PL55434B1 - - Google Patents

Description

Krystaliza¬ cja z etanolu.Przyklad X. Mieszanine 2 czesci 1,2-epoksy- -3-(2-naftoksy)-propanu i 5 czesci l-metylo-3-fe- nylopropyloaminy ogrzewa sie w ciagu 1 godziny w temperaturze 100°C. Nastepnie ochladza sie i miesza z 25 czesciami 2n kwasu solnego i 50 czesciami eteru. Po zdekanitowaniu fazy eterowej i fazy wodnej oraz przekrystalizowaniu z miesza¬ niny etanolu i octanu etylowego otrzymuje sie chlorowodorek 1-(1-motylo- 3-fenylopropyloamino)- -l-(2-naftoksy)-2-propanolu o temperaturze top¬ nienia 174°—1763C.Przyklad XI. 6,6 czesci 1-chloro-2-naftolu, 20 czesci epichlorohyidryny i 0,1 czesci piperydyny ogrzewa sie w ciagu 6 godzin pod chlodnica zwrot¬ na, po czym mieszanine odparowuje sie w celu usuniecia nieprzereagowanej epichlorohydryny. Do pozostalosci dodaje sie 8 czesci izopropyloaminy i ogrzewa pod chlodnica zwroitna w ciagu 10 go¬ dzin, odparowuje i pozostalosc ogrzewa z 80 cze¬ sciami eteru naftowego (temperatura wrzenia 80°—1C0°C), po czym otrzymany roztwór ochladza sie i saczy. Stala pozostalosc przemywa sie eterem naftowym (temperatura wrzenia 80°—100°C), wy¬ susza i przekrystalizowuje z eteru naftowego (tem¬ peratura wrzenia 80°—100°C). Otrzymuje sie 1- - (chloro - 2 - naftoksy) _ 3 - izopropyloamino - -2-propanol o temperaturze topnienia 104°C.Stosujac 5 czesci l-metylo-2 ^naftolu zamiast'6,6 czesci' 1-chloro-2-naftolu otrzymuje sie w podobny sposób l-izopropyloaminó-3-(l-metylo-2-naftoksy)- -2-propanol o temperaturze topnienia 122°C (kry¬ stalizacja z eteru naftowego o temperaturze wrze¬ nia 80°—1Q6°C).Przyklad XII. Mieszanine 0,3 czesci 3-brp- -mo-l-(l-naftOksy)-2-propanolu i 5 czesci izopro- pyloaminy ogrzewa sie w szczelnie zamknietym naczyniu w temperaturze 100°C w ciagu 10 go¬ dzin, po czym ochladza sie naczynie i dodaje 10 czesci 2n kwasu solnego. Mieszanine saczy sie, 5 alkalizuje przesacz 2n lugiem sodowym i wstrza¬ sa z 25 czesciami eteru! Po oddzieleniu fazy ete¬ rowej, wysuszeniu bezwodnym siarczanem mag¬ nezowym, odsaczeniu i odparowaniu przesaczu do sucha otrzymuje sie l-izopropyloamino-3-(l-naf- 10 toksy)-2-propanol o temperaturze topnienia 96°C.Stosowany jako substancja wyjsciowa 3-bromo- -l-<(l-naftoksy)-2-propanol wytwarza sie w spo¬ sób nastepujacy: Roztwór 0,28 czesci 3-bromo-l-(l-naftoksy)-ace- is tonu i 5 czesci metanolu miesza sie i ochladza do temperatury 0°C dodajac 0,25 czesci borowodorku sodowego. Nastepnie miesza sie calosc w ciagu dalszych 30 minut w temperaturze 0°C, po czym wlewa sie mieszanine do lodu, zakwasza 2n kwa- 20 sem solnym i ekstrahuje 20 czesciami eteru. Po wysuszeniu ekstraktu eterowego bezwodnym siar¬ czanem magnezowym, przesaczeniu i odparowaniu przesaczu do sucha otrzymuje sie 3-bromo-l-(l- -naftoksy)-2-propanol, którego pasmo absorpcyj- 25 ne w podczerwieni wynosi 3450 cm—1. 