PL173223B1 - Układ rakla - Google Patents

Abstract

1. Uklad rakla dla maszyny drukarskiej roto grawiurowej z belka raklowa usytuowana równolegle do osi obrotów cylindra formowego i ulozyskowanym na belce raklowej, przylegajacym do plaszcza cylindra formowego rakiem, znamienny tym, ze rakiel ma postac gietkiej tasmy raklowej (20), o dlugosci znacz- nie wiekszej od dlugosci osiowej cylindra formowego ( 1), przy czym w obszarze kazdego osiowego konca czolowego cylindra formowego (1) umieszczona jest, polaczona z urzadzeniem napedowym, nawijarka (28, 29) do przewijania tasmy raklowej ( 20). Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ rakla dla maszyny drukarskiej rotograwiurowej. Tradycyjny rakiel, który służy do zgarniania farby z cylindra formowego maszyny drukarskiej rotograwiurowej, jest zwykle wykonany w postaci stosunkowo sztywnej listwy metalowej, której długość jest nieco większa od osiowej długości cylindra formowego, do którego jest ona przyporządkowana. Taki rakiel jest sztywno zamocowany w litej belce raklowej, za pomocą której jest on tak ustawiony obok cylindra formowego, że przy użyciu urządzenia hydraulicznego lub pneumatycznego może być dociskany do powierzchni cylindra formowego, wzdłuż przebiegającej równolegle do osi obrotów tworzącej tego cylindra.

W celu uniknięcia, powodowanego naciskiem rakla na powierzchnię płaszcza cylindra formowego, przegrzewania, stosowane jest rozwiązanie polegające na tym, że cały układ rakla, to znaczy rakiel wraz z jego belką raklową i całym urządzeniem dociskowym, wprawia się w periodyczny ruch tam i z powrotem, przebiegający na długości kilku centymetrów w kierunku równoległym do osi cylindra formowego.

Takie znane układy rakla mają jednak cały szereg wad. Trwałość rakla, nawet przy całkowicie bezawaryjnym przebiegu procesu, jest ograniczona do około 500 000 do 700 000 obrotów cylindra formowego. Oznacza to, że wówczas, gdy ma być wytwarzany bardzo duży nakład drukowanego produktu, podczas drukowania rakle wszystkich zespołów drukujących muszą być wielokrotnie wymieniane. Wymaga to zatrzymywania maszyny drukarskiej rotograwiurowej na tak długi okres czasu, dopóki nie zostaną wymontowane wszystkie uszkodzone rakle i zastąpione nowymi. Powodowane tym przestoje maszyn powodują opóźnienie produkcji drukowanego nakładu i zwiększają koszty. Ponadto taka, obracająca się z dużą prędkością, rotacyjna maszyna drukarska nie może być nagle zatrzymana lub ze stanu bezruchu doprowadzona do pełnej liczby obrotów. Podczas zmniejszania i zwiększania prędkości obrotowej, przed i po wymianie rakla, powstaje duża ilość makulatury.

173 223

Przy znanych układach rakla dochodzi łatwo do uszkodzenia rakla przez grudkę farby lub innej cząstki stałej. Takie uszkodzenie staje się natychmiast dostrzegalne ze względu na wyżej wymienione ruchy rakla tam i z powrotem. Układ rakla dla maszyny drukarskiej rotograwiurowej z belką raklową usytuowaną równolegle do osi obrotów cylindra formowego i ułożyskowanym na belce raklowej, przylegającym do płaszcza cylindra formowego rakiem, charakteryzują się według wynalazku tym, że rakiel ma postać giętkiej taśmy raklowej, o długości znacznie większej od długości osiowej cylindra formowego, przy czym w obszarze każdego osiowego końca cylindra formowego umieszczona jest, połączona z urządzeniem napędowym, nawijarka do przewijania taśmy raklowej.

W wariancie wykonania układu rakla, taśma raklowa jest metalowa i jest umieszczona i prowadzona w szczelinie, rozciągającej się wzdłuż belki raklowej, przy czym powierzchnie prowadzące tej szczeliny są oszlifowane

Układ rakla może być wyposażony w urządzenie zapamiętujące z detektorem, do zapamiętywania wzdłużnego położenia uszkodzonych miejsc taśmy raklowej.

W odmianie wykonania, taśma raklowa jest ułożyskowana w belce raklowej stycznie do tworzącej cylindra formowego, leżącej, patrząc w kierunku obrotów, za wanną z farbą, co najwyżej na wysokości środkowego przekroju cylindra formowego, a zwłaszcza stycznie do tworzącej leżącej poniżej środkowego przekroju cylindra formowego.

