PL189368B1 - Urządzenie drogowe w kształcie kwadratu lub prostokąta zawierające nieruchomą ramę nośną i element pokrywowy - Google Patents

Abstract

lub prostokata zawierajace nieruchom a rame nosna i elem ent pokrywowy oparty na ramie, które posiada dwie poziom e pow ierzchnie podporowe usytuowane w poblizu dwóch przyleglych narozy i dwie pochyle powierzchnie podporowe usytuowane w poblizu dwóch pozostalych narozy ramy, przy czym te cztery powierzchnie podporowe dostosowane sa do wspól- pracy z odpowiadajacymi im powierzchniami podpo- rowymi, polaczonymi sztywno ze spodnia czescia elementu pokrywowego, zas pochyle powierzchnie podporowe sa nachylone do dolu w kierunku pozio- mych powierzchni podporowych a ram a zaopatrzona jest w srodki oporowe umieszczone po przeciwnej stronie pochylych powierzchni podporowych w spól- pracujace z odpowiadajacymi im srodkami oporowymi polaczonymi sztywno z elementem pokrywowym, znam ienne tym , ze srodki oporowe (8, 9; 14A, 14B) ramy (1) i srodki oporowe (13; 15A, 15B) elementu pokrywowego (2) m aja ksztalty odpow iednio w zajem - nie uzupelniajace sie i stanow ia zaw ias um ozliw iaja- cy obrót elem entu pokryw owego (2) w swojej plasz- czyznie w okól srodków oporow ych (8, 9; 14A, 14B) ramy (1) pod dzialaniem zewnetrznej sily pionowej przylozonej do elementu pokrywowego (2) w jego do- wolnym punkcie. Fig. 1 PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie drogowe w kształcie kwadratu lub prostokąta zawierające nieruchomą ramę nośną i element pokrywowy. W szczególności jest to pokrywa lub krata podparta ramą, która posiada dwie poziome powierzchnie podporowe umieszczone w pobliżu dwóch przyległych naroży oraz dwie pochyłe powierzchnie podporowe usytuowane w pobliżu dwóch pozostałych naroży ramy, przy czym te cztery powierzchnie podporowe przystosowane są do współpracy z odpowiadającymi im powierzchniami podporowymi połączonymi sztywno ze spodnią stroną elementu pokrywowego.

Wynalazek ma zastosowanie szczególnie w urządzeniach zamykających włazy studzienek rewizyjnych lub inspekcyjnych sieci wodnych, typu studzienki uliczne lub studzienki chodnikowe, lub w urządzeniach zwieńczających wpusty uliczne typu kratki ściekowe.

Tego typu urządzenie drogowe znane jest z dokumentu GB-A-2120303. Jednakże pokrywa opisana w tym dokumencie utrzymuje równowagę stateczną na swojej ramie tylko wtedy, gdy obciążona jest tylko ciężarem własnym lub gdy działa na nią obciążenie pionowe wewnątrz trójkąta równowagi określonego w przybliżeniu przez dwa naroża, w których usytuowane są podpory poziome i przez środek przeciwległego boku.

Natomiast, jeżeli obciążenie przyłożone jest poza trójkątem równowagi, zwłaszcza podczas przejścia np. pieszego lub przejazdu rowerzysty, pokrywa unosi się w miejscu najbardziej oddalonym od punktu obciążenia pochyłej powierzchni podporowej. Tracąc w tym miejscu kontakt z ramą pokrywa spoczywa na ramie tylko na dwóch podporach poziomych i drugiej podporze pochyłej, przechodząc w ten sposób do położenia równowagi chwiejnej.

Powoduje to utratę równowagi pokrywy, co wywołuje jej zachwianie i podczas przechodzenia po niej pieszego lub przejazdu pojazdu pokrywa uderza o ramę wydając przy tym niepożądany hałas.

Niniejszy wynalazek ma więc na celu uniknięcie tych niedogodności. Chwiania się pokrywy unika się w ten sposób, że pokrywa spoczywa na ramie zawsze czterema powierzchniami podporowymi bez względu na to, w którym miejscu znajdować się będzie punkt nacisku na element pokrywowy.