3-bromo-l-(l-naftoksy)-aceton otrzymuje sie w nastepujacy sposób: Roztwór 10 czesci chlorku 1-naftoksyacetylowe- go w 150 czesciach eteru miesza sie i ochladza do 30 temperatury od —5° do —10°C dodajac w ciagu 30 minut roztwór z 11 czesci dwuazometanu- w 300 czesciach eteru. Otrzymany roztwór miesza sie w ciagu 2 godzin w temperaturze —5°C i przez dal¬ sze 18 godzin w temperaturze otoczenia, po czym 35 ochladza sie do temperatury —10°C dodajac w ciagu 30 minut roztwór z 11 czesci dwuazometanu w 300 czesciach eteru. Otrzymany roztwór mie¬ sza sie w ciagu 2 godzin w temperaturze —5°C i przez dalszych 18 godzin w temperaturze otocze- 40 nia, po czym ochladza sie do temperatury —10°C dodajac 20 czesci lin kwasu bromowodorowego i miesza calosc 30 minut. Oddziela sie faze etero¬ wa suszy bezwodnym siarczanem magnezowym i przesacza. Po odparowaniu przesaczu do sucha 45 i przekrystalizowaniu stalej pozostalosci z cyklo¬ heksanu otrzymuje sie 3-bromo-l-{l-naftoksy)-ace- ton o temperaturze topnienia 92°—94°C.Przyklad XIII. Mieszanine 8 czesci l-chlo- 50 ro-3-metylo-3-(l-naftokisy)-2-butanolu i 40 czesci izopropyloaminy ogrzewa sie w ciagu 10 godzin w szczelnie zamknietym naczyniu w temperaturze 100°C. Nadmiar izopropyloaminy odparowuje " sie, a pozostalosc rozpuszcza sie w 100 czesciach In 55 kwasu solnego. Uzyskany roztwór przemywa 'sia- eterem i dodaje 20 czesici 8n lugu sodowego, po czym ekstrahuje mieszanine 1O0 czesciami eteru, ekstrakt eterowy przemywa woda i suszy bez¬ wodnym siarczanem magnezowym. Pó ódparowa- 60 niu roztworu eterowego do suchosci rozpuszcza sie pozostala zywice w 30 czesciach eteru i do¬ daje eterowy roztwór chlorowodoru do calkowi¬ tego stracenia osadu- Po przesaczeniu i przekry¬ stalizowaniu stalej pozostalosci z mieszaniny me- 85 tanolu i octanu etylowego otrzymuje si© cUiloro-55 434 15 16 wodorek l-izopropyloamino-3-metylo-3-(l-nafto- ksy)-2-butanolu o temperaturze topnienia 138°— 139°C.Stosowany jako substancja wyjsciowa 1-chloro- -3-metylo-3-(l-nafto;ksy)-2-butancl wytwarza, sie 5 w sposób nastepujacy: ^ Roztwór z 68 czesci kwasu a-(1-naftoksy)-izoma- slowego w 450 czesciach chloroformu i 53 czesci chlorku tionylu ogrzewa sie w ciagu 3 godzin pod chlodnica zwrotna, po ozym odparowuje sie chlo- 10 roform i nadmiar chlorku tionylu. Pozostala ma¬ se ogrzewa sie przez 15 minut pod chlodnica zwrotna z 600 czesciami eteru naftowego o tem¬ peraturze wrzenia 60°—80°C i 5 czesciami wegla aktywnego i nastepnie ochladza sie mieszanine do 15 temperatury otoczenia i odsacza. Po odparowaniu przesaczu otrzymuje sie chlorek a-(1-naftoksy)-izo- butyrylu w postaci oleju.Roztwór 70 czesci tego chlorku w 200 czesciach eteru traktuje sie w ciagu 24 godzin nadmiarem 20 dwuazometanu w eterze, po czym odparowuje e- ter i nadmiar dwuazomeitanu. Pozostala mase roz¬ puszcza sie w 250 czesciach eteru i roztwór ten nasyca sie w temperaturze 0°C gazowym chloro¬ wodorem. Nastepnie mieszajac roztwór dodaje sie 25 stopniowo 300 czesci lodu, po czym rozdziela sie mieszanine j roztwór eterowy wymywa kolejno trzykrotnie 100 czesciami eteru, trzykrotnie 150 czesciami 10Vo roztworu weglanu sodowego i wresz¬ cie trzykrotnie 100 czesciami wody. Roztwór ete- 30 rowy suszy sie bezwodnym siarczanem magnezo¬ wym i odparowuje. 