PL167120B1

PL167120B1 - Urzadzenie zamykajaco-zabezpieczajace PL

Info

Publication number: PL167120B1
Application number: PL91294040A
Authority: PL
Inventors: Peter Masloff
Original assignee: Pipelife Rohrsysteme Gmbh
Priority date: 1990-07-06
Filing date: 1991-07-03
Publication date: 1995-07-31
Also published as: SI9111169A; US5293898A; SK279560B6; PT98233A; DE59108400D1; ATE145974T1; ES2033612T3; JPH05501295A; SI9111169B; HUT61086A; PT98233B; DK0491027T3; CS205391A3; HRP940720A2; EP0491027B1; WO1992001184A1; HRP940720B1; HU9200778D0; CA2065384A1; YU116991A

Abstract

1 . Urzadzenie zamykajaco-zabezpieczajace do gazociagów, z zawieradlem wprowadzanym w gniaz- do zawieradlowe, umieszczone w korpusie majacym korzystnie ksztalt rury, przy czym zawieradlo ma po- stac zawieradla talerzowego i jest osadzone w korpu- sie rurowym poosiowo przesuwnie w lozyskach slizgowych w kierunku przeciwnym do kierunku od dzialywania sprezyny, zas powierzchnia poprzeczne go przekroju talerza zawieradlowego jest uformowana jako mniejsza od swiatla rurowego korpusu, przy czym talerz zawieradlowy jest utrzymywany w pew nej odleglosci od sciany wewnetrznej rurowego kor pusu, a ponadto przylacze do doprowadzania gazu jest umieszczone po tej stronie talerza zawieradlowego, która jest przeciwlegla do strony, po której znajduje sie sprezyna, znamienne tym, ze powierzchnia prze kroju poprzecznego obszaru graniczacego z talerzem zawieradlowym (7) zwieksza sie w kierunku przeciw nym do przylacza doprowadzeniowego (2 0) gazu, ko rzystnie w sposób ciagly. FIG. 1 FIG. 1 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie zamykająco-zabezpieczające do gazociągów, z zawieradłem wprowadzanym w gniazdo zawieradłowe, umieszczone w korpusie mającym korzystnie kształt rury, przy czym zawieradło ma postać zawieradła talerzowego i jest osadzone w korpusie rurowym poosiowo przesuwnie w łożyskach ślizgowych w kierunku przeciwnym do kierunku oddziaływania sprężyny, zaś powierzchnia poprzecznego przekroju talerza zawieradłowego jest uformowana jako mniejsza od światła rurowego korpusu, przy czym talerz zawieradłowy jest utrzymywany w pewnej odległości od ściany wewnętrznej rurowego-korpusu, a ponadto przyłącze do doprowadzania gazu jest umieszczone po tej stronie talerza zawieradłowego, która jest przeciwległa do strony, po której znajduje się sprężyna. W przypadku instalacji wodociągowych stały się już znane urządzenia, które będąc sytuowane pomiędzy czerpalnym zaworem kurkowym a przyłączanym za pomocą węża odbiornikiem, winny zapewniać to, że przy pęknięciu takiego węża zostaje wstrzymany nadmierny wypływ wody. Wodne zawory odcinające tego rodzaju reagują na to, że w wypadku pęknięcia węża szybko spada ciśnienie, a jednocześnie ilość pobieranej wody staje się większa aniżeli zazwyczaj. Zostaje przez to zapewnione to, o co troszczy się zawór bezpieczeństwa, że przy nagłym spadku ciśnienia wypływa tylko określona, maksymalnajej ilość. Dzięki urządzeniom tego rodzaju jest możliwe, przykładowo, zabezpieczenie sprzętu domowego, na przykład pralek, maszyn do mycia naczyń i podobnych im, które są zazwyczaj dołączane tylko do elastycznych węży. W wypadku sieci gazowej dochodzi często do jej niezamierzonego uszkodzenia podczas prac drogowych na ulicach, lub też podczas prac budowlanych, prowadzonych wewnątrz budynków. W takich wypadkach może dochodzić do nieprzewidzianego ulatniania się gazu i powstawania niebezpieczeństwa eksplozji. Również w sieciach gazowych wys^^j^ują odbiorniki, jak na przykład przyłączone do nich urządzenia grzewcze, które winny pobierać z nich gaz do palników aż do chwili osiągnięcia zadanej temperatury. Kontrolowanie tego rodzaju przewodów gazowych za pomocą gazomierza nie prowadzi do zamierzonego celu o tyle, że urządzenia grzewcze, w zależności od temperatury zewnętrznej, przy niższych temperaturach muszą być zasilane gazem przez dłuższy okres czasu, a przez to muszą być w efekcie zasilone większą jego ilością, aniżeli przy wyższych temperaturach zewnętrznych. Ale i tutaj, w wypadku przerwania ewentualnie zniszczenia gazociągu, występuje po stronie odbiornika spadek ciśnienia.

Urządzenie wymienionego na wstępie rodzaju znane jest z niemieckiego opisu patentowego nr DE-PS 26 03 408. W tym znanym rozwiązaniu zmierza się do takiego ukształtowania zaworu zabezpieczającego, żeby zajmował możliwie jak najmniej miejsca i żeby tłumił ruch zamykającego zawieradła w otworze korpusu ze względu na szybko zmieniające się stosunki ciśnień w przewodzie.

Znany też jest z niemieckiego opisu patentowego nr DE-OS 3518430 zawór przelotowy do automatycznego zamykania w przypadku wypływu gazu, przy czym trzonek zawieradła jest tu uruchamiany elektromagnesem.

Z amerykańskiego opisu patentowego nr 3 583 435 jest znany defektor przecieków dla systemów fluidalnych, przy czym przy wystąpieniu przecieku w kontrolowanym przewodzie, w którym jest wbudowany defektor, następuje przesunięcie trzonka zawieradła i przeciek jest

167 120 wykryty przez odpowiedni wskaźnik, jak na przykład wystąpienie pęcherzyków powietrza w zapasie cieczy.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia zamykająco-zabezpieczającego do gazociągów, wspomnianego na wstępie rodzaju, umożliwiającego rozpoznawanie występujących w tych gazociągach uszkodzeń, nie powodującego jednak przedwczesnego odcinania przewodów gazowych, kiedy odbiornik przez dłuższy czas wymaga ilości gazu, odpowiadającej jego mocy. Zabezpieczające urządzenie zamykające według wynalazku winno się nadawać w szczególności do zabezpieczania domów wielorodzinnych, w których gaz jest pobierany z sieci gazowej przez większą liczbę odbiorników w nieregularnie rozłożonych odstępach czasu.

