PL193240B1 - Sposób wytwarzania hydroksylaktonu i związki pośrednie stosowane w tym sposobie - Google Patents

Sposób wytwarzania hydroksylaktonu i związki pośrednie stosowane w tym sposobie

Info

Publication number
PL193240B1
PL193240B1 PL339138A PL33913898A PL193240B1 PL 193240 B1 PL193240 B1 PL 193240B1 PL 339138 A PL339138 A PL 339138A PL 33913898 A PL33913898 A PL 33913898A PL 193240 B1 PL193240 B1 PL 193240B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
acid
reaction mixture
contacting
hydroxy
added
Prior art date
Application number
PL339138A
Other languages
English (en)
Other versions
PL339138A1 (en
Inventor
James R. Gage
Robert C. Kelly
Bradley D. Hewitt
Original Assignee
Upjohn Co
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Upjohn Co filed Critical Upjohn Co
Publication of PL339138A1 publication Critical patent/PL339138A1/xx
Publication of PL193240B1 publication Critical patent/PL193240B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D405/00Heterocyclic compounds containing both one or more hetero rings having oxygen atoms as the only ring hetero atoms, and one or more rings having nitrogen as the only ring hetero atom
    • C07D405/02Heterocyclic compounds containing both one or more hetero rings having oxygen atoms as the only ring hetero atoms, and one or more rings having nitrogen as the only ring hetero atom containing two hetero rings
    • C07D405/04Heterocyclic compounds containing both one or more hetero rings having oxygen atoms as the only ring hetero atoms, and one or more rings having nitrogen as the only ring hetero atom containing two hetero rings directly linked by a ring-member-to-ring-member bond
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12Antivirals
    • A61P31/14Antivirals for RNA viruses
    • A61P31/18Antivirals for RNA viruses for HIV
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00Drugs for immunological or allergic disorders
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C205/00Compounds containing nitro groups bound to a carbon skeleton
    • C07C205/49Compounds containing nitro groups bound to a carbon skeleton the carbon skeleton being further substituted by carboxyl groups
    • C07C205/56Compounds containing nitro groups bound to a carbon skeleton the carbon skeleton being further substituted by carboxyl groups having nitro groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings and carboxyl groups bound to acyclic carbon atoms of the carbon skeleton
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C45/00Preparation of compounds having >C = O groups bound only to carbon or hydrogen atoms; Preparation of chelates of such compounds
    • C07C45/27Preparation of compounds having >C = O groups bound only to carbon or hydrogen atoms; Preparation of chelates of such compounds by oxidation
    • C07C45/30Preparation of compounds having >C = O groups bound only to carbon or hydrogen atoms; Preparation of chelates of such compounds by oxidation with halogen containing compounds, e.g. hypohalogenation
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C47/00Compounds having —CHO groups
    • C07C47/20Unsaturated compounds having —CHO groups bound to acyclic carbon atoms
    • C07C47/277Unsaturated compounds having —CHO groups bound to acyclic carbon atoms containing ether groups, groups, groups, or groups
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C59/00Compounds having carboxyl groups bound to acyclic carbon atoms and containing any of the groups OH, O—metal, —CHO, keto, ether, groups, groups, or groups
    • C07C59/40Unsaturated compounds
    • C07C59/42Unsaturated compounds containing hydroxy or O-metal groups
    • C07C59/48Unsaturated compounds containing hydroxy or O-metal groups containing six-membered aromatic rings
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D309/00Heterocyclic compounds containing six-membered rings having one oxygen atom as the only ring hetero atom, not condensed with other rings
    • C07D309/32Heterocyclic compounds containing six-membered rings having one oxygen atom as the only ring hetero atom, not condensed with other rings having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D405/00Heterocyclic compounds containing both one or more hetero rings having oxygen atoms as the only ring hetero atoms, and one or more rings having nitrogen as the only ring hetero atom
    • C07D405/02Heterocyclic compounds containing both one or more hetero rings having oxygen atoms as the only ring hetero atoms, and one or more rings having nitrogen as the only ring hetero atom containing two hetero rings
    • C07D405/12Heterocyclic compounds containing both one or more hetero rings having oxygen atoms as the only ring hetero atoms, and one or more rings having nitrogen as the only ring hetero atom containing two hetero rings linked by a chain containing hetero atoms as chain links

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • Virology (AREA)
  • Tropical Medicine & Parasitology (AREA)
  • AIDS & HIV (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Pyrane Compounds (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Pyridine Compounds (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)

