PL176599B1

PL176599B1 - Worek filtrujący kurz do odkurzacza

Info

Publication number: PL176599B1
Application number: PL95317834A
Authority: PL
Inventors: Paul Lienenlüke; Stefan Kraut-Reinkober
Original assignee: Vorwerk Co Interholding
Priority date: 1994-05-02
Filing date: 1995-04-22
Publication date: 1999-06-30
Also published as: PL317834A1; ES2121381T3; PL176889B1; SK283754B6; AU2407195A; JP3832853B2; HU9602879D0; DE4415350A1; SK139496A3; WO1995029621A1; CZ293115B6; KR100366337B1; HU218521B; US5820643A; JPH09512449A; DK0758209T3; EP0758209A1; CZ303196A3; CN1150385A; DE59502903D1

Abstract

1. Worek filtrujacy kurz do odkurza- cza, z plytka przytrzymujaca ze sztywnego materialu papierowego, korzystnie z tektury, z która worek na kurz jest na przyklad sklejo- ny, z klapka zamykajaca zwrócona do wne- trza worka na kurz, dolaczona przegubowo do plytki przytrzymujacej, otwierana sprezy- nowo, która w stanie zamkniecia zamyka otwór w plytce przytrzymujacej, znamienny tym, ze na klapke zamykajaca (13) zalozony jest element sprezysty (F) typu tasiemki, przy czym w stanie zamknietym pomiedzy koncem tasiemki (E-E) i osia przegubowa (14) klapki zamykajacej, lezaca poza tasiemka wystepuje odstep (y), a os przegubowa (15) jest zwróco- na do wnetrza (15) worka na kurz (1). F ig . 4 (51) IntCl6: A 47L9/14 ( 1 2 ) OPIS PATENTOWY ( 1 9 ) PL (21) Numer zgloszenia: 317834 ( 2 2 ) Data zgloszenia: 22.04.1995 ( 8 6 ) Data i numer zgloszenia miedzynarodowego: 22.04.1995, PCT/EP95/01528 (87) Data i numer publikacji zgloszenia miedzynarodowego: 09.11.1995, W095/29621, PCT Gazette nr 48/95 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazkuj est worek filtruj ący kurz do odkurzacza, z płytkąprzytrzymuj ącą wykonaną ze sztywnego materiału papierowego, przykładowo z , tektury, z którą worek na kurz jest na przykład sklejony, z klapką zamykającą skierowaną do wnętrza worka na kurz i dołączoną przegubowo do płytki przytrzymuj ącej, otwieraną sprężynowo, która w stanie zamknięcia zamyka otwór w płytce zatrzymującej.

Tego rodzaju worek filtrujący kurzjest znany na przykład z amerykańskiego opisu patentowego nr 2θ 70 674. Klapka zamykająca skierowana do wnętrza worka na kurz, przyłączona przegubowo do płytki przytrzymującej, jest zawieszona na skrzydełku zawiasowym połączonym z płytką przytrzymującą. Poprzez znajdujący się w niej otwór włożona jest końcówka zaopatrzona w brzeg kapturkowy. Jest ona skierowana w kierunku rury wlotowej odkurzacza i zwęża się lejkowo w tym kierunku. Do tego lejkowego otworu wchodzi swobodnie króciec wlotowy. Kapturkowy brzeg służy wraz z powierzchnią po stronie płytki przytrzymującej do podpierania końcówki przy brzegu otworu, zaś powierzchnia skierowana do wnętrza worka na kurz działa jako powierzchnia przylegania lub powierzchnia gniazda zaworu klapki zamykającej. Samozamykanie klapki zamykającej opiera się na sile cofającej elastycznej nitki naciągniętej z tyłu klapki zamykającej. Jej oba końce są zaciśnięte w obrzeżnych szczelinach zaciskowych płytki podstawowej. Umocowanie elastycznej nitki po stronie klapki zamykającej następuje poprzez swobodnie ucięty i skierowany pod kątem języczek przytrzymujący. Ponieważ odpowiednie ukierunkowanie pozostawia otwór zależny od ucięcia, worek filtrujący kurz nie jest zupełnie szczelny. Jeśli chwyci się za worek napełniony kurzem, poprzez ten otwór wydostaje się powietrze i kurz. Rozwiązanie to jest ponadto dość kosztowne.

Z niemieckiego zgłoszenia patentowego nr 1628 582 znane jest również samozamykające się rozwiązanie, dotyczące worków filtrujących kurz. Przy rezygnacji z osobnych skrzydełek za4

176 599 wiasowych, klapka zamykająca podzielona wzdłuż średnicy, a zatem posiadająca dwie połówki, jest dołączona przegubowo wzdłuż linii załamania do płytki podstawy (fig. 17 do 19 tego opisu). Działanie sprężynowe w położeniu zamkniętym uzyskuje się poprzez dwie sprężyny piórowe skierowane poprzecznie do wspomnianej średnicy dzielącej, które są osadzone pośrodku dwuwarstwowej płytki przytrzymującej i obciążająjej połówki. Otwieranie klapki zamykającej następuje za pośrednictwem króćca wlotowego odkurzacza, przechodzącego przez otwór płytki przytrzymuj ącej.

Na koniec, z niemieckiego zgłoszenia patentowego nr 40 11 666 znane jest również wymuszone sterowanie klapką zamykającą worka filtrującego kurz, dołączoną poprzez skrzydełko zawiasowe. W pozycji włożonej klapka zamykająca traci jednak funkcję zaworową, ponieważ po zewnętrznej stronie płytki przytrzymującej, czyli po stronie przeciwległej do wnętrza worka na kurz, jest ona utrzymywana w odchyleniu od obszaru otworu. Klapka zamykająca sterowana przy bocznym przesuwaniu płytki podtrzymującej ponownie w kierunku otworu jest na końcu wciskana w odpowiednio duży otwór. Wymagane jest więc założenie paska klejącego w celu zapewnienia zamknięcia.

Celem wynalazku jest opracowanie tego typu worka filtrującego kurz o prostszej konstrukcji i łatwiejszego w użytkowaniu.

Worek filtrujący kurz do odkurzacza, z płytką przytrzymującą ze sztywnego materiału papierowego, charakteryzuje się według wynalazku tym, ze na klapkę zamykającą założony ma element sprężysty typu tasiemki, przy czym w stanie zamkniętym pomiędzy końcem tasiemki i osią przegubową klapki zamykającej, leżącąpoza tasiemką, występuje odstęp, a oś przegubowa jest zwrócona do wnętrza worka na kurz.

Korzystnie, element sprężysty jest umieszczony na, skierowanej na zewnątrz, pierwszej powierzchni górnej klapki zamykającej albo część elementu sprężystego ma postać uszczelki brzegowej klapki zamykającej.

Element sprężysty może mieć postać poprzecznego względem powierzchni górnej klapki zamykającej całkowicie pokrywającego elementu warstwowego, lub do konturu klapki zamykającej mieć dopasowanąpowierzchnięprzylegania, znajdującą się na płytce przytrzymującej.