Cel jaki został postawiony przed wynalazkiem został osiągnięty dzięki temu, że w wymienionym na wstępie urządzeniu zamykająco-zabezpieczającym powierzchnia przekroju poprzecznego obszaru graniczącego z talerzem zawieradłowym zwiększa się w kierunku przeciwnym do przyłącza doprowadzającego gazu, korzystnie w sposób ciągły. Ponieważ zawór talerzowy jest osadzony przesuwnie w kierunku przeciwnym do kierunku oddziaływania sprężyny, przy odpowiednim ustawieniu jej naciągu ewentualnie siły jej oddziaływania określona zostaje wstępnie różnica ciśnień, charakterystyczna dla uszkodzeń w dołączonym dalej systemie przewodów rurowych. Skoro tylko ciśnienie w tym systemie przewodów spadnie krótkotrwale poniżej wartości granicznej, zabezpieczające urządzenie zamykające według wynalazku zamyka się, a ponieważ występują w nim jedynie części mechaniczne, więc pozostaje ono zdolne do działania również w wypadku katas^^<^^ żywiołowych, jak na przykład w wypadku trzęsienia ziemi.

Dzięki konstrukcji urządzenia według wynalazku zmniejsza się oddziaływanie spadku ciśnienia, który to spadek występuje w sposób wymuszony przez minimalne wymiary trzonka zawieradła oraz jego osadzenia w kierunku przepływu przez wywołane działanie dławiące. Za pomocą urządzenia według wynalazku jest możliwe według miejsca dławienia określonego przez gniazdo zawieradłowe sprowadzenie ciśnienia prawie do jego pierwotnego poziomu, tak, że strata ciśnienia spowodowana przez dławik może być szczególnie mała. Następnie można przy tym w kombinacji z korzystnym działaniem polegającym na utworzeniu łożyska ślizgowego przez wsporniki biegnące w osiowym kierunku również utrzymać w największym stopniu przepływ laminarny, przez co eliminuje się uszkodzenie urządzenia zamykająco-zabezpieczającego przez turbulencje w przyłączu do gniazda zawieradłowego. Ukształtowania można tutaj dokonać korzystnie w taki sposób, że tworzące rozszerzającego się stożkowo obszaru wytyczają z osią korpusu kąt β wynoszący od 3° do 10°, korzystnie 5°.

Minimalna prędkość, wymagana do uniknięcia turbulencji, musi być przy tym osiągana zasadniczo tylko na krótkim odcinku w bezpośrednim sąsiedztwie powierzchni osadzenia, a uformowanie według korzystnej formy wykonaniajest takie, że dla utrzymania możliwie małego spadku ciśnienia, powstającego w miejscu dławienia, przy powierzchniach osadzenia talerza zaworu, po stronie przeciwnej niż przyłącze doprowadzeniowe gazu, przylega do niego odsądzenie, określające rozszerzający się, w szczególności stożkowo, poprzeczny przekrój kanału przepływu stramienia gazu. Systemy alternatywne, wymagające zdalnie sterowanych zaworów, uruchamianych przykładowo w zależności od sygnałów detektora gazu, są uzależnione od funkcjonowania układu połączeń elektrycznych, i stają się z reguły nie do użytku, najpóźniej wówczas, kiedy ulegną równocześnie zniszczeniu połączenia elektryczne lub przerwany zostanie dopływ prądu. Konstrukcja według wynalazku odznacza się natomiast tym, że pozostaje, jako niezależna, zdolna do działania również w wypadku katastrof. Urządzenie zamykaj ąco-zabezpieczające według wynalazku może przy tym występować bezpośrednio w obrębie odgałęzienia odprowadzenia domowego od sieci głównej i/lub we wszystkich ciągach rurowych, w punktach ich odgałęzienia od sieci głównej, tak że ewentualny wypływ gazu zostaje ograniczony do minimum.

Dla niezawodnego działania zaworu bezpieczeństwa tego rodzaju, reagującego tylko na różnicę ciśnień w rurociągu przed i za zaworem, jest przy tym wymagane zachowanie w obrębie jego talerza minimalnego odstępu od korpusu, określającego powierzchnię poprzecznego przekroju kanału przepływu gazu. Następujące potem elementy osadzenia muszą być tak usytuowane, żeby w obrębie zaworu bezpieczeństwa, za jego gniazdem, nie występowało żadne, mające

167 120 istotne znaczenie dławienie, co zapewnia szybkie zadziałanie zaworu w wypadku niedopuszczalnego spadku ciśnienia. Dzięki temu, że zawieradło talerzowe zamyka zawór w kierunku przeciwnym do kierunku oddziaływania sprężyny, a przyłącze doprowadzeniowe gazu znajduje się względem talerza zawieradłowego po tej jego stronie, która jest przeciwna tej, po której znajduje się sprężyna, po wystąpieniu niedopuszczalnego spadku ciśnienia i zamknięciu się zawieradła, jego talerz daje się ustawić ponownie w położeniu roboczym przez przywrócenie przeciwciśnienia w sieci odbiorczej, tak że do ponownego włączenia do eksploatacji nie są potrzebne w sieci rurociągów żadne dodatkowe elementy izolujące. Stąd też zawór może zostać usytuowany również w miejscu względnie niedostępnym, przykładowo bezpośrednio w przyłączu domowym przy głównym przewodzie gazowym. Użycie urządzenia według wynalazku może być przy tym wprowadzone, ze względu najego charakterystykę zadziałania pod wpływem odpowiedniej różnicy ciśnień, w sieciach rurociągów z regulowanym i nieregulowanym ciśnieniem wstępnym.