Urządzenie drogowe według wynalazku ma kształt kwadratu lub prostokąta i zawiera nieruchomą ramę nośną oraz element pokrywowy oparty na ramie, ponadto posiada dwie poziome powierzchnie podporowe, usytuowane w pobliżu dwóch przyległych naroży i dwie pochyłe powierzchnie podporowe, usytuowane w pobliżu dwóch pozostałych naroży ramy, przy czym te cztery powierzchnie podporowe dostosowane są do współpracy z odpowiadającymi im powierzchniami podporowymi, połączonymi sztywno ze spodnią częścią elementu pokrywowego, zaś pochyłe powierzchnie podporowe są nachylone Po dołu w kierunku poziomych powierzchni podporowych, ponadto rama zaopatrzona jest w środki oporowe umieszczone po przeciwnej stronie pochyłych powierzchni podporowych, współpracujące z odpowiadającymi im środkami oporowymi połączonymi sztywno z elementem pokrywowym.

Urządzenie według wynalazku charakteryzuje się tym, że środki oporowe ramy i środki oporowe elementu pokrywowego mają kształty odpowiednio wzajemnie uzupełniające się i stanowią zawias umożliwiający obrót elementu pokrywowego w swojej płaszczyźnie wokół środków oporowych ramy pop działaniem zewnętrznej siły pionowej przyłożonej Po elementu pokrywowego w jego powolnym punkcie.

Korzystnie, pochyłe powierzchnie popporowe ramy i współpracujące z nimi pochyłe powierzchnie podporowe elementu pokrywowego mają taki sam kąt nachylenia zawarty między około 20° a 60° w stosunku do poziomu.

Środki oporowe ramy i elementu pokrywowego umieszczone są korzystnie w połowie odległości od poziomych powierzchni podporowych i obejmują zasadniczo pionowy środek

189 368 oporowy w kształcie występu, sztywno połączony z jedną z wymienionych części n wprowadzany, przynajmniej częściowo, do zasadniczo pionowego środka oporowego w kształcie wgłębienia znajdującego się w środku oporowym w kształcie występu, połączonym sztywno z drugą z części.

Środek oporowy w kształcie występu korzystnie ma kształt graniastosłupa trójkątnego prostego, którego jedna krawędź wprowadzana jest do wklęsłego środka oporowego w kształcie graniastosłupa trójkątnego prostego znajdującego się w środku oporowym w kształcie występu.

Środek oporowy w kształcie występu korzystnie ma przekrój wypukły, dopasowany do wklęsłego przekroju odpowiedniego środka oporowego.

Również korzystnie środek oporowy w kształcie występu ma kształt wypukłego graniastosłupa trójkątnego prostego, którego jedna krawędź współpracuje z wklęsłym przekrojem odpowiedniego środka oporowego.

Środek oporowy w kształcie wgłębienia korzystnie ma kształt graniastosłupa trójkątnego prostego, dostosowanego do współpracy z wypukłym przekrojem odpowiedniego środka oporowego.

Środki oporowe, które korzystnie stanowią dwie wystające ściany pionowe lub pochylone do dołu, są połączone sztywno z ramą i rozmieszczone symetrycznie względem płaszczyzny środkowej, prostopadłej powierzchni bocznej ramy, przylegającej do dwóch poziomych płaszczyzn podporowych, skierowanych ukośnie względem tej powierzchni bocznej. Przy czym wymienione ściany przystosowane są do współpracy z dwoma odpowiadającymi im środkami oporowymi w postaci ścian, sztywno połączonych z elementem pokrywowym.

Każdy z ukośnych środków oporowych ramy korzystnie tworzy ze wspomnianą powierzchnią boczną kąt zawarty miedzy 20° a 60°.

Obydwie poziome powierzchnie podporowe ramy mają korzystnie kształt trójkąta, którego jeden skośny bok, przechodzi w kierunku wnętrza ramy w pionową lub wystającą i pochyloną ku dołowi powierzchnię, przez co powstają środki oporowe w postać dwóch ukośnych ścian.

