PL178324B1 - Narzędzie do mechanicznej obróbki powierzchni - Google Patents

Abstract

1. Narzedzie do mechanicznej obróbki powie- rzchni metoda szczotkowania, polerowania, wyblysz- czania, oczyszczania, zwilzania lub osuszania, majace element nosny i zamocowana do niego przycieta i przetworzona wlóknine, znamienne tym, ze ma wlóknine (11) z mechanicznie sklebionymi wlók- nami w postaci gietkiego sklebionego elementu zanurzajacego sie pod naciskiem i przynajmniej czesciowo otaczajacego obrabiany przedmiot, którego wytrzymalosc mechaniczna wynosi od 500 N/50 mm, oraz srednie wydluzenie przy zerwa- niu od 50 do 150%. FIG 2a PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy narzędzia do mechanicznej obróbki powierzchni przedmiotu poprzez tarcie, na przykład narzędzia do szczotkowania, polerowania, wybłyszczania, oczyszczania, zwilżania lub osuszania, które składa się z umieszczonej na nośniku przyciętej i przetworzonej włókniny wykonanej z włókien.

Mechaniczna obróbka powierzchni znajduje zastosowanie, zwłaszcza do obróbki wielu wyrobów z metalu, drewna, kamienia, szkła, skóry, tworzywa sztucznego itp., takich jak sprzęt kuchenny, sztućce, armatury, płaszcze blaszane, pręty profilowane, elementy przemysłowe, ozdoby lub instrumenty muzyczne, a także do utrzymywania i konserwacji podłóg, ścian, płyt szklanych, płytek wykładzinowych itp.

Obróbkę powierzchni polegającąna polerowaniu wykonuje się na przykład w wielu operacjach, w których stosuje się różne narzędzia wytwarzające coraz doskonalsząpowierzchnię. Narzędzia te mająpostać pierścieni polerskich lub tarcz polerskich składających się z wielu warstw tkaniny, które osadzone sąna wspólnej osi obrotowej względnie pierścieniu mocującym. W pierścieniach polerskich tkanina jest pocięta na taśmy, pofałdowania i ułożona pierścieniowo wokół rdzenia, który składa się z pierścieni tekturowych względnie tarcz lub z metalowego pierścienia mocującego, przy czym tkanina tajest do tych elementów przymocowana względnie elementy te mocują tkaninę. Przycięte warstwy tkaniny nakłada się na siebie przekręcając je o kąt, na przykład 30°, zeszywa się je i utrzymuje razem za pomocą przymocowanych tekturowych kołnierzy. Stosowana do tego celu tkanina, zwłaszcza do polerowana jest na ogół tkaniną bawełnianą. Do pierwszych operacji polerskich stosuje się często tkaninę ze sztywniejszych włókien, na przykład z sizalu. Specjalne pierścienie polerskie mogą być wykonane z mieszanki tkaniny bawełnianej i sizalowej. Pierścienie polerskie względnie tarcze polerskie mogą być impregnowane żywicą służącąjako środek wiążący, co zwiększa ich wytrzymałość. Od lat tkanina składająca się z bawełny lub innych nie mieszanych lub mieszanych materiałów włóknistych przed przecięciem i przetworzeniem w pofałdowany pierścień musi być cięta w skos tesktury tak, aby nitki wątkowe i osnowowe były ustawione skośnie względem krawędzi przecięcia, która przebiega skośnie do uprzedniej krajki. Do tego celu potrzebna jest specjalna maszyna, która zszywa razem brzegi tkaniny tworząc rodzaj węża. Taki wąż wykonany z tkaniny tnie się następnie spiralnie na taśmy i nawija tworząc belę. Na obrzeżach pofałdowanych pierścieni nitki są ustawione pod kątem 45°. Za pomocą opisanego sposobu przycinania usiłuje się przeciwdziałać strzępieniu się pierścieni, co zostało opisane w L'Usine Nouvelle, marzec 1961 r., „Techniques modernes de Bufflage et de Pollisage”.

Wskutek pofałdowania taśm tkaniny, pierścień polerski przewietrza się automatycznie podczas obrotu. Uzyskuje się też konieczną elastyczność aby pierścień lepiej przylegał do polerowanej powierzchni oraz tworzy się na obrzeżu komórki, w których osadza się pasta polerska. Pasty polerskie ze względu na ich zdolność szlifierską i smarownicza są zawsze konieczne przy polerowaniu powierzchni.

