, Wynalazek niniejszy dotyczy metod fa¬ brykacji skrzynek oraz odnosnych maszyn.W szczególnosci dotyczy maszyn stosuja¬ cych przenosniki spelniajace swe zadanie, w sposób nastepujacy: na przenosniku u- kladaja sie zgrupowane scianki skrzynek umieszczone tak, by otrzymac z nich pai- sma. Przenosnik przesuwa tak ulozony materjal pod pasami drutów* i pod mecha¬ nizmem przypinajacym, który spina arku¬ sze i rogi scianek ze soba, dostarczajac bez przerwy drutu. Spinanie materjalu odbywa sie co pewien okres, zalezny od tego, o ile materjal przesunie sie miedzy nastepujace- mi po sobie operacjami spinania.Zadaniem wynalazku jest, miedzy inne- mi, zaopatrzenie maszyny powyzszego typu w mechanizm do tworzenia zworek na wolnych koncach drutu, wystajacych poza scianki pasma, mianowicie — poza jego scianki krancowe. Zworki te pozwa¬ laja wiazac ze soba konce drutów i two¬ rzyc z nich obrecze opasujace skrzynke sporzadzona ze zlozonego pasma.Opisana ponizej maszyna, stanowiaca przedmiot niniejszego wynalazku, posiada urzadzenie do ciecia drutu miedzy temi sciankami skrzynki, gdzie maja byc utwo¬ rzone zworki, oraz mechanizm do tworze¬ nia zworek na otrzymanych w ten sposób Wolnych koncach drutu. W danym wypad¬ ku zworki na koncach drutów jednej scian¬ ki wykonuje sie mniejsze od zworek na koncach dirutów drugiej scianki, a to w ce¬ lu, aby zworki jednej scianki mozna bylo nawlec na zworki drugiej a< nastepnie scia-gnac je i zagiac, aby tym sposobem zwia¬ zac i naprezyc druty, opasujace skrzynke ^ utworzona ze "zlpzpnego pasma. Rozumie sie jednak^ze, nie; odstepujac od zasad wy¬ nalazku, zworkom moznla nadac wymiary jednakowe, ale nalezy je tak wykonac, aby mozna bylo nawlec jedna na druga, a wiec np. dlugosc zworki moze byc wieksza od jej szerokosci i wtedy mozna je bedzie przez siebie przewlekac.Wynalazek niniejszy obejmuje równiez urzadzenie w maszynie typu odpisanego do wyznaczenia polozen „przypinek" zamoco- wujacych drut Wzgledem krawedzi sciany skrzynki, oraz urzadzenie do ustawiania mechanizmu do tworzenia zworek, które to urzadzenie pozwala na tworzenie ich w dowolnem miejscu wzgledem krawedzi skrzynki i przypinek.Wynalazek niniejszy obejmuje równiez urzadzenie do automatycznego zmieniania szybkosci ruchu materjalu w kazdym okre¬ sie pracy mechanizmiu przypinajacego.Wprowadzono równiez takie urzadzenie, ze przy jego pomocy mozna zapobiec wbi¬ janiu przypinki w okreslonych miejscach materjalu, jak np. miedzy sasiedniemi sciankami skrzynki.Inne cechy wynalazku uwydatnia po¬ nizszy opis oraz zalaczony rysunek, na którym fig. 1 przedstawia widok zboku u- dloskonalonej maszyny dk fabrykacji odru- towanych skrzynek, stanowiacej jedno z rozwiazan konstrukcyjnych samego wyna¬ lazku; fig, 2 — widok zprzodu; fig. 3 — przekrój podluzny mechanizmu do przesu¬ wania maiterjalu oraz odnosnego mecha¬ nizmu napednego; fig. 4 i 5 — widok szcze¬ gólowy zgóry i zboku mechanizmu zatrzy¬ mujacego, do regulowania ruchu przeno¬ snika; fig. 6— pewne szczególy tego me¬ chanizmu; fig. 7 — przekrój poziomy bocz¬ nej czesci maszyny; fig. 8 — widok zboku pewnej czesci maszyny, patrzac ze strony przeciwnej na fig. 1; fig. 9 — widok zgóry innej czesci maszyny, uwidoczniajacy me¬ chanizm do tworzenia zworek; fig. 10 — przekrój podluzny uwidoczniajacy poje^ dyncza jednostke mechanizmu do tworze¬ nia zworek; fig. 11 i 12 — przekroje pio¬ nowe prostopadle wzgledem siebie poje¬ dynczej jedniostki mechanizmu do tworze¬ nia zworek; fig. 13 i 14 — przekroje pozio¬ me tej jednostki na róznych wysokosciach; fig. 15 — widok zboku innej czesci maszy¬ ny