Przedmiotem wynalazku jest srodek owadobójczy zawierajacy jako substancje czynna nowe N-<1,3,4- -tiadiazoliio-2)benzamidy.Zwalczanie owadów bylo jednym z pierwszych zagadnien objetych badaniami chemii rolnej i ba¬ dania te nadal sa energicznie prowadzone. Owady nalezace do wielu rzedów atakuja wszystkie ro¬ dzaje plonów, sa przyczyna powstania niehigie¬ nicznych warunków oraz skazaja produkty spo¬ zywcze. Szkody spowodowane przez owady sa nie¬ obliczalnie duze a zwalczanie szkodliwych owadów bezwglednie stanowi zagadnienie najwyzszej rangi.Obecnie poszukiwanie nowych i lepszych srodków owadobójczych przyspieszone zostalo przez wyco¬ fanie z uzycia srodków kumulujacych sie w przy¬ rodzie.Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 748 356 znane sa N-benzoilo-N'-fe- nylomoczniki wykazujace dzialanie owadobójcze i chwastobójcze.Srodek owadobójczy wedlug wynalazku zawiera substancje czynna i obojetny nosnik, a cecha tego srodka jest to, ze jako substancje czynna zawiera nowy N-(l,3,4-tiadazolilo-2benzamid o wzorze 1, w którym R oznacza grupe o wzorze 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 lub 16, w których to wzorach R9, R1 i R2 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, chloru lub bromu, z tym, ze co najmniej Jeden z podstawników o symbolach R9, R1 i R2 oznacza atom chloru lub bromu, X oznacza atom 10 20 25 30 tlenu lub siarki, R3 i R4 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, chloru lub bromu albo grupe mety¬ lowa, z tym, ze w przypadku, gdy X oznacza atom tlenu to R3 oznacza atom wodoru, R5 oznacza atom wodoru, chloru, bromu lub fluoru, albo grupe trójfiuorometylowa i albo 1) R6 i R7 oznaczaja atom wodoru, jeden z pod¬ stawników o symbolach R8 i R9 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza atom wodoru, chloru, bromu, jodu lub fluoru, grupe metoksylowa, trój¬ fiuorometylowa, metylowa, hydroksylowa, feny- lowa, ewentualnie jednopodstawiona atomem bro¬ mu, chloru lub fluoru, lub 2) R6 i R7 oznaczaja altom wodoru, a R8 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bro¬ mu, lub 3) R6 i R8 oznaczaja atom wodoru, a R7 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bromu albo grupe trójfiuorometylowa, lub 4) R7 i R9 oznaczaja atom wodoru a R6 i R8 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bro¬ mu, lub 5) R7, R8 i R9 oznaczaja atom wodoru, a R6 oznacza atom chloru, fluoru lub bromu, lub 6) R6, R7 i R9 oznaczaja atom wodoru, a R8 oznacza grupe acetamidowa, nitrowa, aminowa lub cyjanowa, R10 i R11 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, chloru, fluoru lub bromu, albo grupe metylowa lub metoksylowa, z tym, ze; 113 zn113 3 1) jeden z podstawników R10 i R11 moze oznaczac atom wodoru, jezeli i tylko wtedy, gdy drugi oznacza grupe metoksylowa, 2) co najmniej jeden z podstawników o symbo¬ lach R10 i R11 powinien oznaczac grupe metylowa 5 lub metoksylowa, chyba, ze a) R8 ma znaczenie inne niz atom wodoru a R6, R7 i R9 oznaczaja atom wodoru, lub b) R6 i R8 oznaczaja atom wodoru, a jeden, lub obydwa podstawniki R7 i R9 oznaczaja grupe trój- io fluorometylowa, 3) R8 i R9 maja znaczenie inne niz grupa feny¬ lowa, acetamidowa, metoksylowa, nitrowa, amino¬ wa, cyjanowa lub podstawiona grupa fenylowa, chyba, ze obydwa podstawniki R10 jak i R11 ozna- 15 r< ..-czaja griif)e metoksylowa, i *~ J. .4) dwa z po-dstawników R7, R8 i R9 oznaczaja j atom wodoru, chyba, ze obydwa podstawniki R10 j i R11 oznaczaja; grupe metylowa lub metoksylowa, 5) w przypadku, gdy R oznacza grupe pirydy- 20 Iowa, naftylowa, furylowa lub tienylowa, obydwa podstawniki R10 i R11 oznaczaja grupe metoksylowa lub metylowa, 6) a jezeli R oznacza grupe bemzotiazolilowa, benzoksazolilowa, benzotienylowa, benzófurylowa, 25 izoksazoMlowa, chinolilowa lub tiazolilowa obydwa podstawniki R10 i R11 oznaczaja grupe metoksy¬ lowa.Wiele sposród grup i typów zwiazków o wzorze 1 stanowi korzystne grupy zwiazków. Szczególnie 30 korzystna grupa zwiazków sa zwiazki o wzorze 17, w którym R12 oznacza grupe o wzorze 2, 18, 19, 20, 21, 22, 23 lub 24, w których to wzorach R15, R16, R17, R18 i R19 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, chloru lub bromu, z tym, ze co najmniej 35 Jeden z podstawników R15 i R16, lub co najmniej jeden z podstawników R17, R18 i R19 oznacza atom chloru lub bromu, X oznacza atom tlenu lub siarki, R20 oznacza atom wodoru, chloru lub bromu, albo grupe metylowa, R21 oznacza atom wodoru, chloru, 40 bromu lub fluoru, albo grupe trójfluoromeitylowa 1 albo 1) R22 i R23 oznaczaja atom wodoru, jeden z pod- stawnikówvR24 i R25 oznacza atom wodoru a drugi oznacza atom wodoru, chloru, bromu lub fluoru 4i albo grupe trójfluorometylowa, metylowa, hydro¬ ksylowa lub fenylowa ewentualnie jedmopodsta- wiona -atomem bromu, chloru lub fluoru, lub 2) R22 i R23 oznaczaja atom wodoru, a R24 i R25 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub 50 bromu, lub 3) R22 i R24 oznaczaja atom wodoru, a R23 i R25 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bro¬ mu albo grupe trójfluorometylowa, lub 4) R23 i R25 oznaczaja atom wodoru a R22 i R24 55 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bro¬ mu, albo 5) R23, R*4 i R25 oznaczaja atom wodoru a R22 oznacza atom chloru, fluoru lub bromu, R13 i R14 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, chloru, fluoru w lub bromu albo grupe metylowa lub meitoksylowa, z tym, ze 1) jeden z podstawników R13 i R14 moze oznaczac ato^ ^odoru, jezeli i tylko wtedy, gdy drugi pznj^La jjjrupe metoksylowa, w 4 2) co najmniej jeden z podstawników R1? i R14 musi oznaczac grupe metylowa lub metoksylowa, chyba, ze a) R24 ma znaczenie inne niz atom wodoru, a R22, R23 i R25 oznaczaja atom wodoru, lub b) R22 i R24 oznaczaja atom wodoru, a jeden, lub obydwa podstawniki R23 i R25 oznaczaja grupe trójfluorometylowa, 3) R24 i R25 maja znaczenie inne niz /grupa feny- lowa lub podstawiona grupa fenylowa, pfyyba, ze R13 i R14 oznaczaja grupe metoksylowa/; ' 4) dwa z podstawników R23, R24 i I?