Korzystnie, element sprężysty jest elastycznym, zwłaszcza gumowym elastycznym, elementem tasiemkowym, który zwłaszcza, w położeniu zamkniętym klapki zamykającej, ma naprężenie wstępne odpowiadające około 10% elastycznego zapasu rozciągnięcia.

Korzystnie, element tasiemkowy przełożony jest poprzecznie do kierunku rozciągania elementu sprężystego dla uzyskania naprężenia wstępnego.

Element sprężysty może być uchwycony pomiędzy dwiema warstwami płytki przytrzymującej i/lub mieć szerokość większą niż przypadającą na, tworzący zawias, obszar współdziałania pomiędzy klapką zamykającą i płytką przytrzymującą.

Korzystnie, tekturowy materiał papierowy na powierzchni przylegania klapki zamykającej ma większą gładkość niż pozostała część, lub tekturowy materiał papierowy na powierzchni przylegania klapki zamykającej jest obłożony warstwą o większej gładkości, zwłaszcza przez nadrukowanie.

Korzystnie, płytka przytrzymująca po swojej zewnętrznej stronie posiada w obszarze otworu powierzchnię uszczelniającą do przyłożenia skierowanej osiowo powierzchni przedniej króćca wlotowego odkurzacza, przy czym otwór w płytce przytrzymującej jest wyposażony w zasuwę.

Korzystnie, otwór płytki przytrzymującej znajduje się w, stanowiącej warstwę pośrednią płytce pośredniej umieszczonej w płytce przytrzymującej pomiędzy zasuwą i klapką zamykającą.

Korzystnie, płytka przytrzymująca posiada w obszarze swojej osi przegubowej kant odchylający, a zasuwa ma gładki bok, zwłaszcza w postaci gładkiej warstwy i przylega tym bokiem do również gładkiego boku płytki wierzchniej, zwłaszcza w postaci warstwy, przy czym płytka przytrzymująca jest ze sztywnego materiału papierowego, zwłaszcza z tektury, z którą worek na kurz jest korzystnie sklejony, przy czym płytka przytrzymująca jest złożona z płytki podstawo176 599 wej w postaci warstwy, części ramowej nałożonej na płytę podstawową w postaci warstwy, zasuwy przesuwnej na płytce podstawowej w postaci warstwy i w części ramowej w postaci warstwy tworzącej prowadnicę, jak również z płytki wierzchniej w postaci warstwy, przy czym ponadto płytka wierzchnia tej warstwy ma okienko do obsługi ręcznej końca uchwytowego zasuwy.

Korzystnie, bok w postaci warstwy płytki podstawowej warstwowej jest gładki.

Korzystnie, boczny koniec uchwytowy zasuwy, skierowany do zewnątrz, ma uchwytowy występ, zwłaszcza o konturze w kształcie liścia, przy czym ogonek liścia, stanowiący występ uchwytowy zwęża się w kierunku swojego swobodnego końca, przytrzymującego występ do pociągania zasuwy, przy czym odcinek prowadnicy zasuwy, prowadzący ogonek odpowiada konturowi ogonka. Korzystnie, okienko w płytce przytrzymującej jest wykonane jako wycięcie odpowiadające konturowi ogonka, a występ do pociągania zasuwy wchodzący do okienka swoimi brzegami, leżącymi w kierunku przesuwania odpowiada zwężeniu okienka.

W następstwie rozwiązania według wynalazku powstał worek filtrujący kurz, ulepszony pod względem konstrukcyjnym i użytkowym. Można dzięki niemu zrezygnować zarówno z opisanego pomocniczego elementu zamykającego w postaci osobnej nitki elastycznej lub z zastosowania skrzydełek zawiasowych jako elementów sprężystych, jak również z wykonania, w którym punkty zawiasowe znajdują się na płytce przytrzymującej. Można zrezygnować także z droższej tektury. Nie występuje niekorzystny wpływ na działanie uszczelniające, nie ma też ucięcia. W tym celu postąpiono tak, że taśmowy element sprężysty jest założony na klapkę zamykającą w taki sposób, że w stanie zamknięcia pomiędzy płaszczyzną taśmy a osią przegubową klapki zamykającej, leżącą poza taśmą, tworzy się odstęp. Element sprężysty tworzy jednocześnie oś przegubową. Boczne przesunięcie elementu sprężystego i osi przegubowej powoduje rozciągnięcie. Powstaje zasobnik energii. Element sprężysty powoduje tak duże działanie cofające, że tak zwany efekt samozamykający jest zapewniony najprostszym sposobem. Z drugiej strony pozostaje jednak duża swoboda ruchu klapki, tak że nie następuje spiętrzenie strumienia wlotowego, uniemożliwiające pracę. Wspomniany odstęp, wynikający z grubości płytki przytrzymującej, jest w zupełności wystarczający. Element sprężysty założony jest po prostu 'na skierowanąna zewnątrz pierwsząpowierzchnię górnąklapki zamykającej. W razie potrzeby można wykorzystać całą powierzchnię. Można pójść nawet tak daleko, że element-sprężysty jest przedłużony na uszczelkę brzegową klapki zamykającej-przez co dochodzi kolejna funkcja tego elementu sprężystego. W tym przypadku element sprężysty powinien być wykonany z wycinka warstwy gumowej. Idąc za tą myślą, kolejna korzystna możliwość rozwiązania polega na tym, że element sprężysty jest wykonany jako element warstwowy przykrywający w zasadzie całą pierwsząpowierzchnię górną, co oznacza, że wewnętrzna część klapki zamykającej może być nawet usunięta. Klapka zamykająca składałaby się wtedy z ramy klapki zamykającej obciągniętej błoną jak bębenek. Rama może mieć postać pierścionka, dzięki czemu zmniejsza się ciężar klapki zamykającej. Jeśli przy płytce przytrzymującej istnieje powierzchnia przylegania, dopasowana do konturu klapki zamykającej to, takie dopasowanie, odpowiadające konturowi, umożliwia założenie klapki zamykającej, chroniące oś przegubu, właśnie w stanie zwiększonego obciążenia mechanicznego, na przykład przez napór cząstek kurzu zebranych w worku na kurz lub temu podobnych. Ponadto powstaje obwodowa szczelina kątowa, która szczególnie skutecznie wstrzymuje wydostawanie się kurzu, w przeciwieństwie do przylegającej, a więc nie otaczającej konturu, klapki zamykającej. Jeżeli element sprężysty jest taśmowym elementem elastycznym, na przykład elementem gumowosprężystym i w stanie sprężystego rozciągnięcia klapki zamykającej łączy jąz płytka przytrzymującą, to odpowiednie zamocowanie można uzyskać prostymi środkami, na przykład poprzez sklejenie albo zszycie. Powstałe w ten sposób, praktycznie dobieralne, naprężenie wstępne, umożliwia nawet ustawienie samoczynnego zamykania. Odpowiedni wariant wydaje się korzystny pod względem indywidualnego dopasowania do różnych typów odkurzaczy. Naprężenie wstępne można spowodować już na początku, a więc przy wielowarstwowym montażu płytki przytrzymującej, poprzez odpowiednio duże naciągnięcie końca po stronie zamocowania i jego ustalenie. Układ wytwarzający samoczynnie, w przeciwieństwie do powyższego, naprężenie wstępne, można zrealizować za pomocąprostych

176 599 środków, jeśli naprężenie wstępne zostanie spowodowane poprzez przełożenie poprzecznie do kierunku rozciągania elementu sprężystego. Może tu sięgać falista warstwa pośrednia, możliwe jest także przełożenie przez listwę w okienku wykonanym w innej warstwie. W tym celu zaleca się, aby element sprężysty był uchwycony pomiędzy dwiema warstwami płytki przytrzymuj ącej.

