PL177291B1 - Obieraczka - Google Patents

Abstract

1. Obieraczka do usuwania lupin z owoców i warzyw, zwlaszcza z ugotowa- nych ziemniaków, posiadajaca co najmniej jedno napedzane obrotowo, przechladzane narzedzie obierajace z umieszczona ponad nim komora obróbkowa ograniczona scian- kami, przy czym narzedzie obierajace jest wyposazone w skrobak do usuwania lupin, znamienna tym, ze narzadzie obierajace (2) ma postac wydrazonego korpusu (12), obrotowego wokól poziomej osi, który w kierunku osiowym ma zmienna srednice zewnetrzna, najmniejsza w srodku jego dlu- gosci i zwiekszajaca sie ku obu koncom, a scianki (17,18) ograniczajace komore ob- róbkowa (5) stykaja sie z zewnetrznym kon- turem narzedzia obierajacego (2), przyczym skrobak (7) przylega swoja powierzchnia robocza do narzedzia obierajacego (2). P L 1 7 7 2 9 1 B 1 Fig. 2 PL PL PL

Description

Przedwiotew wynalazku ject oZieraczda do ucuwania łupin z owoców i warzyw, zwłaczcza z ugotowanych ziewniadów, pociadająca co najwniej jedno napędzane obrotowo, przeradzane narzędzie obierające z uwieczczoną ponad niw doworą oZróZdową ograniczoną ściandawi, po dtóryw to narzędziu owoce cą przetaczane, a ich przywarznięte do narzędzia łupiny ściągnięte z owoców, przy czyrn narzędzie obierające ject wypocatone w cdrobad do ucuwania łupin.

Ucuwanie łupin z owoców ject jeczcze dziciaj przeprowadzane w czerodiw zadrecie przeważnie ręcznie, gdyż wynalezione do tego celu urządzenia cą przydatne tyldo w ograniczonyw zadrecie i przy zactocowaniu ich należy brać pod uwagę, że znaczna część wiążczu ulegnie ucunięciu, Z niemizcdizgo opicu patentowego nr 39 37 598 znane ject na przydład urządzenie pracujące z tarczawi obierającywi wypocażonymi w noże lub z wocno wyczesuuącą powierzchnią roboczą. Łupiny ucuwane za powocą tadich urządzeń cą wypSukiwane za powocą wody z obczaru tarcz obierających lub wyczecujących powierzchni roboczych. Odpływająca woda obciążona łupinawi i miążczem owoców wywaga oczyczczania, zaniw będzie wogła być ponownie wykorzystana lub odprowadzona do danalizacji.

Dalczą niedocdonałością znanych urządzeń ject to, że podczac obróbU owoce cą wocno obciążane wechaniczniz. Z tego powodu urządzenia tadie wogą być używane tyldo do owoców pociadających twardy środed, nie nadają cię natowiact do owoców więddich, tadich jad na przydład ugotowane ziewniadi. Te cą, tad jad dawniej, obierane ze cdórdi ręcznie.

Znany ject również z niemiecdizgo opicu patentowego nr 9 48 298 cpocób obierania zizmniadów, w dtóryw ziewnia^ cą najpierw przewrażlne, a nactępnie obrabiane za powocą ciepłych lub gorących płynów lub gazów. Zewnętrzne warctwy roztapiają cię wtedy i wogą być zecdrobane tad jad w innych znanych cpocobach. Ten cpocób, ze względu na początdowe przewrażanie i występującą nactępnie obróbdę cieplną, wywaga znacznych nadJadów środdów i docztów. Do tego dochodzi jeczcze to, że również przy tyw cpocobie ject tracona podczac zecdrobywania znaczna ilość wiążczu owoców.

W nizwizcdiw opicie patentowyw nr 42 24 267 przedctawiono cpocób i urządzenie do obierania ugotowanych ziewniadów, w dtóryw ziewniadi cą doctarczane na obrotowy ctół, do dtórego przywarzają i cą przetaczane po tyw ctole za powocą lictew nawrotnych.

Próby pradtyczne wydazały, że proponowaną drogę rozwiązania wożna w zacadzie zaldceptować. Ziewniadi przywarzają bez problewów do przechłodzonej powierzchni ctołu obrotowego i w tradcie przetaczania, tracą łupinę wzdłuż powierzchni ich obtaczania.