Abstract

6. Sposób wytwarzania hydroksylaktonu o wzorze (CVI) w którym R 1 oznacza C 1 -C 6 alkil, i w którym R 2 oznacza -CH 2 -CH 2 - f)R 2-1 , gdzie R 2-1 oznacza -OH, -NH 2 , -H; znamienny tym, ze prowadzi si e nast epuj ace etapy: (1) kontaktowanie soli o wzorze (CIV) w którym R 1 i R 2 maj a wy zej podane znaczenia, z kwasem nieorganicznym lub z kwasem organicznym, (2) wyekstrahowanie wolnego kwasu z mieszaniny reakcyjnej, (3) kontaktowanie wolnego kwasu ze srodkiem aktywuj acym takim, jak karbonylodiimidazol, (4) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (3) z monoestrem malonianowym i dwuwarto sciowym metalem, (5) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (4) z kwasem nieorganicznym lub organicznym, (6) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (5) z zasad a nieorganiczn a lub organiczn a, w obecno sci alkoholu C 1 -C 4 , THF lub DMF. PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania hydroksylaktonu i związki pośrednie stosowane w tym sposobie. Ten nowy sposób i te nowe związki pośrednie stosuje się do wytwarzania [R-(R*,R*)]-N-[3-(1-[5,6-dihydro-4-hydroksy-2-okso-6-(2-fenyloetylo)-6-propylo-2H-piran-3-ylo]propylo]fenylo]-5-(trifluorometylo)-2-pirydynosulfonamidu (XIX), będącego inhibitorem proteazy przydatnym w leczeniu ludzi zaraż onych wirusem HIV.
[R-(R*,R*)]-N-[3-[1-[5,6-Dihydro-4-hydroksy-2-okso-6-(2-fenyloetylo)-6-propylo-2H-piran-3-ylo]-propylo]fenylo]-5-(trifluorometylo)-2-pirydynosulfonamid (XIX) można wytwarzać sposobem opisanym w mię dzynarodowych publikacjach patentowych WO95/30670 i WO94/11361.
W Med. Chem., 39(22), 4349 (1996) ujawniono cykliczny ester (VI), ale w postaci racemicznej. W publikacji tej ujawniono również przekształcanie cyklicznego estru (VI) w inhibitor proteazy (XIX), ale na innej drodze.
W J. Am. Chem. Soc., 111, 3627 (1997) ujawniono związek aminowy (XVIII).
W Tetrahedron Letters, 34(2), 277-280 (1993) ujawniono sposób przekształcania związku β-hydroksykarbonylowego w związek pierścieniowy podobny do związków o wzorach (VI) i (CVI).
Znany związek β-hydroksykarbonylowy jest alkoholem drugorzędowym, a związek według wynalazku jest alkoholem trzeciorzędowym. Ponadto sposoby są całkowicie różne, a sposób z Tetrahedron Letters sprawdza się w przypadku alkoholi trzeciorzędowych (IV) i (CIV) według wynalazku.
W J. Med. Chem., 39(23), 4630-4642 (1996) ujawniono sposób wytwarzania związków podobnych do związków o wzorach (VI) i (CVI), ale w postaci racemicznej, z materiałów wyjściowych innych niż w sposobie według wynalazku, sposobem niepodobnym do sposobu według wynalazku.
W międzynarodowej publikacji patentowej WO95/14012 zastrzeżono cykliczny związek podobny do cyklicznych związków (VI), (XVII) i (XXV) według wynalazku, ale w postaci racemicznej. Sposobem według wynalazku wytwarza się te związki w optycznie czystej postaci.
Przedmiotem wynalazku są następujące związki pośrednie.
1. Kwas (R)-3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanowy (IV) i jego farmaceutycznie dopuszczalna sól z (1R,2S)-norefedryną.
2. (6R)-5,6-Dihydro-4-hydroksy-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on.
3. [3a(R), 6(R)]-5,6-Dihydro-4-hydroksy-3-[1-(3-nitrofenylo)propylo]-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (XVII).
4. (S)-3-(3-Nitrofenylo)pentanian metylu (XIII).
5. [3a(R), 6(R)]-5,6-Dihydro-4-hydroksy-3-[(Z)-1-(3-nitrofenylo)propenylo]-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on.
Sposób wytwarzania hydroksylaktonu o wzorze (CVI)
w którym R1 oznacza C1-C6 alkil, i w którym R2 oznacza -CH2-CH2^R2-i, gdzie R2-1 oznacza -OH,
-NH2,
-H;
zgodnie z wynalazkiem charakteryzuje się tym, że prowadzi się następujące etapy:
PL 193 240 B1 (1) kontaktowanie soli o wzorze (CIV)
OH O
w którym R1 i R2 mają wyżej podane znaczenia, z kwasem nieorganicznym lub z kwasem organicznym, (2) wyekstrahowanie wolnego kwasu z mieszaniny reakcyjnej, (3) kontaktowanie wolnego kwasu ze środkiem aktywującym takim, jak karbonylodiimidazol, (4) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (3) z monoestrem malonianowym i dwuwartościowym metalem, (5) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (4) z kwasem nieorganicznym lub organicznym, (6) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (5) z zasadą nieorganiczną lub organiczną, w obecności alkoholu C1-C4, THF lub DMF.
Korzystnie, ekstrakcję wolnego kwasu prowadzi się niepolarnym rozpuszczalnikiem organicznym.
Korzystnie, niepolarny rozpuszczalnik organiczny stosowany w etapie (2) wybrany jest z grupy obejmującej chlorek metylenu, toluen, benzen, octan metylu, octan etylu, eter metylowo-t-butylowy, eter etylowy i heksan.
Sposób wytwarzania hydroksylaktonu o wzorze (CVI) określonym w zastrz. 6, zgodnie z wynalazkiem charakteryzuje się także tym, że prowadzi się następujące etapy:
(1) kontaktowanie anionu o wzorze (CIV) określonym w zastrz. 6 lub jego postaci jako wolnego kwasu ze środkiem aktywującym takim, jak karbonylodiimidazol, (2) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej wolny kwas/środek aktywujący taki, jak karbonylodiimidazol, z monoestrem malonianowym i dwuwartościowym metalem, (3) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (2) z kwasem nieorganicznym lub organicznym, (4) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (3) z zasadą nieorganiczną lub zasadą organiczną, w obecności alkoholu C1-C4, THF lub DMF.
Korzystnie, kontaktowanie ze środkiem karbonylodiimidazolowym prowadzi się w obecności zasady nieorganicznej lub zasady organicznej.
Korzystnie, zasada wybrana jest z grupy obejmującej pirydynę, 4-N,N-dimetyloaminopirydynę, dimetylanilinę, dietylanilinę, 2,6-lutydynę, trietyloaminę, tributyloaminę i kolidynę.
Korzystnie, monoester malonianowy wybrany jest z grupy obejmującej KO-CO-CH2-CO-O-Re, gdzie Re oznacza C1-C4 alkil lub fenyl.
Korzystniej, monoester malonianowy stanowi ester C1 lub C2.
Korzystnie, jon dwuwartościowego metalu jest wybrany z grupy obejmującej Mg+2, Ca+2 i Zn+2.
Korzystniej, jon dwuwartościowego metalu stanowi Mg+2.
Korzystnie, kwas nieorganiczny lub organiczny wybrany jest z grupy obejmującej kwas solny, kwas siarkowy, kwas fosforowy, kwas bromowodorowy, kwas jodowodorowy, kwas cytrynowy, kwas trifluorooctowy, kwas chlorooctowy, wodorosiarczan sodu i wodorosiarczan potasu.
Korzystnie, zasada w ostatnim etapie wybrana jest z grupy obejmującej wodorotlenek, C1-C4 alkoholan i węglan.
Korzystnie, nadmiar monoestru malonianowego usuwa się przez ekstrakcję przed następnym etapem.
Korzystniej, do ekstrakcji stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej wodorotlenek, trzeciorzędowe aminy, węglan i wodorowęglan.
Nowy sposób i nowe związki pośrednie, według wynalazku, stosuje się do wytwarzania [R-(R*,R*)]-N-[3-[1-[5,6-dihydro-4-hydroksy-2-okso-6-(2-fenyloetylo)-6-propylo-2H-piran-3-ylo]propylo]fenylo]-5-(trifluorometylo)-2-pirydynosulfonamidu (XIX), będącego znanym inhibitorem proteazy, przydatnym w leczeniu ludzi zarażonych HIV.
Na schemacie A przedstawiono przekształcanie ketonu (I) w odpowiedni ketoester (II), w odpowiedni kwas (III), w odpowiednią sól (IV), w odpowiedni ketoalkohol (V) i na koniec w odpowiedni cykliczny ester (VI); patrz również przykłady 1-4 i korzystny sposób, przykład 18.
PL 193 240 B1
Na schemacie B przedstawiono przekształcanie 4-chlorotiofenolu (VII) w odpowiedni chloroeter (VIII), w odpowiedni związek bifenylowy (IX); patrz również przykłady 5 i 6.
Na schemacie C przedstawiono kondensację związku bifenylowego (IX) z solą (IV), do estroeteru (X) i przekształcenia estroeteru (X) w odpowiedni alkohol (XI) i w odpowiedni aldehyd (XII). Przedstawiono także sprzęganie optycznie czystego nitroestru (XIII) z aldehydem (XII), z wytworzeniem odpowiedniego nitroeteru (XIV); patrz również przykłady 7-10.
Na schemacie D przedstawiono przekształcenie nitroeteru (XIV) w odpowiedni nitroketon (XV), w odpowiedni nitroalkohol (XVI), w odpowiedni nitro-α,β-nienasycony ester (XVII), w odpowiedni związek aminowy (XVIII) i w odpowiedni inhibitor proteazy (XIX); patrz również przykłady 11-15.
Na schemacie E przedstawiono wytwarzanie optycznie czystego nitroestru (XIII), który stosuje się na schemacie C. Na schemacie E przedstawiono rozdzielanie na izomery optyczne racemicznego 1-(3-nitrofenylo)propanolu (XX), z wytworzeniem odpowiedniego optycznie czystego 1-(3-nitrofenylo)propanolu (XXI) i przekształcenie w odpowiedni metylosulfonian (XXII), w odpowiedni diester (XXIII), w odpowiedni nitrokwas (XXIV) i w odpowiedni optycznie czysty nitroester (XIII); patrz również przepisy 1-5.
Na schemacie F przedstawiono alternatywny i korzystny sposób przekształcania cyklicznego estru (VI) w odpowiedni nitro-α,β-nienasycony ester (XVII). Cykliczny ester (VI) zawiera przyłączony addukt m-nitrofenylowy i staje się 6(R)-olefiną (XXV), patrz przykład 16, który uwodornia się wobec odpowiedniego katalizatora do zredukowanego związku, nitro-a,e-nienasyconego estru (XVII), patrz przykład 17. Nitro-α,β-nienasycony ester (XVII) przekształca się następnie w inhibitor proteazy (XVI) w sposób przedstawiony powyżej.
Na schemacie G przedstawiono sposób wytwarzania optycznie czystych hydroksylaktonów o wzorze (CVI). Sposób przekształcania soli o wzorze (CIV) w hydroksylakton o wzorze (CVI) opisano w przykładach 1-4 i 18. Grupę hydroksylową i aminową w wyjściowym materiale (CI) można zabezpieczyć w sposób znany specjalistom. Takie grupy zabezpieczające można usunąć w różnych punktach w następnych etapach procesu, sposobami dobrze znanymi specjalistom, albo też można je doprowadzić do produktu, a następnie usunąć w celu otrzymania żądanego produktu. Dla specjalistów oczywiste jest, że istnieją liczne sposoby wytwarzania optycznie czystego związku (CIV). Nie jest istotne, jak przeprowadzi się rozdzielanie w przykładzie 3, prowadzące do optycznie czystego związku (CIV).
Wynalazek dotyczy przekształcania optycznie czystego związku (CIV) w optycznie czysty związek (CVI).
Kwas (III) tworzy sole addycyjne z zasadami, gdy podda się go reakcji z zasadami o wystarczającej mocy. Do farmaceutycznie dopuszczalnych soli należą sole zarówno z zasadami nieorganicznymi, jak i organicznymi. Farmaceutycznie dopuszczalne sole są korzystniejsze od postaci wolnego kwasu, gdyż są lepiej rozpuszczalne w wodzie i bardziej krystaliczne. Do korzystnych farmaceutycznie dopuszczalnych soli należą sole z takimi zasadami, jak np. wodorotlenek, amoniak, trometamina (THAM), 2-amino-2-(hydroksymetylo)-1,3-propanodiol, (1R,2S)-norefedryna, (1S,2R)-norefedryna, (R)-2-amino-2-fenyloetanol, (S)-2-amino-2-fenyloetanol, (R)-1-fenyloetyloamina i (S)-1-fenyloetyloamina. Korzystną solą jest sól z (1R,2S)-norefedryną.
Wiadomo, że [R-(R*,R*)]-N-[3-[1-[5,6-dihydro-4-hydroksy-2-okso-6-(2-fenyloetylo)-6-propylo-2H-piran-3-ylo]propylo]-fenylo]-5-(trifluorometylo)-2-pirydynosulfonamid (XIX), związek z przykładu 15 (oznaczony jako ZWIĄZEK) jest przydatny w leczeniu ludzi zarażonych HIV, patrz międzynarodowe publikacje patentowe WO95/30670 i WO94/11361. ZWIĄZEK ten hamuje proteinazy retrowirusowe i jest przydatny w hamowaniu ludzkiej proteazy retrowirusowej. ZWIĄZEK jest przydatny w leczeniu ludzi zarażonych ludzkim retrowirusem, takim jak wirus ludzkiego niedoboru odporności (szczepy HIV-1 lub HIV-2) lub wirusy ludzkiej białaczki komórek T (HTLV-I lub HTLV-II), powodujące zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) i/lub pokrewne choroby.