Według korzystnego uformowania urządzenia zamykająco-zabezpieczającego według wynalazku, trzonek zawieradłowy jest osadzony przesuwnie poosiowo w łożyskach ślizgowych. Tego rodzaju łożyska ślizgowe mogą być uformowane jako niewymagające nadzoru, tak że urządzenie to może pozostawać przez długie okresy czasu bez nadzoru, w niedostępnych miejscach. Sprężynajest tutaj w prosty sposób ukształtowanajako sprężyna śrubowa i nasadzona koncentrycznie na trzonek zawieradłowy, przy czym uformowanie to jest korzystne przez to, że trzonek zawieradłowy ma w pobliżu gniazda zaworu talerzyk sprężyny, w szczególności odsądzenie, i że przeciwległy względem talerzyka sprężyny wolny koniec sprężyny śrubowej jest wsparty o łożysko ślizgowe trzonka zawieradłowego. W ten sposób zapewnione jest niezawodne poosiowe prowadzenie tego trzonka, a przez to dokładne określenie poprzecznego przekroju kanału swobodnego przepływu wokół obwodu talerza zawieradłowego przy zaworze w położeniu otwartym.

Ażeby w żaden sposób nie wpływać niekorzystnie na czułość, jest wskazane zabieganie o to, żeby w przyłączu przy gnieździe zawieradłowym, we wnętrzu zabezpieczającego urządzenia zamykającego, nie było możliwe dalsze dławienie, do czego korzystne jest przyjęcie takiej konstrukcji, że łożysko lub łożyska ślizgowe jest (są) osadzone w mających dziurki tarczach albo na biegnących promieniowo, związanych z korpusem, wspornikach. Analogiczne rozważania obowiązują w odniesieniu do gniazda zawieradłowego, przy czym tutaj korzystna jest konstrukcja, według której gniazdo to jest uformowane w postaci pierścieniowego krążka z zasadniczo stożkowymi powierzchniami osadzenia i że z pierścieniowym krążkiem jest związane centralne łożysko ślizgowe trzonka zawieradłowego z zapewnieniem kanału przepływu gazu.

Dla uzyskania pewnego szczelnego przylegania talerza zawieradłowego do gniazda zaworu konstrukcja może być przede wszystkim taka, że gniazdo zawieradłowe i/albo współdziałająca z nim powierzchnia osadzenia talerza zawieradłowego ma zakrzywione tworzące.

Ażeby można było zawsze dokładnie dopasować maksymalnie dopuszczalną różnicę ciśnień do rodzaju, struktury i liczby odbiorników jest korzystna taka konstrukcja, że siła oddziaływania sprężyny i/lub skok zaworu dają się nastawiać

Według korzystnej formy wykonania wprowadzona została taka konstrukcja, że sprężyna, dociskająca talerz zawieradłowy, jest uformowana z progresywną charakterystyką działania. Dzięki takiemu uformowaniu sprężyny może być dobierana taka czułość zadziałania, że przy przekroczeniu różnicy ciśnień wskazującej na uszkodzenie, na pierwszym odcinku ugięcia sprężyny dochodzi do względnie szybkiego ruchu zamykającego, przez co poprzeczny przekrój kanału przepływu w obrębie talerza zawieradłowego zostaje zmniejszony a różnica ciśnień zostaje szybko zwiększona jeszcze bardziej tak dalece, że dochodzi do pojawienia się w urządzeniu według wynalazku pewnego ruchu zamykającego.

Ażeby utrzymać możliwie małe turbulencje strumienia gazu w obrębie urządzenia zamykająco-zabezpieczającego, a zwłaszcza w obrębie talerza zawieradłowego, wprowadzona została jako uprzywilejowana taka konstrukcja, że powierzchnia czołowa talerza zawieradłowego, zwrócona w stronę przeciwną względem sprężyny, ma powierzchnie kierujące, zwłaszcza powierzchnie kierujące zakrzywione wypukło. Dzięki powierzchniom kierującym tego rodzaju, przykładowo w kształcie kołpaka, odpowiadającego dziobowi samolotu, również w obrębie

167 120 talerza zawieradłowego podtrzymany zostaje w najwyższym stopniu laminarny przepływ i w najwyższym możliwie stopniu wykluczone zostają wywołane turbulencjami oddziaływania ssące, które z jednej strony mogą prowadzić do niestabilnego położenia wspomnianego talerza, a z drugiej strony mogą wpływać na różnicę ciśnień, wyzwalającą zabezpieczające urządzenie zamykające. Obok tego tak dalece korzystnego, z punktu widzenia przepływu, ukształtowania wspomnianej powierzchni czołowej talerza zaworu, w celu dalszego usprawnienia właściwości charakteryzujących przepływ, zwłaszcza dla uniknięcia turbulencji w obrębie tego talerza, została przyjęta w szczególności taka konstrukcja, że sąsiadujące z gniazdem zaworu osadzenie trzonka jest nasadzone bezpośrednio przy powierzchniach osadzenia talerza, a jego wielkość maleje płynnie do wielkości średnicy tego trzonka.

Dla pewnego działania gazomierzy oraz na gruncie znajomości faktu, że absolutna szczelnośćjest właściwie nieosiągalna, przewidziane zostało w odnośnych przepisach, że pewien przeciek gazu, wynoszący przykładowo około 301/godz, będzie w odbiornikach gazu tolerowany· , . .

Jak wywiedziono wyżej, po wyzwoleniu zabezpieczającego urządzenia zamykającego według wynalazku w związku z uszkodzeniem przewodu, ewentualnie nadmiernym wypływem gazu w wadliwym odbiorniku, po reperacji odpowiedniego przewodu, zawieradło talerzowe zostaje otworzone wskutek tego, że po stronie odbiornika odbudowany zostaje nacisk przewyższający ciśnienie w sieci, przez co talerz zaworu unosi się z gniazda i droga przepływu, a przez to i rurociąg, zostają ponownie otworzone. Tego rodzaju otwieranie w wyniku pojawienia się po stronie odbiornika odbudowanego ciśnienia jest przy tym na ogół związane z odpowiednim sprawdzaniem kontrolnym sieci gazowej przez użytkownika i w związku z tym trwa przeważnie długo. W wypadku błędnego zapoczątkowania otwierania się zawieradła, w wyniku czego wyzwolone zostałoby urządzenie zamykająco-zabezpieczające, a przez to zostały odłączony od sieci odbiornik, może być wprowadzone, z uwzględnieniem dopuszczalnego przecieku, takie korzystne uformowanie, że talerz zawieradłowy ma przewiercenie drenażowe dla gazu i/lub powierzchnia osadzeniajest wciskana nieszczelnie w gniazdo zawieradłowe, przy czym przeciek jest utrzymywany na poziomie niższym od 30 l/godz. W tym wypadku, przez przewiercenie drenażowe dla gazu ewentualnie w wyniku nieszczelnego przylegania talerza zawieradłowego ' do gniazda dojdzie w przeciągu krótkiego czasu po zamknięciu sieci odbioru do odpowiedniej odbudowy ciśnienia po stronie odbiornika, tak że w obrębie tego talerza dojdzie do wyrównania ciśnień i zawieradło zostanie ponownie otworzone pod wpływem działania sprężyny. Przewidziana w odpowiednich przepisach bezpieczeństwa wielkość przecieku leży przy tym daleko poniżej tej ilości gazu, która wypływałaby w rzeczywistości przy uszkodzeniu przewodu ewentualnie odbiornika, tak że przy samoczynnym otwieraniu się urządzenia zamykaj ąco-zabezpieczającego według wynalazku na skutek zachodzącego przecieku, szczelność sieci po stronie odbiornika jest w każdym przypadku założeniem.

