H, m). FABMS m/e 533 (M+, 100%) 425, 298, 229, 176, 154.
1-{5-[3-(4-metoksyfenylo)propylo]-1H-imidazolo-2-karbonylo}-4(R)-fenoksypirolidyno-2(S)-karbonylo-(tetrahydro-2(R,S)-benzyloksy-5-oksofuran-3(S)-ylo)amid (19e) wyizolowano (77%) w postaci klarownej bezbarwnej amorficznej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d 9,95-9,75 (1H, m), 7,95 (1H, brs), 7,40-7,2 (7H, m), 7,2-6,78 (7H, m), 5,65-5,6 (1H, m), 5,55-5,45 (1H, m), 5,3-5,2 (1H, m), 5,15-5,0 (1H, m), 4,95-4,75 (1H, m), 4,7-4,6 (1H, m), 4,5-4,4 (1H, m), 4,35-4,25 (1H, m), 3,8 (3H, s), 3,05-1,75 (10H, m).
Kwas (3S) 3-{N-[4-(3-fenylopropylo)imidazolo-2-karbonylo]-L-alaninylo}amino-4-okso-butanowy (20d). Mieszaninę (2R,S, 3S) N2-[4-(3-fenylopropylo)imidazolo-2-karbonylo]-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-4-okso-3-furanylo)-L-alaninoamidu (0,93 g, 1,90 mmola) i 10% palladu na węglu aktywnym (0,93 g) w metanolu (100 ml) mieszano w atmosferze wodoru przez 5 godzin. Wytworzoną mieszaninę przesączono i zatężono, uzyskując bezbarwną szklistą substancję. Po rekrystalizacji z mieszaniny metanolu i eteru dietylowego otrzymano 401 mg (53%) związku 20d w postaci bezbarwnej substancji stałej; temp. topn. 94-96°C; [a]D27 +1 6,4° (c 0,5, MeOH); IR (KBr) 3300, 3287, 1786, 1732, 1659, 1651, 1532, 1451; 1H NMR (CD3OD) d7,19 (5H, m), 6,91 (1H, s), 4,60-4,46 (2H, m), 4,27 (1H, m), 2,63 (4H, m),
2.75- 2,40 (2H, m), 1,96 (2H, m), 1,44 (3H, d, J = 7,0).
W podobny sposób wytworzono następujące związki:
Kwas (3S) 3-[N-(imidazolo-2-karbonylo)-L-alaninylo]amino-4-oksobutanowy (20a, E) wyizolowano (83%) w postaci bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 115°C; [a]D25+4,4° (c 0,5, MeOH); IR (KBr) 3303, 1782, 1658, 1650, 1563, 1521, 1454; 1H NMR (CD3OD) d7,18 (2H, s), 4,55 (2H, m),4,27 (1H, m), 2,56 (2H, m), 1,45 (d, J = 7,1), 1,44 (d, J = 7,0).
Kwas (3S) 3-[N-(4-benzyloimidazolo-2-karbonylo)-L-alaninylo]amino-4-oksobutanowy (20b)wyizolowano (56%) w postaci bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 113-115°C; [a]D29 +18,2° (c 0,5, MeOH). IR (KBr) 3301, 3288, 1783, 1727, 1650, 1521, 1452; 1H NMR (CD3OD) d7,25 (5H, m), 6,90 (1H, s), 4,59-4,45 (2H, m), 4,26 (1H, m), 3,95 (2H, s), 2,74-2,39 (2H, m), 1,42 (3H, d, J = 7,0). Analiza. Obliczono dla C18H20N4O5: C, 56,69; H, 5,55; N, 14,69. Znaleziono: C, 57,06; H, 5,54; N, 14,41.
Kwas (3S) 3-{N-[4-(2-fenyloetylo)imidazolo-2-karbonylo]-L-alaninylo}amino-4-oksobutanowy (20c; N) wyizolowano (53%) w postaci bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 102-104°C; [a]D27 +13,7° (c 0,5, MeOH); IR (KBr) 3299, 3289, 1785, 1732, 1531, 1452; 1H NMR (CD3OD) d 7,20 (5H, m), 6,82 (1H, s), 4,60-4,46 (2H, m), 4,29 (1H, m), 2,92 (4H, s), 2,76-2,41 (2H, m), 1,44 (3H, 2 x d, J = 7,1). Analiza. Obliczono dla C19H22N4O5: C, 56,43; H, 5,98; N, 13,85. Znaleziono: C, 56,65; H, 5,84; N, 13,91.
Kwas (3S) 3-{N-[4-(2-fenyloetylo)imidazolo-2-karbonylo]-L-prolinylo}amino-4-oksobutanowy (21 c) wyizolowano (85%) w postaci szklistej bezbarwnej substancji; temp. topn. 101-103° (metanol-eter dietylowy); [a]D27 -63,8° (c 0,25, MeOH); IR (KBr) 3275, 1784, 1728, 1664, 1606, 1498, 1429; 1H NMR (CD3OD) d 7,24 (5H, m), 6,83 (s), 6,79 (s), 4,58-4,14 (3H, m), 3,69 (1H, m), 2,93 (4H, brs),
2.75- 1,99 (6H, m). Analiza. Obliczono dla C21H24N4O5 H2O: C, 58,60; H, 6,90; N, 13,02. Znaleziono: C, 58,34; H, 5,96; N, 12,67.
Kwas (3S) 3-{N-[4-(3-fenylopropylo)imidazolo-2-karbonylo]-L-prolinylo}amino-4-oksobutanowy (21d) wyizolowano (81%) w postaci szklistej bezbarwnej substancji; temp. topn. 91-94°C; (metanol-eter dietylowy); [a]D25 -68° (c0,25, MeOH); IR (KBr) 3277, 2939, 1784, 1727, 1662, 1606, 1498, 1429; 1H NMR (CD3OD) d7,29-7,16 (5H, m), 6,92 (s), 6,86 (s), 4,58-4,16 (3H, m), 3,71 (1H, m), 2,75-1,92 (13H, m). Analiza. Obliczono dla C22H26N4O5 H2O: C, 59,45; H, 6,35; N, 12,60. Znaleziono: C, 59,75; H, 6,21; N, 12,41.
Kwas (3S) 3-{N-[4-[3-(4-metoksyfenylo)propylo]imidazolo-2-karbonylo]-L-prolinylo}amino-4-oksobutanowy (21e) wyizolowano (65%) w postaci szklistej białej substancji stałej; temp. topn. 101-105°C; [a]D23 -60,5 (c 0,05, MeOH); IR (KBr) 3231, 1784, 1726, 1611, 1512, 1245; 1H NMR (CD3OD) d7,09 (2H, d, J = 8,6), 6,85 (1H, 2 x s), 6,81 (2H, d, J = 8,6), 5,45-5,30 (1H, m), 4,64-4,46 (1H, m), 4,28-4,10 (2H, m), 3,75 (3H, s), 3,74-3,66 (1H, m), 2,67-1,84 (13H, m). Analiza. Obliczono dla C23H28N4O6 H2O: C, 58,22; H, 6,37; N, 11,81. Znaleziono: C, 58,39; H, 6,34; N, 11,45; FABMS m/e 457 (M+), 405, 312, 243, 215, 176, 154 (100%).
Kwas (3S) 3-{N-[4-[3-(4-hydroksyfenylo)propylo]imidazolo-2-karbonylo]-L-prolinylo}amino-4-oksobutanowy (21f) wyizolowano (43%) w postaci szklistej białej substancji stałej; temp. topn. 114-118°C; [a]D25 -55,7 (c 0,05, MeOH); IR (KBr) 3288, 2935, 1780, 1715, 1662, 1610, 1515, 1441; 1H NMR (CD3OD) d6,99 (2H, d, J = 8,5), 6,91, 6,85 (1H, 2 x s), 6,68 (2H, d, J = 8,5), 5,45-5,30 (1H, m), 4,60-4,47 (1H, m), 4,30-4,10 (2H, m), 3,80-3,55 (1H, m), 2,70-1,80 (13H, m). Analiza. Obliczono dla
PL 193 391 B1
C22H26N4O6 H2O: C, 57,38; H, 6,13; N, 12,17. Znaleziono: C, 57,68; H, 6,25; N, 11,66. FABMS m/e 443 (M+), 298, 229, 154 (100%).
Kwas 3(S)-[(1-{5-[3-(4-metoksyfenylo)propylo]-1H-imidazolo-2-karbonylo}-4(R)-fenoksypirolidyno-2(S)-karbonylo)amino]-4-oksobutanowy (22e) wyizolowano (43%) w postaci beżowej substancji stałej: 1H NMR (CD3OD) d 7,35-7,2 (3H, m), 7,15-7,0 (2H, m), 6,98-6,85 (3H, m), 6,83-6,77 (2H, d), 5,4-5,1 (1H, m), 4,65-4,5 (1H, m), 4,35-4,2 (2H, m), 4,15-3,90 (1H, m), 3,78 (3H, s), 3,62-3,48 (1H, m), 2,78-2,25 (8H, m), 2,02-1,9 (2H, m).
Ester tert-butylowy kwasu {fenetylo-[5-(3-propylo)-1H-imidazolo-2-karbonylo]amino}octowego (23). Oziębiony do 0°C roztwór kwasu 4-(3-fenylopropylo)-imidazolo-2-karboksylowego (13d) (150 mg, 0,65 mmola) i estru tert-butylowego N-(2-fenetylo)glicyny (140 mg, 0,59 mmola) w 5 ml bezwodnego dimetyloformamidu potraktowano diizopropyloetyloaminą (154 ml, 0,89 mmola), hydroksybenzotriazolem (160 mg, 1,18 mmola) i chlorowodorkiem 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (136 mg, 0,71 mmola). Po mieszaniu przez 36 godzin mieszaninę reakcyjną przelano do nasyconego wodnego roztworu chlorku sodu i ekstrahowano octanem etylu (3 x 50 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto dwukrotnie nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (2x)i nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (1x), wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod próżnią, uzyskując brązowy olej. Po chromatografii (szybka, SiO2, 30% octan etylu/heksan) uzyskano 160 mg (61%) związku 23 w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d 7,38-7,14 (10H, m), 6,85-6,8
PL 193 391 B1 (1H, m), 4,84-4,76 (1H, d), 4,5-4,42 (1H, m), 4,07-4,0 (1H, d), 3,78-3,72 (1H, m), 3,12-2,94 (2H, 2 x m),
2,75-2,55 (4H, m), 2,1-1,95 (2H, m), 1,5-1,45 (9H, 3 x s).
Semikarbazon estru tert-butylowego kwasu (3S)-(2-fenetylo-[5-(3-fenylopropylo)-1H-imidazolo-2-karbonylo]amino}acetyloamino)-4-oksobutanowego (24). Ester 23 (160 mg, 0,375 mmola) przez 4 godziny traktowano 25% roztworem kwasu trifluorooctowego i dichlorometanu (7 ml). Mieszaninę zatężono pod próżnią i otrzymano 180 mg kwasu. Kwas ten (180 mg, 0,357 mmola) sprzężono z semikarbazonem estru tert-butylowego kwasu (3S)-3-amino-4-oksobutanowego (161 mg, 0,357 mmola), jak opisano w przypadku wytwarzania związków 5a i 5b, i otrzymano 86 mg (33%) związku 24 (jeden diastereomer) w postaci białej substancji stałej. 1HNMR (CDCl3) d 10,08-9,78 (1H, 2d), 9,25-9,15 (1H, m), 8,35-8,10 (1H, 2m), 7,9-7,85 (1H, 2s), 7,40-7,05 (10H, m), 6,9-6,75 (1H, m), 6,3-5,8 (1H, br s), 5,2-4,65 (2H, m), 4,35-3,5 (3H, m), 3,25-3,0 (2H, m), 2,9-2,45 (6H, m), 2,05-1,8 (2H, m), 1,4 (9H, s).
Trifluorooctan kwasu (3S)-(2-{fenetylo-[5-(3-fenylopropylo)-1H-imidazolo-2-karbonylo]-amino}acetyloamino)-4-oksobutanowego (25) wytworzono sposobem opisanym dla związku 7a i otrzymano 32 mg (82%) związku w postaci białej substancji stałej: 1H NMR (CD3OD) d 7,05-7,35 (m, 11H), 4,65 (m, 1H), 4,4 (m, 1H), 4,3 (s, 2H), 3,6-4,0 (m, 2H), 2,5-2,95 (m, 8H), 2,05 (m, 2H).
Ester metylowy kwasu 7-[5-(3-fenylopropylo)-1H-imidazolo-2-karbonylo]-1,4-ditia-7-azaspiro[4.4]nonano-8(S)-karboksylowego (26). Kwas 4-(3-fenylopropylo)imidazolo-2-karboksylowy (13d) sprzężono z bromowodorkiem estru metylowego kwasu 1,4-ditia-7-azaspiro[4.4]nonano-8(S)-karboksylowego (Smith i in. J. Med. Chem., 31, str. 875-85 (1988)) sposobem opisanym dla związku 23 i otrzymano 140 mg (65%) związku tytułowego w postaci żółtej żywicy: 1H NMR (CDCl3) d 7,34-7,15 (5H, m), 6,98-6,8 (1H, 3s), 5,7-5,65 (0,5H, m), 5,2-5,1 (1H, m), 4,82-4,75 (0,5H, m), 4,4-4,35 (1H, m), 4,05 (1H, d), 3,75-3,7 (3H, 2s), 3,4-3,3 (4H, m), 2,95-2,45 (8H, m), 2,05-1,95 (2H, m).
Semikarbazon estru tert-butylowego kwasu (3S)-({7-[5-(3-fenylopropylo)-1H-imidazolo-2-karbonylo]-1,4-ditia-7-azaspiro[4.4]nonano-8(S)-karbonylo}-amino)-4-oksobutanowego (27).
Zgodnie z procedurą opisaną dla związku 4, ester 26 przeprowadzono w jego kwas, który następnie sprzężono z semikarbazonem estru tert-butylowego kwasu (3S)-3-amino-4-oksobutanowego, jak opisano dla związku 24, i otrzymano 70 mg (33%) brązowej substancji stałej: 1H NMR (CD3OD) d 7,28-7,10 (5H, m), 6,90 (1H, br s), 4,94 (1H, m), 3,96-3,86 (2H, q), 3,35-3,25 (4H, d), 3,0 (2H, s), 2,73-2,59 (6H, m), 2,0-1,92 (2H, m), 1,44 (9H, s).
Kwas (3S)-({7-[5-(3-fenylopropylo)-1H-imidazolo-2-karbonylo]-1,4-ditia-7-azaspiro[4.4]nonano-8(S)-karbonylo}-amino)-4-oksobutanowy (28) wytworzono sposobem opisanym dla związku 7a i otrzymano 17 mg (26%) jasnobrązowej substancji stałej. 1H NMR (CD3OD) d7,4 (s, 1H), 7,1-7,25 (m, 5H), 4,9 (m, 1H), 4,6 (m, 1H), 4,3 (m, 1H), 3,95 (s, 2H), 3,25-3,4 (m, 4H), 3,0 (d, 2H), 2,6-2,8 (m, 5H), 2,45 (m, 1H), 2,05 (m, 2H).
a R = Ph(CH2)2 b R = 4CF3-Ph(CH2)2 c R = PhCH2
PL 193 391 B1
Estry kwasu 4,5-dihydroimidazolo-4-karboksylowego (29) wytworzono przez modyfikację sposobu opisanego przez Jonesa i in., Tetrahedron Lett., 29, str. 3853-56 (1988).
(4R,S) 2-(2-fenyloetylo)-4,5-dihydroimidazolo-4-karboksylan metylu (29a). Przez roztwór hydrocynamonitrylu (3,28 ml, 25 mmola) w metanolu (125 ml) w temperaturze 0°Cprzez 45 minut barbotowano suchy chlorowodór. Rozpuszczalniki usunięto i otrzymano imidan, który rozpuszczono w metanolu (125 ml) wraz z 2,3-diaminopropionianem metylu (25 mmola) (Jones i in., supra). Mieszaninę utrzymywano w temperaturze pokojowej przez 2,5 godziny, a następnie zatężono do żółtego oleju. Surowy produkt oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (10-20% metanol/dichlorometan) i otrzymano 3,52 g (61%) bezbarwnej szklistej substancji: 1H NMR (CDCl3) d 7,30-7,15 (5H, m), 4,63 (1H, t, J = 9,7), 3,96 (2H, d, J = 9,7), 3,72 (3H, s), 3,10 (4H, m), 13C NMR (CDCl3) d171,3, 138,3, 128,4, 128,2, 126,6, 57,3, 53,0, 47,7, 31,7, 27,9.
(4R,S) 2-[2-(4-trifluorometylofenylo)etylo]-4,5-dihydroimidazolo-4-karboksylan metylu (29b) wytworzono sposobemopisanym dla związku 29a i otrzymano 6,80 g (78%) bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 136-141°C; 1H NMR (CDCl3) d7,45 (4H, s), 4,71 (1H, dd, J = 8,6, 10,8), 4,02 (2H, m), 3,73 (3H, s), 3,19 (4H, m).
Estry kwasu imidazolo-4-karboksylowego 30 wytworzono modyfikując sposób opisany przez Martina i in., J. Org. Chem., 33, str. 3758-61 (1968).
2-(2-fenyloetylo)imidazolo-4-karboksylan metylu (30a). Mieszaninę (4R,S) 2-(2-fenyloetylo)-4,5-dihydroimidazolo-4-karboksylanu metylu (29a) (3,40 g, 14,64 mmola), chloroformu (75 ml) i tlenku manganu (IV) (13,0 g, 150 mmoli) ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 21 godzin, a następnie gorącą przesączono. Substancje stałe przemyto chloroformem i metanolem. Połączone przesączę zatężono i otrzymano żółto-brązową substancję stałą, którą oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (2-5% metanol/dichlorometan) i otrzymano 1,46 g (43%) bladożółtej substancji stałej: temp. topn. 151-155°C; IR (KBr) 3028, 2946, 1720, 1533, 1433, 1348, 1195, 1166; 1H NMR (CDCl3) d 7,62(1H, s), 7,26-7,02 (5H, m), 3,82 (3H, s), 3,03 (4H, brs), 13C NMR (CDCl3) d 162,9, 150,2, 140,3, 128,5, 128,2, 126,3, 51,5, 34,5, 30,4. Analiza. Obliczono dla C13H14N2O2: C, 67,81; H, 6,13; N, 12,16. Znaleziono: C, 67,70; H, 6,15; N, 12,16.
2-[2-(4-trifluorometylofenylo)etylo]imidazolo-4-karboksylan metylu (30b) wytworzono metodą opisaną dla związku 30a. Po rekrystalizacji z octanu etylu otrzymano 1,89 g (33%) zabarwionych na kremowo kryształów: temp. topn. 225-26°C; IR (KBr) 3239, 2951, 1715, 1532, 1331, 1158, 1105, 1068; 1H NMR (CDCl3) d 7,61 (1H, s), 7,54 (2H, d, J =8,1), 7,26 (2H, d, J = 8,1), 3,89 (3H, s), 3,10 (4H, m). Analiza. Obliczono dla C14H13F3N2O2: C, 56,38, H, 4,39; N, 9,39; F, 19,11. Znaleziono: C, 56,23; H, 4,44; N, 9,33; F, 19,08.
Kwas 2-(2-fenyloetylo)imidazolo-4-karboksylowy (31a). Mieszaninę 2-(2-fenyloetylo)imidazolo-4-karboksylanu metylu (31a) (1,38 g, 6 mmoli), metanolu (30 ml) i 1M wodnego roztworu wodorotlenku sodu (30 ml) ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 16 godzin. Metanol usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a wytworzony wodny roztwórzobojętniono 4M kwasem solnym, w wyniku czego wytrąciła się żółta stała substancja. Substancję tę zebrano, przemyto wodą i wysuszono. Otrzymano 1,18 g (91%) bladożółtej substancji stałej: temp. topn. 117-120°C; IR (KBr) 3375, 3131,2616, 2472, 1638, 1592,1551, 1421, 1388, 1360; 1H NMR (d6-DMSO) d 7,59 (1H, s), 7,26 (5H, m), 2,99 (4H, m). Analiza. Obliczono dla C12H12N2O2 0,25H2O: C, 65,29; H, 5,71; N, 12,69. Znaleziono: C, 65,00; H, 5,64; N, 12,58.
Kwas 2-[2-(4-trifluorometylofenylo)etylo]imidazolo-4-karboksylowy (31b) wytworzono sposobem opisanym dla związku 31a i otrzymano 1,09 g (76%) bladożółtej substancji stałej: temp. topn. 126-130°C; IR (KBr) 3339, 2640-2467, 1638, 1589, 1545, 1383, 1323; 1H NMR (d6-DMSO) d7,69 (2H, d, J = 8,0), 7,59 (1H, s), 7,47 (2H, d, J = 8,0), 3,06 (4H, m).
(2R,S,3S) N2-[2-(2-fenyloetylo)imidazolo-4-karbonylo]-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (32a). Do oziębionego do 0°C roztworu (2R,S, 3S) N2-tert-butoksykarbonylo-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamidu (14) (1,59 g, 4,20 mmola; Chapman, Biorg. Med.Chem. Lett., 2, str. 613-18 (1992)) w dichlorometanie (15 ml) dodano kwasu trifluorooctowego (15 ml). Mieszaninę mieszano w temperaturze °C przez 1 godzinę, a następnie zatężono. Pozostałość potraktowano eterem, a następnie eter usunięto pod próżnią. Procedurę tę powtórzono dwukrotnie i otrzymano bladożółtą szklistą substancję. Substancję tę rozpuszczono w DMF (20 ml), a następnie do roztworu dodano diizopropyloetyloaminy (2,19 ml,12,6 mmola), kwasu 2-(2-fenyloetylo)imidazolo-4-karboksylowego (31a) (1,0 g, 4,62 mmola), chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (0,89 g, 4,62 mmola) i hydroksybenzotriazolu (1,14 g, 8,40 mmoPL 193 391 B1 la). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 godzin, po czym przelano do solanki. Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (3 x 50 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, a następnie solanką, wysuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (2-10% izopropanol w dichlorometanie, potem 0-6% izopropanol w octanie etylu) i otrzymano 1,10 g (55%) związku 32a w postaci mieszaniny diastereomerów: IR (KBr) 3278, 3065, 1790, 1641, 1577, 1545, 1499, 1454, 1120; 1H NMR (CDCl3) d 10,26 (1H, s), 8,14 (1H, s), 7,66 (d, J =7,0), 7,56 (d, J =7,0), 7,43 (1H, s), 7,31-7,11 (10H, m), 5,49 (d, J =5,6), 5,48 (s), 4,83-4,41 (4H, m), 3,04-2,41 (2H, m), 2,99 (4H, s), 1,45 (d, J = 7,0), 1,44 (d, J2 = 7,0).
(2R,S, 3S) N2-{2-[2-(4-trifluorometylofenylo)etylo]imidazolo-4-karbonylo}-4-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (32b) wytworzono sposobem opisanym dla związku 32a i otrzymano 1,08 g (62%) bladożółtej szklistej substancji: IR (KBr) 3376, 3284, 3070, 2938, 1791, 1642, 1578, 1546, 1327, 1165, 1122, 1068; 1H NMR (CDCl3) d 7,95 (0,5H, m), 7,55-7,25 (11,5H, m), 5,53 (s), 5,49 (d, J =5,3), 4,88-4,48 (4H, m), 3,11-2,96 (4H, m), 2,91 (1H, m), 2,51 (1H, m), 1,47 (3H, d, J =7,1).
(2R,S, 3S) N2-(2-benzyloimidazolo-4-karbonylo)-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (32c) wytworzono sposobem opisanym dla związku 32a z kwasu 2-benzyloimidazolo-4-karboksylowego (Ger. Offen. DE 3427136) i otrzymano 1,13 g (83%) żółtej szklistej substancji: IR (CH2Cl2) 3433, 3062, 2990, 1803, 1693, 1584, 1504, 1429, 1285, 1258; 1H NMR (CDCl3) d9,50 (s), 9,37 (s), 7,86 (0,5H, d, J = 6,1), 7,56-7,21 (10,5H, m), 7,48 (1H, s), 5,51 (d, J =5,2), 5,48 (s), 4,87-4,41 (4H, m), 4,08 (s), 4,07 (s), 3,03-2,39 (2H, m), 1,46 (3H, d, J =7,0).
Kwas (3S) 3-{N-[2-(2-fenyloetylo)imidazolo-4-karbonylo]-L-alaninylo}amino-4-oksobutanowy (33a A). Mieszaninę (2R,S, 3S) N2-[2-(2-fenyloetylo)imidazolo-4-karbonylo]-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamidu (32a) (1,0 g, 2,10 mmola) i 10% palladu na węglu aktywnym (1,0 g) w metanolu (50 ml) mieszano w atmosferze wodoru przez 4,5 godziny. Wytworzoną mieszaninę przesączono i zatężono, uzyskując bezbarwną szklistą substancję. Po rekrystalizacji z mieszaniny metanolu i eteru dietylowego otrzymano 510 mg (63%) bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 127°C; IR (KBr) 3360, 3279, 2981, 1781, 1732, 1646, 1577, 1547; 1H NMR (CD3OD) d7,54 (1H, s), 7,29-7,12 (5H,m), 4,60-4,47 (2H, m), 4,28 (1H, m), 3,01 (4H, s), 2,76-2,39 (2H, m), 1,43 (3H, 2 x d, J = 7,0, J = 7,0), 13C NMR (CD3OD) d 176,2, 176,0, 174,7, 174,6, 164,4, 164,3, 150,5, 141,9, 134,8, 129,3, 127,3, 122,3, 98,8, 52,3, 52,0, 50,3, 35,6, 31,2, 18,8, 18,7. Analiza. Obliczono dla C19H22N4O5 H2O: C, 56,43, H, 5,98; N, 13,85; Znaleziono: C, 56,78, H, 5,70; N, 13,77.
Kwas (3S) 3-{N-[2-(2-[4-trifluorometylofenylo]etylo)imidazolo-4-karbonylo]-L-alaninylo}-amino-4-oksobutanowy (33b; C) wytworzono sposobem opisanym dla związku 33a i otrzymano 612 mg (73%) bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 120-124°C; [a]D23 +14,3° (c 0,5, MeOH); IR (KBr) 3287, 2985, 2937, 1782, 1732, 1646, 1579, 1547, 1327; 1H NMR (CD3OD) d7,56 (2H, d, J = 8,0), 7,54 (1H, s), 7,36 (2H,d, J = 8,0), 4,60-4,48 (2H, m), 4,28 (1H, m), 3,08 (4H, m), 2,75-2,41 (2H, m), 1,43 (3H, d, J = 7,0). Analiza. Obliczono dla C20H21F3N4O5 0,5H2O: C, 51,84; H, 4,78; N, 12,09; F,12,30. Znaleziono: C, 51,83; H, 4,72; N, 12,14; F, 12,36.
Kwas (3S) 3-[N-(2-benzyloimidazolo-4-karbonylo)-L-alaninylo]amino-4-oksobutanowy (33c, B) wytworzono sposobem opisanym dla związku 33a i otrzymano 426 mg (64%) bezbarwnej substancji stałej: [a]D23 +13,4° (c 0,407, MeOH);IR (KBr) 3260, 3150, 2980, 1779, 1727, 1649, 1573, 1547; 1H NMR (CD3OD) d 7,58 (1H, s), 7,34-7,22 (5H, m), 4,59-4,47(2H, m), 4,28 (1H, m), 4,07 (2H, s), 2,74-2,41 (2H, m), 1,42 (3H, d, J = 6,7); 13C NMR (CD3OD) d175,6, 175,5, 175,0,164,6, 164,5, 150,1, 138,7, 135,3,130,0, 129,9, 128,2, 122,9, 98,9, 98,5, 52,5, 52,2, 35,5, 35,1, 35,0, 19,0, 18,9. Analiza. Obliczono dla C18H20N4O5 H2O: C, 55,37; H, 5,68;N, 14,35. Znaleziono: C, 55,83; H, 5,75; N, 13,96. MS(FAB, m/z): 373 (M+), 228, 185, 91.
PL 193 391 B1
Kwas 5-benzylopirolo-2-karboksylowy (34b). Mieszaninę 5-benzylopirolo-2-karboksylanu etylu (0,7 g, 3,05 mmola; Elder i in., Synthetic Communications, 19, 763-767 (1989)), etanolu (20 ml) i 1M wodorotlenku sodu (9,2 ml, 9,2 mmola) mieszano i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 3 godziny. Większą część metanolu usunięto, a pozostały płyn rozcieńczono wodą, przemyto eterem, oziębiono w lodzie i zakwaszono stężonym kwasem solnym. Mieszaninę ekstrahowano eterem. Połączone ekstrakty przemyto solanką, wysuszono (Na2SO4) i zatężono uzyskując 0,567 g (92%) białawej substancji stałej; temp. topn. 130-134°C; 1H NMR (CDCl3) d (1H, brs), 7,37-6,95 (5H, m), 6,97 (1H, m), 6,07 (1H, m), 4,00 (2H, s).
(2R,S, 3S) N2-(pirolo-2-karbonylo)-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (35a). Roztwór (2R,S, 3S) N2-tert-butoksykarbonylo-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamidu (14) (756 mg, 2,0 mmole) w suchym dichlorometanie (8 ml) w temperaturze 0°C w ciągu 1godziny potraktowano kwasem trifluorooctowym (8 ml), a następnie odparowano do suchości. Do pozostałości dodano suchego eteru i mieszaninę zatężono, uzyskując lepki olej. Olej ten rozpuszczono w suchym DMF (10 ml). Dodano kwasu pirolo-2-karboksylowego (34a) (244 mg, 2,2 mmola) i roztwór oziębiono w łaźni lodowej, a następnie dodano N,N-diizopropyloaminy (0,78 g, 6,0 mmola), hydroksybenzotriazolu (0,54 g, 4,0 mmola) i chlorowodorku dimetyloaminopropyloetylokarbodiimidu (0,42 g, 2,2 mmola). Wytworzoną mieszaninę mieszano w temperaturze 25°C przez 17 godzin, a następnie dodano nasyconego wodnego roztworu chlorku sodu (30 ml). Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (3 x 20 ml), a połączone ekstrakty organiczne przemyto 5%wodnym, roztworem wodorowęglanu sodu (3 x 10 ml) i solanką (10 ml), wysuszono (MgSO4) i zatężono. W wyniku szybkiej chromatografii (25% heksan-octan etylu) otrzymano 557 mg (75%) białej szklistej substancji stałej w postaci mieszaniny diastereomerów 1:1: temp. topn. 85-90°C; IR (KBr) 3288, 1789, 1665, 1629, 1557 i 1122; 1H NMR (d6-DMSO) d 11,46 (1H, bs), 8,55 (0,5H, d, J =7,0), 8,30 (0,5H, d, J = 7,6), 8,06 (0,5H, d, J = 7,0), 8,04 (0,5H, d, J = 7,6), 7,36-7,30 (5H, m), 6,88-6,85 (2H, m), 6,10-6,07 (1H, m), 5,63 (0,5H, d, J =5,0), 5,42 (0,5H, s), 4,72 (2H, q, J = 12,2), 4,74-4,25 (2H, m), 3,14-2,35 (2H, m), 1,29, 1,25 (3H, 2 x d, J = 7,2).
(2R,S, 3S) N2-(5-benzylopirolo-2-karbonylo)-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-alaninoamid (35b) wytworzono z kwasu 5-benzylopirolo-2-karboksylowego (34b) sposobem opisanym dla związku 35a (65%). Dane podano dla pojedynczego diastereomeru. 1H NMR (d6-DMSO) d 11,37 (1H,brs), 8,27 (1H, d, J = 7,4), 7,93 (1H, d, J = 7,6), 7,33-7,16 (10H, m), 6,76 (1H, m), 5,82 (1H, m), 5,62 (1H, d, J = 5,2), 4,76 (1H, d, J = 12,0), 4,65 (1H, m), 4,62 (1H, d, J = 12,2), 4,47 (1H, m), 3,88 (2H, s), 2,77 (1H, dd, J = 9,0, 18,0), 2,5 (dd), 1,23 (3H, d, J = 7,0).