Dzięki powyższym cechom podczas działania pionowej siły zewnętrznej w jakimkolwiek punkcie na element pokrywowy, środki oporowe ramy współpracują z odpowiadającymi im środkami oporowymi połączonymi sztywno z elementem pokrywowym w taki sposób, by wprawić go w ruch obrotowy w jego płaszczyźnie wokół środków oporowych ramy aż do osiągnięcia pozycji równowagi trwałej, w której element pokrywowy spoczywa czterema powierzchniami podporowymi na odpowiadających im powierzchniach podporowych ramy.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia schematycznie w perspektywie, obydwie podstawowe części urządzenia drogowego według wynalazku, przed złożeniem; fig. 2 przedstawia schematycznie w perspektywie, obydwie podstawowe części urządzenia drogowego według drugiego sposobu realizacji wynalazku, przed złożeniem.

Urządzenie drogowe przedstawione schematycznie na fig. 1 jest otworem przepustowym studzienki chodnikowej, zainstalowanej na chodniku (nie przedstawionym na rysunku), lub na podobnej powierzchni np. nawierzchni parkingowej. Urządzenie umożliwia inspekcję podziemnej sieci wodnej i jednocześnie zapewnia jej zamknięcie.

Urządzenie składa się z dwóch podstawowych części z żeliwa sferoidalnego, tj. ze sztywnej ramy nośnej 1 i ze zdejmowalnego elementu pokrywowego 2 ramy.

Aby umożliwić zrozumienie wynalazku części 1, 2 zostały przedstawione w stanie rozłożonym w pozycji takiej, że element pokrywowy 2 jest gotowy do zamontowania na ramie nośnej 2.

Rama 1 ma kształt kwadratu lub prostokąta z pionową ścianką 3 zaopatrzoną u podstawy w stopę obwodową (nie przedstawioną na rysunku) przeznaczoną do utwierdzenia ramy w gruncie lub na strukturze nośnej takiej, jak na przykład beton.

Dwa sąsiednie naroża 4A, 4B ramy 1 wyposażone są każde w wypukłą podporę 5A, 5B, której górne powierzchnie są równoległe do podstawy ramy, stanowiąc dwie poziome powierzchnie podporowe 6A, 6B. Podpory te położone są w jednej płaszczyźnie i sięgają połowy wysokości ścianki 3.

189 368

Dwa pozostałe naroża 4C 4D ramy wyposażone są każde w wypukłą podporę 5C, 5D, której górna powierzchnia rozciąga się od szczytu ścianki do podstawy ramy w kierunku poziomej podpory 5A, 5B usytuowanej na przeciwko, określając w ten sposób dwie pochyłe powierzchnie podporowe, położone w jednej płaszczyźnie pod kątem (a), który wynosi między 20° a 60° w stosunku do poziomu.

W połowie odległości między dwiema podporami o płaszczyźnie poziomej 6A, 6B, po wewnętrznej stronie ściany bocznej 7 ramy przylegającej do podpór 5A, 5E znajduje się środek oporowy 8 w postaci występu, sztywno połączony ze ścianką 3, w której wykonano zasadniczo pionowe wgłębienie. Wgłębienie to ma kształt litery V otwartej w kierunku wnętrza ramy i stanowi rowek w kształcie graniastosłupa trójkątnego prostego.

Znaczenie środka oporowego 8 w postaci występu z wgłębieniem zostanie wytłumaczone poniżej.

Element pokrywowy 2 zawiera przede wszystkim powierzchnię w kształcie kwadratu lub prostokąta o wymiarach trochę mniejszych od wymiarów wewnętrznych ścianki 2 ramy 1.

W taki sam sposób jak w ramie, element pokrywowy zaopatrzony jest w narożach w cztery podpory 11 A, 11B, 11C, 11D połączone na stałe z dolną płaszczyzną powierzchni 10 i przeznaczone do współpracy z czterema odpowiadającymi im podporami 5A, E5B 5C, 5D ramy 1.