Ażeby również przy stosunkowo niewielkich ciśnieniach różnicowych, zwłaszcza przy dużej liczbie kolejnych odbiorników, zapewnić precyzyjną charakterystykę zadziałania i pewne zamykania się urządzenia zamykająco-zabezpieczającego, pojawiło się szereg warunków ograniczających o zasadniczym znaczeniu. Rozprowadzany w sieciach gazowych palny gaz, może, zwłaszcza w rurociągach, w których znaczny udział mają odcinki starsze, wieść ze sobą szereg cząstek stałych, zwłaszcza rdzy. Tego rodzaju cząstki stałe stają się zazwyczaj zauważalne przez przedwczesne zatykanie się dysz w palnikach. Osadzanie się tego rodzaju cząstek stałych w obrębie osadzenia trzonka zawieradłowego może jednak prowadzić do wzrostu tarcia w tym łożysku a nawet do zatarcia się trzonka, w wyniku czego funkcjonowanie urządzenia przez dłuższy okres czasu nie mogłoby być zapewnione. Dla uniemożliwienia tego rodzaju osadzania się substancji stałych w obrębie łożyska trzonka zawieradłowego, wprowadzone zostało takie korzystne uformowanie, że trzonek posiada przebiegające wzdłuż niego żeberka lub rowki. Łożysko ślizgowe trzonka jest również alternatywnie usprawnione w ten sposób, że jest lub są one ukształtowane przez, korzystnie trzy, promieniowe wsporniki, ciągnące się poosiowo wzdłuż tego trzonka. Wprowadzona do łożyskowania powierzchnia ulega w obydwóch przypadkach zmniejszeniu a obok powierzchni łożysk pozostaje przestrzeń, w której zanieczyszczenia ulegają przemieszczeniu.

167 120

Przez ukształtowanie zawieradła i konstrukcję jego gniazda, a również przez nadanie minimalnych wymiarów trzonkowi zawieradłowemu jak również jego osadzeniu, pojawia się w sposób naturalny działanie dławiące w kierunku przepływu, które jest przyczyną powstawania spadku ciśnienia za gniazdem zawieradłowym. Dla zminimalizowania oddziaływania tego rodzaju spadku ciśnienia na pewność zadziałania urządzenia, korzystne jest takie jego ukształtowanie, że powierzchnia poprzecznego przekroju obszaru, graniczącego z talerzem zawieradłowym i ciągnącego się w kierunku przeciwnym względem przyłącza doprowadzeniowego gazu, wzrasta, zwłaszcza w sposób ciągły, przy czym szczególnie tworzące rozszerzającego się stożkowo obszaru tworzą z osią kąt od 3° do 10°, korzystnie 5°. W ten sposób za miejscem dławienia, określonym przez gniazdo zawieradłowe, ciśnieniu zostaje przywrócony niemal dokładnie jego poprzedni poziom, a spowodowana dławieniem strata ciśnienia może być uczyniona szczególnie małą. W ogóle, w powiązaniu ze środkami konstrukcyjnymi, które kształtują łożysko ślizgowe z ciągnących się wzdłuż osi żeber, może przy tym zostać podtrzymany przepływ w największym stopniu laminarny, przez co wykluczone zostają w możliwie największym stopniu zakłócenia zabezpieczającego urządzenia zamykającego, powodowane turbulencjami, występującymi w doprowadzeniu do gniazda zawieradłowego. Powstawanie tego rodzaju turbulencji może być jednak również zmniejszone jeszcze przez to, że kąt zawarty między tworzącymi stożkowej powierzchni osadzenia gniazda zawieradłowego a osią jest wybrany jako odwrotnie proporcjonalny do wielkości ciśnienia w przewodzie doprowadzającym gaz. W szczególności, przy stosowaniu w przewodach niskociśnieniowych, to znaczy przy ciśnieniach nie wyższych niż 1 bar, optimum może być uzyskane przy kącie rozwarcia stożka powierzchni osadzenia około 45° względem osi zaworu, a w przewodach średniociśnieniowych, to znaczy w przewodach, w których występujące ciśnienie wynosi od 1do 4 bar, optimum może być osiągnięte z korzyścią przy kącie wynoszącym około 30°. W obrębie gniazda zawieradłowego, w celu uniemożliwienia powstawania turbulencji, które mogą oddziaływać na przepływ, musi być podtrzymywana minimalna prędkość przepływającego gazu. Przy zachowaniu nie zmienionego kołpaka zaworu określona została przy tym przez różne nachylenie powierzchni osadzenia powierzchnia poprzecznego przekroju kanału dla strumienia przepływającego gazu, odpowiadająca ciśnieniu w przewodzie doprowadzającym gaz, która, jako miejsce występowania dławienia, warunkuje wzrost prędkości cząsteczek gazu do wymaganej wartości. Przy wyższych ciśnieniach nominalnych w przewodach doprowadzających, powierzchnie osadzenia, charakteryzujące się niewielkim kątem, zawartym między nimi a osią, a przez to bardziej strome, to znaczy wyznaczające większą powierzchnię poprzecznego przekroju kanału dla strumienia przepływającego gazu dlatego mogą znaleźć zastosowanie, ponieważ z powodu wyższego ciśnienia nominalnego prędkość przepływu gazu od razu przyjmuje większą wartość.

Dla uniknięcia wnikania cząstek stałych, zwłaszcza rdzy, po stronie talerza zawieradłowego, zwróconej ku przyłączu doprowadzeniowemu gazu, może być usytuowany w konwencjonalny sposób filtr.