Jeżeli element sprężysty ma szerokość większą niż zajęta przez, tworzący zawias, obszar współdziałania pomiędzy klapką zamykającą i płytką przytrzymującą, ma to znaczenie przede wszystkim przy klapkach zamykających w kształcie koła. Teoretycznie wystarczałaby wtedy tylko oś przegubu obejmująca obszar styczny. Pozostała, wychodząca za ten obszar, część szerokości, tworzy boczne taśmy podtrzymujące i zapobiega kołysaniu w czasie ruchu klapki zamykającej. Ponadto proponuje się, aby tekturowy materiał papierowy na powierzchni przylegania klapki zamykającej był wykonany albo pokryty warstwą w taki sposób, aby miał większą gładkość. Uzyskuje się przez to sprawnie działającą powierzchnię gniazda zaworu dla klapki zamykającej. Poprzez wspomniane wygładzenie eliminuje się szorstkość materiału, a więc powierzchnia tworzy w zasadzie jednąpłaszczyznę. Można to osiągnąć poprzez przetłaczanie. Strona, leżąca naprzeciw powierzchni przylegania może być obrobiona z uwzględnieniem szczelnego przylegania. W tym celu proponuje się, aby płytka przytrzymująca miała po swojej zewnętrznej stronie w obszarze otworu powierzchnię uszczelniającą, do której przylega skierowana osiowo, czołowa powierzchnia króćca wlotowego odkurzacza. Ta powierzchnia uszczelniająca może być wygładzona lub pokryta powłoką w ten sam wspomniany sposób, w szczególności zostać zadrukowana. Zadrukowanie jest tutaj bardziej korzystne, ponieważ na tej zewnętrznej stronie płytki przytrzymującej i tak drukuje się dane producenta, instrukcje obsługi oraz oznaczenie typu. Ponadto jest korzystne, aby otwór zamykał się dodatkowo zasuwą. Nie może jednak zdarzyć się przy tym, że użytkownik poprzez (niezamierzone) sięgnięcie do otworu naciśnie klapkę zamykającą, powodując jej otworzenie. Dostęp ten jest więc ograniczony kratką.

W przypadku worka filtrującego kurz do odkurzacza, z płytką przytrzymującą wykonaną ze sztywnego materiału papierowego, na przykład z tektury, z którą worek na kurz jest sklejony, przy czym płytka przytrzymująca jest złożona z płytki podstawowej, części ramowej nałożonej na płytkę podstawową, zasuwy dającej się przesuwać na płytce podstawowej i w części ramowej tworzącej prowadnicę, jak również z płytki wierzchniej, przy czym ponadto płytka wierzchnia ma okienko do sięgania przez nie do końca uchwytowego zasuwy, zasuwa ma gładki szerszy bok i przylega tym bokiem do również gładkiego szerszego boku płytki wierzchniej. Dzięki temu zwiększa się możliwość ślizgania się zasuwy, a zatem zmniejsza się odpowiednia siła potrzebna do przesunięcia. Gładkość po jednej stronie można nadać zastosowanemu materiałowi papierowemu, na przykład tekturze, za pomocąprostych środków. Również tutaj istnieje możliwość wykonania odpowiedniej powierzchni bocznej poprzez tłoczenie albo nałożenie warstwy, na przykład laminowanie, lub zadrukowanie. Aby zoptymalizować podwyższoną gładkość, tył zasuwy jest ponadto skierowany do gładkiego boku płytki podstawy. Poza tym jest korzystne, jeśli zwrócony na zewnątrz boczny koniec uchwytowy zasuwy ma występ do pociągania zasuwy, który również swoim szorstkim bokiem jest zwrócony na zewnątrz. Działająca w przeciwnym kierunku składowa dociskowa lub przesuwająca natrafia zatem na potrzebną jej gładkość powierzchni, natomiast powierzchnia zwrócona do boku roboczego zasuwy sprzyja chwytaniu, na przykład uruchamianiu ręcznemu albo otwieraniu i zamykaniu za pomocą, znaj duj ącego się w odkurzaczu, znanego układu automatycznego. Jeżeli zasuwa ma kontur w kształcie liścia, to zmniejszonajestjej powierzchnia ślizgowa w porównaniu z zasuwami o jednakowej szerokości. Przy uruchomieniu, boczny brzeg ogonka podnosi się z odpowiadającego mu brzegu prowadnicy zasuwy. Nie występuje więc tarcie ślizgowe, co ułatwia pożądane przemieszczanie zasuwy również na wąskich krawędziach. Działanie to można wesprzeć konstrukcyjnie w taki sposób, że okienko stanowi wycięcie, odpowiadające konturowi ogonka. Konkretnie wygląda to tak, że wchodzący w okienko występ do pociągania zasuwy odpowiada, pod względem swoich brzegów leżących w kierunku przesuwania, zwężeniu okienka.

176 599

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym kolejne figury przedstawiają:

fig. 1- płytkę przytrzymującą worka filtrującego kurz, widzianą od strony wewnętrznej, w stanie zamkniętym, w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 2 - płytkę przytrzymującą widzianą z boku, fig. 3 - płytkę przytrzymującą widzianą od zewnątrz, fig. 4 - przekrój wzdłuż linii IV-IV z fig. 1, powiększony w porównaniu z fig. 1, z workiem na kurz założonym w odkurzaczu gotowym do pracy, fig. 5 - worek filtrujący kurz w widoku perspektywicznym, w odniesieniu do otworu otworzonego zasuwą oraz w stanie zamknięcia klapki zamykającej, fig. 6 - widok odpowiadający fig. 5 w trakcie zamykania wspomnianego otworu, fig. 7 - worek filtrujący kurz w przekroju podłużnym z klapką zamykającą otwartą przez strumień wlotowy, fig. 8 - miejsce oznaczone przez A na fig. 7 w powiększeniu, fig. 9 - przekrój podłużny w położeniu przyłączenia, lekko podniesionym w stosunku do króćca wlotowego, tak aby było miejsce dla zasuwy nachodzącej na podwójną uszczelkę pierścieniową, fig. 10 - przekrój taki jak fig. 9, ale z zasuwą zamykającą otwór, fig. 11 widok z góry obszaru worka filtrującego kurz po stronie otworu, z przedstawionym pierwszym wariantem klapki zamykającej (w kształcie pierścienia), fig. 12 przekrój wzdłuż linii ΧΙΙ-ΧΙΙ z fig. 11, przy przyleganiu i z cofniętą zasuwą, fig. 13 - drugi przykład wykonania worka filtrującego kurz w widoku analogicznym do fig. 11 (przyłączenie klapki zamykającej według siecznej), fig. 14 - przekrój wzdłuż linii XIV-XIV z fig. 13, fig. 15 trzeci przykład wykonania w widoku analogicznym do fig. 13 (punkt przegubu z występem odchylającym), fig. 16-przekrój wzdłuż linii XVI-XVI z fig. 15,fig. 17-płytkę przytrzymującąwidzianą od strony wewnętrznej w stanie zamkniętym, w drugim przykładzie wykonania (bez zasuwy), fig. -18 to samo widziane z boku, fig. 19 - płytkę przytrzymującąwidzianąod strony zewnętrznej, fig. 20 - worek filtrujący kurz w położeniu roboczym, w przekroju podłużnym, fig. 21 - szczegół z fig. 20 oznaczony przez B w powiększeniu,.fig. 22 - szczegół z fig. 20 oznaczony przez C w powiększeniu, fig. 23 - schemat odkurzacza z założonym workiem· filtrującym kurz, fig. 24 - warstwę tworzącą płytkę wierzchnią płytki przytrzymującej w widoku z góry, fig. 25 warstwę tworzącą część ramową oraz zasuwę w widoku z góry, fig. 26 - warstwę płytki przytrzymującej tworzącą płytkę podstawową w widoku z góry, fig. 27 - kompletną płytkę przytrzymującą, nie zamkniętą zasuwą, w widoku z góry, fig. 28 to samo, co fig. 27, ale przy częściowym zamknięciu zasuwą, fig. 29 - przekrój wzdłuż linii XXIX-XXIX z fig: 27, fig. 30 - przekrój wzdłuż linii XXX-XXX z fig. 28, fig. 31 - poszczególne warstwy odpowiednio umieszczone jedna nad drugą w celu utworzenia płytki przytrzymującej, w dużym powiększeniu dla uwidocznienia gładkości, i jeszcze nie nałożone na siebie takjak w przekroju wzdłuż linii XXXI-XXXI z fig. 27, fig. 32 - gotowy zmontowany worek filtrujący kurz, uzupełniony o klapkę zamykającą, przedstawiony takjak na fig. 7, a więc z klapkązamykającąotworzonąprzez powietrze wlotowe.

Worek filtrujący 1 kurz przedstawiony na rysunku jest tak zwanym workiem jednorazowym lub wyrzucanym.

W tym celu worek filtrujący 1 kurzjest umieszczany w sposób wymienny w komorze 2 odkurzacza 3. Może to być odkurzacz ręczny, co widać na fig. 23. Jego dmuchawa 4 w postaci zespołu silnik-dmuchawa, zasilana elektrycznie z sieci albo poprzez urządzenie akumulatorowe, znajduje się w komorze 5, odłączonej albo oddzielonej od komory 2. Pokazana ścianka nośna odkurzacza 3, przepuszczająca strumień, jest oznaczona przez 6. Ścianka nośna 6 obejmuje przechodzący przez niąkróciec wlotowy 7, przyłączony do kanału ssącego 8. Ten ostatni uchodzi do dyszy ssącej 9.

Pod dmucha wą.4 znajduje się kanał 10 do odchylania strumienia, otwierający się do góry. Pod nim leży filtr wylotowy 11. Do niego przyłączony jest wylot powietrza.

Bok przyłączeniowy worka filtrującego 1 kurz, pokazanego na fig. 12,3, po stronie króćca wlotowego 7 odkurzacza 3 jest utworzony przez płytkę przytrzymującą H. Ta ostatnia jest wielowarstwowa i wykonana z materiału papierowego, na przykład z tektury.

Nad stroną wewnętrzną a, znajdującą się po stronie przeciwnej do króćca wlotowego 7, rozciąga się, jak to przedstawiono na fig. 4-7,20, worek 12 na kurz z włókniny, działającej filtrująco na kurz. Worek 12 jest zamocowany do wewnętrznej strony a płytki przytrzymującej, na

176 599 przykład przyklejony. Górny koniec ustawionego opadająco worka filtrującego 1 do kurzu jest zwężony. Widziany z kierunku takiego jak na fig. 23, worek 12 do kurzu ma kontur w kształcie trapezu. Płytka przytrzymująca ma w zasadzie kształt wydłużonego prostokąta. Jej otwór O, stanowiący przelot dla strumienia po stronie wlotowej, jest przesunięty od środka poprzecznego w kierunku końcowej części prostokąta. Otwór O ma okrągły przekrój poprzeczny.

Brzeg płytki przytrzymującej H może mieć, nie pokazany, kontur zapewniający niezamienność usytuowania płytki przytrzymującej, z odcinkami mocującymi wychodzącymi poza obszar nasady worka 12 do kurzu do, zabezpieczonego przed zmianą położenia, zamocowania worka filtrującego 1 kurz w odkurzaczu 3.

Otworowi O jest przyporządkowana klapka zamykająca 13. Jej geometryczna oś przegubowa 14 leży po stronie otworu O, znajdującej się bliżej poprzecznego środka płytki przytrzymującej H. Zamocowanie przegubowe jest takie, że klapka zamykająca odchyla się do wnętrza 15 worka do kurzu 12. Następuje to pod wpływem strumienia powietrza wlotowego w kierunku strzałki x, w kierunku przeciwnym do siły sprężystości, która powoduje utrzymywanie klapki zamykającej w stanie zamknięcia, w którym to stanie klapka zamykająca 13 zamyka otwór O w płytce przytrzymującej.

Utworzenie osi przegubowej i siła sprężystości wynikają z tylko jednego elementu konstrukcyjnego. Służy do tego taśmowy element sprężysty F. Jest on założony na klapkę zamykającą 13 i przyczepiony do płytki przytrzymującej H. Usytuowanie elementu sprężystego F jest takie, że w stanie zamknięcia klapki zamykającej (porównaj fig. 4) pomiędzy płaszczyzną taśmy E-E i osią przegubową 14 klapki zamykającej 13 leżącą na zewnątrz taśmy, jest utworzony odstęp y. Odstęp y jest poprzeczny do płaszczyzny płytki przytrzymującej H. Oś przegubowa 14 jest skierowana do wnętrza 15 worka 12 na kurz, a więc leży po stronie wewnętrznej a.