10 czesci osadu rozpuszcza sie nastepnie w 80 czesciach metanolu, roztwór mie¬ sza i w ciagu 45 minut w temperaturze 0°C do¬ daje 5 czesci borowodorku sodowego. Po 12 go- 35 dzinach odparowuje sie metanol, a osad wstrzasa sie z 30 czesciami eteru i 20 czesciami wody. £0 rozdzieleniu mieszaniny, wysuszeniu eterowego roztworu bezwodnym siarczanem magmezowym i odparowaniu otrzymuje sie l-chloro-3-metylo-3- 40 -(l-naftoksy)-2-butanol w postaci oleju.Przyklad XIV. Postepujac jak w przykla¬ dzie XIII z tym, ze zamiast 40 czesci izopropylo- aminy stosuje sie 40 czesci tert. butyloaminy, o- trzymuje sie chlorowodorek 1-tert. butyloamino- 45 -3-raetylo-3-(l-naftoksy)-2-butanolu o temperatu¬ rze topnienia 219°—220QC.Przyklad XV. Postepuje sie jak w przykla¬ dzie XIII z tym* ze zamiast 8 czesci 1-chloro-3-me- tylo-3-(-naftoksy)-2-butanolu stosuje sie 8 czesci M l-chloro-3-(l-nafitoksy)-2-butanolu i otrzymuje chlorowodorek l-izopTopyloamiino-3-(l-naftoksy)- 2-butaoolu o temperaturze topnienia 158°—159°C.Stosowany jajco substancja wyjsciowa 1-chloro- -3-(l-naftoksy)-2-butanol wytwarza sie w naste- M pujacy sposób: Roztwór z 20 czesci kwasu a-(l-naftoksy)- -propionowego w 300 czesciach chloroformu i 16,5 czesci chlorku tionylu ogrzewa sie w ciagu 3 godfcki pod chlodnica zwrotna i po odparowaniu 60 chloroformu i nadmiaru chlorku tionylu pozosta¬ je chlorek a-(l-ntóoksy-propionylu w postaci o- leju. Roztwór 20 czesci tego oleju w 100 czesciach eteru traktuje sie w ciagu 16 godzin w temperatu¬ rze 0°e nadmiarem dwuazometanu, po czym od- 65 parowuje sie eter i nadmiar dwuazometanu, po¬ czym rozpuszcza sie pozostala mase w 150 czes¬ ciach eteru i otrzymany roztwór nasyca w tempe¬ raturze 0°C gazowym chlorowodorem. Mieszajacr roztwór dodaje sie don stopniowo 200 czesci lodu.Mieszanine rozdziela sie i eterowy roztwór wy¬ mywa kolejno trzykrotnie 50 czesciami wody, trzy¬ krotnie 50 czesciami 10% roztworu weglanu so¬ dowego i wreszcie trzykrotnie 50 czesciami wo¬ dy. Po wysuszeniu roztworu eterowego bezwod¬ nym siarczanem magnezowym i odparowaniu o- trzymuje sie keton chloroimetylo-l-(l-naftoksy)- -etylowy o temperaiturze topnienia 70°—71°C (kry¬ stalizacja z eteru naftowego o temperaturze wrze¬ nia 60°—80°C). 15 czesci tego ketonu rozpuszcza sie w 200 cze¬ sciach metanolu. Uzyskany roztwór miesza sie w temperaturze 0°C i w ciagu 45 minut dodaje 7,5 czesci borowodorku sodowego. Po 12 godzinach odparowuje sie metanol, a osad wstrzasa z 50 ^ czesciami eteru i 30 czesciami wody. Po rozdzie¬ leniu mieszaniny, wysuszeniu eterowego roztwo¬ ru bezwodnym siarczanem magnezowym i odpa¬ rowaniu, otrzymuje sie l-chloro-3-(l-naftoksy)-2- -butanol w postaci oleju.Przyklad XVI. Roztwór 1,25 czesci 1-izopro- pyloamino-3-(l-naftoksy)-2-propanolu i 1 czesci" bezwodnika octowego w 10 czesciach kwasu octo¬ wego utrzymuje sie w temperaturze otoczenia w ciagu 18 godzin, po czym dodaje do mieszaniny 50 czesci lodu i 10 czesci lin lugu sodowego. Nastep¬ nie dekantuje sie faze wodna i mozliwie naj¬ wieksza ilosc osadu rozpuszcza w 2n kwasie sol¬ nym w temperaturze 0°C, po czym atkalizuje roz¬ twór 2n lugiem