W rozwiązaniu według wynalazku, rakiel mający postać giętkiej taśmy raklowej, umożliwia nawijanie jej na osie lub odwijanie z osi przebiegających prostopadle do kierunku wzdłużnego taśmy. Długość taśmy raklowej jest znacznie większa od długości osiowej cylindra formowego i taśma raklowa może być przesuwana w kierunku wzdłużnym podczas trwania operacji drukowania, przy czym jest ona odwijana z jednej nawijarki i nawijana na drugą nawijarkę, a następnie może być przewijana z powrotem z drugiej nawijarki na pierwszą.

Metalowa taśma raklowa dociera się automatycznie od strony czołowej przylegającej do cylindra formowego, do kształtu powierzchni płaszczowej cylindra, podczas pierwszego przewijania z jednej nawijarki na drugą. Dobre prowadzenie taśmy raklowej zapewniają oszlifowane powierzchnie szczeliny w belce raklowej, do których przylega i po których ślizga się taśma raklowa.

Układ rakla według wynalazku umożliwia zastosowanie co najmniej dwóch różnych prędkości przewijania taśmy raklowej, co jest istotne ze względu na to, że także w będącym przedmiotem wynalazku, układzie rakla nie można wykluczy ć uszkodzenia taśmy raklowej przez grudkę farby lub innej cząstki stałej, która zostanie przeciśnięta pomiędzy powierzchnią płaszcza cylindra formowego i taśmą raklową. Wtedy mechanizm napędowy, za pomocą którego przewija się taśmę raklową, może być przełączony z normalnej małej prędkości przesuwu na znacznie większą prędkość przesuwu, aby uszkodzone miejsca taśmy, po ich powstaniu, mogły być szybko usunięte z obszaru zetknięcia się ich z powierzchnią cylindra formowego.

Urządzenie pamięciowe z urządzeniem czujnikowym, w którym mogą być zapamiętywane pozycje występujących uszkodzonych miejsc taśmy raklowej, pozwala, podczas ponownego przewij ania taśmy raklowej, natychmiast przełączyć mechanizm napędowy na większą prędkość przesuwu, gdy takie uszkodzone miejsce wejdzie w obszar stykania się z powierzchnią cylindra formowego. W ten sposób można utrzymywać na bardzo niskim poziomie ilość powstającej makulatury.

Dzięki odpowiedniemu usytuowaniu belki raklowej można ponadto utrzymywać na bardzo niskim poziomie ilość farby drukarskiej, która krąży pomiędzy powierzchnią kąpieli farbiarskiej, wynurzającą się z powierzchni kąpieli farbiarskiej powierzchnią cylindra formowego, zgarniającą nadmiar farby drukarskiej taśmą raklową i odprowadzającą zgarniętą farbę do kąpieli farby drukarskiej powierzchnią kierującą. Ze względu na osiągnięte przez to zmniejszenie zawirowań farby i zredukowane możliwości powstawania mieszaniny farby z powietrzem, zostaje znacznie zmniejszona ilość rozpylonej farby, występującej w obszarze urządzenia raklowego i dochodzi do znacznie mniejszego zanieczyszczenia farbą zarówno całego układu raklajak ijego otoczenia, a zwłaszcza łożysk cylindra formowego i cylindra drukarskiego.

Szczególnie duże znaczenie ma przy tym to, że taśma raklowa według wynalazku jest znacznie dłuższa od cylindra formowego, któremu jest przyporządkowana. Można na przykład

173 223 zastosować taśmę raklową o długości 200 m, która najpierw jest nawinięta na jedną z obydwóch nawijarek i powoli przeciągnąć ją z odpowiednią prędkością w sposób ciągły wzdłuż cylindra formowego z równoczesnym wykonaniem stosowanego dotychczas ruchu tam i z powrotem, przy czym odwija się ją z wyżej wymienionej nawijarki i nawija na przeciwległą nawijarkę.

Gdy taśma raklowa zostanie całkowicie przewinięta, zanim będzie wydrukowany cały nakład, wówczas można zmienić kierunek jej ruchu na przeciwny i przewijać ją na poprzednią nawijarkę. Przy bardzo dużych nakładach ta zmiana kierunku może następować wielokrotnie. Ze względu na małą prędkość przesuwu taśmy raklowej, może ona być tak szybko zatrzymana i ponownie puszczona w ruch przy każdej z tych zmian kierunku, że nie nastąpi żadne dostrzegalne przerwanie ruchu względnego taśmy raklowej w stosunku do cylindra formowego. Dlatego też nie jest potrzebne, aby w celu wykonania takiej zmiany kierunku ruchu zmniejszyć prędkość drukowania lub całkiem zatrzymywać maszynę drukarską.