Taśmowy element sprężysty F znajduje się na pierwszej powierzchni górnej 13' klapki zamykającej 13, skierowanej na zewnątrz, a więc zwróconej do zewnętrznej strony b płytki przytrzymującej H. Druga, skierowana do wewnątrz, górna powierzchnia klapki zamykającej ma oznaczenie 13.

Taśmowy element sprężysty F jest założony na powierzchnię górną 13' po stronie klapki zamykającej, na przykład przyklejony.

Odcinek taśmowego elementu sprężystego F leżący po drugiej stronie osi przegubowej 14 jest przymocowany do płytki przytrzymującej Hi określony jako koniec mocujący 16. Jak widać z rysunku, element sprężysty F i utworzony na nim koniec mocujący 16 (fig. 7) znajduje się pomiędzy dwiema warstwami I, II wielowarstwowej płytki przytrzymującej H. Umocowanie może następować poprzez sklejenie albo przyszycie. Punkt mocujący 17 końca mocującego 16 leży w znacznym odstępie od osi przegubowej 14. W ten sposób pomiędzy osią przegubową 14 i wspomnianym punktem mocującym 17 pozostaje nieumocowany odcinek taśmy jako zapas rozciągnięcia 18. Ten ostatni jest obciążany równocześnie z rozpoczęciem ruchu odchylania klapki zamykającej 13. Odnosi się to do stanu otwarcia, pokazanego linią punktową na fig. 4. Odcinek 18' taśmowego elementu sprężystego jest tam rozpięty swobodnie albo w kształcie mostka na końcu żagielka przegubu w kształcie doliny. Oś przegubowa 14 to wierzchołek żagielka przegubu.

Element sprężysty F jest elastycznym, na przykład gumowo-sprężystym, nieprzepuszczalnym elementem taśmowym, który w stanie rozciągnięcia sprężystego w położeniu zamkniętym, czyli w stanie zamknięcia klapki zamykającej 13, łączy ją z płytkąprzytrzymującąH. Element sprężysty może być wykonany z gumy. Można zastosować także elastomery termoplastyczne, na przykład SEBS, EPDM. W ten sposób powstaje naprężenie wstępne. Można je z góry określić poprzez wybór punktu mocującego 17. Przy przedstawionych wielkościach jest wystarczające, jeśli element taśmowy, na przykład element sprężysty F, ma naprężenie wstępne odpowiadające 10% zapasu sprężystego rozciągnięcia w zamkniętym położeniu klapki zamykającej 13.

Powstaje więc siła docisku, która zapewnia szczelność otworu O, ponieważ element sprężysty F jest wykonany z elastycznego materiału gumowego jako element warstwowy, w zasadzie całkowicie przykrywający pierwszą powierzchnię gómą 13'. Jest on rozciągnięty aż do obrzeża

176 599 klapki zamykającej 13. Po stronie klapki zamykającej tworzy się dzięki temu uszczelka brzegowa D, jak to uwidoczniono na fig. 12, 14, 16.

Uszczelka brzegowa D leży naprzeciw powierzchni przylegania 19 płytki przytrzymującej H. Jest ona tworzona poprzez warstwę II płytki przytrzymującej H. Powierzchnia 19 rozciąga się, w postaci obwodowego odsadzenia pierścieniowego, współosiowo względem otworu O, którego średnica jest mniejsza niż średnica otworu 20 płytki przytrzymującej H znajdującego się w warstwie I. Klapka zamykająca 13 jest dopasowana do konturu otwarcia otworu 20, obwodowa krawędź czołowa 13' klapki zamykającej 13 jest więc podparta w kierunku powierzchni przylegania 19, oczywiście przy uwzględnieniu swobodnego ruchu, zapewniającego uchylność klapki zamykającej 13 po strome albo połówce łuku w zasadzie okrągłej klapki zamykającej leżącej po przeciwnej stronie średnicy niż przegub 14.

Przegubjest elastyczny i samonastawialnyjedynie dzięki przyleganiu krawędzi czołowej 13'''.

Ponieważ element sprężysty F, co widać z rysunku, ma większą szerokość niż zajęty przez, tworzący zawias, obszar współdziałania pomiędzy klapką zamykającą i płytką przytrzymującą, powstają boczne, taśmowe żagielki przegubowe 21, które stabilizują kierunek ruchu klapki zamykającej 13. Nie dochodzi do utraty zbieżności między otworem 9 i klapką zamykającą 13.

Powierzchnia przylegania 19, która wyznacza uchylne podparcie, obciążonej sprężyście, klapki zamykającej, jest zmieniona pod względem uszczelki brzegowej D. Zmiana polega na tym, że tekturowe tworzywo papierowe, a więc warstwa II, jest obrobiona albo pokryta powłoką przy uwzględnieniu zwiększonej gładkości. Jest to uwidocznione na fig. 7 i 8, na którychjest pokazana, szorstkość 22 powierzchni przylegania 19 w odpowiednio powiększonym wycinku A. Szorstkość 22 przedstawionąprzez wypukłości o nadmiernie złożonej strukturze można wygładzić poprzez tłoczenie, albo też, jak wynika z fig. 8, przez nałożenie powłoki 23 (czarne wypełnienia). Szorstkość 22 jest wypełniona przez nałożenie powłoki 23. Korzystnie wykonuje się to poprzez zadrukowanie powierzchni przylegania 19.

Odpowiedni środek uszczelniający jest zastosowany także na spodzie, w obszarze strefy przyłączenia króćca wlotowego 7. Strefa przyłączenia płytki przytrzymującej H posiada po zewnętrznej stronie b, skierowanej do króćca wlotowego 7, powierzchnię uszczelniającą24, do której przylega uszczelka osiowa. Uszczelka osiowa znajduje się w czołowej powierzchni 25 króćca wlotowego 7 odkurzacza skierowanej osiowo, a więc zwróconej w kierunku otworu O.

Uszczelka osiowajest utworzona przez podwójną uszczelkę pierścieniową, włożoną w odpowiadający jej rowek pierścieniowy 27, leżący na czołowej powierzchni króćca wlotowego 7.

Jeśli chodzi o podwójną uszczelkę pierścieniową 26, jest to element mający w przekroju poprzecznym kształt litery U. Jego otwór w kształcie litery Ujest zwrócony w górę, podobniejak dwie krawędzie uszczelniające 28 i 29 utworzone przez ramiona litery U.

Zwrócone w górę zakończenia krawędzi uszczelniających 28,29 są zaokrąglone poprzecznie i dochodzą w roboczym ustawieniu worka filtrującego 1 kurz, zamykającym płytkę przytrzymującą H, do odpowiedniej dolnej powierzchni uszczelniającej 24, leżącej w pionie naprzeciw powierzchni przylegania 19. Powierzchnia uszczelniająca 24jest wygładzona w taki sam sposób, jak powierzchnia przylegania 19. Pojęcia i oznaczenia liczbowe mają takie samo znaczenie.