*5 oznaczaja atom wodoru, chyba, ze obydwa podstawniki R13 i R14 oznaczaja grupe metylowa lub metoksylowa, 5) w przypadku, gdy R oznacza grupe pirydy¬ lowa, naftylowa, furylowa lub tienylowa, tak R13 jak R14 oznaczaja grupe metoksylowa.W obrebie powyzszej grupy zwiazków korzy¬ stniejsze sa zwiazki, w których R12 oznacza grupe o wzorze 26, zwlaszcza te, w których obydwa pod¬ stawniki R13 jak R14 oznaczaja grupe metoksylowa.Srodek owadobójczy wedlug wynalazku zawiera rózne grupy zwiazków wytwarzanych sposobem wedlug wynalazku. Ponizej podano przyklady ko¬ rzystnych grup zwiazków. Kazdy podpunkt dotyczy niezaleznej grupy zwiazków. W kazdej grupie, zmieniajace sie podstawniki maja ogólne znaczenie podane dla wzoru 1, jesli nie zaznaczono inaczej.Okreslenie ogólne, takie jak „grupa fenylowa", obejmuje równiez grupe podstawiona.Przykladami korzystnych zwiazków sa pochodne, w których: 1) R oznacza grupe fenylowa, 2) R oznacza grupe fenylowa lub pirydylowa, 3) R oznacza grupe pirydylowa, tienylowa, fury¬ lowa, benzotienylowa,. benzófurylowa, benzotiiazo- lilowa, benzoksazolilowa, izoksazoiiiowa, chinoli¬ lowa lub riazolilowa, 4) R oznacza grupe fenylowa lub naftylowa, 5) R oznacza grupe pirydylowa, benzotiazolilowa, benzoksazolilowa, izoksazoiiiowa, chinolilowa lub tiazolilowa, 6) R oznacza grupe tienylowa, furylowa, benzo¬ ksazolilowa, benzotiazolilowa, benzotienylowa, benzofurylowa, izoksazoiiiowa, chinolilowa lub tiazolilowa, 7) jeden z podstawników R8 i R9 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza atom chlorowca lub grupe trójfluorometylowa, 8) R8 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bromu, 9) R7 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bromu albo grupe trójluorometylowa, 10) jeden z podstawników R8 i R9 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza atom chlorowca, grupe trójfluorometylowa, metylowa lub metoksylowa, 11) R10 i R11 oznaczaja grupe metoksylowa, 12) R10 i R11 niezaleznie oznaczaja grupe mety¬ lowa lub metoksylowa, 13) R10 i Ru niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bromu.Zwiazki o znaczeniu podstawników podanym w punkcie 11, w których wzorze: 14) R oznacza grupe fenylowa, 15) R oznacza grupe fenylowa lub pirydylowar113231 £ 16) R oznacza grupe pirydyiowa, tienylowa, fury¬ lowa, benzoiiienylowa, benzofurylowa, benzotiazo- lilowa, benzoksazolilowa, izoksazolilowa, chinoli¬ lowa lub tiazolilowa, 17) R oznacza grupe fenylowa lub nafitylowa, 18) R oznacza grupe pirydyiowa, benzo-tiazol ilo¬ wa, beezoksazoililowa, izoksazolilowa, chimolilowa lub tiazoldlowa, 19) R oznacza grupe tienylowa, furylowa, benzo¬ ksazolilowa, benzotiazolilowa, bemzofcienylowa, benzofurylowa, izoksazolilowa, chinolilowa lub tiazolilowa, 20) jeden z podstawników R8 i R9 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza atom chlrowca lub grupe trójfluorornetylowa, 21) R8 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bromu, 22) R7 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bromu albo grupe trójfluoroimettylowa, 23) jeden z podstawników R8 i R9 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza atom chlorowca lub grupe trójfluorornetylowa, metylowa lub metoksylowa.Zwiazki o znaczeniu podstawników podanym w podpukcie 12, w których wzorze: 24) R oznacza grupe fenylowa, 25) R oznacza grupe fenylowa lub pirydyiowa, 26) R oznacza grupe pdrydylowa, tienylowa, fury¬ lowa, benzotienylowa, benzofurylowa, benzotiazo- lilowa, benzoksazolilowa, izoksazolilowa, chinolilo- wa lub tiazoLilowa, 27) R oznacza grupe fenylowa lub naftyijwa, 28) R oznacza grupe pirydyiowa, benzotiazol-ilo- wa, benzoksazolilowa, izoksazolilowa, chinoldlowa lub fezolilowa, 29) R oznacza grupe tienylowa, furylowa, benzo¬ ksazolilowa, benzotiazolalowa, benzotienylowa, benzofurylowa, izoksazolilowa, chinolilcwa lub tiazolilowa, 3) jeden z podstawników R8 i R9 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza atom chlorowca lub grupe trójfluarometylowa, 31) R8 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bromu, 32) R7 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru, lub bromu albo grupe trójfluorornetylowa, 33) jeden z podstawników R8 i R9 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza atom chlorowca, grupe trójfluorornetylowa, metylowa lub metoksylowa.Zwiazki o znaczeniu podstawników podanych w podpunkcie 13, w których wzorze: 34) R oznacza grupe fenylowa, 35) R oznacza grupe fenylowa lub pirydyiowa, 3ft) R oznacza grupe pirydyiowa, tienylowa, fury¬ lowa, benzotienylowa, benzofurylowa, benzotiazoli- lowa, benzoksazolilowa, izoksazolilowa, chinoldlowa lub tiazolilowa, 37) R oznacza grupe fenylowa lub naftylowa, 38) R oznacza grupe pirydyiowa, benzotiazolilo- wa, benzoksazolilowa, izoksazolilowa, chinolilowa lub tiazolilowa, 39) R oznacza grupe tienylowa, furylowa, benzo¬ ksazolilowa, benzotiazoldlowa, benzotienylowa, .benzofurylowa, izoksazolilowa,. chinolilowa lufr tiazolilowa, 10 20 - 4fl) Jeden z podstawników R8 i R9 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza atom chlorowca lub grupe trójfluorometylowa, 41) R9 i R8 niezaleznie oznaczaja atom chloru, ^ fluoru l^b bromu, 42) R7 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bromu albo grupe trójfluorameityaowa, 43) Jeden z podstawników R8 i R8 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza atom chlorowca, gT*ape trójfluarometylowa, metylowa lub metoksylowa.Typowymi przykladami zwiazków o wzorze 1 stanowiacych substancje czynna srodka owadobój¬ czego wedlug wynalazku sa N-[5-.(6-ehloro-piry- dylo-3-)1,3,4-ltaadia'zolilo-2]-2,6-dwumeitokisybenza- mid, N-[5^(4-chloro-pdrydylo-3)-l,3,4-tiadiazoliliO-2]- -2,6-dwumetoksybenzamid, N-[5-<4,5-dwubromo- -pdrydylo-3)l,3,4-tiaddaEold(lo-2[-2,6-dwumetylobenza- mid, N-[5-(5-bromo-piTydylo-2)-l,3,4-tiaddazoiliiilo-2]- -2,6-dwumetoksybemzamid, N-[5-(4-chloro-»pirydylo- -2)-l,3,4-tdadiazolilo-2]-2,6-dwumetylobenzamiid, N- -[5-(5-bromo-3-chloro^pirydylo-2)-l,3,4-tiadiazolilo- -2]-2,6-dwumetoksybenzamiid, N-[5^(3,4,5-trójchloro- -pirydylo^2)-l,3,4-itiadiazoltilo-2]-2,6-dwumeitoiksy- benzamid, N-[5-(furylo-3}l,3,4-tiadiazoMlo-2]-2,6- 25 -dwumetoksybenzamid, N-[5-(5-chloro-furylo-2)- -1,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6-dWiumetoksybenzamid, N-[5- -(5-bromo^ienylo-3)-l,3,4-tiaidazolilo-2]-2,6-idwume- toksybenizamid, N-[5-(5-metylo-tienyio-2H ,3,4-taa- diazolilo-2]-2,6-dwumetoksybenzamid, N-t5-C-chlo- 30 ro-naftylo-l)-l,3,4-tiadaazodilo-2]-2,6-dwumeitioksy- benzamid, N-[5-(2-bromo-naftylo-l)-I,3,4-tdadiaizp- lilo-2]-2,6-dwumetokisyiberj)zamid, N-[5-(4-fluoro- ^naftylo-2)-1,3,4-tiaddazoMo-2]-2,6-dwumeftoiksyben- zamid, N-[5^(3-tTÓjfluorometylo-naftylo-2)-l,3,4- 35 -tiadiazolilo-l]-2,6-dwumetoksybenzamid, N-[5-(4- -chloirofenylo)-l,3,4-ltiadiazolilo-2]-i2-bromo-6- -fluoro-benzamid, N-[5-(3-bromofenylo)-l,3,4-tiadia- zolilo-2]-2-fluoro-6-metylobenzamid, N-[5-(3-jodo- fenylo-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2-fluoro-6-metoksyben- 4t) zamid, N-[5-(3-me!tylofenylo)-l,3,4-tiadiazoiliilo-2]-2- -chloro-6-metyloibenzamid, N-[5-(3-hydroksyfenylo)- -1,3,4-tdaddazolilo-2]-2-ibromo-6Hmetyl6beinzamid, N- -[5-(3-fenyk)fenylo)-l,3,4-tiaddazolilo-2]-2,6-dwuime- toksybenzamid, N-{5-[3-(3-fluorofenylo)fenylo]-!,3,4- 45 '-tiaddazolilo-2}-2,6-djwurnetoksybenzamiid, N-{5-[4- -(3-bromofenylo)-fenylo]-l ,3,4-tiadiazolilo-2}-2,6- -dwumetoksybenzamid, N-{5-[4-(2-chlorofenyiofe- nylio]-l,3,4-'tiaddazólilo-2} -2,6-dwumetoksybenzamid, N-{5-[3-(4-!chlorofenyao)feinylo]-l ,3,4-tdadiazol'i!lo-2}- -2,6-dwumetoksybenzamid, N-[5^(3,4-dwubromofe- nylo)-1,3,4-itiad'iazolilo-2]-2,6-dwumetylobenzamid, N-[5-(3-bromo-4-fluorofenylo)^l,3,4-tiadiazaldilo-2]- -2-matoksy-6-metylobenzamid, N-[5-(3,4-dwufluoro- fenylo-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6-dwumetoksybeniza- 55 mid, N-[5-{3,5-dwufluorofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6-dwumetylobenzamid, N-[5-(3,5-dwubromofe- nylo)-l,3,4-tdadiazoMlo-2]-2,6-dwumetioksybeinzamid, N-[5-:(3-chloro-5-trójfluorometylofenylo)-l,3,4-tiia- diazoldlo-2]-2,6-dwumetoksybenizamid, N-[5-(3-hro- 60 mo-5-fluorofenyLo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2-metloksy- -6-metylobenzamid, N-[5-<2,4-dwubromofenylo)- -l,3,4-tiaddazold!o-2]-2,6-dwumetylobenzamid, N-[5- -(4-fluorofenylo)-il,3,4-.tdad.iazoliilo-2]-2,6~dwufluoro- benzamid, N-[5-(2-bromo-4-fluorofenylo)-!,3,4-tia- # diazolilo-2]-2,6-dwumejtoksybeiazamidr N-[5-^4-brg- 50113 231 mo-2-chlorofenylo)-li3,4-tiadiaizioililo-2]-2-metoksy- benzamdd, N-[5-(4-tr6jfl.uorometylafenylo)-l,3,4-tia- diazolilo-2]-2,6-dwuchlorobenzamid, N-[5-(2-bromo- -fenylo)l,3,4-,tdadiazolilo-2]-2-metoiksy-6-me1;yaobein- zamiid, N-[5-(6^chlioro-naftylo-l)-l,3,4-tiad»iazolilo- -21-2,6-dwumetoksybenizamid, N-[5-<5-fluo.ro-[naf- tylo-2)-l,3,4-tia4iazoIiliO-2]-2,6-d,wtLmeitoksybenza- mid, N-[5-(7-trójfluoTometylo-inaftylo-l)-l,3,4-tia- diajZQlilo-2]-2,6-dwumeftoksybenzamid, N-[5-(4,5,6- -tr6^hlQro-pirydylo-3)-l,3,4-tfiadiiazolilp-2]-2,6-dwu- metoksybenzaniid, N-[5-i(brlomo-4,6-dwuchlorio-piry- dylo-3)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6-dwuimetylabenzaniid, N-[5-<3,4,54rójbflromo-pkydyl6-2)-l,3,4-!tiadiazolilo- -2]-2-metoksy-6-metylobanzamid, N-[5-(3-bromo- -4,6-dwux:hloro^irydylo-2-l,3,4-tia.diaiZolilo-2]-2,6- -dwuime,toksybenzamid, N-[5-(4-metyloHtie1nylo-2)- -l,3,4-tiadiazolilQ-2]-2,6-dwumetylobenzamid, N-[5- -(4-,bromo-5-metylo-tia'nylo-2)-l,34-tiadiazolilon2]-2- -metoksy-6-metylobenzamid, N-{ow(4l5-dwuc]ilorx)- 4ia^ylo-2)-l,3,44jadiaizoliliO-2]-2,6-dwumetoksyb©n- zamid,, N-[5-(benzaksazoililio-2)-l,3,4-ti|adiazolilo-2]- -2,6-dwiumeioksybeinzamid, N-[5-(benzo[b]-tienylo- -'2)-l,3,4-tdadiazoliIo-2]-2,6^dwumetoksy;ben.zamidl N45^benzp[b]furylo-2)-i,3,4-/tiadiazalilo-2]-2,6-(dwiu- metaksybenzamid, N-(5-(izoksazolilo-5)-l,3,4-tiadia- zolil|o-2]-2,6-dwume:toksybenzamid, N-[5-(tiazolilo- -2-l,3,44ia4ia2oino-2]-2,6-dwuimetoiksybenzamid, N-[M4-jpdof€nyao)-l,3,4-!tiadiaz(lilo-2]-2-chlo!ro-6- -meitc^csybenzaimd, N-IS^-jadofenyloJ-l^^-tiadia- zalilo^2]-2,C-dwuchLoirabenzamid, N-[5-{3-jodofe- 4ylo)-l,34-tiadiazolito-2]-2-bromo-6-inetylOibenza- mid, N-t5-(5-trójflu(rorxi^tylo--2)-l,3,4-tia- diazolilo-2J-2,6-dwujiietylobenzamid, N-(5-(4-chloro- -iia^ylo-l)irl,3l44,iadiaz)oliilo-2]-2-metaksy-6-me1;ylo- benzamid, N-I5- -dwumetylobenzamid, N-[5-(5^broiDiO-furylo-3)- l^^iadJazolUo^l^-metoksy-e-metylobenzamdd, N-[5-(6-bramo-beazo(b}tienylo-2)-l,3,4JtiadafaizoHlo- -21-2,6-dwumetioksybejnzaindd, N-[5-(4-m€ityl'0Tbenzo- -ft)Uenylo-2)-l,34-tia'diazolilo-2]-2,6-dwuimetcksy- benzainid, N-[5n{5-eMaro-benzo[b]iurylo-2-l,3,4-tia- diazoluo-2i-2,6-dwimietoksybeinzamid, N-[5-(7-me- tylo-benzo[b]furylo-)2)^ll3,4-tiad!iazoililo-2]-2,6-dwu- metoksybemzaimad.: Korzystnymi zwiazkami o wzorze 1 sa N-[5-<4- ^chlomfenylio)-l,3,44iad;kizolilo-2]2,6-dwumetylo- benzamid, N-t5-(4-chlorofeinylo)-l,3,4-tiadaazolilo-2]- -2,6-dwumetoiksybenzamdd, N-[5-(4-fluorofenylo)- -l,3,4-tiaciazolilo-2]-2,6-dwumeitylobenzamid, N-[5- -(4-tirójfluoromeitylofenylo)^l,3,4-tiadiaEoliLo-2]-2,6- -dwusmetylobenzamid, N-{5H(4-fduorofenylo-1.3,4- tiadiazolilo-2]-2,6-dWumetoksybenziamid, N-[5-(3- -trójiluarametyIofenylo)-l,3,4-tiadazolilo-2]-2,6- -dwumetoksybenzamid, N-{5-{3-chliorofenylo)-l,3,4- -tiad'iazoMo-2]-2,6-dwumetoksybenzamid, N-{5-{3,5- -dwu(trójfuorometylo)fenylo]-l ,3,4-tiadiaiZ'OiLila-2} - -2,6-dwumetoksybenzamid i N-[5-(4-trójfluorome- tylofenylo)-l,3,4-tiadiiazolilc-2]-2,6-dwiimetoksyb3in- zamid. .Snodek Wedlug wynalazku sluza d,o zwalczania takich owadów, jak chrzaszcze (Coleoptera), ha przyklad kwieciak bawelnowiec (Anthonomus gfan- dis), Crambus caliginosellus, skrzypiomka zbozowa (Ocenia ¦ rhelainopus), stonka ziemniaczana (Lepti- natór&a 4esemlineata), Hypeta posticai mrzyk teo- stowiec (Anthrenus scrophulariae), trojczyk ulec (Triibolium confusum), gatunki nalezace do rodzaju Lyctidae, gatunki nalezace do rodzaju osiewnik (Agriotes), wolek ryzowy (Sitophilus oryzae), No- 5 donota puncticollis i Constrachelus neruphar, muchówki (Diptera), na przyklad mucha domowa (Musca domostica), boiimuszka klepairka (Stomoxys celecitrams), bolimuszka oborówka (Haematobia irritans), Phormia regina, smietka kapusciana io (Hylemya brassieae) i polysnica marchwianka klad owocówka jablonówka (Laspeyresia pomo- nella), gatunki nalezace do rodzaju rolnica (Euoxa), omacnica spizarnianka (plodia inter punetella), 15 gatunki nalezace dó rodziny Tartrioidae, Heliothis zea, Ostrinia nubilalis, Hellula rogatelis, Tricho- plusia ni, Thyridopteryx ephemeraeforimis, Mala- cosoma americana i Spodoptera frugiperda, oraz prostoskrzydle (Orthoptera) na przyklad karaczan 20 prusak (Blatella germanica) i karaczan amerykan¬ ski (Pe.riplaneta americana).Srodki owadobójcze wedlug wynalazku znajduja zastosowanie do zmniejszania populacji owadów przez wlaczenie owadobójczo-skutecznej ilosci tego 25 srodka do pozywienia owadów. Na przyklad owady zerujace na roslinach latwo zwalcza sie przez na¬ niesienie srodka na zjadane przez owady czesci roslin, a w szczególnosci na listowie. Owady, które zeruja na tkaninach, papierze i wyrobach z drew- 20 na latwo zwalcza sie przez potraktowanie srodkiem tych wyrobów. Podobnie srodki te moga byc sku¬ tecznie uzyte do ochrony przechowywanego zboza lub nasion.Srodki owadobójcze wedlug wynalazku powoduja zaklócenia w nastepnych stadiach rozwojowych spozywajacych je owadów. Na przyklad, gdy owady w postaci doskonalej spozywaja te zwiazki, same przewaznie pozostaja nieuszkodzone, lecz skladaja czcze jaja. Gdy owad w postaci larwy spozywa srodek wedlug wynalazku, nastepuje smierc owada bez przeobrazenia sie jego w na¬ stepne stadium larwalne. Gdy larwy spozywaja srodek w ostatnim stadium, to zapoczwarczaja sie wprawdzie, lecz w stadium poczwarki nastepuje 45 ich smierc.Dla entomologów jest oczywiste, ze nie oznacza to, iz zwiazki o wzorze 1 nieodzownie zwalczaja populacje owadów. Oczywiscie, w niektórych przy¬ padkach, cala populacja zostaje zniszczona. Nato- 50 miast w innych przypadkach czesc zostaje zabita, a inne przezywaja dzialanie zwiazku. Wielkosc tej czesci populacji, która zostanie zabita, zalezy od gatunku owadów, uzytego zwiazku o wzorze 1, jego dawki, zywotnosci owadów, pogody i innych 53 czynników znanych entomologom. Tak wiec, termin „zmniejszenie populacji owadów" odnosi sie do zmniejszenia ilosci zywych owadów, co w nie¬ których, ale nie wszystkich przypadkach oznacza zanik populacji owadów, na które podzialano srod- 60 kiem wedlug wynalazku.Stopien zmniejszenia populacji osiagany za po- ' moca srodka Wedlug wynalazku zalezy oczywiscie od dawki jego substancji czynnej. W kazdym przy¬ padku nalezy uzyc dawiki co najmniej owadobojczo- £5 skutecznej. Termin „dawka owadobójczo-iskutecz- 35 4Q113 231 9 !