Leczonymi pacjentami powinny być osoby: 1) z zarażeniem jednym lub większą liczbą szczepów ludzkiego retrowirusa, ustalonym na podstawie obecności mierzalnego wirusowego przeciwciała lub antygenu w surowicy, oraz 2) w przypadku HIV, wykazujące bezobjawowe zakażenie HIV lub objawowe zakażenie określające AIDS, takie jak (a) histoplazmoza rozsiana, (b) izołuszczyca, (c) kandydoza oskrzelowa i płucna, obejmująca pneumocystozowe zapalenie płuc, (d) chłoniak nieziarniczy lub (e) mięsak Kaposi'ego, w wieku poniżej 60 lat; lub wykazujące absolutne miano limfocytów CD4+ poniżej 500/mm3 w krwi obwodowej. Leczenie powinno obejmować utrzymywanie przez cały czas u pacjenta hamującego poziomu ZWIĄZKU.
PL 193 240 B1
ZWIĄZEK XIX, wytworzony z zastosowaniem sposobu i produktów pośrednich według wynalazku jest przydatny w leczeniu pacjentów zakażonych wirusem ludzkiego niedoboru odporności (HIV), powodującym zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) i choroby pokrewne. W takich wskazaniach związki te można podawać doustnie, donosowo, przezskórnie, podskórnie i pozajelitowo (w tym domięśniowo i dożylnie) w dawkach od 0,1 do 100 mg/kg wagi ciała dziennie.
Korzystnie ZWIĄZEK podaje się doustnie.
Specjaliści wiedzą, jak formułować ZWIĄZEK w odpowiednie farmaceutyczne postaci dawkowania. Do przykładowych postaci dawkowania należą preparaty doustne, takie jak tabletki lub kapsułki, albo preparaty pozajelitowe, takie jak sterylne roztwory.
Gdy ZWIĄZEK XIX, wytworzony z zastosowaniem sposobu i produktów pośrednich według wynalazku, podaje się doustnie, skuteczna ilość wynosi od 0,1 mg do 100 mg/kg wagi ciała dziennie. Korzystnie skuteczna ilość wynosi od 10 do 100 mg/kg wagi ciała dziennie. Jeszcze korzystniej ilość ta wynosi od 30 mg do 90 mg/kg wagi ciała dziennie.
Korzystnie ZWIĄZEK podaje się 2-5 razy dziennie, jeszcze korzystniej 3 razy dziennie. Korzystnie dawka wynosi od 2 700 mg/dzień do 4 500 mg/dzień.
Do podawania doustnie stosować można stałe lub ciekłe postaci dawkowania.
Korzystnie ZWIĄZEK podaje się w stałej postaci dawkowania, jeszcze korzystniej jako kapsułkę.
Gdy związki, wytworzone z zastosowaniem sposobu i produktów pośrednich według wynalazku, podaje się pozajelitowo, można je podawać przez iniekcję lub dożylną infuzję. Skuteczna ilość wynosi od 0,1 do 100 mg/kg wagi, ciała dziennie. Roztwory pozajelitowe wytwarza się przez rozpuszczenie związków według wynalazku w ciekłym nośniku i wyjałowienie roztworu na drodze filtracji, przed umieszczeniem w odpowiednio szczelnie zamykanej fiolce lub ampułce. Zawiesiny pozajelitowe wytwarza się zasadniczo w taki sam sposób, z tym że stosuje się jałowy nośnik zawiesiny, a związki według wynalazku wyjaławia się tlenkiem etylenu lub odpowiednim gazem przed zdyspergowaniem w noś niku.
Konkretny sposób podawania, dawkę lub częstość podawania będą łatwe do ustalenia przez specjalistę, w zależności od wieku, wagi, ogólnego stanu fizycznego lub innych objawów klinicznych, właściwych dla leczonego pacjenta.
Definicje i wyjaśnienia
Podane poniżej definicje i wyjaśnienia dotyczą określeń stosowanych w całym dokumencie, zarówno w opisie, jak i w zastrzeżeniach.
Wszystkie temperatury są w stopniach Celsjusza.
TLC oznacza chromatografię cienkowarstwową.
HPLC oznacza wysokociśnieniową chromatografię cieczową; kolumna Zorbax C-8 4,6 x 250 mm, faza ruchoma A = metanol, faza ruchoma B = 6,5 g wodorotlenku t-butyloamoniowego w wodzie, pH doprowadzone 4,0 kwasem octowym, gradient od 65/35 A/B do 70/30 A/B w ciągu 20 minut, potem izokratycznie 70/30 A/B przez 5 minut, potem gradient do 90/10 A/B w ciągu 20 minut; szybkość przepływu 1,0 ml/minutę; detekcja UV przy 254 nm.
THF oznacza tetrahydrofuran.
DMF oznacza dimetyloformamid.
MTBE oznacza eter metylowo-t-butylowy.
DMSO oznacza dimetylosulfotlenek.
Solanka oznacza nasycony wodny roztwór chlorku sodu.
Chromatografia (kolumnowa i rzutowa chromatografia) oznacza oczyszczanie/rozdzielanie związków, z podaniem (nośnika, eluentu). Zrozumiałe jest, że odpowiednie frakcje zbiera się i zatęża w celu otrzymania żądanego związku (związków).
CMR oznacza spektroskopię rezonansu magnetycznego C-13, przy czym przesunięcia chemiczne podano w ppm (δ) w dół pola od TMS:
NMR oznacza spektroskopię rezonansu magnetycznego jądrowego (protonowego), przy czym przesunięcia chemiczne podano w ppm (δ) w dół pola od tetrametylosilanu.
MS oznacza spektroskopię masową, której wyniki podano w jednostkach m/e, m/z lub masa/ładunek. [M+H]+ oznacza jon dodatni lub jon macierzysty + atom wodoru. IE oznacza napromieniowanie elektronami. CI oznacza jonizację chemiczną. FAB oznacza bombardowanie szybkimi atomami.
PL 193 240 B1
Eter oznacza eter dietylowy.
Farmaceutycznie dopuszczalny odnosi się do tych właściwości i/lub substancji, które są dopuszczalne dla pacjenta z farmakologicznego/toksykologicznego punktu widzenia, oraz dla producenta-farmaceuty/chemika, z chemicznego/fizycznego punktu widzenia w odniesieniu do składu, formułowania, stabilności, akceptacji pacjenta i biodostępności.
Gdy używa się pary rozpuszczalników, podane stosunki stosowanych rozpuszczalników są objętościowe (v/v).
Gdy podaje się rozpuszczalność substancji stałej w rozpuszczalniku, stosunek ilości substancji stałej do rozpuszczalnika jest wagowo/objętościowy (w/v).
ZWIĄZEK oznacza [R-(R*,R*)]-N-[3-[1-[5,6-dihydro-4-hydroksy-2-okso-6-(2-fenyloetylo)-6-propylo-2H-piran-3-ylo]propylo]fenylo]-5-(trifluorometylo)-2-pirydynosulfonamid (XIX).
Alkil oznacza C1-C4 alkil, obejmujący izomery o prostym i rozgałęzionym łańcuchu.
W1 oznacza etyl i t-butyl.
P r z y k ł a d y
Sądzi się, że bez dokładniejszych wyjaśnień specjalista będzie mógł na podstawie powyższego opisu zrealizować wynalazek w najpełniejszej postaci. Poniższe szczegółowe przykłady opisują wytwarzanie różnych związków i/lub prowadzenie różnych procesów według wynalazku; zostały one podane jedynie dla zilustrowania wynalazku i w niczym nie ograniczają powyższego ujawnienia. Specjaliści będą mogli łatwo ustalić odpowiednie odchylenia w podanych procedurach, w odniesieniu do reagentów oraz warunków reakcji i stosowanych technik.
Przepis 1. Rozdzielanie (±)-1-(3-nitrofenylo)propanolu (XX) poprzez przekształcenie w (S)-1-(3-nitrofenylo)propanol (XXI) i octan (R)-1-(3-nitrofenylo)propanolu
Naniesioną na Celit lipazę PS-30 (Amano, 24 g) i octan izopropenylu (22,00 ml, 0,20 mola) dodano do (±)-1-(3-nitrofenylo) propanolu (XX, 24,00 g, 0,13 mola) w MTBE (240 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 20-25°C przez 2 dni. Następnie katalizator odsączono, placek katalizatora przemyto eterem i mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując mieszaninę octan-alkohol.
W wyniku rozdzielania mieszaniny metodą chromatografii na ż elu krzemionkowym otrzymano octan (R)-1-(3-nitrofenylo)propanolu (13,03 g), [a]D= +68,7°C (etanol, c = 1) i (S)-1-(3-nitrofenylo)propanol (10,7 g), [a]D= - 33,0°C (etanol, c = 1).
Przepis 2. Mesylan (S)-1-(3-nitrofenylo)propanolu (XXII)
Diizopropyloetyloaminę (1,07 g, 8,3 mmola) dodano do mieszaniny (S)-1-(3-nitrofenylo)propanolu (XXI, przepis 1,1 g, 5,5 mmola) w chlorku metylenu (20 ml). Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do -20°C i dodano chlorek metanosulfonylu (0,69 g, 6,02 mmola). Mieszaninę reakcyjną utrzymywano w -20°C przez 10 minut, po czym utrzymywano w 0°C przez 40 minut. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono chlorkiem metylenu, dodano wodorowęglan sodu (5%) i fazy rozdzielono. Chlorek metylenu odparowano otrzymując tytułowy związek, [a]D= -79,9°C (etanol, c = 1); TLC (żel krzemionkowy GF, octan etylu/heksan, 20/80) Rf = 0,19;
NMR (CDCl3, TMS) 0,96-1,01, 1,88-2,17, 2,89, 5,54-5,59, 7,57-7,62, 7,70-7,73 i 8,20-8,24 δ.
Przepis 3. (S)-1-[1-(3-nitrofenylo)propylo]malonian dietylu (XXIII)
Roztwór etanolanu sodu (1,0 M) otrzymano przez rozpuszczenie metalicznego sodu (1,27 g, 0,055 mola) w absolutnym etanolu (55 ml). Malonian dietylu (8,84 g, 0,055 mola) dodano do tego roztworu w 0°C. Do powyższego roztworu malonianu sodu (6,4 ml, 6,4 mmola) wkroplono mesylan (S)-1-(3-nitrofenylo)propanolu (XXII, przepis 2, 1,43 g, 5,5 mmola) w -20°C. Po 2 godzinach w 20-25°C, do mieszaniny reakcyjnej dodano dodatkową porcję malonianu sodu (5 ml, 5,0 mmola) i całość mieszano przez noc w 20-25°C. Mieszaninę reakcyjną zatężono i rozdzielono pomiędzy octan etylu i kwas solny (1N). Fazę organiczną oddzielono i rozpuszczalnik usunięto otrzymując surowy produkt, który poddano chromatografii (żel krzemionkowy; octan etylu/heksan, 10/90) otrzymując tytułowy związek, [a]D= +19,4°C (etanol, c = 1); TLC (żel krzemionkowy GF, octan etylu/heksan, 20/80) Rf = 0,48;
NMR (CDCl3, TMS) 0,70-0,75, 0,96-1,00, 1,27-1,32, 1,56-1,88, 3,37-3,45, 3,65-3,69, 3,86-3,96, 4,21-4,28, 7,44-7,49, 7,54-7,57 i 8,08-8,11 δ.
Przepis 4. Kwas (S)-3-(3-nitrofenylo)pentanowy (XXIV) (S)-1-[1-(3-Nitrofenylo)propylo]malonian dietylu (XXIII, przepis 3, 0,73 g, 2,26 mmola) ogrzewano we wrzeniu pod chłodnicą zwrotną w kwasie solnym (6 N, 10 ml) przez 18 godzin. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono i wyekstrahowano octanem etylu.
PL 193 240 B1
Fazę octanu etylu przemyto wodą, oddzielono i zatężono otrzymując tytułowy związek, [a]D = 13,3°C (metanol, c = 1); TLC (żel krzemionkowy GF, kwas octowy/octan etylu/heksan, 2/20/80) Rf = 0,46;
NMR (CDCl3, TMS) 0,78-0,83, 1,59-1,82, 2,59-2,78, 3,07-3,17, 7,44 -7,54 i 8,04-8,10 δ.
Przepis 5. Ester metylowy kwasu (±)-3-(3-nitrofenylo)pentanowego (XIII)
Do roztworu kwasu (±)-3-(3-nitrofenylo)pentanowego (XXIV, 30,21 g, 135 mmoli) w metanolu (250 ml) dodano stężonego kwasu siarkowego (0,6 ml). Otrzymaną mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 3 godziny. Po ochłodzeniu mieszaninę rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodorowęglan sodu (5% roztwór wodny). Warstwę wodną oddzielono i wyekstrahowano dwoma dodatkowymi porcjami octanu etylu. Połączone fazy organiczne przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu, wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono otrzymując tytułowy związek, TLC (żel krzemionkowy GF) dla układu kwas octowy/octan etylu/heksan (2/20/80) Rf = 0,54, dla układu octan etylu/heksan (20/80) Rf = 0,54;
NMR (CDCl3, TMS) 0,80, 1,56-1,83, 2,55-2,75, 3,05-3,2, 3,57, 7,4-7,55 i 8,03-8,12 δ.
Przepis 6. Ester metylowy kwasu (S)-3-(3-nitrofenylo)pentanowego (XIII)
Postępując zgodnie z ogólną procedurą z przepisu 5 i dokonując nieistotnych zmian, ale wychodząc z kwasu (S)-3-(3-nitrofenylo)pentanowego (XXIV, przepis 4), otrzymano tytułowy związek.
P r z y k ł a d 1. 3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanian etylu(II)
Do roztworu diizopropyloaminy (32,2 ml, 230 mmoli) w tetrahydrofuranie (240 ml) w -58°C dodano 2,63 M n-butylolitu w heksanie (87,4 ml, 230 mmoli) w ciągu 1 godziny. Następnie dodano octan etylu (21,4 ml, 220 mmoli) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę; w tym czasie mieszaninę reakcyjną ochłodzono do -70°C. 1-Fenylo-3-heksanon (I, 35,2 g, 200 mmoli) dodano powoli w ciągu 30 minut i mieszaninę reakcyjną mieszano na zimno przez 1 godzinę. Reakcję przerwano wodnym roztworem chlorku amonu (100 ml) i ogrzano do 20-25°C. Mieszaninę reakcyjną zakwaszono następnie kwasem solnym (4 M). Żądany produkt wyekstrahowano eterem metylowo-t-butylowym, wysuszono nad siarczanem magnezu i zatężono otrzymując tytułowy związek, TLC Rf = 0,71 (octan etylu/heksan, 30/70);