i fig. 16 do 22 — kolejny przebieg pra¬ cy mechanizmu do wyrobu zworek.Dalszy opis dotyczy matezyny stanowia¬ cej jedno z mozliwych rozwiazan konistiruk- cyjnych niniejszego wynalazku.Przenosnik maszyny (fig. 1 i 2) sklada sie z pary lancuchów GalPa 3, biegnacych po poziomych szynach prowadniczych 4 i opasujacych beben napedny 5 ór&iz be¬ ben luzny 6, umieszczone oddzielnie w przedniej i tylnej ramach bocznych1 1 i 2- Beben luzny moznla ustawiac w ciagu pra¬ cy, przesuwajac gó przy pomocy zebnicy i koila zebatego, ustawianego recznie kól¬ kiem 7, a to w celu, by mozna bylo zmie¬ niac dlugosc lancuchów, dostosowujac ja do róznych dlugosci pasm na skrzynki.Wal 8 przenosnika otrzymuje naped, jak to bedzie opisane ponizej, od walu glówne¬ go 9, Ogniwa lancuchów przenosnika maja swoista postac przystosowana do utrzymy¬ wania1 lat i scianek skrzynek, grupowa¬ nych w ten sposób, ze na lancuchy na¬ klada sie laty patfafrni, a na nie kladzie wpoprzek arkusze. Do lancuchów sa przy¬ mocowane w pewnych odstepach od sie¬ bie klocki 10, 12 i 13 (fig. 5, 7 i 17), które utrzymuja pasma i scianki lezace na lan¬ cuchach na wlasciwych od siebie odle¬ glosciach.W miare, jak materjal posuwa sie, z cewek 15 odwija sie pewna liczba drutów, które biegna we wlasciwych odstepach tuz ponad materjalem i pod przypinarkami — kierowanie nieuwidacznianemi na rysunku krazkami. — 2 —Przypinarki, nie pokazane w szczegó¬ lach, mieszcza sie miedzy praedniemi ra¬ mami bccznemi 1 i ponad belka poprzecz¬ na 18, dzwigajaca na sobie kowadelka 19, je ko opory do zaginania po przeciwnej stronie arkuszy przypinek 7, wbitych po¬ nad drutami biegnacemi miedzy latami.Druty biegnace ponad latami przypinane sa podobnie, lecz bez zaginania konców.Co sie tyczy przypinarek, to znanych jest wiele ich konstrukcyj. Pozadane jest jednak zastosowanie talkiej przypinarki, która zarazem wyrabia przypiiiki z odpo¬ wiedniego drutu i wbija je ponad drutami w materjal.Przypinarki otrzymuja naped, jak po¬ kazano na fig. 1 i 2, od poruszajacego sie pionowo w prowadnicach krzyzulca 21 na¬ pedzanego korbowodem 22 mimosrodu 24 zamocowanego na wale glównym 9. Drugi mimosród 2]5 na tym samym wale napedza za posrednictwem goleni 27 mechanizm zapadkowy poruszajacy raz po raz krazki dostarczajace drutu przypinarce.Rozumie sie, iz skok przypinarki w dól, czyli uderzenie wbijajace zachodzi podczas chwilowej przerwy w ruchu ma¬ terjalu, zas skok w góre, czyli skok jalo¬ wy, podczas ruchu materjalu, a czais jego trwania okresla odstepy miedzy sasiednie- mi przypinkami.Regulujac automatycznie ruchy prze¬ nosnika, przy pomocy urzadzen nizej opi¬ sanych, mozemy dowolnie rozmieszczac przypinki na pasmach skrzynek, omijajac odstepy miedzy pasmami i miedzy poszcze- gólnemi sciankami Ruchem przenosnika kieruje mechanizm zapadkowy (fig. 3) zbudowany w sposób nastepujacy: na bebnie 5 zamocowane jest kolo zapadkowe 30; w zabki tego kola za¬ pada obciazona .sprezyna zapadka 31, wi¬ szaca na wahajacem sie ramieniu 32, pola- czonem ogniwem 33 z dzwignia 35 obcia¬ zona sprezyna 37 i wyposazona w krazek 36, toczacy sie po ksiuku 38, zamocowa¬ nym na wale glównym. Zai kazdym obro¬ tem kola ksiukowego zapadki zapadaja po¬ miedzy zabki kolal zapadkowego i obraca¬ ja je, dzieki czemu przenosnik posuwa sie na odpowiednia dlugosc.Aby zapewnic przenosnikowi zatrzyma¬ nie sie w chwili, gdy skok czynny mecha¬ nizmu ustal, wprowadzono haniulec w po¬ staci sprezyny pierscieniowej 40 naciska¬ jacej na oibwód wewnetrzny kola zapadko¬ wego, a przymocowanej do Jcozla 41, przyczem wolne jej konce sa zaopatrzone