Wadą odazało cię jednad to, że za powocą odpowiednich lictew nawrotnych lub przez wzajewne oddziaływanie eizwnildów na ciebie, nie wożna doprowadzić niezawodnie do przetaczania cię eizmniadów tadże przez ich wierzchołdi położone na oci wzdłużnej. Obieranie nie daje więc zadowalającego wynidu, ponieważ łupiny nie cą zdejmowane na wierzchołkach, zwłaczcza wydłużonych ziemniadów.

Celew wynalazdu ject zaprojedtowanie obieraczdi, w dtórej ziewniadi, w dużej wierze niezależnie od dcztałtu, przetaczane cą we wczystdich dierundach na przechłodzonyw narzędziu.

Obizraczdl do ucuwania łupin z owoców i warzyw, zwłaczcza z ugotowanych ziewniad^ów, charadteryzuje cię według wynalazdu tyw, że narzędzie obierające wa poctać wydrążonego dorpucu, obrotowego wodół poziowej oci, dtóry w dierundu ociowyw wa zwienną średnicę zewnętrzną, najwniejczą w środdu jego długości i zwiędczającą cię du obu dońcow, a ściandi ograniczające doworę oZróZdową ctydają cię z zewnętrznyw donturew

177 291 narzędzia obierającego, przy czym skrobak przylega swoją powierzchnią roboczą do narzędzia obierającego.

Korzystnie, co najmniej jedna ścianka komory obróbkowej ma postać ułożyskowanej odchylnie klapy, a skrobak jest umieszczony poniżej narzędzia obierającego.

Korzystnie, zewnętrzny kontur narzędzia obierającego ma postać stożków ściętych, korzystnie jednakowo ukształtowanych, połączonych ze sobą mniejszymi średnicami, przy czym pomiędzy stożkami ściętymi znajduje się powierzchnia promieniowa, a kąt wierzchołkowy stożków ściętych w odniesieniu do linii środkowej ma wartość od 20° do 45°, korzystnie 35°.

Korzystnie, ścianki komory obróbkowej narzędzia obierającego są sprzężone ze sobą, tworząc ułożyskowane obrotowo zespoły klap, których krawędzie od strony narzędzia obierającego mają kształt odwzorowujący zewnętrzny kontur narzędzia obierającego w kierunku osiowym.

Korzystnie, obieraczka i narzędzia obierające połączone są ze sobą większymi średnicami stożków ściętych, tworząc bęben obierający, przy czym obieraczka wyposażona jest w co najmniej dwa, umieszczone korzystnie parami, równolegle względem siebie, bębny obierające, napędzane korzystnie przeciwbieżnie, przy czym korzystnie, pomiędzy każdymi dwoma sąsiednimi bębnami obierającymi, poniżej komór obróbkowych narzędzi obierających, umieszczony jest przenośnik do odprowadzania obranych ziemniaków w kierunku osiowym bębnów obierających.

Korzystnie, wszystkie ścianki tworzące komory obróbkowe narzędzi obierających są sprzężone ze sobą i odchylne za pomocą napędu odchylania.

Napęd ukształtowany jest w zależności od obrotów korpusu wydrążonego i wybranej jego średnicy, przy czym ścianki są odchylane co najmniej jeden raz na obrót wału wydrążonego, a ścianki sąsiednich narzędzi obierających są odchylane z przesunięciem czasowym.

Korzystnie, skrobaki umieszczone są na wspólnej czworokątnej osi wyposażonej w amortyzatory gumowe, dociskające skrobaki do narzędzi obierających.

Korzystnie, powyżej komór obróbkowych zamocowany jest ześlizg doprowadzający ziemniaki do komór obróbkowych, przy czym ścianki komór obróbkowych umieszczone bliżej ześlizgu doprowadzającego i poniżej niego mają przegródki zamykające ześlizg doprowadzający w położeniu roboczym ścianek.

Korzystnie, ścianki komór obróbkowych bardziej oddalone od ześlizgu oraz ześlizg i/lub przegródki stanowią elementy zamykające otwory wejściowe komór obróbkowych podczas wyprowadzania obranych ziemniaków z komór obróbkowych.

Korzystnie, w strefie ześlizgu doprowadzającego znajduje się miska załadowcza.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku możliwe jest wyeliminowanie tradycyjnego ręcznego obierania i poprawa jakości obieranych ugotowanych ziemniaków.