Kwas (3S) 3-[N-(pirolo-2-karbonylo)-L-alaninylo]amino-4-oksobutanowy (36a; D). Mieszaninę związku (35a) (612 mg, 1,65 mmola), metanolu (40 ml) i 10% palladu na węglu(500 mg) mieszano energicznie w atmosferze wodoru przez 4 godziny. Mieszaninę przesączono przez 0,2 mM błonę nylonową, a następnie zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (5-10% metanol w chlorku metylenu) i po wytrąceniu z mieszaniny octanu etylu i eteru otrzymano hemihydrat związku (36a) (223 mg, 48%) w postaci białej substancji stałej. W produkcie obecne były ślady rozpuszczalnika: temp. topn. 96-100°C; IR (KBr) 3381, 1774, 1729 (EtOAc), 1632, 1558, 1523, 1123; 1H NMR (CD3OD) d 6,94-6,85 (2H, m), 6,17 (1H, dd, J = 3,8 i 2,6), 4,58 (0,5H, d, J = 3,94), 4,56 (0,5H, d, J = 4,24), 4,51 (1H, q, J =7,16), 4,35-4,20 (1H, m), 2,74-2,40 (2H, m), 1,42 (3H, 2 x d, J = 7,13).
Kwas (3S) 3-[N-(5-benzylopirolo-2-karbonylo)-L-alaninylo]amino-4-oksobutanowy (36b) wytworzono (41%) ze związku 35b sposobem opisanym dla związku 36a, otrzymując białawą substancję stałą: temp. topn. 109-112°C; [a]D25 +6,3° (c 0,3, metanol); IR (KBr) 3368, 1724, 1630, 1530, 1453, 1414, 1233, 1049; 1H NMR (d4 metanol) d 7,25-7,11 (5H, m),6,76(1H, d, J = 3,5), 5,84 (1H, d, J = 3,5), 4,51 (1H, m), 4,43 (1H, q, J = 7,1), 4,23 (1H, m), 2,5 (2H, m), 1,35 (3H, d, J = 7,0). Analiza. Obliczono dla C19H21N3O5. 1,75H2O: C, 56,64; H, 6,13; N, 10,43. Znaleziono: C, 56,34; H, 5,72; N, 10,00.
PL 193 391 B1 (2R,S, 3S) 1-(indolo-2-karbonylo)-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-prolinoamid (38). Do roztworu (2R,S, 3S) 1-tert-butoksykarbonylo-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-prolinoamidu (15) (0,607 g, 1,5 mmola) w dichlorometanie (4 ml)w temperaturze 0°C dodano kwasu trifluorooctowego (4 ml). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 75 minut. Mieszaninę zatężono, a pozostałość potraktowano eterem dietylowym, a następnie eter usunięto pod próżnią. Procedurę tę powtórzono dwukrotnie i otrzymano żółty olej, który rozpuszczono w DMF (12 ml). Do roztworu dodano diizopropyloetyloaminy (0,78 ml, 4,5 mmola), a następnie kwasu indolo-2-karboksylowego (266 mg, 1,65 mmola), chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (316 mg, 1,65 mmola) i hydroksybenzotriazolu (405 mg, 3 mmole). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 godzin, po czym przelano do solanki. Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (3 x 30 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (2 x 60 ml), a następnie solanką (2 x 60 ml), wysuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (octan etylu) i otrzymano 518 mg (77%) mieszaniny diastereomerów: IR (KBr) 3314, 1780, 1677, 1609, 1524, 1435, 1406, 1344; 1H NMR (d6-DMSO) d 11,58 (1H, m), 8,81-8,41 (1H, m), 7,71-6,67 (10H, m), 5,70 (d, J =5,2), 5,48 (s), 4,89-4,29 (4H, m), 3,99-3,74 (2H, m), 3,20-2,44 (2H, m), 2,39-1,77 (4H, m).
Kwas (3S) 3-[1-(indolo-2-karbonylo)-L-prolinylo]amino-4-oksobutanowy (39). Mieszaninę (2R,S, 3S) 1-(indolo-2-karbonylo)-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)-L-prolinoamidu (38) (478 mg, 1,07 mmola), 10% palladu na węglu (475 mg) i metanolu (150 ml) mieszano w atmosferze wodoru przez 6 godzin. Wytworzoną mieszaninę przesączono i zatężono, uzyskując bezbarwną szklistą substancję. Po rekrystalizacji z mieszaniny metanolu i eteru dietylowego otrzymano 202 mg (53%) bezbarwnej szklistej substancji stałej: temp. topn. 135-138°C; [a]D24 - 44° (0,25, CH3OH); IR (KBr) 3287, 2977, 2879, 1781, 1725, 1716, 1667, 1662, 1600, 1529, 1441, 1346; 1H NMR (CD3OD) d 7,65 (1H, d, J = 8,0), 7,44 (1H, d, J = 8,4), 7,22 (1H, m), 7,09-6,64 (2H, m), 4,62 (2H, m), 4,29 (1H, m), 4,15-3,73 (2H, m), 2,74-1,72 (6H, M).
2-(3,5-dihydro-7-metylo-4-okso-4H-pirolo[3,2-d]pirymidyn-3-ylo)octan metylu (40). Do roztworu 3-[N-(dimetyloamino)metyleno)amino-4-metylopirolo-2-karboksylanu etylu (1,56 g, 7,0 mmola;
Lim i in., J. Org. Chem., 44, str. 3826-29 (1979)) w suchym metanolu (60 ml) dodano podczas mieszania świeżo wytworzonego glicynianu metylu (1,25 g, 14 mmola). Wytworzoną mieszaninę utrzymywano w temperaturze 70°C. Po 18 i 42 godzinach ogrzewania dodano dwie porcje glicynianu metylu (1,25, 14,0 mmoli). Mieszaninę oziębiono i przesączono w 24 godziny po ostatnim dodaniu. Przesącz zatężono, a pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (2-5% metanol/chloroform) i otrzymano 0,54 g (35%) białej krystalicznej substancji stałej: temp. topn. 233-235°C (rekrystalizowana z octanu etylu); IR (KBr) 3135, 2958, 1745, 1675, 1254; 1H NMR (d6-DMSO) d 11,90 (1H, s), 8,07 (1H, s), 7,23 (1H, s), 4,83 (2H, s), 3,69 (3H, s), 2,16 (3H, s). Analiza. Obliczono dla C10H11N3O3 0,1H2O: C, 53,85; H, 5,07; N, 18,84. Znaleziono: C, 53,85; H, 4,96; N, 18,81; MS (70 eVe.I) m/e 222, 221 (M+, 100%), 189, 162, 133, 105.
Sól sodowa kwasu 2-(3,5-dihydro-7-metylo-4-okso-4H-pirolo[3,2-d]pirymidyn-3-ylo)octowego (41). Zawiesinę związku 40 (354 mg, 1,6 mmola) w metanolu (15 ml) potraktowano 0,5N roz52
PL 193 391 B1 tworem wodorotlenku sodu (4,8 ml) i wytworzoną mieszaninę mieszano w temperaturze 25°C przez 1 godzinę. Mieszaninę reakcyjną przesączono i otrzymano hemihydrat związku 41 (354 mg, 97%) w postaci białej krystalicznej substancji stałej: temp. topn. >340°C (rekrystalizowana z metanolu); IR (KBr) 3461, 3143, 1676, 1666, 1605, 1415; 1H NMR (d6-DMSO) d 11,63 (1H, s), 7,83 (1H, s), 7,11 (1H, d, J = 2,0), 4,24 (2H, s), 2,14 (3H, s). Analiza. Obliczono dla C9H8N3O3Na. 0,5H2O: C, 45,39; H, 3,81; N, 17,64. Znaleziono: C, 45,57; H, 4,05; N, 17,39.
(2R,S, 3S) 2-(3,5-dihydro-7-metylo-4-okso-4H-pirolo[3,2-d]pirymidyn-3-ylo)-N-(tetrahydro-2-benzyloksy-5-okso-3-furanylo)acetamid (42). Zawiesinę soli sodowej związku 41 (344 mg, 1,5 mmola) w suchym DMF (15 ml) potraktowano chlorowodorkiem etylodimetyloaminopropylokarbodiimidu (373 mg, 1,95 mmola) i 1-hydroksybenzo-triazolem (405 mg, 3,0 mmola). Mieszaninę utrzymywano w temperaturze 25°C przez 1 godzinę, a następnie dodano (2R,S, 3S) N-alliloksykarbonylo-3-amino-2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuranu (437 mg, 1,5 mmola; Chapnam, Biorg. Med. Chem. Lett., 2, str. 613-618 (1992)) i (Ph3P)2PdCl2 (25 mg), po czym wkroplono wodorek n-tributylocyny (0,6 ml, 2,25 mmola). Wytworzoną mieszaninę mieszano w temperaturze 25°C przez 1 godzinę, a następnie dodano wody (20 ml). Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (3 x 15 ml), a połączone esktrakty organiczne przemyto wodą (5 ml), wysuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując mieszaninę diastereomerów. Po odparowaniu fazy wodnej i oczyszczeniu pozostałości metodą szybkiej chromatografii (5% metanol/chloroform) otrzymano dodatkową ilość związku, łącznie uzyskując 182 mg związku 42 (31%); temp. topn. 240-242°C; IR (KBr) 3274, 1772, 1691, 1664, 1562; 1H NMR (d6-DMSO) d 11,81 (1H, s),8,85 (0,6H, d, J = 6,6), 8,72(0,4H, d, J =7,4), 7,98 (0,6H, s), 7,95 (0,4H, s), 7,40-7,30 (5H, m), 7,20 (1H, d, J = 2,2), 5,61 (0,4H, d, J =7,5), 5,46 (s), 4,85-4,60 (m), 4,28 (m), 3,20-2,35 (2H, m), 2,16 (3H, s).
Kwas (3S)-3-[2-(3,5-dihydro-7-metylo-4-okso-4H-pirolo[3,2-d]pirymidyn-3-ylo)-1-okso-etyloamino]-4-oksobutanowy (43). Mieszaninę związku 42 (131 mg, 0,33 mmola) w metanolu (50 ml) i 10% palladu na węglu (100 mg) mieszano energicznie w atmosferze wodoru przez 2 godziny. Dodano jeszcze katalizatora (100 mg) i mieszaninę uwodorniano jeszcze przez 2 godziny. Mieszaninę przesączono przez 0,2 mM błonę nylonową i zatężono. Pozostałość rekrystalizowano z metanolu i eteru dietylowego, otrzymując 79 mg (78%) związku 43 w postaci higroskopijnej białej substancji stałej; temp. topn. 222-226°C (rozkład); [a]D32+0,5° (c 0,02, MeOH); IR(KBr) 3282, 1680, 1558, 1425, 1275; 1H NMR (CD3OD) d 8,03 (1H, s), 7,18 (1H, d, J = 0,7), 4,79-4,74 (2H, m), 4,63-4,59 (1H, 2 x d, J = 3,6), 4,36-4,25 (1H, m), 2,78-2,39 (2H, m), 2,24 (3H, d, J = 0,7). Analiza. Obliczono dla C13H14N4O5Na. 1,4H2O:C, 47,10; H, 5,12; N, 16,90. Znaleziono: C, 47,00; H, 4,79; N, 16,59. FABMS m/e 307, 306 (M+), 244, 207, 190, 152, 115 (100%).
(a) X = O (b) X = H2
PL 193 391 B1 (1S, 9S) 6,10-diokso-oktahydro-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno[1,2-a] [1,2]diazepino-1-karboksylan t-butylu (44a). Do roztworu (1S,9S) 9-amino-6,10-diokso-oktahydro-6H-pirydazyno[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksylanu t-butylu (690 mg, 2,32 mmola; GB 2128984) w dioksanie (16 ml) i wodzie (4 ml) w temperaturze 0°C dodano stałego wodorowęglanu sodu (292 mg, 3,48 mmola), a następnie wkroplono chlorku 3-fenylopropionylu (470 mg, 2,78 mmola). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, po czym dodano jeszcze wodorowęglanu sodu (200 mg; 2,38 mmola) i chlorku 3-fenylopropionylu (100 mg, 0,6 mmola). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej jeszcze przez 2 godziny, rozcieńczono octanem etylu (50 ml), przemyto nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (2 x 25), po czym wysuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (0-50% octan etylu/chloroform), a na koniec krystalizowano rozcierając z eterem i otrzymano 860 mg (86%) białej substancji stałej: temp. topn. 137-138°C; [a]D23-95,1° (c 0,549, CH2Cl2); IR (KBr) 3327, 1736, 1677, 1664, 1536, 1422, 1156; 1H NMR (CDCl3) d7,24 (5H, m), 6,50(1H, d, J = 7,5), 5,24 (1H, m), 4,90 (1H, m), 4,60 (1H, m), 3,44 (1H, m), 2,93 (2H, m), 2,84 (1H, m), 2,64 (1H, m), 2,54 (2H, m), 2,26 (2H, m), 1,70 (4H, m), 1,70 (9H, s). MS (FAB, m/z): 430 (M++1), 374, 242, 105, 91.
(1S,9S) oktahydro-10-okso-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksylan t-butylu (44b) wytworzono z (1S,9S) 9-amino-oktahydro-10-okso-6H-pirydazyno[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksylany t-butylu (Attwood inn., J. Chem. Soc. Perkin 1, str. 1011-19 (1986)), jak związek 44a, i otrzymano 810 mg (81%) w postaci bezbarwnej oleju; [a]D23 -33,5° (c 0,545, CH2Cl2); IR (KBr) 3334, 2935, 1737, 1728, 1659, 1642; 1H NMR (CDCl3) d 7,24 (5H, m), 6,75 (1H, d, J = 6,7), 5,27 (1H, m), 4,92 (1H, m), 3,39 (1H, m), 3,03 (4H,m), 2,55 (3H, m), 2,33 (1H, m), 2,17 (1H, m), 1,80 (5H, m), 1,47 (9H, s), 1,39 (1H, m). MS (FAB, m/z): 416 (M++ 1), 360, 211, 143, 97.
Kwas (1S,9S) 6,10-diokso-oktahydro-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksylowy (45a). Do roztworu (1S,9S) 6,10-diokso-oktahydro-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksylanu t-butylu (44a) (800 mg, 1,863 mmola) w suchym dichlorometanie (5 ml) w temperaturze 0°C dodano kwasu trifluorooctowego (5 ml). Roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, po czym zatężono. Do pozostałości dodano suchego eteru (10 ml), a następnie usunięto pod próżnią. Czynność tę powtórzono trzy razy i otrzymano krystaliczną substancję stałą. Substancję tę roztarto z eterem i przesączono, otrzymując 590mg (85%) białej krystalicznej substancji stałej: temp. topn. 196-197,5°C; [a]D23 -129,5° (c 0,2, CH3OH); IR (KBr) 3237, 1688, 1660, 1633, 1574, 1432, 1285, 1205; 1H NMR (CD3OD) d8,28 (1H, d, J = 7,4), 7,22 (5H, m), 5,32 (1H, dd,J = 5,9, 2,9), 4,75 (1H, m), 4,51 (1H, m), 3,50 (1H, m), 3,01 (1H, m), 2,91 (2H, m), 2,55 (2H, m), 2,29 (3H, m), 1,95 (2H, m), 1,71 (2H, m). Analiza. Obliczono dla C19H23N3O5: C, 61,12; H, 6,21; N, 11,25. Znaleziono: C, 60,80; H, 6,28; N, 10,97. MS(FAB, m/z) 374 (M++ 1), 242, 105, 91.
Kwas (1S, 9S) oktahydro-10-okso-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksylowy (45b) wytworzono z oktahydro-10-okso-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksylanu t-butylu (44b) sposobem opisanym dla związku 45a i otrzymano 657 mg (96%) związku 45b w postaci krystalicznej substancji stałej: temp. topn. 198-202°C; [a]D23 -86,2° (c 0,5, CH3OH); IR (KBr) 3294, 2939, 1729, 1645, 1620, 1574, 1453, 1214; 1H NMR (CD3OD) d7,92 (1H, d, J = 7,9), 7,20 (5H, m),5,29 (1H, m), 4,90 (1H, m), 3,47 (1H, m), 3,08 (2H, m), 2,90 (2H, m), 2,55 (3H, m), 2,36 (1H, m), 1,81 (5H, m), 1,43 (2H, m). MS(FAB, m/z) 360 (M++ 1), 211, 143, 91.
[3S, 2R,S, (1S,9S)] N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)-6,10-diokso-oktahydro-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksamid (46a). Do roztworu kwasu (1S,9S) 6,10-diokso-oktahydro-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]-diazepino-1-karboksylowego (45a) (662 mg, 1,773 mmola) w suchym dichlorometanie (9 ml) i suchym dimetyloformamidzie (3 ml) w temperaturze pokojowej dodano chlorku bis(trifenylofosfino)palladu (30 mg) i (3S, 2R,S)-3-alliloksykarbonyloamino-2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuranu (Chapnam, Biorg. Med. Chem. Lett:, 2, str. 613-618 (1992)), po czym wkroplono wodorku tri-n-butylocyny (1,19 g, 4,09 mmola). Do mieszaniny dodano 1-hydroksy-benzotriazolu (479 mg, 3,546 mmola) i mieszaninę oziębiono do 0°C, a następnie dodano chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (408 mg, 2,128 mmola). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 3,25 godziny, po czym rozcieńczono octanem etylu (50 ml), przemyto dwukrotnie rozcieńczonym kwasem solnym (20 ml), dwukrotnie nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (20 ml), raz solanką, a potem wysuszono (MgSO4) i zatężono. Wytworzony olej oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (0-100% octan etylu/chloroform) i otrzymano 810 mg (81%) związku 46a w postaci mieszaniny anomerów: temp. topn. 92-94°C; IR (KBr) 3311, 1791, 1659, 1651, 1536; 1H NMR (CDCl3) d7,49, 6,56 (1H, 2d, J = 6,7, 7,8),
PL 193 391 B1
7,29 (10H, m), 6,37, 6,18 (1H, 2d, J =7,7, 7,6), 5,56, 5,34 (1H, d, s, J =5,2), 5,08-4,47 (6H), 3,18-2,80 (5H), 2,62-2,28 (5H), 2,04-1,53 (5H). MS (FAB, m/z) 563 (M+ + 1), 328, 149, 91.
[3S, 2R,S, (1S,9S)] N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)-oktahydro-10-okso-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksamid (46b) wytworzono ze związku 45b sposobem opisanym dla związku 46a i otrzymano 790 mg (96%) substancji szklistej: temp. topn. 58-60°C; IR (KBr) 3316, 2940, 1793, 1678, 1641, 1523, 1453, 1120; 1H NMR (CDCl3) d 7,28 (10H, m), 6,52, 6,42 (1H, 2d, J = 7,2, 7,1), 5,53, 5,44 (1H, d, s, J = 5,2), 5,35 (1H, m), 4,34 (4H, m), 3,1-2,8 (6H, m), 2,6-2,1 (7H), 1,95-1,05 (5H). MS(FAB, m/z) 549 (M+ + 1), 400, 310, 279, 91.
Kwas [3S, (1S,9S)] 3-(6,10-diokso-oktahydro-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksamido)-4-oksobutanowy (47a). Mieszaninę [3S, 2R,S, (1S,9S)] N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)-6,10-diokso-oktahydro-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksamidu (46a) (205 mg; 0,364 mmola), 10% palladu na węglu (200 mg) i metanolu (20 ml) mieszano pod ciśnieniem atmosferycznym wodoru przez 5 godzin. Mieszaninę przesączono, a następnie zatężono i otrzymano 154 mg (90%) substancji szklistej: temp. topn. 116-118°C; [a]D23 -140° (c 0,1, CH3OH); IR (KBr) 3323 (br), 1783, 1731, 1658, 1539, 1455, 1425; 1H NMR (CD3OD) d 7,21 (5H, m), 5,17 (1H, m), 4,73 (1H, m), 4,50 (2H, m), 4,23 (1H, m), 3,38 (1H, m), 3,06 (1H, m), 2,91 (2H, m), 2,73-2,18 (6H, m) i 2,01-1,59 (5H, m). Analiza. Obliczono dla C23H27N4O7 + H2O: C, 56,32; H, 6,16; N, 11,42. Znaleziono: C, 56,29; H, 6,11; N, 11,25. MS(FAB, m/z) 473 (M+ + 1), 176, 149, 105, 91.
Kwas [3S, (1S,9S)] 3-(oktahydro-10-okso-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksamido)-4-oksobutanowy (47b) wytworzono ze związku 46a metodą opisaną dla związku 47a. Pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (0-10% metanol/chloroform) i otrzymano 65 mg (52%) substancji szklistej: temp. topn. 87-90°C; [a]D23 -167,0° (c 0,1, metanol); IR (KBr) 3329, 2936, 1786, 1727, 1637; 1H NMR (CD3OD) d 7,23 (5H, m), 5,29 (1H, m), 4,83 (1H, m), 4,59 (1H, d, J = 3,6), 4,29 (1H, m), 3,3-3,0 (3H, m), 2,91 (2H, m), 2,70-2,34 (5H, m), 2,19 (2H, m), 1,75 (4H, m), 1,36 (2H, m). Analiza. Obliczono dla C23H30N4O6 + 0,5H2O: C, 59,09; H, 6,68; N, 11,98. Znaleziono: C, 58,97; H, 6,68; N, 11,73. MS (FAB, m/z) 459 (M+ + 1), 310, 149, 105, 91.
Ri 1½ r3
(a) PhCH2 H (S)Me
(b) PhCH2 CH2Ph H
(c) PhCH2 (CH2)2Ph H
(d) PhCH2 nBu H
(e) PhCH2 Me H
(f) PhCH2 Ph H
(g) PhCH2 H H
(h) PhCH2 CH2Ph (S)-Me
(i) Ph(CH2)2 CH2Ph H
PL 193 391 B1
Pirydony 48 wytworzono sposobem opisanym przez Damewood'a i in., J. Med. Chem., 37, str. 3303-12 (1994)). Związek 48d jest nowy.
3-benzyloksykarbonyloamino-6-butylo-piryd-2-on (48d) wyizolowano w postaci kremowej substancji stałej: temp. topn. 158-160°C; IR (KBr) 3382, 2953, 2930, 2866, 1729, 1643, 1524, 1468, 1202, 1044. 1H NMR (d6-DMSO) d 8,26 (1H,s), 7,72 (1H, d), 7,39 (5H, m), 6,00 (1H, d), 5,14 (2H, s), 2,41 (2H, t), 1,52 (2H, m), 1,24 (2H, m), 0,87 (3H, t). Analiza. Obliczono dla C17H20N2O3: C, 67,98;
H, 6,71; N,9,33. Znaleziono: C, 67,69; H, 6,68; N, 9,20. MS CI M+ = 300 (m)) 28%.
(2S) 2-[3-benzyloksykarbonyloamino-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]propionian metylu (49a). Do mieszaniny 3-(benzyloksykarbonyloamino)piryd-2-onu (48a) (2,58 g, 10,58 mmola) i tetrahydrofuranu (100 ml) w temperaturze pokojowej dodano wodorku sodu (80% dyspersja w oleju) (0,35 g, 11,64 mmola). Mieszaninę mieszano przez 10 minut. Do roztworu 2(R) 2-((trifluorometano)sulfonyloksy)propionianu metylu (2,5 g, 10,58 mmola; Feenstra i in. Tetrahedron Lett., 28, str. 1215-18 (1987)) w tetrahydrofuranie (5 ml) w temperaturze pokojowej w ciągu 10 minut dodano wytworzonego powyżej roztworu. Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 80 minut, po czym wylano do octanu etylu. Mieszaninę przemyto dwa razy 1M HCl, dwa razy wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, a potem solanką, po czym wysuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodąszybkiej chromatografii (30% octan etylu/heksan) i otrzymano 2,945 g (84%) bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 96-7°C; [a]D20 -71,36 (c 2,5, CHCl2); IR (KBr) 3370, 1764,1729, 1648, 1602, 1564, 1523, 1515, 1503, 1449, 1359, 1203, 1064; 1H NMR (CDCl3) d 8,04 (1H, d, J = 7,2), 7,86 (1H, s),7,36 (5H, m), 6,98 (1H, dd, J = 7,1, J = 7,1), 6,30 (1H, t,J =7,2), 5,46 (1H, q, J =7,4), 5,20 (2H, s), 3,74 (3H, s),
I, 66 (3H, d, J = 7,4). Analiza. Obliczono dla C17H18N2O5: C, 61,81; H, 5,49; N, 8,48. Znaleziono: C, 61,49; H, 5,51; N, 8,41. MS(FAB, m/z) 331 (M+ +1), 299, 223, 196, 163, 91.
[6-benzylo-3-benzyloksykarbonyloamino-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]octan metylu (49b).
Do mieszaniny 6-benzylo-3-(benzyloksykarbonyloamino)piryd-2-onu (48b) (7,3 g, 2,18 mmola) i tetrahydrofuranu (150 ml) w temperaturze pokojowej dodano wodorku sodu (80% dyspersja w oleju) (0,65 g, 26,2 mmola). Mieszaninę mieszano przez 10 minut, potraktowano bromooctanem metylu (2,5 ml, 26,2 mmola) i pozostawiono na 3 godziny. Wytworzoną mieszaninę przelano do mieszaniny lodu i 1M HCl. Odsączono wytworzoną substancjęstałą, po czym rozpuszczono ją w dichlorometanie. Wytworzony roztwór wysuszono (MgSO4), odbarwiono węglem drzewnym i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii (2-5% octan etylu/dichlorometan) i otrzymano 7,2 g (81%) bezbarwnych kryształów: temp. topn. 117-9°; IR (KBr) 3375, 1753, 1730, 1651, 1605, 1513, 1384, 1223, 1185, 1071; 1H NMR (CDCl3) d 8,02 (1H, d, J = 7,5), 7,78 (1H, s), 7,31 (8H,m), 7,10 (2H, m), 6,15 (1H, d, J =7,45), 5,20 (2H, s),4,70 (2H, s), 3,88 (2H, s), 3,66 (3H, s).
W podobny sposób wytworzono następujące związki:
[3-benzyloksykarbonyloamino-1,2-dihydro-2-okso-6-fenetylo-1-pirydylo]-octan metylu (49c).
Wydajność 97%; temp. topn. 102-4°C. IR (KBr) 3245, 2323, 1741, 1725, 1648, 1600, 1526, 1216; 1H NMR (d6-DMSO) d 8,45 (1H, s), 7,76 (1H, d, J= 7,6), 7,35 (10H, m), 6,15 (1H, d, J =7,6), 5,15 (2H, s), 4,85 (2H, s), 3,68 (3H,s), 2,86 (4H, s).
[3-benzyloksykarbonyloamino-6-butylo-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]-octan metylu (49d). Wydajność 90%; temp. topn. 112°C. IR (KBr) 3393, 1738, 1731, 1645, 1598, 1517, 1225, 1208; 1H NMR (d6-DMSO) d 8,39 (1H, s), 7,78 (1H, d, J = 7,7), 7,35 (5H, m), 6,17 (1H, d, J = 7,7), 5,15 (2H, s), 4,80 (2H, s), 3,67 (3H, s), 1,38 (6H, m), 0,89 (3H, t).
[3-benzyloksykarbonyloamino-1,2-dihydro-6-metylo-2-okso-1-pirydylo]-octan metylu (49e).
Wydajność 84%, w postaci bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 115-6°; IR (KBr) 3246, 1740, 1725, 1649, 1598, 1535, 1417, 1365, 1259, 1219, 1193, 1H NMR (d6-DMSO) d 8,40 (1H, s), 7,75 (1H, d, J =7,6), 7,38 (5H, m), 6,20 (1H, d, J = 7,6), 5,15 (2H, s), 4,85 (2H, s), 3,68 (3H, s), 2,26 (3H, s).
[3-benzyloksykarbonyloamino-1,2-dihydro-6-fenylo-1-pirydylo]-octan metylu (49f). Wydajność 67%, w postaci bezbarwnego oleju: IR (KBr) 3266, 1739, 1727, 1646, 1606, 1566, 1517, 1490, 1365, 1213, 1163, 1075; 1H NMR (CDCl3) d 8,16 (1H, d), 7,85 (1H, s), 7,39 (10H, m), 6,22 (1H, d), 5,22 (2H, s), 4,57 (2H, s), 3,74 (3H, s).
[3-benzyloksykarbonyloamino-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]-octan metylu (49g). Wydajność 80%, w postaci bezbarwnej substancji krystalicznej: temp. topn. 110-111°C. IR(KBr) 3385, 1745, 1650, 1601, 1512, 1502, 1378, 1369, 1358, 1215, 1195, 1162, 1067; 1H NMR (CDCl,) d 8,06 (1H, d), 7,84(1H, s), 7,36 (5H, m), 6,88 (1H, dd), 6,27 (1H, t), 5,20 (2H, s), 4,68 (2H, s), 3,78 (3H, s). Analiza. Obliczono dla C16H16N2O5: C, 60,75; H, 5,10; N, 8,85. Znaleziono: C, 60,55; H, 5,15; N, 8,85. MS FAB (+)M+ = 317 (M +1).
PL 193 391 B1
2-metylo-[6-benzylo-(3-benzyloksykarbonyloamino)-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]octan metylu (49h) wytworzono sposobem stosowanym do wytwarzania związku 49a i otrzymano olej (58%); [a]D25 -25,0° (c 1, CH2Cl2); IR (KBr) 3381, 1736, 1650, 1604, 1513, 1218, 1190, 1068; 1H NMR (CDCl3) d 7,97 (1H, d), 7,78 (1H, s), 7,4-7,14 (10H, m), 6,17 (1H, d), 5,19 (2H, s), 4,64 (1H, q), 3,98 (2H, s), 3,62 (3H, s), 1,31 (3H, d).
[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(2-fenyloetoksy)karbonyloamino-1-pirydylo]octan metylu (49i) wytworzono (88%) w postaci bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 130-133°C; IR (KBr) 3363, 1746, 1732, 1651, 1604, 1515, 1368, 1231, 1212, 1185; 1H NMR (CDCl3) d 8,00 (1H, d, J = 7,0), 7,68 (1H, s), 7,36-7,10 (10H, m), 6,15 (1H, d, J = 7,6), 4,7 (2H, s), 4,38 (2H, t, J =7,0), 3,88 (2H, s), 3,67 (3H, s), 2,98 (2H, t, J =7).
2(S) 2[3-amino-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]propionian metylu (50a). Mieszaninę 2(S)-2[3-benzyloksykarbonyloamino-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]propionianu metylu (49a) (2,75 g, 8,33 mmola), metanolu (100 ml) i 10% palladu na węglu (300 mg) mieszano w atmosferze wodoru przez 30 minut. Mieszaninę przesączono i zatężono, otrzymując 1,63 g (100%) bezbarwnej substancji stałej: 1H NMR (d6-DMSO) d 8,35 (1H, brs), 7,46 (1H, d), 7,22 (1H, d), 6,29 (1H, t), 5,22 (1H, q), 3,63 (3H, s), 1,55 (3H, d).
W podobny sposób wytworzono następujące związki:
[3-amino-6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]octan metylu (50b). Wydajność: 100%, w postaci szarej substancji stałej: temp. topn. 134-6°C; IR (KBr) 3418, 3312, 1723, 1658, 1596, 1548, 1435, 1290, 1245, 1011; 1H NMR (d6-DMSO) d 7,25 (5H, m), 6,45 (1H, d, J = 7,4), 5,92 (1H, d, J = 7,4), 5,00 (2H, s), 4,63 (2H, s), 3,88 (2H, s), 3,51 (3H, s).
3-amino-1,2-dihydro-2-okso-6-fenetylo-1-pirydylo]octan metylu (50c). Wydajność: 99%, w postaci lepkiego oleju: IR (KBr) 3456, 341, 2953, 1745, 1649, 1600, 1548, 1219; 1H NMR (CDCl3) d 7,25 (5H, m), 6,51 (1H, d, J = 7,4), 5,92 (1H, d, J = 7,4), 4,79 (2H, s), 3,77 (3H, s), 2,80 (4H, m).