Ponieważ każdy odcinek taśmy raklowej tylko przez stosunkowo krótki okres czasu przylega do cylindra formowego, ścieranie się taśmy jest bardzo zmniejszone. Stosując więc taśmę raklową według wynalazku można drukować nawet nakłady do dziesięciu lub dwunastu milionów, bez konieczności zatrzymywania w międzyczasie maszyny drukarskiej rotograwiurowej, w celu wymiany rakla. W ten sposób zostają znacznie zmniejszone zarówno czasy postojów jak i ilość powstającej makulatury.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia część zespołu drukującego maszyny drukarskiej rotograwiurowej, na której jest umieszczony układ rakla według wynalazku, w schematycznym widoku perspektywicznym, a fig. 2 - układ z fig. 1 w przekroju wzdłuż linii Π-Π.

Na obydwóch figurach jest przedstawiony cylinder formowy 1 maszyny drukarskiej rotograwiurowej, do którego jest dociskana, za pomocą presera 4, przeznaczona do zadrukowania taśma papierowa 3. W celu nadania dobiegającej pionowo do strefy drukowania taśmie papierowej 3 kierunku poziomego, a po przebiegnięciu strefy drukowania ponownie kierunku pionowego, zastosowane są dwa wałki kierujące 6, 7.

Należy wyraźnie zwrócić uwagę na to, że układ rakla według wynalazku jest niezależny od tego specjalnego sposobu prowadzenia taśmy papierowej i może być stosowany np. także wtedy, gdy taśma papierowa 3 przebiega prostoliniowo w pionie lub w poziomie przez strefy drukowania kilku, następujących jeden po drugim zespołów drukujących.

Jak można zauważyć, zwłaszcza na fig. 2, cylinder formowy 1 zanurza się dolną częścią powierzchni płaszczowej' w znajdującej się wannie z farbą 8 farbie drukarskiej 10, która za pomocą walca farbowego 12 z płaszczem wykonanym np. z pluszu, jest wciskana w zagłębienia cylindra formowego.

Wanna z farbą 8 jest przeznaczona w kierunku pionowym, za pomocą zaznaczonego schematycznie urządzenia podnoszącego 14 z napędem pneumatycznym lub hydraulicznym. Może ona być więc w prosty sposób opuszczana, gdy ma być wymieniony cylinder formowy zespołu drukującego, który w tym celu musi być usunięty z zespołu drukującego w kierunku poziomym, wskazanym przez strzałkę F. Ponadto, w jednym zespole drukującym mogą być stosowane cylindry formowe o różnych średnicach, tak że jest potrzebne takie ustawienie wysokości wanny farbowej 8 w zależności od promienia R każdorazowo stosowanego cylindra farbowego 1, aby był on zawsze zanurzony w podany sposób swoją powierzchnią płaszczową w farbie drukarskiej 10 i stykał się powierzchnią płaszczową z poruszającym się wraz z wanną z farbą 8 walcem farbowym 12.

Za pomocą, rozciągającej się w kierunku wzdłużnym wanny z farbą 8, rury 16 farba drukarska może być w sposób ciągły doprowadzana, w ilości równej zużyciu jej w procesie drukowania.

W celu umożliwienia zgarniania nadmiaru farby przywartej do części powierzchni cylindra formowego 1, która po zetknięciu się z walcem farbowym 12 opuszcza wannę z farbą 8, w wyniku odbywającego się w kierunku strzałki R obrotu cylindra formowego, jest przewidziany, umieszczony w kierunku obrotów za wanną, układ 18 rakla, który służy do tego, aby rakiel, wykonany w danym przypadku z cienkiej taśmy metalowej 20, tak dociskać wzdłuż tworzącej, równoległej

173 223 do osi obrotów cylindra formowego 1, aby taśma raklowa 20, swoją zeszlifowaną krawędzią 22 zwróconą ku cylindrowi formowemu 1, przylegała do niego.