Ażeby zabezpieczyć sprężynę przed osadzaniem się na niej wiedzionych z gazem cząstek stałych, zwłaszcza rdzy, i zapobiec ich przyleganiu do niej, które to przyleganie mogłoby powodować zmianę jej charakterystyki, ukształtowane jest korzystnie takie wykonanie, że sprężyna jest sytuowana w wydrążeniu w trzonku zawieradłowym, a osadzenie ślizgowe po stronie przeciwnej względem przyłącza doprowadzeniowego gazu stanowi usytuowany na trzpieniu i wnikający w wydrążony trzonek talerzyk sprężyny. Przy tego rodzaju sprężynie, prowadzonej w wydrążeniu w trzonku zawieradłowym, można w prosty sposób uzyskać tłumienie, jeżeli zanurzający się w wydrążonym trzonku talerzyk sprężyny i/lub trzpień wykazują istnienie między obejmującym sprężynę wydrążeniem w trzonku zawieradłowym a przewodem rurowym miejsca dławienia, co odpowiada korzystnej formie wykonania urządzenia według wynalazku. Dzięki temu, że obejmujące sprężynę wydrążenie trzonka jest połączone poprzez miejsce dławienia z wnętrzem rury, w trzonku tym zostaje wytworzona dodatkowo poduszka gazowa, która przy zamykaniu się zawieradła wspomaga sprężynę. Działanie poduszki gazowej może przy tym zostać przez odpowiednie zwymiarowanie otworu, stanowiącego miejsce dławienia, dopasowane do odpowiednich warunków, przykładowo do panującego w przewodzie ciśnienia nominalnego.

167 120

Przedmiot wynalazku zostanie bliżej objaśniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie zamykająco-zabezpieczające, usytuowane w rurze, w przekroju poosiowym, fig. 2 - talerzyk sprężyny zawieradła częściowo w przekroju, w większej skali, fig. 3 - łożysko ślizgowe wolnego końca trzonka zawieradłowego według fig. 1, znajdującego się na przeciwległym końcu względem jego talerza w przekroju poosiowym, fig. 4 łożysko ślizgowe z fig. 3 w widoku z przodu, fig. 5 - talerz zawieradłowy w innym przykładzie wykonania w widoku z boku, fig. 6 - wykres progresywnej charakterystyki sprężyny napędzającej zawieradło, fig. 7 - urządzenie zamykająco-zabezpieczające w innym przykładzie wykonania bez przesuwnego zawieradła talerzowego, w przekroju poosiowym, fig. 8 - urządzenie zamykająco-zabezpieczające w widoku według strzałki VIII na fig. 7, fig. 9 - zawieradło talerzowe do zastosowania w korpusie według fig. 7 w widoku z boku, fig. 10 - część trzonka zawieradłowego uwidocznionego na fig. 9, w przekroju według linii X-X na tejże fig. 9, fig. 11 - korpus urządzenia zamykająco-zabezpieczającego, przeznaczony do użycia w przewodach średniociśnieniowych w kolejnym przykładzie wykonania, w przekroju poosiowym, fig. 12 zawieradło talerzowe stosowane w korpusie według fig. 11, w widoku z boku, fig. 13 - urządzenie zamykająco-zabezpieczające w jeszcze innym przykładzie wykonania w przekroju poosiowym.

Na fig. 1, w rurze wiodącej gaz ewentualnie w odcinku rury 1 osadzone jest, uformowane jako zawieradło talerzowe, zawieradło 2 przesuwne w jego osi w łożyskach ślizgowych 3 i 4 w kierunku przeciwnym do kierunku oddziaływania sprężyny śrubowej 5. Powierzchnia osadzenia 6 talerza zawieradłowego 7 współdziała przy tym z uformowanym w umocowanym w wiodącej gaz rurze, pierścieniowym krążku 8, przy czym pierścieniowy krążek 8 służy jednocześnie jako osadzenie łożyska ślizgowego 3. Łożysko ślizgowe 3 może być przy tym wspierane przez ciągnące się wzdłuż osi ukośne podpory ewentualnie żebra poprzeczne, albo też krążek pierścieniowy 8 może być ukształtowany z wybraniami względnie wycięciami, jak to jest pokazane dokładniej na fig. 4, dla osadzenia, ewentualnie, pierścieniowego krążka 10 dla końca trzonka zaworu, znajdującego się po przeciwnej stronie względem talerza zawieradłowego 7. Do regulacji skoku zawieradła 2 służy znajdująca się na wolnym końcu trzonka zaworu 11 nakrętka 12, nakręcana na zaznaczony schematycznie gwint 13 na tym trzonku. W obrębie między łożyskami ślizgowymi 3 i 4 może występować podobne, ukształtowane przykładowo przez nakrętkę, urządzenie do ustawiania siły oddziaływania sprężyny.

Powierzchnia poprzecznego przekroju kanału przepływu gazu wokół talerza zawieradłowego 7 ewentualnie powierzchnia poprzecznego przekroju przejścia między powierzchniami osadzenia 6 i 9 jest w stanie otwartym zawieradła określona stosownie do odbiorników, przyłączonych po oznaczonej jako 14 stronie odbioru. Należy jednocześnie zatroszczyć się przy tym o to, żeby dla uniknięcia dławiącego działania za talerzem zawieradłowym, w oznaczonym jako 17 kierunku przepływu, wycięcia ewentualnie otwory 15 i 16 w konstrukcjach wspierających łożyska ślizgowe 3 i 4 miały powierzchnię zasadniczo co najmniej równą powierzchni wymienionej wyżej. Powierzchnia poprzecznego przekroju talerza w porównaniu ze światłem rury 1, jak również siła oddziaływania sprężyny są przy tym określone, że przy wystąpieniu spadku ciśnienia, który przewyższając spadek ciśnienia, występujący przy eksploatacji wszystkich odbiorników, wskazuje na zniszczenie fragmentu rurociągu po stronie odbioru, przykładowo na skutek prowadzonych prac budowlanych, następuje automatyczne zamknięcie się zawieradła 2, a przez to przerwanie dalszego doprowadzania gazu. Przy instalowaniu zaworu w obrębie odgałęzień w sieci głównej, alarmową wartość różnicy ciśnień określa maksymalne możliwe zużycie przez wszystkie odbiorniki, przyłączone do odpowiedniego odcinka rurociągu.