[3-amino-6-butylo-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]octan metylu (50d). Wydajność: 97%, w postaci brązowej substancji stałej: temp. topn. 75-7°C; IR (KBr) 3437, 3342, 2955, 1745, 1655, 1609, 1550, 1432, 1301, 1222, 1200; 1H NMR (CDCl3) d 6,53 (1H, d, J = 6,8), 5,93 (1H, d, J = 6,8), 4,81 (2H, s), 3,77 (3H, s), 2,44 (2H, t), 1,45 (4H, m), 0,93 (3H, t).
[3-amino-1,2-dihydro-6-metylo-2-okso-1-pirydylo]octan metylu (50e) wyodrębniono (100%) w postaci bezbarwnej krystalicznej substancji stałej: temp. topn. 87-9°C; IR (KBr) 3442, 3326, 1735, 1647, 1600, 1549, 1434, 1407, 1383, 1366, 1225, 1209; 1H NMR (d6-DMSO) d 6,40 (1H, d, J = 7,3), 5,93 (1H, d, J = 7,3), 4,86 (2H, s), 4,79 (2H, s), 3,67 (3H, s), 2,15 (3H, s).
[3-amino-1,2-dihydro-2-okso-6-fenylo-1-pirydylo]octan metylu (50e) wyodrębniono (86%) w postaci szarej substancji stałej: temp. topn. 207-9°C; IR (KBr) 3473, 3345, 1750,
1644, 1600, 1536, 1443, 1336, 1309, 1212, 1184, 1156; 1H NMR (d-DMSO) d 7,30 (5H, m), 6,54 (1H, d), 6,03 (1H, d), 5,25 (2H, s), 4,49 (2H, s), 3,61 (3H, s).
[3-amino-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]octan metylu (50g) otrzymano w postaci bezbarwnego oleju i stosowano bezpośrednio w następnym etapie.
(2S) 2-metylo-[3-amino-6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]octan metylu (50h) wyodrębniono (58%) w postaci bezbarwnego oleju: IR (powłoka) 3354, 1743, 1646, 1600, 1548, 1494, 1309, 1268, 1227, 113; 1H NMR (C6D6) d 7,29-6,76 (5H, m), 5,86 (1H, d, J =7,2), 5,51 (1H, d, J = 7,2), 4,43 (1H, q, J = 6,7), 3,69 (2H, s), 3,21 (2H, s), 3,36 (3H, s), 1,43 (3H, d, J = 6,7).
PL 193 391 B1
R1 R2 R3
(a) Ph(CH2)2CO H (S)Me
(b) Ph(CH2)2CO CH2Ph H
(c) Ph(CH2)2CO (CH2)2Ph H
(d) Ph(CH2)2CO nBu H
(e) Ph(CH2)2CO Me H
(f) Ph(CH2)2CO Ph H
(g) Ph(CH2)2CO H H
(h) Ph(CH2)2CO CH2Ph (S)-Me or (R, S)-Me
(i) AcTyr CH2Ph H
(j) Ph(CH2)2SO2 CH2Ph H
(k) Ph(CH2)2OCO CH2Ph H
(l) Ph(CH2)3CO CH2Ph H
2(S) 2-[1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-propionian metylu (51a).
Do mieszaniny 2S 2-[3-amino-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]propionianu metylu (50a) (1,63 g, 8,33 mmola), dioksanu (60 ml), wody (15 ml) i wodorowęglanu sodu (1,54 g, 16,7 mmola) wkroplono podczas mieszania chlorku 3-fenylopropionylu (1,5 g, 9 mmoli). Mieszaninę pozostawiono na 1 godzinę, po czym ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakty przemyto wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wysuszono (MgSO4)i zatężono. Wytworzony czerwony olej oczyszczono metodą szybkiej chromatografii i otrzymano 2,54 g (93%) oleju: [a]D20 -68° (1, CH2Cl2); IR (CH2Cl2) 3369, 1747, 1690, 1650, 1602, 1512, 1267, 1260, 1217; 1H NMR (CDCl3) d8,41 (1H, dd), 8,36 (1H, s), 7,24 (5H, m),7,02 (1H, dd), 6,32 (1H, t), 5,44 (1H, q), 3,75 (3H, s), 3,03 (2H, t), 2,70 (2H, t), 1,66 (3H, d). FAB M+ = 329 (M + 1), 197, 165, 131, 110, 91.
W podobny sposób wytworzono następujące związki:
[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-octan metylu (51b) wyizolowano (93%) w postaci kryształów: temp. topn. 95-7°; IR (KBr) 3265,1747, 1686, 1642, 1590, 1563, 1511, 1454, 1401, 1220, 1183, 1133; 1H NMR (CDCl3) d8,39 (1H, d, J = 7,7), 8,27 (1H, s),7,21 (10H, m), 6,17 (1H, d, J =7,7), 4,70 (2H, s), 3,89 (2H, s), 3,67 (3H, s), 3,02 (2H, m), 2,70 (2H, m).
[1,2-dihydro-2-okso-6-fenetylo-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-octan metylu (51c) wyizolowano (81%) w postaci bezbarwnych kryształów: temp. topn. 105-8°C; IR(KBr) 3378, 1746, 1680, 1646, 1597, 1517, 1221; 1H NMR (CDCl3) d 8,34 (1H, d, J = 7,7), 8,25 (1H, s), 7,23 (10H, m), 6,11 (1H, d, J =7,7), 4,77 (2H, s), 3,78 (3H, s), 2,88(8H, m).
[6-butylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-octan metylu (51d) wyizolowano (88%) w postaci bezbarwnych kryształów: temp. topn. 84-5°C; IR (KBr) 3345, 2958, 2930, 1756, 1693, 1650, 1602, 1510, 1227, 1180, 1137; 1H NMR (CDCl3) d8,34 (1H, d, J = 7,7), 8,22 (1H, s), 7,26 (5H, m),6,12 (1H, d, J = 7,7), 4,80 (2H, s), 3,79 (3H, s), 3,03 (2H, t), 2,68 (2H, t), 2,50 (2H, t), 1,46 (4H, m), 0,95 (3H, t).
[1,2-dihydro-6-metylo-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-octan metylu (51e) wyizolowano (100%) w postaci bladożółtego oleju: IR (powłoka) 3264, 1745, 1691, 1644, 1587, 1566,
1518, 1495, 1400, 1215, 1183, 1136; 1H NMR (CDCl3) d8,33 (1H, d, J = 7,6), 7,26 (5H, m), 6,13 (1H, d, J =7,6), 4,83 (2H, s), 3,79 (3H, s), 3,03 (2H, m), 2,69 (2H, m), 2,28 (3H, s).
[1,2-dihydro-2-okso-6-fenylo-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-octan metylu (51f) wyizolowano (99%) w postaci bladożółtego oleju: IR (powłoka) 3365, 3299, 1751, 1689, 1643, 1600, 1563,
1519, 1493, 1419, 1370, 1224; 1H NMR (CDCl3) d8,46 (1H, d, J = 7,7), 8,32 (1H, s), 7,32 (10H, m),6,24 (2H, d, J =7,7), 4,57 (2H, s), 3,73 (3H, s), 3,06 (2H, s), 2,72 (2H, m).
[1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-octan metylu (51f) wyizolowano (81%) w postaci oleju: IR (powłoka) 3330, 1753, 1689, 1650, 1600, 1560, 1517,1374, 1225, 1208; 1HNMR (CDCl3) d 8,43 (1H, dd, J = 7,4, 1,7), 8,33 (1H, s), 7,28 (5H, m), 6,92 (1H, dd, J= 6,9, 1,7),
6,29 (1H, t), 4,67 (2H, s), 3,79 (3H, s), 3,04 (2H, m), 2,70 (2H, m). MS FAB (+) M + = 315 (M + 1).
2(S) 2-metylo-[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-octan metylu (51g) wyizolowano (93%) w postaci bezbarwnego oleju; [a]D30 - 1 9° (c 1, CH2Cl2); IR (powłoka) 3354, 3313, 3028, 2950, 1745, 1687,1645, 1600, 1567, 1514, 1454, 1225; 1H NMR (CDCl3) d 8,35 (1H, d, J =7,5), 8,26 (1H, s), 7,27 (10H, m), 6,20 (1H, d, J = 7,5), 4,65 (1H, q, J = 6,8), 3,99 (2H, s), 3,71 (3H, s), 3,03 (2H, m), 2,68 (2H, m), 1,31 (3H, d, J = 6,8).
PL 193 391 B1
[3-(N-acetylo-O-benzylo-L-tyrozyno)amino-6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-pirydylo]octan metylu (51i). Mieszaninę [3-amino-6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]octanu metylu (100 mg, 0,367 mmola), Boc-Tyr(Bn)-OH (136 mg, 0,367 mmola), dimetyloformamidu (1 ml), diizopropyloetyloaminy (0,25 ml, 1,468 mmola) i heksafluorofosforanu 2-(1H-benzotriazol-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowego (118 mg, 0,367 mmola) mieszając utrzymywano w temperaturze pokojowej przez noc. Mieszaninę rozcieńczono octanem etylu, przemyto dwa razy 1M kwasem solnym, dwa razy wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, raz solanką, a następnie wysuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (10% octan etylu/dichlorometan) i otrzymano 162 mg (70%) bezbarwnego oleju. Olej ten (160 mg, 0,255 mmola) rozpuszczono w dichlorometanie (1 ml) i w temperaturze 0°C potraktowano kwasem trifluorooctowym (1 ml). Wytworzony roztwór pozostawiono na 40 minut, aby ogrzał się do temperatury pokojowej, po czym odparowano do suchości w temperaturze 30°C. Pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie, po czym ponownie odparowano do suchości. Procedurę tę powtórzono trzy razy. Pozostałość rozpuszczono w pirydynie (0,5 ml) i potraktowano bezwodnikiem octowym (0,03 ml, 0,3 mmola) w temperaturze 0°C. Wytworzoną mieszaninę pozostawiono, aby ogrzała się do temperatury pokojowej i utrzymywano w tej temperaturze przez 3,5 godziny. Następnie rozcieńczono octanem etylu, przemyto dwukrotnie 1M kwasem solnym, dwukrotnie wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wysuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując 128 mg (86%) bezbarwnego oleju; IR (powłoka) 3290, 1751, 1649, 1602, 1568, 1513, 1455, 1438, 1375, 1224, 1179; 1H NMR (CDCl3) d 8,78 (1H, s), 8,33 (1H, d, J = 7,6), 7,33 (8H, m), 7,11 (4H, m), 6,86 (2H, d, J = 8,5), 6,47 (1H, d, J = 7,6), 6,12 (1H, d, J = 7,6), 4,99 (2H, s), 4,85 (1H, m), 4,69 (2H, s), 3,87 (2H, s), 3,62 (3H, s), 3,08 (2H, m), 1,96 (3H, s).
[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(2-fenyloetanosulfonylo)amino-1-pirydylo]-octan metylu (51j). Do mieszaniny [3-amino-6-benzylo-2-okso-1,2-dihydro-1-pirydylo]-octanu metylu (49b) (1,0 g, 3,67 mmola), dichlorometanu (15 ml) i trietyloaminy (1,0 ml, 7,34 mmola) dodano podczas mieszania chlorku 3-fenyloetanosulfonylu (Zhong i in. J. Am. Chem. Soc. 113, str. 2259-63 (1991)). Mieszaninę pozostawiono na noc, po czym przelano do octanu etylu. Wytworzoną mieszaninę przemyto dwa razy wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, trzy razy 1M kwasem solnym, a następnie solanką, po czym wysuszono (MgSO4) i zatężono. Wytworzoną bladobrązową substancję stałą oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (10% octan etylu/dichlorometan) i otrzymano 1,25 g (77%) bladożółtej substancji stałej: temp. topn. 92-4°C; IR (KBr)3181, 1737, 1646, 1595, 1565, 1454, 1241, 1220, 1150;
1H NMR (CDCl3) d7,53 (1H, d, J = 7,5), 7,29 (10H, m), 6,10(1H, d, J =7,5), 4,75 (2H, s), 3,89 (2H, s), 3,67 (3H, s), 3,34 (2H, m), 3,14 (2H, m).
[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(4-fenylobutyrylo)amino-1-pirydylo]-octan metylu (51l) wyizolowano (74%) w postaci bezbarwnych kryształów: temp. topn. 93-95°C; IR (KBr) 3285, 1747, 1683, 1642, 1591, 1563, 1512, 1455, 1220, 1181; 1H NMR (CDCl3) d8,39 (1H, d, J = 7,6), 8,24 (1H, s),7,2 (10H, m), 6,18 (1H, d, J = 7,6), 4,7 (2H, s), 3,90 (2H, s), 3,67 (3H, s), 2,69 (2H, t), 2,40 (2H, t), 2,04 (2H, m).
Kwas 2(S) 2-[1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino)-1-pirydylo]propionowy (52a).
Do roztworu 2(S) 2-[1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]propionianu metylu (51a) (2,39 g, 7,3 mmola) w metanolu (30 ml) w temperaturze 0°C dodano 1M roztworu wodorotlenku sodu (15 ml, 15 mmola). Mieszaninę utrzymywano w tej temperaturze przez 2 godziny, zakwaszono 1M kwasem solnym (15,1 ml) i ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakty przemyto solanką, wysuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując 1,98 g (87%) bezbarwnej substancji stałej: [a]D20 -75° (1, CH2Cl2); IR (KBr) 3301, 1724, 1693, 1637, 1563, 1523, 1453, 1233, 1216, 765; 1H NMR (CDCl3) d 8,47 (2H, m), 7,20 (5H, m), 7,03 (1H,d), 6,36 (1H, t), 5,35 (1H, q), 3,01 (2H, m), 2,70 (2H, m), 1, 69 (3H, m).
W podobny sposób wytworzono następujące związki:
Kwas [6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)octowy (52b) wyizolowano (100%) w postaci bladobursztynowego oleju: IR (powłoka) 3291, 1738, 1686, 1644,
PL 193 391 B1
1591, 1554, 1519, 1496, 1454, 1403, 1215, 1182; 1H NMR (CDCl3) d8,44 (1H, d, J = 7,8), 8,4 (1H, s), 7,21(10H, m), 6,19 (1H, d, J =7,8), 4,71 (2H, s), 3,90 (2H, s), 2,99 (2H, m), 2,71 (2H, m).
Kwas [1,2-dihydro-2-okso-6-fenetylo-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]octowy (52c) wyizolowano (92%) w postaci beżowej substancji stałej: temp. topn. 214-6°; IR (KBr) 3289, 1740, 1680, 1640; 1H NMR (d6-DMSO) d9,24 (1H, s), 8,14 (1H, d, J = 7,7), 7,22 (10H, m), 6,11 (1H, d, J = 7,8), 4,78 (2H, s), 2,81 (8H, m).
Kwas [6-butylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]octowy (52d) wyizolowano (99%) w postaci bladobrązowej substancji stałej: temp. topn. 132-4°C; IR(KBr) 3286, 1739, 1676, 1641, 1584, 1555, 1535, 1455, 1414, 1249, 1227, 1204; 1H NMR (CDCl3) d 8,42 (1H, d, J = 7,8),8,37 (1H, s), 7,24 (5H, m), 6,19 (1H, d, J =7,8), 4,82 (2H, s), 3,55 (1H, s), 3,00 (2H, t), 2,67 (2H, t), 2,53 (2H, t), 1,41 (4H, m), 0,94 (3H, t).
Kwas [1,2-dihydro-6-metylo-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]octowy (52e) wyizolowano w postaci substancji stałej (100%): temp. topn. 159-61°C; IR (KBr) 3335, 1731, 1686, 1642, 1536, 1516, 1430, 1420, 1401, 1222, 1195; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,21 (1H, s), 8,13 (1H, d, J = 7,6), 7,20(5H, m), 6,15 (1H, d, J = 7,6), 4,77 (2H, s), 2,87 (2H, m), 2,70 (2H, m), 2,25 (3H, s).
Kwas [1,2-dihydro-2-okso-6-fenylo-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]octowy (52f) wyizolowano (100%) w postaci bladożółtej piany: IR (KBr) 3271, 1747, 1683, 1634, 1580, 1536, 1490, 1406, 1392, 1365, 1235, 1219; 1H NMR (CDCl3) d8,62 (1H, d, J = 7,7), 7,31 (10H, m), 6,48 (2H,s),
6,30 (1H, d, J = 7,7), 4,60 (2H, s), 3,03 (2H, m), 2,71 (2H, m).
Kwas [1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]octowy (52g) wyizolowano (94%) w postaci bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 195-7°C; IR (KBr) 3324, 1724, 1693, 1644, 1569, 1555, 1512, 1427, 1370, 1240; 1H NMR (d6-DMSO) d9,31 (1H, s), 8,23 (1H, d, J = 6,8),
7,36 (1H, dd, J= 6,8, 1,71), 7,25 (5H, m), 6,25 (1H, t), 4,66 (2H, s), 2,84 (4H, m).
Kwas 2 (R,S) 2-[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-propionowy (52h) wytworzono przez hydrolizę związku 51h w wodnym tetrahydrofuranie w czasie 5 godzin w temperaturze 40°C. Otrzymano (95%) żółtego oleju: IR (powłoka) 3330, 1734, 1686, 1643, 1600, 1587, 1553, 1524, 1498, 1208; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,29 (1H,s), 8,18 (1H, d, J =7,6), 7,21 (10H, m), 6,22 (1H, d, J =7,6), 4,82 (1H, q, J = 6,6), 4,08 (2H, m), 2,76(4H, m), 1,05 (3H, d, J = 6,6).
Kwas [3-(acetylo-Tyr(Bn))amino-6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo]octowy (52i) wyizolowano (93%) w postaci piany: IR (KBr) 3302, 1731, 1646, 1603, 1562, 1512, 1454, 1428, 1379, 1231, 1178; 1H NMR (CDCl3) d 9,48 (1H, s),8,36 (1H, d, J = 7,6), 7,30 (8H, m), 7,10 (2H, m), 6,85 (2H, d, J = 8,3), 6,91 (2H, d, J = 8,3), 6,71 (1H, d, J = 7,6), 4,95 (1H, m), 4,90 (2H, s), 4,68 (2H, s), 3,92 (2H, s), 3,17-2,83 (2H, m), 1,92 (3H, s).
Kwas [6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(2-fenyloetanosulfonylo)amino-1-pirydylo]octowy (52j) wyizolowano (100%) w postaci bezbawnej substancji stałej: temp. topn. 165-7°C; IR (KBr) 3174, 1760, 1646, 1593, 1567, 1497, 1453, 1424, 1326, 1225, 1140, 1127; 1H NMR (d6-DMSO) d13,09 (1H, s), 9,08 (1H, s), 7,30 (11H, m), 6,02 (1H, d), 4,68 (2H, s), 4,99 (2H, s), 3,29 (2H, m), 3,03 (2H, m).
Kwas [6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(2-fenyloetoksy)karbonyloamino-1-pirydylo]octowy (52k) wytworzono (70%) przez hydrolizę związku 49i przez 1 godzinę w temperaturze 60°C; IR (CH2Cl2) 1797, 1689, 1649, 1601, 1512, 734; 1H NMR (CDCl3) d(8,39 (1H, s), 8,03 (1H, d), 7,81 (1H, s), 7,33-7,07 (10H, m), 6,13 (1H, d, J =7,8), 4,72 (2H, s), 4,33 (2H, t, J = 7,0), 3,86 (2H, s), 2,93 (2H, t, J = 7,0).
Kwas [6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(4-fenylobutyrylo)amino-1-pirydylo]octowy (52l) wyizolowano (100%) w postaci białej piany: temp. topn. 159-161°C; IR (KBr) 3373-3310, 1787, 1726, 1691, 1649, 1599, 1567, 1517, 1367, 1215; 1H NMR (CDCl3) d8,43 (1H, d, J = 7,7), 8,25 (1H, s), 7,37-7,09 (10H, m), 6,21 (1H, d, J =7,7), 4,73 (2H, s), 4,15 (3H, s), 3,91 (2H, s), 2,67 (2H, t), 2,39 (2H, t),
PL 193 391 B1
2(S), N-3(S) 2-[1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)propionamid (53a). Do mieszaniny kwasu 2(S)-2-[1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]propionowego (52a) (1,1 g, 3,49 mmola), 3(S), 2(R,S) 3-alliloksykarbonyloamino-2-benzyloksy-5-okso-tetrahydrofuranu (1,02, 3,49 mmola; Chapman, Biorg. Med. Chem. Lett., 2, str. 613-18 (1992)), chlorku bis(trifenylofosfino)palladu (II) (55 mg), dichlorometanu (35 ml) i dimetyloformamidu (1 ml) wkroplono podczas mieszania wodorku tri-n-butylocyny (1,7 ml, 6,3 mmola). Wytworzoną mieszaninę mieszano przez 5 minut, a następnie dodano 1-hydroksybenzotriazolu (946mg, 7 mmoli). Mieszaninę oziębiono do temperatury 0°C i dodano chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-2-etylokarbodiimidu (740 mg, 3,84 mmola). Mieszaninę pozostawiono na noc w temperaturze pokojowej, po czym przelano do octanu etylu. Mieszaninę przemyto dwa razy1M kwasem solnym, dwa razy wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, a następnie solanką, wysuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość roztarto z pentanem. Wytworzoną substancję stałą oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (40-60% octan etylu/heksan) i otrzymano 1,28 g (73%) bezbarwnej substancji stałej: IR (KBr) 1796, 1692, 1647, 1595, 1557, 1512, 1119; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,28, 9,26 (1H, 2 x s), 8,77, 8,69 (1H, 2 x d), 8,24, 8,20 (1H, 2 x dd), 7,20 (11H, m), 6,31, 6,26 (1H, 2 x t), 5,65 (0,5H, d), 5,46 (0,5H, d), 5,41, 5,28 (1H, 2 x q), 4,7 (2,5H, m), 4,24 (0,5H, t), 3,24 (2H, m), 2,80 (4H, m), 1,51, 1,46 (3H, 2 x d).
W podobny sposób wytworzono następujące związki:
N(3(S)) 2[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)acetamid (53b) wytworzono w postaci piany (86%): IR (KBr) 3345, 3297, 1807, 1791, 1688, 1679, 1650, 1602, 1525, 1497, 1453, 1372, 1257, 1119; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,25 (0,5H, s), 9,23 (0,5H, s), 8,75 (0,5H, d, J = 6,5), 8,67 (0,5H, d, J =7,4), 8,18 (1H, 2d), 7,21 (15H, m), 6,07 (1H, 2d), 5,65 (0,5H, d, J =5,0), 5,38 (0,5H, s), 4,83-4,45 (4,5H, m), 4,19 (0,5H, m), 3,94, 3,83 (2H, m), 3,10-2,31 (6H, m).
N(3(S)) 2[1,2-dihydro-2-okso-2-fenetylo-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-4-ylo)acetamid (53c) wytworzono (74%) w postaci mieszaniny anomerów: 1H NMR (d6-DMSO) d 9,71 (1H, d), 9,41(0,5H, d), 9,25 (0,5H, d), 8,64 (1H, d, J = 7,7), 7,75 (15H, m), 6,61 (1H, 2d), 6,11 (0,5H, d), 5,93 (0,5H, s),5,17 (5H, m), 4,77 (0,5H, m), 3,68-2,94 (2H, m), 3,32 (8H, m).
N(3(S)) 2 [6-butylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)acetamid (53d) wytworzono (74%) w postaci mieszaniny anomerów: IR (KBr) 3300, 1791, 1689, 1645, 1597, 1566, 1546, 1514, 1454, 1417, 1378; 1H NMR (CDCl3) d 8,38(1H, d, J = 7,7), 8,13 (1H, s), 7,30 (10H, m), 6,18 (1H, t), 5,47 (0,5H, d, J =5,2), 5,43 (0,5H, s), 4,75 (4,5H, m), 4,38 (0,5H, m), 3,08-2,35 (8H, m), 1,43 (4H, m), 0,95 (3H, t).
N(3(S)) 2[1,2-dihydro-6-metylo-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)acetamid (53e) wytworzono (67%) w postaci mieszaniny anomerów: IR (KBr) 3282, 1774, 1667, 1651, 1596, 1556, 1498, 1265, 1254, 1236, 1199, 1143; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,17 i 9,15 (1H, 2 x s), 8,89 (0,5H, d, J = 6,5), 8,73 (0,5H, d, J = 7,4), 7,25 (10H, m), 6,13 (1H, t), 5,64 (0,5H, d, J =5,0), 5,45 (0,5H, s), 4,89-4,61 (4,5H, m), 4,26 (0,5H, m), 3,17-2,36 (6H, m), 2,23 i 2,15 (3H, 2s).
N(3(S)) 2-[1,2-dihydro-2-okso-6-fenylo-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)acetamid (53f) wytworzono (73%) w postaci mieszaniny anomerów: IR (KBr) 3296, 1792, 1691, 1643, 1595, 1514, 1489, 1453, 1420, 1373, 1230, 1118; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,40, 9,36 (1H, 2s), 8,70 (0,5H, d, J = 7, 6), 8,52 (0,5H, d, J = 7,5), 8,29 (1H, dd), 7,25 (15H, m), 6,20 (1H, d, J = 7,6), 5,61 (0,5H, d, J =5,0), 5,28 (0,5H, s), 4,78-4,20 (5H, m), 3,12-2,24(6H, m).
N(3(S)) 2-[1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)acetamid (53g) wytworzono (70%) w postaci mieszaniny anomerów: IR (KBr) 3336, 3290, 1791, 1691, 1646, 1595, 1582, 1556, 1518, 1454, 1376, 1351, 1150, 1122; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,26 (1H, 2s), 8,86 (0,5H, d, J = 6,4), 8,67(0,5H, d, J = 7,5), 8,23 (1H, m), 7,40-7,13 (11H, m), 6,24 (1H, 2t, J =7,2), 5,61 (0,5H, d, J =5,0), 5,44 (0,5H, s), 4,83-4,59 (2,5H, m), 4,25 (0,5H, m), 3,15-2,34 (2H, m), 2,91-2,70 (4H, m). Analiza. Obliczono dla C27H27N3O6 H2O: C,63,90; H, 5,76; N, 8,28. Znaleziono: C, 63,70; H, 5,68; N, 8,22. MS FAB M+= 490 (M + 1).
2(R, S), N(3(S)) 2-[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)propionamid (53h) wytworzono (89%) w postaci mieszaniny diastereomerów. Dane podano dla pojedynczego diastereomeru: IR (powłoka) 3356, 1788, 1677, 1645, 1602, 1517, 1455, 1377, 1203, 1167, 1120; 1H NMR (CDCl3) d 8,34 (1H, d, J = 7,6), 8,19 (1H, s),
PL 193 391 B1
7,38-7,13 (10H, m), 6,26 (1H, d, J =7,6), 5,58 (1H, t), 5,31, 5,24 (1H, 2 x s), 4,62 (2H, 2q), 4,60 (1H, m), 4,27 (1H, m), 2,98, 2,68 (4H, 2m), 3,0-2,0 (2H, m), 1,42 (3H, d).
N(3(S)) 2-[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(N-acetylo-O-benzylotyrozynylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)acetamid (53i) wytworzono (76%) w postaci mieszaniny anomerów: IR (KBr) 1794, 1698,1651, 1612, 1514, 1454, 1374, 1247, 1177, 1126; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,34, 9,31 (2 x 0,5H, 2s), 8,71 (1H, 2d),8,38(1H, m), 8,17 (1H, d), 7,48-6,88 (19H, m), 6,08 (1H, 2d), 5,65 (0,5H, d, J =5,0), 5,40 (0,5H, s), 5,04 (2H, s), 4,68 (5,5H, m), 4,15 (0,5H, m), 3,95, 3,84 (2H, s + abq), 3,20-2,40 (4H, m), 1,78 (3H, s).
N(3(S)) 2-[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(2-fenyloetanosulfonylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)acetamid (53j) wytworzono (78%) w postaci mieszaniny anomerów: IR (KBr) 3344, 1792, 1691, 1647, 1599, 1454, 1365, 1150, 1121, 973; 1H NMR (d6-DMSO) d9,02,8,99 (1H, 2s), 8,80 (0,5H, d, J = 6,4), 8,70 (0,5H, d, J = 7,4), 7,26 (15H, m), 6,00 (1H, dd), 5,63 (0,5H, d, J = 5,0), 5,39 (0,5H, s), 4,68 (4,5H, m), 4,18 (0,5H, m), 3,90 (2H, m), 3,30-2,30 (6H, m).
N(3(S)) 2-[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(2-fenyloetoksy)karbonyloamino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)acetamid (53k) wytworzono (78%) w postaci mieszaniny anomerów: IR (KBr) 3386, 1794, 1726, 1650, 1603, 1518, 1366, 1214, 699; 1H NMR (CDCl3) d 8,03 (1H, bd),7,63, 7,61 (1H, 2x s), 7,34-7,04 (15H, m), 6,21, 6,18 (1H, 2d), 5,44 (0,5H, d, J =5,4),
5,37 (0,5H, s), 4,85, 4,83 (1H, 2d, J= 11,6, 11,5), 4,61-4,48, 4,32 (4H, 2m), 4,4 (2H, t), 4,08, 4,03 (2H, 2bs), 3,07-2,78 (3H, m), 2,47-2,30 (1H, m).
N(3(S)) 2-[6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(4-fenylobutyrylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)acetamid (53l) wytworzono (86%) w postaci bezbarwnego oleju: IR (CH2Cl2) 1797, 1689, 1649, 1601, 1512, 734; 1H NMR (CDCl3) d8,42, 8,40 (1H, 2d, J = 7,6), 7,35-7,07 (15H, m), 6,21, 6,19 (1H, 2d, J = 7,6), 5,44 (0,5H, d), 5,37 (0,5H, s), 4,84, 4,81 (1H, 2d, J =11,7, 11,4), 4,73-4,48, 4,34 (4H, 2m), 4,05 (2H, m), 3,05-2,63, 2,46-2,30 (6H, 2m), 2,01 (2H, m).
R1 R2 R3
(a) Ph(CH2)2CO H (S)Me
(b) Ph(CH2)2CO CH2Ph H
(c) Ph(CH2)2CO (CH2)2Ph H
(d) Ph(CH2)2CO nBu H
(e) Ph(CH2)2CO Me H
(f) Ph(CH2)2CO Ph H
(g) Ph(CH2)2CO H H
(h) Ph(CH2)2CO CH2Ph (R, S)-Me
(i) AcTyr CH2Ph H
(j) Ph(CH2)2SO2 CH2Ph H
(k) Ph(CH2)2OCO CH2Ph H
(l) Ph(CH2)3CO CH2Ph H
Kwas 3(S), N(2(S)) 3-(2-(1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionyloamino-1-pirydylo)-pro
pionyloamino)-4-oksobutanowy (54a; F). Mieszaninę 2(S), N(3(S)) 2-[1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo]-N-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylo)propionamidu 53a (1,28 g, 2,5 mmola), metanolu (140 ml), octanu etylu (60 ml) i 10% palladu na węglu (1,4 g) mieszano w atmosferze wodoru. Po 2,5 godzinach dodano jeszcze katalizatora (300 mg) i uwodornianie prowadzono dalej przez 1godzinę. Mieszaninę przesączono przez 0,2 mM błonę nylonową i zatężono. Resztkowy olej roztarto z mieszaniną metanolu i eteru, otrzymując 916 mg (87%) bezbarwnych kryształów: temp.
PL 193 391 B1 topn. 198-200°C; [a]D28 -120° (0,1, CH3OH); IR (KBr) 3330, 1794, 1688, 1644, 1583, 1556, 1515, 1427; 1H NMR (CD3OD) d 8,28 (1H, d), 7,35 (1H, d), 7,20 (5H, m), 6,36 (1H, t), 5,49 (1H, q), 4,59 (1H, t), 4,25 (1H, m), 2,98, 2,74 (2 x 2H, 2 x m), 2,59 (2H, m), 1,57 (3H, d). Analiza. Obliczono dla C21H23N3O6, 0,75H2O:C, 59,08; H, 5,78; N, 9,84. Znaleziono: C, 59,24; H, 5,96; N, 9,84. FAB M+ = 414 (M + 1), 297, 165, 91.