Wysokość podpór pokiywy 2 jest taka, że gdy pokrywa spoczywa na ramie nośnej 1, górna powierzchnia 10 elementu pokrywowego wyrównuje się z górną częścią ścianki 3 ramy 1.

Powierzchnia podporowa 12A, 12B każdej z podpór 11 A, 11B przylegających do elementu pokrywowego 2 jest pozioma i przeznaczona do zetknięcia z odpowiednią poziomą powierzchnią podporową 6A, 6B ramy, tymczasem dwie pozostałe podpory HC, 11D mają każda powierzchnię podporową 12C, 12D pochyłą, przeznaczoną do zetknięcia z odpowiednią pochyłą powierzchnią podporową 6C, 6D ramy 1. Pochyle powierzchnie podporowe 12C, 12C elementu pokrywowego 2 są nachylone do dołu w kierunku przeciwległych im poziomym podporom odpowiednio 11 A, HB pod kątem odpowiadającym kątowi nachylenia (a) pochyłych powierzchni podporowych 6C, 6D ramy.

W połowie odległości między poziomymi podporami 11 A, HB element pokrywowy posiada środek oporowy 13 w kształcie występu, który jest skierowany pionowo ku dołowi; jest on przeznaczony do współpracy z wgłębieniem środka oporowego 8 w kształcie występu ramy 1.

W opisywanym przykładzie, środek oporowy 13 w kształcie występu ma kształt graniastosłupa trójkątnego prostego, którego jedna krawędź przeznaczona jest do umieszczenia w odpowiadającym mu pryzmatycznym środku oporowym 9 w kształcie wgłębienia, ramy 1.

Ten szczególny układ, zawierający po jednej stronie urządzenia, pochyłe powierzchnie podporowe, nachylone do dołu w kierunku przeciwległego boku, na którym usytuowane są odpowiadające i uzupełniające się środki oporowe 8, 13 w kształcie występów, tworzy system stabilnego oparcia w czterech punktach, w którym element pokrywowy 2 spoczywa jednocześnie czterema powierzchniami podporowymi 12A, 12B, 12C, 12d na czterech współpracujących powierzchniach podporowych 6A, 6B, 6C, 6D ramy 1, zwłaszcza pod obciążeniem działającym na pokrywę w jakimkolwiek punkcie czworokąta wytyczonego czterema podporami 11A, HB, HC, 11D usytuowanymi na krańcach elementu pokrywowego.

Funkcjonowanie tego systemu jest takie, że pod działaniem siły zewnętrznej pionowej przyłożonej w jakimkolwiek miejscu, element pokrywowy 2 traci oparcie w trzech punktach, by znaleźć oparcie w czwartym. W rzeczywistości, obciążenie przyłożone do pokrywy doprowadza ją najpierw do kontaktu z trzema z czterech podpór ramy 1, w tym z dwiema poziomymi powierzchniami podporowymi 6A, 6B i z jedną z dwóch pochyłych powierzchni podporowych 6C, 6D, tzn. tej, która znajduje się bliżej punktu przyłożenia siły pionowej. Przyłożenie siły pionowej do pokrywy 2 powoduje wstępnie trzy skierowane przeciwnie reakcje ramy 1. Dwie z tych reakcji pochodzące od podpór o poziomych powierzchniach podporowych 6A, 6B są pionowe i skierowane ku górze. Trzecia reakcja prostopadła do kierunku nachylenia pochyłej powierzchni podporowej, rozkłada się na składową poziomą i składową pionową. Składowa pozioma reakcji występującej w miejscu podpory pochyłej skłania do współdziałania środek oporowy 8, którego reakcja jest kierunkowo niezdolna do stworzenia

189 368 stanu równowagi bez udziału uzupełniającego drugiej podpory pochyłej, co pozwala osiągnąć system równowagi trzech sił skierowanych poziomo.