sodowym i ekstrahuje 50 czescia¬ mi eteru. Ekstrakt eterowy suszy sie bezwodnym siarczanem magnezowym i odsacza, a do przesa¬ czu dodaje nasycony roztwór kwasu szczawiowe¬ go w eterze do momentu calkowitego stracenia osadu. Po odsaczeniu mieszaniny i przekrystalizo- waniu stalej pozostalosci z ejtanolu otrzymuje sie octan 1-izopropyloaminometylo-2-(l -naftoksy)-ety¬ lowy w postaci wodoroszczawianu o temperaturze- topnienia 202°—204°C.Stosujac chlorowodór zamiast kwasu szczawio¬ wego otrzymuje sie w podobny sposób octan 1-izo- propyloaminometylo-2-(l-naEtoksy)-etylowy w po¬ staci chlorowodorku o temperaturze topnienia- 170°—171°C (krystalizacja z mieszaniny etanolu, i octanu etylowego).Przyklad XVII. Mieszanine 2,95 czesci chlo¬ rowodorku l-izopropyloamino^3-(l-naftoksy)-2-pro- panolu i 6 czesci chlorku benzoilu ogrzewa sie w~ ciagu 6 godzin w temperaturze 100°C, po czym o- chladza i dodaje 50 czesci eteru. Calosc utrzymuje sie w ciagu 3 dni w temperaturze otoczenia, po¬ czym przesacza i po przemyciu osadu eterem i prze- krystalizowaniu z 25 czesci benzenu otrzymuje sie- benzoesan 1-izópropyloaminometylo-2-(l-naftoksy)— -etylowy jako chlorowodorek o temperaturze top¬ nienia 130°—132°C.Przyklad XVIII. Do roztworu 2 czesci l-(4~ - acetylo - 1 - naftoksy) - 3 - izopropytoamino - 2- -propanolu w 80 czesciach metanolu dodaje sie w~55 434 17 18 "Ciagu 10 minut mieszajac, w temperaturze 0°C 2 czesci borowodorku sodowego. Mieszanine te miesza sie w temperaturze 0°C w ciagu 1 godzi¬ ny, po czym wlewa do 100 czesci lodu, zakwasza 2n kwasem solnym i odsacza. Przesacz alkalizuje sie roztworem 2n lugu sodowego i ekstrahuje 500 czesciami eteru. Nastepnie ekstrakt eterowy su- -szy sie bezwodnym siarczanem magnezowym, od¬ sacza i do przesaczu dodaje nasycony roztwór "kwasu szczawiowego w eterze do momentu calko¬ witego stracenia osadu. Po odsaczeniu osadu 1 przekrystalizowaniu z mieszaniny etenolu i ete¬ ru otrzymuje sie wodoroszczawian l-(4-a-hydro- ^ksyetylo - 1 - naftoksy) - 3 - izopropyloamino - 2- -propanolu o temperaturze topnienia 146°—147°C -{rozklad).Przyklad XIX. Roztwór 0,77 czesci chloro¬ wodorku octanu l-izopropyloaminometylo-2-(l-naf- ~toksy)-etylowego w 16 czesciach metanolu traktu¬ je sie w temperaturze otoczenia 3,5 czesciami In lugu sodowego i po uplywie 1 godziny odparo¬ wuje metanol pod zmniejszonym cisnieniem. Po¬ zostalosc wstrzasa sie z 20 czesciami eteru i 10 czesciami In kwasu solnego. Nastepnie oddziela -sie warstwe eterowa, która przemywa sie woda, suszy bezwodnym siarczanem magnezowym i od¬ parowuje do sucha. Po- przekrystalizowaniu pozo¬ stalosci z mieszaniny octanu i eteru naftowego o temperaturze wrzenia 40°—60°C otrzymuje sie N - acetylo - 1 - izopropyloamino - 3 - (1 - naf- toksy)-2-propanol o temperaturze topnienia 91°C.Przyklad XX. Do roztworu 43,2 czesci dwu- -sodowego 1,1'-metyleno-bis-(2-hydroksy-3^nafto- esanu) w 4000 czesciach wody dodaje sie roztwór 29^5 czesci jchlorawodorku l-izopropyloamino-3-(l- -naftoksy)-2-propanolu w 300 czesciach wody, po czym odsacza sie osad, wymywa sie woda i su- rszy. Po