W podobny sposób wytworzono następujące związki:
Kwas 3(S) 3-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo) amino-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54b; M) wyizolowano (59%) w postaci bezbarwnych kryształów: temp. topn. 115°C (rozkład); IR (KBr) 3440, 3297, 1718, 1646, 1598, 1565, 1526, 1496, 1260; 1H NMR (CD3OD) d 8,25 (1H, d, J = 7,7), 7,25 (10H, m), 6,15 (1H, 2d, każdy J = 7,7), 4,73 (2H, 2q), 4,59 (1H, m), 4,30 (1H, m), 3,95 (2H, s), 2,98 (2H, m), 2,75 (2H, m), 2,8-2,42 (2H, m). Analiza. Obliczono dla C27H27N3O6. 0,7H2O: C, 64,58; H, 5,70; N, 8,37. Znaleziono: C, 64,51; H, 5,63; N, 8,38. MS FAB+ M+ = 490 (M + 1).
Kwas 3(S) 3-(1,2-dihydro-2-okso-6-fenetylo-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54c) wyizolowano (46%) w postaci białej substancji stałej: IR (KBr) 3375, 1694, 1643, 1586, 1561, 1515, 1377, 1254, 1188, 1070; 1H NMR (CD3OD) d 8,18 (1H, d, J = 7,8), 7,22 (10H, m), 6,15 (1H, d, J = 7,8), 4,75 (2H, s), 4,58 (1H, m), 4,30 (1H, m), 3,01-2,28 (10H, m); MS FAB+ M+ = 504 (M + 1).
Kwas 3(S) 3-(6-butylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54d) wyizolowano (90%) w postaci bezbarwnych kryształów: temp. topn. 120-5°C; IR (KBr) 3315, 1784, 1679, 1644, 1589, 1561, 1520, 1415, 1379, 1186; 1H NMR (CD3OD) d 8,22 (1H, d, J = 7,8), 7,24 (5H, m), 6,22 (1H, d, J = 7,8), 4,80 (2H, m), 4,60 (1H, s), 4,28 (1H, m), 2,98 (2H, m), 2,72 (2H, m), 2,58 (4H, m), 1,48 (4H, m), 0,97 (3H, t, J = 7,1). Analiza. Obliczono dla C24H29N3O6. 0,5H2O: C, 62,06; H, 6,51; N, 9,05. Znaleziono: C, 62,08; H, 6,43; N, 9,01. MS FAB+ M+ = 456 (M + 1).
Kwas 3(S) 3-(1,2-dihydro-6-metylo-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54e) wyizolowano (85%) bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 129-138°C; IR (KBr) 327, 3294, 1710, 1695, 1682, 1554, 1525, 1379, 1272, 1240; 1H NMR (CD3OD) d 8,19 (1H, d, J = 7,6), 7,19 (5H,m), 6,21 (1H, d, J = 7,6), 4,80 (2H, m), 4,59 (1H, m), 4,30 (1H, m), 2,98 (2H, m), 2,72 (2H, m), 2,80-2,40 (2H, m), 2,30 (3H, s). Analiza. Obliczono dla C21H22N3O6. H2O: C, 58,46; H, 5,84; N, 9,74. Znaleziono: C,58,82; H, 60,5, N, 9,42.
Kwas 3(S) 3-(1,2-dihydro-2-okso-6-fenylo-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54f), 73% w postaci białawej substancji stałej: temp. topn. 140°C (rozkład). [a]D24 - 8,5° (c 0,1, MeOH). IR (KBr) 3302, 1796, 1726, 1679, 1643, 1590, 1560, 1516, 1490, 1449, 1420, 1398, 1376, 1231; 1H NMR (CD3OD) d 8,36 (1H, d), 7,49-7,14 (10H, m), 6,27 (1H, dd), 4,54 (3H, m),
4,30 (1H, m), 3,0, 2,73 (2 x 2H, 2 x m), 2,7-2,9 (2H, m).
Kwas 3(S) 3-(1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54g; G) wyizolowano (73%) w postaci piany: temp. topn. 140-5°C (rozkład); IR (KBr) 3352, 3314, 1719, 1668, 1649, 1600, 1559, 1514, 1379, 1261; 1H NMR (CD3OD) d 8,32 (1H, d, J = 7,5), 7,19 (6H, m), 6,34 (1H, t), 5,1-4,6 (3H, m), 4,32 (1H, m), 2,7 (6H, m). Analiza. Obliczono dla C20H21N3O6. 0,6H2O: C, 58,50; H, 5,45; N, 10,24. Znaleziono: C, 58,43; H, 5,35; N, 9,85. MS FAB+ M+ = 400 (M + 1).
Kwas 3(S) N(2(R,S)) 3-(2-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)propionyloamino)-4-oksobutanowy (54h) wytworzono (69%) w postaci bezbarwnej piany: temp. topn. 120°C; [a]D20 -16,0° (c, 0,11, CH2Cl2). IR(KBr) 3315, 1783, 1727, 1666, 1644, 1599, 1564, 1517, 1454, 1379; 1H NMR (CD3OD) d 8,23 (1H, m), 7,27 (10H,m), 6,28 (1H, m), 4,84 (1H, m), 4,53 (1H, m), 4,22 (1H, m), 4,10 (2H, m), 2,96 (2H, m), 2,72 (2H, m), 2,39 (2H, m), 1,21 (3H, m). Analiza. Obliczono dla C28H29N3O6. 1,25H2O: C,63,93; H, 6,03; N, 7,99. Znaleziono: C, 63,98; H, 5,85; N, 7,86. MS FAB (+) M+ = 504 (M + 1).
Kwas 3(S) 3-(3-(2-acetylo-L-tyrozynylo)amino-6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54i) wyizolowano (79%) w postaci bezbarwnych kryształów: temp. topn. 193-6°C (rozkład); IR (KBr) 3284, 1644, 1565, 1519, 1455, 1429, 1407, 1375, 1267, 1251; 1H NMR (d6-DMSO/CDCl3) d 8,16 (1H, d, J = 7,7), 7,26 (5H, m), 7,03(2H, d, J = 8,4), 6,61 (2H, d, J = 8,4), 6,03 (1H, d, J = 7,7), 4,58 (3H, m), 4,44 (1H, m), 4,13 (1H, m), 3,84 (2H, s), 3,07-2,30 (4H, m). Analiza. Obliczono dla C29H30N4O8. 2H2O: C, 58,19; H, 5,72; N, 9,36. Znaleziono: C, 58,11; H,5,63; N, 9,29. MS FAB+ M+ = 563 (M + 1).
Kwas 3(S) 3-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(2-fenyloetanosulfonylo)amino-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54j) wyizolowano (85%) w postaci bezbarwnej substancji stałej:
PL 193 391 B1 temp. topn. 102-5°C; [a]D23 -9,9° (c 0,1, MeOH);IR (KBr) 3452, 3328, 3155, 1719, 1679, 1645, 1594, 1567, 1453, 1425, 1357, 1307, 1225, 1148, 1132; 1H NMR (CD3OD) d 7,52 (1H, d, J = 7,6), 7,33 (10H, m), 6,12 (1H, d, J = 7,6), 4,73 (2H, m), 4,58 (1H, d, J = 3,7), 4,34 (1H, m),3,97 (2H, s), 3,29 (2H, m), 3,08 (2H, m), 2,75-2,37 (2H, m). Analiza. Obliczono dla C26H27N3O7S. 1,7H2O: C, 56,14; H, 5,51; N, 7,55. Znaleziono: C, 55,20; H, 5,49; N, 7,29. MS FAB+ M+ = 526 (M + 1).
Kwas 3(S) 3-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(2-fenyloetoksy)karbonyloamino-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54k) wyizolowano (54%) w postaci białawej substancji stałej: temp. topn. 84-86°C; IR (KBr) 3373-3310, 1787,1726, 1691, 1649, 1599, 1567, 1517, 1367,1215; 1H NMR (CD3OD) d 7,93 (1H, bd, J =7,4), 7,37-7,18 (10H, m), 6,15(1H, d, J = 7,4), 4,77 (1H, d, J = 3,7), 4,67 i 4,58 (2H, 2m), 4,35 (2H, t, J = 6,9), 4,35 (1H, m), 3,94 (2H, s), 2,98 (2H, t, J = 6,9), 2,76-2,39 (2H, m).
Kwas 3(S) 3-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(4-fenylobutyrylo)karbonyloamino-1-pirydylo)acetyloamino-4-oksobutanowy (54l) wyizolowano (50%) w postaci białej substancji stałej: temp. topn. 89-93°C; IR (KBr) 3369-3302, 1678, 1645, 1594, 1565, 1517, 1379, 1258; 1H NMR (d4-metanol) d 8,25 (1H, d, J =7,6), 7,37-7,18 (10H, m), 6,15 (1H, d, J = 7,4), 4,74 (2H, m), 4,60 (1H, m), 4,30 (1H, m), 3,97 (2H, s), 2,76-2,37 (2H, m), 2,67 (2H, t), 2,45 (2H, t), 1,98 (2H, m). Analiza. Obliczono dla C28H29N3O6. 1,5H2O: C, 63,39;H, 6,08; N, 7,92. Znaleziono: C, 63,69; H, 5,74; N, 7,83.
N-2 (3-benzyloksykarbonyloamino-1,2-dihydo-2-okso-1-pirydylo)acetylo-3-amino-5-(2,6-dichlorobenzoiloksy)-4-okso-pentanian t-butylu (56a). Kwas octowy (55a) (WO 93 21213) w THF (2 ml) mieszano w temperaturze pokojoweji dodano 1-hydroksybenzotriazolu (60 mg, 0,448 mmola) i chlorowodorku dimetyloaminopropylo-3-etylokarbodiimidu (47 mg, 0,246 mmola). Po 5 minutach wkroplono (2 krople) wody i mieszano jeszcze przez 20 minut. Dodano chlorku bis(trifenylofosfino)palladu (II) (6 mg), a następnie roztworu 3-(alliloksykarbonyloamino)-4-okso-5-(2,6-dichlorobenzoilooksy)pentanianu t-butylu (WO 93 16710) (103 mg, 0,224 mmola) w THF (1ml). Wciągu 1godziny w temperaturze pokojowej wkroplono wodorku tributylocyny (0,09 ml, 0,336 mmola). Mieszaninę mieszano jeszcze przez 3 godziny i przelano do octanu etylu, przemyto 1M HCl, wodnym roztworem NaHCO3, solanką, wysuszono nad MgSO4 i zatężono pod próżnią.Pozostałość roztarto z pentanem, a supernatant odrzucono. Pozostałą stałą substancję oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (50% octan etylu/heksan) i otrzymano 92 mg (63%) związku tytułowego w postaci bezbarwnego oleju: [a]D26 -29,6° (c 1,1, CH2Cl2); IR (powłoka) 3377, 3365, 3332, 3312, 1733, 1691, 1650, 1599, 1515, 1366, 1261, 1153, 1068, 747; 1H NMR (CDCl3) d 8,09 (1H, d, J = 6,8),7,84 (1H, s), 7,58(1H, d, J = 8,3), 7,33 (8H, m), 7,02 (1H, dd, J = 6,9, 1,7), 6,33 (1H, t, J = 7,2), 5,20 (2H, s), 5,12 (2H, m), 4,89 (1H, dt), 4,65 (2H, m), 2,80 (2H, m),
1,38 (9H, s).
N-2-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetylo-3-amino-5-(2,6-dichlorobenzyloksy)-4-okso-pentanian t-butylu (56b) wytworzono sposobem opisanym dla związku 56a i otrzymano związek tytułowy (66%) w postaci bezbarwnego oleju: IR (powłoka) 3364, 3313, 1738, 1688, 1648, 1600, 1566, 1514, 1433, 1369, 1254, 1152; 1H NMR (CDCl3) d 8,40 (1H, d,
PL 193 391 B1
J = 7,6), 8,30 (1H, s), 7,28 (13H, m), 6,20 (1H, d, J = 7,6), 5,12 (2H, q), 4,86 (1H, m), 4,65 (2H, q), 4,06 (2H, s), 3,07-2,61 (6H, m), 1,39 (9H, s).
Kwas N-2(3-benzyloksykarbonyloamino-1,2-dihydro-2-okso-1-pirydylo)acetylo-3-amino-5-(2,6-dichlorobenzoiloksy)-4-okso-pantanowy (57a; O). Ester związku 56a (210 mg, 0,356 mmola) w dichlorometanie (0,5 ml) oziębiono do 0°C i potraktowano kwasem trifluorooctowym (0,5 ml), mieszano i ogrzewano do 20°C w ciągu 30 minut. Roztwór odparowano do suchości pod zmniejszonym ciśnieniem, ponownie rozpuszczono w dichlorometanie i zatężono (x 3). Pozostałość roztarto z octanem etylu i rozcieńczono eterem, otrzymując 162 mg (85%) związku tytułowego w postaci bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 165-8°C (rozkład); [a]D23 -38,8° (c 0,1 CH3OH); IR (KBr) 3332, 3275, 1723, 1658, 1649, 1581, 1562, 1526, 1432, 1385, 1258, 1218, 1206; 1H NMR (d6-DMSO) d 8,96 (1H, d, J = 7,3), 8,34 (1H, s), 7,85 (1H, dd, J = 7,3), 7,58 (3H, m), 7,35 (5H, m), 6,29 (1H, t, J =7,3), 5,26 (2H, m), 5,15 (2H, s), 4,69 (3H, m), 2,75 (2H, m). Analiza. Obliczono dla C27H23N3O9Cl2: C, 53,66; H, 3,84; N, 6,95. Znaleziono: C, 53,36; H, 3,90; N, 6,81. M.S. (+FAB); 604 (M + 1), 285, 241, 195, 173, 149, 91.
Kwas N-2-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetylo-3-amino-5-(2,6-dichlorobenzoiloksy)-4-okso-pentanowy (57b; P) wytworzono sposobem opisanym dla związku 57a i otrzymano związek tytułowy (78%) w postaci bezbarwnych kryształów: temp.
topn. 116-120°C (rozkład); [a]D26-41,1° (c 0,1, CH3OH): IR (KBr)3299, 1739, 1715, 1689, 1666, 1645, 1598, 1563, 1518, 1432, 1209, 1151; 1H NMR (d6-DMSO) d 9,24 (1H, s), 8,88 (1H, d, J =7,6), 8,18 (1H, d, J =7,7), 7,60 (3H, m), 7,26 (10H, m), 6,06 (1H, d, J = 7,7), 5,23 (2H, ABq), 4,69 (3H, m), 3,93 (2H, s), 2,78 (6H, m). Analiza. Obliczono dla C35H31N3O8Cl2. H2O: C, 59,16; H, 4,68; N, 5,91. Znaleziono: C, 59,38; H, 4,53; N, 5,84. M.S. (+FAB); 694, (Cl=35, 37), (M + 1), 692 (Cl=35, 35), (M + 1).
PL 193 391 B1
(3S, 4R,S) N-(benzyloksykarbonylo)-3-amino-4-(2-benzoksazolilo)-4-hydroksy-butanian t-butylu (59). Do roztworu benzoksazolu (250,2 mg, 2,1 mmola) w bezwodnym THF (10,5 ml) w temperaturze -78°C pod N2 wkroplono 2,3M roztworu n-butylolitu w heksanach (0,96 ml, 2,2 mmola). Po mieszaniu w temperaturze -78°C przez 20 minut dodano stałego suchego MgBr2OEt2 (594,0 mg, 2,3 mmola). Wytworzoną niejednorodną mieszaninę ogrzano do -45°C i mieszano przez 15 minut. Następnie mieszaninę reakcyjną ponownie oziębiono do -78°C i wkroplono roztworu aldehydu 58 (Graybill i in., Int. J. Peptide Protein Res., 44, str. 173-82 (1993)) (644,6 mg, 2,1 mmola) w THF (10,5 ml). Mieszaninę mieszano w -78°C przez 30 minut, ogrzano do 0°C przez 1 godzinę, a następnie mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Reakcję przerwano dodatkiem 5% roztworu wodorowęglanu sodu (2,0 ml) i THF usunięto pod próżnią. Wytworzoną wodną pozostałość ekstrahowano cztery razy chlorkiem metylenu. Połączone ekstrakty przemyto solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią, uzyskując 880,0 mg surowego produktu. Po szybkiej chromatografii (45:55 octan etylu/heksan) otrzymano 567,2 mg (63%) związku tytułowego w postaci oleju i mieszaniny diastereomerów przy C-4. IR (powłoka) 3324, 2976, 1726, 1517, 1455, 1368, 1243, 1159, 1048, 747; 1H NMR (CDCl3) d 7,71-7,64 (1H, m), 7,52-7,48 (1H, m), 7,37-7,20 (7H, m), 5,91 (1H, brd, J = 9,0), 5,79 (1H, d, J = 9,0), 5,41-4,78 (4H, m), 4,75-4,54 (1H, m), 2,91-2,51 (2H, m), 1,42 (9H, s), 1,37 (9H, s).
(3S, 4R,S) 3-amino-4-(2-benzoksazolilo)-4-hydroksybutanian t-butylu (60). Roztwór estru 59 (189,0 mg, 0,44 mmola) w etanolu (5,0 ml) potraktowano 10% palladem na węglu (20,5 mg) i mieszano w atmosferze H2O przez 21 godzin. Mieszaninę przesączono przez Celite®, rozpuszczalnik odparowano i otrzymano 125,0 mg (98%) surowej aminy (60) w postaci oleju. Produkt stosowano bez dalszego oczyszczania. 1H NMR (CDCl3) d 7,73-7,64 (1H, m), 7,51-7,42 (1H, m), 7,35-7,22 (2H, m), 6,48 (3H, brs), 5,58 (1H, d, J = 3,0), 5,27 (1H, d, J = 6,5), 4,23-4,05 (1H, m), 2,92-2,63 (2H, m), 1,36 (9H, s),1,33 (9H, s).
(3S, 4R,S) N-(N-benzyloksykarbonylo-(S)-walinylo-(S)-alaninylo)-3-amino-4-(2-benzoksazolilo)-4-hydroksybutanian t-butylu (61). Roztwór aminy 60 (261,4 mg, 0,89 mmola), Z-Val-Ala-OH (286,9 mg, 0,89 mmola) (wytworzonego standardowymi metodami syntezy peptydów) i hydroksybenzotriazolu (120,3 mg, 0,89 mmola) w DMF (3,0 ml) w temperaturze 0°C potraktowano chlorowodor66
PL 193 391 B1 kiem 1-etylo-3-[3-(dimetyloamino)propylo]karbodiimidu (179,2 mg, 0,93 mmola). Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano przez 16 godzin. Rozcieńczono octanem etylu i przemyto dwa razy 1M roztworem wodorosiarczanu sodu, dwa razy nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu, a następnie wodą i solanką. Warstwę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią, uzyskując 494,8 mg surowego produktu. Po szybkiej chromatografii (chlorek metylenu/metanol, 95:5) otrzymano 480,9 mg (91%) związku tytułowego w postaci żółtej substancji stałej: temp. topn. 81-83°C; IR (KBr) 3312, 2974, 1723, 1709, 1529, 1455, 1368, 1243, 1156, 747; 1H NMR (CDCl3) d 7,79 (0,5H, d, J = 8,0), 7,73-7,20 (9,5H, m), 6,15 (1H, t, J = 8,5), 5,74 (0,5H, brd, J = 5,5), 5,45 (1H, brd, J =7,5), 5,28-5,20 (0,5H, m), 4,82-4,11 (3,5H, m), 4,78-4,55 (1H, m), 4,40-4,22 (1H, m), 2,95-2,51 (2H, m), 2,12-1,95 (1H, m), 1,45-1,32 (12H, m), 1,11-0,81 (6H, m), 13C NMR (CDCl3) d 173,14, 172,94, 171,82, 171,03, 170,78, 165,98, 165,45, 157,29, 157,17, 151,23, 151,10, 140,92, 140,82, 136,83, 136,79, 128,91, 128,52, 125,75, 124,97, 120,60, 120,40, 111,38, 81,82, 81,68, 70,27, 68,97, 67,44, 60,43, 50,74, 50,55, 49,18, 49,07, 36,87, 36,57, 32,37, 28,51, 19,88, 19,80, 18,53. Analiza. Obliczono dla C31H40N4O8. H2O: C, 60,57; H, 6,89; N, 9,11. Znaleziono: C, 60,84; H, 6,64; N, 9,09. M.S. (+FAB); 597 (M + 1); 541, 91.
(3S) N-(N-benzyloksykarbonylo-(S)-walinylo-(S)-alaninylo)-3-amino-4-(2-benzoksazolilo)-4-oksobutanian t-butylu (62). Alkohol 61 (100,3 mg, 0,17 mmola) rozpuszczono w chlorku metylenu (2,0 ml) i dodano odczynnika Dess-Martina (142,6 mg, 0,34 mmola) (Ireland i in. J. Org. Chem., 58, str. 2899 (1993); Dess i in. J. Org. Chem., 48, str. 4155-4156 (1983)). Wytworzoną mieszaninę mieszano przez 22 minuty, a następnie rozdzielono pomiędzy nasycony roztwór tiosiarczanu sodu, nasycony roztwór wodorowęglanu sodu (1:1, 10 ml) i octan etylu (10 ml). Wytworzoną fazę organiczną przemyto nasyconym roztworem tiosiarczanu sodu, nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (1:1), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu i solanką. Fazę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią, otrzymując 111,3 mg surowego produktu. Po szybkiej chromatografii (chlorek metylenu/metanol, 95:5) otrzymano 97,3 mg (96%) związku tytułowego w postaci oleju: [a]D23 -11,74° (c 0,95, CH2Cl2); IR (CH2Cl2) 3419, 2974, 1721, 1677, 1501, 1369, 1221, 1156; 1H NMR (CDCl3) d 7,89-7,74 (1H, m), 7,73-7,22 (10H, m), 5,89 (1H, d, J = 9,0) 5,72 (1H, m), 5,10 (2H, q, J = 12,5), 4,73 (2H, m), 4,20 (1H, dd, J = 7,0, 8,5), 3,30 (1H, dd, J = 5,0, 16,5), 3,03 (1H, dd, J = 5,5, 16,5), 2,18-1,97 (1H, m), 1,39 (3H, d, J =7,0), 1,34 (9H, s), 0,94 (3H, d, J = 6,0), 0,90 (3H, d, J = 6,0), 13C NMR (CDCl3) d 186,46, 172,73, 171,90, 170,13, 157,17, 156,28, 151,16, 140,99, 136,99, 129,39, 129,08, 128,66, 128,59, 126,49, 123,06, 112,55, 82,73, 67,60, 60,84, 53,75, 49,41, 38,58, 32,05, 28,52, 19,85, 19,32, 18,51. M.S. (+FAB); 595 (M + 1); 539, 91.
(3S) N-(N-benzyloksykarbonylo-(S)-walinylo-(S)-alaninylo)-3-amino-4-(2-benzoksazolilo)-4-oksobutanian (63, O). Roztwór estru 62 (95,0 mg, 0,16 mmola) w mieszaninie 1:1 chlorku metylenu i kwasu trifluorooctowego (10,0 ml) mieszano przez 1 godzinę w suchej atmosferze N2. Roztwór zatężono pod próżnią, pochłonięto w eterze i ponownie zatężono. Czynność tę powtórzono sześć razy i otrzymano surowy produkt w postaci białawej substancji stałej. Po szybkiej chromatografii (chlorek metylenu/metanol, 95:5) otrzymano 60,0 mg (69%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. Produkt występował pod postacią mieszaniny trzech izomerów w CD3OD, składającej się z ketonu (jeden izomer, c 44%), jego acyloksyketalu (dwa izomery przy C-4, c 56%): temp. topn. 156-159°C; [a]D26 -45,6° (c 0,13, metanol); IR (KBr) 3440, 2967, 1713, 1703, 1638, 1531, 1427; 1H NMR (CD3OD) d 7,93-7,24 (9H, m), 5,59 (1H, brt), 5,16-5,00 (2H, m), 5,0-4,78 (1H, m), 4,50-4,22 (1H, m), 3,95-3,81 (1H, m), 3,11 (2H, d, J = 6,5), 3,05-2,92 (1H, m), 2,70-2,39 (1H, m), 2,08-1,89 (1H, m), 1,19-0,78 (9H, m).Analiza. Obliczono dla C27H30N4O8. 0,5H2O: C, 59,22; H, 5,71;N, 10,23. Znaleziono: C, 59,48; H, 5,36; N, 10,17. M.S. (+FAB); 539 (M + 1), 91.
PL 193 391 B1
7-metoksybenzoksazol (65a). Mieszaninę 2-nitro-6-metoksyfenolu (2,62 g, 15,5 mmola) (EP 333176) i 10% palladu na węglu (130 mg) w etanolu (50,0 ml) mieszano w atmosferze H2 przez 75 minut. Mieszaninę przesączono przez Celite® i natychmiast potraktowano kwasem p-toluenosulfonowym (32,0 mg) i ortomrówczanem trietylu (6,45 ml, 38,8 mmola), a następnie ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną w atmosferze N2. Po 20 godzinach dodano kwasu p-toluenosulfonowego (30,0 mg) i ortomrówczanu trietylu (6,45 ml, 38,8 mmola). Po ogrzewaniu łącznie przez 44 godziny mieszaninę pozostawiono aby oziębiła się i zatężono pod próżnią. Wytworzoną pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (octan etylu/heksan, 25:75) i otrzymano 1,97 g (85%) związku tytułowego w postaci żółtej substancji stałej: temp. topn. 28-31°C; IR (powłoka) 1629, 1497, 1434, 1285, 1097; 1H NMR (CDCl3) d8,09 (1H, s), 7,40 (1H, d, J = 8,0), 7,28 (1H, t, J = 8,0), 6,89 (1H, d, J = 8,0), 4,02 (3H, s); 13C NMR (CDCl3) d 152,84, 145,82, 142,50, 139,99, 125,75, 113,42, 108,80, 56,97. Analiza. Obliczono dla C8H7N1O2. 0,1H2O: C, 63,65; H, 4,81; N, 9,29. Znaleziono: C, 63,43; H, 4,88, N, 9,05. M.S. (+FAB); 150 (M + 1).
4-metoksybenzoksazol (65b). Do zawiesiny 4-hydroksybenzoksazolu (2,00 g, 14,8 mmola) (Musser i in., J. Med. Chem., 30, str. 62-67 (1987)) w acetonie (80,0 ml) dodano wysuszonego K2CO3 (2,25 g, 16,3 mmola), a następnie jodometanu (1,38 ml, 22,2 mmola). Mieszaninę ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną w atmosferze N2 przez 4,5 godziny, po czym przesączono i zatężono
PL 193 391 B1 pod próżnią, uzyskując surowy produkt. Wytworzoną pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (octan etylu/heksan, 25:75) i otrzymano 2,0 g (91%) związku tytułowego w postaci krystalicznej substancji stałej: temp. topn. 72-84°C; IR (KBr) 3089, 1619, 1610, 1503, 1496, 1322, 1275, 1090, 1071, 780, 741; 1H NMR(CDCl3) d 8,02 (1H, s), 7,32 (1H, t, J = 8,0), 7,18 (1H, d,J = 8,0), 6,81 (1H, d, J = 8,0), 4,04 (3H, s). Analiza. Obliczono dla C8H7NO2: C, 64,42; H, 4,73; N, 9,39. Znaleziono: C, 64,40; H, 4,84; N, 9,31; m/z (El) 149 (M++ 1, 100%).
(3S, 4R,S) N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-4-hydroksy-4-(2-(7-metoksybenzoksazolilo))butanian t-butylu (66a). Do roztworu 7-metoksybenzoksazolu 65a (548,6 mg, 3,68 mmola) w bezwodnym THF (18,5 ml) podczas mieszania w temperaturze -78°C pod N2 wkroplono 1,56 M roztworu n-butylolitu w heksanach (2,47 ml, 3,86 mmola) i wytworzył się zabarwiony na żółto roztwór. Po mieszaniu w temperaturze -78°C przez 20 minut dodano suchego stałego MgBr2OEt2 (1,045 g, 4,05 mmola).
Wytworzoną niejednorodną mieszaninę ogrzano do -45°C i mieszano przez 15 minut. Następnie mie1b szaninę reakcyjną ponownie oziębiono do -78°C i wkroplono roztworu (S)-Alloc-Asp(t-Bu)H1b (946,4 mg, 3,68 mmola) w THF (18,5 ml). Mieszaninę mieszano w -78°C przez 30 minut, ogrzano do 0°C i mieszano przez 1 godzinę. Wytworzoną homogeniczną mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano przez 16 godzin. Reakcję przerwano dodatkiem 5% roztworu wodorowęglanu sodu (3,5 ml),po czym THF usunięto pod próżnią. Wytworzoną wodną pozostałość ekstrahowano chlorkiemmetylenu (6 x). Połączone ekstrakty przemyto solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią, uzyskując 1,8 g surowego produktu. Po szybkiej chromatografii (octan etylu/heksan, 40:60) otrzymano 1,21 g (81%) związku tytułowego, oleju, w postaci mieszaniny diastereomerów przy C-4; IR (CH2Cl2) 3425, 2983, 1725, 1504, 1290, 1157, 1101; 1H NMR (CDCl3) d 7,35-7,19 (2H, m), 6,89-6,81 (1H, m), 6,00-5,57 (2H, m), 5,32-5,05 (3H, m), 4,68-4,35 (3H, m), 4,01 (3H, s), 2,86-2,59 (2H, m), 1,45 (9H, s), 1,41 (9H, s); 13C NMR (CDCl3) d 171,18, 171,09, 165,80, 165,30, 156,71, 156,60, 145,65, 142,76, 142,71, 140,82, 140,72, 133,23, 125,72, 118,41, 118,21, 113,07, 112,87, 108,95, 82,16,70,28, 69,98, 66,52, 66,39, 57,03, 52,57, 52,29, 37,83, 36,86, 28,65. Analiza. Obliczono dla C20H26N2O7. 0,6H2O: C,57,57; H, 6,57; N, 6,72. Znaleziono: C, 57,49; H, 6,34, N, 6,60. M.S. (+FAB); 407 (M + 1); 351, 307, 154.
(3S, 4R,S) N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-4-hydroksy-4-(2-(4-metoksybenzoksazolilo)butanian t-butylu (66b) wytworzono zgodnie ze sposobem opisanym dla związku 66a i otrzymano 1,29 g (26%, 68% w przeliczeniu na odzyskany materiał wyjściowy) związku tytułowego w postaci oleju mieszaniny diastereomerów przy C-4: IR (CH2Cl2) 3400,1725, 1625, 1505, 1369, 1354, 1281, 1263, 1226, 1158, 1092, 1048; 1H NMR (CDCl3) d 7,34-7,24 (1H, m), 7,16 (1H, d, J = 8,2), 6,79 (1H, d, J =7,9), 6,00-5,50 (2H, m), 5,30-5,05 (3H, m), 4,70-4,35 (4H, m), 4,02 (3H, s), 2,90-2,45 (2H, m), 1,45-1,41 (9H, 2 x s). Analiza. Obliczono dla C20H26N2O7. 0,4H2O: C, 58,07; H, 6,53; N, 6,77. Znaleziono: C, 58,09; H, 6,41; N, 6,63. M.S. (+FAB); 407 (M + 1, 88%); 351 (100).