W tym celu, środkowy, pionowy środek oporowy 13 w kształcie występu elementu pokrywowego 2 i środek oporowy 9 w kształcie wgłębienia środka oporowego 3 ramy, z którym współpracuje środek oporowy 13, w kształcie występu, działają jak zawias przegubowy, umożliwiający lekki ruch obrotowy elementu pokrywowego 2 w jego płaszczyźnie wokół środka oporowego 8. W ten sposób, pod działaniem siły pionowej skierowanej do dołu, element pokrywowy 2 doprowadzony jest do obrotu wokół środka oporowego 8, o który się opiera za pomocą środka oporowego 13, aż do chwili uzyskania kontaktu z drugą pochyłą podporą ramy 1, pozwalając tym samym uzyskać i zachować stałą równowagę.

W takiej pozycji równowagi, składowe poziome reakcji oparcia elementu pokrywowego na pochyłych powierzchniach podporowych 6C, 6D ram są zrównoważone przez reakcję poziomą wynikającą z kontaktu środka oporowego 13 ze środkiem oporowym 8 ramy 1.

Uzyskany stan równowagi trwałej, w którym element pokrywowy 2 spoczywa jednocześnie czterema powierzchniami podporowymi 12A, 12B, 12C, 12D na odpowiednich powierzchniach podporowych 6A, 6b, 6c, 6D ramy 1, zapobiega wszelkim zachwianiom.

Należy zauważyć, że w sposobie realizacji opisanym na fig. 1, środki oporowe 9, 8 w postaci wgłębienia i występu ramy 1 oraz środek oporowy 13, połączony z pokrywą 2 wykonane są w kształcie graniastosłupów trójkątnych, których uzupełniające się profile w kształcie litery V ułatwiają ruch występu we wgłębieniu, które służy jej za gniazdo.

W innym wariancie, można przewidzieć inne współpracujące przekroje środków oporowych 13 i a 9, zwłaszcza występ o przekroju wypukłym lub w kształcie litery V, która współpracuje z uzupełniającym wgłębieniem wklęsłym, lub ewentualnie występ o przekroju wypukłym, którego zaokrąglenie mieści się we wgłębieniu w kształcie litery V.

W jeszcze innym wariancie, środek oporowy 13 i przeznaczony dla niego środek oporowy 3 można zamienić miejscami na dwóch głównych częściach 1, 2 urządzenia drogowego tak, że występ byłby na stałe połączony z ramą podczas, gdy występ z odpowiednim wgłębieniem stanowiłaby część stałą pokrywy lub kraty.

Ponadto, jeżeli nie chcemy mieć tylko jednej pozycji montażu elementu pokrywowego na ramie i chcielibyśmy ułatwić pracę operatorowi zwłaszcza, gdy urządzenie drogowe ma kształt kwadratowy, korzystne jest zaopatrzenie krańców każdej płaszczyzny bocznej ramy i elementu pokrywowego w podporę poziomą oraz w podporę pochyłą nachyloną do dołu w kierunku przeciwnej płaszczyzny bocznej i przewidzieć po środku każdej płaszczyzny bocznej urządzenie zespołu współpracującego złożonego z występu i z uzupełniającego występu z wgłębieniem; pokrywa może więc być montowana na ramie w którejkolwiek z czterech pozycji kątowych przesuniętych jedna od drugiej o 90°, zapewniając przy tym, w każdej pozycji montażu, jednoczesny kontakt na cztery podpory ramy.

Wariant z fig. 2 różni się od wariantu przedstawionego na fig. 1 ułożeniem środków oporowych zastosowanych w ramie 1 i w elemencie pokrywowym 2.

Każda z podpór 5A, 5B o poziomych powierzchniach podporowych ramy 1 ma w płaszczyźnie kształt trójkąta, którego jeden skośny bok, przechodzi w kierunku wnętrza ramy w pionową lub wystającą i pochyloną ku dołowi powierzchnię, przez co powstają środki oporowe 14A, 14B ramy 1, w postaci dwóch ukośnych ścian. Obydwie ukośne ściany są ustawione symetrycznie w stosunku do pionowej powierzchni środkowej, prostopadłej do płaszczyzny bocznej 1 pod kątem P zawartym między około 20° a 60° a najlepiej pod kątem równym 45°.