Otwór O po stronie króćca wlotowego 7 można zamknąć zasuwą 30. Ta ostatnia jest przesuwana pod warstwąoznaczonąprzez II. W celu utworzenia prowadnicy 31 dla zasuwy 30 zastosowane są dwie dalsze warstwy płytki przytrzymującej H, oznaczone przez III i IV. Wszystkie one mogą mieć jednakową grubość. Odpowiedni laminat widać wyraźnie na fig. 4. Warstwa III sąsiadująca z warstwą II tworzy kulisę sięgającą aż do obszaru otworu O, zaś czwarta warstwa powoduje przykrycie od spodu prowadnicy 31, oczywiście przy pozostawieniu otworu 32, usytuowanego współosiowo względem otworu O albo otworu 20. Otwór ten ma taką średnicę, że może przez niego przejść podwójna uszczelka pierścieniowa 26, przylegająca uszczelniająco do powierzchni uszczelniającej 24.

176 599

Aby mieć dostęp do przesuwania zasuwy 30 posiadającej koniec zamykający 33 i koniec uchwytowy 34, najniższa warstwa IV ma okienko 35. Wchodzi w nią występ 36 do pociągania zasuwy dla automatycznego przyrządu zasuwającego, opisanego we wspomnianych zgłoszeniach patentowych P 43 41 248 oraz P 44 13 248. Dla zasuwy 30 uwzględnia się, wyznaczoną przez ograniczniki, drogę przesuwu, umożliwiającą całkowite zamknięcie otworu O. W celu zamknięcia zasuwy płytka przytrzymująca H, co widać z fig. 9, jest nieco podnoszona w górę od króćca wlotowego 7 na tyle, aby zasuwa 30, działającajak przecinak do cygar, mogła swobodnie przesuwać się po górnej części krawędzi uszczelniających 28, 29. Zewnętrzna krawędź 28 uszczelnia przy tym dodatkowo otwór 32. Unika się w ten sposób wydostawania się kurzu.

Na fig. 10 widać położenie zamykające zasuwy 30, a odstęp pomiędzy powierzchnią przednią25 i płytkąprzytrzymującąH jestjeszcze bardziej zwiększony. W tym położeniu dodatkowe uszczelnienie nie jestjuż konieczne. Wszelkie znajdujące się pośrodku cząsteczki kurzu będązatrzymywane przez małą komorę pośrednią 37, tworzoną przez obustronnie zamknięte wydrążenie w otworze O. W stanie zamknięcia zasuwy żadne przypadkowe dotknięcie palcem lub temu podobnym klapki zamykającej nie może odchylić wnętrza worka na kurz 12. Odnośnie drugiej warstwy II, w aspekcie utworzenia komory pośredniej 37, można mówić o płytce pośredniej.

Worek 1 na kurz w drugim przykładzie wykonania, pokazanym na fig. 13,14, ma w zasadzie taką samą budowę, jednak jest to rozwiązanie bez zasuwy. Zastosowane oznaczenia liczbowe mają to samo znaczenie i stąd nie wprowadza się powtórzeń tekstu.

W zasadzie w tym przykładzie wykonania wychodzi się od dwóch warstw I, II, które obej mują pomiędzy sobą element sprężysty F, również w tym przypadku przy pozostawieniu wspomnianego wyżej zapasu rozciągnięcia 18. W tym wykonaniu naprężenie wstępne powstaje w trakcie warstwowego zestawienia obu warstw I, II. Następuje to przy zmianie przebiegu elementu warstwowego, tworzącego element sprężysty F. Konkretnie postępuje się tak, że naprężenie wstępne powstaje poprzez przełożenie poprzecznie do kierunku rozciągnięcia elementu sprężystego F (porównaj fig. 21). Dolna warstwa II tworzy w tym celu listwę 38 przebiegającą poprzecznie do wzdłużnego wymiaru płytki przytrzymującej H. W obszarze rozciągania wspomnianej listwy 3 8 leży otwór lub wycięcie 39 w kształcie poprzecznej szczeliny, która obej muje przełożony odcinek i rozciąga element warstwowy, tak że czołowa krawędź 13' po stronie osi przegubowej, po tej stronie lub połówce łuku klapki zamykającej 13, jest mocno przyciągana do strefy brzegowej otworu 20, dając efekt składowej zamykającej klapkę zamykającą 13. Jak widać z fig. 21, przełożony odcinek ma kształt trapezu.

Listwę 3 8 można zrealizować przez nasadzenie poprzeczki o określonym kształcie (wersj a z linią punktową) lub, jak przedstawiono na wycinku, przez wybicie odnośnego odcinka warstwy II skierowane do wycięcia.

Dla pierwszego wariantu (fig. 11 i 12) trzeba jeszcze zaznaczyć, że klapka zamykająca 13 nie jest wykonana takjak powyżej z elementu tekturowego w kształcie krążka, lecz z elementu w kształcie pierścienia 41. Element warstwowy o kształcie odpowiadającym elementowi sprężystemu F działa tutaj jak błona bębenka zamykająca pierścieniowy otwór. Również w tym wariancie istnieją, wspomniane wyżej, żagielki przegubowe 21, które wchodzą w zakresie kąta alfa, w przybliżeniu równym ćwierci okręgu, w obwód pierścienia. Żagielki przegubowe 21 rozszerzają się poza tym w kierunku dłuższych brzegów płytki przytrzymującej H. Powstaje przez to koniec mocujący 16 elementu sprężystego F, mający dość dużą, łączną powierzchnię mocującą.

Drugi wariant (fig. 13 i 14) różni się od pierwszego tylko tym, że geometryczna oś przegubowa 14 nie jest utworzona tylko w obszarze stycznej płaszczyzny symetrii wzdłużnej płytki podtrzymującej H, ale w siecznej. Prowadzi to do znacznego wydłużenia powstałej tam osi przegubowej 14. Rezygnuje się więc z pierścieniowego ukształtowania przegubu, ponieważ leży tam ramię ramowe 42 równoległe do osi przegubu. Można tutaj zastosować również kontur w kształcie herbu. Spłaszczenie byłoby skierowane do osi przegubowej.

176 599

Jeśli chodzi o trzeci wariant (fig. 15 i 16), na płytkę przytrzymującąH po wewnętrznej stronie worka 12 na kurz nałożonajest kolejna, piąta warstwa V, zachodząca nieco po stronie przegubu również na zastosowane tam ramię ramowe 42. Oczywiście nie musi to być ramię ramowe 42, klapka zamykaj ąca 13 może tu składać się również z elementu tarczowego zamiast z pierścienia.