Na fig. 2 przedstawiony jest w powiększonej skali obszar zaworu, ewentualnie trzonka zawieradłowego 11, położony blisko pierwszego, patrząc w kierunku przepływu, łożyska ślizgowego 3, przy czym pokazane zostało wyraźnie odsądzenie, ewentualnie pierścieniowy rowek 18, do pewnego przyjęcia i prowadzenia tylko schematycznie zaznaczonej sprężyny 5.

Przedstawione na fig. 3 i 4 - pierścieniowy ewentualnie posiadający dziurki krążek 10, który stanowi oparcie dla łożyska ślizgowego 4 wolnego końca nie pokazanego bliżej trzonka zaworu, ma również, ukształtowane przez osiowe odsądzenie 19, prowadzenie nie pokazanej bliżej sprężyny. Dalej, na fig. 4 pokazane są w widoku wybrania ewentualnie przelotowe wycięcia 16.

167 120

Dla osiągnięcia odpowiadającej wymaganiom szczelności zamkniętego zawieradła, co najmniej jedna z powierzchni osadzenia 6 i 9 ma tak zakrzywioną tworzącą, że przy zamkniętym zawieradle obydwie te powierzchnie wykazują styk liniowy. Zawór bezpieczeństwa po zamknięciu zostaje ponownie otwarty po mającej miejsce po tym zamknięciu, naprawie sieci rurociągu po stronie odbioru, co odbywa się przy wspomagającym oddziaływaniu sprężyny w wyniku pojawienia się po stronie odbioru 14 ciśnienia, przewyższającego ciśnienie gazu po stronie jego doprowadzania 20. Dzięki temu można zrezygnować z wykopywania zawieradła 2 lub stwarzania dostępu do umieszczonego najczęściej w miejscu niedostępnym urządzenia.

Jak to widać na fig. 1, odcinek przewodu rurowego, w którym usytuowane jest zawieradło, ma na swoich końcach, zaznaczone schematycznie, gwinty 21 i 22 służące do połączenia go przez skręcenie z przewodami przyłączeniowymi. Zawieradło 2 zostaje przy tym w dogodny sposób usytuowane bezpośrednio w obrębie przyłączenia sieci odbiorczej do przewodu głównego lub przy odgałęzieniach w sieci głównej.

Na fig. 5 przedstawiającej odmienną formę wykonania zawieradła 2, pokazany jest tylko fragment talerza zawieradłowego 7 z dołączonym do niego trzonkiem 11. Talerz ma przy tym po stronie przeciwległej tej, po której znajduje się trzonek ewentualnie nie pokazana sprężyna, powierzchnie kierujące 23, uformowane jako wypukłe, mające w przybliżeniu kształt kołpaka. Dzięki temu unika się turbulencji w obrębie powierzchni osadzenia 6 zawieradła. 2. Dla uzyskania możliwie najbardziej laminarnego przepływu występują nie tylko powierzchnie kierujące 23 od strony doprowadzenia, ale również sąsiadujący bezpośrednio z powierzchnią osadzenia 6 fragment 24, stanowiący przejście z talerza zaworu w trzonek, uformowany z malejącą w sposób ciągły średnicą, tak że wychodząc z powierzchni osadzenia 6 dysponuje się gładką i przebiegającą nieprzerwanie powierzchnią, dającą przepływ zasadniczo wolny od zawirowań. Dalej, w przedstawionym na fig. 5 ukształtowaniu jest zaznaczone przewiercenie drenażowe 25, którego wymiary są powiązane z odpowiednimi wymiarami, narzuconymi wymaganiami bezpieczeństwa. Alternatywnie lub dodatkowo z otworem drenażowym powierzchnia osadzenia zawieradła może być wciskana nieszczelnie w nie pokazaną bliżej powierzchnię osadzenia 9 jego gniazda.

Na fig. 6 przedstawiona jest progresywna charakterystyka sprężyny, oddziaływującej na talerz zaworu. W przypadku spadku ciśnienia, przy sile oddziaływania sprężyny F1 talerz zawieradłowy 7 przebywa większą drogę S1, w wyniku czego powierzchnia poprzecznego przekroju kanału przepływu gazu w obrębie tego talerza ewentualnie gniazda zaworu maleje szybko, co powoduje szybsze narastanie zależnej od różnicy ciśnień siły zamykającej, a przez to w ogóle wymusza szybsze i pewniejsze zadziałanie zabezpieczającego urządzenia zamykającego. Jednocześnie zawór, na który oddziaływuje sprężyna, mająca taką charakterystkę, jest utrzymywany w stanie roboczym w stabilnym położeniu.

Zabezpieczające urządzenie zamykające, zawierające w sobie zawór, może zostać wbudowane w odpowiednie rurociągi za pośrednictwem połączenia gwintowego, kołnierzowego lub połączeniami spawanymi, przy czym w przypadku rur polietylenowych połączenia spawane mogą być również zastosowane.

Na fig. 7 i 8 odnośnikiem 1 oznaczony jest ponownie korpus urządzenia zamykającozabezpieczającego, stanowiący odcinek rury lub mający kształt rury. Do osadzenia zaworu talerzowego, który zostanie jeszcze opisany bliżej na podstawie fig. 9, przewidziane są w tej formie wykonania ponownie łożyska ślizgowe 3 i 4, które, jak to wynika szczególnie z fig. 8, są utrzymywane w przebiegających zasadniczo promieniowo żebrach ewentualnie wspornikach 26. Przez obecność tych, przebiegających zasadniczo promieniowo, wsporników 26, sprzyja się kształtowaniu się w obrębie zabezpieczającego urządzenia zamykającego laminarnego przepływu. W formach wykonania, według fig. 7 do 10, które znajdują zastosowanie, zwłaszcza w przewodach niskociśnieniowych, to znaczy przy maksymalnym ciśnieniu 1 bar, tworzące obszaru 9 gniazda zawieradłowego dają z równoległymi do osi 27 trzonka zawieradłowego, jak również rurowego odcinka 1, kąt α, wynoszący około 45°. Obok stożkowego uformowania gniazda zawieradłowego 9 ukształtowanie części, przyłączonej do gniazda zawieradłowego, leżącej po stronie przeciwnej względem doprowadzenia 20 gazu, jest takie, że powierzchnia poprzecznego przekroju kanału w sąsiedztwie tego gniazda 9 ponownie nieustannie wzrasta,