W obieraczce według wynalazku istnieje możliwość jednoczesnego obierania wielu małych ziemniaków, które jak wiadomo nadają się dobrze na sałatkę a poza tym są w zasadzie mało przydatne, a więc mają przystępną cenę. Zaproponowana obieraczka uzyskuje znaczną zdolność przerobową także przy obróbce małych i najmniejszych ziemniaków.

Należy także podkreślić, że im mniejsze są obierane ziemniaki, tym większy jest udział dobrze obranych ziemniaków. Tak więc po raz pierwszy obieraczka daje możliwość wykorzystania małych ziemniaków do żywienia ludzi, gdyż ziemniaki takie były dotychczas używane tylko w niewielkim stopniu do celów przemysłowych lub tylko do tuczenia zwierząt.

Wynalazek został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia, widzianą z góry obieraczkę bez miski załadowczej i ześlizgu doprowadzającego, fig. 2 - przekrój B-B zaznaczony na fig. 1.

Zasadniczymi częściami obieraczki są korpus 1, dwa bębny obierające 3 składające się z kilku pracujących oddzielnie od siebie narzędzi obierających 2, urządzenie doprowadzające 6

177 291 zawierające miskę załadowczą 4 i przyporządkowane każdemu narzędziu obierającemu 2 komory obróbkowe 5. Obieraczka posiada też przyporządkowane każdemu narzędziu obierającemu 2 urządzenia zeskrobujące 8 do zeskrobywania łupin ziemniaczanych przymarzniętych do bębna obierającego 3, wyposażone w skrobaki 7, trzyczęściowy przenośnik taśmowy 9 do odprowadzania obranych ziemniaków i łupin z obieraczki, taśmę zbiorczą 10 dla zdjętych łupin i taśmę kontrolną 11 do kontroli, poprawki i odprowadzania obranych ziemniaków.

Każde narzędzie obierające 2 bębna obierającego 3 składa się z utworzonego przez narzędzia obierające 2, wydrążonego korpusu 12 i wkładki 13. Każde z narzędzi obierających 2 jest zbudowane z dwóch stożków ściętych 14, 15, które są połączone ze sobą mniejszymi średnicami na stosunkowo dużym promieniu, tworzącym środek narzędzia.

Wkładka 13 ma stożek prowadzący 16, który prowadzi, przepływające przez wydrążony korpus 12, chłodziwo wzdłuż wewnętrznego konturu stożków ściętych 15. Ponadto każdemu narzędziu obrabiającemu 2 przyporządkowana jest usytuowana nad korpusem 12 komora obróbkowa 5, która składa się z dwóch, dochodzących do konturu wydrążonego korpusu 12, ścianek 17, 18, które mają postać odchylnych klap, których krawędzie od strony narzędzia obierającego mają kształt odwzorowujący zewnętrzny kontur narzędzia obierającego 2 w kierunku osiowym. Poza tym każde narzędzie obrabiające 2 współpracuje z umieszczonym poniżej wydrążonego korpusu 12 skrobakiem 7, który przylega swoją powierzchnią roboczą do narzędzia obierającego 2. Kilka narzędzi obrabiających 2 jest zestawionych w bęben obierający 3, z przepływającym wewnątrz chłodziwem, uszczelniony przed wypływem chłodziwa za pomocą dławicy 19. W tym przykładzie wykonania obieraczka wyposażona jest w dwa takie bębny obierające 3.

Napęd bębna obierającego 3 następuje poprzez nasadzaną przekładnię 20 wyposażoną w wałek wydrążony. Oba bębny obierające 3 wyposażone są w koła zębate czołowe 21, tak że bębny obierające 3 obracają się przeciwbieżnie. Prędkość obrotowa wynosi około cztery obroty na minutę. Nad bębnem obierającym 3 umieszczona jest miska załadowcza 4 napełniona wodą.

Ścianki 17,18 komory obróbkowej 5 każdego narzędzia obierającego 2 wykonane są z tworzywa sztucznego jako wypraski tak, że po ich zamontowaniu, są ze sobą złączone, tworząc sztywne zespoły klap 22, 23 ułożyskowane w korpusie 1 nad każdym bębnem obierającym 3. Zespoły klap 22, 23 sprzężone są ze sobą układem dźwigniowym 24, który ma kołek zabierakowy 25, za pośrednictwem którego zespoły klap 22, 23 są odchylane w kierunku transportu 27 danego bębna obierającego 3 za pomocą napędu odchylania w postaci krzywek 26, umieszczonych na każdym kole czołowym 21. Krzywki 26 sąsiednich kół czołowych 21, 28 przesunięte są wzajemnie o 180°, tak, że zespoły klap 22, 23 są przestawiane w pewnym następstwie czasowym.