Na fig. 16 widać szczególnie wyraźnie, że koniec warstwy V, zwrócony w kierunku otworu O, tworzy wystający kant odchylający 43. Odpowiedni występ powoduje większe wydłużenie zapasu rozciągnięcia 18 i przez to zwiększenie siły cofającej w sensie sprężynowego zamykania klapki zamykającej 13, która poza tym przynajmniej w tym obszarze jest zamocowana kształtowo w komorze 44 w kształcie litery U. Wymagane jest więc już określone natężenie przepływu, aby spowodować działanie przegubu. Z pozostawienia komory 44 w kształcie litery U pomiędzy 43 i F wynika więc zwiększona swoboda ruchu klapki zamykającej 13, której odcinek boczny po stronie osi przegubu działa jak nieokrągła krzywka styczna.

Trzy wspomniane warianty odnoszą się do pierwszego przykładu wykonania, ponieważ posiadają zasuwę 30.

Trzeba jeszcze stwierdzić, że naprężenie wstępne elementu sprężystego F można osiągnąć także przez częściowe skrócenie taśmy, przy wykorzystaniu dostępu przez opisane wycięcie 39.

Warstwy kleju łączące ze sobą poszczególne warstwy I-V nie są pokazane.

Ostatni wariant przedstawiony na fig. od 24 do 32 odnosi się do zasuwy 30, z klapką zamykającą 13 lub bez niej. O ile pod innym względem istnieje zgodność konstrukcyjna, oznaczenia liczbowe mają to samo znaczenie, częściowo bez powtórzeń tekstu.

Materiał tworzący płytkę przytrzymującąH również tutaj jest sztywnym materiałem papierowym, na przykład tekturą, ale przynajmniej jedna jego strona jest gładka. Gładkość wynika ze struktury znajdującej się w jednej płaszczyźnie, co pokazują już fig. 8 i 22.

Powierzchnia poszczególnych warstw, bez czarnego wypełnienia ani nałożonej powłoki 2 3, jest uważana za mniej gładkąalbo szorstką. Nałożone warstwy, stanowiące zespół albo płytkę przytrzymującąH według fig. od 24 do 26, sązwrócone do obserwatora gładkim bokiem. Figura 31 podaje informację odnośnie ukierunkowania poszczególnych warstw od II do IV. W tej kolejności chodzi o płytkę podstawy, część ramową i płytkę wierzchnią. / .

Sklejone części są połączone tak, że zasuwa przylega swoim gładkim bokiem, przykładowo warstwą23, do również gładkiego boku płytki wierzchniej, utworzonej przez warstwę IV. Zasuwę można przesuwać odpowiednio lekko; szorstkość 22 działająca hamująco nie występuje w tym obszarze połączenia warstw III-IV. Jeśli weźmie się pod uwagę opadające ustawienie worka filtrującego 1 kurz, również obciążenie działające poprzez leżącą na nim warstwę II nie ma negatywnego działania, ponieważ kolejna cecha polega na tym, że tylna strona zasuwy 30 jest znowu skierowana do gładkiego boku przebiegającej nad nią płytki podstawy, utworzonej przez warstwę II. Odnośne wygładzenie znowu oznaczone jest przez 23.

Zasuwa leży tutaj również wewnątrz warstwy III, która, co widać z fig. 25, tworzy część ramową. Wnętrze części ramowej tworzy opisaną wyżej prowadnicę 31, która odpowiada pod względem konturu zasuwie 30 i od której zależy skok zasuwy.

Jednak w przeciwieństwie do zasuwy opisanej w poprzednich wariantach albo przykładach wykonania, którajest przedłużona dalej jako praktycznie gładki element o kształcie języczka, zasuwa 30 pokazana w ostatnim wariancie (fig. 24 - 32) ma postać liścia lub łopatki, o tyle, że do końca zamykającego 33 włożonej zasuwy 30 jest dołączony wąski, porównywalny do ogonka, odcinekjako koniec uchwytowy 34. Wielkość powierzchni prowadzącej boków zmniejsza się poprzez wyraźne zwężenie końca uchwytowego 34.

Ogonek liścia ewentualnie końca uchwytowego 34 zwęża się w kierunku wolnego końca ogonka.

Zwężenie odpowiadające konturowi posiada także odcinek prowadnicy zasuwy 31 prowadzący ogonek albo koniec uchwytowy 34. Jednakowość konturów zachodzi w położeniu pod12

176 599 stawowym pokazanym na fig. 27. W kierunku położenia zamkniętego krawędzie odcinka prowadzącego i końca uchwytowego 34, które w przeciwnym razie dotykająsię wzajemnie, podnoszą się od siebie i w kierunku przeciwnym znowu zaczynają przylegać do siebie, co wynika z fig. 27. Unika się przez to przechyleń końca zamykającego 33, który poza tym jest tak ucięty, że zapewnia dobre prowadzenie zasuwy.

Odpowiednia zbieżność nie ogranicza się tylko do wspomnianej części, ale dotyczy także występu 36 do pociągania zasuwy. Ten ostatni wchodzi do okienka 35 płytki wierzchniej, a więc warstwy IV. Okienko ma postać wycięcia, odpowiadającego konturowi ogonka. Okienko zwęża się więc również w kierunku wolnego końca ogonka liścia. Występ 36 do pociągania zasuwy wchodzący do okienka 35 odpowiada przy tym, odnośnie swoich brzegów leżących w kierunku przesuwu, zwężeniu okienka 35. W położeniu otwartym zasuwy 30 widocznym na fig. 27, występ do pociągania zasuwy wypełnia swoim kształtem, znajdujący się tam, obszar końcowy okienka z trzech łączących się boków?. Z powodu zwężenia w trakcie zamykania podnoszą się również brzegi 50 otworu O z odpowiadających brzegów okienka 35 w celu wspomnianego zwiększenie łatwości przesuwu zasuwy 30.

Co się tyczy grubości, występ 36 do pociągania zasuwy może być wykonany z odcinka warstwy. Taki odcinek jest przyporządkowany gładkiemu bokowi zasuwy 30, również dochodząc na niego gładkim bokiem, tak że szorstkość 22 lub szorstki bok tego płata są zwrócone do zewnątrz. Zapobiega to ślizganiu się zasuwy 30 przy ręcznym jej przesuwaniu i daje tym samym użytkownikowi pewny chwyt, nie pokazanego, przyrządu otwierająco-zamykającego.

Płat klejący przytrzymujący występ do pociągania zasuwy jest oznaczony przez 51. Na tym samym, mianowicie gładkim boku znajduje się ponadto pasmo klejące 52, otaczające blisko brzegu część ramową i łączące warstwy III i IV, czyli część ramową i płytkę wierzchnią.

W podobny sposób w pasmo klejące 53 przy brzegu wyposażona jest także płytka podstawy, czyli warstwa II. Pokrywa ona swoją gładką powłoką 23 szorstkość 22 tylnej strony zasuwy 30, a także szorstką tylną stronę części ramowej, utworzonej przez warstwę III.