NMR (CDCl3) 7,28-7,12, 4,13, 3,60, 2,73-2,63; 2,50, 1,83-1,77, 1,58-1,53, 1,41-1,36, 1,24 i 0,93 δ; CMR (CDCl3) 173,0, 143,2; 128,5, 128,4, 128,3, 128,1, 125,8, 72,8, 60,6, 42,9, 41,3, 30,1, 17,0, 14,6 i 14,2 δ; MS (CI, amoniak) m/z (względna intensywność) 282 (100), 264 (63), 247 (10), 194 (13), 172' (5), 159 (5).
P r z y k ł a d 2. Kwas 3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanowy (III)
3-Hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanian etylu (II, przykład 1, 200 mmoli) rozpuszczono w metanolu (423 ml) i dodano 2M wodorotlenek sodu (150 ml, 300 mmoli). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 20-25°C przez noc. Metanol usunięto i pozostałą wodną mieszaninę zakwaszono kwasem solnym (4 M). Żądany produkt wyekstrahowano eterem metylowo-t-butylowym i wysuszono nad siarczanem magnezu. Produkt zatężono otrzymując tytułowy związek, TLC Rf = 0,10 (octan etylu/heksan, 30/70);
NMR (CDCl3) 7,43-7,13, 2,77-2,62, 2,06, 1,87-1,76, 1,63-1,57, 1,45-1,31 i 0,93 δ;
CMR (CDCl3) 176,9, 141,9, 128,4, 128,3, 125,9, 73,4, 42,7, 41,4, 40,9, 31,9, 17,0 i 14,5 δ; MS (CI, amoniak) m/z (względna intensywność) 254 (100), 236 (28), 218 (3), 194 (3), 159 (5).
P r z y k ł a d 3. Sól kwasu (R)-3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)-heksanowego z (1R,2S)-norefedryną (IV)
Kwas 3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanowy (III, przykład 2, 2,83 g, 11,97 mmola, z uwzględnieniem eteru metylowo-t-butylowego) rozpuszczono w acetonitrylu (15 ml). Dodano (1R,2S)-norefedrynę (910 mg, 5,99 mmola, 0,5 równow.) i mieszaninę mieszano przez noc w 20-25°C. Po około 1 godzinie produkt zaczął wytrącać się. Następnego ranka zawiesinę ochłodzono do 0°C na 1 godzinę przed przesączeniem w celu oddzielenia soli hydroksykwasu. Placek przemyto acetonitrylem (9 ml, zimnym) i wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem z ogrzewaniem, otrzymując żądany produkt.
Materiał ten (około 1,5 g) zdyspergowano w acetonitrylu (21 ml) i ogrzewano w 70°C przez 30 minut. Otrzymany roztwór stopniowo ochłodzono do 20-25°C, w miarę jak produkt wytrącał się. Po 2 godzinach w 20-25°C produkt odsączono pod próżnią, przemyto acetonitrylem (21 ml) i wysuszono w 20-25°C pod zmniejszonym ciśnieniem.
Materiał ten ponownie zdyspergowano w acetonitrylu (21 ml) i ogrzewano w 70°C przez 30 minut. Otrzymany roztwór stopniowo ochłodzono do temperatury pokojowej, 20-25°C, w miarę jak produkt wytrącał się. Po 2 godzinach w 20-25°C, produkt odsączono pod próżnią, przemyto acetonitrylem (21 ml) i wysuszono w 20-25°C pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując tytułowy związek, t.t. = 113-117°C;
PL 193 240 B1
NMR (metanol) 7,41-7,08, 5,18, 4,98, 3,15, 2,65-2,60, 2,34, 1,79-1,73, 1,56-1,52, 1,43-1,37, 1,06 i 0,92 δ; CMR (metanol) 181,4, 144,6; 142,2, 130,2-129,3, 127,6, 127,1, 74,5, 73,9, 54,0, 46,4,
43.6, 43,4, 31,9, 31,9, 18,6, 15,7 i 12,9 δ; MS (CI, amoniak) m/z (względna intensywność) 388 (25), 303 (15), 254 (30), 236 (7), 152 (100); [a]25D =16 (C = 1,0, metanol).
P r z y k ł a d 4. (6R)-5,6-Dihydro-4-hydroksy-6-(1-(2-fenyloetylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (VI)
Sól kwasu (R)-3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanowego z (1R, 2S)-norefedryną (IV, przykład 3, 81 g, 209 mmoli) przekształcono w wolny kwas, kwas (R)-3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanowy kwas przez zdyspergowanie soli w octanie etylu (810 ml) i dodanie kwasu solnego (1 M, 810 ml). Wolny kwas wyekstrahowano octanem etylu i warstwę octanu etylu zebrano i zatężono otrzymując olej. Wolny kwas rozpuszczono następnie w tetrahydrofuranie (490 ml) i roztwór oziębiono do -10°C. Dodano karbonylodiimidazol (37,3 g, 230 mmoli) i mieszaninę reakcyjną mieszano na zimno przez 2 godziny. Dodano sól magnezową malonianu monoetylu (65,9 g, 230 mmoli) i mieszaninę reakcyjną stopniowo ogrzano do 20-25°C z mieszaniem przez noc. Reakcję przerwano kwasem solnym (1 M, 490 ml) i warstwę organiczną zebrano. Warstwę organiczną przemyto roztworem wodorowęglanu sodu i zatężono do 294 ml roztworu (R)-5-hydroksy-7-fenyl-5-propyloheptanianu etylu(V). Roztwór wodorotlenku sodu (0,5 M, 460 ml, 230 mmoli) dodano do zatężonego roztworu i otrzymaną mętną mieszaninę mieszano w 20-25°C przez noc. Dodano eter metylowo-t-butylowy i warstwę wodną oddzielono. Fazę wodną zakwaszono kwasem solnym (4 M) i produkt wyekstrahowano eterem metylowo-t-butylowym. Warstwę eteru metylowo-t-butylowego wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono otrzymując tytułowy związek, TLC Rf = 0,22 (octan etylu/heksan, 50/50);
NMR (CDCl3) 7,29-7,13, 3,39, 2,70, 2,71-2,62, 1,98-1,93, 1,74-1,66, 1,45-1,34 i 0,93 δ; CMR (CDCl3) 176,89, 167,5, 140,4, 128,6, 128,4, 128,2, 128,2, 126,3, 83,2, 60,1, 47,1, 44,3, 40,7, 40,4,
29.6, 16,8 i 14,5 δ; MS (CI, amoniak) m/z (względna intensywność) 278 (100), 254 (15), 236 (15), 217 (5), 195 (5), 159 (3).
P r z y k ł a d 5. (4-Fenylofenoksy)(4-chlorotiofenoksy)metan (VIII)
Do zawiesiny paraformaldehydu (36,24 g, 1,21 mola, 1,58 równow.) w toluenie (243 ml) w 22°C dodano wodny roztwór kwasu bromowodorowego (48,5% wag., 652 ml, 5,86 mola, 7,68 równow.) z endotermą do 18°C. Otrzymany dwufazowy roztwór ogrzano do 40°C i roztwór 4-chlorotiofenolu (VII, 138,81 g, 0,960 mola, 1,26 równow.) w toluenie (116 ml) dodano w ciągu 1/2 godzinę z utrzymywaniem temperatury 40-43°C, z przepłukiwaniem toluenem (50 ml). Mieszaninę reakcyjną ogrzano następnie do 50°C i mieszano 1 godzinę. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 10°C, fazy rozdzielono i fazę wodną przemyto toluenem (250 ml). Do połączonych faz organicznych dodano lodowatej wody (500 ml) i heksanów (350 ml), po czym fazy rozdzielono. Fazę wodną przemyto następnie toluenem (200 ml) i połączone fazy organiczne wysuszono nad siarczanem magnezu i zatężono otrzymując surowy bromometylotio-4-chlorobenzen (268,01 g),
NMR 7,43, 7,34, 4,79 δ; CMR 134,37; 132,05, 131,78, 129,46, 37,32 δ; HRMS (EI+) obliczono dla C7H6BrClS = 235,9063, stwierdzono = 235,9063.
Do roztworu 4-fenylofenolu (129,91 g, 0,763 mola, 1,00 równow.) w DMF (400 ml) w -10°C dodano roztwór t-butanolanu potasu w THF (20% wag., 429,40 g, 0,765 mola, 1,00 równow.), a następnie THF (50 ml), utrzymując temperaturę poniżej 5°C. Mieszaninę reakcyjną zatężono do 557 g wagi netto i dodano DMF (33 ml), a następnie surowy bromometylotio-4-chlorobenzen otrzymany powyżej, z umożliwieniem egzotermicznej reakcji ze wzrostem temperatury od 22°C do 70°C. Surowy bromometylotio-4-chlorobenzen przemyto DMF (50 ml) i otrzymaną zawiesinę mieszano w 80°C przez 1/2 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 22°C i dodano heksan (400 ml), a następnie wodę (500 ml). Wytrącony osad odsączono pod próżnią, przemyto wodą (1500 ml) i metanolem (300 ml), po czym wysuszono w strumieniu azotu, otrzymując substancję stałą (251,25 g). Substancję stałą rozpuszczono w chlorku metylenu (11), wysuszono nad siarczanem magnezu i przemyto chlorkiem metylenu (200 ml). Następnie przeprowadzano zatężanie przy stałej objętości (1300-1800 ml) z dodaniem łącznie 1 35 litra metanol i kończąc przy wadze netto 1344 g. Otrzymany osad zebrano w 20-25°C drogą filtracji próżniowej, przemyto metanolem (1 litr) i wysuszono w 65°C pod zmniejszonym ciśnieniem, otrzymując tytułowy związek, t.t. = 99-101°C; TLC (Rf = 0,64, octan etylu/heksany, 1/9); HPLC (t.t.) = 9,67 minuty;
NMR (CDCl3) 7,55-6,99 i 5,44 δ; CMR (CDCl3) 155,99, 140,52, 135,28, 133,48, 132,06, 129,18, 128,75, 128,24, 126,90, 126,80, 116,34, 73,15 δ; MS (CI, NH3) m/z (względna intensywność) 346 (1,7), 344 (3,5), 328 (3,8), 326 (8,1), 201 (11), 200 (100).
PL 193 240 B1
P r z y k ł a d 6. 1-Chlorometoksy-4-fenylobenzen (IX)
Do mieszaniny (4-fenylofenoksy) (4-chlorotiofenoksy)metanu (VIII, (przykład 5, 176,45 g, 539,9 mmola) w chlorku metylenu (750 ml) w 21°C dodano roztwór chlorku sulfurylu (73,32 g, 543,2 mmola, 1,01 równow.) w chlorku metylenu (150 ml) z utrzymywaniem temperatury <23 °C, w ciągu 8 minut. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 20°C przez 11 minut, po czym oziębiono do 3°C. Mieszaninę cykloheksenu (60,7 ml, 599 mmoli, 1,11 równow.) w chlorku metylenu (100 ml) dodano w ciągu 10 minut w 3-5°C, po czym mieszaninę ogrzano do 19°C i mieszano 10 minut. Mieszaninę reakcyjną zatężono do całkowitej objętości 600 ml i dodano heksan (500 ml). Mieszaninę reakcyjną zatężono do 500 ml i dodano heksan (300 ml). Otrzymaną zawiesinę zatężono do 500 ml i dodano pentanu (1,3 litra). Zawiesinę ochłodzono do -50°C i wytrącony osad oddzielono drogą filtracji próżniowej, przemyto pentanem o temperaturze -30°C (700 ml) i wysuszono, otrzymując substancję stałą (115,28 g). Część (110, 34 g) substancji stałej rozpuszczono w chlorku metylenu (200 ml). Dodano heksany (1 litr) i mieszaninę zatężono do 949 g. Dodano heksan (200 ml) i mieszaninę zatężono do 589 g. Dodano heksan (500 ml) i zawiesinę oziębiono do -30°C, wytrącony osad oddzielono drogą filtracji próżniowej, przemyto heksanem (300 ml) i wysuszono otrzymując tytułowy związek, t.t. = 67-70°C; TLC Rf = 0,68 (octan etylu/heksany, 8/92); HPLC (temp. pokojowa) = 6,45 minuty;
NMR 7,80-7,13 i 5,89 δ; CMR (CDCl3) 155,03, 140,34, 136,49, 128,78, 128,35, 127,10, 126,88, 116,39 i 77,16 δ; HRMS (EI+) obliczono dla C13H11ClO = 218,0498, stwierdzono = 218,0493.
P r z y k ł a d 7. (R)-3-(2-Fenyloetylo)-3-[(4-fenylofenoksy)metoksy]heksanian(4-fenylofenoksy)metylu (X)
Do zawiesiny soli kwasu (R)-3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanowego z (-)norefedryną (IV, przykład 4, 25,04 g, 64,62 mmola) w wodzie (185 ml) i MTBE (185 ml) w 20-25°C dodano kwasu solnego (37,5% wag., 7,51 g, 77,24 mmola, 1,20 równow.), doprowadzając pH z 8,04 do 1,30. Fazy rozdzieIono i fazę wodną przemyto MTBE (185 ml). Fazę organiczną wysuszono nad siarczanem magnezu i zatężono. Do zatężonego roztworu dodano następnie toluen (77 ml), N,N-diizopropyloetyloaminę (96 ml, 551 mmoli, 8,53 równow.) i 1-chlorometoksy-4-fenylobenzen (IX, przykład 6, 71,88 g, 328,68 mmola, 5,09 równow.). Mieszaninę reakcyjną ogrzano następnie do 110°C i mieszano w 110-117°C przez 5 godzin. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 65°C i dodano metanol (800 ml). Otrzymaną zawiesinę ochłodzono do -30°C i produkt oddzieIono drogą filtracji próżniowej, przemyto metanolem (200 ml) i wysuszono otrzymując surowy produkt. Próbkę analityczną otrzymano drogą chromatografii (octan etylu/heksany), a następnie krystalizacji, otrzymując tytułowy związek, t.t. = 104,0-105,5°C; TLC Rf = 0,50 (15% octan etylu/heksany); HPLC (temp. pokojowa) = 13,8 minuty;
NMR (CDCl3) 7,51-7,04, 5,78, 5,32, 2,75, 2,64-2,58, 2,03-1,97, 1,78-1,72, 1,41-1,28 i 0,86 δ; CMR (CDCl3) 169,38, 157,14, 156,14, 142,04, 140,71, 140,41, 135,85, 134,56, 128,75, 128,68, 128,35, 128,29, 128,09, 126,97, 126,81, 126,73, 125,78, 116,13, 87,34, 85,20, 80,40, 41,19, 38,80,