Znane jest z opisu patentowego polskiego nr. 70744 narzędzie polerskie złożone z wykrojów tkaniny-flaneli, które charakteryzują się specjalnym ukształtowaniem konstrukcyjnym. Cechą szczególnąjest przelotowa warstwa flaneli w postaci wstęgi, na której dwie węższe wstęgi ułożone są tak, że w środku powstaje odstęp.

Z kolei niemiecki wzór użytkowy GM 8209709 opisuje również sfałdowany pierścień polerski, a w szczególności przy tym również stosowanie ukośnej taśmy. Charakteryzuje się tym, że posiada ukształtowanie centralnych elementów chwytowych, które powinny również umożliwiać jego zastosowanie w majsterkowaniu. Jako materiał przybitkowy wykorzystuje się wyraźnie sfałdowaną tkaninę bawełnianą związaną ścianką lnianą.

178 324

Według niemieckiego opisu wzoru użytkowego GM 8420697 znany jest korpus filcowy, który jest zamocowany na płycie nośnej. Rozwiązanie to przedstawia przede wszystkim ukształtowanie elementu nośnego, zaś korpus filcowy ma postać pierścieniowej tarczy. Opisane tutaj rodzaje mocowania przez klejenie lub zalewanie żywicą w^skazująjednoznacznie na zastosowanie tak zwanego filcu blokowego, który jest sztywny i podczas obróbki nie wchodzi i nie otacza polerowanego przedmiotu.

Znane dotychczas narzędzia polerskie posiadają wady zarówno ekonomiczne jak i techniczne, takie jak utrudnienia w sprowadzaniu koniecznych towarów wskutek biurokratycznych przepisów w Unii Europej skiej odnośnie tkanin bawełnianych, duże wahania cen światowych surowca, to jest bawełny, brak zdolności produkcyjnych na wewnętrznym rynku Unii Europejskiej ze względu na wysokie płace, trudności przy wytwarzaniu przędzy, a ponadto wady techniczne powstające w operacji przycinania, której nie można zmechanizować. Ujemnym skutkiem ubocznym są szerokie szwy, które źle wpływają zarówno na proces wytwarzaniajak i najakość obróbki powierzchni. Powstają również znaczne odpady tkaniny, które nie nadają się do przetworzenia. Pierścienie względnie tarcze polerskie nierównomiernie zużywają się wskutek strzępienia się tkaniny, co powoduje częstszą konieczność wymiany narzędzia wskutek ograniczonej jego trwałości.

Rzadko stosuje się narzędzia polerskie z włókniny. W FR-PS 1426721 opisany jest na przykład materiał polerski lub ścierny wykonany z włókniny składającej się z syntetycznych trwale pofałdowanych włókien. Na naciągnięte włókna nanosi się środek klejący wypełniony lub nie wypełniony ścierniwem. Gdy naciąg zostanie usunięty wówczas włókna przeplatają się i następnie sątermicznie utrwalane. Uzyskanąw ten sposób włókninę przycina się na pierścienie polerskie i dalej przetwarza. W FR-PS 2310838 opisane sąrównieżpierścienie polerskie składające się z wielu warstw włókniny. Nieuporządkowane włókna tej włókniny na swych punktach przecięcia sąłączone za pomocążywicy. Tego rodzaju pierścienie względnie tarcze polerskie z włókniny, mimo wielu usprawnień w stosunku do pierścieni względnie tarcz z tkaniny mająjednak nadal wady takie jak: duży procent odpadów których ze względu na środek wiążący nie można ponownie stosować; niewielka gęstość włókniny; umiarkowana ograniczona możliwość penetracji środka wiążącego i wynikająca z tego niewystarczająca wytrzymałość mechaniczna z odpowiednio niską trwałością oraz ograniczone możliwości zastosowania, gdyż rozkład środka wiążącego jest nierównomierny. Ponadto tarcze mają niewystarczającą odporność cieplną prowadzącą do niepożądanych zjawisk smarowniczych. Jest również ograniczona możliwość wytwarzania mieszanek z włókien ze względu na różną zdolność wiązania i przyczepność środków wiążących do włókien z różnego rodzaju materiału. Środek wiążący powoduje niepożądane usztywnienie włókien.