w wystepy 43, które rozwieral rozsuwacz przyczepiony kolkami 44 do dzwigni 45, polaczonej ogniwem 46 z ramieniem 32, poruszajacem mechanizm zapadkowy.Ruch kola zapadkowego wstecz pod¬ czas skoku biernego ramienia 52 uniemoz¬ liwia zapadka 48, umocowana przegubowo na wymienionym kozle.Przyrzad niniejszy posiada równiez u- rzadzenie do recznego poruszenia przeno¬ snika, niezaleznie od wyzej opisanego me¬ chanizmu, celem przedwstepnego ustawie¬ nia materjalu wzgledem przypinarek, lulb do udzielenia przenosnikowi ruchów do¬ datkowych. W sklad tego urzadzenia wcho¬ dzi rekojesc 50 (fig. 1), stanowiaca odga¬ lezienie dzwigni 51, umieszczonej na osi 52 tkwiacej w ostoi maszyny. Dzwignia ta jest polaczona ogniwem 53 z jednem z rai- mion 55 dzwigni kolankowej nasadzonej luzno na wal 8, której drugie ramie 56 jest zaopatrzone w zapadke 57, dzialajaca na kolo zapadkowe.Jak juz zaznaczono, rozmieszczenie przypinek na majterjiaie i omijanie odste¬ pów miedzy scianami skrzynek i pasmami odbywa sie samoczynnie droga eiutomatycz- nej regulacji ruchu przenosnika. W niniej¬ szym przyrzadzie regulacje te uskutecznia sie* ograniczajac mniej lub wiecej skok za¬ padek 31 wstecz. W tym celu ramie 32 po¬ ruszajace mechanizm zapadkowy jest po¬ laczone pretem 61 i przegubem 6*Z z su¬ wakiem 60 (fig. 4 i 5), slizgajacym sie po - 3 —nieruchomej plycie uzebionej 64 i posia¬ dajacym szereg zapadek 65, zajadajacych pomiedzy zabki plyty 66.Dlugosc drogi przesuniecia sie wstecz suwaka 60 okresla wielkosc skoku biernego ramienia) poruszajacego kolo zapadkowe i tein samem wyznacza; skok czynny, a co za tern idzie, posuniecie przesuwnika od¬ powiadajacego kazdemu obrotowi Walu glównego, Pomienione zapadki 65 obracajace sie na czopie 68 umocowanym na suwaku i na¬ ciskane sprezynami 69'', pod wystepem gór¬ nej plyty suWakaJ, sa normalnie utrzymy- waine przy pomocy cyngla 70, umieszczo¬ nego poprzecznie pod: niemi i ponad zab¬ kami 66. Cyngiel 70 (fig, 6) posiada wy¬ stepy i wycinki 72 i 73; wystepy wypadaja normalnie pod wykrojami 74 w zapadkach, utrzymujalc je tym sposobem ponad zeba¬ mi. Cyngiel utrzymuje w tej pozycji spre¬ zyna 75, lecz mozna go przesunlac tak, aby wykroje 73 znalazly sie pod zapadkami; Wtedy zapadki zapadna za zeby podstawy i ruch suwaka Wstecz zostanie wstrzyma¬ ny, a, co zatem idzie, skok bierny ramie¬ nia 32 zostaje odpowiednio' ograniczony.Przy ruchach normalnych przenosnika cyngiel popycha dzwignia 80, posiadajaca powierzchnie prow^dnicza 81, która w trakcie ruchu tylnego suwaka, podczas skoku biernego ramienia 32 — naciska na stozkowa czesc 77 cyngla. Podczas nastep¬ nego skoku zapadki wznosza sie ponad cyngiel dzieki wzniesionej powierzchni 67 na plycie zebatek, poezem cyngiel zapada na swoje miejsce pierwotne.Przenosnik wykonuje ruch przerywany (skoki), dajac jednakowe odstepy miedzy przypinkami na scianach skrzynki. Jednak¬ ze wielkosc normalnych odstepów moz¬ na mniej lub wiecej zmieniac przez odpo¬ wiednie ustawienie dzwigni 80 wzgledem cyngla 70. W tym celu dzwignia 80 jest przymocowana do klocka; suwaka 82, u- mocowanego we wlasciwem polozeniu do podstawy sruba 83. Sprezyna 85 utrzymu¬ je dzwignie 80 na linji cyngla. Dzwignia ta posiada jeszcze jedna powierzchnie ksiukowa 117, po której przesuwa sie i na¬ ciska dzwignie element regulujacy, o któ¬ rym bedzie mowa.Aby pewne przypinki mozna bylo zmieniac w okreslonych miejscach Ha pa¬ smie, oraz aby omijac przerwy miedzy scianami skrzynki, wprowadzono do regu¬ lowania ruchu przenosnika oprócz dzwi¬ gni 80, która? reguluje ruch normalny, je¬ szcze inne dodatkowe