38,61, 29,73, 16,74, 14,35 δ; MS (CI, NH3) m/z (względna intensywność) 620 (1,7), 619 (7,8), 618 (19), 418 (13), 266 (100); [a]25D = -4 (C = 1,0, chlor metylenu).
P r z y k ł a d 8. (R)-3-(2-fenyloetylo)-3-[(4-fenylofenoksy)metoksy]heksanol (XI)
Do zawiesiny surowego (R)-3-(2-fenyloetylo)-3-[(4-fenylofenoksy)metoksy]heksanianu (4-fenylofenoksy)metylu (X, przykład 7, 56,5% wag., 49,32 g, 46,38 mmola) w toluenie (500 ml) dodano roztwór wodorku diizobutyloglinu w toluenie (1,52 M, 85 ml, 129,2 mmola, 2,79 równow.), utrzymując temperaturę -20°C. Mieszaninę reakcyjną powoli ogrzano do 1°C w ciągu 2,5 godziny, po czym mieszano 1/2 godziny. Dodano aceton (8,0 ml, 108,5 mmola, 2,34 równow.) dodano i mieszaninę przetłoczono przez rurkę do utrzymywanego w 18°C roztworu monohydratu kwasu cytrynowego (136 g, 647,2 mmola, 14,0 równow.) w wodzie (433 ml), z kontrolowaną reakcją egzotermiczną, do 28°C, z przepłukaniem toluenem (100 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 20-250 przez 1,5 godziny, po czym składniki nierozpuszczalne usunięto drogą filtracji próżniowej, z przemywaniem toluenem. Fazy przesączu rozdzielono i fazę wodną przemyto toluenem (2 x 300 ml). Fazę organiczną wysuszono nad siarczanem magnezu, po czym przemyto wodnym roztworem wodorotlenku sodu (0,5 M, 2 x 500 ml). Fazę organiczną zatężono do 137 g wagi netto i dodano metanol (250 ml). Otrzymaną zawiesinę zatężono i dodano metanol (250 ml). Mieszaninę reakcyjną ponownie zatężono i dodano metanol (250 ml). Zawiesinę ochłodzono do -60°C i części nierozpuszczalne odsączono. Przesącz zatężono do wagi netto 60 g, dodano heksan (500 ml) i mieszaninę zatężono do wagi netto 22 g. Dodano heksan (500 ml) i mieszaninę ponownie zatężono do wagi netto 40 g. Dodano chlorek metylenu (25 ml), po czym powoli dodano heksan (500 ml) i pentan (250 ml) z chłodzeniem do -55°C. Produkt odsączono pod próżnią, przemyto pentanem (200 ml) i wysuszono w strumieniu azotu, otrzymując żądany produkt.
PL 193 240 B1
Próbkę analityczną otrzymano drogą chromatografii (octan etylu/heksan), a następnie krystalizacji (chlorek metylenu/heksan), otrzymując tytułowy związek, t.t. = 49-53°C; TLC Rf= 0,14 (15% octan etylu/heksan); HPLC (temp. pokojowa) = 9,18 minuty;
NMR (CDCl3) 7,56-7,07 5,36, 3,76-3,74, 2,63-2,58, 1,94-1,88, 1,70-1,65, 1,38-1,30, 0,93 δ; CMR (CDCl3) 157,05, 142,25, 140,73, 134,68, 128,70, 128,42, 128,29, 128,21, 126,76, 125,85, 116,07, 87,05, 81,85, 58,89, 38,77, 38,60, 38,23, 29,90, 17,04, 14,62 δ; MS (CI, NH3) m/z (względna intensywność) 423 (2,3), 422 (9,9), 252 (100); [α] 25D = 6 (C = 1,0, chlorek metylenu).
P r z y k ł a d 9. (R)-3-(2-Fenyloetylo)-3-[(4-fenylofenoksy)metoksy]heksanal (XII)
Do mieszaniny surowego (R)-3-(2-fenyloetylo)-3-[(4-fenylofenoksy)metoksy]heksanolu (XI, przykład 8, 91,1% wag., 15,40 g, 34,68 mmola) w chlorku metylenu (47 ml) w 0°C dodano roztwór bromku potasu (0,4057 g, 3,409 mmola, 0,098 równow.) i wodorowęglanu sodu (1,557 g, 18,53 mmola, 0,53 równow.) w wodzie (20,5 ml), a następnie 4-hydroksy-2,2,6,6-tetrametylopiperydynyloksylu, wolnego rodnika (0,3060 g, 1,776 mmola, 0,051 równow.). Następnie dodano roztwór podchlorynu sodu (13,4% wag./obj., 26,6 ml, 47,88 mmola, 1,38 równow.) za pomocą pompy perystaltycznej w ciągu 1 godziny, utrzymując temperaturę 1-5°C. Z kolei dodano roztwór pentahydratu tiosiarczanu sodu (0,5182 g, 2,088 mmola, 0,0602 równow.) w wodzie (14 ml). Fazy rozdzielono w 0°C i fazę wodną przemyto 2 x 50 ml chlorku metylenu. Fazę organiczną natychmiast przesączono przez magnesol (50,25 g) i dokładnie przemyto chlorkiem metylenu (400 ml). Ekstrakty zatężono, otrzymując olej (34 g), do którego dodano heksan (500 ml). Mieszaninę zatężono do wagi netto 250 g i dodano heksan (100 ml). Mieszaninę zatężono do wagi netto 186 g i dodano pentan (300 ml). Otrzymaną zawiesinę ochłodzono do -50°C i żądany produkt oddzieIono drogą filtracji próżniowej, przemyto oziębionym do -50°C pentanem (100 ml) i wysuszono, otrzymując substancję stałą, analitycznie czysty tytułowy związek, t.t. = 47,0-48,5°C; TLC Rf = 0,41 (octan etylu/heksan, 10/90); HPLC (temp. pokojowa) = 10,95 minuty;
NMR (CDCl3) 9,79, 7,53, 7,40, 7,26; 7,20-7,08, 5,40, 2,67, 2,65-2,56, 1,99, 1,76, 1,38, 0,93 δ; CMR (CDCl3) 201,83; 156,90, 141,69, 140,68, 134,82, 128,72, 128,47, 128,29, 128,24, 126,77, 125,99, 116,03, 87,19, 80,36, 50,14, 39,21, 39,14, 29,74, 16,86, 14,45 δ; MS (CI, NH3) m/z (względna intensywność) 420 (3,5), 220 (100); [α] 25D = 14 (C = 1,0, chlorek metylenu).
P r z y k ł a d 10. (3S), (7R)-4-Karbometoksy-3-(3-nitrofenylo)-7-(2-fenyloetylo)-7-[(4-fenylofenoksy)metoksy]dekan-5-ol (mieszanina diastereoizomerów przy C-4 i C-5) (XIV)
Do mieszaniny (S)-3-(3-nitrofenylo)pentanianu metylu, określanego również jako ester metylowy kwasu (S)-3-(3-nitrofenylo)pentanowego (XIII, przepis 6, 3,78 g, 15,932 mmola) w THF (55 ml) w -80°C, dodano roztwór heksametylodisilazydku sodu w THF (0,935 M, 17,5 ml, 16,36 mmola, 1,027 równow.) w ciągu 7 minut, utrzymując temperaturę od -80 do -85°C. Otrzymaną mieszaninę ogrzano następnie do -74°C i mieszano w temperaturze od -74 do -76°C przez 18 minut. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do -90°C i roztwór (R)-3-(2-fenyloetylo)-3-[(4-fenylofenoksy)metoksy]heksanalu (XII, przykład 9, 6,50 g, 16,147 mmola, 1,013 równow.) w THF dodano w ciągu 10 minut, utrzymując temperaturę od -85 do -90°C, z przemywaniem THF (20 ml). Mieszaninę reakcyjną ogrzano następnie do -71°C i dodano nasycony wodny roztwór chlorku amonu (90 ml), a następnie wodę (90 ml) i MTBE (90 ml), po czym mieszaninę ogrzano do 20-25°C. Fazy rozdzielono i fazę wodną przemyto MTBE (90 ml). Ekstrakty wysuszono nad siarczanem magnezu i zatężono otrzymując olej. Próbkę analityczną otrzymano drogą chromatografii (octan etylu/heksany), otrzymując tytułowy związek, TLC Rf = 0,16, 0,24 (octan etylu/heksany, 10/90); HPLC (temp. pokojowa) = 12,52, 12,68, 12,97 minuty;
MS (elektrorozpylanie, octan sodu) m/z (względna intensywność) 662,5 (100).
P r z y k ł a d 11. (3S), (7R)-4-Karbometoksy-3-(3-nitrofenylo)-7-(2-fenyloetylo)-7-[(4-fenylofenoksy)metoksy]dekan-5-on (mieszanina diastereoizomerów przy C-4)
Roztwór (3S), (7R)-4-karbometoksy-3-(3-nitrofenylo)-7-(2-fenyloetylo)-7-[(4-fenylofenoksy)metoksy]dekan-5-olu (XIV, przykład 10, 11,12 g, 79,0% wag., 13,73 mmola) w chlorku metylenu (530 ml) dodano do rozdrobnionej mieszaniny chlorochromianu pirydyniowego (16,099 g; 74,685 mmola, 5,44 równow.), octanu sodu (6,984 g, 85,14 mmola, 6,20 równow.) i florisilu (5,181 g), utrzymując temperaturę poniżej 11°C. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do 21°C i mieszano w 20-25°C przez 20 godzin. Otrzymaną zawiesinę przesączono przez magnesol (47,7 g) i przemyto chlorkiem metylenu (375 ml). Przesącz zatężono otrzymując olej. Próbkę analityczną tytułowego związku otrzymano po chromatografii (octan etylu/heksany): TLC Rf = 0,34 (octan etylu/heksany, 10/90); HPLC (temp. pokojowa) = 13,02, 13,23 minuty;
PL 193 240 B1
NMR (CDCl3) 8,05-8,01, 7,60-7,00, 5,37, 5,21, 4,03, 3,94, 3,75, 3,58-3,43, 3,39, 2,96,
2,78-1,37, 1,20, 0,91, 0,71-0,61 δ; CMR (CDCl3) 240,89, 200,60, 168,29, 167,81, 157,10, 157,05,
148,38, 148,30, 143,58, 143,32, 141,99, 141,93, 140,73, 140,69, 135,29, 135,01, 134,78, 129,38,
129,23, 128,75, 128,45, 128,36, 128,23, 126,77, 125,91, 125,80, 122,96, 122,80, 122,04, 122,00,
116,16, 87,14, 86,92, 80,93, 80,44, 66,34, 65,92, 52,79, 52,35, 49,02, 48,62, 46,28, 46,20, 38,70, 38,51, 38,43, 37,99, 30,10, 29,52, 26,92, 26,71, 16,64, 16,39, 14,39, 14,16, 11,81, 11,58; MS (CI, amoniak) m/z (względna intensywność) 656 (2,8), 655 (6,1), 136 (100).
P r z y k ł a d 12. (3S), (7R)-4-Karbometoksy-7-hydroksy-3-(3-nitrofenylo)-7-(2-fenyloetylo)dekan-5-on (mieszanina diastereoizomerów przy C-4)
Do mieszaniny (3S), (7R)-4-karbometoksy-3-(3-nitrofenylo)-7-(2-fenyloetylo)-7-[(4-fenylofenoksy)metoksy]dekan-6-onu (XV, przykład 11, 9,14 g, 83,7% wag., 11,995 mmola) w THF (20 ml) w 23°C dodano roztwór kwasu siarkowego w metanolu (0,524 M, 20 ml, 10,48 mmola, 0,87 równow.). Mieszaninę reakcyjną odstawiono w 23°C na 22 godzin, po czym dodano roztwór wodorowęglanu sodu (3,52 g, 41,90 mmola, 3,49 równow.) w wodzie (50 ml), a następnie MTBE (50 ml). Fazy rozdzielono i fazę wodną przemyto MTBE (30 ml). Połączone fazy organiczne przemyto wodnym roztworem wodorotlenku sodu (0,5 M, 2 x 50 ml) w 5°C, następnie wodą (2 x 10 ml), po czym dwukrotnie mieszaniną nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu (15 ml) i wody (35 ml). Fazę organiczną wysuszono nad siarczanem magnezu i zatężono otrzymując olej. Próbkę analityczną tytułowego związku otrzymano drogą chromatografii (octan etylu/heksany): TLC Rf = 0,39 (octan etylu/heksany, 25/75); HPLC (temp. pokojowa) = 8,15, 8,50 minuty;
NMR (CDCl3) 8,15-7,85, 7,48-7,01, 3,99, 3,92, 3,78, 3,50-3,39, 3,38, 3,32-1,21, 0,82 i 0,74-0,67 δ; CMR (CDCl3) 205,20, 204,99, 168,00, 167,46, 148,38, 143,10, 142,04, 141,97, 135,23, 134,99, 129,47, 129,33, 128,46, 128,41, 128,28, 128,18, 125,85, 122,82, 122,58, 122,17, 73,83, 73,49, 66,63, 66,36, 52,92, 52,50, 50,79, 50,60, 46,25, 46,17, 41,57, 41,01, 40,83, 30,03, 29,60, 26,95, 17,05, 16,90, 14,55, 14,43, 11,74 i 11,47 δ.
P r z y k ł a d 13. (3α (R), 6(R)]5,6-Dihydro-4-hydroksy-3-[1-(3-nitrofenylo)propylo]-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (XVII)
Utrzymywany w 4°C wodny roztwór wodorotlenku sodu (1 M, 11,4 ml, 11,4 mmola, 1,89 równow.) w metanolu (35 ml) dodano do surowego (3S), (7R)-4-karbometoksy-7-hydroksy-3-(3-nitrofenylo)-7-(2-fenyloetylo)-dekan-5-onu (mieszaniny diastereoizomerów przy C-4) (XVI, przykład 12, 73,3% wag., 3,740 g, 6,018 mmola), z przemywaniem metanolem (45 ml), utrzymując temperaturę <5°C. Mieszaninę reakcyjną energicznie mieszano w celu rozpuszczenia większości surowego oleju, po czym mieszano umiarkowanie w 0-5°C przez 67 godzin. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do -5°C i dodano heksany (90 ml). Fazy rozdzielono w temperaturze <5°C i fazę organiczną przemyto w temperaturze <5°C mieszaniną metanolu (50 ml) i wody (7 ml). Wartość pH połączonej fazy wodnej doprowadzono z 12,55 do 6,24 w temperaturze <5°C kwasem octowym (1,52 g, 25,31 mmola, 4,21 równow.). Fazę wodną zatężono, wyekstrahowano chlorkiem metylenu (2 x 40 ml), wysuszono nad siarczanem magnezu i zatężono otrzymując surowy produkt. Do próbki surowego produktu (0,401 g) dodano eter (1,0 ml). Otrzymaną zawiesinę ochłodzono do -30°C i wytrącony osad oddzieIono drogą filtracji próżniowej, przemyto zimnym eterem i wysuszono w strumieniu azotu, otrzymując tytułowy związek, TLC Rf= 0,49 (octan etylu/heksany, 1/1); HPLC (temp. pokojowa) = 6,93 minuty;
NMR (CDCl3/CD3OD, 1/1) 8,08, 7,80, 7,56, 7,22, 7,07-6,88, 3,98, 3,33-3,30, 2,50-2,37, 1,921,70, 1,58-1,50, 1,22-1,14, 0,76 i 0,72 δ; CMR (CDCl3/CD3OD, 1/1) 169,05, 166,66, 148,66, 147,79, 141,99, 135,30, 129,21, 129,02, 128,70, 126,55, 123,51, 121,23, 105,13, 81,39, 42,58, 40,39, 40,09, 36,76, 30,38, 24,95, 17,44, 19,54 i 13,04 δ.
P r z y k ł a d 14. [3a(R), 6(R)]-3-(1-(3-Aminofenylo)propylo]-5,6-dihydro-4-hydroksy-6-(1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (XVIII)