Z EP-A-0178577 znany jest element filcowy, zwłaszcza pierścień filcowy do prac polerskich i szlifierskich, który dla trwałego wiązania w filcu ziaren ściernych lub polerskich zawiera co najmniej 35% wełny lub podobnych elementów włoskowatych, i w którym puste przestrzenie skłębionego filcu obejmują ziarenka ścierne względnie polerskie o wielkości poniżej 1000 pm. Korpus filcowy poddawany jest usztywnieniu, przy czym udział dodatków usztywniających wynosi co najmniej 40%. Jako dodatki usztywniające służąna przykład rozpuszczalne w wodzie termoplastyczne dodatki o zawartości w stanie suchym 20 do 50% dyspersji polioctanu winylu. Uzyskana przez to sztywność korpusu filcowego czyni go dla wielu zastosowań nieprzydatnym.

Z_ad_aniem wy_nal_azku jest stworzenie narzędzia wspomnianego rodzaju, które nie ma wy_mi_enio_nych powyżej wad, można go łatwo wytwarzać, ma dużą trwałość i można go stosować, _zwł_aszcz_a do polerowania przedmiotów o nierównej powierzchni.

Z_ad_ani_e to w_edług wynzlazku zostało rozwiązane przez opracowanie narzędzia do mechani_cznej obróbki p_owierzchm metodą szczotkowania, p olerowama, wybłyszczania, oczyszchaⁿi^c, ^Użaiiia lub osuszania, mającego element nośny i zamocowaną do mego przyciętą i p_rzet_wor_zonąwłókninę, chaaakteiyzującego się tym, że mai włókninę z mechamcznie skłębionymi włók_nami w postaci giętkiego skłębionego elementu zanurzającego się pod naciskiem i pr_zymniej ^ościowo otaroającrgn obrabiany przedmiot którego wytrzymałość mrrhani_Czna

178 324 wynosi do 500 N/50 mm, oraz średnie wydłużenie przy zerwaniu od 50 do 150%, przy czym włóknina ma zdolność opadową, to znaczy współczynnik opadowy D wynoszący od 70 do 90%.

Ponadto włóknina korzystnie zawiera włókna naturalne, sztuczne lub syntetyczne, które są wypełnione materiałami mineralnymi zmieszanymi lub nie zmieszanymi z nią.

Korzystnie włóknina zawiera część włókien wiążących, które pod wpływem nagrzewania łączą się w swych punktach skrzyżowania.

Włóknina korzystnie zawiera część włókien termokurczliwych, które pod wpływem nagrzewania kurczą się i po ochłodzeniu pozostają w stanie skurczonym.

Korzystnie włókna tworzące włókninę są przycięte na określoną długość wynoszącą od 10 do 100 mm i majątiter od 0,02 do 150 dtex.

Włóknina korzystnie ma masę powierzchniową od 50 do 500 g/m², a jej gęstość wynosi od 0,1 do 0,5 g/cm³, a jej grubość wynosi od 0,3 do 5,0 mm.

Ponadto włóknina ma jedną, korzystnie wiele warstw w postaci pofałdowanego pierścienia, zwitka, rolki, walca, taśmy lub szczotki.

Włóknina korzystnie ma kształt pierścienia wykonanego z przynajmniej jednej taśmy przyciętej z co najmniej jednej warstwy włókniny, która to taśmajest pofałdowana i ułożona promieniowo wokół trwałego rdzenia, w którym jest ona zamocowana, albo włóknina w kształcie pierścienia składa się z co najmniej jednej taśmy przyciętej z co najmniej jednej warstwy włókniny, która to taśmajest pofałdowana faliście i ułożonajest wokół trwałego rdzenia, do którego jest zamocowana, lub też włóknina w kształcie pierścienia składa się z co najmniej jednej taśmy przyciętej z co najmniej j ednej warstwy włókniny, która to taśma pofałdowana i/lub zmarszczona jest utrzymywana za pomocą pierścienia mocującego, albo włóknina w kształcie pierścienia składa się z co najmniej dwóch nałożonych na siebie tarcz przyciętych z co najmniej jednej warstwy włókniny, które to tarcze utrzymywane są razem za pomocą centralnych elementów i/lub ściegów stebnowych lub też włóknina w kształcie osobnych płytek uformowanych z jedno lub wielowarstwowych odcinków taśmy jest zamocowana na cylindrycznym, stożkowym lub talerzowym rdzeniu, względnie pofałdowana włóknina jest zamocowana na pasowym nośniku bez końca, który napędzany jest tak jak pas napędowy kół pasowych, lub też włóknina w postaci taśmy pofałdowanej w wielu warstwach albo osobnychjedno lub wielowarstwowych odcinków taśmy uformowanych w płytki jest zamocowana na pasowym nośniku bez końca.

