PL89221B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania niskosiarkowego oleju opalowego, o zawartosci mniejszej niz okolo 1,5% wagowych siarki, z ciezkich frakcji ropy.

Katalityczne odsiarczanie jest procesem dobrze znanym, dokladnie opisanym w technologii przetwórstwa ropy naftowej, literatura przedmiotowa zawiera liczne wzmianki, dotyczace katalizatorów odpowiednich do odsiarczania, metod wytwarzania katalizatorów i róznych technik operacyjnych.

Znany jest dwuetapowy proces wytwarzania oleju opalowego, w którym siarkowodór usuwa sie po drugim etapie reakcji.

Stwierdzono, ze bardzo dobre wyniki odsiarczania uzyskuje sie usuwajac siarkowodór miedzy poszczegól¬ nymi etapami. Sposób wedlug wynalazku korzystnie stosuje sie do wytworzenia oleju opalowego o zawartosci mniejszej niz okolo 1,5% wagowych siarki, a czesto mniejszej niz 0,5% wagowych, przy czym równoczesnie zachodzi co najmniej czesciowa konwersja wsadu do produktów weglowodorowych nizej wrzacych.

Zgodnie ze sposobem wedlug wynalazku niskosiarkowe oleje opalowe otrzymuje sie na drodze odsiarcza¬ nia surowej ropy naftowej, pozostalosci po destylacji atmosferycznej, pozostalosci po destylacji prózniowej, ciezkich olejów, pozostalosci po destylacji ropy naftowej, lekkich rop naftowych, ciezkich olejów weglowodoro¬ wych wyekstrahowanych z piasków smolistych itd. Ropy naftowe i ciezsze ich frakcje weglowodorowe i/lub destylaty z nich otrzymane zawieraja w nadmiernie duzej ilosci zwiazki azotu i siarki, tej ostatniej na ogól od okolo 2,5% do okolo 6,0% wagowych, w przeliczeniu na siarke elementarna. W dodatku te ciezkie frakcie weglowodorowe zawieraja zanieczyszczenia metaloorganiczne, w których glównie wystepuje nikiel i wanad w postaci porfiryn i wysokoczasteczkowej substancji asfaltowej. Przykladem tych produktów wyjsciowych, do których niniejszy wynalazek ma zastosowanie jest pozostalosc po destylacji prózniowej, o gestosci 7,1° API, zawierajacy 4,05% wagowych siarki (°API —jednostka gestosci produktów naftowych ustalona przez Amerykan¬ ski Instytut Naftowy, stosowana w St.Zjedn.Ameryki) i 23,7% wagowych asfaltenów. Lzejsza surowa ropa naftowa ze Srodkowego Wschodu ma gestosc 11,0°API i zawiera 10,1% wagowych asfaltenów, i 5,20% wagowych siarki, a pozostalosc po jej destylacji prózniowej ma gestosc okolo 8,8°API i zawiera 3,0% wagowych siarki, 4300 czesci wagowych na milion azotu i 20,0% jej objetosci destyluje w temperaturze okolo 558°C.2 89 221 Zastosowanie sposobu bedacego przedmiotem wynalazku zapewnia maksymalny odzysk oleju opalowego niskosiarkowego z tych ciezszych weglowodorowych produktów wyjsciowych.

Wynalazek obejmuje proces wytwarzania oleju opalowego, zawierajacego mniej niz okolo 1,5% wagowych siarki, z ciezkich frakcji ropy jako surowca wyjsciowego, który to proces sklada sie z nastepujacych etapów: poddaje sie reakcji surowiec wyjsciowy i wodór w pierwszej strefie reakcji katalitycznej, w warunkach odsiarcza¬ nia dobranych tak, aby przeprowadzic zwiazki zawierajace siarke w siarkowodór i weglowodory, nastepnie rozdziela sie uzyskany odciek z pierwszej strefy reakcji, aby uzyskac pierwsza zasadniczo parowa frakcje i pierwsza frakcje zasadniczo ciekla, po czym usuwa sie siarkowodór z pierwszej frakcji parowej i poddaje reakcji co najmniej czesc frakcji cieklej z uzyskana pozbawiona faktycznie siarkowodoru frakcja parowa w drugiej strefie reakcji katalitycznej, w warunkach odsiarczania tak dobranych aby przeprowadzic dodatkowe zwiazki zawierajace siarke w siarkowodór i weglowodór. Nastepnie rozdziela sie w drugiej strefie rozdzialu odciek uzyskany w drugiej strefie reakcji, aby wytworzyc druga frakcje parowa i druga frakcje ciekla i zawraca sie co najmniej czesc drugiej frakcji parowej do pierwszej strefy reakcji dla przereagowania z surowcem wyjsciowym i odzyskuje sie olej opalowy z drugiej frakcji cieklej.