• 10 15 na" oznacza ilosc wystarczajaca do spowodowania " wymienionego zmniejszenia populacji owadów, poddanych dzialaniu danego zwiazku o wzorze 1.Na ogól dawka owadobójczo-skuteczna wynosi 1—1000 czesci na milion. 5 Dawki srodka owadobójczego sa zwykle wyra¬ zone w formie stezenia substancji czynnej obecnej w preparacie w postaci zawiesiny. Dawke wyraza sie w ten sposób, poniewaz najdogodniej srodek stosuje sie w postaci zawiesiny w ilosci wystarcza¬ jacej do pokrycia cienka powloka listowia lub poddanych jego dzialaniu materialów. Ilosc za¬ stosowanej zawiesiny jest wiec zalezna od wiel¬ kosci powierzchni jadalnego dla owadów materia¬ lu, na który dziala sie srodkiem, a ilosc substancji czynnej zalezy od jego stezenia w zawiesinie.Zawiesiny, w postaci których sporzadza sie sro¬ dek, przygotowuje sie przy uzyciu typowych srod¬ ków pomocniczych stosowanych w technologii 2o srodków owadobójczych. Najszersze zastosowanie znajduja wodne zawiesiny przygotowywane przez zmieszanie malej ilosci stezonego srodka owado¬ bójczego z odpowiednia iloscia wody w celu otrzy¬ mania zadanego stezenia zwiazku o wzorze 1. Te 25 stezone dajace sie dyspergowac w wodzie prepa¬ raty, zawierajace na ogól okolo 5—90*/«, substancji czynnej, stanowia zwykle dajace sie emulgowac koncentraty lub proszki zawiesinowe.Proszki zawiesinowe stanowia jednorodna mie- 30 szanine substancji czynnej i drobno zmielonego obojetnego nosnika, stanowiacego mieszanine drobnoziarnistego proszku i substancji powierzch¬ niowo czynnych. Stezenie substancji czynnej wy¬ nosi zwykle okolo 10—90*/q wagowych. Obojetny 35 nosnik zazwyczaj dobiera sie sposród glin atapul- gitowych, glin montmorylonitowych, róznych ro¬ dzajów ziemi okrzemkowej lub oczyszczonych krzemianów. Skuteczne srodki powierzchniowo czynne, których ilosc w proszku zawiesinowym *o wynosi okolo 0,5—10*/^ dobierane sa sposród ligno- sulfonianów, produktów kondensacji naftalenosul- fonianów, naftalenosulfonajanów, alkilobenzenosul- foniamów, alkilosiarczanów i niejonowych substan¬ cji powierzchniowo czynnych, takich jak addukty *5 tlenku etylenu i alkilofenolu.Dajace sie emulgowac koncentraty zawieraja substancje czynna w stezemu korzystnie okolo 50—500 g/litr plynu, co jest równowazne stezeniu 5—50°/«j, rozpuszczana w obojetnym nosniku, który 50 stanowi mieszanine rozpuszczalnika organicznego nie mieszajacego sie z woda i emulgatorów. Do uzytecznych rozpuszczalników organicznych naleza zwiazki aromatyczne^ szczególnie ksyleny i frakcje ropy naftowej, a zwlaszcza wysokowrzace frakcje w naftalenowe i olefinowe, takie jak ciezka benzyna zawierajaca weglowodory aromatyczne. Mozna uzyc takze innych rozpuszczalników organicznych, takich Jak rozpuszczalniki terpenowe, w tym po¬ chodne kalafonii i zlozone alkohole, takie jak 60 2-etoksyetanol. Emulgatory odpowiednie do otrzy¬ mywania koncentratów do wytwarzania emulsji dobiera sie sposród tych samych typów i w tym stezeniu, jakie stosuje sie w przypadku proszków zawiesinowych. W Srodek w postaci roztworu w odpowiednim roz¬ puszczalniku organicznym, zazwyczaj w oleju naftowym pozbawionym zwiazków siarki, takim jak oleje do opryskiwania, szeroko stosowane w chemii rolnej, jest zarówno praktyczne jak i po¬ zadane z wielu przyczyn.Srodek wedlug wynalazku mozna tez sporzadzac w postaci preparatów pyHisltyich i aerozoli. Pflrepa- raty pyliste zawieraja substancje czynna w postaci drobnoziarnistego proszku rozproszonego w sprosz¬ kowanym obojetnym nosniku. Nosnikiem jest za¬ zwyczaj sproszkowana glina, laka jak piroiilit, bentonit, osad wulkaniczny lub montmorylonit.Preparaty pyliste zazwyczaj zawieraja zwiazek o wzorze 1 w stezeniu Okolo 0,1—10%!.Srodek w postaci aerozolu zawiera zwiazek o wzorze 1 rozpuszczony lub tworzacy zawiesine w obojetnym nosniku, pod cisnieniem wytworzo¬ nym przez propelent umieszczony w pojemnikach, z których mieszanina wydobywa sie przez zawór rozpylajacy. Mieszaniny propelenta stanowia za¬ równo niiskowrzace cMorowcoweglowodioxy, które mozna mieszac z rozpuszczalnikami organicznymi, jak i wodne zawiesiny pod cisnieniem wywieranym przez obojetne gazy lub gazowe weglowodory.Srodki owadobójcze wedlug wynalazku poddano wnikliwym badaniom wobec zywych owadów w celu okreslenia zakresu skutecznosci owado¬ bójczej. Ponizsze opisano stosowane w tych bada¬ niach typowe testy oraz podano otrzymane wy¬ niki.Badaniom poddano srodki zawierajace jako substancje czynna zwiazki o wzorze 1, które w tablicach oznaczono nastepujacymi cyframi: I. N-[5^4-c^lorofenylio)Hl,3,4-tdadiazolilo-21-2,6- -dwumetoksytoenzamid.II. N-[5-<4-hydroksyfenyioH,3,4-tiadiazoiilo-2]- -2,6-dwumetoksyibenzamid.III. N-[5-(pirydylo-4)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6-diWU- metoksybenzamid.IV. N-[5-(5-chlorobea^zo[b]taenylo-2)-l,3,4-tiaidia- zolilo-2]-2,6-dwumetoksybenzamid.V. N-[5n(ibenzofóazaLilo-2)-!l,3,4-ibiadiazpiLilo-2]-2,6- -dwiumetoksybenzamid.VI. N-[5-(2-chlorofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6- -dwumetoksybenzamid.VII. N-[5-(chinolilo-2)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6-dwu- metoksybenzamid.VIIa. N-[5- -dwumetoksybenzamid.IX. N-[5-(4-chlorofenylo)-l,3,4^tiadiiezolilo-2)-2,6- -dwuchlorobenzamid.X. N-[5-(naftylo-l)-l,3,4-tiadiazoliio-2]-2,6-dwu- metoksybenzamid.XII. N-[5-<4-hydroksyfenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6-dwumetoksybenzamid.XIII. N-[5-(3,5-dwuchlorofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo- -2]-2,6-dwumetoksybenzamid.XV. N-[5-(pirydylo-4)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6- - dwumetoksybenzamid.XVI. N-[5-(4-cyjanofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6- - dwumetoksybemzamid.XVII. N- {5-[3,5-dwuKtrójfluorometylo)-fenylo]- -ll3,4-tiadiazolilo-2} -2,6-diwumetotosyibeinzainidt113 231 12 XLI. N-[5-(4-chlorofehylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2- -me,toksy!benzamid.XLII. N-[5-(3-trójfluororrjietylofeinylo)-l,3,4-tiadia- zolilo-2]-2,6-dwume.tyl'Oibeinzaraki.XLIII. N-{5-[4-(4-bromafenylo)fenylo]-l,3,4-tia- diazolilo-2}-2,6-dwuimetoksybeaiizamid.XLIV. N- {5-[4-{4-chlorofenylo)fenylo]-l,3,4-tia- diazoliilo-2]}-2J,6-dwumetoksybenzamiid.XLV. N-[5H(4-bromofenylo)-l,3,4-tiadiiazolilo-2]- -2,6-dwumetoksybenzamid.XLVI. N-{5-[4-{4-fluorofenylo)fanylo]-l,3,4-tiadia- zolilo-2}-2,6-dwumetoksybanzamid.XLVII. N-[5-(naftylo-2)-l,3,4-tiadiazolil(0-2]-2,6- -dwumetoksybenizamid.XLVIII. N-t5-(3,4-dwu€hlorofenylo)-l,3,4-tiadiazo- lilo-2]-2,6-dwufne1;aksybenizamid.XLIX. N-[5-(3-hydroksyfenylo)-l,3,4-t'iadiazolilo- -2]-2,6'dwumetotesybenzamid.L. N-[5-(4-me(toksyfenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6- -dwumetoksybeaizamid.LI. N-[5-(4-initrofenyl'0)-l,3,4-tiadiazx)lilo-2]-2,6- -dwumeitoiksybenzainid.LII. N-[5-(3Hchl(rofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6- -dwumetylobenizamid.LIII. N-[5-(naftylo-2)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6-dwu- metylobenzamid.LIV. N-.