Gotowa i już zamontowana włóknina korzystnie ma środki: zmniejszające jej zużycie i zapalność, polepszające przyczepność pasty, zwiększające zdolność ścierania, zwiększające przyczepność powierzchniową oraz okres trwałości, absorpcję cieczy, zdolność nie przyjmowania cieczy i działające antystatyczne bez zauważalnych zmian wiązania mechanicznego włókien we włókninie.

N arzędzia według wynalazku nie zawieraj ą środków wiążących, to znaczy takich środków które prowadziłyby do negatywnego wpływu na giętkość włókniny przez usztywnienie tworzącychją włókien. Dzięki temu uzyskany został znaczący postęp techniczny i ekonomiczny w dziedzinie obróbki powierzchni przez tarcie. Narzędzie według wynalazku posiada następujące zalety: niezależność od niestabilnej ceny surowca, gdyż włókninę według wynalazku wytwarza się także ze sztucznych lub syntetycznych włókien; odpady nadają się do ponownego stosowania, gdyż nie mają skośnej struktury i nie zawierają środków wiążących; rozszerzone zostały możliwości mieszania włókien, gdyż nie występuje tu operacja wytwarzania przędzy; zbędna jest operacja cięcia w skos dzięki czemu uzyskuje się lepszą przetwarzalność materiału i eliminuje się szwy; łatwość automatyzacji procesu wytwarzania; brak strzępienia się powodując równomierne promieniowe zużycie materiału i wydłużoną dzięki temu trwałość i czas pracy narzędzia; większa osiowość i dokładność ruchu obrotowego narzędzia; mniejszy i łatwiej usuwalny ścier powodujący większą czystość i zmniejszone niebezpieczeństwo pożaru wskutek tlącego się materiału w miejscu pracy; a także dobra zdolność zanurzania się w tarczy nierównych przedmiotów ze względu na giętkość pozbawionej środków wiążących nie usztywnionej włókniny. Korzystnie giętkość narzędzia jest tak dobrana, że uzyskuje się głębokość zanurzenia do co najmniej 50 mm.

178 324

Przy obróbce powierzchni dodaje się osobno pastę ścierną względnie polerską, dzięki czemu nie ma konieczności utrzymywania ziaren ściernych względnie polerskich we włókninie.

Włókninę wytwarza się w mechaniczny sposób za pomocą strumienia cieczy i/lub gazu, wskutek czego powstaje włóknina bardzo trwała i szczególnie nadająca się do zastosowania według wynalazku, która spełnia wymagania stawiane narzędziom do mechanicznej obróbki powierzchni przez tarcie.

Jako ciecz można stosować korzystnie wodę, ajako gaz korzystnie powietrze. W obu metodach tak jak przy technice igłowania otrzymuje się włókninę pozbawioną środka wiążącego, przy czym woda jako ciecz ma tę zaletę, że przy suszeniu całkowicie wyparowuje.

Włókna tworzące włókninę mogąbyć włóknami naturalnymi, sztucznymi lub syntetycznymi i mogąbyć we włókninie nie zmieszane. Jako naturalne włókna pochodzenia roślinnego stosuje się na przykład: bawełnę, len, konopie lub sizal, ajako włókna naturalne pochodzenia zwierzęcego - wełnę, mohair lub jedwab, natomiast jako włókna sztuczne - wiskozę, włókna mineralne, ceramiczne, węglowe i metalowe, ajako włókna syntetyczne - włókna poliestrowe, poliamidowe, polipropylenowe, poliimidowe, akrylowe i aramidowe. Korzystnie można stosować również włókna wypełnione materiałami mineralnymi, które poprawiają usuwanie materiału. Przez działanie tego rodzaju włókien polerowanie włókniną jest korzystniejsze.