Odpowiednio, element pokrywowy posiada środki oporowe 15 A, 15B w postaci dwóch pionowych ścian ukośnych, które przedłużają poziome powierzchnie oparcia odpowiednio 12A, 12B ku dołowi i które są przystosowane do współpracy z odpowiadającymi im środkami oporowymi ramy 1, stanowiąc jej dodatkowe środki oparcia.

Tak więc, gdy element pokrywowy 2 umieszczony ma ramie nośnej znajdzie się pod działaniem zewnętrznej siły pionowej przyłożonej w dowolnym miejscu, element pokrywowy traci oparcie w trzech punktach by znaleźć oparcie w czwartym. W rzeczywistości, zewnętrzna siła pionowa działająca na element pokrywowy doprowadza go najpierw do kontaktu

189 368 z dwiema podporami o poziomej powierzchni podporowej 6A, 6B ramy i do pochyłej powierzchni podporowej, znajdującej się najbliżej punktu przyłożenia siły pionowej.

Wyzwala to, na poziomie tej pochyłej powierzchni podporowej reakcję, której składowa pozioma skierowana jest, równolegle do boku ramy, w stronę podpory poziomej usytuowanej naprzeciw. Ta pozioma reakcja nie może jednak być wyrównana reakcjami poziomymi, które działają prostopadle na każdy ze środków oporowych 14A, 14B ramy, które wywołane są przez kontakt tych ścian ze środkami oporowymi 15A, 15B połączonymi z ramą 2.

Do wyrównania reakcji poziomych, niezbędne jest by element pokrywowy 2 zetknął się z czwartą podporą, tzn. z drugą pochyłą podporą ramy, w taki sposób by spowodować na tym poziomie reakcję nacisku, której składowa pozioma pozwoliłaby zrównoważyć system.

Udział czwartej podpory w przenoszeniu siły pionowej osiąga się więc przez lekki ruch obrotowy elementu pokrywowego 2 w płaszczyźnie poziomej, poprzez obrót wokół środków oparcia, które stanowią środki oporowe 14A, 14B ramy, aż do momentu oparcia elementu pokrywowego 2 na powierzchni pochyłej ramy, które nie jest pożądane na początku.

W ten sposób osiągnięty zostaje stan równowagi gdzie element pokrywowy spoczywa czterema powierzchniami podporowymi 12A, 12B, 12C, 12D na odpowiednich powierzchniach podporowych 6A, 6B, 6C, 6D ramy 1, co zapobiega wszelkim zachwianiom.

Należy zauważyć, że obrót elementu pokrywowego 2 w swojej płaszczyźnie, pozwalający mu odnaleźć i zachować stabilność oparcia na czterech punktach ramy, umożliwiony jest dzięki skośności środków oporowych 14A, 14B ramy i odpowiadających im środków oporowych 15A, 15B elementu pokrywowego.

Zauważmy ponadto, że ukośne środki oporowe 14A, 14B ramy 1 nie muszą być koniecznie pionowe, mogą one być równie dobrze wychylone z pionu ku dołowi.

Ukośne środki oporowe 14A, 14B ramy i odpowiadające im ukośne środki oporowe 15A, 15B elementu pokrywowego mogą być oddzielone od oparć poziomych i znajdować się na bocznej płaszczyźnie wspólnej dla tych oparć, w miejscach położonych symetrycznie w stosunku do powierzchni środkowej prostopadłej do tej płaszczyzny bocznej.