[5-(3,5-dwutr6jfluarometylo -tiadiazolilo2]-2,6-dwumetylobeinzamid.LV. N-[5-(tienylo-3-)l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6-dwu- metoksybenzamid.LVI. N-[5-(furylo-3)-l,3,4-tiadiazolUo-2]-2,6-dwu- metoksybenizamid, LVII. N-[5n(5-bromo-furylo-2)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6-dwiumetok,sybenzamid.LVIII. N-[5^(4-jodofefnylio)-l,3,4-Uadiazolilo-2]-2,6- -dwumetoksybenzainid.LIX. N-[5-(5-bromo-pirydylo-3)-l,3,4-tiadiazolilo- -2]-2,6-dwumetoksybeinzamid.LX. N-[5-(5-chloaro-tianylo-2)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6-dwumetoksybeirizamid.LXI. N-[5-(izoksa*zplilo-3)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6- -dwumetoksybelnzamid. tablica 1 Przyklad nr i X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII 1 xix Amino- tiadiazol j2 2,3 g 2,5 2,0 2,5 2,0 1,3 2,0 3,2 2,0 3,5 Chloirek bcmodlu 3 2,2 g 2,2 2,3 2,2 2,2 1,6 2,2 2,2 2,2 4,5 Produkt r4 2,0 g 2,3 1,5 2,5 2,3 1,5 1,8 2,1 1,6 t 3,0 Temjparaturia topnienia w °C ¦¦ 5 209—210 powyzej 260 powyzej 269 249—251 216—218 241—243 powyzej 260 236—237 248—249 232—237 *AlC 6 64,24 49,56 57,38 49,89 57,00 55,89 . 58,82 48,01 57,12 51,22 % H 7 4,58 3,17 4,45 3,25 4,07 4,11 3,85 2,81 3,74 2,59 W»f ' ¦ ¦ '¦ ¦ %| N 8 10,88 10,30 11,55 10,49 11,75 16,06 15,09 9,07 11,77 11,99 | XVIII. N-[5^(2-fluorofeiiylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6-dwumetoksybemzamid.XIX. N-[5-f©nylo)-l,3,4-tiadiazoailo-2]-2,6-dwu- chlorobemzamid.XX. N-[5-(4-trójfluorometylofenylo)-l,3,4-tiadia- • zolilo-2]-2,6-dwu!chlor.obezamid.XXI. N-[5-(4-chlorofenylo)-l,3,4-triadiaiZOlilo-2]-2- -chIaro-6Hmetylobeiizamid, XXII. N-{5-(4-chlorofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6H XXIII. N-[5K4-chlcrofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6-dwumetylobenzamid, XXIV. N-[5^(4-biiomofeiiylo)-l,3,4-.tiadiazolilo-2]- -2,6^dwiuchlorobeinzamid.XXVI. N-[5H(4-chloraferiylo)-l,3,4-itiadiaziolilo-2]- " -2,6Hdwumetoksybeiiizarn)id.XXVII. N-[5-(3,4-dwuchlorofenyio)-l,3,4-tiadiazo- lilo-2]-2,6*dwua!netyilabeirizamid, XXVIII. N-[5-(4-fluorofetnylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6^dwumetylobenzamid. w XXIX. N-[5r(4-trój£luorametylofenylo)-l,3,4-tia- diazolilo-2]-2,6-dwumetylobenzamid.XXX. N-fS-^^bromofenyloJ-l^^-tiaddazolilo^]- -»2,6-diwumetylobe(niHamid.XXXI. N-[5-(fenylo)-l,3,4-tiadiazoliilo-2]-2,6-dwu- *5 mettylobenzamid.XXXII. N-[5r(4-fluorofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6-dwumetoksybenzamid.XXXIII. N-[5-(tienylo-2)-l,3,4-tiadia,zolilo-2]-2,6- -dwumeitoksybenzaflaaid. *° , XXXIV. Nn[5- -dwumetoksybenzamid.XXXV. N-[5n(4-metylofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6-diwilmetoksybeinzaimdd.XXXVI. N-[5H(4-fenylofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- *• -2,6-dwumetoksybenzamid.XXXVII. N^S^S-trdjfluoroimetylofeinyloJ-l^^-tia- diazolilo-2]-2,6-dwumetoksybeiizamid.XXXVIII. N-[5-(3-chlorofenylo)-l,3,4-tiadiazoli- 10-23-2,6-dwumetoksybenzairiid. *0 XXXIX N-{5-<4-trójfluoriametylofeinyloH,3,4-tia- diazolilo-2]-2,6-dwirnietaksybenzamid.XL. N^1Mfenylo)-l,3,4-tia)dJla20iLilo-2]-2,6-dwume- toksybeinzamid. 4313 113 231 14 c.d. tablicy 1 Przyklad lir 1 XX XXI XXII XXIII XXIV XXV XXVI XXVII XXVIII XXIX xxx XXXI XXXII XXXIII XXXIV xxxv XXXVI XXXVII XXXVIII XXXIX XL XLI XLII XLIII XLIV XLV XLVI XLVII XLVIII XLIX L LI LII LIII LIV LV LVI LVII ..¦LVIII LIX LX LXI Amino- tiadiazol 2 2,3 2,0 2,0 2,0 2,4 2,0 2,1 2,4 2,0 2,3 2,4 2,7 2,0 2,0 2,0 2,6 2,5 2,7 2,5 2,4 1,8 2,1 2,4 3,3 2,9 2,6 1,6 2,3 2,5 1,9 2,5 2,7 2,1 2,3 3,1 1,8 " 1,7 1,5 - 1,7 * 2,6 1,0 0,5 Chlorek benzoilu 13 2,4 2,0 2,0 2,0 2,4 2,4 2,3 2,0 2,0 2,0 _ 2,0 3,0 2,3 2,4 2,6 3,1 2,3 2,9 2,9 2,2 2,2 1,9 2,0 2,4 2,4 2,2 1,1 2,2 2,2 2,2 2,0 2,9 1,9 1,9 1,8 2,2 2,2 1,3 1,3 2,2 1,1 0,6 Produkt 4 2,3 2,5 0,8 1,8 2,8 1,8 2,6 1,9 1,7 1,9 0,5 2,8 1,9 2,6 1,6 3,1 2,4 2,8 1,3 3,0 2,0 2,3 1,8 1,9 1,0 i 2,4 1,4 2,2 ¦ 2,5 1,3 2,4 1,8 2,0 1,3 2,0 1,6 2,1 1,7 2,7 2,6 1,5 0,3 | Temperatura topnienia w°C | i 5 powyzej 260 258—260 powyzej 260 247—249 powyzej 260 254—256 233—240 powyzej 260 231—233 240—242 250—252 248—250 248—251 256—259 233—235 228—230 236—239 183—185 213—214 217—220 253—255 214—216 powyzej 260 259—261 259—261 240—243 255—257 230—232 255—257 243—245 239—241 powyzej 260 powyzej 260 235—237 230—232 powyzej 260 255—257 207—209 180—182 259—261 259—260 228—229 %i C .6 45,96 52,61 50,97 59,42 42,27 47,84 54,12 54,35 62,16 57,19 52,23 65,72 57,11 52,06 54,39 60,63 66,02 52,59 54,60 52,56 60,09 55,40 75,10 55,45 61,02 48,36 63,08 64,43 50,04 57,38 58,29 53,07 59,24 69,91 51,16 52,13 54,23 43,72 43,85 45,89 47,46 50,39 | °/d H | 7 1,90 2,91 2,57 4,22 2,13 4,55 4,07 . 3,66 4,52 4,04 3,80 4,77 3,95 3,92 4,12 4,77 4,92 3,43 4,02 3,37 4,77 3,63 3,82 3,53 3,84 3,55 4,19 4,66 3,24 4,36 4,88 3,51 4,27 4,95 2,68 3,82 4,22 3,10 3,12 3,21 3,36 3,85 1 %! N i 8 9,96 11,58 11,86 11,94 9,58 11,24 11,11 11,16 12,70 11,30 11,11 15,28 11,53 11,74 12,52 11,66 10,39 10,49 11,38 10,37 11,99 11,91 11,19 8,84 9,36 10,29 10,00 n,oi 10,25 12,01 11,46 14,36 12,17 11,43 " 9,36 12,06 1244 10,18 8,35 13,02 11,14 16,62 |113231 15 16 W wielu przypadkach testy dla danej dawki przeprowadzono wielokrotnie i obliczono sredinia.W ponizszych tablicach puste miejsca wskazuja na niewykonanie oznaczania dla danej dawki.Przyklad I. Test wobec Epilachne varivestis . i Spodioptera eridania.Kazdy z badanych srodków przygotowano w po¬ staci roztworu uzyskanego przez rozpuszczenie 10 mg zwiazku w 1 ml rozpuszczalnika skladaja¬ cego sie z mieszaniny 1:1 bezwodnego etanolu i acetonu, zawierajacej w 1 litrze 23 g Teximul R i 13 g Toximul S. Toximul R i Toximul S sa to znaki towarowe mieszaniny sulfonowanych i niejo¬ nowych srodków powierzchniowo czynnych pro¬ dukcji Stepan Chemical Co., Northfield, Illinois, Stany Zjednoczone Ameryki. Nastepnie sporzadzo¬ no zawiesine kazdej próbki w 9 ml wody, otrzy¬ mujac zawiesine badanego zwiazku o stezeniu 1000 ppm. W przypadku gdy bylo to pozadane, za¬ wiesine te rozcienczono woda w celu uzyskania nizszego stezenia. Zawiesina ta opryskiwano 1-dniowa fasole, a nastepnie pozostawiano rosliny do wyschniecia.Z