Każde narzędzie obierające 2 ma wkładkę 13 ukształtowaną również jako wypraska z tworzywa sztucznego i zaprojektowaną tak, że wszystkie wkładki 13 zamocowane są na sobie zatrzaskowo i tworzą sztywny bęben 31 ułożyskowany na kołnierzach 29, 30. Poszczególne wkładki 13 bębna 31 mają szczeliny 32 rozmieszczone na jego obwodzie. Przekrój każdej wkładki 13 jest zamknięty ścianką oporową 33. Takie ukształtowanie wkładek 13 pozwala uzyskać to, że chłodziwo musi przepływać przez szczeliny 32 wkładki 13 umieszczonej w strefie wlotu chłodziwa 34 oraz wzdłuż wolnej przestrzeni pomiędzy wewnętrznym konturem bębna obierającego 3 i bębna 31.

Do wnętrza bębna 31 przez szczeliny 32 wchodzi również chłodziwo, a więc bęben 31 nie jest korpusem wyporowym, co pozwala na znaczną oszczędność materiału przy wymiarowaniu bębna 31.

Każdy bęben obierający 3 ma umieszczone pod nim, urządzenie zeskrobujące 8, które składa się z osi czworokątnej 35, na której zamocowane są skrobaki 7, przyporządkowane każdemu narzędziu obierającemu 2 bębna obierającego 3. Oś czworokątna 35 ułożyskowana jest w korpusie 1 na prowadnicach szczelinowych i wyprowadzona w górę przez amortyzator gumowy 36 na taką długość, że skrobaki 7 przylegają ciasno do bębna

177 291 obierającego 3. Przy większym docisku skrobaków 7 do bębna 3 amortyzator 36 deformuje się. Dzięki temu, w miarę zużywania się skrobaków 7, następuje automatyczna regulacja ustawienia urządzenia zeskrobującego 8 na odprężającym się amortyzatorze 36, a więc skrobaki 7 zachowują przez dłuższy czas swoją sprawność działania.

_z Powyżej i pośrodku bębnów obierających 3 usytuowany jest daszkowaty ześlizg 37. Ścianki 17 mają przegródki 38, które zamykają ten ześlizg 37 w położeniu roboczym ścianek 17. Pośrodku i poniżej bębna 3 umieszczony jest przenośnik taśmowy 9 między urządzeniami zeskrobującymi 8. Przenośnik 9 ukształtowany jest z trzech części. Środkowa taśma 39 przenosi obrane ziemniaki na taśmę kontrolną 11, natomiast obie skrajne taśmy 40, 41 transportują zdjęte i zeskrobane z bębnów obierających 3 łupiny na taśmę zbiorczą 10. Trzyczęściowy przenośnik 9 ma wspólną oś zwrotną 42 dla wszystkich trzech taśm.

W przykładzie wykonania opisano obieraczkę, która ma dwa bębny opierające 3. Żeby podwyższyć wydajność, można zwiększyć ilość narzędzi obierających 2 każdego bębna 3, rozmieścić równolegle następne bębny obierające 3 lub zwiększyć średnicę bębnów obierających 3 i umieścić więcej krzywek 26 na kołach czołowych 21, żeby uzyskać więcej taktów obróbkowych na każdy obrót bębnów obierających 3.

Oczywiście po umieszczeniu następnych bębnów obierających 3 nie można już doprowadzać ziemniaków ręcznie. W takim przypadku instaluje się przed obieraczką znany transporter dostosowany do prędkości obróbki obieraczki, który doprowadza poszczególne ziemniaki wprost do komór obróbkowych.

Transporter pobiera ziemniaki z umieszczonego przed obieraczką zbiornika wodnego i jest wyposażony w taśmy o różnej dla każdego bębna obierającego 3 długości. W tym przypadku nie ma ześlizgu 37 i nie wyposażono ścianek 17 w przegródki 38. Gotowane ziemniaki składa się w wodzie w misce załadowczej 4. Ziemniaki 43 można obierać zaraz po ugotowaniu bez chłodzenia. Osoba obsługująca, nie przedstawiona na rysunku, kładzie ziemniaki 43 na ześlizgu 37 przed każdym narzędziem obierającym 2 bębnów obierających 3, przy czym ziemniaki 43 przytrzymywane są na ześlizgu 37 przez przegródki 38 ścianek 17. Potem następuje włączenie obieraczki.