Rózne postaci wykonania sposobu wedlug wynalazku, jak w dalszym ciagu bedzie przedstawione, polegaja glównie na dobraniu korzystnych zakresów parametrów procesu, róznych technik przetwarzania i korzystnych kompozycji katalizatorów, stosowanych w stalym zlozu strefy reakcji katalitycznej. Np. w jednej postaci wykonania pierwsza frakcja parowa zostaje rozdzielona w trzeciej strefie rozdzialu, aby uzyskac trzecia frakcje parowa i trzecia frakcje ciekla, a olej opalowy odzyskuje sie z trzeciej frakcji cieklej. W innej postaci wykonania co najmniej czesc trzeciej frakcji cieklej miesza sie najpierw z pierwsza frakcja parowa przed usunieciem z niej siarkowodoru.

W sposobie wedlug wynalazku wykorzystuje sie co najmniej dwa uklady reakcyjne katalityczne w stalym zlozu w polaczeniu z poszczególnymi seriami urzadzen rozdzielczych, które umozliwiaja bardziej wydajne wykorzystanie swobodnego przeplywu wodo.u w trakcie calego procesu. Zrozumiale jest, ze kazdy uklad reakcyjny moze skladac sie z jednego lub wiecej reaktorów, miedzy którymi znajduja sie odpowiednie urzadzenia do wymiany ciepla. Proces polega na prowadzeniu poczatkowej reakcji surowca wyjsciowego ze stosunkowo zanieczyszczonym, ze wzgledu na zawartosc siarkowodoru, strumieniem wodoru w pierwszej strefie reakcji. W rezultacie ta pierwsza strefa reakcji dokonuje .stosunkowo latwego odsiarczania zwiazków siarki nizej wrzacych. Uzyskany odciek rozdziela sie, przy faktycznie tej samej temperaturze i cisnieniu, aby otrzymac zwykle wyzej wrzaca frakcje ciekla, która reaguje w drugim systemie reakcji ze stosunkowo czystym wodorem.

Warunki operacyjne w obu systemach reakcji obejmuja: cisnienie okolo 14—211 atm., stezenie wodoru rzedu okolo 0,089—5,34 Nm3/I, godzinowa szybkosc objetosciowa przeplywu cieczy (LHSV) 0,25—2,5 i maksymalna temperature zloza katalizatora rzedu okolo 316°C do okolo 482°C. Dla ulatwienia rzeczywistego przeplywu seryjnego materialu w czasie procesu, druga strefa reakcji jest czesto utrzymywana pod z góry zalozonym cisnieniem co najmniej o okolo 1,76 atm, wyzszym niz cisnienie zalozone dla pierwszej strefy reakcji. Podobnie, poniewaz trudniejsze reakcje odsiarczania dokonuja sie w drugiej strefie reakcji, maksymalna temperatura zloza katalizatora powinna byc czesto o 5,5°C wyzsza niz w pierwszej strefie reakcji.

Zalety opisanego procesu sa liczne; jednakze najwazniejsze sposród nich jest znaczne zmniejszenie maksymalnej temperatury zloza katalizatora przy osiagnieciu pozadanego stopnia odsiarczenia. A zatem, podczas gdy maksymalna temperatura zloza katalizatora moze byc rzedu okolo 316°C do okolo 482°C, nie jest niezwykle prowadzenie procesu przy temperaturze maksymalnej zloza katalizatora okolo 454°C. Nastepnie proces wedlug wynalazku pozwala na wykorzystanie strumienia stosunkowo zanieczyszczonego wodoru do odsiarczania nizej wrzacych zwiazków siarki w poczatkowej strefie reakcji. Inna zaleta polega na przedluzeniu efektywnego dopuszczalnego zycia kompozycji katalizatorów zastosowanych w obu strefach reakcji.