(3S, 4R,S) N-(N-acetylo-(S)-(O-tert-butylo-tyrozynylo)-(S)-walinylo-(S)-alaninylo)-3-amino-4-hydroksy-4-(2-(7-metoksybenzoksazolilo)butanian t-butylu (67a). Do roztworu benzoksazolu 66a (481,9 mg, 1,19 mmola) i Ac-Tyr(tBu)-Val-Ala-OH (585,3 mg, 1,30 mmola) w chlorku metylenu (3,5 ml) i DMF (3,5 ml) dodano podczas mieszania chlorku bis(trifenylofosfino)palladu (II) (18,0 mg), a następnie wkroplono wodorku tributylocyny (0,80 ml, 2,96 mmola). Dodano hydroksybenzotriazolu (320,4 mg, 2,37 mmola) i mieszaninę oziębiono do temperatury 0°C. Dodano chlorowodorku etylo-3-[3-(dimetyloamino)propylo]karbodiimidu (278,2 mg, 1,42 mmola) i mieszaninę pozostawiono, aby ogrzała się do temperatury pokojowej i mieszano przez 16,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono octanem etylu i przemyto dwa razy 1M roztworem wodorosiarczanu sodu, dwa razy nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i solanką. Warstwę organicznąwysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono, uzyskując 2,0 g surowego produktu. Po szybkiej chromatografii (chlorek metylenu/metanol, 95:5) otrzymano 844,0 mg (94%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej: temp. topn. 205°C; IR (KBr) 3399, 3304, 2977, 1729, 1643, 1506, 1367, 1290, 1161; 1H NMR (d6-DMSO) d 8,24-7,78 (4H,m), 7,43-7,32 (2H, m), 7,23 (2H, d, J = 8,5), 7,16-7,07 (1H, m), 6,93 (2H, d, J = 8,5), 6,52, 6,40 (1H, 2 x d, J = 5,5, J = 5,0), 5,03, 4,78-4,49, 4,45-4,16 (5H, brt, 2 x m), 4,05, 4,04 (3H, 2 x s), 3,08-2,35 (14H, m), 2,11-1,89 (1H, m), 1,83 (3H, s), 1,49-1,32, 1,15, 1,0-0,81 (27H, x, x m, J = 7,0); 13C NMR (d6-DMSO) d 175,55, 175,18, 173,88, 173,75, 173,05, 169,23, 157,28, 148,55, 146,16, 143,21, 136,63, 133,55, 128,87, 127,17, 115,78, 111,92, 84,02, 81,50, 71,40, 61,15, 60,05, 57,79, 53,39, 51,62, 43,76, 40,52, 34,58, 32,52, 31,60, 26,35, 23,11, 22,71, 21,76. Analiza. Obliczono dla C39H55N5O10. 0,5H2O: C, 61,40; H, 7,40; N, 9,18.Znaleziono: C, 61,43; H7,31; N, 9,07. M.S.(+FAB); 754 (M+ + 1); 698, 338, 267.
PL 193 391 B1 (3S, 4R,S) N-(N-acetylo-(S)-(O-tert-butylo-tyrozynylo)-(S)-walinylo-(S)-alaninylo)-3-amino-4-hydroksy-4-(2-(4-metoksybenzoksazolilo))butanian t-butylu (67b) wytworzono zgodnie ze sposobem opisanym dla związku 67a i otrzymano 1,05 g (94%) związku tytułowego w postaci drobnego białego proszku: temp. topn. 210-213°C (rozkład); IR (KBr) 3284, 2977, 1736, 1691, 1632, 1536, 1505, 1452, 1392, 1367, 1258, 1236, 1161, 1091; 1HNMR (d6-DMSO) d 8,20-7,75 (4H, m), 7,40-7,10 (4H, m), 7,00-6,80 (3H, m), 6,45, 6,34 (1H, 2 x d, J = 5,3, J = 5,0), 5,00-4,10 (5H, m), 4,00, 3,99 (3H, 2 x s), 3,00-2,25 (4H, m), 1,95 (1H, m), 1,79 (3H, s), 1,39-0,80 (27H, m). Analiza. Obliczono dla C39H55N5O10. 0,5H2O: C, 61,40; H, 7,40; N, 9,18. Znaleziono: C,61,58; H, 7,38; N, 8,91. M.S. (+FAB); 754 (M+ + 1,30%); 72 (100).
(3S) N-(N-acetylo-(S)-O-tert-butylo-tyrozynylo)-(S)-walinylo-(S)-alaninylo)-3-amino-4-(2-(7-metoksybenzoksazolilo))-4-oksobutanian t-butylu (68a). Do zawiesiny alkoholu 67a (641,0 mg, 0,85 mmola) w chlorku metylenu (46,0 ml) podczas mieszania dodano odczynnika Dess-Martina (1,082 g, 2,55 mmola) (Ireland i in., J. Org. Chem., 58, str. 2899 (1993); Dess i in. J. Org. Chem., 48, str. 4155-4156 (1983). Wytworzoną mieszaninę mieszano przez 1 godzinę, a następnie rozdzielono pomiędzy nasycony roztwór tiosiarczanu sodu, nasycony roztwór wodorowęglanu sodu (1:1, 86,0 ml) i octan etylu (86,0 ml). Wytworzoną fazę organiczną przemyto kolejno nasyconym roztworem tiosiarczanu sodu, nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (1:1), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu i solanką. Fazę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią, otrzymując 660,0 mg surowego produktu. Po szybkiej chromatografii (chlorek metylenu/metanol, 94:6) otrzymano 636,0 mg (100%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej: temp. topn. 209°C; [a]D24 -21,8° (c 0,16, metanol); IR (KBr) 3395, 3294, 2977, 1722, 1641, 1535, 1505, 1161; 1H NMR (CDCl3) d 8,43-8,16 (1H, m), 7,97-7,62 (2H, m), 7,49-7,14 (3H, m), 7,08-6,95 (3H, m), 6,89-6,73 (2H, m), 5,81-5,68 (1H, m), 5,16-4,86 (2H, m), 4,53 (1H, brt), 4,03(3H, s), 3,16-2,84 (4H, m), 2,11-1,84 (4H, m), 1,46-1,14 (21H, m), 0,78 (6H, m); 13C NMR (CDCl3) d 186,28, 173,39,171,90, 171,19, 171,03, 169,89, 156,43, 154,75, 146,32, 142,88, 140,98, 132,31, 130,54, 126,98, 124,73, 114,95, 111,42, 82,44, 78,71, 58,92, 57,20, 54,91, 53,47, 48,77, 39,43, 38,15, 32,79, 29,44, 28,60, 23,55, 20,27, 19,70, 19,34. M.S. (+FAB); 752 (M+ + 1); 696, 336, 265.
(3S) N-(N-acetylo-(S)-(O)-tert-butylo-tyrozynylo)-(S)-walinylo-(S)-alaninylo)-3-amino-4-(2-(4-metobenzoksazolilo))-4-oksobutanian t-butylu (68b) wytworzono według sposobu opisanego dla ketonu 68a i otrzymano 420 mg (55%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej: temp. topn. 211-213°C (rozkład); [a]D24 - 23,9° (c 0,82, metanol); IR (KBr) 3277, 3075, 1723, 1690, 1632, 1530, 1506, 1392, 1269, 1234, 1160, 1094; 1H NMR (CDCl3) d 8,15 (1H,brs), 7,7 (2H, brs), 7,46 (1H, t, J = 8,3), 7,24 (2H, d, J = 8,3), 7,10 (1H,brs), 7,03 (2H, d, J = 8,3), 6,83 (3H, m), 5,74 (1H, q, J = 6,9), 5,00 (2H, m), 4,51 (1H, t, J = 7,0), 4,07 (3H, s), 3,20-2,95 (4H, m), 2,00 (4H, m), 1,42 (3H, d, J =6,8), 1,35 (9H, s), 1,23 (9H, s), 0,86 (6H, d, J= 6,7). M.S. (+FAB); 752 (M+ +1,7%); 72 (100).
(3S) N-(N-acetylo-(S)-tyrozynylo-(S)-walinylo-(S)-alaninylo)-3-amino-4-(2-(7-metoksybenzoksazolilo))-4-oksobutanian (69a; R). Roztwór estru 68a (600,0 mg, 0,80 mmola) w mieszaninie 1:1 chlorku metylenu i kwasu trifluorooctowego (65,0 ml) mieszano przez 1 godzinę w suchej atmosferze N2. Roztwór zatężono pod próżnią, pochłonięto w eterze i zatężono ponownie. Czynność tę powtórzono sześć razy i otrzymano surowy produkt w postaci białawej substancji stałej. Po szybkiej chromatografii (gradient 95:5 do 80:20 chlorku metylenu i metanolu) otrzymano 420,8 mg (83%) związku tytułowego w postaci higroskopijnej białej substancji stałej. Produkt występował w postaci mieszaniny trzech izomerów w CD3OD, składającej się z ketonu (c 50%), jegoacyloketonu (dwa izomery przy C-4, c 50%): temp. topn. rozkłada się powyżej 150°C; [a]D24 - 33,2° (c 0,17, metanol); IR (KBr) 3300, 1715, 1658, 1650, 1531, 1517, 1204; 1H NMR (CD3OD) d 7,46-7,19 (2H, m), 7,16-6,91 (3H, m), 6,70-6,59(2H, m), 5,62-5,49 (1H, m), 5,00-4,72 (1H,niewyraźnym), 4,69-4,51 (1H, m), 4,49-4,08 (2H, m), 4,05-3,89 (3H, m), 3,16-2,47 (4H, m), 2,05-1,78 (4H, m), 1,41-1,11, 1,05-0,70 (9H, 2 x m). Analiza. Obliczono dla C31H37N5O10. 3H2O: C, 53,67; H, 6,25; N, 10,10. Znaleziono: 53,76; H, 5,56; N, 10,28. M.S. (+FAB); 640 (M+ + 1); 435, 147.
(3S) N-(N-acetylo-(S)-tyrozynylo-(S)-walinylo-(S)-alaninylo)-3-amino-4-(2-(4-metoksybenzoksazolilo))-4-oksobutanian t-butylu (69b; S), wytworzono zgodnie ze sposobem opisanym dla kwasu 69a i otrzymano hygroskopijny związek tytułowy, 252 mg (96%). Produkt występował w postaci mieszaniny trzech izomerów w CD3OD, składającej się z ketonu i jego acyloksyketalu (dwa izomery przy C-4). Produkt występował jako pojedynczy izomer w d-6 DMSO: temp. topn. 200-203°C (rozkład); [a]D24 - 38,0° (c 0,23, metanol); IR (KBr) 3289, 2968, 1718, 1713, 1658, 1634, 1548, 1517, 1506, 1461, 1453, 1393, 1713, 1658, 1634, 1548, 1517, 1506, 1461, 1453, 1393, 1369, 1268, 1228, 1174,
PL 193 391 B1
1092; 1HNMR (d6-DMSO) d 9,20 (1H, brs), 8,71 (1H, d, J =6,2), 8,10 (2H, m), 7,83 (1H, d, J = 8,7), 7,61 (1H, t, J = 8,2), 7,46 (1H, d, J = 8,2), 7,08 (3H, m), 6,65 (2H, d, J = 8,3), 5,50 (1H, q, J = 6,5), 4,50 (1H, m), 4,37 (1H, m), 4,20 (1H, m), 4,05 (3H, s), 3,09-2,77 (4H, m), 1,94 (1H, m), 1,79 (3H, s), 1,23 (3H, d, J = 7,0), 0,82 (6H, m). Analiza. Obliczono dla C31H37N5O10. 1,5H2O: C, 55,85; H, 6,05; N, 10,51. Znaleziono: C, 55,21;H, 5,69; N, 10,13. M.S. (+FAB); 640 (M++ 1,2%); 107 (100).
(3S) N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-4-okso-5-(1,2-diokso-fenyloetyloksy)-pentanian t-butylu (80). Do roztworu (3S)N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-5-bromo-4-okso-pentanianu t-butylu (WO 93 16719) (2,17 g, 6,20 mmola) w dimetyloformamidzie (30 ml) dodano podczas mieszania fluorku potasu (792 mg, 13,6 mmola), a następnie kwasu benzoilomrówkowego (1,02 g, 6,82 mmola). Mieszaninę mieszano przez 140 minut, po czym reakcję przerwano dodatkiem wody (50 ml)i ekstrahowano octanem etylu (2 x 50 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto wodą (4 x 50 ml), a następnie solanką (50 ml), wysuszono (MgSO4) i zatężono. Otrzymano olej, który oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (20-45% octan etylu w heksanie) i uzyskano 2,44 g (94%) bezbarwnego oleju: [a]D20 -35,0° (c 1,41, CH2Cl2); IR (powłoka) 3359, 2981, 2938, 1752, 1740, 1726, 1712, 1512, 1369,
PL 193 391 B1
1285, 1177, 1053, 991, 939, 688; 1H NMR (CDCl3) d 8,15 (2H, m), 7,66 (1H, m), 7,53 (2H, m), 5,90 (2H, m),5,33 (2H, m), 5,31 (1H, d, J = 16,9), 5,18 (1H, d,J = 16,9), 4,63 (3H, m), 3,03 (1H, dd, J= 17,3, 4,6), 2,74 (1H, dd, J = 17,3, 4,9), 1,44 (9H, s). MS (C.I.) 420 (M+ + 1,20%); 364 (100).
(3S) N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-5-hydroksy-4-okso-pentanian t-butylu (81). Mieszaninę estru 80 (2,40 g, 5,71 mmola), tetrahydrofuranu (200 ml) i 1M wodnego roztworu wodorowęglanu potasu (200 ml) mieszano energicznie w temperaturze pokojowej przez 18 godzin. Rozdzielono warstwy, a część wodną ekstrahowano octanem etylu (100 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (100 ml), wysuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chroma20 tografii (octan etylu w heksanie) i otrzymano 1,48 g bladożółtego oleju: [a]D20 -5,9° (c 1,06, CH2Cl2);IR (powłoka) 3345, 2981, 2936, 1739, 1725, 1712, 1692, 1515, 1368, 1259, 1158, 1051; 1H NMR (CDCl3) d 5,92 (2H, m), 5,30 (2H, m), 4,36-4,69 (5H, m), 3,05 (1H, dd, J= 17,4, 4,3), 2,93 (1H, t), 2,70 (1H, dd, J =17,4, 4,9), 1,43 (9H, s). Analiza. Obliczono dla C19H21N1O6: 0,25H2O: C, 53,51; H, 7,43; N, 4,80. Znaleziono: C, 53,61; H, 7,18; N, 4,71. MS (C.I.) 280 (M++ 1,87%); 232 (100).
(3S) N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-5-(2,6-dichlorofenylo-metoksy)-4-okso-pentanian t-butylu (82). Mieszaninę alkoholu 81 (1,44 g, 5,01 mmola), jodku 2,6-dichlorobenzylu (Abraham i in., J. Chem. Soc. str. 1605-1607 (1936)) (4,31 g, 15,0 mmola), tlenku srebra (2,32 g, 10,0 mmoli) i dichlorometanu (25 ml) mieszając ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 45 godzin. Mieszaninę pozostawiono, aby oziębiła się do temperatury pokojowej, po czym rozcieńczono wodą (50 ml), a następnie ekstrahowano octanem etylu(50 ml, 25 ml). Warstwę organiczną przemyto wodą (50 ml), następnie solanką (50 ml), wysuszono (MgSO4) i zatężono.Pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (10-100% octan etylu w heksanie)i otrzymano 1,65 g (74%) bezbarwnego oleju: [a]D20 +8,8° (c 1,13, CH2Cl2); IR (powłoka) 3339, 2980, 2935, 1724, 1712, 1503, 1438, 1368, 1246, 1156, 1106, 770; 1H NMR (CDCl3) d 7,33 (2H, m), 7,22 (1H,dd), 5,92 (2H, m), 5,28 (2H, m), 4,87 (2H, m), 4,67 (1H, m), 4,58 (2H, br d), 4,56 (1H, d, J = 16,9), 4,31 (1H, d, J = 16,9), 3,04 (1H, dd, J = 16,9, 4,5),
2,77 (1H, dd, J = 16,7, 4,9), 1,40 (9H, s). Analiza. Obliczono dla C20H25Cl2N1O6. 0/25H2O: C, 53,28; H, 5,70; N, 3,11. Znaleziono: C, 53,15;H, 5,52; N, 2,98. M.S. (C.I.); 446 (M+, 27%); 390 (100).
(3R,S) N-[N-fenylometyloksykarbonylowalaninyloalaninylo]-3-amino-5-(2,6-dichlorofenylometyloksy)-4-okso-pentanian t-butylu (83a). Do roztworu N-fenylo-metyloksykarbonylowalinyloalaniny (637 mg, 1,98 mmola) w tetrahydrofuranie (40 ml) i wodzie (1ml) podczas mieszania dodano chlorowodorku 1-(3-dimetyloamino-propylo)-3-etylokarbodiimidu (379 g, 1,98 mmola) i 1-hydroksybenzotriazolu (486 mg, 3,60 mmola). Mieszaninę mieszano przez 15 minut, a następnie dodano eteru 82 (802 mg, 1,80 mmola) i chlorku bis(trifenylofosfino)palladu (II) (ok. 5 mg). Następnie w ciągu 20 minut wkroplono wodorku tributylocyny (785 mg, 725 l, 2,70 mmola) i wytworzony roztwór mieszano przez 3,75 godz., po czym reakcję przerwano dodatkiem 1M kwasu solnego (50 ml). Mieszaninę ekstrahowano dwa razy octanem etylu. Połączone ekstrakty organiczne przemyto 1M kwasem solnym, dwa razy nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą, a następnie solanką, wysuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (10-30% octan etylu-dichlorometan) i otrzymano 941 mg (79%) bladożółtej substancji stałej: temp. topn. 148-52°; IR (KBr) 3287, 3070, 1730, 1691, 1641, 1536, 1369, 1289, 1247, 1156; 1H NMR (CDCl3) d 7,33 (8H, m), 7,23 (1H, dd), 6,61 (1H, br, d). 5,42 (1H, br, d), 5,11 (2H, s), 4,85 (3H, m), 4,50 (1H, m), 4,40 (1H, d, J = 16,9), 4,26 (1H, d, J = 16,9), 4,02 (1H, m), 2,99 (1H, dd, J = 16,8, 4,7), 2,73 (1H, dd, J = 16,8, 5,0), 2,09 (1H, m), 1,37 (12H, m), 0,96 (3H, d, J = 6,9), 0,91 (3H, d, J = 6,8). Analiza. Obliczono dla C32H41C12N3O8. 0,25H2O: C, 57,25; H, 6,23; Cl, 10,57; N, 6,26. Znaleziono: C, 57,18; H, 6,23; Cl 10,58; N, 5,95. M.S. (+ FAB) ; 667 (M+ + 1, 1%); 666 (3), 159 (25), 91 (100).
(3R,S) N-[(N-acetylo-O-t-butylotyrozynylo)-walaninylo-alaninylo]-3-amino-5-(2,6-dichlorofenylometyloksy)-4-okso-pentanian t-butylu (83b) wytworzono sposobem opisanym dla związku 83a i otrzymano 554 mg (64%) bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 184-6°; IR (KBr) 3282, 3075, 1736, 1690, 1633, 1536, 1508, 1366, 1236, 1161; 1H NMR (d6-DMSO) d 8,49 (1H, d), 8,14 (1H, d), 8,08 (1H, d), 7,84 (1H, d), 7,43 (3H, m), 7,14 (2H, d), 6,83 (2H, d), 4,71 (2H, s), 4,51 (2H, m), 4,36 (2H, dd), 4,17 (2H, m), 2,93 (1H, m), 1,94 (1H, m), 1,74 (3H, s), 1,37 (9H, s), 1,23 (12H, m), 0,83 (6H, m). M.S. (+ FAB); 793 (M+ + 1, 4%); 737 (5), 681 (1), 178 (40), 159 (45), 136 (100), 107 (40). M.S. (- FAB); 792 (20), 791 (40) 447 (100).
Kwas (R,S) N-[N-(fenylometyloksy)karbonylo-walinylo-alaninylo]-3-amino-5-(2,6-dichlorofenylometyloksy)-4-okso-pentanowy (84a, Y). Do roztworu estru 83a (918 mg, 1,38 mmola) w dichlorometanie (20 ml) dodano podczas mieszania kwasu trifluorooctowego (5 ml). Mieszaninę mie72
PL 193 391 B1 szano przez 2,5 godziny, po czym odparowano do suchości. Pozostałość potraktowano eterem (25 ml) i odparowano do suchości. Czynność tę powtórzono trzy razy. Wytworzony produkt roztarto z eterem (10 ml), a następnie wysuszono i otrzymano 730 mg (87%) jasnobrązowego proszku: temp. topn. 156-60°C; IR (KBr) 3282, 2965, 1702, 1694, 1642, 1536, 1438, 1246, 1230; 1H NMR (d6-DMSO) d 8,48 (1H, d), 8,09 (1H, d), 7,47 (9H, m),5,02 (2H, s), 4,70 (2H, s), 4,49 (1H, m), 4,37 (2H, dd),4,27 (1H, m), 3,88 (1H, m), 2,75 (1H, dd), 2,54 (1H, dd),1,96 (1H, m), 1,19 (3H, s), 0,84 (6H, m). Analiza. Obliczono dla C28H33Cl2N3O8. 0,5H2O: C, 54,27; H, 5,53; Cl, 11,45; N, 6,78; Znaleziono: C, 54,49; H, 5,39; Cl, 11,33; N, 6,73. M.S. (+ FAB); 610 (M++ 1, 10%); 91 (100).
Kwas (R,S) N-[N-(acetylo)tyrozynylo-walinylo-alaninylo]-3-amino-5-(2,6-dichlorofenylometyloksy)-4-okso-pentanowy (84b; W) otrzymano w postaci bezbarwnego proszku (95%) sposobem stosowanym dla związku 84a. Temp. topn. 165-8°; IR (KBr) 3295, 2968, 1733, 1642, 1517, 1438, 1231, 1105; 1H NMR (d6-DMSO) d9,1 (1H, br s), 8,48 (1H, br, d), 8,14 (1H,br,d),8,02(1H, br,d), 7,81(1H,br,d),7,45(3H,m), 7,02(2H,d),6,62(2H,d),4,70(2H,s),4,12-4,53(3H, m),3,60(3H,m), 2,51-2,92 (4H, m), 1,96 (1H, m), 1,75 (3H, s), 1,21 (3H, d), 0,83 (6H, m). Analiza. Obliczono dla C31H38Cl2N4O9. H2O: C, 53,22; H, 5,76; Cl, 10,14; N, 8,09; Znaleziono: C, 53,33; H, 5,54; Cl, 10,02; N, 7,85. M.S. (+ FAB); 682 (M+2, 30%); 681 (67), 158 (100).
Przykład 6
Otrzymano stałe hamowania (Ki) oraz wartości IC50 dla niektórych związków według wynalazku, stosując testy enzymatyczne z substratem widzialnym w UV, z substratem fluorescencyjnym i testy z komórkami, jak opisano w przykładzie 2. Dla związków 22e, 54b, 54j, 54k, 57b, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 88, 102a-c, 106a-c, 108a-c, 114a, 114b, 115, 121, 125a, 125b, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132a, 132b, 133, 135a, 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142, 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152, 153, 154, 155, 157, 158, 159, 160, 161, 162 i 163, stosując wskazane powyżej testy, określono następujące wartości Ki, i IC50. Wzory związków 22e, 54b, 54j, 54k i 57b przedstawiono w przykładzie 5. Wzory innych związków zamieszczono w przykładzie 7.
Test
Związek UV-widzialny Komórki
Ki (mM) I50 (mM)
1 2 3
22e 0,19 >20
54b 20
54j 10
54k 6,6
57b 2,2
85 0,0035 9,8
86 0,175 4,0
87 7,2 35,0
88 0,9
89 0,018
90 0,42 6,2
91 0,26 >25
92 3,8
98 0,535 4,0
102a 4,0
PL 193 391 B1 ciąg dalszy
1 2 3
102b 0,29 1,75
102c 0,68
106a 2,3 30,0
106b 0,2 2,9
106c 3,8 >30,0
108a 17,5
108b 0,4 25,0
108c 0,43
114a 0,12 3,8
114b 3,7
115 0,345 6,0
121 4,3
125a 0,39 >30,0
125b 0,060 0,30
126 0,45 1,5
127 0,39 8,0
128 0,04 7,5
129 0,59 25,0
130 1,20
131 12,0 30,0
132a 5,0 >30,0
132b 12,5
133 50,0 >30,0
135a 0,090 0,90
135b 0,32 0,95
136 1,0
137 0,04 0,25
138 0,375
139 0,350 2,0
140 0,87 >30,0
141 0,670
142 1,75
144 0,32 >20,0
145 0,34 8,5
146 0,16 3,8
147 0,26 8,5
148 6,3 30,0
PL 193 391 B1 ciąg dalszy
1 2 3
149 14,0 >30,0
150 10,0 30,0
151 13,0 30,0
152 8,8
153 0,24
154 0,042 2,4
155 0,023
156 0,001 2,7
157 0,26
158 1,1
159 0,0017 8,0
160 0,145 2,25
161 0,011
162 0,0025
163 0,0028 1,2
P r zy k ł a d 7
Sposobem podobnym do stosowanego w syntezie związku 69a, wytworzono następujące związki: 126, 127, 128, 129, 135a, 135b, 137, 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152, 153, 154, 155, 156, 157, 159, 160, 162 i 163.
PL 193 391 B1
PL 193 391 B1
PL 193 391 B1
PL 193 391 B1
Związek 158 syntetyzowano sposobem podobnym do stosowanego w syntezie związku (K).
Związek 130 syntetyzowano sposobem podobnym do stosowanego w syntezie związku 56b.
Związki 131, 136, 138 i 142 syntetyzowano sposobem podobnym do stosowanego w syntezie związku 57b.
PL 193 391 B1
Związki 132, 132b, 139, 140 i 141 syntetyzowano sposobem podobnym do stosowanego w syntezie związku 47a. Związek wyjściowy dla związku 140 otrzymano sposobem opisanym w: Robl, i in.
J. Am. Chem. Soc., 116, str. 2348-2355 (1994). Związek wyjściowy dla związku 141 otrzymano sposobem opisanym w: Wyvratt, i in. Pept. Struct. Funct. Proc. (8th Am. Pept. Symp.), (1983) lub w patencie uSa 4415496.
Związek 133 syntetyzowano sposobem podobnym do stosowanego w syntezie związku 47b.
PL 193 391 B1
Związek 161 syntetyzowano sposobem podobnym do stosowanego w syntezie związku 125a.
Związki 22e, 54b, 54j, 54k i 57b syntetyzowano, jak opisano w przykładzie 5.
Związki 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 98, 102a, 102b, 102c, 106a, 106b, 106c, 108a, 108b,
108c, 114a, 114b, 115, 121, 125a i 125b syntetyzowano, jak następuje.
Kwas N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4(R)-alliloksyprolinylo))-3(S)-amino-4-oksobutanowy (85).
Etap. A. N-tert-butoksykarbonylo-4(R)-alliloksyprolina. Do roztworu 60% wodorku sodu (3,36 g, 84 mmole) w 100 ml bezwodnego tetrahydrofuranu dodano N-tert-butoksykarbonylo(4R)-hydroksyproliny (9,25 g, 40 mmoli) i mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Do mieszaniny dodano bromku allilu (6,9 ml, 80 mmoli) i mieszaninę ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 6 godzin. Reakcję przerwano dodatkiem płatków lodu, po czym dodano jeszcze wody i mieszaninę przemyto heksanem. Warstwę wodną zakwaszono 10% roztworem wodorosiarczanu sodu i ekstrahowano octanem etylu (2 x 150 ml). Połączone ekstrakty wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu, przesączono i odparowano, uzyskując 5 g związku tytułowego bez dalszego oczyszczania. 1H NMR (CDCl3; występuje w postaci rotamerów) d 5,92-5,82 (1H, m), 5,3-5,14 (2H, m), 4,5-4,31 (1H, m), 4,16-4,05 (1H, m), 4,04-3,9 (1H, m), 3,79-3,5 (3H, m), 2,43-2,2 (1,5H, m), 2,15-2,10 (0,5H, m), 1,45 (4,5H, s), 1,35 (4,5H, s).
Etap B. Chlorowodorek estru metylowego 4(R)-alliloksyproliny. N-tert-butoksykarbonylo-4(R)-alliloksyprolinę (5 g, 18,4 mmola) ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 6 godzin w 50 ml nasyconego metanolowego roztworu chlorowodoru. Mieszaninę odparowano pod próżnią i otrzymano 3,78 g związku tytułowego w postaci żółtej substancji żywicznej; 1H NMR (CDCl3) d 5,83-5,72 (1H, m), 5,24-5,14 (1H, d), 5,13-5,08 (1H, d), 4,55-4,3 (3H, m), 4,25-4,15 (1H, m), 3,9 (1,5H, s), 3,78 (1,5H, s), 3,7-3,28 (3H, m), 2,45-2,32 (1H, m), 2,2-2,05 (1H, m).
Etap C. Ester metylowy N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4(R)-alliloksyproliny). Chlorowodorek estru metylowego 4(R)-alliloksyproliny (1,05 g, 4,75 mmola) i N-acetylo-Tyr-Val-OH (1,68 g, 5,21 mmola) rozpuszczono w 10 ml mieszaniny 1:1 dichlorometanu i dimetyloformamidu i oziębiono do temperatury 0°C. Do oziębionej mieszaniny dodano diizopropyloetyloaminy (1ml, 5,93 mmola), a następnie N-hydroksybenzotriazolu (0,769 g, 5,69 mmola) i chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (1,18 g, 6,2 mmola). Po mieszaniu przez 2 godziny mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano przez 16 godzin. Mieszaninę przelano do 150 ml octanu etylu i przemyto każdorazowo 50 ml wody, 10% roztworu wodorosiarczanu sodu i 10% roztworu wodorowęglanu sodu. Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i odparowano, uzyskując jasnożółtą substancję stałą. Substancję tę oczyszczono metodą szybkiej chromatografii, eluując mieszaniną dichlorometan/metanol/pirydyna (100:3:0,5) i otrzymano 780 mg związku tytułowego. 1H NMR (CD3OD) d 7,02-6,96 (2H, d), 6,67-6,63 (2H, d), 5,95-5,85 (1H, m), 5,34-5,27 (1H, d), 5,16PL 193 391 B1
-5,13 (1H, d), 4,53-4,38 (3H, m), 4,28-4,22 (1H, m), 3,82-3,73 (1H, m), 3,72 (3H, s), 3,04-2,88 (2H, m), 2,85-2,72 (2H, m), 2,45-2,34 (1H, m), 2,08-1,95 (2H, m), 1,92 (3H, s), 1,00-0,92 (6H, 2 x d).
Etap D. Semikarbazon estru tert-butylowego kwasu N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4(R)-alliloksyprolinylo))-3(S)-amino-4-oksobutanowego. Ester metylowy N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4-alliloksyproliny) (770 mg, 1,57 mmola) rozpuszczono w 20 ml tetrahydrofuranu i 4 ml metanolu. Do mieszaniny dodano wodorotlenku litu (145 mg, 3,46 mmola) i mieszano w temperaturze pokojowej. Po dwóch godzinach do mieszaniny dodano 10% roztworu chlorowodoru i mieszaninę odparowano pod próżnią, otrzymując stałą pozostałość, a następnie rozdzielono pomiędzy 5 ml wody i 50 ml octanu etylu. Warstwę organiczną oddzielono i odparowano pod próżnią, uzyskując 430 mg kwasu, który stosowano bezpośrednio w następnym etapie.