Do roztworu [3a(R), 6(R)]-5,6-dihydro-4-hydroksy-3-(1-(3-nitrofenylo)propylo]-6-(1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-onu (XVII, przykład 13, 0,6993 g, 1,651 mmola) w THF (50 ml) dodano palladu na węglu (5%, 50% zawartości wody, 0,2574 g, 0,06048 mmola, 0,0366 równow.) i mieszaninę uwodorniano pod ciśnieniem 50 funtów/cal2 w wytrząsarce Parra przez 21 godzin. Dodano Celit (2,07 g), po czym katalizator usunięto drogą filtracji próżniowej i przemyto THF. Przesącz zatężono otrzymując tytułowy związek, TLC Rf = 0,45 (octan etylu/heksany, 1/1); HPLC (temp. pokojowa) = 5,18 minut.
PL 193 240 B1
P r z y k ł a d 15. [R-(R*,R*)]-N-[3-(1-[5,6-Dihydro-4-hydroksy-2-okso-6-(2-fenyloetylo)-6-propylo-2H-piran-3-ylo]propylo]fenylo]-5-trifluorometylo)-2-pirydynosulfonamid (XIX)
Do mieszaniny (3a(R), 6R]-3-(1-(3-aminofenylo)propylo]-5,6-dihydro-4-hydroksy-6-[1-(2-fenylo)-etylo]-6-propylo-2H-piran-2-onu (XVIII, przykład 14, 0,555 g surowego produktu, 1,378 mmola, w przeIiczeniu na tytułowy związek XIX), w chlorku metylenu (3,10 ml), DMSO (0,100 ml, 1,409 mmola, 1,02 równow.) i pirydynie (0,56 ml, 6,92 mmola, 5,02 równow.) dodano surową mieszaninę otrzymanego powyżej chlorku 5-(trifluorometylo)-2-pirydynosulfonylu w chlorku metylenu (5,23 ml, ~2,3 mmola w przeIiczeniu na tiol, ~1,7 równow.) w temperaturze od -25 do -30°C w ciągu 2 godzin, zmiareczkowanego mieszaniną chlorku 5-(trifluorometylo)-2-pirydynosulfonylu do punktu końcowego odpowiadającego w HPLC 1,4% powierzchni resztkowego [3a(R), 6R]-3-[1-(3-aminofenylo)propylo]-5,6-dihydro-4-hydroksy-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-onu (XVIII, przykład 14). Dodano kwas solny (1 M, 6,2 ml, 6,2 mmola, 4,50 równow.) i octan etylu (5,2 ml) i fazy rozdzielono. Fazę wodną przemyto chlorkiem metylenu (10 ml) i połączone fazy organiczne wysuszono nad siarczanem magnezu i zatężono. Zatężony materiał wprowadzono na kolumnę z żeIem krzemionkowym (9,76 g żeIu krzemionkowego) wypełnionej octanem etylu/heksanami (10/90) i produkt eIuowano następującymi mieszaninami octan etylu w heksanach (50 ml 10%, 100 ml 20%, 100 ml 30% i 50 ml 40%). EIuenty połączono i zatężono otrzymując olej z pogonem octanu etylu. Dodano octan etylu (5,2 ml) i produkt wytrącono przez powolne dodanie heptanu (15 ml). Otrzymaną zawiesinę ochłodzono do -30°C i wytrącony osad oddzieIono drogą filtracji próżniowej, przemyto w -30°C mieszaniną octanu etylu (1 ml) i heptanu (4 ml), po czym wysuszono w strumieniu azotu otrzymując tytułowy związek, t.t. = 86-89°C; TLC Rf = 0,66 (octan etylu/heksan, 50/50);
NMR (CD3OD) 8,94, 8,19, 8,02, 7,25-6,97, 3,93, 2,68-2,52, 2,15-2,09, 1,96-1,64, 1,33, 0,88 i 0,83 δ; CMR (CD3OD) 169,9, 167,0, 161,6, 148,1, 147,6, 142,8, 137,7, 137,0, 130,1, 129,5, 129,3, 127,0, 126,1, 124,2, 122,6, 120,3, 106,2, 81,9, 43,6, 40,5, 40,5, 37,4, 30,9, 25,8, 17,9, 14,7 i 13,3 δ; MS (CI, a-moniak) m/z (względna intensywność) 621 (1,7), 620 (5,4), 604 (1,1), 603 (3,4), 411 (12), 394 (12), 148 (100); IR (roztarty proszek) 1596, 1413, 1359, 1326, 1177, 1149, 1074 i 720 cm-1 (pewna ilość stałego materiału jako wzorzec).
P r z y k ł a d 16. [3a(R), 6(R)]-5,6-Dihydro-4-hydroksy-3-[(Z)-1-(3-nitrofenylo)propenylo]-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (XXV, główny składnik) i [3a(R), 6R]-5,6-dihydro-4-hydroksy-3-[(E)-1-(3-nitrofenylo)propenylo]-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (XXV, uboczny składnik) (6R)-5,6-dihydro-4-hydroksy-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (VI, przykład 4, 50,0 g, 187 mmoli) połączono z m-nitropropiofenonem (33,5 g, 187,2 mmola) i 375 ml THF. Dodano pirydynę (31,0 ml, 374 mmole) i otrzymaną mieszaninę mieszano i oziębiono do temperatury poniżej -5°C. Roztwór otrzymany przez dodanie tetrachlorku tytanu (31 ml, 280 mmoli) do 80 ml toluenu dodano do mieszaniny w kontrolowany sposób, tak aby utrzymać temperaturę mieszaniny reakcyjnej poniżej 10°C.
Toluen (15 ml) użyto do spłukania całości roztworu tetrachlorku tytanu, po czym mieszaninę reakcyjną ogrzano do 35-45°C i utrzymywano w tej temperaturze przez około 16 godzin. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 0°C i wodę (200 ml) dodano w jednej porcji. Otrzymaną mieszaninę mieszano aż do rozpuszczenia całości substancji stałej. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do co najmniej 15°C, po czym przeniesiono do rozdzieIacza z użyciem wody (250 ml) i octanu etylu (504 ml) do rozcieńczenia mieszaniny. Warstwę wodną oddzieIono, usunięto, wyekstrahowano octanem etylu (150 ml) i odrzucono. Pierwszą warstwę organiczną przemyto kolejno kwasem solnym (1 N, 2 x 150 ml), wodą (150 ml) i nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (150 ml). Każdą z cieczy z przemywania wyekstrahowano octanem etylu (160 ml) przed wyrzuceniem. W tym stadium pierwotną warstwę organiczną i ekstrakt połączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując koncentrat. Koncentrat rozpuszczono następnie w chlorku metylenu (350 ml).
Roztwór ten wyekstrahowano łącznie 500 ml 1N wodorotlenku sodu (4 x 50 ml, potem 3 x 100 ml). Połączone ekstrakty wodne przemyto łącznie 500 ml chlorku metylenu (4 x 50 ml, potem 3 x 100 ml) i potraktowano kwasem solnym (3 N, 150 ml). Zakwaszoną mieszaninę wyekstrahowano chlorkiem metylenu (400 ml, potem 6 x 100 ml) i połączone ekstrakty organiczne przemyto wodą (200 ml), a następnie solanką (200 ml). Po wysuszeniu bezwodnym siarczanem sodu mieszaninę przesączono przez wkład magnesolu, a następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując mieszaninę tytułowego związku, TLC Rf = 0,18 dla (Z)-izomeru, 0,28 dla (E)-izomeru (octan etylu/heksan, 1/1);
PL 193 240 B1 (CDCl3) 166,93, 166,53, 148,27, 142,53, 142,39, 140,96, 132,23, 132,12, 131,82, 131,74, 129,87, 129,12, 128,55, 128,14, 126,16, 121,67, 120,56, 101,09, 81,77, 39,78, 35,23, 29,73, 16,91, 15,75, 15,69 i 14,23 δ; MS (CI + NH3) m/z (względna intensywność) 439 (100), 422 (18), 409 (9), 392 (9), 278 (9), 194 (10), 136 (9).
P r z y k ł a d 17. [3a(R), 6(R)]-5,6-Dihydro-4-hydroksy-3-[1-(3-nitrofenylo)propylo]-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (XVII)
[3a(R), 6(R)]5,6-Dihydro-4-hydroksy-3-[(Z)-1-(3-nitrofenylo)propenylo]-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (XXV, przykład 16, 4,24 g, 10 mmoli) i 1,2-bis-(2R,5R)-dimetylofosfolano)benzeno]tetrafluoroboran [(15-cyklooktadien)rodu(I) (6,0 mg, 0,01 mmola) połączono w atmosferze obojętnej i rozpuszczono w 20 ml odtlenionego metanolu. Atmosferę zastąpiono wodorem pod nadciśnieniem 80 funtów/cal2 lub wyższym, po czym mieszaninę reakcyjną ogrzano do 65°C i mieszano przez 24 godziny. Po zakończeniu tego okresu mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 20-25°C i wodór zastąpiono atmosferą obojętną. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość przekrystalizowano z mieszaniny metanol/woda (3/1) otrzymując tytułowy związek, TLC Rf = 0,49 (octan etylu/heksany, 1/1); HPLC (temp. pokojowa) = 6,93 minuty;
NMR (CDCl3/CD3OD, 1/1) 8,08, 7,80, 7,56, 7,22, 7,07-6,88, 3,98, 3,33-3,30, 2,50-2,37, 1,92-1,70, 1,58-1,50, 1,22-1,14, 0,76 i 0,72 δ; CMR (CDCl3/CD3OD, 1/1) 169,05, 166,66, 148,66, 147,79, 141,99, 135,30, 129,21,129,02, 128,70, 126,55, 123,51, 121,23, 105,13, 81,39, 42,58, 40,39, 40,09, 36,76, 30,38, 24,95, 17,44, 14,54 i 13,04 δ.
P r z y k ł a d 18. (6R)-5,6-dihydro-4-hydroksy-6-[1-(2-fenyloetylo] -6-propylo-2H-piran-2-on (CVI)
Sól kwasu (R)-3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanowego z (1R,2S)-norefedryną (CIV, 180 g; 486 mmoli) przekształcono w kwas (R)-3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanowy przez zdyspergowanie kwasu w chlorku metylenu (1100 ml) i dodanie kwasu solnego (2M, 720 ml). Wolny kwas wyekstrahowano chlorkiem metylenu i mieszaninę wysuszono azeotropowo przez destylację pod ciśnieniem atmosferycznym z okresowym dodawaniem chlorku metylenu (łącznie 700 ml). Mieszaninę wolnego kwasu (350 ml) dodano do zawiesiny karbonylodiimidazolu (90,5 g, 558 mmoli) w chlorku metylenu (80 ml) i pirydynie (210 ml) w temperaturze od -10 do 0°C. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do 0°C i mieszano przez godzinę.
Zawiesinę soli magnezowej malonianu monoetylu otrzymano przez dodanie acetonowej zawiesiny soli potasowej malonianu monoetylu (144 g, 846 mmoli w 350 ml acetonu) do zawiesiny chlorku magnezu (72 g, 756 mmoli), otrzymanej przez powolne dodanie acetonu (250 ml) do zawiesiny chlorku magnezu w chlorku metylenu (100 ml.) Otrzymywanie soli malonianowej zakończono przez zatężenie mieszaniny drogą oddestylowania pod ciśnieniem atmosferycznym do objętości 350 ml.
Mieszaninę (R)-3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanoiloimidazolu, z uaktywniania karbonylodiimidazolem, dodano do zawiesiny etylomalonianu magnezu w 10-20°C. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do 20-25°C i mieszano przez około 16 godzin. Reakcję przerwano przez dodanie kwasu solnego (5N, 850 ml). Dodano chlorek metylenu (125 ml) i fazy rozdzielono. Warstwę organiczną zawierającą produkt przemyto kwasem solnym (1N, 400 ml), a następnie nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (500 ml). Fazę organiczną zatężono pod próżnią do około 200 ml, dodano metanol (700 ml) i zatężanie pod próżnią kontynuowano do osiągnięcia ostatecznej objętości 150 ml. Do metanolowego roztworu (R)-5-hydroksy-3-okso-5-(2-fenyloetylo)oktanianu metylu dodano metanolowy roztwór wodorotlenku potasu (59,5 g 85% roztworu; 902 mmole rozpuszczono w 200 ml metanolu) w 15-20°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 16 godzin w 20°C. Dodano wodę (350 ml) i warstwę wodną zawierającą produkt przemyto dwa razy eterem metylowo-t-butylowym (350 ml za każdym razem). Fazę wodną zakwaszono kwasem solnym (6 M, 220 ml) i produkt wyekstrahowano toluenem (550 ml). Mieszaninę toluenową przemyto wodą (150 ml) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do 200 ml. Produkt wykrystalizowano przez dodanie rozgałęzionego oktanu (około 400 ml w dwóch porcjach, co umożliwiło zajście krystalizacji pomiędzy dodaniem kolejnych porcji). Po ochłodzeniu produkt wydzieIono drogą filtracji próżniowej, przemyto rozgałęzionym oktanem i wysuszono w 20-25°C otrzymując tytułowy związek.
P r z y k ł a d 19. 5,6-Dihydro-4-hydroksy-6-[1-(2-(4-podstawione)fenylo)etylo]-6-izopropylo-2H-piran-2-ony (CVI)
Postępując zgodnie z ogólną procedurą z przykładów 1-4 i dokonując nieistotnych zmian, ale wychodząc z 4-hydroksy-, 4-amino-, 4-monoalkiloamino lub 4-dialkilamino-fenylo-2-metylo-3-pentanonu (Cl), otrzymano tytułowe związki.
PL 193 240 B1
P r z y k ł a d 20. (6S)-5,6-dihydro-4-hydroksy-6-[1-(2-fenyloetylo]-6-fenylo-2H-piran-2-ony (CVI) Postępując zgodnie z ogólną procedurą z przykładów 1-4 i dokonując nieistotnych zmian, ale wychodząc z 1,3-difenylo-1-propanonu (CI), otrzymano tytułowy związek.
P r z y k ł a d 21. 3-Hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanian t-butylu (II)
Postępując zgodnie z ogólną procedurą z przykładu 1 i dokonując nieistotnych zmian, ale stosując octan t-butylu zamiast octanu etylu, otrzymano tytułowe związki. Korzystnie stosuje się octan t-butylu.
PL 193 240 B1
PL 193 240 B1
PL 193 240 B1
PL 193 240 B1
SCHEMAT C (ciąg dalszy)
V
PL 193 240 B1
PL 193 240 B1
PL 193 240 B1
PL 193 240 B1
PL 193 240 B1
PL 193 240 B1