Chociaz kompozycje katalizatorów beda mialy rózne charakterystyki fizyczne i chemiczne w wielu sytuacjach, moga byc one identyczne. Niezaleznie od tego kombinacje katalizatorów stosowane w sposobie » wedlug wynalazku skladaja sie ze skladników metalicznych, wybranych zarówno sposród metaM VI—B i VIII grupy ukladu okresowego, jak i ich zwiazków. Tak wiec zgodnie z ukladem okresowym, E.H. Sargent and CO z 1964 roku, odpowiednimi skladnikami metalicznymi sa metale pochodzace z grup zawierajacym chrom, molibden, wolfram, zelazo, ruten, osm, kobalt, rod, iryd, nikiel, pallad i platyne. Co wiecej, ostatnie badania wykazaly, ze kompozycje katalizatorów, zwlaszcza stosowane do konwersji nadmiernie zasiarczonych produk¬ tów wyjsciowych, mozna ulepszyc przez wlaczenie takich skladników jak cynk i/lub bizmut. W niniejszym opisie i

Claims (4)

zastrzezeniach patentowych termin „skladnik", gdy jest mowa o metalu lub o metalach o dzialaniu katalitycz¬ nym obejmuje zarówno zwiazki metajM jak tlenek, siarczek itp., jak i metal jako pierwiastek. Niezaleznie od tego, stezenia zwiazków metalicznych oblicza sie tak jakby metal wystepowal w kompozycji w postaci pierwiastka. Pomimo, ze w sposobie wedlug wynalazku zasadniczo nie rozwaza sie ani dokladnego skladu, ani metody89 221 3 wytwarzania róznych katalitycznych kompozycji, niektóre uklady sa szczególnie korzystne. Np. poniewaz surowiec wyjsciowy do niniejszego procesu jest na ogól materialem o wysokiej te iperaturze wrzenia, korzystnie jest jestl skladniki o dzialaniu katalitycznym posiadaja zdolnosc do dokonania w ograniczonym stopniu hydrokra kingu, podczas gdy równoczesnie ulatwiaja konwersje zwiazków siarki na siarkowodór i weglowodory. Stezenie skladnika lub skladników metalicznych o dzialaniu katalitycznym jest glównie zalezne od danego metalu zarówno jak od fizycznych i/lub chemicznych wlasciwosci surowca wyjsciowego. Np. skladniki metalicz¬ ne nalezace do VI— B grupy ukladu okresowego wystepuja na ogól w ilosci okolo 4,0%—30,0% wagowych, metale z grupy zelaza — w ilosci okolo 0,2%—10,0% wagowych, podczas gdy metale szlachetne, nalezace do grupy VIII, korzystnie dzialaja gdy wystepuja w ilosciach okolo 0,1%—5,0% wagowych. Tam gdzie cynk i/lub bizmut stosuje sie jako skladniki beda one na ogól tak samo wystepowac w ilosci okolo 0,01%—2,0% wagowych. Wszystkie stezenia przeliczane sa tak jakby skladniki kompozycji katalizatorów byly w postaci pierwiastków. Porowaty material nosnika, z którym tworzy kompozycje katalityczny metaliczny skladnik lub skladniki zawiera ogniotrwaly tlenek nieorganiczny o wlasciwosciach opisanych dokladnie w literaturze. Jesli chodzi o nosnik typu bezpostaciowego, korzystny jest tlenek glinu w polaczeniu z 10,0% do okolo 90,9% wagowych krzemionki. Gdy przetwarza sie ciezsze produkty wyjsciowe, zawierajace znaczna ilosc weglowodorów o normal¬ nej temperaturze wrzenia wyzszej niz okolo 510°C, moze byc wlasciwe uzycie materialu nosnika zawierajacego krystaliczny krzemian glinu lub zeolity typu sit molekularnych. W wiekszosci przypadków taki material nosny stosuje sie przy przygotowywaniu czesciowo odsiarczonego produktu wyjsciowego do drugiej strefy reakcji. Odpowiedni material zeolitowy zawiera mordenit, faujazyt, sita molekularne typu A lub typu U itd. i mozna je stosowac w rzeczywiscie czystym stanie, jednak oczywiste jest, ze material zeolitowy moze byc polaczony z bezpostaciowym podlozem z takiej substancji jak krzemionka, tlenek glinu i mieszaniny tlenku glinu i krze¬ mionki. Nastepnie kompozycje katalizatorów moga zawierac chlorowiec, taki jak fluor, chlor, jod, brom i ich mieszaniny. Chlorowiec stosuje sie tak zwiazany z materialem nosnika aby w koncowej kompozycji katalitycznej zawartosc jego wynosila okolo 0,1 %—2,0% wagowych. Metaliczne skladniki laczy sie z kompozycja katalityczna w dowolny sposób np. przez wspólne stracanie lub kozelowanie z materialem nosnika, wymiane jonowa lub impregnacje materialu nosnika lub w czasie procedury wspólnego wytlaczania. Nastepnie, po wlaczeniu skladników metalicznych, material nosnika suszy sie i poddaje prazeniu w wysokiej temperaturze lub utlenianiu technicznemu w temperaturze okolo 399°C—704°C. Gdy krystaliczny krzemian glinu stosuje sie jako material nosnika, korzystna górna granice dla techniki kalcynacji jest okolo 538°C. Jesli chodzi o warunki operacyjne w strefach reakcji katalitycznych