ogniwa, poruszajace sie wraiz z ma/terjalem i wywolujace pew¬ ne swoiste ruchy przenosnika, doprowa¬ dzajace materjal do wlasciwego polozenia wzgledem przypinki w pewnych momen¬ tach przypinania, W owe ogniwa regulujace sa zaoipia- trzone klocki 10, 12 i 13 (fig, 5, 7 i 17), które sluza zarazem do utrzymania ma- terjalu na lancuchu przenosnika. Sa one pokaizane na rysunku w postaci szpilek 90, 92 i 93, przymocowanych db klocków tak, iz mozna je nastawiac. Ogniwa te slu¬ za do wyznaczenia polozen pierwszej przypinki krawedzi przedniej i pierwszej w krsflwedzi tylnej scian skrzynki; umie¬ szczenie pozostalych przypinek zalezy od odpowiedniego uregulowania normalnego skoku przenosnika.Klocki, o jakich mowa wyzej, wraz z ich ogniwami regulujacemi, jako przy¬ twierdzone do przenosnika, naciskaja raz po raz na dzwignie 80 w plycie 64 (fig, 5) i, wychylajac ja z normalnego polozenia, dzialaja same zamiast niej na cyngiel 70.Tym sposobem udziela sie przenosnikowi pewnych swoistych ruchów w celu ominie¬ cia odstepów miedzy scianami i pEisma- mi skrzynek, albo by umiescic pewne przy¬ pinki w miejscach okreslonych.Jeden z takich klocków 10 ustawiony miedzy sasiediiiemi scianami pasma poka¬ zany jest nJa1 fig, 5 linjami kropkówanemi.Nalezy przytem zaznaczyc, ze kazde pa-smo posiada kilka podobnych klocków.Jego szpilka regulujaca 90 sluzy do wy¬ znaczenia polozenia ostatniej przypinki na scianie skrzynki — lezacej tuz przed tym klockiem; nastepny zas,. normalny skok przenosnika okreslony przez dzwignie 80, umieszcza wlasciwie pierwsza przypinke na nastepnej scianie.Fig. 17 przedstawia klocki ustawione miedzy nastepuj acemi po sobie pasmami skrzynki. Klocek 12 posiada boczny wy¬ step 12a i górny wystep 12b, o które to wystepy opieraja sie swemi koncami tyl- nemi odpowiednio: laita C i arkusz S ostat¬ niej sciany dznego pasma. Klocek 13 jest zaopatrzony w srube 13a i wystep 13b, na których spoczywaja swemi koncami przed- niemi odpowiednio: lata C i arkusz S na¬ stepnego pasma. Nalezy zaznaczyc, ze sruba 13a wyznacza polozenie pierwszej laty pasma, a wymieniajac te srube na in¬ na, innego wymiaru, mozna zmieniac do¬ wolne polozenie przedniej krawedzi arku¬ sza wzgledem krawedzi laty.Klocek 12, pelniac swe funkcje w taki sc!m sposób, jak klocki wstawiane miedzy scianki skrzynki, wyznacza polozenie o- statniej przypinki pasma. Klocek zas 13 funkcjonuje nieco inaczej, mianowicie jego szpilka regulujaca 93 jest tak ustawiona, ze wywoluje przez swoisty skok przeno¬ snika na jeden lub wiecej skoków przed wlasciwa pozycja pierwszej przypinki na¬ stepnego pasma, tak iz nastepujacy zko- lei normalny skok umiejscowia wlasciwie te przypinke.W taki sposób materjal zostaje posu¬ wany naprzód nierównemi skokami. Regu¬ lujac dlugosc tych skoków, mozemy ubi¬ jac we wlaisciwych miejscach pierwsza i ostatnia przypinke kazdego pasma sciany, regulujac zas dlugosc normalnych skoków przenosnika — umieszczamy we wlasci¬ wych miejscach pozostale przypinki.Jako ze skok nadzwyczajny zachodzi miedzy wbiciem ostatniej przypinki dane¬ go pasma i wbiciem pierwszej przypinki pasma nastepnego, nalezy uskutecznic od¬ powiadajacy mu skok przypLnarek droga pozbawienia ich drutu. W tym celu mecha¬ nizm, pokazany na fig. 15 jest polaczony z mechanizmem zapadkowym, poruszaja¬ cym krazki zaisilajace przypinarke w drut do wyrobu przypinek. Na wale 100 po- mienionych krazków jest umocowane kólko zapadkowe 101, Zapadka 102, zahaczajac zabki tego kólka uczepionego do ramienia 103, otrzymuje naped z walu glówne¬ go za posrednictwem drazka 27 i mimo- srodu 25 (fig. 