Claims (19)

1. Kwas (R)-3-hydroksy-3-(2-fenyloetylo)heksanowy (IV) i jego farmaceutycznie dopuszczalna sól z (1R,2S)-norefedryną.
2. (6R)-5,6-Dihydro-4-hydroksy-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on.
3. [3a(R), 6(R)]-5,6-Dihydro-4-hydroksy-3-[1-(3-nitrofenylo)propylo]-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on (XVII).
4. (S)-3-(3-Nitrofenylo)pentanian metylu.
5. [3a(R), 6(R)]-5,6-Dihydro-4-hydroksy-3-[(Z)-1-(3-nitrofenylo)propenylo]-6-[1-(2-fenylo)etylo]-6-propylo-2H-piran-2-on.
6. Sposób wytwarzania hydroksylaktonu o wzorze (CVI) w którym R1 oznacza C1-C6alkil, i w którym R2 oznacza -CH2-CH2^)R2-i, gdzie R2-1 oznacza -OH,
-NH2,
-H;
znamienny tym, że prowadzi się następujące etapy:
(1) kontaktowanie soli o wzorze (CIV) w którym R1 i R2 mają wyżej podane znaczenia, z kwasem nieorganicznym lub z kwasem organicznym, (2) wyekstrahowanie wolnego kwasu z mieszaniny reakcyjnej, (3) kontaktowanie wolnego kwasu ze środkiem aktywującym takim, jak karbonylodiimidazol, (4) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (3) z monoestrem malonianowym i dwuwartościowym metalem, (5) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (4) z kwasem nieorganicznym lub organicznym, (6) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (5) z zasadą nieorganiczną lub organiczną, w obecności alkoholu C1-C4, THF lub DMF.
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że ekstrakcję wolnego kwasu prowadzi się niepolarnym rozpuszczalnikiem organicznym.
8. Sposób według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że niepolarny rozpuszczalnik organiczny stosowany w etapie (2) wybrany jest z grupy obejmującej chlorek metylenu, toluen, benzen, octan metylu, octan etylu, eter metylowo-t-butylowy, eter etylowy i heksan.
9. Sposób wytwarzania hydroksylaktonu o wzorze (CVI) określonym w zastrz. 6, znamienny tym, że prowadzi się następujące etapy:
(1) kontaktowanie anionu o wzorze (CIV) określonym w zastrz. 6 lub jego postaci jako wolnego kwasu ze środkiem aktywującym takim, jak karbonylodiimidazol, (2) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej wolny kwas/środek aktywujący taki, jak karbonylodiimidazol, z monoestrem malonianowym i dwuwartościowym metalem, (3) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (2) z kwasem nieorganicznym lub organicznym,
PL 193 240 B1 (4) kontaktowanie mieszaniny reakcyjnej z etapu (3) z zasadą nieorganiczną lub zasadą organiczną, w obecności alkoholu C1-C4, THF lub DMF.
10. Sposób według zastrz. 6 albo 9, znamienny tym, że kontaktowanie ze środkiem karbonylodiimidazolowym prowadzi się w obecności zasady nieorganicznej lub zasady organicznej.
11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że zasada wybrana jest z grupy obejmującej pirydynę, 4-N,N-dimetyloaminopirydynę, dimetylanilinę, dietylanilinę, 2,6-lutydynę, trietyloaminę, tributyloaminę i kolidynę.
12. Sposób według zastrz. 6 albo 9, znamienny tym, że monoester malonianowy wybrany jest z grupy obejmującej KO-CO- CH2-CO-O-Re, gdzie Re oznacza C1-C4 alkil lub fenyl.
13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że monoester malonianowy stanowi ester C1 lub C2.
14. Sposób według zastrz. 6 albo 9, znamienny tym, że jon dwuwartościowego metalu jest wybrany z grupy obejmującej Mg+2, Ca+2 i Zn+2.
15. Sposób według zastrz. 14, znamienny tym, że jon dwuwartościowego metalu stanowi Mg+2.
16. Sposób według zastrz. 6 albo 9, znamienny tym, że kwas nieorganiczny lub organiczny wybrany jest z grupy obejmującej kwas solny, kwas siarkowy, kwas fosforowy, kwas bromowodorowy, kwas jodowodorowy, kwas cytrynowy, kwas trifluorooctowy, kwas chlorooctowy, wodorosiarczan sodu i wodorosiarczan potasu.
17. Sposób według zastrz. 6 albo 9, znamienny tym, że zasada w ostatnim etapie wybrana jest z grupy obejmującej wodorotlenek, C1-C4 alkoholan i węglan.
18. Sposób według zastrz. 6 albo 9, znamienny tym, że nadmiar monoestru malonianowego usuwa się przez ekstrakcję przed następnym etapem.
19. Sposób według zastrz. 18, znamienny tym, że do ekstrakcji stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej wodorotlenek, trzeciorzędowe aminy, węglan i wodorowęglan
PL339138A 1997-09-11 1998-09-03 Sposób wytwarzania hydroksylaktonu i związki pośrednie stosowane w tym sposobie PL193240B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US5861897P 1997-09-11 1997-09-11