przekrystalizowaniu osadu z etanolu o- trzymuje sie 1,1'-metyleno-bis-(2-hydroksy-3-naf- toesan) dwu-[l-izopropyloamino-3-(l-naftoksy)-2- -propanolu] o temperaturze topnienia 212°C.Przyklad XXI. Do roztworu 0,7 czesci kwa- -su benzoesowego w 5 czesciach eteru dodaje sie roztwór 1,3 czesci l-izopropyloamino-3-(l-naflto- ksy-2-propanolu w 25 czesciach octanu etylowe¬ go, po czym odsacza sie mieszanine i po wymyciu osadu eterem i wysuszeniu otrzymuje sie benzo¬ esan 1 -izopropyloamino-3-(l-naftoksy)-2-propanolu 0 temperaturze topnienia 143°—144°C (krystaliza- *cja z wody).Zastepujac 0,7 czesci kwasu benzoesowego przez 0,96 czesci kwasu ^-naftoesowego otrzymuje sie w podobny sposób /?-naftoesan 1-izopropyloamino-3- -(l-naftoksy)-2-propanolu o temperaturze topnie- \nia 132° (krystalizacja z mieszaniny cykloheksanu i etanolu).Zastepujac 0,7 czesci kwasu benzoesowego przez 0,98 czesci kwasu o-acetoksybenzoesowego otrzy¬ muje sie w podobny sposób o-acetoksybenzoesan 1 - izopropyloamino - 3 - (1 - naftoksy) - 2 - pro- panolu o temperaturze topnienia 122°—124°C (kry- -stalizacja z octanu etylowego).Zastepujac 0,7 czesci kwasu benzoesowego przez ^,7 czesci kwasu adypinowego otrzymuje sie w podobny isposób adypinian l-izorpopyloamino-3-(l- -naftoksy)-2^propanolu o temperaturze topnienia 145°—147°C (krystalizacja z mieszaniny octanu etylowego i etanolu).Zastepujac OJ czesci kwasu benzoesowego przez 0,6 czesci kwasu maleinowego otrzymuje sie w podobny sposób maleinian l-izopropyloamino-3-(l- -naftoksy)-2-propanolu o temperaturze topnienia 145°—146°C (krystalizacja z mieszaniny octanu e- tylowego i etanolu).Zastepujac 0,7 czesci kwasu benzoesowego przez 0^62 czesci kwasu szczawiowego otrzymuje sie w podobny sposób szczawian 1-izopropyloamino-3-(l- -naftoksy)-2-propanolu o temperaturze topnienia 180°—182°C (krystalizacja z mieszaniny metanolu i octanu etylowego).Przyklad XXII. Do roztworu 10 czesci chlo¬ rowodorku l-izopropyloamino-3-(l-naftoksy)-2- -propanolu w 100 czesciach wody dodaje sie, mie¬ szajac, zawiesine 100 czesci sulfonowanej zywicy polistyrenowej „Zeo Karb" 225 -SRC 9 w postaci sodowej w 400 czesciach wody. Nastepnie miesza sie calosc w temperaturze otoczenia w ciagu 60 minut i odsacza sie mieszanine. Po wymyciu osa¬ du woda i wysuszeniu jej w temperaturze otocze¬ nia otrzymuje sie kompleksowa sól 1-izopropylo- amino-3-(l-nafftoksy)-2-propanolu z sulfonowana zywica polistyrenowa o zawartosci zasady 9°/». PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania pochodnych naftalenu o wzorz? 2, w którym R1 oznacza wodór lub ewentualnie podstawione rodniki: alkilowy, cy- kloalkilowy, alkenylowy, aralkilowy, R* ozna¬ cza podstawione rodniki: alkilowy, cykloalki- lowy, alkenyIowy lub aralkilowy lub R1 i R* w polaczeniu z sasiednim atomem azotu two¬ rza ewentualnie podstawiony rodnik heterocy¬ kliczny; albo R* oznacza rodnik o wzorze — CHR7R8, w którym R7 oznacza wodór lub e- wentualnie podstawione rodniki: alkilowy, cy- kloalkilowy, alkenylowy, aryIowy lub aralki¬ lowy, a R8 oznacza ewentualnie podstawione rodniki: alkilowy, cykloalkilowy, alkenylowy, arylowy lub aralkilowy lub R7 i R8 razem z sasiednim atomem wegla tworza ewentualnie podstawiony rodnik cykloalkilowy, R8 i R5 sa takie same lub rózne i oznaczaja wodór lub rodnik alkilowy, R4 oznacza wodór, a pier¬ scien naftalenowy moze ewentualnie posiadac jeden lub kiUka podstawników, takich jak ato¬ my chlorowca, rodniki alkilowe lub hydroksy- alkilowe lub rodniki acylowe albo ewentualnie podstawione rodniki sulfamoilowe, znamienny, tym, ze zwiazek o wzorze 3, w którym X ozna¬ cza atom chlorowca, Rs, R4 i R5 maja wyzej podane znaczenie, a pierscien naftalenowy mo¬ ze ewentualnie posiadac jeden lub kilka wy¬ zej wymienionych podstawników, poddaje sie reakcji z amina o wzorze NHR^2, w którym R1 i Rl maja wyzej podane znaczenia i otrzy¬ many produkt ewentualnie przeprowadza sie w estry lub w sole z kwasami. 10 15 20 25 30. 35 40 45 50 55 6055 434 19 10 12. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze poddaje sie reakcji zwiazek o wzorze 3, w którym X oznacza atom chlorku lub bromu. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2 znamienny tym, ze proces przyspiesza sie lub doprowadza do 5 11- konca przez ogrzewanie. 4. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1 znamienna tym, ze epoksyd o wzorze 4, w którym R8, R4 i R5 maja znaczenie podane w zastrz. 1, a pier¬ scien naftalenowy ewentualnie zawiera jeden lub kilka dodatkowych podstawników, podda¬ je sie reakcji z amina o wzorze NHRXR2, w którym R1 i R2 maja znaczenie podane w za¬ strz. 1. 15 5. Sposób wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze proces przyspiesza sie lub doprowadza do kon¬ ca przez ogrzewanie. 6. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze póichodma naftalenowa o wzorze 5, w 20 którym pierscien naftalenowy ewentualnie za- ^ wiera jeden lub kilka dodatkowych podstaw¬ ników, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem o wzo¬ rze X—CR8R4 —CHOH—CHR5—NR*R2 lub ze zwiazkiem o wzorze 6, przy czym X, R1, R2, Rs, 25 14 R4 i R5 maja znaczenie podane w zastrz. 1. 7. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze reakcje pochodnej naftalenu ze zwiazkiem o 15. wzorze X—CRSR4 —CHOH—CHR5 —NRXR2 prowadzi sie w obecnosci czynnika wiazacego 30 kwas, lub jako zwiazek wyjsciowy stosuje sie pochodna sodowa lub potasowa zwiazku o wzo¬ rze 5. 8. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania zwiazków o wzo- 35 rze 2, w którym R1 oznacza wodór, a R2 ozna¬ cza rodnik o wzorze —CHR7R8 przy czyni R7 iR8, R3, R4iR5 maja znaczenie podane w za- 16. strz. 1, pochodna aminowa o wzorze 7, w któ¬ rym R8, R4 i R5 maja znaczenie podane w za- 40 strz. 1, a pierscien naftalenowy ewentualnie 17. zawiera jeden lub kilka dodatkowych podstaw¬ ników, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem kar- bonylowym o wzorze R7 -CO-R8, w którym R7 i R8 maja wyzej podane znaczenie, w wa- 45 runkachredukcyjnych. 10. 9. Sposób wedlug zastrz. 