Krzywki 26 zamocowane na kołach czołowych 21 są przemieszczone względem siebie, jak opisano, o 180°, w związku z czym najpierw jedna krzywka 26 zbliża się do kołka zabierakowego 25 i wychyla za pośrednictwem układu dźwigniowego 24 ścianki 17, 18. Przy tym przegródki 38 wychylają się ze strefy ześlizgu 37 zwalniając tę strefę. W tej fazie procesu obróbki ścianki 17 i przegródki 38 zamykają komory obróbkowe 5. Ziemniaki 43 dostają się przez przegródki 38 z ześlizgu 37 na ścianki 18. Następnie krzywka 26 zwalnia kołek zabierakowy 25, ścianki 17, 18 przemieszczają się w położenie robocze, zamykając poprzez przegródki 38 ześlizg 37 i ziemniaki, znajdujące się na ściankach 18, ześlizgują się wzdłuż tych ścianek na narzędzia obierające 2 i przymarzają tam swoją łupiną.

Podczas dalszego obrotu bębna obierającego 3 ziemniaki 43 przylegają do ścianek 17 i toczą się w różnych kierunkach po narzędziu obierającym 2 wykorzystując odpowiednie ukształtowanie narzędzi obierających 2, przy czym następuje ciągłe przymarzanie łupiny ziemniaków 43 do narzędzia obierającego 2 i jej ściąganie z ziemniaków. W tym czasie osoba obsługująca ma okazję położyć nowe ziemniaki 43 na ześlizg 37 przed przegródkami 38.

Po obrocie bębna obierającego 3 o około 180° powtarza się opisany przebieg na drugim bębnie obierającym 3.

W trakcie dalszego obrotu bębna obierającego 3 krzywka 26 wchodzi znów w strefę kołka zabierakowego 25 i odchyla za pośrednictwem tego kołka i układu dźwigniowego 24 ścianki 17,18 w kierunku transportu 27 bębna 3. Ścianki 18 wypierają obrane ziemniaki 44 w kierunku transportowym 27 bębna obierającego 3. Obrane ziemniaki 44 przeciskają się przez otwarte ścianki 17 i wychodzą na przenośnik 39 przez odstęp 46 istniejący między dwoma narzędziami obierającymi 2 obu bębnów obierających 3. Jednocześnie przy odchylaniu się ścianek 17 przestawiają się przegródki 38 zwalniając ześlizg 37. Znajdujące się

177 291 tam ziemniaki 43 ześlizgują się, jak opisano, na ścianki 18 i dostają się po zamknięciu ścianek 17,18 znów do komór obróbkowych 5. Identyczny przebieg powtarza się ciągle w następstwie czasowym przy obu bębnach obierających 3. Obrane ziemniaki 44 doprowadzane są przenośnikiem 39 na taśmę 11, na której następna, nie przedstawiona na rysunku, osoba ocenia jakość obranych ziemniaków i w razie potrzeby usuwa przylegające jeszcze łupiny. Następnie ziemniaki 44 przechodzą taśmą 11 do dalszej obróbki. Łupiny 45 przymarznięte do bębnów 3 zdejmowane są skrobakami 7 z narzędzi obierających 2 bębnów obierających 3 i spadają na taśmy 40,41, które transportują łupiny 45 na taśmę zbiorczą 10.

Trzeba zaznaczyć, że w przypadku ziemniaków o masie do około 100 gramów następuje prawie całkowite lub całkowite zdjęcie łupiny.