dobiera sie je przede wszystkim tak by zaszla konwersja zwiazków siarki na siarkowodór i weglowodory. Jak powyzej przedstawiono, warunki robocze w drugiej strefie reakcji beda czesto powodowac ostrzejsze parametry, chociaz taka technika nie jest niezbedna. Zmiennosc ostrosci parametrów roboczych miedzy dwiema strefami reakcji mozna uzyskac przez wyregulowanie cisnienia, maksymalnej temperatury zloza katalizatora i zmiennej szybkosci objetosciowej cieczy. Wieksza ostrosc parametrów roboczych w drugiej strefie reakcji bedzie zwykle dokonywana przy zwiekszonym cisnieniu, wyzszej temperaturze maksymalnej zloza katalizatora i przy nieco zmniejszonej szybkosci objetosciowej przeplywu cieczy lub pewnej kombinacji powyzszych warunków. Z pewnymi wyjatkami omówionymi powyzej, odpowiedni zakres róznych parametrów roboczych jest na ogól taki sam dla obu ukladów reakcji. Tak wiec cisnienie wynosi 14—211 atm, stezenie wodoru okolo 0,089—5,34 Nm3/I, maksymalna temperatura zloza katalizatora rzedu okolo 316*—482°C, a godzinowa objetos¬ ciowa szybkosc przeplywu cieczy 0,25—2,5. Wobec faktu, ze dokonywane reakcje maja zasadniczo charakter reakcji egzotermicznych, wzrastajacy gradient temperatury wystepuje w obu strefach reakcji, kiedy reagenty przechodza przez katalityczne zloze. Praktyka dowodzi, ze wzrastajacy gradient temperatury powinien byc ograniczony do maksymalnie okolo 38°C i dla kontroli tego gradientu temperatury jest stosowany strumien chlodzacy zarówno zwykle ciekly jak zwykle gazowy, wprowadzany w jednym lub wiecej srodkowych miejscach zloza katalitycznego. W niniejszym opisie i w zastrz. wyrazenie „cisnienie zasadniczo takie samo jak" lub „temperatura zasadniczo taka sama jak" oznaczaja cisnienie lub temperature u dolu naczynia, pozwalajac tylko na normalny spadek cisnienia spowodowany przeplywem cieczy przez uklad i normalne obnizenie temperatury spowodowane przenoszeniem materialu z jednej strefy do drugiej. Na przyklad gdy cisnienie na wlocie do pierwszej strefy reakcyjnej wynosi okolo 161 atm, a temperatura okolo 371°C, pierwsza strefa rozdzialu bedzie zasadniczo funkcjonowac przy tym samym cisnieniu 161 atm. i temperaturze okolo 371°C. Podobnie zastosowanie okreslenia „co najmniej czesc z" w odniesieniu zarówno do frakcji zasadniczo parowej jak i frakcji zasadniczo cieklej, ma na celu objecie tym okresleniem zarówno jakiejs czesci jak i okreslonej frakcji. Tak wiec co najmniej4 89 221 czesc pierwszej frakcji parowej wprowadza sie do drugiej strefy reakcji, po czym nastepuje usuniecie stamtad siarkowodoru, podczas gdy co najmniej czesc pierwszej frakcji cieklej moze byc zawrócona do obiegu, by polaczyc sie ze swiezym surowcem wyjsciowym. Ponizej opisano przyklad wykonania sposobu wedlug wynalazku; schemat ilustrujacy przyklad wykonania przedstawiono na rysunku. Dotyczy on konwersji oleju gazowego jako surowca wyjsciowego w instalacji na skale przemyslowa. Zrozumiale jest, ze surowiec wyjsciowy, skladniki, warunki robocze, konstrukcja kolumn do frakcjonowania, rozdzielaczy itp. stanowia tylko przyklady i moga byc zmienione w szerokim zakresie bez wykraczania poza koncepcje wynalazku, który zostal okreslony w zastrzezeniach. Na rysunku przedstawiono instalacje na skale przemyslowa zaprojektowana dla wytworzenia maksymalnych ilosci oleju opalowego, zawierajacego mniej niz okolo 1,0% wagowych siarki z oleju gazowego, jako surowca wyjsciowego, majacego gestosc 16,3°API. Inne wlasciwosci oleju gazowego jako surowca wyjsciowego to: zawartosc siarki 4,0% wagowych, zawartosc wanadu i niklu 60,0 ppm i zawartosc substancji nierozpuszczalnej w heptanie — 2,4% wagowych, wspólczynnik wegla Conradsona — 8,2 i temperature destylacji okolo 565°C dla 65,0% objetoscio¬ wych. Surowiec doprowadza sie do procesu za pomoca przewodu 1, w ilosci okolo 740,35 moli na godzine. Surowiec zostaje zmieszany z goraca (366°C), zawrócona do obiegu faza gazowa z przewodu 2, przy czym ta ostatnia zawiera okolo 76,0% objetosciowych wodoru. Mieszanina przeplywa przez przewód 2 i jest nim doprowadzana do reaktora 3 przy temperaturze okolo 347°C i cisnieniu okolo 157,4 atm. Reaktor 3 ma umieszczona wewnatrz kompozycje katalityczna zlozona z 2,0% wagowych niklu i 16,0% wagowych molibdenu, polaczonych z bezpostaciowym nosnikiem, zawierajacym 88,0% wagowych tlenku glinu i 12,0% wagowych krzemionki, przy czym godzinowa szybkosc objetosciowa