8, znamienny tym, ze reakcje prowadzi sie w obecnosci wodoru i ka¬ talizatora uwodorniajacego, np. platyny, w 0- bojetnym rozcienczalniku lub rozpuszczalniku, 50 19. takim jak etanol i/albo w nadmiarze zwiazku karbonylowego stosowanego jako substancja wyjsciowa w przypadku, gdy w zwiazku tym 20. R7 nie oznacza wodoru. 10. Sposób wedlug zastrz. 8, znamienny tym, ze 55 reakcje prowadzi sie w obecnosci borowodor¬ ku metalu alkalicznego, takiego jak borowo- 20 dorek sodowy w obojetnym rozcienczalniku lub rozpuszczalniku, takim jak wodny meta¬ nol i/albo w nadmiarze zwiazku karbonylowe¬ go stosowanego jako substancja wyjsciowa. Sposób wedlug zastrz. 8—10, znamienity tym, ze stosuje sie pochodna aminowa wytworzona in situ na drodze redukcji odpowiedniego a-dwuazoketonu, a-azydoketonu lub -alkoholu, a-hydroksyminoketonu, a-nitroketonu lub -al¬ koholu, cyjanohydryny lub cyjar.ku acylu. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania zwiazków o wzo¬ rze 2, w którym R1 oznacza wodór, a pozosta¬ le symbole maja znaczenie pcdane w zastrz. 1 hydrogenolizuje sie zwiazek o wzorze 8, w którym R1, Rs, R4 i R5 maja znaczenie poda¬ ne w zastrz. 1, R* oznacza rodn.k dajacy sie hydrogenolizowac, a pierscien naftalenowy e- wentualnie zawiera jeden lub kilka dodatko¬ wych podsltawników. Sposób wedlug zastrz. 12, znamienny tym, ze hydrogenolize prowadzi sie przez uwodornie¬ nie w obecnosci katalizatora takiego jak platy¬ na lub pallad na weglu. Sposób wedlug zastrz. 13, znamienny tym, ze proces prowadzi sie w obojetnym rozcienczal¬ niku lub rozpuszczalniku, takim jak etanol. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania zwiazków o wzo¬ rze 13, w którym wszystkie symbole maja znaczenie takie jak dla wzoru 2, z tym, ze pierscien naftalenowy zawiera podstawnik R11, który oznacza rodnik hydroksyalkilowy, zwiazek o wzorze 12, w którym R1, R2, Rs, R4 i R5 maja znaczenie podane w zastrz. 1 a R12 oznacza rodnik oksoalkilowy lub jego sól, poddaje sie redukcji. Sposób wedlug zastrz. 15, znamienny tym, ze jako czynnik redukujacy stosuje sie borowo¬ dorek sodowy. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze otrzymany zwiazek o wzorze 2, w którym wszystkie symbole maja wyzej podane zna¬ czenie przeprowadza sie w ester przez acylo- wanie. Sposób wedlug zastrz. 17, znamienny tym, ze jako czynnik acylujacy stosuje sie halogenek acylu lub bezwodnik kwasowy, np. chlorek benzoilu lub bezwodnik octowy. Sposób wedlug zastrzezen 17, 18 znamienny tym, ze reakcje prowadzi sie w rozcienczalni¬ ku lub rozpuszczalniku. Sposób wedlug zastrz. 19, znamienny tym, ze w przypadku stosowania jako czynnika acy- lujacego bezwodnika kwasowego, jako rozcien¬ czalnik lub rozpuszczalnik stosuje sie kwas,, z którego pochodzi uzyty bezwodnik.KI. 12 q, 2 55 434 MKP C 07 c ArO. CH2.CH - CH2 Wzór] O.CR3RA.CHOH.CHR5.NR1R2 Wzór 2 O.CR2R4.CHDH.CHRs.X Wzór 3 Q.CR3R4.CH-CHRS Wzór A Wzór 5 A R'R*-C-CH-CHR5-NR1R2 Wzor 6 O.CR3R*. CH0H.CHR5.NH2 Wzór 7KI. 12 q, 2 55 434 MKP C 07 c ^Y^-O.CR'R\CHOH.CHRsHR2R9 Wzór 8 ,0.CH2.CHOH:CH2.NR,R2 Wzór 9 U 1- O.CH2.CHOH.CH2.NR'R2 Wzór 10 ^ -\~ 0. CR SR \ CHOH. CHR 5 NR 7?
2. 2 .R12 Wzór 11 ^V% ^ CR 3R < CHQH^ CH/?5 ^ 1R 2 Ri1 Wzór 72 Bltk 959/68 280 szt. A4 PL