roslin usunieto liscie i konce lisci od strony ciecia owinieto mokra wata. Do kazdej z plastyko¬ wych plytek Petri'ego o srednicy 100 mm, wlozono po dwa liscie oraz po 5 larw Epilachna variwestis z drugiego lub trzeciego okresu miedzy wylinkami lub 5 larw Spodójptera eridariia z drugiego lub trzeciego okresu miedzy wylinkami. Badania kaz¬ dego zwiazku przeprowadzano na trzech równo¬ leglych plytkach. Plytki pozostawiono na okres 4 dni w temperaturze okolo 25°C przy wilgotnosci wzglednej wynoszacej 51*Vo|, po czym dokonano pierwszej oceny owadobójczej aktywnosci srodka..Niektóre plytki pozostawiono ' w pomieszczeniu o kontrolowanych-warunkach na dalsze 3 dni, po czyim dokonywano nastepnej oceny. i Owadobójcza aktywnosc zwiazków oceniano i wedlug zamieszczonej ponizej skali w porównarfiu i do prób kontrolnych z uzyciem samego rozpusz¬ czalnika i prób kontrolnych bez uzycia zwiazku -i rozpuszczalnika; tj: O = brak aktywnosci owatlo- fbójczej, 1 = 1 — 7 larw zabitych, 2 = 8 — 14 larw zabitych, 3 = 15 larw zabitych.W tablicy 2 zamieszczono wyniki badania typo- 1 wycli zwiazków.T a b 1 i c a 2 c.d. tablicy 2 Substancja czynna srodka 1 .;. I II .' '¦.¦*• D^wka (czesci na milion) 2 1000 100 50 25 .. !0 ióóo io<) 1000 100 Eipilechna varivestis 4 dni 3 2 2 2 2 .. 1 1 i' '¦¦: 2 v 0 7 dni 4 3 2 2 2 2 2 2 3 0 Spodoptera eridania 4 dni 5 3 <; 3 2 1 0 0 0 2 0 7 "dni d 3 2 '2 1. 0 0 o 10 11 25 30 35 40 45 50 G5 Substancja czynna srodka 1 IV V VI VII VIIa IX X XI XIII XV XVI XVII - ¦' XVIII XIX XX XXI - XXII x:xiii XXIV xxv i * XXVII XXVIII XXIX , "¦li 1 "I Dawka (czesci na milion) ~ 2 1000 1000 100 1000 ^ 100 1000 1000 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 ,50 25 1000 100 1000 100 1000 100 50 25 io 1000 100 50 25 1000 100 1000 100 1000 100 1Q00 100 1000 100 50 ¦,25 1000 lop 1000 100 1000 100 1000 100 50 25 20 10 ioao ioó 50 25 i Epilechna varivestis 4 dni ^3~ 0 1 0 1 1 1 2 2 0 0 1 0 1 1 0 0 1 0 0 0 1 0 1 2 1 2 1 1 ' 1 0 0 0 0 1 1 • o 0 2 : 1 2 1 x 0 0 ' 0 0 1 0 1 2 2 2 1 '' 1 ¦;¦ 2 1 0 ' 0 7 dni 4 2 3 2 3 2 3 . 1 0 2 1 .:. 2 i 0 0 2 .' 2 0 0 1 1 1 2 ' 1 . 3 " 2 ' 2 2 0 0 0 2 1 0 0 2 2 3 2 0 0 0 l 0 1 0 j 2 2 3 3 3 ; 2 ¦3 i 2 i 1 1 Spodoptera eridania 4 dni 5 0 1 1 2 1 - 0 0 3 1 2 0 2 1 3 2 1 0 3 2 2 0 3 3 3 2 2 3 1 0 0 3 0 3 1 3" 2V. 2 0 3 ' 2 1 1 2 • 0 3 1 0 ¦ 0 3 " 2 2 1 l1 1 3 2 1 0 7 dni 6 1 ;3 X 1 1 2 3 1 2 1 2 0 - 3 3 2 2 3 2 2 0 3 3 3 3 2; 2 (S 0 ' ° 2 0 3 1 3 1 2 2 0 3 3 2 1 2 0 3 1 3 0 3 \ 3 2 2 Z /l 3 2 - 2 1 1113 231 tt 18 Substancja czynni srodka 1 XXX XXXI XXXII XXXIII XXXIV i XXXV XXXVI XXXVII XXXVIII XXXIX XL XLI XLII XLIII XLIV XLV XLVI xlvii XLVIII XLIX Dawka (czesci n\ milion) 2 1000 100 50 25 1000 100 1000 100 50 25 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 50 25 10 5 2,5 1000 100 50 25 1000 100 50 25 10 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 50 25 1000 100 50 25 1000 100 1000 100 1000 100 Epilechna varivestis 4 dni 3 2 1 1 1 1 1 2 1 1 0 1 0 2 1 1 0 0 0 2 2 2 2 1 2 2 2 2 3 3 2 2 0 0 0 2 0 0 0 " ¦ 0 0 0 1 1 1 0 1 0 0 0 1 1 0 1 0 7 dni 4 2 2 2 1 2 2 3 2 2 2 0 0 2 2 3 2 0 0 2 2 2 2 2 3 2 3 2 3 3 3 3 1 1 0 2 0 0 0 0 0 2 2 3 2 0 0 2 0 c.d. tablicy 2 Spodoptera eridania 4 dni 1 7 'dni 5 6" 3 2 1 0 . 2 0 3 3 2 1 3 0 2 0 2 0 3 2 3 2 2 2 2 1 1 2 2 1 1 3 3 3 3 0 3 0 2 0 2 0 3 1 1 3 1 2 3 2 2 0 2 1 3 1 0 0 3 2 2 0 3 0 3 3 2 2 2 0 2 1 2 0 3 2 3 3 2 3 2 2 1 3 2 2 1 3 3 3 3 0 3 0 2 0 3 0 3 2 3 3 2 2 3 2 2 1 1 0 3 1 0 0 c.d. tablicy 2 10 15 20 25 30 40 45 50 63 Substancja czynna srodka 1 1 L LI LII LIII LIV LV LVI LVII LVIII LIX LX LXI LXII LXIII Dawka (czesci na milion) 2 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 50 10 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 1000 100 Epilechna varivestis 4 dni 3 2 0 2 0 2 0 1 0 1 0 1 0 ,' 1 0 3 1 3 2 3 1 0 0 1 0 1 0 2 0 1 0 7 dni 4 0 0 0 0 0 0 0 0 2 0 3 0 1 0 3 2 3 3 2 2 1 0 1 0 0 0 0 0 Spodoptera eridania 4 dinl 5 2 0 2 0 1 0 1 0 3 3 0 0 2 o- 2 3 3 2 1 1 2 0 2 1 3 0 0 0 1 0 7 dni 6 0 0 0 0 0 0 0 0 3 3 0 0 2 0 3 3 3 2% 1 1 2 1 3 1 0 0 0 0 65 Przyklad II. Test wydostania sie z poczwarki Epilachna varivestis.Test ten przeprowadzono w celu okreslenia zdol¬ nosci typowych zwiazków o wzorze 1 do zapobie¬ gania wydostania sie z poczwarki doskonalej po¬ staci owadów Epilachna varivestis.Zwiazki przygotowano do badan w sposób opisany w przykladzie I. Fasole potraktowano spo¬ sobem z przykladu I, a liscie opryskanych roslin umieszczono na plytkach Petriego i stosowano do zywienia larw Epilachna varivestis, znajdujacych sie w trzecim okresie miedzy wylinkami. Na kazda plytke wprowadzono 3 larwy. W miare poitrzeby do plytek dodawano nowe liscie i larwy przetrzy¬ mywano az do ich zapoczwarzenia sie, przez okolo 3—5 dni. Nastepnie poczwarki umieszczono na czy¬ stych plytkach Petri'egó. Po uplywie 7—10 dni obliczono ilosc doroslych postaci Epilachna veri- westis, które wydostaly sie z poczwarek, oraz pro¬ cent zwalczania przeobrazenia sie w doskonala po¬ stac w odniesieniu do prób kontrolnych z uzyciem samego rozpuszczalnika i prób kontrolnych bez uzycia zwiazku i rozpuszczalnika. W róznych pró¬ bach uzywano róznych ilosci plytek z larwami.W kazdym przypadku sumowano liczby odnoszace sie do zawartosci wszystkich próbek w celu okreslenia procentu zwalczenia przeobrazania sie poczwarek.113 231 19 Tablica 3 20 Substancja czynna srodka 1 1 I XXIII XXVIII XXIX # XXXII XXXVII XXXVIII XXXIX Stezenie (czesci na milion)" 2 100 50 25 10 100 50 25 10 1O0 50 25 10 100 50 25 10 100 50 25 10 100 50 25 10 100 50 25 .10 10.0 50 25 10 °/o zwalczania przeobrazenia sie 1 poczwarki 1 3 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 48 3 11 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 93 50 65 50 1 Przyklad III. Test cyklu rozwojowego Epi- lachna vexivestis.Test ten przeprowadzono zasadniczo sposobem opisanym w przykladzie I, z ta róznica, ze uzyto larw znajdujacych sie w zaawansowanym trzecim okresie miedzy wylinkami. Larwy oceniano po uplywie 3 dni w celu okreslenia larwobójczego dzialania. Po zapoczwarczeniu sie larw dokonano oceny przeobrazenia sie w doskonala postac owada przez obliczenie ilosci postaci doroslych w okresie, w którym wszystkie owady w próbach kontrolnych wydostaly sie z poczwarki.Substancja czynna srodka IX Tabl Dawka (czesci na milion) 1000 100 50 35 i ca 4 % larw zabitych 60 70 60 50 °/a zwalcze¬ nia prze¬ obrazania sie poczwarki 12 ? 0 0 0 10 15 20 30 35 40 55 Przyklad IV. Test cyklu rozwojowego Epi- lachna verivestis.Test ten przeprowadzono w sposób jak opisany w przykladzie III, z ta róznica, ze uzyfco larw znajdujacych sie w dnugim okresie miedzy wylin¬ kami, oraz, ze larwy poddawano obserwacji 3 razy, w 3, 8 i 21 dniu po potraktowaniu badanym zwiaz¬ kiem. Pierwsze dwie obserwacje dotyczyly larwo- bójczego dzialania przed zapoczwarzeniem sie larw.Obserwacja w 21 dniu polegala na leczeniu do¬ skonalych postaci po wydostaniu sie ich z poczwa- rek.Wyniki procentowego zwalczania w porównaniu do larw kontrolnych przedstawiono w tablicy 5.Substancja czynna srodka I IX XIX XX XXI Tabl Dawka (czesci na milion) 1000 100 . 