Z N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-4-alliloksyproliny (420 mg, 0,88 mmola) i semikarbazonu estru tert-butylowego kwasu 3-amino-4-oksomasłowego (184 mg, 0,8 mola, Graybill i in., Int. J. Protein Res., 44, str. 173-82 (1994)) otrzymano 100 mg (20%) związku tytułowego w postaci białej amorficznej substancji stałej: 1H NMR (CD3OD) d 7,24-7,2 (1H, m), 7,04-6,97 (2H, d), 6,73-6,65 (2H, d), 5,98-5,86 (1H,m),5,35-5,24(1H,d),5,17-5,12(1H,m),4,12-3,98 (2H, m), 3,72-3,72 (1H, m), 2,98-2,92 (3H, m), 2,38-2,32 (1H,m),2,1-2,02(2H,m),1,92(3H,s),0,98-0,89(6H,2x d)
Etap E. Kwas N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4(R)-alliloksyprolinylo))-3(S)-amino-4-oksobutanowy (85). Z semikarbazonu estru tert-butylowego kwasu N-(N-acetylo-tyrozynylo-walinylo-(4(R)-alliloksyprolinylo))-3(S)-amino-4-oksobutanowego (100 mg) usunięto grupę ochronną, jak opi1 sano w przykładzie 3, związek K, etap C, i otrzymano44,2 mg (53%) związku tytułowego: 1H NMR (CD3OD) d 7,04-6,97 (2H, d), 6,72-6,65 (2H, d), 5,97-5,86 (1H, m), 5,32-5,25 (1H, d), 5,17-5,12 (1H, d), 4,62-4,40 (3H, m), 4,30-4,13 (2H, m), 4,12-3,96 (3H, m), 3,75-3,68 (1H, m), 2,99-2,92 (1H, m), 2,78-2,70 (1H, m), 2,70-2,48 (2H, m), 2,35-2,30 (1H, m), 2,17-1,95 (2H, m), 1,92 (3H, s), 0,98-0,88 (6H, 2 x d).
Związki 86 i 87 wytworzono sposobem podobnym do opisanego dla syntezy związku 69a w przykładzie 5:
Kwas N-acetylo-(S)-walinylo-(4-(S)-fenoksy)prolinylo-3(S)-amino-4-(7-metoksybenzoksazol-2-ilo)-4-okso-butanowy (86). N-acetylo-(S)-walinylo-(S)-(4-(S)-fenoksy)prolinę przeprowadzono w związek 86 i otrzymano biały proszek: 1H NMR (DMSO-d6) d 8,75 (d, 1H), 7,6-7,2 (m, 4H), 7,0-6,8 (m,4H), 5,5 (m, 1H), 5,05 (s, 1H), 4,5 (t, 1H), 4,29 (t, 1H), 4,0 (s, 3H), 4,0-3,8 (m, 2H), 3,0-2,8 (dd, 2H), 2,3 (m, 1H), 2,09 (m, 1H), 1,95-1,8 (m, 2H), 1,78 (s, 3H),1-0,7 (dd, 6H).
PL 193 391 B1
Kwas N-acetylo(4-(R)-fenoksy)prolinylo-3(S)-amino-4-(7-metoksybenzoksazol-2-ilo)-4-okso-butanowy (87): N-acetylo-(S)-(4-(S)-fenoksy)prolinę przeprowadzono w związek 87 i otrzymano biały proszek: 1H NMR (DMSO-d6) d 9,1 (d, 1H), 8,76 (d, 1H), 7,6-7,2 (m, 4H), 7,0-6,9 (m, 4H), 5,55 (m, 1H), 5,45 (m, 1H), 5,0 (m, 2H), 4,56 (t, 1H), 4,40 (t, 1H), 4,0 (s, 3H), 3,9 (dd, 1H), 3,76 (d, 1H), 3,64 (d, 1H), 3,1-2,9 (m, 1H), 2,8 (m, 1H), 2,50 (m, 1H), 2,3-2,2 (m, 1H), 2,09 (m, 1H), 1,95 i 1,75 (2 x s, 3H, rotamery).
Kwas N-2-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetylo-3(S)-amino-5-hydroksy-4-okso-pentanowy (88). Ester tert-butylowy kwasu N-2-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetylo-3(S)-amino-5-hydroksy-4-okso-pentanowego wytworzono ze związków 52b i 81, zgodnie ze sposobem opisanym dla syntezy związku 83a, i otrzymano białą substancję stałą (45%): 1H NMR (CDCl3) d 8,40 (d, 1H), 8,20 (s, 1H), 7,4-7,1 (m, 1H), 6,18 (s, 1H), 4,72 (m, 1H), 4,65-4,5 (q, 2H), 4,4-4,2 (dd, 2H), 4,0 (s, 2H), 3,04 (t, 2H), 2,9 (dd, 1H), 2,76 (t, 2H), 2,55 (dd, 1H), 1,39 (s, 9H).
Wytworzony produkt przeprowadzono w związek 89 sposobem opisanym w przykładzie 5, dla związku 84a, i otrzymano związek tytułowy (42%) w postaci białej substancji stałej: 1H NMR (CDCl3) d 8,5 (d, 1H), 8,1 (d, 1H), 8,0 (m, 1H), 7,4-7,1 (m, 11H), 6,3 (d, 1H), 4,9-4,8 (m, 2H), 4,6-4,4 (m, 2H), 4,3 (dd, 1H), 4,1 (s, 2H), 3,3 (t, 1H), 3,05 (t, 2H), 2,8-2,6 (m, 3H).
Związki 89 i 90 wytworzono sposobem podobnym do opisanego w przykładzie 5 dla wytwarzania związku 84a.
Kwas N-acetylo-(S)-tyrozynylo-(S)-walinylo-(S)-alaninylo-3(S)-amino-5-(2-chlorobenzyloksy)-4-okso-pentanowy (89) wytworzono z Ac-Tyr-Val-Ala-OH i (3S) N-alliloksykarbonylo)-3-amino-5-(chlorofenylometoksylo)-4-okso-pentanianu t-butylu (wytworzonego sposobem podobnym jak związek 82) i otrzymano białą substancję stałą: 1H NMR (DMSO-d6) d 9,15 (s, 1H), 8,5 (d, 1H), 7,98 (d, 1H), 7,75 (d, 1H), 7,55-7,3 (m, 4H), 7,0 (d, 1H), 6,6 (d, 2H), 4,6-4,3 (m, 6H), 4,3-4,1 (m, 2H), 2,9 (d, 1H), 2,76 (dd, 1H), 2,7-2,5 (m, 2H), 1,95 (m, 1H), 1,75 (s, 3H), 1,2 (d, 3H), 0,9-0,7 (dd, 6H).
PL 193 391 B1
Kwas N-2-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetylo-3-amino-5-(2-chlorobenzyloksy)-4-okso-pentanowy (90) wytworzono ze związku 52b i N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-5-(2-chlorofenylometoksylo)-4-okso-pentanianu t-butylu (wytworzonego sposobem podobnym jak związek 82) i otrzymano białą substancję stałą: 1H NMR (DMSO-d6) d 9,2 (s, 1H), 8,75 (d, 1H), 7,7-7,1 (m, 14H), 6,4 (d, 1H), 4,65 (d, 6H), 4,56 (s, 1H), 4,6-4,35 (dd, 1H), 3,9 (s, 2H), 2,9-2,6 (m, 6H).
Kwas N-2-(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionylo)amino-1-pirydylo)acetylo-3(S)-amino-5-(5-(2,6-dichlorofenylo)tiazol-2-ilo)-4-okso-pentanowy (91) wytworzono ze związku 52b i estru tert-butylowego kwasu 3-(alliloksy)-amino-4-[(2,6-dichloro-fenylo)tiazol-2-ilo]-4-hydroksy-masłowego (99) jak opisano dla wytwarzania związku 69a i otrzymano białawy proszek: 1H NMR (DMSO-d6) d 9,32 (s, 1H), 9,05 (d, 1H), 8,27 (d, 1H), 8,18 (d, 1H), 7,7 (d, 1H), 7,6 (t, 1H), 7,4-7,1 (m, 11H), 6,1 (d, 1H),
5,64 (m, 1H), 4,8-4,6 (dd, 2H), 3,85 (s, 2H), 3,02 (m, 1H), 2,9-2,7 (m, 4H).
Kwas 3-(S)-(2-(3[3-(S)-(4-hydroksy-fenylo)-propionyloamino]-2-okso-azepan-1-ylo)-acetyloamino)-4-okso-masłowy (92) wytworzono z kwasu 2-(3[3-(S)-(4-hydroksy-fenylo)-propionyloamino]-2-okso-azepan-1-ylo)-octowego i N-alliloksykarbonylo-4-amino-5-benzyloksy-2-oksotetrahydrofuranu (Chapman, Biorg. Med. Chem. Lett., 2, str. 613-18 (1992)), sposobem podobnym do opisanego dla syntezy związku 54a,i otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej: 1H NMR (DMSO-d6) d9,10-9,20 (s, 1H), 8,40 (s, 1H),7,88 (d, 1H), 7,0 (d, 2H), 6,64 (d, 2H),4,60 (t, 1H), 4,10 (q, 2H), 3,94,2 (m, 2H), 3,6 (m, 1H), 3,18 (d, 2H), 2,70 (t, 2H), 2,40 (m, 2H), 1,85-1,40 (m, 8H).
PL 193 391 B1
4-etoksymetyleno-2-styrylo-4H-oksazol-5-on (94) wytworzono zgodnie z Cornforth, The Chemistry of Penicillin, Clarke, Johnson, Robinson (wyd.), Princeton University Press, str. 804 (1949).
Ester etylowy kwasu 4-okso-3-(3-fenylo-akryloiloamino)-4,6,7,8-tetrahydropirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karboksylowego (95) wytworzono ze związku 94, sposobem opisanym w przykładzie 5 dla związku 3, i otrzymano 4,5 g (30%) związku tytułowego: 1H NMR (CD3OD) d 1,3 (t, 3H), 2,35 (m, 1H),
2.65 (m, 1H), 3,1 (m, 1H), 3,15 (m, 1H), 4,25 (q, 2H), 5,15 (dd, 1H), 6,95 (d, 1H), 7,4 (m, 3H), 7,6 (m, 2H),
7.65 (d, 1H), 8,95 (s, 1H).
Kwas 4-okso-3-(2-fenylo-akryloiloamino)-4,6,7,8-tetrahydropirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karboksylowy (96). Mieszaninę estru etylowego kwasu 4-okso-3-(3-fenylo-akryloiloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyny-(6S)-karboksylowego (95, 3,1 g, 8,8 mmola) i 1N roztworu wodnego wodorotlenku litu (8,8 ml, 8,8 mmola) w metanolu (10 ml) mieszano przez 18 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę rozcieńczono wodą i przemyto eterem etylowym (1 x 20 ml). Warstwę wodną zakwaszono stężonym kwasem solnym. Substancję stałą zebrano przez przesączenie i przemyto wodą, wysuszono w piecu próżniowym w temperaturze 50°C przez 18 godzin i otrzymano 2,2 g (75%) związku tytułowego w postaci brunatnej substancji stałej: 1H NMR (CD3OD) d 2,4 (m, 1H), 2,7 (m, 1H), 3,1 (m, 1H), 3,2 (m, 1H), 5,15 (dd, 1H), 7,0 (d, 1H), 7,4 (m, 3H), 7,6 (m, 2H), 7,65 (d, 1H), 8,95(s, 1H).
(2-benzyloksy-5-okso-tetrahydro-furan-(3S)-ylo)-amid kwasu 4-okso-3-(2-fenylo-akryloiloamino)-4,6,7,8-tetrahydropirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karboksylowego (97) wytworzono ze związku 96 sposobem opisanym w przykładzie 3 dlazwiązku H, etap A i otrzymano 0,52 g (75%) związku tytułowego w postaci mieszaniny diastereomerów: 1H NMR (CDCl3) d 2,3-2,7 (m, 3H), 2,9 (dd, 1H), 3,05 (m, 1H), 3,3(m, 1H), 4,4-4,8 (m, 2H), 4,2(2x d,1H), 5,05 (m, 1H), 5,55 (2x s, 1H), 6,6 (2x d, 1H), 7,4 (m, 6H), 7,55 (m, 4H), 7,65 (2 xd,1H),8,0(m,2H),9,2(sx2,1H).
Kwas -(3S)-{[4-okso-3-(3-fenylo-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karbonylo]-amino}-masłowy (98) wytworzono sposobem opisanym w przykładzie 3 dla związku H, etap D, i otrzymano 0,13 g (45%) związku tytułowego: 1H NMR (CD3OD) d2,35 (m, 1H),2,45-2,75 (m, 3H), 2,8 (t, 2H), 3,0 (t, 2H), 3,1 (m, 1H), 3,25 (m, 1H), 4,3 (m, 1H), 6,65 (dd, 1H), 5,15 (m, 1H), 7,15 (m,1H),7,3(m,4H),8,8(m,1H).
Ester tert-butylowy kwasu 3(S)-(alliloksykarbonylo)-amino-4-[(2,6-dichlorofenylo)-oksazol-2-ilo]-4(R,S)-hydroksy-masłowego (99). Roztwór 5-(2,6-dichlorofenylo)oksazolu (2,71 g, 12,7 mmola; wytworzonego sposobem podobnym do opisanego w Tet. Lett. 23, str. 2369 (1972)) w tetrahydrofuranie (65 ml) oziębiono do -78°C w atmosferze azotu. Do roztworu tego dodano n-butylolitu (1,5 M roztwór w heksanach, 8,5 ml, 13,3 mmola) i mieszano w -78°C przez 30 minut. Dodano eteratu bromku magnezu i roztwór pozostawiono na 15 minut, aby ogrzał się do -45°C. Roztwór oziębiono do -78°C i wkroplono aldehyd 58 (3,26 g, 12,7 mmola; Graybill i in., Int. J. Protein Res., 44, str. 173-82 (1993)) w tetrahydrofuranie (65 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 25 minut, po czym pozostawiono na 3 godziny, aby ogrzała się do -40°C, a następnie w temperaturze pokojowej na 1 godzinę. Reakcję przerwano dodatkiem 5% NaHCO3 (12 ml)i mieszano przez 3 godziny. Tetrahydrofuran usunięto pod próżnią, a wytworzoną pozostałość ekstrahowano dichlorometanem. Warstwę organiczną przemyto nasyconym roztworem chlorku sodu i wysuszono nad siarczanem magnezu, przesączono, zatężono i otrzymano 6,14 g związku tytułowego. Po oczyszczeniu uzyskano 4,79 g (80%) związku 99: 1H NMR (CDCl3) d2,7-2,5 (m, 2H), 2,8 (dd, 1H), 4,2, 4,4 (2 x d,1H), 4,7-4,5 (m, 3H), 5,35-5,1 (m, 2H),5,6, 5,7 (2 x d, 1H), 6,0-5,8 (m, 1H), 7,2 (d, 1H), 7,3 (m, 1H), 7,4 (m, 2H).
Kwas 4-okso-3-(3-fenylo-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karboksylowy (100). Mieszaninę kwasu 4-okso-3-(3-fenylo-akryloiloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karboksylowego (96, 2,1 g, 6,5 mmola) i 20% wodorotlenku palladu na węglu (0,5 g) w metanolu (50 ml) mieszano w atmosferze wodoru przez 4 godziny. Wytworzoną mieszaninę przesączono i zatężono, otrzymując 2,1 g (100%) związku tytułowego w postaci białej substancji staPL 193 391 B1 łej: 1H NMR (CD3OD) d2,35(m, 1H), 2,65 (m, 1H), 2,75 (t, 2H), 3,0 (t, 2H), 3,1 (m, 1H), 3,15 (m, 1H), 5,1 (dd, 1H), 7,15 (m, 1H), 7,25 (m, 4H), 8,75 (s, 1H).
4-tert-butoksykarbonylo-2-okso-(3S)-{[4-okso-3-(3-fenylo-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karbonylo]amino}-butylowy kwasu 2,6-dichloro-benzoesowego (101a) wytworzono sposobem opisanym w przykładzie 5 dla związku 56a i otrzymano 0,16 g (20%) związku tytułowego: 1H NMR (CD3OD) d1,45 (s, 9H), 2,3 (m, 1H), 2,6(m, 1H), 2,7 (m, 3H), 2,95 (m, 3H), 4,8 (m, 1H), 5,1 (m, 1H), 5,2 (q, 2H), 7,1 (m, 1H), 7,2 (m, 4H), 7,4 (m, 3H), 8,75 (s, 1H).
Ester tert-butylowy kwasu 4-(7-metoksy-benzoksazol-2-ilo)-4-okso-(3S)-{[4-okso-3-(3-fenylo-1-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karbonylo]amino}-masłowego (101b). Ester tert-butylowy kwasu 4-hydroksy-4-(7-metoksy-benzoksazol-2-ilo)-(3S)-{[4-okso-3-(3-fenylo-1-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karbonylo]amino}-masłowego wytworzono ze związku 100 i 66a sposobem opisanym w przykładzie 5 dla związku 67a, i otrzymano 0,95 g (ilościowo) produktu w postaci mieszaniny diastereomerów: 1H NMR (CD3OD) d 1,45 (2 x s, 9H), 2,2 (2 x m, 1H), 2,35-3,0 (m, 9H), 4,0 (m, 3H), 4,75 (m, 1H), 4,85 (m, 1H), 5,05 (2 x dd, 1H), 7,1 (2 x dd, 1H), 7,15-7,3 (m, 4H), 7,5 (2 x t, 1H), 7,8 (2 x d, 1H), 8,55 (2 x dd, 1H), 8,7 (2 x s, 1H).
Wytworzony produkt przeprowadzono w związek 101b sposobem opisanym w przykładzie 5 dla związku 68a i otrzymano 0,36 g (50%) związku tytułowego: 1H NMR (CD3OD) d1,4 (s,9H), 2,35 (m, 1H), 2,55 (m, 1H), 2,75 (t, 2H), 2,95 (t, 2H), 3,00 (m, 1H), 3,1 (dd, 2H), 3,15 (m, 1H), 5,15 (dd, 1H), 5,65 (t, 1H), 7,1 (m, 2H), 7,2 (m, 4H), 7,4 (m, 2H), 8,7 (s, 1H).
Ester tert-butylowy kwasu 4-[5-(2,6-dichloro-fenylo)-oksazol-2-ilo]-4-okso-(3S)-{[4-okso-3-(3-fenylo-1-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karbonylo]amino}-masłowego (101c). Ester tert-butylowy kwasu 4-[5-(2,6-dichloro-fenylo)-oksazol-2-ilo]-4-hydroksy-(3S)-{[4-okso-3-(3-fenylo-1-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karbo86
PL 193 391 B1 nylo]amino}-masłowego wytworzono ze związków 100 i 99, stosując sposób opisany w przykładzie 5 dla związku 67a. Otrzymano 0,09 g (60%) produktu w postaci mieszaniny diastereomerów: 1H NMR (CD3OD) d 1,45 (2 x s, 9H), 2,2 (m, 1H),2,5 (m, 2H), 2,7 (2 x dd, 1H), 2,75 (t, 2H), 2,9-3,1 (m, 4H), 4,7 (m, 1H), 5,1 (m, 1H), 7,1 (m, 1H), 7,1-7,25 (m, 4H), 7,4 (t, 1H), 7,5 (t, 1H), 8,55 (d, 1H), 8,75 (s, 1H).
Wytworzony produkt przeprowadzono w związek 101c sposobem opisanym w przykładzie 5 dla związku 68a i otrzymano 0,04 g (45%) związku tytułowego: 1H NMR (CD3OD) d 1,4 (s,9H), 2,3 (m, 1H), 2,6 (m, 1H), 2,75 (t, 2H), 2,95 (t, 2H), 2,9-3,2 (m, 4H), 5,2 (dd, 1H), 5,55 (t, 1H), 7,1 (m, 1H), 7,25 (m, 4H), 7,55 (m, 3H), 8,75 (s, 1H).
Ester 4-karboksy-2-okso-(3S)-{[4-okso-3-(3-fenylo-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karbonylo]amino}-butylowy kwasu 2,6-dichloro-benzoesowego (102a) wytworzono ze związku 101asposobem opisanym w przykładzie 5 dla związku 57a i otrzymano 0,12 g (80%) związku tytułowego: 1H NMR (CD3OD) d 2,35 (m, 1H),2,65 (m, 1H), 2,75 (m, 2H), 2,85 (dd, 1H), 2,95 (m, 2H), 3,0 (dd, 1H), 3,15 (m, 1H), 3,25 (m, 1H), 4,55 (dd, 1H), 5,15 (m, 1H), 5,25 (q, 2H), 7,15 (m, 1H), 7,25 (m, 4H), 7,45 (m, 1H), 8,8 (s, 1H).
Kwas 4-(7-metoksy-benzoksazol-2-ilo)-4-okso-(3S)-{[4-okso-3-(3-fenylo-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karbonylo]amino}-masłowy (102b) wytworzono ze związku 101b sposobem opisanym w przykładzie 5 dla związku 69ai otrzymano 0,12 g (35%) związku tytułowego: 1H NMR (DMSO-d6) d 2,1 (m, 1H), 2,55 (m, 1H),2,7-3,1 (m, 8H), 4,05 (s, 3H), 5,1 (dd, 1H), 5,55 (t, 1H), 7,2 (m, 1H), 7,25 (m, 5H), 7,5 (t, 1H), 7,55 (d, 1H), 8,7 (s, 1H), 9,2 (d, 1H), 9,4 (s, 1H), 12,7 (br, 1H).
Kwas 4-[5-(2,6-dichloro-fenylo)-oksazol-2-ilo]-4-okso-(3S)-{[4-okso-3-(3-fenylo-propionyloamino)-4,6,7,8-tetrahydro-pirolo[1,2-a]pirymidyno-(6S)-karbonylo]amino}-masłowy (102c) wytworzono ze związku 101c, jak opisano w przykładzie 5 dla związku 69a, i otrzymano 0,01 g (40%) związku tytułowego: 1HNMR (CD3OD) d 2,35 (m, 1H), 2,6 (m, 1H), 2,75(t, 2H), 2,95 (t, 2H), 3,05 (m, 1H), 3,15 (m, 3H), 5,15 (dd, 1H), 5,55 (t, 1H), 7,15 (m, 1H), 7,2 (m, 4H), 7,55 (m, 3H), 8,8 (s, 1H).
Ester metylowy kwasu (3-tert-butoksykarbonyloamino-2-okso-2,3,4,5-tetrahydro-benzo[b][1,4]diazepin-1-ylo)-octowego (103).
Etap A. Kwas 2(S)-tert-butoksykarbonyloamino-3-(2-nitrofenylo-amino)-propionowy. Kwas
2-tert-butoksykarbonyloamino-3-aminopropionowy (10 g, 49 mmoli), 2-fluoronitrobenzen (5,7 ml, 54 mmole) i wodorowęglan sodu (8,25 g, 98 mmoli) pochłonięto w 130 ml dimetyloformamidu i ogrzewano w temperaturze 80°C przez 18 godzin. Mieszaninę odparowano pod próżnią i otrzymano lepką zabarwioną na pomarańczowo pozostałość, którą rozpuszczono w 300 ml wody i ekstrahowano eterem dietylowym (3 x 150 ml). Roztwór wodny zakwaszono do pH 5 za pomocą 10% roztworu wodorosiarczanu sodu i ekstrahowano octanem etylu (3 x 250 ml). Połączone ekstrakty wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu, przesączono i odparowano, uzyskując 12,64 g (83%) związku tytułowego w postaci pomarańczowej amorficznej substancji stałej. 1H NMR (CD3OD) d 8,15-8,10 (1H, d), 7,54-7,48 (1H, t), 7,13-7,08 (1H, d), 6,73-6,65 (1H, t), 4,45-4,35 (1H, m), 3,9-3,8 (1H, dd), 3,65-3,55 (1H, dd), 1,45(9H, s).
Etap B. Kwas 2(S)-tert-butoksykarbonyloamino-3-(2-aminofenylo-amino)-propionowy.
Mieszaninę kwasu 2-tert-butoksykarbonyloamino-3-(2-nitrofenyloamino)propionowego (12,65 g, 40,5 mmola) i 0,5 g 10% Pd/C w 100 ml metanolu mieszano pod ciśnieniem 1atm. wodoru przez 4 godziny. Roztwór przesączono przez Celite 545, a przesącz odparowano pod próżnią i otrzymano 11,95 g
PL 193 391 B1 związku tytułowego z wydajnością ilościową w postaci ciemnobrązowej substancji stałej, którą stosowano bez oczyszczania. 1H NMR (CD3OD) d6,75-6,70 (3H,m), 6,65-6,58 (1H, m), 4,35-4,3 (1H, m), 3,6-3,38 (2H, m), 1,45 (9H, s).
Etap C. 3(S)-tert-butoksykarbonyloamino-1,3,4,5-tetrahydro-benzo[b][1,4]diazepin-2-on. Do oziębionego (0°C) roztworu kwasu 2-tert-butoksykarbonyloamino-3-(2-aminofenyloamino)propionowego (11,95 g, 40,5 mmola) w 100 ml dimetyloformamidu dodano chlorowodorek 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (8,54 g, 44,5 mmola) i mieszano przez 18 godzin. Mieszaninę przelano do 700 ml octanu etylu i przemyto cztery razy 100 ml wody. Warstwę organiczną wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu, przesączono i odparowano, uzyskując brązową substancję stałą, którą oczyszczono metodą szybkiej chromatografii, eluując mieszaniną octanu etylu i heksanu, 3:7, i otrzymano 8 g (71%) związku tytułowego: 1H NMR (CDCl3) d 7,78 (1H, s), 7,02-6,95 (1H, m), 7,02-6,95 (1H, m), 6,88-6,82 (1H, m), 6,82-6,78 (1H, m), 6,75-6,70 (1H, m), 5,8-5,7 (1H, d), 4,55-4,45 (1H, m), 3,95 (1H, s), 3,9-3,82 (1H, m), 3,48-3,40 (1H, m), 1,45 (9H, s).
Etap D. Ester metylowy kwasu (3(S)-tert-butoksykarbonyloamino-2-okso-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo)octowego (103). Do oziębionego do -78°C roztworu 3-tert-butoksykarbonyloamino-1,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-2-onu (0,94 g, 3,38 mmola) w 20 ml bezwodnego tetrahydrofuranu wkroplono roztwór bis(trimetylosililo)amidolitu (3,4 ml, 3,4 mmola) w THF i mieszano przez 30 minut. Do mieszaniny reakcyjnej wkroplono bromooctanu metylu (0,44 ml, 4 mmole), a następnie mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej. Mieszaninę rozcieńczono 100 ml octanu etylu i przemyto 0,3N roztworem wodorosiarczanu potasu (50 ml), wodą (2 x 50 ml) i solanką. Połączone substancje organiczne wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu, przesączono i odparowano, uzyskując żywicę, którą oczyszczono metodą szybkiej chromatografii, eluując mieszaniną octanu etylu i heksanu, 3:7. Otrzymano 0,98 g (83%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d7,15-7,07 (2H, m), 6,98-6,94 (1H, m), 6,88-6,84(1H, m), 5,62-5,55 (1H, d),
4,71-4,65 (1H, d), 4,65-4,6 (1H, m), 4,33-4,27 (1H, d), 3,96-3,90 (1H, m), 3,78 (3H, s), 3,44-3,37 (1H, m), 1,4 (9H, s).
a R = Η b R = COCH2CH2Ph c R = CH2Ph
Ester metylowy kwasu [2-okso-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydro-benzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]octowego (104a). Roztwór estru metylowego kwasu (3(S)-tert-butoksykarbonyloamino-2-okso-2,3,4,5-tetrahydro-benzo[b][1,4]diazepin-1-ylo)octowego (103, 1 g, 2,86mmola) w 25 ml octanu etylu przez 2 minuty barbotowano bezwodnym chlorowodorem, a następnie mie88
PL 193 391 B1 szano przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej. Roztwór odparowano i otrzymano chlorowodorek estru metylowego kwasu 2-okso-3(S)-amino-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylooctowego w postaci białej substancji stałej. Chlorowodorek i kwas hydrocynamonowy (0,47g, 3,15 mmola) rozpuszczono w 20 ml dimetyloformamidu i oziębiono do 0°C. Do roztworu dodanodiizopropyloetyloaminy (1 ml, 5,72 mmola), a następnie N-hydroksybenzotriazolu i chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu. Po mieszaniu przez18 godzin w temperaturze pokojowej mieszaninę rozcieńczono 150 ml octanu etylu i przemyto 10%wodorosiarczanem sodu, 10% roztworem wodorowęglanu sodu i solanką. Warstwę organiczną wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu, przesączono i odparowano do surowej substancji stałej, którą oczyszczono metodą szybkiej chromatografii, eluując mieszaniną octanu etylu i dichlorometanu, 7:3, i otrzymano 600 mg (55%)związku tytułowego w postaci białej substancji stałej: 1H NMR (CDCl3) d 7,3-6,85 (9H, m), 6,55-6,0 (1H, d), 4,88-4,82 (1H, m),
4,72-4,65 (1H, d), 4,28-4,22 (1H, m), 3,95-3,9 (1H, m), 3,78 (3H, s), 3,65 (1H, br.s), 3,28-3,2 (1H, m), 2,95-2,84 (2H, m), 2,55-2,4 (2H, m).
Kwas (3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2-okso-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo)octowy (105a). Ester metylowy kwasu (3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2-okso-2,3,4,5-tetrahydro-benzo[b][1,4]diazepin-1-ylo)octowego (104a) rozpuszczono w 90% metanolu. Do mieszaniny reakcyjnej dodano hydratu wodorotlenku litu i mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Mieszaninę odparowano pod próżnią i otrzymano białą substancję stałą. Substancję tę rozpuszczono w 20 ml wody, zakwaszono do pH 5 i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymano 304 mg (88%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1HNMR (CDCl3) d 7,5-6,9 (11H, m), 4,92-4,8 (1H, m), 4,7-4,58 (1H,m), 4,38-4,25 (1H, d), 3,88-3,78 (1H, m), 3,45-3,25 (1H, m), 3,05-2,85 (2H, m), 2,55-2,45 (2H, m).
Kwas 4-okso-3(S)-{2-[2-okso-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydro-benzo[b][1,4]diazepin-1-yloacetyloamino}masłowy (106a). N-[1-(2-benzyloksy-5-oksotetrahydrofuran-3-ylokarbamoilo-metylo)-2-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-benzo[b][1,4]diazepin-3-ylo]-3-fenylopropionamid wytworzono ze związku 105a sposobem opisanym w przykładzie 3dla związku H (etap A). Otrzymano 390 mg (93%) produktu w postaci diastereomerów. 1H NMR (CD3OD) d 7,58-7,22 (14H,m), 5,78-5,73 (0,5H, d), 5,64 (0,5H, s), 5,0-4,72 (4H, m), 4,54-4,42 (2H, m), 3,82-3,76 (0,5H, m), 3,68-3,62 (0,5H, m), 3,28-3,21 (0,5H, m), 3,19-3,12 (0,5H, m), 3,07-2,98 (2H, m), 2,78-2,48 (4H, m).
Wytworzony produkt przeprowadzono w związek 106a sposobem opisanym w przykładzie 3, związek H (Etap D) i otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (17%): 1H NMR (CD3OD) d 7,54-6,98 (9H, m), 5,58-5,54 (1H, m), 4,8-4,2 (4H, m), 3,96-3,3 (2H, m), 3,30-3,05 (1H, m), 2,98-2,25 (5H, m).
Ester metylowy kwasu [2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]octowego (104b). Roztwór estru metylowego kwasu (3(S)-tert-butoksykarbonyloamino-2-okso-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo)octowego (103, 1 g, 2,86 mmola) w 25 ml octanu etylu przez 2 minuty barbotowano bezwodnym chlorowodorem, po czym mieszano przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej. Mieszaninę odparowano i otrzymano chlorowodorek estru metylowego 2-okso-3(S)-amino-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylooctowego w postaci białej substancji stałej. Chlorowodorek ten zawieszono w 20 ml dichlorometanu i oziębiono do 0°C. Do zawiesiny dodano trietyloaminy (1,6 ml, 11,5 mmola), a następnie wkroplono chlorku dihydrocynamoilu (0,9 ml, 6 mmoli). Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej przez 18 godzin, rozcieńczono 25 ml dichlorometanu i przemyto dwa razy 50 ml wody i raz 50 ml solanki. Warstwę organiczną wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu, przesączono i odparowano. Otrzymano lepki, żółty olej, który oczyszczono metodą szybkiej chromatografii, eluując mieszaniną octanu etylu i dichlorometanu, 1:1, i otrzymano 1,35 g (92%)związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d 7,45-7,02 (14H, m), 6,37-6,32 (1H, d), 4,78-4,72 (1H, m), 4,52-4,3 (3H, m), 3,82-3,77 (1H, m), 3,74 (3H, s), 3,03-2,87 (4H, m), 2,58-2,45 (2H, m), 2,45-2,35 (1H, m), 2,25-2,16 (1H, m).