167 120 przy czym tworzące 28 tego, zasadniczo stożkowego, fragmentu tworzą z linią równoległą do osi 27 kąt β, który w pokazanym przykładzie wykonania wynosi około 5°. W wyniku nieustannego wzrostu powierzchni poprzecznego przekroju kanału, przylegającego do gniazda zawieradłowego, wywołana w obrębie tego gniazda strata ciśnienia zostaje ponownie wyrównana w najwyższym możliwym stopniu, tak że różnica ciśnień między stroną 20, po której gaz jest doprowadzany, a stroną 14, po której jest odbierany, staje się pomijalna. Również dzięki temu, łącznie z zasadniczo promieniowym przebiegiem wsporników 26, umożliwione zostało formowanie się po stronie odbioru 14 laminarnego przepływu przy najdalej idącym unikaniu turbulencji. Przez zastosowanie wsporników 26 do wspierania łożysk ślizgowych 3 i 4 można zrezygnować z przedstawionych w szczególności na fig. 1 pierścieniowym krążków 8 i 10, w których osadza się te łożyska.

Przedstawiony na fig. 9 zawór talerzowy 2 ma ponownie odsądzony trzonek 11 do umieszczania na nim nie pokazanej sprężyny, przy czym w obrębie współdziałania z jego końcem, zwróconym ku stronie doprowadzania 20 gazu, ma on na swoim obwodzie zewnętrznym przebiegające wzdłuż niego żeberka 29. Przez wprowadzenie żeberek uzyskuje się, zwłaszcza wskutek pozostających między nimi przelotowych zagłębień ewentualnie rowków 30, ewentualną możliwość dalszego usuwania zawartych w gazie cząstek stałych, które mogłyby się osadzać w obrębie łożyska ślizgowego 3, tak że uniknięto zakleszczania się zaworu w tym łożysku.

Zamiast kształtowania żeberek 29 w obszarze łożyska ślizgowego alternatywne ukształtowanie może być również takie, że łożysko ślizgowe jest formowane przez swobodne powierzchnie czołowe wsporników 26, które opierają się bezpośrednio na obwodzie zewnętrznym trzonka zawieradłowego 11. Talerz 31 jest od strony zwróconej ku doprowadzeniu 20 gazu uformowany ze skosem, na podobieństwo ukształtowania według fig. 1.

Na fig. 11 zachowano te same oznaczenia dla elementów konstrukcyjnych, ukształtowanych podobnie jak w formie wykonania według fig. 7. Również w tej formie wykonania łożyska ślizgowe 3 i 4 są wspierane na przebiegających zasadniczo promieniowo wspornikach 26. Dla uniknięcia zauważalnej straty ciśnienia w obrębie zawieradła 2 również i w tej formie wykonania przyjęte zostało takie ukształtowanie, że w obrębie za gniazdem zaworu powierzchnia poprzecznego przekroju kanału przepływu wzrasta w sposób ciągły, co uwidacznia ponownie istnienie kąta a, między osią 27 a powierzchniami ograniczającymi 28. Przewidziane zostało, dalej, w obrębie gniazda zawieradłowego, że tworzące powierzchni 9 ponownie wytyczają pomiędzy nimi a równoległymi do osi 27 kąt p, który w przedstawionej formie wykonania, która winna znaleźć zastosowanie szczególnie w gazociągach średniociśnieniowych, to znaczy przy ciśnieniach od 1 do 4 bar, wynosi około 30°. Wykorzystywany w formie wykonania według fig. 11 zawór 2, przedstawiony na fig. 12, też ma na obwodzie zewnętrznym swojego trzonka 11, w obrębie współdziałania z łożyskiem ślizgowym 3, zasadniczo promieniowo, żeberka 29 i leżące między nimi rowki ewentualnie zagłębienia 30. Talerz zawieradłowy 31 jest przy tym uformowaniu ukształtowany od strony doprowadzenia gazu z odsądzeniem, oznaczonym jako 32, i służy, przykładowo, do nakładania nań nasadzanych urządzeń kierujących przepływem.

Dla uniknięcia zakleszczania się zabezpieczającego urządzenia zamykającego przy wystąpieniu w gazie wiedzionych przezeń cząstek stałych, obok ukształtowania żeberek 29 na obwodzie zewnętrznym trzonka zawieradłowego ewentualnie wspierania tego trzonka przez przebiegające zasadniczo promieniowo wsporniki ewentualnie żeberka, usytuowany został jako dodatkowa ochrona, bezpośrednio przed gniazdem zawieradłowym ewentualnie całym zawieradłem 2, w obrębie doprowadzenia 20 gazu, filtr 33, co zostało zaznaczone na fig. 11.

W przykładzie wykonania według fig. 13 trzonek 11' jest również wsparty o żebra 26, uformowane ze schematycznie zaznaczonymi krawędziami 34, które to żebra stanowią łożysko ślizgowe od strony doprowadzenia gazu. Trzonek zawieradłowy jest w tym przykładzie wykonania ukształtowany jako wydrążony wewnątrz, a w jego wydrążeniu 35 osadzona jest sprężyna 5. Sprężyna 5 współdziała przy tym z ukształtowanym na, korzystnie przesuwnym, trzpieniu 36, talerzykiem sprężyny 37, przy czym trzpień 36 jest osadzony w osadzeniu, znajdującym się na końcu żebra 26, zwróconym w stronę przeciwną tej, z której jest doprowadzany gaz. Talerzyk sprężyny 37 kształtuje wspólnie z zakończeniem wydrążonego trzonka zawieradłowego drugie

167 120 łożysko ślizgowe trzonka 11’. W pokazanej formie wykonania między wydrążonym trzonkiem 11 ’ a łożyskiem 38 znajduje się elastyczne zakrycie 39. Poprzez zasadniczo poosiowy kanał 40 i łączący się z nim, promieniowy, kanał 41, przestrzeń określona wybraniem 35, obejmująca sprężynę 5, łączy się z przestrzenią, której jedną z granic stanowi zakrycie 39, a poprzez kolejne przewiercenia 42 w łożysku 38 łączy się z wewnętrzną przestrzenią rury 1. Przez nadanie odpowiednich wymiarów kanałom, a w szczególności otworem przepustowym 42, w przestrzeni 35 może zostać wytworzona dodatkowo poduszka gazowa, wspomagająca oddziaływanie sprężyny przy przesuwaniu się zawieradła. Zamiast kanałów i otworów, trzpień 36 ewentualnie talerzyk sprężyny 37 może być również prowadzony nieszczelnie w wydrążonym trzonku i może być w ten sposób uformowane miejsce dławienia, przynoszącego ze sobą pożądany efekt dodatkowego wspomagania sprężyny.