1). Do nieruchomego kozla 106 jest ; przymocowany przegubowo pa¬ lec 107, opierajacy sie normalnie o arku¬ sze S scian skrzynki. Za kazdym razem, gdy ów palec spadnie w odstep miedzy dwoma pasmami, poruszy ramie 108, zar opatrzone vt szpilke 109 w szparze 110 plyty 112, zawieszonej na konsolce przy¬ mocowanej do krzyzulca 20, poruszajace¬ go przypinarke. Plyta 112 odchyli sie na lewo, wskutek czego zamocowana na niej szpilka 113, przy ruchu powrotnym plyty, uderza o plyte 112, przymocowana do dzwigni 115. Tu zas podnosi sie i obraca ksiuk 104 nasadzony luzno na wale zapad¬ kowym; ksiuk ten 104, obracajac sie, ude¬ rzy o szpilke 105 na zapadce 102 i tym sposobem zapadka 102 zostanie odrzu¬ cona.Dzieki powyzszemu urzadzeniu przy¬ pinki, które teoretycznie bylyby w prze¬ ciwnym rajzie obracane i wbite miedzy pa¬ smami, zostaja wylaczone. Przypinarka pracuje bez przerwy, lecz w pewnych mo¬ mentach zostaje pozbawionai diruitu.Mechanizm do tworzenia zworek mie¬ sci sie za przypinarkaimi i dziala automa¬ tycznie we wlasciwych momentach i wla- sciwem miejscu wzgledem materjalu w chwilach, gdy w jedno pasmo zostaly wbi¬ te wszystkie przypinki i rozpoczete sie wbijanie przypinek w pasmo nastepne. Me¬ chanizm dziala w ten sposób na wolne cze- — 5 —sci drutów, laczaco ze soba pasma, ze na¬ przód przecina je w srodku lub w innem miejscu, a nastepnie nai przecietych kon¬ cach tworzy zworki, . Mechanizm (fig. 1, 2, 8f 9 i 10) sklada sie z kilku „jednostek" 120, z których kaz¬ da obrabia jedno pasmo drutu.Ksztalt zworek wytwarzrnych przez mechanizm wskazuje fig. 22. Ma ona postac petli z koncami skreconemi ze soba.Poszczególne stadja pracy pojedynczej jednostki pokazuja fig. 17 do 27. Kazda jed¬ nostka stenowi w danym wypadku zara¬ zem mechanizm gnacy i skrecajacy.W sklad kazdej jednostki (fig. 11 i 12) wchodzi para pionowych obrotowych wfa- lów skrecajacych 121 zaopatrzonych kaz¬ dy w koncu dolnym w pare uczepionych na zawiasach palców 122 i rozwartych sprezyna 123 szczek. Jedna ze szczek kaz¬ dej pary jest zaopatrzona w gwozdzik 124.Miedzy walami skrecajacemu miesci sie przecinacz drutu 125, oraz para plytek 126 z wycietemi rowkami. Powyzszy zespól przyrzadów jest normalnie wzniesiony po¬ nad poziom materjalu, a rozwarte szczeki 122 i rowki plytek 126 znajduja sie na li- nji drutów tez ponad niemi.Miedzy konce lat sasiednich pasem u- stawiony jest klocek 128 (fig. 17), przy¬ srubowany do lancucha przenosnika i za¬ opatrzony w kowadelko 129. Moment, gdy w trakcie przesuwania sie materjalu, ko¬ wadelko 129 znajdzie sie akurat pod nozem 125, jest sygnalem do rozpoczecia operacyj mechanizmu wyginajacego zworki.Przebieg operacyj tego mechanizmu jest nastepujacy. Wspomniany zespól przyrzadów "opada do polozenia wskaza¬ nego na fig. 18; wówczas nóz, spadajac na kowadelko przecina drut, a rozwarte szczeki 122 obejmuja go tak, iz gwozdziki 124 znajduje sie pod nim, rowki zas w plyt¬ kach 126 obejmuja drut. Szczeki skreca¬ jace natychmiast zamykajta sie, chwytajac drut pomad koleczkami 124. Nastepnie ca¬ ly zespól przyrzadów podnosi sie, przyczem szczeki skrecajace i plytki 126 odchylaja sie nazewnatrz i tym sposobem zaginaja druty na koleczkach. Plytki 126, wychy¬ lajac sie w dalszym ciagu dochodza wre¬ szcie do polozenia wskazanego na fig. 21, w którem utrzymuja oba konce petli. Na¬ stepnie szczeki skrecajace zostaja wpra¬ wione w ruch obrotowy; konce petli trzy¬ mane przez plytke zostaja tym sposobem skrecone, jck pokazano na fig, 22. Nastep¬ nie plytki 126 cofaja szczeki skrecajace zwieraja sie, by uwolnic drut, i caly ze¬ spól przyrzadów podnosi sie do góry, by wrócic do polozenia pierwotnego, poka¬ zanego na fig, 17. W trakcie powyzszej ope¬ racji caly zespól przyrzadów posuwa sie wraz z materjalem do chwili wykoncze¬ nia zworki, poczem wraca automatycznie do pozycji pierwotnej, by rozpoczac na nowo prace nad drutami nastepnego zko^ lei pasma. Tym sposobem unika sie za¬ trzyma inia lub opóznienia biegu maszyny.Nalezy zaznaczyc, ze kolki 124 róznia sie wymiarami, a to w celu, aby zworki po przeciwnych stronach pasma mozna bylo przewlekac przez siebie zapomoca odpo¬ wiedniego narzedzia chwytajacego mniej¬ sze oczko, które sciaga druty opasujace skrzynke, a nastepnie zagina zworki jedna na druga i polaczenie jest gotowe.Opisane powyzej ruchy poszczególnych czesci mechanizmu, jakich wymaga utwo¬ rzenie zworek ksztaltu wskazanego na ry¬ sunku tytulem przykladu — moga byc wy¬ wolane rozmaitemi sposobami. Jeden z nich opisujemy ponizej.Poszczególne jednostki mechanizmu do tworzenia zworek spoczywaja na wózku 130 (fig. 1 i 8). Wózek ten posiada belki boczne zwiazane belkami poprzecznemu 132, polaczonemi stojakami 133< w któ¬ rych wyciete sa kanaly. Stojaki 133 stano¬ wia prowadnice, po których slizgaja sie od¬ nosne jednostki pionowo (fig. 9 i 10). Wó¬ zek 130 zaopatrzony w kólka 131 toczy — 6 —sie po szynach poziomych 134, podtrzy¬ mywanych czterema belkami poprzeczne- mi 135, przymocowanemi do ram bocznych /, wystepami la tych ostatnich; Przy kazdej jednostce jest nieruchoma plyta prowadnicza 140, najlepiej uwidocz¬ niona nai fig. 10, posiadajaca kólkai torów ksiukowych 141, 142 i 143, a po stronie przeciwleglej kazdtej jednostki mniejsza plyta prowadnicza 145 (fig. 16), z mniej¬ szym torem ksiukowym 146. Po torach tych przetaczaja sie krazki, o których mo¬ wa nizej, przytwierdzone do rozmaitych ogniw mechanizmu zginajacego i skreca¬ jacego.Jak pokazano na fig. 10, kazda jednost¬ ka mechanizmu do tworzenia zworek po¬ siada centralny wal pionowy 150, na któ¬ rego koncu górnym nasadzony jest tryb 151, zaczepiajacy o zebnice 152 nai ply¬ cie 140. Nai wal ten jest nasadzony luzno klocek 154, zaopatrzony w krazek 155, toczacy sie po torze 141 i umocowany do walu centralnego w lozu 156 na górnym koncu dzwigni 158, przymocowanej do nie¬ ruchomej czesci ramy maszyny, wzglednie do nieruchomej plyty prowadnicze), i u- trzymywanej w pozycji sprezyna 157.Tym sposobem wal centralny wisi na kon¬ cu górnym tej dzwigni. Koniec damy dzwi¬ gni (lub przynajmniej dzwigni jednej jed¬ nostki, dzwigni pozostalych jednostek mo¬ ga byc w odpowiedni sposób polaczone) siega pod poziom lancucha przenosnika, da którego w pewnych odstepach od siebie sa przymocowane szpilki 159. Te ostatnie w momentach, kiedy ma sie rozpoczac wy¬ ginanie zworki, uderzaja o pomieniona dzwignie; rolka 155 zostaje uwolniona, a wal 150 wraz z umocowanemi na nim przyrzadami spada, poczem caly mecha¬ nizm wraz z materjalem porusza sie na^ przód, a nastepnie powraca.Wal centralny 150 (fig. 11, 12, 13 i 14) otrzymuje i przekazuje naped za posred¬ nictwem zaklinionego na nim trybu 160 oraz trybów 161 na walach skrecajacych 121t Lozyska walów skrecajacych zawar¬ te miedzy trybami 161 a kolnierzami 163 sa przymocowane przegubowo w 164 do klocka 165 nalezacego do poruszajacej sie pionowo ramy 166, slizgajacej sie w pro¬ wadnicach 133. Klocek 164 jest zaopatrzo¬ ny w krazek 167 przetaczajacy sie po to¬ rze ksiukowym 142t Dzieki przegubowemu zawieszeniu, waly skrecajace moga sie od¬ chylac od pionu. W tym celu tryby 161 maja ksztalt stozków. Wal centralny moze sie przesuwac osiowo i obracac