przeplywu cieczy przez reaktor (LHSV) wynosi okolo 1,0. Odciek ze strefy reakcyjnej 3 jest przesylany przewodem 4 w temperaturze okolo 366°C i pod cisnieniem okolo 150,5 atm. i jest wprowadzany do goracego separatora 5, w którym panuja zasadniczo te same warunki cisnienia i temperatury. Goraca strefa rozdzialu 5 sluzy uzyskaniu zasadniczo cieklej frakcji w przewodzie 6 i zasadniczo parowej frakcji w przewodzie 7. Analiza skladników odcieku z pierwszej strefy reakcji (przewód 4), frakcji cieklej z goracego separatora (przewód 6) i frakcji parowej z goracego separatora frakcji parowej (przewód 7) zostaly przedstawione w tablicy 1. Frakcja zasadniczo parowa w przewodzie 7 zostaje zmieszana z 1420,00 moli/godz. zimnego strumienia rozprezonej cieczy, zawracanej do obiegu, strumienia którego zródlo zostanie nastepnie opisane. Mieszanina przeplywa dalej przez przewód 7 i jest wprowadzana do chlodnego separatora 10 przy cisnieniu okolo 147 atm i w temperaturze okolo 54,4°C. Frakcja parowa wzbogacona w wodór jest przesylana nastepnie z zimnego separatora 10 przez przewód 11 i wprowadzana do ukladu 12, w którym usuwa sie siarkowodór. Frakcja zasadniczo ciekla jest przesylana przewodem 15 i wprowadzana do zimnego pneumatycznego separatora 16, faktycznie w tej samej temperaturze. Zimna strefa pneumatyczna 16 funkcjonuje pod cisnieniem okolo 14 atm i w temperaturze okolo 57°C i wytwarza strumien gazu odpowietrzajacego doprowadza w przewodzie 17 oraz frakcje produktu zasadniczo cieklego w przewodzie 18; czesc z tej ostatniej zawraca sie do obiegu by polaczyc ja z frakcja zasadniczo parowa w przewodzie 7, gdzie odgrywa role strumienia wzbogacajacego w wodór. Analizy skladników strumienia wzbogaconego w wodór w przewodzie 11, strumienia gazu odpowietrzajace¬ go w przewodzie 17 i normalnie cieklego materialu w przewodzie 18, przesylane do urzadzen stabilizujacych w celu odzyskania produktu, zostaly przedstawione na tablicy 2. Jak wyjasniono ponizej, strumien wody pluczacej wprowadza sie do procesu przewodem 8. Woda ta jest ostatecznie usuwana z systemu procesu przez wykorzystanie odgalezienia w zimnym separatorze 10, przy czym odgalezienie to nie zostalo pokazane, na zalaczonym rysunku. System 12 do usuniecia siarkowodoru sluzy do zwiekszenia stezenia siarkowodoru w zawracanym do obiegu gazie do okolo 85,9%. Wodór uzupelniajacy dla wyrównania jego zuzycia w calym procesie zarówno jak strat na skutek rozpuszczania, wprowadza sie przewodem 22. Faza wzbogacona w wodór mieszana jest z faza glównie ciekla w przewodzie 6, do którego wprowadza sie 809,72 moli wody na godzine przewodem 8, po czym mieszanina jest przesylana przewodem 13 do drugiej strefy reakcji 14 przy cisnieniu okolo 164,5 atm. i w temperaturze okolo 361°C. Strefa reakcji 14 zawiera kompozycje katalityczna, zlozona z 1,8% wagowych niklu i 16,0% wagowych molibdenu w polaczeniu z materialem nosnika zawierajacym 63,0% wagowych tlenku glinu i 37,0% wagowych krzemionki, przy czym godzinowa szybkosc objetosciowa cieczy (LHSV) wynosi okolo 1,5. Uzyskany odciek ze strefy reakcji 14 przesyla sie przewodem 19 i wprowadza do goracego separatora 20 przy cisnieniu okolo 157,5 atm i w temperaturze okolo 366°C. Frakcje zasadniczo parowa przesyla sie przewodem 2 i zawraca do obiegu, by polaczyc z surowcem wyjsciowym w przewodzie 1. Frakcja normalnie ciekla jest przesylana przewodem 21 i laczona z frakcja normalnie ciekla w przewodzie 18, z którego produkt procesu jest przesylany do odpowiednich urzadzen rozdzielajacych, by odzyskac pozadany olej opalowy. Analizy skladników mieszaniny zasilajacej reaktor 14 (przewód 13) i odcieku zimnego (przewód 19) przedstawiono w tablicy 3.89 221 5 Rozdzial, którego dokonuje sie w goracym seoaratorze 20, przedstawiono w tablicy 4. Calkowita dystrybucje produktu i wydajnosci skladników przedstawiono w tablicy 5. Obejmuje ona material wychodzacy z ukladu 12 do usuwania siarkowodoru, strumien gazu odpowietrzajacego w przewodzie 17 i glównie ciekly produkt bedacy odciekiem z przewodu 18 i 21. Heptan — 190°C, frakcja benzyny ciezkiej, ma gestosc 535°API i zawiera mniej niz 0,05% wagowych siarki. Frakcja 190°C—343°C, bedaca srodkowym destylatem, ma gestosc 35,5°API i zawiera mniej niz okolo 0,1% wagowych siarki. Olej opalowy ogólem, wrzacy w temperaturze okolo 343°C, ma gestosc okolo 21,5°API i zawiera 0,3% wagowych siarki. Za strzezeni a patento we