Włóknina zawiera pewną część włókien wiążących, które pod wpływem nagrzewania łączą się na swych punktach skrzyżowania, dzięki czemu uzyskuje się dalsze mechaniczne umocnienie struktury włókniny bez konieczności stosowania ciekłego utwardzającego środka wiążącego powodującego niepożądane usztywnienie włókien. Takie termoutrwalanie nie wpływa ujemnie na elastyczność poszczególnych włókien. Włókna wiążące mają niższą temperaturę mięknienia niż pozostałe włókna.

Przy zastosowaniu pewnej ilości włókien termokurczliwych, które kurczą się pod wpływem nagrzewania i w takim stanie pozostająpo ochłodzeniu uzyskuje się dodatkowe zagęszczenie struktury włókniny, a tym samym zwiększenie jej wytrzymałości mechanicznej.

Wynalazek został uwidoczniony na rysunku na którym: fig. 1 przedstawia przykład wykonania włókniny według wynalazku; fig. 2a do 2d - widok ukośny różnych postaci wykonania pierścieni i tarcz polerskich; fig. 2e - widok ukośny pierścienia polerskiego z płytkami; fig. 2f i 2g widok ukośny narzędzia pasowego; fig, 3a i 3b - widok dwóch zużytych pierścieni polerskich, przy czym jeden (fig. 3a) jest znanego rodzaju, a drugi (fig. 3b) jest wykonany według wynalazku; fig. 4a i 4b przedstawiaj ąanalogicznie do fig. 3a i 3b widoki innych narzędzi w postaci tarczy.

Na fig. 1 pokazano linię produkcyjną 10 do wytwarzania włókniny 11 za pomocą strumienia cieczy, to znaczy zgodnie z wynalazkiem bez użycia środków wiążących, która ma następujące istotne urządzenia: rozluźniarkę z komorą mieszającą 20 do bel włókien w celu utworzenia luźnego i jednorodnego materiału do zasypywania, dozujące urządzenie ważące 30; zgrzeblarkę 40, nakładarkę 50, urządzenie strumieniowe 60 do mechanicznego wiązania włókien w skłębioną włókninę 11, piec suszamiczy 70 i nawijarkę 80. W linii produkcyjnej pracującej przy zastosowaniu igłowania zamiast urządzenia strumieniowego 60 stosuje się maszynę igłującą.

W rozluźniarce 20 otwiera się bele włókien. Sąto korzystnie włókna o określonej długości pochodzenia naturalnego, sztucznego lub syntetycznego o długości 10 do 100 mm i titrze od 0,02 do 150 dtex. Rozluźniarka 20 ze swoją dołączoną komorą mieszającą może przetwarzać włókna takiego samego lub różnego rodzaju. W komorze mieszającej można wytwarzać ujednorodnione włókna tego samego rodzaju względnie mieszaniny z włókien różnego rodzaju. Stosownie do tego wprowadza się do niej jedną lub wiele jednakowych bel albo wiele różnorodnych bel.

Dozujące urządzenie ważące 30 zasila zgrzeblarkę 40, która luźne włókna przetwarza w runo włókienne, w którym włókna skierowane sąjednakowo. Masa powierzchniowa runa jest ustalana i regulowana przez włókna dostarczane z dozującego urządzenia ważącego 30. Gęstość jej może wynosić na przykład od 5 do 10 g/m³. Runo włókienne za pomocąnakładarki 50 ułożone zostaje w warstwy na przenośniku taśmowym, które razem tworzą włókninę 51. Masa powierzchniowa włókniny 51 wynosi od 50 do 500 g/m². Włóknina 51 przechodzi następnie przez urządzenie strumieniowe 60 lub przez maszynę igłową w celu wytworzenia skłębionej

178 324 włókniny 11 pozbawionej środków wiążących. Sposób przy użyciu strumienia cieczy jest tańszy niż przy użyciu maszyny igłowej do wytworzenia masy powierzchniowej o gęstości do 150 g/m³.