J 1 - ________— y —^^tn λ -· £t iv O 1 O w π Ir-ł r» łnrłlnbnnln, łz Λ f n > γΊ/\ r^n-K^ Ά n jaik można, wy WlliUSKuWlC, zwiasz,cz,<iz. ng. z,, UMau io laioiajt-ai law uoιαηιυιη w nujsuun.u do cylindra formowego 1, że linia zetknięcia się krawędzi 22 taśmy raklowej z powierzchnią płaszcza cylindra formowego 1 leży poniżej poziomego maksymalnego przekroju cylindra formowego 1. W ten sposób można zmniejszyć ilość, a dzięki temu także ciśnienie spiętrzenia (nie pokazanej farby), która ze względu na ruch obrotowy cylindra formowego 1 i działanie zgarniające taśmy raklowej 20 gromadzi się pod rakiem i usiłuje odsunąć go od powierzchni płaszcza cylindra formowego 1.

Taśma raklowa 20 jest umieszczona w szczelinie 24 belki raklowej 25, której szerokość jest nieznacznie większa od grubości taśmy raklowej 20. Ze względu na wyrazistość, zarówno szerokość szczeliny 24 jak i grubość taśmy raklowej 20 są pokazane na fig. 2 w powiększeniu, w stosunku do pozostałych części. Ciśnienie spiętrzenia zebranej farby i tarcie o cylinder formowy 1 powoduje, że taśma raklowa 20 trochę odchyla się w szczelinie 24, tak że, w zwróconej ku cylindrowi formowemu 1 przedniej części, przylega swoją górną stroną, a w odwróconej od cylindra formowego 1 tylnej części swoją dolną stroną, do odpowiedniej ścianki szczeliny. Obydwie ścianki szczeliny są oszlifowane, tak że taśma raklowa 20 może się przesuwać po ściankach szczeliny w kierunku podłużnym, bez potrzeby stosowania nadmiernie dużej siły. Do wykonywania tego ruchu posuwistego służą pokazane na fig. 1 nawijarki 28, 29, które są wprawiane w ruch obrotowy przez, nie przedstawione, mechanizmy napędowe w taki sposób, że jedna z nich nawija taśmę raklową w takim stopniu, w jakim jest ona odwijana z drugiej nawijarki. Podwójnymi strzałkami S jest przy tym zaznaczone, że kierunek tego ruchu przewijającego, a tym samym także i kierunek ruchu wzdłużnego taśmy raklowej 20 może być zmieniany na przeciwny.

W celu zapewnienia dokładnego wprowadzania lub wyprowadzania taśmy raklowej do lub ze szczeliny podłużnej 24, mimo zmieniającej się średnicy zwoju taśmy, znajdującego się na obydwóch nawijarkach 28, 29, między każdą z obydwóch nawijarek 28,29, a belką raklową 25 znajduje się, składający się z dwóch obracalnych rolek, układ prowadzący 30, 31. Rolki tego układu prowadzącego mogą biec swobodnie wraz z taśmą raklową 20, lub mogą służyć do napędzania taśmy raklowej 20, gdy w celu wykonywaniajednostajnego ruchu taśmy raklowej 20. w kierunku podłużnym, są obracane ze stałą prędkością obrotową. Urządzenie prowadzące, ku któremu porusza się taśma raklowa, może być przy tym napędzane trochę prędzej, niż drugie urządzenie prowadzące, aby utrzymywać pewien stan naprężenia podłużnego taśmy raklowej 20. W ten sposób nawijarki 28, 29 zostają odciążone od wywierania działania ciągnącego na taśmę raklową 20. Nawijarka nawijająca taśmę raklową musi być napędzana tylko z taką prędkością chwilową, aby nie były nawijane za luźne zwoje taśmy.

Wymiary każdej z dwóch nawijarek 28, 29 są tak dobrane, że mogą one przyjąć taśmę raklową 20 o długości znacznie większej od osiowej długości cylindra formowego 1, np. taśmę o długości 200 m. Ponieważ podczas regularnej eksploatacji taśma raklowa jest przesuwana w kierunku podłużnym z małą prędkością, rzędu od kilku milimetrów do kilku centymetrów na sekundę, więc mogą być osiągane czasookresy rzędu od trzech do dziesięciu godzin, aż do całkowitego przewinięcia taśmy raklowej z jednej nawijarki na drugą. Podczas długotrwałej pracy maszyny drukarskiej kierunek nawijania może być odwrócony bez dostrzegalnego przerwania ruchu taśmy raklowej i taśma może być ponownie nawijana z prędkością tego samego rzędu. Dzięki temu, nie jestjuż wymagane, nawet przy bardzo dużych nakładach, zatrzymywanie maszyny drukarskiej, tylko dlatego, że musi być wymieniony rakiel.