1. Sposób wytwarzania niskosiarkowego oleju opalowego, zawierajacego mniej niz okolo 1,5% wagowych siarki, z ciezkich frakcji ropy jako surowca wyjsciowego, w którym poddaje sie reakcji surowiec z wodorem w pierwszej strefie reakcji katalitycznej, w warunkach odsiarczania dobranych tak, aby zaszla konwersja zwiazków zawierajacych siarke na siarkowodór i weglowodory, nastepnie rozdziela sie odciek uzyskany z pierwszej strefy reakcji, w pierwszej strefie rozdzialu, przy czym otrzymuje sie pierwsza frakcje zasadniczo parowa i pierwsza frakcje zasadniczo ciekla, poddaje sie reakcji co najmniej czesc pierwszej frakcji cieklej z wodorem w drugiej strefie reakcji katalitycznej, do której doprowadza sie swiezy wodór, w warunkach odsiarczania tak dobranych zeby skonwertowac dalsze zwiazki zawierajace siarke na siarkowodór i weglowodory, nastepnie rozdziela sie odciek, uzyskany w drugiej strefie reakcji, w drugiej strefie rozdzialu, przy czym otrzymuje sie druga frakcje parowa i druga frakcje ciekla i wtedy zawraca sie co najmniej czesc drugiej frakcji parowej do pierwszej strefy reakcji, gdzie reaguje ona z surowcem wyjsciowym i odzyskuje sie wymieniony olej opalowy z drugiej frakcji cieklej, znamienny tym, ze z pierwszej frakcji parowej oddziela sie siarkowo¬ dór i otrzymana przy tym w zasadzie wolna od siarkowodoru, bogata w wodór frakcje parowa doprowadza sie do drugiej strefy reakcji, gdzie reaguje ona z czescia pierwszej frakcji cieklej, znajdujacej sie w drugiej strefie reakcji.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pierwsza frakcje parowa oddziela sie w trzeciej strefie rozdzialu, przy czym uzyskuje sie trzecia frakcje parowa i trzecia frakcje ciekla.