Kwas [2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3-(3(S)-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]octowy (105b). Ester metylowy kwasu [2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]octowego (104b, 680 mg, 1,32 mmola) poddano hydrolizie sposobem opisanym w przykładzie 105a i otrzymano 645 mg (98%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d 7,58 (1H, br.s), 7,5-7,42 (1H, m), 7,35-6,95 (14H,m), 4,95-4,88 (1H, m), 4,64-4,55 (1H, d), 4,54-4,45 (1H, t), 4,15-4,05 (1H, d), 3,75 (1H, m), 3,05-2,75 (4H, m), 2,58-2,45 (2H, m), 2,45-2,28 (1H, m), 2,25-2,14 (1H, m).
PL 193 391 B1
Kwas 2-okso-3(S)-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]acetyloamino}masłowy (106b). Kwas [2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]octowy i semikarbazon estru tert-butylowego kwasu 3-amino-4-oksomasłowego sprzęgano sposobem opisanym w przykładzie 3, dla związku K (etap A) i otrzymano 350 mg (85%) białej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d 9,05 (1H, br. s), 7,58-7,55(1H, d), 7,5-7,35 (1H, m), 7,35-6,95 (14H, m), 6,75-6,72 (1H, d), 6,25 (1H, br. s), 5,25 (1H, br. s), 4,95-4,88 (1H, m), 4,8-4,72 (1H, m), 4,55-4,4 (2H, m), 3,92-3,88 (1H, d),
3,73-3,68 (1H, m), 2,95-2,8 (4H, m), 2,8-2,72 (1H, m), 2,62-2,55 (1H, m), 2,55-2,45 (2H, m), 2,4-2,32 (1H, m), 2,2-2,12 (1H, m), 1,45 (9H, s).
Sposobem opisanym w przykładzie 3, związek K (etap C) z semikarbazonu estru tert-butylowego kwasu 4-okso-3-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]-acetyloamino}masłowego usunięto grupę ochronną i otrzymano 118 mg (47%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CD3OD) d 7,48-6,95 (14H, m), 4,65-4,15 (6H, m), 3,5-3,4 (1H, m), 2,85-2,72 (4H, m), 2,65-2,5 (1H, m), 2,5-2,34 (3H, m), 2,34-2,15 (2H, m).
Ester metylowy kwasu [5-benzylo-2-okso-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]octowego (104c). Ester metylowy kwasu [2-okso-3-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]octowego (104a, 500 mg, 1,31 mmola), węglan wapnia (155 mg,1,58 mmola) i bromek benzylu (170 ml 1,44 mmola) pochłonięto w 10 ml dimetyloformamidu i ogrzewano do temperatury 80°C przez 8 godzin. Mieszaninęrozcieńczono 150 ml octanu etylu i przemyto 4 razy 50 ml wody. Warstwę organiczną wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu, przesączono i odparowano. Otrzymano lepki, żółty olej, który oczyszczono metodą szybkiej chromatografii, eluując mieszaniną dichlorometanu i octanu etylu (8:2) i otrzymano 460 mg (75%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1HNMR (CDCl3) d 7,34-7,05 (14H, m),6,32-6,28 (1H, d), 4,84-4,76 (1H, d), 4,76-4,70 (1H, m), 4,43-4,37 (1H, d), 4,26-4,18 (1H, d), 4,06-4,00 (1H, d), 3,79 (3H, s), 3,45-3,37 (1H, m), 3,02-2,95 (1H, m), 2,90-2,82 (2H, m), 2,5-2,34 (2H, m).
Kwas [5-benzylo-2-okso-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydro-benzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]octowy (105c) wytworzono na drodze hydrolizy estru (102c) sposobem opisanym dla związku 105a i otrzymano 450 mg (98%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CD3OD) d 7,5-7,05 (14H, m), 6,4 (1H, br. s), 4,85-4,55 (2H,m), 4,5-4,21 (2H, m), 4,12-3,92 (1H, d), 3,45-3,3 (1H, m), 3,1-2,8 (3H, m), 2,55-2,28 (3H, m).
Kwas 3(S)-{2-[5-benzylo-2-okso-3-(3(S)-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]-acetyloamino}-4-oksomasłowy (106c). Kwas [5-benzylo-2-okso-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]octowy i semikarbazon estru tert-butylowego kwasu 3(S)-amino-4-oksomasłowego sprzęgano sposobem opisanym w przykładzie 3, związek K (etap A) i otrzymano 260 mg (85%) białej substancji stałej. 1H NMR (CD3OD) d 7,35-7,0 (15H, m), 4,94-4,88 (1H, m), 4,68-4,58 (1H, d), 4,57-4,52 (1H, m), 4,41-4,34 (1H, d), 4,3-4,23 (1H, d), 4,1-4,04 (1H, d), 3,18-3,11 (1H, m), 3,09-2,98 (1H, m), 2,78-2,72 (2H, t), 2,65-2,57 (1H, m), 2,42-2,33 (3H, m).
Sposobem opisanym w przykładzie 3, związek K (etap C) z semikarbazonu estru tert-butylowego kwasu 3(S)-{2-[5-benzylo-2-okso-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]-diazepin-1-ylo]acetyloamino}-4-oksomasłowego usunięto grupę ochronną i otrzymano 168 mg (81%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1HNMR (CD3OD) d 7,37-7,0 (14H, m), 4,75-4,62 (1H, m), 4,6-4,45(2H, m), 4,4-4,21 (2H, m),4,15-3,95 (2H, m), 3,15-3,0 (2H, m), 2,82-2,67 (2H, m), 2,65-2,52 (1H, m), 2,5-2,32 (3H, m).
PL 193 391 B1
Ester 4-tert-butoksykarbonylo-2-okso-3(S)-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]acetyloamino}butylowy kwasu 2,6-dichlorobenzoesowego (107a). Otrzymany semikarbazon wytworzono przez sprzęganie związku 105b i 3-(alliloksykarbonyloamino)-4-okso-5-(2,6-dichlorobenzoiloksy)pentanianu t-butylu (WO 93 16710), jak opisano dla związku 56a, i otrzymano 256 mg (58%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d7,45-7,04 (17H, m), 6,45-6,34 (2H, m), 5,28-5,21 (1H, m), 5,1-5,0 (1H, m), 4,95-4,90 (1H, m), 4,75-4,70 (1H, m), 4,55-4,44 (1H, m), 4,32-4,22 (1H, dd), 3,99-3,85 (1H, dd), 3,85-3,76 (1H, m), 3,06-2,83 (5H, m), 2,83-2,74 (1H, m), 2,6-2,44 (2H, m), 2,43-2,33 (1H, m), 2,24-2,15 (1H, m), 1,45 (9H, s).
Ester 4-karboksy-2-okso-3(S)-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]acetylo-amino}butylowy kwasu 2,6-dichlorobenzoesowego (108a) wytworzono ze związku 107a sposobem opisanym dla związku 57a, i otrzymano 156 mg (68%) związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CD3OD) d 7,5-7,9 (17H, m), 5,16-5,02 (1H, dd), 4,88-4,71 (2H, m), 4,62-4,44 (2H, m), 4,42-4,28 (2H, m), 4,27-4,18 (1H, m), 3,47-3,41 (1H, m), 2,90-2,60 (5H, m), 2,46-2,4 (2H, m), 2,39-2,18 (2H, m).
Ester tert-butylowy kwasu 4-(7-metoksybenzoksazol-2-ilo)-4-okso-3(S)-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]acetyloamino}masłowego (107b). Ester tert-butylowy kwasu 4(R,S)-hydroksy-4-(7-metoksybenzoksazol-2-ilo-3(S)-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydro[b][1,4]diazepin-1-ylo-acetyloamino}masłowego wytworzono ze związków 105b i 66a sposobem opisanym w przykładzie 5, dla związku 67, i otrzymano 56% białej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d 7,72-6,78 (19H, m), 6,37-6,28 (1H, m),5,17-5,08 (0,5H, m), 4,92-4,82 (0,5H, m), 4,81-4,6 (1H, m), 4,6-4,35 (3H, m), 4,05-3,9 (1H, m), 3,95 (3H, s), 3,82-3,7 (1H, m), 2,96-2,05 (10H, m), 1,45 (4,5H, s), 1,38 (4,5H, s).
Wytworzony produkt przeprowadzono w związek 107b sposobem opisanym w przykładzie 5, dla związku 69a, i otrzymano związek tytułowy (56%) w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CD3OD) d 7,62-6,8 (17H, m), 5,64-5,58 (0,5H, t), 5,52-5,46 (0,5H, t), 4,62-4,47 (2H, m), 4,40-4,32 (1H, m), 3,9 (1,5H, s), 3,88 (1,5H, s), 3,43-3,37 (1H, m), 3,0-2,92 (1H, m), 2,90-2,62 (6H, m), 2,5-2,4 (2H, m), 2,28-2,15 (2H, m), 1,32 (4,5H, s), 1,25 (4,5H, s).
Kwas 4-(7-metoksybenzoksazol-2-ilo)-4-okso-3(S)-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]acetyloamino}masłowy (108b) wytworzono sposobem opisanym w przykładzie 5, dla związku 69a, i otrzymano związek tytułowy (50%) w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CD3OD) d 7,41-6,88 (17H, m), 5,6-5,55 (0,5H, t), 5,48-5,43 (0,5H, t), 4,64-4,45 (2H, m), 4,45-4,30 (1H, m), 3,93 (1,5H, s), 3,90 (1,5H, s), 3,47-3,34 (1H, m), 3,10-2,85 (2H, m), 2,84-2,63 (5H, m), 2,6-2,4 (2H, m), 2,3-2,1 (2H, m).
PL 193 391 B1
Ester tert-butylowy kwasu 4-[5-(2,6-dichlorofenylo)oksazol-2-ilo)-4-okso-3(S)-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b]1,4]diazepin-1-ylo]acetyloamino}masłowego (107c). Ester tert-butylowy kwasu 4-[5-(2,6-dichlorofenylo)oksazol-2-ilo]-4(R,S)-hydroksy-3(S)-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropinylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]-acetyloamino}masłowego wytworzono ze związków 106c i 99, sposobem podobnym do opisanego dla związku 67a w przykładzie 5, i otrzymano 72% białej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d 7,71-7,64 (1H, m), 7,58-7,42 (2H, m), 7,42-6,92 (15H, m), 6,5-6,37 (2H, m), 5,15-5,04 (1H, m), 4,88-4,68 (2H, m), 4,57-4,37 (2H, m), 4,28-4,13 (1H, m), 3,87-3,64 (2H, m), 3,04-2,80 (4H, m), 2,76-2,68 (1H, m), 2,67-2,42 (3H, m), 2,41-2,31 (1H,m), 2,22-2,12 (1H, m), 1,45 (9H, s).
Wytworzony produkt przeprowadzono w związek 107c spoobem podobnym do opisanego dla związku 68a w przykładzie 5 i otrzymano związek tytułowy z ilościową wydajnością w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CDCl3) d 7,47-6,98(18H, m), 6,52-6,42 (1H, d), 5,6-5,52 (1H, m), 4,78-4,71 (1H, m), 4,52-4,40 (2H, m), 4,03-3,94 (0,67H, m), 3,94-3,85 (0,33H, m), 3,85-3,75 (1H, m), 3,45-3,33 (1H, m), 3,08-2,98 (1H, m), 2,97-2,84 (4H, m), 2,55-2,43 (2H, m), 2,43-2,32 (1H, m), 2,23-2,13 (1H, m), 1,35 (9H, s).
Kwas 4-[5-(2,6-dichlorofenylo)oksazol-2-ilo]-4-okso-3(S)-{2-[2-okso-5-(3-fenylopropionylo)-3(S)-(3-fenylopropionyloamino)-2,3,4,5-tetrahydrobenzo[b][1,4]diazepin-1-ylo]-acetyloamino}masłowy (108c) otrzymano ze związku 107c, sposobem podobnym do opisanego dla związku 69a w przykładzie 5, i uzyskano 72% związku tytułowego w postaci białej substancji stałej. 1H NMR (CD3OD) d 7,58-7,0 (18H, m), 5,62-5,53 (0,67H, m), 5,52-5,47 (0,33H, m), 4,68 (3H, m), 3,54-3,42 (1H, m), 3,1-2,92(2H, m), 2,88-2,68 (5H, m), 2,63-2,45 (2H, m), 2,40-2,22 (2H, m).
PL 193 391 B1
Sól kwasu 3(S)-{2(R,S)-[4-benzylo-7-okso-6(S)-(N-benzyloksykarbonyloamino)-[1,4-diazepan-1-ylo]propionyloamino}-4-okso-masłowego z kwasem trifluorooctowym (114a):
Etap. A. Do roztworu 2-N-benzyloksykarbonylo-3-N-benzylo-(S)-2,3-diaminopropionianu tert-butylo (110; 0,85 g, 2,2 mmola), estru metylowego kwasu 3-(N-tert-butoksykarbonylo)amino-2-metylo-5-okso-pentanowego (109a; 0,65 g, 2,7 mmola), kwasu octowego (0,1 ml, 1,8 mmola), octanusodu (0,36 g, 2 mmole) i0,4 nm sit molekularnych (1g) w metanolu (45 ml) dodano cyjanoborowodorku sodu (0,33 g, 5,3 mmola). Mieszaninę mieszano przez noc w temperaturze 25°C, po czym przesączono przez Celite i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w 1N NaOH i ekstrahowanooctanem etylu (3 x 40 ml). Warstwę organiczną, wysuszono (MgSO4), przesączono i odparowano, uzyskując olej. Po chromatografii (żel krzemionkowy, mieszanina heksan:octan etylu, 4:1, jako eluent) otrzymano 0,92 g(68% wydajności) związku 111aw postaci oleju.
Etap B. Otrzymany powyżej produkt rozpuszczono w oziębionym do 0°C dichlorometanie (3 ml) i potraktowano 25% roztworem kwasu trifluorooctowego w dichlorometanie (20 ml), po czym pozostawiono do ogrzania się do 25°C i mieszano, aż TLC wykazała zakończenie reakcji (heksan:octan etylu, 4:1). Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość wysuszono pod próżnią, a następnie rozpuszczono w dichlorometanie (40 ml) i potraktowano 4-metylomorfoliną (1 ml, 9 mmoli), HOBT (0,2 g, 1,5 mmola) i EDC (0,61 g, 3,2 mmola). Wytworzoną mieszaninę mieszano przez noc w temperaturze 25°C, następnie rozcieńczono dichlorometanem i przemyto wodą. Warstwę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i odparowano, uzyskując olej. Po chromatografii (żel krzemionkowy, mieszanina heksan:octan etylu, 3:2, jako eluent) otrzymano 0,49 g (74% wydajności) związku 112a w postaci lepkiego oleju.
Etap C. Roztwór estru metylowego kwasu 2(R,S)-[4-benzylo-7-okso-6(S)-(N-benzyloksykarbonyloamino)-[1,4]diazepan-1-ylo}-propionowego (112a; 0,15 g, 0,32 mmola) rozpuszczono w metanolu, potraktowano 1M LiOH (0,32 ml) i mieszano przez 5,5 godziny w 25°C, a następnie odparowano do suchości. Pozostałość poddano destylacji azeotropowej z etanolem (2 x 10 ml), acetonitrylem (2 x 10 ml) i benzenem (2 x 10 ml), po czym wysuszono do suchości. Wytworzoną pozostałość przeprowadzono w związek 114a sposobem podobnym do opisanego w przykładzie 3 dla związku K (etapy A, B i C), a następnie oczyszczono metodą HPLC z odwróconymi fazami (kolumna C18), stosując jako eluent mieszaninę 0,1% TFA:woda/0,1%TFA:acetonitryl. Otrzymano 17 mg (10% wydajności) lepkiego oleju: 1H NMR (500 MHz, CD3OD) d1,15 (m, 3H),2,30-2,70 (m, 6H), 2,72-2,95 (bm, 6H), 3,30-3,80 (m, 4H), 4,10 (m, 1H), 4,40 (m, 4H), 4,95 (m, 1H), 6,95-7,10 (bs, 5H) i 7,12-7,20 ppm (bs, 5H).
Sól kwasu 3(S)-{2-[4-benzylo-7-okso-6(S)-(N-benzyloksykarbonyloamino)-[1,4]diazepan-1-ylo]-acetyloamino}-4-okso-masłowego z kwasem trifluorooctowym (114b) wytworzono ze związku 109b sposobem podobnym do opisanego dla syntezy związku 114a i otrzymano 85 mg lepkiego oleju: 1H NMR (500 MHz, CD3OD) d(d, J = 7 Hz, 3H), 2,28 (m, 2H), 2,60 (m, 2H),3,18 (bs, 6H), 3,35-3,45 (m, 2H), 3,60-3,95 (m, 2H), 4,15(m, 1H), 4,32 (m, 1H), 4,42 (m, 1H), 5,00 (bm, 2H), 7,20 (bs, 5H) i 7,40 ppm (bs, 5H); 19F NMR (470 MHz, CD3OD) d10,72 ppm (s, 3 F).
Kwas 4-okso-3(S)-{2(R,S)-[7-okso-4-(3-fenylo-propionylo)-6(S)-(3-fenylo-propionyloamino)-[1,4]diazepan-1-ylo]-propionyloamino)-masłowy (115):
Etap D. Zawiesinę estru metylowego kwasu 2(R,S)-[4-benzylo-7-okso-6(S)-(N-benzyloksykarbonyloamino)-[1,4]diazepan-1-ylo]propionowego (112b; 0,22 g, 0,49 mmola) i 20% Pd(OH)2 na węglu (50 ml) w etanolu mieszano w atmosferze wodoru przez 7 godzin. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie (20 ml), a następnie potraktowano trietyloaminą (1ml) i chlorkiem dihydrocynamoilu (170 mg, 1mmol). Wytworzoną mieszaninę mieszano przez noc, po czym rozcieńczono octanem etylu i przemyto 1N NaOH. Warstwę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i odparowano, uzyskując olej. Po chromatografii (żel krzemionkowy, mieszanina heksan:octan etylu, 4:1) otrzymano 0,175 g (75% wydajności) związku 113 w postaci oleju.
Etap C. Porcję 0,15 g związku 113 (0,32 mmola) rozpuszczono w metanolu, potraktowano 1M LiOH (0,32 ml), mieszano w temperaturze 40°C przez noc, a następnie odparowano do suchości. Pozostałość poddano destylacji azeotropowej z etanolem (2 x 10 ml), acetonitrylem (2 x 10 ml), benzenem (2 x 10 ml), po czym wysuszono pod próżnią. Wytworzoną pozostałość przeprowadzono w związek 115 sposobem podobnym do opisanego w przykładzie 3 dla związku K (etapy A, B i C).
PL 193 391 B1
Kwas 3-{2-[2,4-dibenzylo-3,7-diokso-6-(N-benzyloksykarbonyloamino)-[1,4]diazepan-1-ylo]acetyloamino}-4-oksomasłowy (121):
Etap E. Roztwór 2-N-karbobenzoksy-3-N-benzylo-(S)-2,3-diaminopropionianu tert-butylu (100;
1,77 g, 4,6 mmola), N-allilo-N-tert-butoksykarbonylo-(S)-fenyloalaniny (116; 1,04 g, 4,8 mmola), HOBT (0,74 g, 5,5 mmola) i EDC (1,33 g, 6,9 mmola) w dichlorometanie (50 ml) mieszano w temperaturze 25°C przez 16 godzin, po czym rozcieńczonodichlorometanem (100 ml) i przemyto wodą. Warstwę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i odparowano, uzyskując olej. Po chromatografii (żel krzemionkowy, mieszanina heksan:octan etylu, 85:15) otrzymano 1,34 g (43% wydajności) związku 117 w postaci bezbarwnego lepkiego oleju.
Etap F. Porcję 1,34 g związku 117 rozpuszczono w dichlorometanie (3 ml) i potraktowano 50% roztworem kwasu trifluorooctowego w dichlorometanie (20 ml). Po 1,5 godziny rozpuszczalnikusunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość wysuszono pod próżnią, po czym rozpuszczono w dichlorometanie (50 ml) i połączono z 4-metylomorfoliną (0,2 ml, 2 mmole), HOBT (0,27 g, 2 mmole) i EDC (0,8 g, 4 mmole). Mieszaninę mieszano przez noc w temperaturze 25°C,a następnie rozcieńczono dichlorometanem i przemyto wodą. Warstwę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i odparowano, uzyskując olej.Po chromatografii (żel krzemionkowy, mieszanina heksan:octan etylu, 7:3) otrzymano 0,8 g (80% wydajności) związku 118 w postaci lepkiego oleju.
Etap G. Porcję 0,8 g związku 188 rozpuszczono w metanolu (400 ml), oziębiono do -78°C i nasycano ozonem, aż roztwór zabarwił się na niebiesko. Nadmiar ozonu usunięto przedmuchując argonem, po czym dodano sulfidu dimetylowego (5 ml) i mieszaninę pozostawiono, aby ogrzała się do 25°Ci mieszano przez 3 godziny. Po usunięciu rozpuszczalnika i chromatografii (żel krzemionkowy, heksan:octan etylu, 1:1) otrzymano 0,74 g (74% wydajności) związku 119 w postaci białej substancji stałej.
PL 193 391 B1
Etap H. Porcję 0,2 g (0,4 mmola) związku 119 rozpuszczono w acetonie (25 ml), oziębiono do 0°C i wkraplono roztwór reagentu Jonesa, aż roztwór zabarwił się na pomarańczowo. Następnie do mieszaniny dodano 2-propanolu (5 ml) i wytworzony roztwór przesączono przez Celite i przemyto acetonem. Po usunięciu rozpuszczalnika otrzymano zielono-białą substancję stałą, którą wysuszono pod próżnią, uzyskując związek 120. Wytworzoną pozostałość przeprowadzono w związek 121 sposobem podobnym do opisanego w przykładzie 3 dla związku K (etapy A, B i C). Po chromatografii (SiO2) mieszanina dichlorometan:metanol:kwas octowy, 95:4,5:0,5, jako eluent) otrzymano 85 mg (53% wydajności) zabarwionej na kremowo substancji stałej, którą zidentyfikowano jako kwas 3-{2-[2,4-dibenzylo-3,7-diokso-6-(N-benzyloksykarbonyloamino)-[1 ,4]diazepan-1 -ylo-acetyloamino}-4-okso-masłowy(121) na podstawie następujących danych spektralnych: 1H NMR (500 MHz, CD3OD) d 2,38 (m, 1H), 2,45(m, 1H), 3,21 (bs, 2H), 3,32-3,39 (bm, 6H), 3,85 (m, 1H), 4,05 (m, 1H), 4,21 (bm, 1H), 4,31 (bs, 1H), 4,45 (dm, J = 11 Hz, 1H), 4,95 (bs, 4H), 7,20 (bs, 5H) i 7,33-7,45 ppm (m, 5H); 19F NMR (470 MHz, CD3OD) d10,62 (s, 3F).
3(S)-N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-5-(2-chlorofenylometylotio)-4-okso-pentanian t-butylu (123). Do roztworu 3(S) N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-5-bromo-4-okso-pentanianu t-butylu (122; 749 mg, 2,14 mmola; WO 93 16710) w dimetyloformamidzie (20 ml) dodano podczas mieszania fluorku potasu (273 mg, 4,70 mmola), a następnie 2-chlorofenylometylotiolu (373 mg, 2,35 mmola). Mieszaninę mieszano przez 3,5 godziny, reakcję przerwano dodatkiem wody (50 ml) i ekstrahowano octanem etylu (2 x 50 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto wodą (4 x 50 ml), a następnie solanką (50 ml), po czym wysuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując olej, który oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (10-35% octan etylu/heksan). Otrzymano 832 mg (91%) bezbarwnej substancji stałej: temp. topn. 45-6°C; [a]D20 -1 9,0° (c 1,0, CH2Cl2); IR (powłoka) 3340, 2980, 2935, 1725,1712, 1511, 1503, 1474, 1446, 1421, 1393, 1281, 1244, 1157, 1052, 1040, 995, 764, 739; 1H NMR (CDCl3) d 7,36 (2H, m), 7,21 (2H, m), 5,91 (2H, m), 5,27 (2H, m), 4,76 (1H, m), 4,59 (2H, d), 3,78 (2H, s), 3,36 (2H, m), 2,91 (1H, dd), 2,74 (1H, dd), 1,43 (9H, s). Analiza. Obliczono dla C20H26ClNO5S: C, 56,13; H, 6,12; N, 3,27; S, 7,49. Znaleziono: C, 56,08; H, 6,11; N, 3,26; S, 7,54. M.S. (C.I.); 430/28 (M++ 1,3%); 374/2 (100).
(3S) 3(2{6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3(3-fenylopropionyloamino)-1-pirydylo)acetyloamino-5-(2-chlorofenylome-tylotio)-4-oksopentanian t-butylu (124a). Kwas 6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionyloamino)-pirydylooctowy(52b; 300 mg, 0,76 mmola) w THF (7 ml) mieszano z 1-hydroksybenzotriazolem (205 mg, 1,52 mmola) i chlorowodorkiem 1-(3-dimetyloaminopropoksy-3-etylo-karbodiimidu). Po 3 godzinach dodano wody (12 kropli) i mieszaninę mieszano przez 10 minut, po czym dodano (3S) N-(alliloksykarbonylo)-3-amino-5-(2-chlorofenylometylotio)-4-oksopentanianu t-butylu
PL 193 391 B1 (123) (325 mg, 0,76 mmola), chlorku bis(trifenylo-fosfino)palladu II (20 mg) i wodoroku tributylocyny (0,6 ml, 2,28 mmola). Mieszaninę mieszano przez 5 godzin w temperaturze pokojowej, przelano do octanu etylu i przemyto wodnym 1M HCl (x 2), wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, solanką, wysuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość roztarto z pentanem, a supernatant odrzucono. Po chromatografii (żel krzemionkowy, 50% octan etylu/heksan) uzyskano bezbarwną pianę (439 mg, 81%): [a]D21 -18,3° (c 0,5, CH2Cl2); IR (KBr)3356, 3311, 1722, 1689, 1646, 1599, 1567, 1513, 1367, 1154; 1H NMR (CDCl3) d 8,39 (1H, d), 8,23 (1H, s), 7,24 (14H, m),6,16 (1H, d), 4,95 (1H, m), 4,63 (2H, m), 4,02 (2H, s), 3,74 (2H, s), 3,27 (2H, s), 2,85 (6H, m), 1,40 (9H, s). Analiza. Obliczono dla C39H42ClN3O6S: C, 65,39; H, 5,91; N,5,87. Znaleziono: C, 65,51; H, 5,99; N, 5,77.
[3S(1S,9S)]-3-(6,10-diokso-1,2,3,4,7,8,9,10-oktahydro)-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksamido-5-(2-chlorofenylometylotio)-4-oksopentanian t-butylu (124b) wytworzono sposobem podobnym jak związek 124a z tioeteru 123 i kwasu 3S(1S,9S)-3-(6,10-diokso-1,2,3,4,7,8,9,10-oktahydro)-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno[1,2-a][1,2]diazepino21
-1-karboksylowego (45a) i otrzymano 452 mg (50%) bezbarwnej piany: temp. topn. 55-7°C; [a]D21 -94,0° (c 0,12, CH2Cl2); IR (KBr) 3288, 2934, 1741, 1722, 1686, 1666, 1523, 1433, 1260, 1225, 1146, 757; 1H NMR (CDCl3) d 7,35 (3H, m), 7,20 (7H, m), 6,46 (1H, d), 5,21 (1H, m), 4,97 (2H, m), 4,56 (1H, m), 3,75 (2H, s), 3,25 (3H, m), 2,93 (5H, m), 2,71 (1H, dd), 2,55 (2H, m), 2,30 (1H, m), 1,92 (3H, m), 1,66 (2H, m), 1,42 (9H, s). Analiza. Obliczono dla C35H43ClN4O7S. 0,25H2O: C, 59,73; H, 6,23; Cl, 5,04; N, 7,96; S, 4,56. Znaleziono: C, 59,73; H, 6,19; Cl, 5,10; N, 7,79; S, 4,58. MS (-FAB) 697 (M-1, 100).
Kwas (3S) 3(2(6-benzylo-1,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionyloamino)-1-pirydylo)acetyloamino-5-(2-chlorofenylometylotio)-4-oksopentanowy (125a). 3(2(6-benzylo-1 ,2-dihydro-2-okso-3-(3-fenylopropionyloamino)-1-pirydylo)acetylo-amino-5-(2-chlorofenylometylotio)-4-oksopentanian t-butylu (124a) (400 mg, 0,56 mmola) w dichlorometanie (3 ml) w temperaturze 0°C potraktowano kwasem trifluorooctowym (3 ml) i mieszano w temperaturze 0°C przez 1 godzinę i w temperaturze pokojowej przez 0,5 godziny. Roztwór zatężono, a nastepnie ponownie rozpuszczono w dichlorometanie i znowu zatężono. Czynność tępowtórzono trzy razy. Pozostałość mieszano w eterze przez 1 godzinęi przesączono, uzyskując bezbarwną substancję stałą (364 mg, 99%); temp. topn. 165-7°C; [a]D22 - 27,7° (c 0,2, CH2Cl2); IR (KBr) 3289, 1712, 1682, 1657, 1645, 1593, 1562, 1527, 1497, 1416, 1203, 1182; 1H NMR(CDCl3) d 8,47 (1H, d), 8,21 (1H, s), 7,70 (1H, d), 7,22 (14H, m), 6,24 (1H, d), 5,03 (1H, m), 4,65 (2H, m), 4,06 (2H, s), 3,69 (2H, m), 3,23 (2H, m), 2,88 (6H, m),
Kwas [3(1S,9S)]-3-(6,10-diokso-1,2,3,4,7,8,9,10-oktahydro)-9-(3-fenylopropionyloamino)-6H-pirydazyno-[1,2-a][1,2]diazepino-1-karboksamido-5-(2-chlorofenylo-metylotio)-4-oksopentanowy (125b) wytworzono w sposób podobny do opisanego dla związku 125a z estru t-butylowego 124b i otrzymano 362 mg (93%) bezbarwnego proszku: temp. topn. 76-80°C; [a]D21 -134° (c, 0,10, MeOH); IR (KBr) 3309, 2935, 1725, 1658, 1528, 1445, 1417, 1277, 1219, 1175; 1HNMR (D6-DMSO) d 8,80 (1H, d), 8,19 (1H, d), 7,31 (9H, m), 5,09(1H, m), 4,74 (1H, m), 4,63 (1H, m), 4,35 (1H, m), 3,76 (2H, m), 3,28 (3H, m), 2,80 (5H, m), 2,52 (4H, m), 2,16 (2H, m), 1,90 (3H, m). Analiza. Obliczono dla C31H35Cl2N4O7S. 0,25H2O: C, 57,49; H, 5,53; N, 8,65; S, 4,95. Znaleziono: C, 57,35; H, 5,43; N, 8,45; S, 4,88.
Dane z powyższych przykładów dowodzą, że związki według wynalazku wykazują aktywność hamującą w stosunku do enzymu konwertującego IL-1b.
Ponieważ związki według wynalazku są zdolne do hamowania ICE in vitro, a ponadto mogą być podawane doustnie ssakom, mają więc one oczywistą użyteczność kliniczną w leczeniu chorób zależnych od IL-1. Na podstawie tych testów przewidzieć można zdolność związków do hamowania ICE in vivo.
Niezależnie od opisanych wielu wykonań niniejszego wynalazku, oczywiste jest, że podstawowa konstrukcja może ulegać zmianom, dostarczając innych wykonań przy zastosowaniu produktów i sposobów według wynalazku. Tak więc, należy uznać, że zakres niniejszego wynalazku jest określony załączonymi zastrzeżeniami, a nie konkretnymi rozwiązaniami, przedstawionymi jedynie w celu ilustracji.