Urządzenie strumieniowe 60 składa się z dwóch rzędów dysz wtryskowych 61, które oddziały wuj ą wysokim ciśnieniem na przednią stronę względnie na tylną stronę włókniny 51 w celu wytworzenia włókniny ze skłębionych włókien. Zależnie od żądanej wytrzymałości wiązania wystarcza tylko jeden rząd dysz. Otwory dysz wtryskowych 61 mająśrednicęod80do 140x lO^m i są zasilane wodą której ciśnienie wynosi od 0.5 do 23 mPa (5 do 230 barów). Umieszczone są one prostopadle do włókniny 51 leżącej na metalowym sicie 62. Aby odprowadzić nadmiar wody z włókniny 51 pod metalowym sitem 62 naprzeciw dysz wtryskowych 61 usytuowane są odsysączę 63. Strumienie wody przenikają przez włókninę 51 i przeplatają ze sobą włókna w trwałą strukturę powierzchniową. Podczas tego procesu na przykład 2 cm grubości nakład zagęszcza się do włókniny 11 o grubości 1 mm. Podczas procesu tworzenia skłębionej włókniny grubość może ulegać zmniejszeniu w stosunku 10:1 do 50:1. W ramach niniejszego wynalazku grubości stosowanej włókniny 11 wynoszą przykładowo od 0,3 do 5 mm. Silne zmniejszenie grubości prowadzi do wyraźnego zwiększenia gęstości włókniny 11, która wynosi wtedy na przykład od 0,1 do 0,5 g/cm³. Pomijając wyjściową masę powierzchniową materiału włóknistego gęstość włókniny zależy w istotny sposób od ciśnienia strumienia cieczy. Włóknina 11 przechodzi następnie do suszarki 70, w której usuwa się resztki wilgoci. Suszarka 70 może być na przykład suszarką w postaci dmuchawy ciepłego powietrza, suszarkąbębnową względnie suszarką dielektryczną lub mikrofalową. Po wysuszeniu włókninę 11 nawija się w nawijarce 80.

Jako przykładowe omówione zostaną poniżej parametry procesu wytwarzania włókniny 11 stosowanej w narzędziach według wynalazku. Włóknina składa się ze 100% wiskozy o masie powierzchniowej 200 g/m² złożonej z włókien o ł ,7 dtex. Przy zgrzebleniu wytworzono trzy rodzaje runa włókiennego o 140 + 120 + 90 g/m² i wiązaniu strumieniowym po pierwszej stronie przy ciśnieniu 7 mPa (70 barów), a po drugiej stronie przy ciśnieniu 11 mPa (110 barów).

Tak wykonana włóknina 11 posiada bardzo dobre własności mechaniczne i uwarunkowaną sposobem wysoką spójność włókien powstałą wskutek wiązań wodorowych. Włókninę 11 można przerabiać tak jak zwykłą tkaninę.

Stanowiące przedmiot niniejszego wynalazki narzędzia wytwarza się przy zastosowaniu tego nowego materiału w postaci włókniny. Proces wytwarzania narzędzi jest uproszczony między innymi przez to, że odpada tzw. przycinanie. Powstają narzędzia wysokiej jakości, gdyż wytworzona i stosowana według wynalazku włóknina ze skłębionych włókien posiada dobrą zdolność wchłaniania past ściernych i zdolność długotrwałego utrzymywania tych past. Uzyskiwana dzięki temu jakość powierzchni jest lepsza, gdyż nie ma twardych szwów powstających przy przycinaniu. Wskutek równomiernego niewielkiego zużycia zwiększa się też okres trwałości narzędzi.

Na fig. 2a do 2g przedstawione są różne narzędzia w postaci fałdowanego pierścienia (fig. 2a do 2c), w postaci tarczy (fig. 2d), w postaci tarczy z płytkami (fig. 2e) oraz w postaci taśmowej (fig. 2f i 2g). Pierścień 101 (fig. 2a) składa się na przykład z pofałdowanej taśmy włókniny 102, która w wielu warstwach jest ułożona płasko wokół rdzenia i zamocowana za pomocą dwóch przymocowanych kartonowych kołnierzy 103. Ten rodzaj wykonania odznacza się dużą zdolnością dopasowywania się do różnych obrabianych kształtów, a także skutecznym przewietrzaniem narzędzia podczas wirowania, dobrym przyleganiem do powierzchni i optymalną powłoką. Przedstawiony na fig. 2b pofałdowany pierścień 110 jest wykonany z wielu nałożonych na siebie faliście pofałdowanych taśm z włókniny 111, które są ułożone wokół rdzenia i zamocowane pomiędzy dwoma przymocowanymi kartonowymi pierścieniami 112. Taki rodzaj wykonania ma dobrą stabilność kształtu i dużą wytrzymałość. Przedstawiony na fig. 2c pofałdowany pierścień 120 składa się z taśmy z włókniny 121 nawiniętej wielowarstwowo i pomarszczonej przez ściągnięcie oraz zamocowanej za pomocą mocującego pierścienia z metalowymi hakami 123. Ten rodzaj wykonania ma dobre przewietrzanie własne i dużą stabilność kształtu, a także dobre przyleganie do powierzchni.