10 1 1000 1000 1000 1000 ica 5 °/o zwalczenia 3 dzien 11 22 0 0 0 0 0 0 8 dzien 100 100 60 0 20 0 6 100 21 dzien 100 100 100 71 100 42 100 100 85 Przyklad V. Test wobec Phorniia regina.Test ten wykazal skutecznosc typowych zwiaz¬ ków o wzorze 1 w dzialaniu na Phorniia regina.Badane zwiazki przygotowano w postaci roz¬ tworu zawierajacego 4 mg kazdego zwiazku w 0,4 ml acrtonu, który zmieszano z 40 g zhomo- genizowarnej watroby wolowej. Uzyskano w ten sposób stezenie 100 czesci na milion. Nizsze steze¬ nie zwiazku otrzymywano przez uzycie roztworu acetonowego zawierajacego odpowiednia ilosc zwiazku. Tak przygotowana watrobe rozdzielono do dwóch plastykowych naczyn pojemnosci 250 cm3, po czym obie porcje zakazono dwudnio¬ wymi larwami Pharmia regina. Watrobe umiesz¬ czono na warstwie wiórów drzewnych i pokryto dodatkowa iloscia wiórów. Wszystkie naczynia, takze kontrolne z uzyciem samego rozpuszczalnika i bez uzycia zwiazku i rozpuszczalnika pozosta¬ wiono w pomieszczeniu o kontrolowanej tempera¬ turze i wilgotnosci az do zapoczwarczenia sie larw.Nastepnie wszystkie poczwarki usunieto i przenie¬ siono je na czyste plastykowe plytki Petri'ego, na których przetrzymano je do czasu wydostania sie z nich doroslych much w próbach kontrolnych.Ilosc poozwarek na jedno naczynie rejestrowano w momencie przeniesienia ich na plytki Petrie'go.Rejestrowano równiez ilosc postaci doskonalych, które wydostaly sie z poczarek. W tablicy 6 podano procent zabitych postaci doroslych*113231 Tablica 6 22 Substancja czynna srodka I XXIII XXVIII - XXIX XXX XXXVII XXXVIII XXXIX Dawka (czesc na milion) 100 10 1 100 10 1 100 10 1 100 10 1 100 10 1 100 10 1 100 10 1 100 10 1 °/o zwalczania przeobrazenia sie pocTwerki ieo 15 0 0 0 0 45 0 0 25 0 0 100 45 0 20 0 0 10 0 0 25 0 0 Przyklad VI. Test aktywnosci larwobójczej wobec mola barciaka (Calleria mellonella). Test ten przeprowadzono w celu dokonania oceny sku¬ tecznosci niektórych zwiazków w zwalczaniu mola barciaka, pasozyta uli.Zwiazek badany, w flosc^i wystarczajacej do otrzymania zadanego s stezenia, rozpuszczono w 5 ml acetonu i zmieszano-z 49 g mieszanki od¬ zywczej, skladajacej sie z 25 g zbozowej kaszy owsianej dla dzieci, 10,6 ml miodu, 8,0 ml glice¬ ryny, '5,3 ml wody i 0,5 ml dodatku witaminowego w postaci plynnej. Nastepnie odparowano aceton, po czym mieszanke odzywcza rozdzielono na trzy plytki Peitri'ego, umieszczajac w kazdej z nich po 5 larw znajdujacych sie w drugim lub trzecim okresie miedzy wylimkami. Plytki pozostawiono na okres 7 dni w pomieszczeniu o kontrolowanych warunkach, po czym okreslono procent larw za¬ bitych w porównaniu do wartosci kontrolnych.Tablica 7 10 15 Substancja czynna srodka 1 . 1 I Dawka (czesci na milion) 2 500 100 50 25 12,5 °/o larw zabitych 3 i 1 o o o o o 25 30 35 40 45 50 55 eo Substancja czynna srodka 1 1 XXIII XXVIII XXIX XXXII XXXVII XXXVIII .XXXIX Dawka (czesci na milion) 2 500 100 50 25 12,5 500 100 50 25 12,5 500 100 50 25 12,5 500 100 50 25 12,5 500 100 50 25 20 12,5 10 5 2,5 500 100 50 25 12,5 500 100 50 25 20 12,5 10 5 2,5 Vo larw zabitych ' 3 100 100 100 13 0 100 100 0 0 0 100 100 86 13 0 100 100 13 0 0 100 100 0 0 0 13 0 0 0 0 0 0 0 0 100 13 0 0 7 0 0 0 0 65 Przyklad VII. Test sterylizacji Epilachna varivestis. Test ten przeprowadzono kontaktujac dorosle postacie Epilachna vairivestis z fasola opry¬ skana zawiesina zawierajaca typowy zwiazek o wzorze 1 w stezeniu 1000 czesci na milion. Do¬ skonale postacie owadów pozostawiono na opry¬ skanych roslinach az do zlozenia przez samice jaj, po czym skupienia jaj zawierajace 20—30 jaj ze¬ brano i poddano inkubacji. Z zadnego z jaj zlo¬ zonych przez samice karmione roslinami opryska¬ nymi zawiesina zwiazku nie wylegly sie larwy.Badany zwiazek calkowicie wysterylizowal owady, których pozywieniem bylo opryskiwane listowie,113231 23 Przyklad VIII. Luskoskrzydle na gruntowej uprawie brokulów. Badano skutecznosc dzialania zwiazków o wzorze 1 przeciw szkodnikom z rzedu lu&kOskrzydlych zerujacych na gruntowych uprawach brokulów. Brokuly przesadzono na poletka i opry¬ skiwanie rozpoczeto po uplywie okolo 4 tygodni od przesadzenia.Zwiazki wyszczególnione w tablicy 7 przygoto¬ wywano w postaci proszków zawiesinowych. Wy¬ tworzono z nich wodne zawiesiny o takim stezeniu, aby przy opryskiwaniu w ilosci okolo 1000 l/hektar zapewnic nizej wymienione dawki. Zwiazki stoso¬ wano trzykrotnie w odstepach siedmiodniowych.Owady zerujace na roslinach obliczono po uplywie 7 dni od trzeciego oprysku.Skutecznosc owadobójcza zastosowanych zwiaz¬ ków przedstawiono w tablicy 8 jako procentowe zmniejszenie sie ilosci owadów w porównaniu z iloscia owadów zerujacych na roslinach kontrol¬ nych nie potraktowanych badanymi zwiazkami.W pierwszym rzedzie zbiory brokulów zakazono osobnikami dwóch gatunków: Bielinek rzepnik (Pieris rapae) i Trichopluisia ni. W tablicy 8 przed stawiono aktywnosc owadobójcza przeciw tym dwom gatunkom, jak i przeciw wszystkim ga¬ tunkom nalezacym do rzedu luskoskrzydlych jako grupy.Tablica 8 Tablica 9 Substancja czynna srodka I XVII xkin XXXVII XXXIX 1 Daw¬ ka kg/ha 0,14 0,28 01,56 1,1 0,14 0,28 0,56 1,1 0,14 0,28 0,5S 1,1 0,14 0,28 0,56 1,1 0,14 0,28 0,56 1,1 Owady zabite Bielinek rzepnik (Pieris rapae) 49 77 67 91 91 100 100 100 40 49 72 91 44 77 95 91 95 86 95 100 Tlricho- plusia ni 24 38 45 52 72 31 66 79 0 52 17 45 17 59 24 59 72 52 72 31 _?|/o Lusko- skrzydle ogólem 39 61 68 75 83 72 86 . 92 11 50 50 72 33 69 67 78 86 72 86 72 Przyklad IX. Bielinek rzepnik (Pieris rapae) na gruntowej uprawie brokulów. Test ten przepro¬ wadzano sposobem opisanym w przykladzie VIII, z ta róznica, ze zamiast trzykrotnego uzycia bada¬ nych zwiazków zastosowano je tylko dwukrotnie.W tescie tym liczono tylko owady jednego gatunku taKifcgo jak Bielinek rzepnik (Pieris rapae). 10 30 35 '.0 50 60 C3 Substancja czynna .srodka I XVII XXIII XXXVII XXXIX ' ^ ¦ Dawka kg/ha 0,28 0,56 1,1 2,2 0,28 0,56 1,1 2,2 0,28 0,56 1,1 2,2 0,28 0,56 1,1 2,2 0,28 0,56 1,1 2,2 Owady zabite °/o 66 81 97. . 