w klocku 165 (przy pomocy tulejki 168 i klina 169), a zamocowany na nim kolnierz 170 ogra¬ nicza jego skok w góre wzgledem klocka.Tym sposobem ruchoma rama 166 wraz z walami skrecajacemi wisi na wale cen¬ tralnym, który moze przesuwac sie nadól w klocku 165, podczas gdy rama pozostaje w spoczynku podtrzymywana niezaleznie.Na dolnym koncu walu 150 siedzi luz¬ no klocek 171 zawarty miedzy dwoma kol¬ nierzami 172 walu i przymocowany do drugiej ruchomej ramy 173, równiez kiero¬ wanej prowadnicami 133 i zaopatrzonej w górne plyty boczne 174 i dolne plyty bocz¬ ne 175. Do tych ostatnich przymocowany jest klocek 176, w którym tkwi trzon 177 zahartowanego noza 125. Na ramie dolnej mieszcza sie przyrzady dio zamykania szczek 122 i rozchylania walów skrecaja¬ cych oraz plytek 126. Przyrzady te wraz z nozem wisza tym sposobem na wale cen¬ tralnym 150 i wraz z nim podnosza sie i opadaja. ^ Przyrzad do zamykania szczek zbudo¬ wany jest w sposób nastepujacy. Konce dolne walów skrecajacych obejmuja kloc¬ ki 178, które za przesunieciem nadól zamkna szczeki. Skok tych klocków w gó¬ re ograniczaja kolnierze 179. Klocki te moga byc równiez wraz z walami skreca¬ jacemi odchylane, W tym celu sa one po¬ laczone kolkami 180, slizgajacemi sie w szparach 181, z koncem dolnym dzwigni — 7 —182, polaczonych ruchomo W 183 z górnemi plytami 174 dolnej ramy ruchomej, tudziez ogniwami 184 z suwakiem napednym 185, slizgajacym sie po prowadnicy 186 i zao¬ patrzonym w krazek 187, przetaczajacy sie po torze 143.Plytki 126 przymocowane sa do dzwi¬ gni 190, polaczonej przegubowo w 191 z ru- chomemi klockami zaiwierajjacemi szczeki 178f dzieki czemu przy rozchylamiu sie walów skrecajacych — rozchylaja sie i o- ne. Dla udzielenia im jednak pewnych ru¬ chów niezaleznych, polaczono dzwignie 190 ogniwami 192 z suwakiem naipednym 193, slizgajacym sie po prowadnicy piono¬ wej 194 i zaopatrzonym w krazek 195, po¬ zostajacy na torze 147 plyty ksiukowej 145 (fig, 16). Fig. 10 wskazuje, ze ciezar su¬ waka 193 saim przez sie dociska1 plytki 126 do podstawy klocka 176.Streszczajac powyzszy opis, widzimy, ze na dzwigni 158 wisi wal centralny!50, na tym zas caly mechanizm do zginania i skrecania drutów, a mianowicie: rama 144, w której wal centralny moze sie prze¬ suwac i która dzwiga waly skrecajace 121 {fig, 11 i 12), oraz rama dolna 173 ucze¬ piona do owego walu centralnego i pod¬ trzymujaca nótz 125, klocki dio zamykania szczek 178, suwak 185 do poruszania o- gniw dla rozchylania walów skrecajacych i wreszcie suwak 193 do poruszania ply¬ tek z rowkami 126. W trakcie ruchu me¬ chanizmu naprzód i wtyl caly szereg kraz¬ ków umocowanych do tych przyrzadów przetacza sie po odnosnych torach ksiu- kowych nieruchomych plyt prowadniczych 140 i 145. Pierwszy czyli,górny tor ksiu- kowy 141 plyty 140, po którym toczy sie krazek 155, umocowany do walu central¬ nego, duzy do udzielenia temu walowi o- raz rannie 175, dzwigajacej na sobie kloc¬ ki, do zamykania szczek i t, d., ruchów pionowych.Po drugimtorze 142 przetacza sie kra¬ zek 1&7 górnej raany 166 podtrzymujacej waly skrecajace. Po trzecim dolnym torze krazek 187 umocowany do suwakai85, u- mieszczonego na dolnej ramie i wywoluja¬ cego rozchylenie w? (lów skrecajacych kra¬ zek 195 przeciwleglego suwaka 193, umie¬ szczonego w tejze ramie i sluzacego do poruszainia plytek 126, toczy sie po torze 146 mniejszej plyty prowadnicze) 145.Owe tory prowadnicze, wszystkie mniej wiecej do siebie podobne (fig. 10, 11 i 16), rozpatrywane od strony prawej ku lewej, biegna z poczatku prawie pionowo w góre, z wyjatkiem toru 