189 368

Fig. 2

Fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie drogowe w kształcie kwadratu lub prostokąta zawierające nieruchomą ramę nośną i element pokrywowy oparty na ramie, które posiada dwie poziome powierzchnie podporowe usytuowane w pobliżu dwóch przyległych naroży i dwie pochyłe powierzchnie podporowe usytuowane w pobliżu dwóch pozostałych naroży ramy, przy czym te cztery powierzchnie podporowe dostosowane są do współpracy z odpowiadającymi im powierzchniami podporowymi, połączonymi sztywno ze spodnią częścią elementu pokrywowego, zaś pochyłe powierzchnie podporowe są nachylone do dołu w kierunku poziomych powierzchni podporowych a rama zaopatrzona jest w środki oporowe umieszczone po przeciwnej stronie pochyłych powierzchni podporowych współpracujące z odpowiadającymi im środkami oporowymi połączonymi sztywno z elementem pokrywowym, znamienne tym, że środki oporowe (8, 9; 14A, 14B) ramy (1) i środki oporowe (13; 15A, 15B) elementu pokrywowego (2) mają kształty odpowiednio wzajemnie uzupełniające się i stanowią zawias umożliwiający obrót elementu pokrywowego (2) w swojej płaszczyźnie wokół środków oporowych (8, 9; 14A, 14B) ramy (1) pod działaniem zewnętrznej siły pionowej przyłożonej do elementu pokrywowego (2) w jego dowolnym punkcie.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pochyłe powierzchnie podporowe (6C, 6D) ramy (1) i współpracujące z nimi pochyłe powierzchnie podporowe (12C, 12D) elementu pokrywowego (2) mają taki sam kąt nachylenia zawarty między około 20° a 60° w stosunku do poziomu.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środki oporowe (8, 9; 13) ramy (1) i elementu pokrywowego (2) umieszczone są w połowie odległości od poziomych powierzchni podporowych (6A, 6B; 12A, 12B) i obejmują zasadniczo pionowy środek oporowy (13) w kształcie występu, sztywno połączony z jedną z wymienionych części (1, 2) wprowadzany, przynajmniej częściowo, do zasadniczo pionowego środka oporowego (9) w kształcie wgłębienia znajdującego się w środku oporowym (8), połączonym sztywno z drugą z części (1, 2).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że środek oporowy (13) ma kształt graniastosłupa trójkątnego prostego, którego jedna krawędź wprowadzana jest do wklęsłego środka oporowego (9) w kształcie graniastosłupa trójkątnego prostego znajdującego się w środku oporowym (8).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że środek oporowy (13) ma przekrój wypukły, dopasowany do wklęsłego przekroju środka oporowego (9).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że środek oporowy (13) ma kształt wypukłego graniastosłupa trójkątnego prostego, którego jedna krawędź współpracuje z wklęsłym przekrojem odpowiedniego środka oporowego.
7. 7. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że środek oporowy (9) ma kształt wklęsłego graniastosłupa trójkątnego prostego, dostosowanego do współpracy z wypukłym przekrojem odpowiedniego środka oporowego.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środki oporowe (14A, 14B) połączone sztywno z ramą (1) stanowią dwie wystające ściany pionowe lub pochylone do dołu, rozmieszczone symetrycznie względem płaszczyzny środkowej, prostopadłej powierzchni bocznej (7) ramy (1) przylegającej do dwóch poziomych płaszczyzn podporowych (6A, 6B) skierowanych ukośnie względem tej powierzchni bocznej (7), przy czym wymienione ściany przystosowane są do współpracy z dwoma odpowiadającymi im środkami oporowymi (15A, 15B) w postaci ścian sztywno połączonych z elementem pokrywowym (2).
9. 9. Urządzenie wedłe-g eastig . 8 zna mienne tvm, żekażde’ p uko śzych środków opóro wych (14A, 14B) ramy (1) tworzy ze wspomnianą powierzchnią boczną kąt zawarty miedzy 20° a 60°.

   189 368
10. 10. Urządzenie według zastrz. 1? albo 9, /oamienne tym, żeobydwie poziome powierzchnie podporowe (6A, 6B) ramy (1) mają kształt trójkąta, którego jeden skośny bok, przechodzi w kierunku wnętrza ramy w pionową lub wystającą i pochyloną ku dołowi powierzchnię, przez co powstają środki oporowe (14A, 14B) ramy (1) w postaci ukośnych ścian.