Ponieważ do uniknięcia turbulencji w obszarze przylegającym do talerza zawieradłowego wystarczy, że minimalna wymagana prędkość gazu jest utrzymywana tylko na krótkim odcinku jego drogi przepływu, więc w uformowaniu pokazanym na fig 13 do powierzchni osadzenia 6 talerza zawieradłowego 7 przylega odsądzenie 43, które definiuje rozszerzający się stożkowo kanał przepływu gazu. Można przez to zmniejszyć stratę ciśnienia, wywołaną w miejscu dławienia w obrębie gniazda zawieradłowego. Dalsze zmniejszenie straty ciśnienia następuje również i w tym przykładzie wykonania na skutek występowania rozchodzących się stożkowo ścian ograniczających 28 w obrębie uformowanego przez wsporniki łożyska zawieradła ewentualnie współdziałającego z zawieradłem trzpienia, na którym znajduje się talerzyk sprężyny 37.

167 120

FIG. 5

FIG. 6

3 1 26 4 27

28 14

FIG. 7

29

FIG. 9

31

FIG. 12

43 34 1 28 26

FIG. 13

β

FIG. 2

ET

FIG. 3

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie zamykająco-zabezpieczające do gazociągów, z zawieradłem wprowadzanym w gniazdo zawieradłowe, umieszczone w korpusie mającym korzystnie kształt rury, przy czym zawieradło ma postać zawieradła talerzowego i jest osadzone w korpusie rurowym poosiowo przesuwnie w łożyskach ślizgowych w kierunku przeciwnym do kierunku oddziaływania sprężyny, zaś powierzchnia poprzecznego przekroju talerza zawieradłowego jest uformowana jako mniejsza od światła rurowego korpusu, przy czym talerz zawieradłowy jest utrzymywany w pewnej odległości od ściany wewnętrznej rurowego korpusu, a ponadto przyłącze do doprowadzania gazu jest umieszczone po tej stronie talerza zawieradłowego, która jest przeciwległa do strony, po której znajduje się sprężyna, znamienne tym, że powierzchnia przekroju poprzecznego obszaru graniczącego z talerzem zawieradłowym (7) zwiększa się w kierunku przeciwnym do przyłącza doprowadzeniowego (20) gazu, korzystnie w sposób ciągły.
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że tworzące (28) rozszerzającego się stożkowo obszaru wytyczają z osią (27) korpusu kąt (β) od 3° do 10°, korzystnie 5°.
3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przy powierzchniach osadzenia talerza zawieradłowego (7), po stronie przeciwnej niż przyłącze doprowadzeniowe gazu (20), przylega do niego odsądzenie (43), określające rozszerzający się, w szczególności stożkowo, poprzeczny przekrój kanału przepływu stłumienia gazu.
4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że gniazdo zawieradłowe (9) talerza zawieradłowego (7) jest uformowane w postaci pierścieniowego krążka (8) z zasadniczo stożkowymi powierzchniami osadzenia i, że z pierścieniowym krążkiem (8) jest związane centralne łożysko ślizgowe (3) trzonka zawieradłowego (11) z zapewnieniem kanału przepływu gazu.
5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że gniazdo zawieradłowe (9) i/lub współdziałająca z nim powierzchnia osadzenia (6) talerza zawieradłowego (7) ma zakrzywione tworzące.
6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że siła oddziaływania sprężyny (5) dociskającej talerz zawieradłowy (7) i/lub skok zaworu (2) są nastawialne.
7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że sprężyna (5), dociskająca talerz zawieradłowy (7), jest uformowana z progresywną charakterystyką działania.
8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że powierzchnia czołowa talerza zawieradłowego (7), zwrócona w stronę przeciwną względem sprężyny (5), ma powierzchnie kierujące (23), korzystnie powierzchnie kierujące zakrzywione wypukło.
9. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że sąsiadujące z gniazdem zawieradłowym (9) odsądzenie (24) trzonka zawieradłowego (11) jest nasadzone bezpośrednio przy powierzchniach osadzenia (6) talerza zawieradłowego (7), a jego wielkość maleje płynnie do wielkości średnicy tego trzonka.
10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że talerz zawieradłowy (7) ma przewiercenie drenażowe dla gazu (25) i/lub powierzchnia osadzenia (6) jest wciskana nieszczelnie w gniazdo zawieradłowe (9), przy czym przeciek jest utrzymywany na poziomie niższym od 30 1/godz.
11. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że trzonek zawieradłowy (11) posiada przebiegające wzdłuż niego żeberka względnie rowki (29, 30).
12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że łożysko ślizgowe trzonka zawieradłowego (11) jest ukształtowane przez, korzystnie trzy, promieniowe wsporniki (26), ciągnące się poosiowo wzdłuż tego trzonka (11).
13. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że kąt (α) zawarty między tworzącymi stożkowej powierzchni osadzenia (9) gniazda zawieradłowego a osią (27) korpusu, jest wybrany jako odwrotnie proporcjonalny do wielkości ciśnienia w przewodzie doprowadzającym gaz.

167 120
14. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że po stronie talerza zawieradłowego (7), zwróconej ku przyłączu doprowadzeniowemu (20) gazu jest usytuowany filtr (33).
15. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że sprężyna (5) jest usytuowana w wydrążeniu (35) w trzonku zawieradłowym (11’), ajej osadzenie ślizgowe po stronie przeciwnej względem przyłącza doprowadzeniowego gazu (20) stanowi usytuowany na trzpieniu (36) i wnikający w wydrążony trzonek zawieradłowy (11’) talerzyk sprężyny (37).
16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że zanurzający się w wydrążonym trzonku zawieradłowym (11’) talerzyk sprężyny (37) i/lub trzpień (36) posiadają między obejmującym sprężynę (5) wydrążeniem (35) w trzonku zawieradłowym (11) a przewodem rurowym, miejsca dławienia.