Gdy taśma raklowa zostanie uszkodzona przez znajdującą się w farbie drukarskiej grudkę farby lub jakąś inną stałą cząstkę, wówczas mechanizm napędowy zostaje przełączony na krótki czas na większą prędkość, aby uszkodzone miejsce szybko usunąć z obszaru zetknięcia się z cylindrem formowym. Gdy to nastąpi, wówczas ponownie następuje przewijanie taśmy z dotychczasową małą prędkością. Za pomocą, nie pokazanego, urządzenia zapamiętującego z detektorem wzdłużnego położenia uszkodzonych miejsc taśmy raklowej 20 można ustalać położenia uszkodzonych miejsc tej taśmy raklowej 20. Dane o tych położeniach mogą być gromadzone w pamięci, która zawsze wówczas, gdy po dokonaniu zmiany kierunku ruchu taśmy

173 223 raklowej uszkodzone miejsce wchodzi do obszaru zetknięcia się z cylindrem formowym 1, dba o to, aby silnie zwiększyć szybkość przewijania taśmy, w celu możliwie szybkiego przemieszczania uszkodzonego miejsca wzdłuż cylindra formowego i w ten sposób uuzymy wać na niskim poziomie ilość powstającej makulatury.

Jak wynika ponadto z rysunku, belka raklowa 25 jest połączona za pomocą dwóch, umocowanych przegubowo na jej końcach, czołowych ramion podporowych 32, 33, z umocowanym obrotowo, umieszczonym równolegle do osi obrotów cylindra formowego 1, wałem 35, do którego są przymocowane nieobrotowo odwrócone od belki raklowej 25 końce ramion podporowych 32, 33. Dzięki temu belka raklowa 25 razem z nawijarkami 28, 29 i prowadzoną przez nią taśmę raklową 20 może być odchylana od cylindra formowego 1, lub tak dosuwana do cylindra formowego 1, że taśma raklowa 20 jest dociśnięta z wymaganą siłą do jej powierzchni płaszczowej. Do przeprowadzania tych ruchów odchylających i napędzających są przewidziane dwa układy cylindrów pneumatycznych lub hydraulicznych, których tłoczyska 39, 40 są tak połączone przegubowo z odwróconą od cylindra formowego 1 stroną belki raklowej 25 i oddalone od siebie w kierunku podłużnym, że działanie siły układów 37, 38 cylindrów jest skierowane prostopadle do kierunku podłużnego belki raklowej 25.

173 223

Fig. 2

173 223

Departament Wydawnictw UP R? Nakład 90 egz Cena 2,00 zł

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Układ rakla dla maszyny drukarskiej rotograwiurowej z belką raklową usytuowaną równolegle do osi obrotów cylindra formowego i ułożyskowanym na belce raklowej, przylegającym do płaszcza cylindra formowego rakiem, znamienny tym, że rakiel ma postać giętkiej taśmy raklowej (20), o długości znacznie większej od długości osiowej cylindra formowego (1), przy czym w obszarze każdego osiowego końca czołowego cylindra formowego (1) umieszczona jest, połączona z urządzeniem napędowym, nawijarka (28,29) do przewijania taśmy raklowej (20).
2. 2. Układ rakla według zastrz. 1, znamienny tym, że taśma raklowa (20) jest metalowa.
3. 3. Układ rakla według zastrz. 1, znamienny tym, że taśma raklowa (20) jest umieszczona (20) iest umieszczona i nrowadzona w szczelinie (24) rozciagaiacei się wzdłuż belki raklowej (25), przy czym powierzchnie prowadzące szczeliny (24) są oszlifowane.
4. 4. Układ rakla według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że jest wyposażony w urządzenie zapamiętujące z detektorem wzdłużnego położenia uszkodzonych miejsc taśmy raklowej (20).
5. 5. Układ rakla według zastrz. 3, znamienny tym, że taśma raklowa (20) jest zamocowana w belce raklowej (25), stycznie do cylindra formowego (1), wzdłuż tworzącej, patrząc w kierunku obrotów, przebiegającej za wanną z farbą (8), co najwyżej na wysokości środkowego przekroju cylindra formowego (1).
6. 6. Układ rakla według zastrz. 5, znamienny tym, że tworząca wzdłuż której taśma raklowa (20) przylega do cylindra formowego (1), leży poniżej środkowego przekroju cylindra formowego (1).