178 324

Przedstawiona na fig. 2d płaska ściernica tarczowa 130 składa się z przyciętych pojedynczych tarcz 131, które są ułożone jedna na drugiej i połączone ze sobą współosiowo za pomocą stebnowanych ściegów 132. Środek jest wzmocniony przyszytym lub inaczej przymocowanym tekturowym kołnierzem 133. Przedstawione na fig. 2e narzędzie 140 składa się z pojedynczych płytek 141 z włókniny, które są zamocowane na cylindrycznym, stożkowym lub talerzowym rdzeniu 142, korzystnie przez przyklejenie, albo pikowanie, albo przynitowanie pojedynczo lub w pakietach 143, które mogąbyć pofałdowane w kształcie litery U 144 i rozmieszczone w odstępach lub bez odstępów 145 pomiędzy nimi.

Przedstawione na fig. 2fi 2g narzędzia 150 i 160 skład aj ą się z nośnika 151 lub 161 w postaci pasa bez końca, na którym w wielu warstwach jest zamocowana pofałdowana taśma z włókniny 152 (fig. 2f), lub pojedyncze płytki z włókniny 162 albo pakiety takich płytek 163, które również mogą być pofałdowane w kształcie litery U 164 i połączone ze sobą za pomocąpikowania 165 i/lub klejenia i/lub nitowania (fig. 2g)

Na fig. 3a i 3b są przedstawione pierścienie polerskie po zużyciu. Oba pierścienie mają kształt pokazany na fig. 2c, przy czym pierwszy pierścień (fig. 3 a) został wykonany w znany sposób z tkaniny bawełnianej, a drugi (fig. 3b) był wykonany z włókniny bawełnianej według wynalazku. Zauważalne jest równomierne promieniowo zużycie drugiego pierścienia. Włóknina wytwarzana przez igłowanie lub za pomocą strumienia cieczy ma równomierne promieniowe zużycie w przeciwieństwie do materiału tkanego. Dzięki tej własności drugi z pokazanych pierścieni może być dłużej używany w porównaniu z pierwszym pierścieniem, którego nieregularnie wystrzępiony zarys wpływa ujemnie na jakość polerowania.

Takie różniące się właściwości pokazano również na fig. 4a i 4b przedstawiających dwie zużyte warstwy wielowarstwowej płaskiej ściernicy tarczowej z fig. 2d. Pierwsza z warstw (fig. 4a) jest wykonana w znany sposób z tkaniny bawełnianej, a druga warstwa (fig. 4b) jest wykonana z włókniny bawełnianej według wynalazku. Widocznejest, że pierwsza z warstw (fig. 4a) ma wyraźne ślady zużycia w postaci silnego postrzępienia powodującego całkowitą zmianę geometrii, natomiast druga warstwa (fig. 4b) ma tylko niewielkie regularne postrzępienie.