97 97 97 100 100 65 81 94 97 75 88 97 97 97 100 100 100 Zastrzezenia patentowe 1. Srodek owadobójczy zawierajacy obojetny nosnik i substancje czynna, znamienny tym, ze jako substancje czynna zawiera zwiazek o wzorze 1, w którym R oznacza grupe o wzorze 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 lub 16, w których to wzorach R°, R1 i R2 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, chloru lub bromu, z tym, ze co najmniej jeden z podstawników R°, R1 i R2 oznacza atom chloru 'lob bromu, X oznacza atom tlenu lub siarki, R3 i R4 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, chloru lub bromu, albo grupe metylowa, z itym, ze w przy¬ padku, gdy X oznacza atom /tlenu, to R3 oznacza atom wodoru, R5 oznacza atom wodoru, chloru, bromu lub fluoru lub igrupe trójfluorometylowa, i albo R6 i R7 oznaczaja atom wodoru, jeden z pod¬ stawników R8 i R* oznacza atom wodoru a drugi oznacza atom wodoru, chloru, bromu, jodu lub fluoru, grupe metoksylowa, trójfluorometylowa, metylowa, hydroksylowa, fenylowa ewentualnie jednopodstawiona atomem bromu, chloru lub fluoru, albo R6 i R7 oznaczaja atom wodoru, a R8 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub brmou, lub R6 i R8 oznaczaja atom wodoru, a R7 i R9 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub ; bromu, albo grupe trójfluorometylowa, lub R7 i R9 oznaczaja atom wodoru, a R6 i R8 niezaleznie ozna¬ czaja atom chloru, fluoru lub bromu, albo R7, R8 i R9 oznaczaja atom wodoru, a Rs oznacza atom chloru, fluoru lub bromu, lub tez R6, R7 i R9 ozna¬ czaja atom wodoru a R8 oznacza grupe acetami- dowa, nitrowa, aminowa lub cyjanowa, R10 i R11 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, chloru, fluoru lub bromu, grupe .metylowa lub metoksylowa, z tym, ze jeden z podstawników R10 i R11 moze oznaczac * atom wodoru tylka wtedy, gdy 4rugi25 Dzicza girupe metoksylowa, a co najmniej jeden z podstawników R10 i R11 musi oznaczac grupe metylowa lub metoksylowa, chyba ze R8 ma zna¬ czenie inne niz atom wodoru, a R6, R7 i R9 ozna¬ czaja atom wodoru, albo ze R° i R8 oznaczaja atom wodoru, a jeden lub obydwa podstawniki R7 i R9 oznaczaja grupe trójfluorometylowa, przy czym R8 i R9 maja znaczenie inne niz grupa feny¬ lowa, acetamidowa, metoksylowa, nitrowa, amino¬ wa, cyjanowa Lub podstawiona grupa fenylowa, chyba ze obydwa podstawniki R10 i R11 oznaczaja grupe metoksylowa, natomiast dwa z podstawników R7, R8 i R9 oznaczaja atom wodoru, chyba ze obydwa podstawniki R10 i R11 oznaczaja grupe metylowa lub metoksylowa, a w przypadku gdy R oznacza grupe pirydylowa, naftylowa, furylowa lub tienylowa obydwa podstawniki R10 i R11 oznaczaja grupe me¬ toksylowa lub metylowa, i jezeli R oznacza grupe benzotiazolilowa, beinzoksazolilowa, benzotienylowa, benzofurylowa, izoksazolilowa, chinolilowa lub tiazolilowa obydwa podstawniiki R10 i R11 oznaczaja grupe metoksylowa oraz z tym, ze spelniony jest co najmniej jeden z warunków takich, ze R° w grupie 3-pirydylowej o "symbolu R oznacza atom chloru lub bromu, R3 oznacza atom chloru lub bromu albo grupe metylowa, R oznacza grupe 0 wzorze 5, 8, 9, 10, 11, 12 lub 13, R8 lub R9 ozna¬ cza grupe metoksylowa lub atom jodu, R8 oznacza grupe nitrowa, aminowa, cyjainowa lub acetami¬ dowa, R6, R7 lub R9 oznacza atom chloru i albo R10 albo R11 oznacza atom chloru, lub ze gdy R oznacza grupe pirydylowa, naftylowa, furylowa lub tienylowa, R10 lub R11 oznacza grupe metylowa. 2. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera zwiazek o wzorze 1 w stezeniu okolo 1 ppm — 90%. 3. Srodek owadobójczy zawierajacy obojetny nosnik i substancje czynna, znamienny tym, ze jako substancje czynna zawiera zwiazek o wzorze 7, w którym R!2 oznacza grupe o wzorze 2, 18, 19, 20, 21, 22, 23 lub 24, w których R15, R16, R17, R18 i R19 oznaczaja niezaleznie atom wodoru, chloru lub bromu z tym, ze co najmniej jeden z podstaw¬ ników R15 i R16, lub qo najmniej jeden z podstaw¬ ników R17, R18 i R19 oznacza atom chloru lub bro¬ mu, X oznacza atom tlenu lub siarki, R20 oznacza atom wodoru, chloru lub bromu albo grupe mety¬ lowa, R21 oznacza atom wodoru, chloru, bromu lub fluoru albo grupe trójfluorometylowa, i albo R22 i R23 oznaczaja atom wodoru, jeden z podstawni¬ ków R24 i R25 oznacza atom wodoru a drugi oznacza atom wodoru, chloru, bromu lub fluoru, 3 231 2* grupe trójfluorometylowa, metylowa, hydroksylowa lub fenylowa ewentualnie jednopodstawiona ato¬ mem bromu, chloru lub fluoru, lub R22 i R23 ozna¬ czaja atom wodoru, a R24 i R25 niezaleznie ozna- 5 czaja atom chloru, fluoru lub bromu, lub R22 i R24 oznaczaja atom wodoru a R23 i R25 niezaleznie oznaczaja atom chloru, fluoru lub bromu albo grupe trójfluorometylowa, lub R23 i R25 oznaczaja atom wodoru a R22 i R24 niezaleznie oznaczaja atom 10 chloru, fluoru lub bromu, albo tez R23, R24 i R25 oznaczaja atom wodoru a R22 oznacza atom chloru, fluoru lub bromu, R13 i R14 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, chloru, fluoru lub bromu, grupe metylowa lub mettoksylowa, z tym, ze jeden z pod- 15 stawników R13 i R14 moze oznaczac atom wodoru jezeli i tylko wtedy, gdy drugi oznacza grupe metoksylowa, a co najmniej jeden z podstawników R13 i R14 powinien oznaczac grupe metylowa lub metoksylowa chyba, ze R24 ma znaczenie sinne niz 20 atom wodoru, a R22, R23 i R25 oznaczaja atom wo¬ doru, albo, ze R22 i R24 oznaczaja atom wodoru a jeden lub obydwa podstawniki R23 i R25 ozna¬ czaja grupe trójfluorometylowa, przy czym R24 i R25 maja znaczenie inne niz grupa fenylowa lub 25 podstawiona grupa fenylowa chyba, ze obydwa podstawniki R13 i R14 oznaczaja grupe metoksy¬ lowa, natomiast dwa z podstawniókw R23, R24 i R25 oznaczaja atom wodoru chyba, ze obydwa podstawniki R13 i Ri4 oznaczaja grupe metylowa v 30 lub metoksylowa, a w przypadku, gdy R oznacza grupe pirydylowa, naftylowa, furylowa lub tieny¬ lowa obydwa podstawniki R13 i R14 oznaczaja grupe metoksylowa. 4. Srodek wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze 35 zawiera jeden ze zwiazków takich jak N-[5h(4- -chlorofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6-dw.umetylo- benzamid, N-[5-(4-fluorofenylo)-l ,3,4-tiadiaizoliik)-2]- -2,6-dwumetylobenzamid, N-[5-(4-trójfluorometylo)- -l,3,4-tiadiazolilo-2]-2,6-dwumetylobenzamid. 40 5. Srodek wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze zawiera jeden ze zwiazków takich jak N-[5-(4- -chlorofenylo)-l,3,4-tiadiaz1olilo-2]-2,6-dwumetok(sy- benzamid, N-[5-(4-fluorofenylo)-l,3,4-tiadiazolilo-2]- -2,6-dwumetoksybenzamid, N-[5-(3-trójfluorome- 4^; tylofenylo)-l,3,4-tiadiazoliilo-i2]-2,6Hdwumetoksybe!n- zamid, N-[5-(3-chlorofenylo)-l,3,4-tiaddazplilo-2]-2,6- -dwumetoksybenzamid, N-[5-(4-trójfluorometylo- fen3dio)-l,3,4-itiadiazolilo-2]-2,6-dwiimetoksybenzia- mid." 50 6/ Srodek wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze zawiera N-[5-(3,5-dwutrójfluorometylo<-feinylo)- -l,3,4-tiadiazoliilo-2]-2,6^dwume(1?oksybenzamiid.113 231 N—N H O Wzór 1 R1 R2 R1 R2 Wzór 3 Wzór 4 Wzór 6 N Wzór 2 ^^r^ Wzór 7 Wzór 5 Xf# "O* Ov Wzór 8 R4 X Wzór 9 N—O Wzór U O-N Wzór fS Wzór 10 Wzór 12 Wzór 14 fizir IS R<3 •Mii ^ P lL '-V Vzcr I? ]K Rt5 R1G Wzór 18 M R"_7/ W R* R13 R X 20 Wz# 2/ R 21 Wzdr ^ ^R ^R25 24 LZGraf. Z-d Nr 2 — 347/02 85 egz. A-4 Cena 45 zl PL