Jak pokazuje ponadto fig. 32, po stronie płytki przytrzymującej H zwróconej do wnętrza 15 worka 12 filtrującego kurz znajduje się jeszcze warstwa I. Pomiędzy nią a warstwą II leży element sprężysty F, który dociska klapkę zatrzymującą 13 dzięki zapasowi sprężystego rozciągnięcia 18 w kierunku położenia zamkniętego.

176 599

ΣΕ

CO

CU

176 599

JUa'- ns

176 599

TEIa-l

176 599

Ρ5 ι a

Οι s

£

S3 ’Τ co

LD co tn

CO

LT3

Wl

to m

in

176 599

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Worek filtrujący kurz do odkurzacza, z płytką przytrzymującą ze sztywnego materiału papierowego, korzystnie z tektury, z którą worek na kurz jest na przykład sklejony, z klapką zamykającą zwróconą do wnętrza worka na kurz, dołączoną przegubowo do płytki przytrzymującej, otwieraną sprężynowo, która w stanie zamknięcia zamyka otwór w płytce przytrzymującej, znamienny tym, że na klapkę zamykającą (13) założony jest element sprężysty (F) typu tasiemki, przy czym w stanie zamkniętym pomiędzy końcem tasiemki (E-E) i osiąprzegubową (14) klapki zamykającej, leżącą poza tasiemką, występuje odstęp (y), a oś przegubowa (15) jest zwrócona do wnętrza (15) worka na kurz (1).
2. Worek filtrujący według zastrz. 1, znamienny tym, że element sprężysty (F) jest umieszczony na, skierowanej na zewnątrz, pierwszej powierzchni górnej (13') klapki zamykającej (13).
3. Worek filtrujący według zastrz. 1, znamienny tym, że część elementu sprężystego (F) ma postać uszczelki brzegowej (D) klapki zamykającej (13).
4. Worek filtrujący według zastrz. 1, znamienny tym, że element sprężysty (F) ma postać poprzecznego względem powierzchmi górnej (13') całkowicie pokrywającego elementu warstwowego.
5. Worek filtrujący według zastrz. 1, znamienny tym, że do konturu klapki zamykającej (13) ma dopasowaną powierzchnię przylegania (19), znajduj ącą się na płytce przytrzymującej (H).

ó.Worek filtrujący według zastrz. 1, znamienny tym, że element sprężysty (F) jest elastycznym, zwłaszcza gumowym elastycznym, elementem tasiemkowym.
7. Worek filtrujący według zastrz. 6,znamienny tym, że element tasiemkowy, w położeniu zamkniętym klapki zamykającej (13), posiada naprężenie wstępne odpowiadające około 10% elastycznego zapasu rozciągnięcia.
8. Worek filtrujący według zastrz. 7, znamienny tym, że element tasiemkowy jest przełożony poprzecznie do kierunku rozciągania elementu sprężystego (F) dla uzyskania naprężenia wstępnego.
9. Worek filtrujący według zastrz. 5, znamienny tym, że element sprężysty (F) jest uchwycony pomiędzy dwiema warstwami (I, II) płytki przytrzymującej (H).
10. Worek filtrujący według zastrz. 5, znamienny tym, że element sprężysty (F) ma szerokość większą niż przypadająca na, tworzący zawias, obszar współdziałania pomiędzy klapką zamykającą (13) i płytką przytrzymującą (H).
11. Worek filtrujący według zastrz. 1, znamienny tym, że tekturowy materiał papierowy na powierzchni przylegania (19) klapki zamykającej ma większągładkość niż pozostała część.
12. Worek filtrujący według zastrz. 1, znamienny tym, że tekturowy materiał papierowy na powierzchni przylegania (19) klapki zamykającej jest obłożony warstwą o większej gładkości.
13. Worek filtrujący według zastrz. 11 albo 12, znamienny tym, że powierzchnia przylegania (19) jest nadrukowana.
14. Worek filtrujący według zastrz. 5, znamienny tym, że płytka przytrzymująca (H) po swojej zewnętrznej stronie (b) posiada w obszarze otworu (O) powierzchnię uszczelniającą (24) do przyłożenia skierowanej osiowo powierzchni przedniej króćca wlotowego (7) odkurzacza (3).
15. Worek filtrujący według zastrz. 14, znamienny tym, że otwór (O) jest wyposażony w zasuwę 30.
16. Worek filtrujący według zastrz. 14, znamienny tym, że otwór (O) znajduje się w, stanowiącej warstwę pośrednią(II), płytce pośredniej umieszczonej w płytce przytrzymującej (H) pomiędzy zasuwą (30) i klapką zamykającą (13).

176 599
17. Worek filtrujący według zastrz. 16, znamienny tym, że płytka przytrzymująca (H) posiada w obszarze swojej osi przegubowej (14) kant odchylający (43).
18. Worek filtrujący według zastrz. 16, znamienny tym, że zasuwa (30) ma gładki bok, zwłaszcza w postaci gładkiej warstwy (23) i przylega tym bokiem do również gładkiego boku płytki wierzchniej, zwłaszcza w postaci warstwy (IV), przy czym płytka przytrzymująca (H) jest ze sztywnego materiału papierowego, zwłaszcza z tektury, z którą worek na kurz (12) jest korzystnie sklejony, przy czym płytka przytrzymująca (H) jest złożona z płytki podstawowej w postaci warstwy (II), części ramowej nałożonej na płytkę podstawową w postaci warstwy (III), zasuwy (30) przesuwnej na płytce podstawowej (warstwa II) i w części ramowej (warstwa III) tworzącej prowadnice (31), jak również z płytki wierzchniej (warstwa IV), przy czym ponadto płytka wierzchnia (warstwa IV) ma okienko (3 5) do obsługi ręcznej końca uchwytowego (34) zasuwy (30).
19. Worek filtrujący według zastrz. 18, znamienny tym, że bok w postaci warstwy (23) płytki podstawowej w postaci warstwy (II) jest gładki.
20. Worek filtrujący według zastrz. 18, znamienny tym, że boczny koniec uchwytowy (34) zasuwy (30), skierowany do zewnątrz, ma uchwytowy występ (36).
21. Worek filtrujący według zastrz. 20. znamienny tym, że zasuwa (30) ma kontur w kształcie liścia.
22. Worek filtrujący według zastrz. 21, znamienny tym, że ogonek liścia zasuwy (30), stanowiący występ uchwytowy (34) zwęża się w kierunku swojego swobodnego końca, przytrzymującego występ (36) do pociągania zasuwy, przy czym odcinek prowadnicy (31) zasuwy, prowadzący ogonek odpowiada konturowi ogonka.,
23. Worek filtrujący według zastrz. 18, znamienny tym, że okienko (35) jest wykonane jako wycięcie odpowiadające konturowi ogonka.
24. Worek filtrujący według zastrz. 20, znamienny tym, że występ (36) do pociągania zasuwy wchodzący do okienka (35) swoimi brzegami (50) leżącymi w kierunku przesuwania odpowiada zwężeniu okienka (35).