Wynalazek nie ogranicza się do opisanych przykładowo postaci wykonania, lecz w ramach wiedzy fachowej może posiadać różne odmiany nie odbiegające odjego istoty. Cechy wynalazku opisane powyżej i przedstawione na rysunku są przedmiotem wynalazku niezależnie od ich przedstawienia w zastrzeżeniach patentowych.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Narzędzie do mechanicznej obróbki powierzchni metodą szczotkowania, polerowania, wybłyszczania, oczyszczania, zwilżania lub osuszania, mające element nośny i zamocowaną do niego przyciętą i przetworzoną włókninę, znamienne tym, że ma włókninę (11) z mechanicznie skłębionymi włóknami w postaci giętkiego skłębionego elementu zanurzającego się pod naciskiem i przynajmniej częściowo otaczającego obrabiany przedmiot, którego wytrzymałość mechaniczna wynosi do 500 N/50 mm, oraz średnie wydłużenie przy zerwaniu od 50 do 150%.
2. 2. Narzędzie według zastrz. 1, znamienne tym, że włóknina (11) ma zdolność opadową, to znaczy współczynnik opadowy D wynoszący od 70 do 90%.
3. 3. Narzędzie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że włóknina (11) zawiera włókna naturalne, sztuczne lub syntetyczne, które sąwypełnione materiałami mineralnymi zmieszanymi lub nie zmieszanymi z włókniną (11).
4. 4. Narzędzie według zastrz. 3, znamienne tym, że włóknina (11) zawiera część włókien wiążących, które pod wpływem nagrzewania łączą się w swych punktach skrzyżowania.
5. 5. Narzędzie według zastrz. 4, znamienne tym, że włóknina zawiera część włókien termokurczliwych, które pod wpływem nagrzewania kurczą się i po ochłodzeniu pozostają w stanie skurczonym.
6. 6. Narzędzie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że włókna tworzące włókninę (11) sąprzyciętenaokreślonądługośćwynoszącąod 10 do 100mmimajątiterod0,02do 150dtex.
7. 7. Narzędzie według zastrz. 1, znamienne tym, że włóknina (11) ma masę powierzchniową od 50 do 500 g/m², a jej gęstość wynosi od 0,1 do 0,5 g/cm³.
8. 8. Narzędzie według zastrz. 7, znamienne tym, że grubość włókniny (11) wynosi od 0,3 do 5,0 mm.
9. 9. Narzędzie według zastrz. 1 albo 8, znamienne tym, że włóknina (11) ma jedną, korzystnie wiele warstw w postaci pofałdowanego pierścienia, zwitka, rolki, walca, taśmy lub szczotki.
10. 10. Narzędzie według zastrz. 9, znamienne tym, że włóknina (11) ma kształt pierścienia (101) wykonanego z przynajmniej jednej taśmy (102) przyciętej z co najmniej jednej warstwy włókniny, która to taśma (102) jest pofałdowana i ułożona promieniowo wokół trwałego rdzenia, w którym jest ona zamocowana, albo włóknina (11) w kształcie pierścienia (110) składa się z co najmniej jednej taśmy (111) przyciętej z co najmniej jednej warstwy włókniny, która to taśma jest pofałdowana faliście i ułożona jest wokół trwałego rdzenia, do którego jest zamocowana, lub też włóknina (11) w kształcie pierścienia (121) składa się z co najmniej jednej taśmy (121) przyciętej z co najmniej jednej warstwy włókniny, która to taśma pofałdowana i/lub zmarszczonajest utrzymywana za pomocą pierścienia mocującego (123), względnie włóknina (11) w kształcie pierścienia (130) składa się z co najmniej dwóch nałożonych na siebie tarcz przyciętych z co najmniej jednej warstwy włókniny, które to tarcze utrzymywane są razem za pomocą centralnych elementów (133) i/lub ściegów stebnowych (132), lub też włóknina (11) w kształcie osobnych płytek (141) uformowanych z jedno lub wielowarstwowych odcinków taśmy jest zamocowana na cylindrycznym, stożkowym lub talerzowym rdzeniu (142), względnie pofałdowana włóknina (11) jest zamocowana na pasowym nośniku (151,161) bez końca, który napędzany jest tak jak pas napędowy kół pasowych, lub też włóknina (11) w postaci taśmy (152) pofałdowanej w wielu warstwach albo osobnych jedno lub wielowarstwowych odcinków taśmy uformowanych w płytki (162) jest zamocowana na pasowym nośniku (161) bez końca.
11. 11. Narzędzie według zastrz. 10, znamienne tym, że gotowa i już zamontowana włóknina ma środki: zmniejszającejej zużycie i zapalność, polepszające przyczepność pasły, zwiększające zdolność ścierania, zwiększające przyczepność powierzchniową, oraz okres trwałości, absorpcję cieczy, zdolność nie przyjmowania cieczy i działające antystatyczne bez zauważalnych zmian wiązania mechanicznego włókien we włókninie (11).