Claims (17)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Niepeptydylowe inhibitory enzymu konwertującego interleukinę-1b przedstawione wzorem ch2-co2-r /
    a Rj-NH-CH \
    R3 w którym:
    R1 jest wybrany spośród grup o następujących wzorach:
    R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil,
    R3 oznacza -C(O)H, -C(=N-N(H)-C(O)-NH2)H, -C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl lub a w grupach R1: R20 oznacza
    PL 193 391 B1 ewentualnie podstawiony przez fenoksyl lub 1,3-diotiolan,
    Q1 oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil podstawiony przez fenyl, przy czym fenyl ewentualnie jest podstawiony przez -OH, prosty lub rozgałęziony -OC1-6 alkil lub -CF3,
    R5 oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil podstawiony przez fenyl,
    R6 oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil; albo R1 oznacza grupę o wzorze:
    R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil,
    R3 oznacza:
    -C(O)H,
    -C(O)CH2OH,
    -C(O)CH2CH3,
    -C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl, -C(O)CH2OCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl, -C(O)CH2SCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl, a w grupie R1 o wzorze (c)
    R5 oznacza -COR9 -CO-O-R9, -SO-R9 lub AcTyr, w którym R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil podstawiony przez fenyl,
    R6 oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil,
    Q1 oznacza H, fenyl lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl; albo R1 oznacza grupę o wzorze:
    PL 193 391 B1 w której Q1 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil; R oznacza H; a R3 oznacza -C(O)H; albo R1 oznacza:
    w której:
    R5 oznacza:
    -C(O)R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl, albo
    -SO2-R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil, a R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil,
    R3 oznacza:
    -C(O)H,
    -C(O)CH2SCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl,
    -C(O)CH2OCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl,
    -C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl, albo R1 oznacza grupę o wzorze:
    PL 193 391 B1 w którym:
    R5 oznacza -C(O)R9, gdzie R9 oznacza prostą lub rozgałęzioną grupę C1-6 alkilową, która jest podstawiona przez fenyl, a
    R oznacza H,
    R3 oznacza -C(O)H;
    albo R1 oznacza grupę o wzorze:
    w którym:
    R5 oznacza -COR9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil, każdy R6 niezależnie oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil, ewentualnie podstawiony przez
    4-hydroksyfenyl, a
    Q1 oznacza -O-fenyl lub -OR9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil, który jest podstawiony przez fenyl lub nienasycony,
    R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil,
    100
    PL 193 391 B1
    R3 oznacza:
    C(O)H,
    -C(=N-N(H)-C(O)-NH2)H,
    -C(O)CH2SCH2Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2-chlorofenyl, albo R1 oznacza grupę o wzorze:
    w którym R20 oznacza:
    R oznacza H,
    R3 oznacza -C(O)H albo R1 oznacza:
    PL 193 391 B1
    101 w których:
    każdy R5 niezależnie oznacza:
    -C(O)R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil podstawiony przez fenyl lub 4-hydroksyfenyl, albo
    -C(O)OR9, w którym R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil podstawiony przez fenyl,
    Q1 oznacza -O-fenyl lub -OR9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil, a R6 oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil;
    R oznacza H,
    R3 oznacza -C(O)H, albo R1 oznacza grupę o wzorze:
    w którym R5 oznacza:
    -C(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza fenyl, albo
    -C(O)R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil podstawiony przez fenyl; R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil,
    R3 oznacza:
    -C(O)H,
    -C(=N-N(H)-C(O)-NH2)H,
    -C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl, albo R1 oznacza grupę o wzorze:
    w którym R5 oznacza:
    -C(O)R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl; R7 oznacza:
    -H,
    -R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl, -C(O)R9, gdzie R9 oznacza prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl: R oznacza H lub prosty lub rozgałęziony C1-6 alkil,
    R3 oznacza:
    102
    PL 193 391 B1
    -C(O)H,
    -C(O)CH2OH,
    -C(O)CH2CH3,
    -C(O)CH2OC(O)Ar1, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl, -C(=N-O-CH2Ar1)H, gdzie Ar1 oznacza 2,6-dichlorofenyl,
  2. 2. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
    PL 193 391 B1
    103
  3. 3. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
    (c)
  4. 4. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
    <d2) Q.
  5. 5. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
  6. 6. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
  7. 7. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
    104
    PL 193 391 B1
  8. 8. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
  9. 9. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
    PL 193 391 B1
    105
  10. 10. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
  11. 11. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza grupę o wzorze:
    106
    PL 193 391 B1
    PL 193 391 B1
    107
    108
    PL 193 391 B1
    PL 193 391 B1
    109
    110
    PL 193 391 B1
  12. 14. Związek według zastrz. 4, którym jest:
    PL 193 391 B1
    111
  13. 15. Związek według zastrz. 5, wybrany z grupy obejmującej:
    112
    PL 193 391 B1
    PL 193 391 B1
    113
  14. 18. Związek według zastrz. 2 wybrany z grupy obejmującej:
    114
    PL 193 391 B1
    PL 193 391 B1
    115
    116
    PL 193 391 B1
    PL 193 391 B1
    117
  15. 23. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca substancjęczynną oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, znamienna tym, że jako substancję czynną zawiera związek określony wzastrz. 1.
  16. 24. Kompozycja według zastrz. 23, znamienna tym, że jakosubstancję czynną zawiera związek określony w zastrz.1, wktórym R1oznacza grupę o wzorze
  17. 25. Kompozycja według zastrz. 23, znamienna tym, że jako substancję czynną zawiera związek wybrany z grupy składającej się z następujących związków:
PL95354005A 1994-06-17 1995-06-16 Niepeptydylowe inhibitory enzymu konwertującego interlukinę-1beta i kompozycja farmaceutyczna PL193391B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US08/261,452 US5756466A (en) 1994-06-17 1994-06-17 Inhibitors of interleukin-1β converting enzyme
PCT/US1995/007617 WO1995035308A1 (en) 1994-06-17 1995-06-16 INHIBITORS OF INTERLEUKIN-1β CONVERTING ENZYME

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL193391B1 true PL193391B1 (pl) 2007-02-28

Family

ID=22993374

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL95354005A PL193391B1 (pl) 1994-06-17 1995-06-16 Niepeptydylowe inhibitory enzymu konwertującego interlukinę-1beta i kompozycja farmaceutyczna

Country Status (9)

Country Link
US (4) US5756466A (pl)
EP (2) EP1394175A1 (pl)
JP (1) JP2008291039A (pl)
KR (1) KR100478323B1 (pl)
NO (1) NO317947B1 (pl)
PL (1) PL193391B1 (pl)
TN (1) TNSN95066A1 (pl)
UA (1) UA66745C2 (pl)
ZA (1) ZA954988B (pl)

Families Citing this family (87)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US6204261B1 (en) 1995-12-20 2001-03-20 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Inhibitors of interleukin-1β Converting enzyme inhibitors
US5985863A (en) * 1996-09-12 1999-11-16 Vertex Pharmaceuticals, Inc. Compositions and methods for decreasing IGIF and IFN-γ production by administering an ICE inhibitor
EP0672151A1 (en) * 1992-06-12 1995-09-20 Massachusetts Institute Of Technology Inhibitors of ced-3 and related proteins
US8715645B2 (en) * 1994-05-27 2014-05-06 The Regents Of The University Of Colorado Viral vectors encoding apoptosis-inducing proteins and methods for making and using the same
US6420522B1 (en) * 1995-06-05 2002-07-16 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Inhibitors of interleukin-1β converting enzyme
US6245764B1 (en) * 1995-03-24 2001-06-12 Molecumetics Ltd. β-sheet mimetics and use thereof as inhibitors of biologically active peptides or proteins
US6699869B1 (en) 1995-03-24 2004-03-02 Myriad Genetics Inc. β-sheet mimetics and use thereof as inhibitors of biologically active peptides or proteins
DE69735230D1 (de) * 1996-10-11 2006-04-20 Warner Lambert Company Llc Mor Sulfonamid-substituierte asparaginsäuren als inhibitoren von interleukin-1beta-konvertierenden enzymen
US5919790A (en) * 1996-10-11 1999-07-06 Warner-Lambert Company Hydroxamate inhibitors of interleukin-1β converting enzyme
CA2268086A1 (en) 1996-10-11 1998-04-23 Warner-Lambert Company Sulfonamide interleukin-1.beta. converting enzyme inhibitors
HU227742B1 (en) 1996-10-18 2012-02-28 Vertex Pharma Inhibitors of serine proteases, particularly hepatitis c virus ns3 protease
US6054487A (en) * 1997-03-18 2000-04-25 Basf Aktiengesellschaft Methods and compositions for modulating responsiveness to corticosteroids
BRPI9909660B8 (pt) * 1998-03-19 2021-05-25 Vertex Pharma compostos inibidores de caspases, composição farmacêutica e uso de ditos compostos
FR2777889B1 (fr) * 1998-04-27 2004-07-09 Hoechst Marion Roussel Inc Nouveaux derives de l'acide octahydro-6,10-dioxo-6h- pyridazino[1,2-a][1,2]diazepine-1-carboxylique, leur procede de preparation et leur application a la preparation de composes therapeutiquement actifs
US6458814B1 (en) * 1998-08-07 2002-10-01 Smithkline Beecham Corporation Vitronectin receptor antagonists
US7157430B2 (en) * 1998-10-22 2007-01-02 Idun Pharmaceuticals, Inc. (Substituted)acyl dipeptidyl inhibitors of the ICE/CED-3 family of cysteine proteases
US6242422B1 (en) * 1998-10-22 2001-06-05 Idun Pharmacueticals, Inc. (Substituted)Acyl dipeptidyl inhibitors of the ice/ced-3 family of cysteine proteases
US6972296B2 (en) * 1999-05-07 2005-12-06 Encysive Pharmaceuticals Inc. Carboxylic acid derivatives that inhibit the binding of integrins to their receptors
US6723711B2 (en) 1999-05-07 2004-04-20 Texas Biotechnology Corporation Propanoic acid derivatives that inhibit the binding of integrins to their receptors
EP1232253A2 (en) * 1999-11-16 2002-08-21 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Crystallizable compositions comprising a caspase-7
US6358928B1 (en) 1999-11-22 2002-03-19 Enzyme Systems Products Peptidyl sulfonyl imidazolides as selective inhibitors of serine proteases
AR026748A1 (es) 1999-12-08 2003-02-26 Vertex Pharma Un compuesto inhibidor de caspasas, una composicion farmaceutica que lo comprende, un metodo para la sintesis del mismo y un compuesto intermediario paradicha sintesis
US6525024B1 (en) 2000-04-17 2003-02-25 Idun Pharmaceuticals, Inc. Inhibitors of the ICE/ced-3 family of cysteine proteases
US20010053764A1 (en) * 2000-05-12 2001-12-20 Sims John E. Interleukin-1 inhibitors in the treatment of diseases
PE20011350A1 (es) * 2000-05-19 2002-01-15 Vertex Pharma PROFARMACO DE UN INHIBIDOR DE ENZIMA CONVERTIDORA DE INTERLEUCINA-1ß (ICE)
PE20020394A1 (es) 2000-08-18 2002-06-21 Agouron Pharma Compuestos de pirazol y composiciones farmaceuticas que los contienen, que modulan y/o inhiben la actividad de erab/hadh2
SV2003000617A (es) * 2000-08-31 2003-01-13 Lilly Co Eli Inhibidores de la proteasa peptidomimetica ref. x-14912m
WO2002020465A2 (en) 2000-09-08 2002-03-14 Merck Frosst Canada & Co. Gamma-ketoacid dipeptides as inhibitors of caspase-3
US6908899B2 (en) * 2001-08-17 2005-06-21 U.S. Dept. Of Veterans Affairs Pro-inflammatory fibrinopeptide
US6878743B2 (en) * 2001-09-18 2005-04-12 Sunesis Pharmaceuticals, Inc. Small molecule inhibitors of caspases
EP1436248A2 (en) * 2001-10-09 2004-07-14 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Process for synthesizing aspartic and glutamic acid derivatives and diazoketone intermediates thereof
WO2003068242A1 (en) * 2002-02-11 2003-08-21 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Phospholipids as caspase inhibitor prodrugs
AU2003219809A1 (en) * 2002-02-14 2003-09-04 Myriad Genetics, Inc. Beta-sheet mimetics and composition and methods relating thereto
BR0309485A (pt) * 2002-04-22 2007-03-06 Univ Maryland métodos para avaliar a atividade antiviral de um composto de teste, para reduzir a mortalidade associada à aids, para tratar um humano sofrendo de aids, para avaliar um composto, para selecionar um composto candidato, para identificar um composto, e para inibir a montagem de capsìdeo e a desmontagem de capsìdeo, e, composto ou seu sal farmaceuticamente aceitável
US7001899B2 (en) * 2002-06-10 2006-02-21 The Procter & Gamble Company Interleukin converting enzyme inhibitors
US7138395B2 (en) * 2002-06-10 2006-11-21 The Procter & Gamble Company Interleukin-1β converting enzyme inhibitors
US7094783B2 (en) * 2002-06-26 2006-08-22 Bristol-Myers Squibb Company Bicyclic pyrimidinones as coagulation cascade inhibitors
PL374598A1 (pl) 2002-06-28 2005-10-31 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Inhibitory kaspazy i ich zastosowania
CN100366612C (zh) * 2002-12-20 2008-02-06 沃泰克斯药物股份有限公司 4-氧代-3-(1-氧代-1h-异喹啉-2-基乙酰氨基)-戊酸酯和酰胺衍生物及其作为天冬氨酸特异性半胱氨酸蛋白酶抑制剂的用途
US7868011B2 (en) * 2003-04-09 2011-01-11 General Atomics Use of reversible inhibitors of S-adenosyl-L-homocysteine hydrolase for treating lupus
US7196093B2 (en) * 2003-04-09 2007-03-27 General Atomics Reversible inhibitors of SAH hydrolase and uses thereof
US7517887B2 (en) * 2003-04-09 2009-04-14 General Atomics Reversible inhibitors of S-adenosyl-L-homocysteine hydrolase and uses thereof
US20040265909A1 (en) * 2003-04-11 2004-12-30 Jeff Blaney Compound libraries and methods for drug discovery
PE20050159A1 (es) * 2003-05-27 2005-04-19 Vertex Pharma Derivados de acido 3-[2-(3-amino-2-oxo-2h-piridin-1-il)-acetilamino]-4-oxo-pentanoico como inhibidores de caspasa
PE20050374A1 (es) 2003-09-05 2005-05-30 Vertex Pharma Inhibidores de proteasas de serina, en particular proteasa ns3-ns4a del vhc
US7491794B2 (en) * 2003-10-14 2009-02-17 Intermune, Inc. Macrocyclic compounds as inhibitors of viral replication
US7297714B2 (en) * 2003-10-21 2007-11-20 Irm Llc Inhibitors of cathepsin S
WO2005117846A2 (en) * 2004-05-27 2005-12-15 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Ice inhibitors for the treatment of autoinflammatory diseases
CA2768700C (en) * 2004-03-12 2014-04-29 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Processes and intermediates for the preparation of aspartic acetal caspase inhibitors
JP2007531738A (ja) * 2004-04-02 2007-11-08 アムジエン・インコーポレーテツド ＩＬ−１ｒａの凝集を低下させる方法
US20060128696A1 (en) * 2004-05-15 2006-06-15 Annamaria Vezzani Treating seizures using ice inhibitors
GB0411056D0 (en) 2004-05-18 2004-06-23 Novartis Ag Organic compounds
WO2006057961A1 (en) 2004-11-24 2006-06-01 Vertex Pharmaceuticals Incorporated 3-[2-(3-acylamino-2-oxo-2h-pyridin-1-yl)-acetylamino]-4-oxo-pentanoic acid derivatives and their use as caspase inhibitors
CN101263156A (zh) 2005-07-25 2008-09-10 因特蒙公司 C型肝炎病毒复制的新颖大环抑制剂
ATE529430T1 (de) 2005-07-28 2011-11-15 Vertex Pharma Caspase-hemmer-propharmaka
RU2441020C2 (ru) * 2005-08-02 2012-01-27 Вертекс Фармасьютикалз Инкорпорейтед Ингибиторы серинпротеазы
US7964624B1 (en) * 2005-08-26 2011-06-21 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Inhibitors of serine proteases
AR055395A1 (es) * 2005-08-26 2007-08-22 Vertex Pharma Compuestos inhibidores de la actividad de la serina proteasa ns3-ns4a del virus de la hepatitis c
CN101415705B (zh) 2005-10-11 2011-10-26 因特蒙公司 抑制丙型肝炎病毒复制的化合物和方法
US7962290B1 (en) 2006-01-09 2011-06-14 Rigel Pharmaceuticals, Inc. Identification of pharmacophores from co-crystals of spleen tyrosine kinase (SYK) and SYK ligands
EP1991229A2 (en) 2006-02-27 2008-11-19 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Co-crystals and pharmaceutical compositions comprising the same
EP2194039A1 (en) * 2006-03-16 2010-06-09 Vertex Pharmceuticals Incorporated Process for preparing optically enriched compounds
KR20090024834A (ko) * 2006-07-05 2009-03-09 인터뮨, 인크. Ｃ형 간염 바이러스 복제의 신규 억제제
WO2008034095A2 (en) * 2006-09-15 2008-03-20 University Of Utah Research Foundation Protected enantiopure trifluorothreonines and methods of making and using same
BRPI0807907A2 (pt) * 2007-02-27 2017-05-16 Vertex Pharma co-cristais e composições farmacêuticas compreendendo os mesmos.
CN101903392A (zh) * 2007-02-27 2010-12-01 弗特克斯药品有限公司 丝氨酸蛋白酶的抑制剂
EP2160392A2 (en) * 2007-05-03 2010-03-10 Intermune, Inc. Novel macrocyclic inhibitors of hepatitis c virus replication
WO2008141227A1 (en) * 2007-05-10 2008-11-20 Intermune, Inc. Novel peptide inhibitors of hepatitis c virus replication
TW200922933A (en) * 2007-08-30 2009-06-01 Vertex Pharma Co-crystals and pharmaceutical compositions comprising the same
US8419332B2 (en) * 2007-10-19 2013-04-16 Atlas Bolt & Screw Company Llc Non-dimpling fastener
BRPI0911260A2 (pt) * 2008-04-15 2015-09-29 Intermune Inc composto, composição farmacêutica, método de inibição de atividade da protease de ns3/ns4 in, vitro e usos de compostos
CN102405284B (zh) * 2008-09-05 2016-01-20 新基阿维罗米克斯研究公司 设计不可逆抑制剂的算法
AR075584A1 (es) * 2009-02-27 2011-04-20 Intermune Inc COMPOSICIONES TERAPEUTICAS QUE COMPRENDEN beta-D-2'-DESOXI-2'-FLUORO-2'-C-METILCITIDINA Y UN DERIVADO DE ACIDO ISOINDOL CARBOXILICO Y SUS USOS. COMPUESTO.
EP2478361A4 (en) * 2009-09-16 2014-05-21 Celgene Avilomics Res Inc CONJUGATES AND INHIBITORS OF PROTEIN KINASE
WO2011038293A1 (en) * 2009-09-28 2011-03-31 Intermune, Inc. Cyclic peptide inhibitors of hepatitis c virus replication
CN102812167A (zh) 2009-12-30 2012-12-05 阿维拉制药公司 蛋白的配体-介导的共价修饰
WO2011094426A1 (en) 2010-01-29 2011-08-04 The United State Of America, As Represented By The Secretary, Department Of Health & Human Services Caspase inhibitors
US9956260B1 (en) 2011-07-22 2018-05-01 The J. David Gladstone Institutes Treatment of HIV-1 infection and AIDS
US9879003B2 (en) 2012-04-11 2018-01-30 Dana-Farber Cancer Institute, Inc. Host targeted inhibitors of dengue virus and other viruses
US10112927B2 (en) 2012-10-18 2018-10-30 Dana-Farber Cancer Institute, Inc. Inhibitors of cyclin-dependent kinase 7 (CDK7)
US10000483B2 (en) 2012-10-19 2018-06-19 Dana-Farber Cancer Institute, Inc. Bone marrow on X chromosome kinase (BMX) inhibitors and uses thereof
WO2014063061A1 (en) 2012-10-19 2014-04-24 Dana-Farber Cancer Institute, Inc. Hydrophobically tagged small molecules as inducers of protein degradation
TWI698436B (zh) 2014-12-30 2020-07-11 美商佛瑪治療公司 作為泛素特異性蛋白酶７抑制劑之吡咯并及吡唑并嘧啶
MA41291A (fr) 2014-12-30 2017-11-07 Forma Therapeutics Inc Dérivés de la pyrrolotriazinone et de l'imidazotriazinone en tant qu'inhibiteurs de la protéase spécifique de l'ubiquitine n° 7 (usp7) pour le traitement d'un cancer
US9932351B2 (en) 2015-02-05 2018-04-03 Forma Therapeutics, Inc. Thienopyrimidinones as ubiquitin-specific protease 7 inhibitors
WO2016126935A1 (en) 2015-02-05 2016-08-11 Forma Therapeutics, Inc. Isothiazolopyrimidinones, pyrazolopyrimidinones, and pyrrolopyrimidinones as ubiquitin-specific protease 7 inhibitors
EP3253738A1 (en) 2015-02-05 2017-12-13 Forma Therapeutics, Inc. Quinazolinones and azaquinazolinones as ubiquitin-specific protease 7 inhibitors

Family Cites Families (57)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US4276298A (en) * 1978-03-24 1981-06-30 Merck & Co., Inc. 2-Aryl-1,2-benzisothiazolinone-1,1-dioxides and their use as selective protease inhibitors
US4369183A (en) * 1979-09-06 1983-01-18 Merck & Co., Inc. 2-Pyridyl-1,2-benzisothiazolinone-1,1-dioxides and their use as selective protease inhibitors
US4415496A (en) 1981-03-23 1983-11-15 Merck & Co., Inc. Bicyclic lactams
GB2128984B (en) 1982-05-12 1985-05-22 Hoffmann La Roche Diaza-bicyclic compounds
US4584397A (en) * 1983-05-09 1986-04-22 G. D. Searle & Co. Protease inhibitors
US4499295A (en) * 1983-05-09 1985-02-12 G. D. Searle & Co. Protease inhibitors
US4551279A (en) * 1984-01-09 1985-11-05 G. D. Searle & Co. Protease inhibitors
DE3427136A1 (de) 1984-07-24 1986-02-06 Basf Ag, 6700 Ludwigshafen Verfahren zur herstellung von imidazol-4(5)-monocarbonsaeuren, ihren salzen oder betainen
US5055451A (en) * 1986-12-22 1991-10-08 Syntex Inc. Aryloxy and arylacyloxy methyl ketones as thiol protease inhibitors
US5158936A (en) * 1986-12-22 1992-10-27 Syntex (U.S.A.) Inc. Aryloxy and arylacyloxy methyl ketones as thiol protease inhibitors
NZ223148A (en) * 1987-01-16 1989-10-27 Merrell Dow Pharma Peptide derivatives having peptidase inhibition activity
US4968607A (en) * 1987-11-25 1990-11-06 Immunex Corporation Interleukin-1 receptors
US5081228A (en) * 1988-02-25 1992-01-14 Immunex Corporation Interleukin-1 receptors
WO1989004838A1 (en) * 1987-11-25 1989-06-01 Immunex Corporation Interleukin-1 receptors
ES2088870T3 (es) 1988-03-18 1996-10-01 Kanegafuchi Chemical Ind Un derivado de benzoxazinorrifamicina sustituida, un procedimiento para preparar el mismo y un agente antibacteriano que contiene el mismo.
US5008245A (en) * 1988-10-27 1991-04-16 University Of Kentucky Research Foundation Novel peptidyl carbamate inhibitors of the enzyme elastase
ZA905737B (en) * 1989-07-26 1991-05-29 Merrell Dow Pharma Novel peptidase inhibitors
NZ235155A (en) * 1989-09-11 1993-04-28 Merrell Dow Pharma Peptidase substrates in which the carboxy terminal group has been replaced by a tricarbonyl radical
US5416013A (en) * 1990-04-04 1995-05-16 Sterling Winthrop Inc. Interleukin 1β protease and interleukin 1β protease inhibitors
WO1991015577A1 (en) * 1990-04-04 1991-10-17 Black, Roy, A. INTERLEUKIN 1'beta' PROTEASE
IL99527A (en) * 1990-09-28 1997-08-14 Lilly Co Eli Tripeptide antithrombotic agents
EP0504938A3 (en) * 1991-03-22 1993-04-14 Suntory Limited Prophylactic and therapeutic agent for bone diseases comprising di- or tripeptide derivative as active ingredient
CA2071674C (en) * 1991-06-21 2003-08-19 Kevin T. Chapman Peptidyl derivatives as inhibitors of interleukin-1.beta. converting enzyme
FR2678177B1 (fr) * 1991-06-25 1994-09-09 Lescoche Philippe Membrane inorganique pour la filtration et, unite de filtration obtenue.
JP3190431B2 (ja) * 1991-07-01 2001-07-23 三菱化学株式会社 ケトン誘導体
US6348570B1 (en) * 1991-08-16 2002-02-19 Merck & Co., Inc. Chromophore containing compounds and their use in determining interleukin-1β convertase activity
DE69229252T2 (de) * 1991-08-16 1999-12-16 Merck & Co., Inc. DNS, welche das Interleukin-1B-Vorläufer-Converting-Enzym kodiert
US5278061A (en) * 1991-08-16 1994-01-11 Merck & Co., Inc. Affinity chromatography matrix useful in purifying interleukin-1β converting enzyme
EP0533226A3 (en) * 1991-08-16 1993-08-18 Merck & Co. Inc. Novel chromophore containing compounds
DK0600880T3 (da) * 1991-08-30 2004-04-13 Vertex Pharma Interleukin 1-beta-protease og interleukin 1-beta-proteasehæmmere
GB9123326D0 (en) * 1991-11-04 1991-12-18 Sandoz Ltd Improvements in or relating to organic compounds
EP0547699A1 (en) * 1991-12-19 1993-06-23 Merck & Co. Inc. Peptidyl derivatives as inhibitors of interleukin-1B converting enzyme
WO1993014777A1 (en) * 1992-01-31 1993-08-05 Merck & Co., Inc. PEPTIDYL DERIVATIVES AS INHIBITORS OF INTERLEUKIN-1β CONVERTING ENZYME
EP0627926B1 (en) * 1992-02-21 1998-08-05 Merck &amp; Co., Inc. (a New Jersey corp.) PEPTIDYL DERIVATIVES AS INHIBITORS OF INTERLEUKIN-1$g(b) CONVERTING ENZYME
CA2133658A1 (en) 1992-04-16 1993-10-28 Peter R. Bernstein Heterocyclic derivatives
WO1993025685A1 (en) * 1992-06-12 1993-12-23 Massachusetts Institute Of Technology Cloning and characterization of the cell death genes ced-3 and ced-4
WO1993025683A1 (en) * 1992-06-12 1993-12-23 Massachusetts Institute Of Technology A gene which prevents programmed cell death
EP0672151A1 (en) * 1992-06-12 1995-09-20 Massachusetts Institute Of Technology Inhibitors of ced-3 and related proteins
AU4634993A (en) * 1992-06-24 1994-01-24 Merck & Co., Inc. Dna encoding precursor interleukin 1beta converting enzyme
DK0654041T3 (da) * 1992-07-31 1998-10-26 Pfizer Peptidyl-4-amino-2,2-difluor-3-oxo-1,6-hexandisyre-derivater som anto-inflammatoriske midler
US5374623A (en) * 1992-08-20 1994-12-20 Prototek, Inc. Cysteine protease inhibitors effective for in vivo use
CA2109646C (en) * 1992-11-24 2000-03-07 Gaston O. Daumy Para-nitroanilide peptides
EP0618223A3 (en) * 1993-03-08 1996-06-12 Sandoz Ltd Peptides, the release of Interleukin 1-Bêta, useful as anti-inflammatory agents.
TW494094B (en) * 1993-04-29 2002-07-11 Vertex Pharma Peptide analogs as irreversible interleukin-1β protease inhibitors and pharmaceutical compositions comprising the same
US5462939A (en) * 1993-05-07 1995-10-31 Sterling Winthrop Inc. Peptidic ketones as interleukin-1β-converting enzyme inhibitors
US5411985A (en) * 1993-05-17 1995-05-02 Merck & Co., Inc. Gamma-pyrone-3-acetic acid as an inhibitor or interleukin-1 β inventory enzyme
JPH0789951A (ja) * 1993-06-03 1995-04-04 Sterling Winthrop Inc インターロイキン−１β転換酵素阻害剤
ATE170868T1 (de) * 1993-06-04 1998-09-15 Vertex Pharma Peptid-phosphinyloxymethyl-ketonen als inhibitoren von interleukin-1 beta- konvertierenden enzymen
EP0628550B1 (en) * 1993-06-08 1998-02-25 Sanofi Pyridazines as interleukin-1beta converting enzyme inhibitors
CA2165777A1 (en) * 1993-06-24 1995-01-05 Junying Yuan Programmed cell death genes and proteins
US5866545A (en) * 1993-08-13 1999-02-02 Merck & Co., Inc. Substituted ketone derivatives as inhibitors of interleukin-1β converting enzyme
US5486623A (en) * 1993-12-08 1996-01-23 Prototek, Inc. Cysteine protease inhibitors containing heterocyclic leaving groups
DE69532113T2 (de) * 1994-03-31 2004-07-29 Vertex Pharmaceuticals Inc., Cambridge Pyrimidin-derivate als interleukin inhibitoren
US5552400A (en) * 1994-06-08 1996-09-03 Sterling Winthrop Inc. Fused-bicyclic lactams as interleukin-1β converting enzyme inhibitors
US5565430A (en) * 1994-08-02 1996-10-15 Sterling Winthrop Inc. Azaaspartic acid analogs as interleukin-1β converting enzyme inhibitors
US5498616A (en) * 1994-11-04 1996-03-12 Cephalon, Inc. Cysteine protease and serine protease inhibitors
US5585537A (en) * 1995-03-03 1996-12-17 Pioneer Hi-Bred International, Inc. Hybrid maize plant & seed (3753)

Also Published As

Publication number Publication date
EP1394175A1 (en) 2004-03-03
US6103711A (en) 2000-08-15
US5756466A (en) 1998-05-26
KR100478323B1 (ko) 2005-03-24
ZA954988B (en) 1996-12-17
US6025147A (en) 2000-02-15
KR20040098075A (ko) 2004-11-18
TNSN95066A1 (fr) 1996-02-06
EP2123665A3 (en) 2010-02-03
NO317947B1 (no) 2005-01-10
UA66745C2 (en) 2004-06-15
NO965365L (no) 1997-02-17
NO965365D0 (no) 1996-12-13
US5656627A (en) 1997-08-12
EP2123665A2 (en) 2009-11-25
JP2008291039A (ja) 2008-12-04

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL193391B1 (pl) Niepeptydylowe inhibitory enzymu konwertującego interlukinę-1beta i kompozycja farmaceutyczna
RU2242480C2 (ru) Ингибиторы интерлейкин-1 бета-превращающего фермента
US5973111A (en) Inhibitors of interleukin-1β converting enzyme
US7772366B2 (en) Inhibitors of interleukin-1β converting enzyme
US5874424A (en) Inhibitors of interleukin-1β converting enzyme
KR100561504B1 (ko) 인터류킨-1 베타 전환 효소의 억제제
US6426413B1 (en) Inhibitors of caspases
US6008217A (en) Inhibitors of interleukin-1β converting enzyme
KR100478324B1 (ko) 인터류킨-1베타전환효소억제제
KR100856767B1 (ko) 인터류킨-1 베타 전환효소의 억제제
HK1062918A (en) Inhibitors of interleukin-1beta converting enzyme
HK1138293A (en) Inhibitors of interleukin-1beta converting enzyme

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20130616