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL339138A1 PL339138A1 (en) 2000-12-04
PL193240B1 true PL193240B1 (pl) 2007-01-31

Family

ID=22017924

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL339138A PL193240B1 (pl) 1997-09-11 1998-09-03 Sposób wytwarzania hydroksylaktonu i związki pośrednie stosowane w tym sposobie

Country Status (20)

Country Link
US (2) US6077963A (pl)
EP (1) EP1015441B1 (pl)
JP (3) JP4462760B2 (pl)
KR (1) KR100569771B1 (pl)
CN (3) CN1284763C (pl)
AT (1) ATE266654T1 (pl)
CA (1) CA2300204C (pl)
CZ (1) CZ298847B6 (pl)
DE (1) DE69823844T2 (pl)
DK (1) DK1015441T3 (pl)
ES (1) ES2221199T3 (pl)
FI (1) FI120973B (pl)
HU (1) HU228986B1 (pl)
NO (1) NO321835B1 (pl)
NZ (1) NZ503338A (pl)
PL (1) PL193240B1 (pl)
PT (1) PT1015441E (pl)
RU (2) RU2223958C2 (pl)
SK (1) SK284974B6 (pl)
WO (1) WO1999012919A1 (pl)

Families Citing this family (12)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PT1161427E (pt) 1999-03-18 2003-03-31 Upjohn Co Processo melhorado para hidrogenacao assimetrica
US6552204B1 (en) * 2000-02-04 2003-04-22 Roche Colorado Corporation Synthesis of 3,6-dialkyl-5,6-dihydro-4-hydroxy-pyran-2-one
DE10108470A1 (de) * 2001-02-22 2002-09-05 Boehringer Ingelheim Pharma Verfahren zur Herstellung optisch aktiver Dihydropyrone
US6500963B2 (en) 2001-02-22 2002-12-31 Boehringer Ingelheim Pharma Kg Process for preparing optically active dihydropyrones
US6987123B2 (en) 2001-07-26 2006-01-17 Cadila Healthcare Limited Heterocyclic compounds, their preparation, pharmaceutical compositions containing them and their use in medicine
CN1301244C (zh) * 2002-02-07 2007-02-21 住友化学工业株式会社 生产(r)-3-羟基-3-(2-苯基乙基)己酸及其中间体的方法
DE10313118A1 (de) 2003-03-24 2004-10-07 Boehringer Ingelheim Pharma Gmbh & Co. Kg Enantioselektive Hydrierung von Intermediaten bei der Tipranavir-Synthese
US7512945B2 (en) * 2003-12-29 2009-03-31 Intel Corporation Method and apparatus for scheduling the processing of commands for execution by cryptographic algorithm cores in a programmable network processor
CN100448836C (zh) * 2005-06-03 2009-01-07 浙江中贝化工有限公司 一种抗艾滋病药物关键中间体的制备方法
EP1928878A1 (en) * 2005-08-24 2008-06-11 Pfizer Inc. Methods for the preparation of hcv polymerase inhibitors
KR101614103B1 (ko) * 2007-11-30 2016-04-21 가부시키가이샤 한도오따이 에네루기 켄큐쇼 발광 소자, 발광 장치 및 전자기기
EP2617706B1 (en) * 2011-07-29 2017-09-06 Anhui New Star Pharmaceutical Development Co., Ltd Novel intermediate used for preparing tapentadol or analogues thereof

Family Cites Families (12)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
FR1355668A (fr) * 1963-02-05 1964-03-20 Moteur rotatif à combustion interne perfectionné
FR1355667A (fr) * 1963-02-05 1964-03-20 Meci Materiel Elect Contr Gaine tubulaire pour électrode servant à la mesure du ph
FR2096877B1 (pl) * 1970-07-09 1973-08-10 Hexachimie
JPH0665657B2 (ja) * 1984-11-08 1994-08-24 日本化薬株式会社 光学活性マンデル酸の製法
JPH072677B2 (ja) * 1988-02-19 1995-01-18 株式会社クラレ (±)―2―ヒドロキシ―4―フェニルブタン酸の光学分割法
JPH01221345A (ja) * 1988-02-27 1989-09-04 Ajinomoto Co Inc マンデル酸誘導体の光学分割方法
JP3084577B2 (ja) * 1991-09-27 2000-09-04 山川薬品工業株式会社 光学活性なアトロラクチン酸の製造方法および製造の中間体
JP3178086B2 (ja) * 1992-06-17 2001-06-18 山川薬品工業株式会社 光学活性α−メチルベンジルアミンの製造方法
ZA938019B (en) * 1992-11-13 1995-04-28 Upjohn Co Pyran-2-ones and 5,6-dihydropyran-2-ones useful for treating HIV and other retroviruses
CA2176043A1 (en) * 1993-11-19 1995-05-26 Warner-Lambert Company 5,6-dihydropyrone derivatives as protease inhibitors and antiviral agents
IL129871A (en) * 1994-05-06 2003-11-23 Pharmacia & Upjohn Inc Process for preparing 4-phenyl-substituted octanoyl-oxazolidin-2-one intermediates that are useful for preparing pyran-2-ones useful for treating retroviral infections
RU2074169C1 (ru) * 1995-05-10 1997-02-27 Акционерное общество открытого типа "Химпром" Способ получения этилового эфира п-нитробензойной кислоты

Also Published As

Publication number Publication date
PL339138A1 (en) 2000-12-04
US6265604B1 (en) 2001-07-24
ES2221199T3 (es) 2004-12-16
HU228986B1 (en) 2013-07-29
HUP0003593A2 (hu) 2001-02-28
AU743496B2 (en) 2002-01-24
NO20001274L (no) 2000-05-10
CN100471832C (zh) 2009-03-25
ATE266654T1 (de) 2004-05-15
WO1999012919A1 (en) 1999-03-18
JP5016621B2 (ja) 2012-09-05
CN1284763C (zh) 2006-11-15
HK1030418A1 (en) 2001-05-04
CN1990452A (zh) 2007-07-04
NZ503338A (en) 2002-03-01
CN1268947A (zh) 2000-10-04
JP2009138002A (ja) 2009-06-25
CZ298847B6 (cs) 2008-02-27
NO20001274D0 (no) 2000-03-10
KR100569771B1 (ko) 2006-04-11
FI20000553L (fi) 2000-03-10
DK1015441T3 (da) 2004-07-26
CZ2000804A3 (cs) 2000-08-16
RU2263106C2 (ru) 2005-10-27
PT1015441E (pt) 2004-08-31
CN1511820A (zh) 2004-07-14
CN1298714C (zh) 2007-02-07
RU2003131081A (ru) 2005-04-10
EP1015441B1 (en) 2004-05-12
HK1063776A1 (en) 2005-01-14
AU9296598A (en) 1999-03-29
JP5266194B2 (ja) 2013-08-21
JP2010090157A (ja) 2010-04-22
DE69823844D1 (de) 2004-06-17
HK1104027A1 (zh) 2008-01-04
DE69823844T2 (de) 2005-04-14
FI120973B (fi) 2010-05-31
CA2300204A1 (en) 1999-03-18
EP1015441A1 (en) 2000-07-05
HUP0003593A3 (en) 2002-12-28
US6077963A (en) 2000-06-20
KR20010023864A (ko) 2001-03-26
CA2300204C (en) 2006-12-12
SK2262000A3 (en) 2000-10-09
JP2001515895A (ja) 2001-09-25
NO321835B1 (no) 2006-07-10
SK284974B6 (sk) 2006-03-02
RU2223958C2 (ru) 2004-02-20
JP4462760B2 (ja) 2010-05-12

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP5266194B2 (ja) プロテアーゼインヒビターとして有用な4−ヒドロキシ−2−オキソ−ピラン誘導体の製法
AU2019335222B2 (en) Illudin analogs, uses thereof, and methods for synthesizing the same
JPS63246372A (ja) 3−ヘテロ置換−n−ベンジル−インドール
DE69430752T2 (de) Tetracyclische verbindungen
WO2000049020A2 (de) Neue epothilon-derivate, verfahren zu deren herstellung und ihre pharmazeutische verwendung
AU743496C (en) Process to produce 4-hydroxy-2-oxo-pyrane derivates useful as protease inhibitors
HU211554A9 (en) Circulation-active dibenzo/1,5/dioxocin-5-ones
CZ151193A3 (en) 2-substituted derivatives of quinolylmethoxyphenylacetic acid
MXPA00002411A (en) Process to produce 4-hydroxy-2-oxo-pyrane derivates useful as protease inhibitors
JP3009716B2 (ja) 新規なカンプトテシン誘導体
US7560491B2 (en) Z-stilbenes derivatives and the pharmaceutical composition thereof
EP0818447B1 (de) 6-(Hydroxymethyl-ethyl)pyridine als HMG-CoA-Reduktase Inhibitoren
JPH09278757A (ja) ヒドラゾン誘導体および剤
EP0108036A1 (de) Neue Benzopyranone
HK1104027B (en) Compounds useful to produce a protease inhibitor
JPS62111966A (ja) (±)−パニクリジンbの製造方法

Legal Events

Date Code Title Description
RECP Rectifications of patent specification