Żeby obieranie dało dobry efekt, ziemniaki 43 muszą być zwilżone wodą w misce załadowczej 4. Przy obróbce ostudzonych, gotowanych ziemniaków 43 są one zwilżone dostatecznie wodą w misce załadowczej 4. W przypadku obierania bardzo gorących ziemniaków może być konieczne dodatkowe spryskanie ziemniaków 43 w komorach obróbkowych 5, zależnie od temperatury tych ziemniaków. W takim przypadku zużycie wody wynosi około 100 milimetrów na kilogram obrabianych ziemniaków 43.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Obieraczka do usuwania łupin z owoców i warzyw, zwłaszcza z ugotowanych ziemniaków, posiadająca co najmniej jedno napędzane obrotowo, przechładzane narzędzie obierające z umieszczoną ponad nim komorą obróbkową ograniczoną ściankami, przy czym narzędzie obierające jest wyposażone w skrobak do usuwania łupin, znamienna tym, że narzędzie obierające (2) ma postać wydrążonego korpusu (12), obrotowego wokół poziomej osi, który w kierunku osiowym ma zmienną średnicę zewnętrzną, najmniejszą w środku jego długości i zwiększającą się ku obu końcom, a ścianki (17, 18) ograniczające komorę obróbkową (5) stykają się z zewnętrznym konturem narzędzia obierającego (2), przy czym skrobak (7) przylega swoją powierzchnią roboczą do narzędzia obierającego (2).
2. 2. Obieraczka według zastrz. 1, znamienna tym, że co najmniej jedna ścianka (17,18) komory obróbkowej (5) ma postać ułożyskowanej odchylnie klapy.
3. 3. Obieraczka według zastrz. 1, znamienna tym, że skrobak (7) jest umieszczony poniżej narzędzia obierającego (2).
4. 4. Obieraczka według zastrz. 1, znamienna tym, że zewnętrzny kontur narzędzia obierającego (2) ma postać, stożków ściętych (14,15), korzystnie jednakowo ukształtowanych, połączonych ze sobą mniejszymi średnicami, przy czym pomiędzy stożkami ściętymi (14, 15) znajduje się powierzchnia promieniowa, a kąt wierzchołkowy stożków ściętych (14,15) w odniesieniu do linii środkowej ma wartość od 20° do 45°, korzystnie 35°.
5. 5. Obieraczka według zastrz. 1, znamienna tym, że ścianki (17,18) komory obróbkowej (5) są sprzężone ze sobą, tworząc ułożyskowane obrotowo zespoły klap (22, 23), których krawędzie od strony narzędzia obierającego (2) mają kształt odwzorowujący zewnętrzny kontur narzędzia obierającego (2) w kierunku osiowym.
6. 6. Obieraczka według zastrz. 4, znamienna tym, że narzędzia obierające (2) połączone są ze sobą większymi średnicami stożków ściętych (14, 15), tworząc bęben obierający (3), przy czym obieraczka wyposażona jest w co najmniej dwa, umieszczone korzystnie parami, równolegle względem siebie, bębny obierające (3), napędzane korzystnie przeciwbieżnie.
7. 7. Obieraczka według zastrz. 6, znamienna tym, że pomiędzy każdymi dwoma sąsiednimi bębnami obierającymi (3), poniżej komór obróbkowych (5) narzędzi obierających (2), umieszczony jest przenośnik (39) do odprowadzania obranych ziemniaków (44) w kierunku osiowym bębnów obierających (3).
8. 8. Obieraczka według zastrz. 6, znamienna tym, że wszystkie ścianki (17, 18) tworzące komory obróbkowe (5) narzędzi obierających (2) bębna obierającego (3) są sprzężone ze sobą i odchylne za pomocą napędu odchylania ścianek (17,18).
9. 9. Obieraczka według zastrz. 1, znamienna tym, że skrobaki (7) umieszczone są na wspólnej osi czworokątnej (35) wyposażonej w amortyzatory gumowe (36), dociskające skrobaki (7) do narzędzi obierających (2).
10. 10. Obieraczka według zastrz. 1, znamienna tym, że powyżej komór obróbkowych (5) zamocowany jest ześlizg (37) doprowadzający ziemniaki do komór obróbkowych (5), przy czym ścianki (17) komór obróbkowych (5) umieszczone bliżej ześlizgu (37) i poniżej niego mają przegródki (38) zamykające ześlizg (37).
11. 11. Obieraczka według zastrz. 10, znamienna tym, że w komorach obróbkowych (5), ścianki (18) bardziej oddalone od ześlizgu (37) niż ścianki (17) oraz ześlizg (37) i przegródki (38), stanowią elementy zamykające otwory wejściowe komór obróbkowych (5) podczas wyprowadzania obranych ziemniaków z komór obróbkowych (5).

    177 291
12. 12. Obieraczka wedhig zastrz. !0, znamienna że w strefie ześlizgudoprowadzającego (37) znajduje cię wicda załadowcza (4).