3. Sposób wedlug zastrz. 2, z n a m i e n n V tym, ze co najmniej czesc oleju opalowego odzyskuje sie z trzeciej frakcji cieklej.

4. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze co najmniej czesc trzeciej frakcji cieklej laczy sie z pierwsza frakcja parowa przed usunieciem z niej siarkowodoru.89 221 Tablica 1 Rozdzial produktu reakcyjnej strefy 3 Skladnik w Przewód Przewód Przewód molach/godz. 4 6 7 Woda Siarkowodór Wodór Metan Etan Propan Butany Pentany Heksany Heptan — 190°C 19Q°C-343°C Lekki olej opalowy Ciezki olej opalowy Ogólem 836,89 350,87 9663,08 1358,03 139,89 111,16 68,01 24,50 18,30 73,05 106,06 284,17 540,05 13574,06 - 16,75 313,60 49,68 10,26 9,15 6,88 3,11 2,79 17,07 58,64 157,12 527,72 1172,77 836,89 334,12 9349,48 1308,35 129,63 102,01 61,13 21,39 15,51 55,98 47,42 127,05 12,33 12401,29 Tablica 2 Analizy strumienia, system rozdzialu na zimno Skladnik w Przewód Przewód Przewód molach/godz. 11 17 18 Woda Siarkowodór Wodór Metan Etan Propan Butany Pentany Heksany Heptan- 190°C 190°C-343°C Lekki olej opalowy Ciezki olej opalowy Ogólem: 14,76 273,51 9158,03 1219,47 111,17 79,87 41,19 10,47 5,00 2,52 0,02 0,05 0,05 10916,11 - 51,44 190,30 85,87 16,31 16,19 10,06 2,86 1,42 0,69 - 0,02 - 375,16 ¦ . - ,9,17 1,15 3,01 2,15 5,95 9,88 8,06 9,09 52,77 47,40 126,98 12,28 287,8989 221 Tablica 3 Analizy skladników, reaktor 14 Skladnik w Zasilanie Odciek molach/godz. przewód 13 przewód 19 Woda Siarkowodór Wodór Metan Etan Propan Butany Pentany Heksany Heptan-190°C 190°C-343°C Lekki olej opalowy Ciezki olej opalowy Ogólem: 824,48 35,42 11703,15 1367,19 127,92 94,25 51,18 14,43 7,79 19,59 58,66 157,17 527,77 14989,00 829,13 92,46 11273,72 1379,76 135,60 106,27 61,20 19,31 12,10 34,76 78,61 161,37 513,13 14697,42 Tablica 4 Analiza skladników z goracego separatora 20 SIUadnik w Przewód Przewód molach/godz. 2 21 Woda Siarkowodór Wodór Metan Etan Propan Butany Pentany Heksany Heptan- 190°C 190°C-343°C Lekki olej opalowy Ciezki olej opalowy Ogólem: 829,13 88,86 10979,32 1338,71 127,46 ** 99,08 56,09 17,27 10,55 27,79 38,10 78,21 11,97 13702,54 - 3,60 294,40 41,05 8,14 7,19 5,11 2,04 1,55 6,97 40,51 83,16 501,16 994,8889 221 Tablica 5 Calkowity rozdzial produktu i wydajnosci Skladnik Siarkowodór Wodór Metan Etan Propan Butany Pentany Heksany Heptan-190°C 190°C-343°C Olej opalowy ogólem mole/godz. 319,05 485,85 129,93 26,60 29,33 25,05 12,96 12,06 60,43 87,91 723,60 Objetosc w % — — - — — 0,56 0,32 0,32 2,00 5,71 92,52 21^ Prac. Poligraf. UP PRL naklad 120+18 Cena 10 zl