142, który wzno¬ si sie lagodniej. Czesci pionowe sluza do tego, aby poszczególne krazki mogly opasc w chwili, gdy krazek 155 zostaje zwolnio¬ ny z dzwigni 158. Dalej tory wznosza sie lagodnie w góre i niejednakowo, nastepnie biegna na pewnej przestrzeni poziomo. Po stronie lewej znajdiija sie rozjazdy; 14 dla przejscia krazków z toru dolnego na gór¬ ny, które nastepnie zawracaja zpowro- tem, biegna w góre pionowo i wreszcie na- dól, az do wylotu ich czesci pionowych.Zadaniem pomienionych rozjazdów jest wprowadzenie krazków na tory górne podczas powrotnego ruchu wózka 130.Przebieg operacji jest nastepjruacy: Z chwila, gdy poruszajacy sie przenosnik za¬ wadzi o dzwignie 158 (fig. 10), cely mecha¬ nizm, wlaczajac w to wal centralny 150, opadnie na tyle, o ile pozwola czesci pio¬ nowe prowadnic, aj przyrzady do przecina¬ nia, zaginania i skrecania drutu znajda sie w polozeniu pokazanem na fig. 18, tak, ze nóz 125 przetnie drut W. Raima 166, na której wisza waly skrecajace, opadnie nie¬ co mniej niz wal centralny wraz z przy¬ rzadami na nim zawieszonemu, al to wsku¬ tek tego, ze czesc pionowa toru 142 na tej ramie jest nieco krótsza. W rezultacie klocki 178 w remie dolnej porusza sie na- dól i zamkna szczeki tak, iz tym sposobem druty zostana uchwycone przez te szczeki ponad kolkami 124, oraz znajda sie w row¬ kach plytek 126. Te pozycje przyrzadów, — 8 —o której wspominalismy wyzej, mozna na¬ zwac pozycja wstepna do operacji zagina¬ nia i skrecania drutów.W tern stadjum wózek zaczyna sie przesuwac, tory, o których mowa byla wy¬ zej, podnosza odnosne krazki wraz z przy- twierdzonemi do nich mechanizmami, wskutek czego przyrzady do zaginania i skrecania drutów poruszaja sie, przecho¬ dzac stadja uwidocznione na fig. 19 do 22.Tor górny podnosi wal centralny 150, a zatem i nóz/2'5 oraz dolna rame 173 z jej przynaleznemil czesciami. Jednoczesnie drugi tor podnosi waly skrecajace 121, nie zmieniajac ich polozenia wzgledem klocka 178, wobec czego waly te nie roz¬ chylaja sie. Tor dolny poczatkowo podno¬ si suwak 185 dla utrzymania ogniw 182 i 184 w stalej pozycji, ale w chwili, gdy rol¬ ka wtacza sie na czesc pozioma owego toru,podczas gdy reszta mechanizmu wciaz jeszcze podnosi sie, dzieki dluzszym cze¬ sciom pochylym górnych torów wodza¬ cych, ogniwa 184 rozchylaja dzwignie 182, a zatem i waly skrecajace. W tym samym czasie tor prowadniczy malej plyty 145 (fig. 16) podnosi swa czescia bardziej stro¬ ma suwak 193, obracajac tym sposobem ramiona plytek 126, czyli dzwignie 194, które, jak mówilismy, sa polaczone prze¬ gubowo z klockami 168. Ponuszajac sie w dalszym ciagu, plytki 126 dochodza db po¬ zycji przedstawionej na fig. 22. Wtedy i w czasie, gdy rolki tocza sie po poziomych czesciach torów, wal centralny 150 obra¬ ca sie za posrednictwem trybu 151 zaze¬ biajacego o zebatke 152 i obracri waly skre¬ cajace, które przeto skrecaja druty. Dal¬ szy ruch krazków po torach sprawia, iz wal centralny podnosi sie, a co za tern idzie, podnosza sie klocki 178 i szczeki skrecaja¬ ce zwieraja sie. Jednoczesnie plytki 126 równiez odsuwaja sie od drutów. Tym spo¬ sobem zworka utworzona na koncach dru¬ tów zostaje zwolniona. Przyrzady podno¬ sza sie jeszcze w góre i pod dzialaniem górnych czesci torów wracaja lagodnie do swych pozycyj pierwotnych.Poszczególne rolki, obieglszy dokola odnosne tory podczas ruchów przedtiiego i tylnego wózka — wracaja pod koniec o- peracji do swych polozen pierwotnych (fig. 10), przyczem rolkri J55, przesuwajaca sie po torze 141, a która podtrzymuje wal cen¬ tralny 150, osiada zpowrotem w swem gniezdzie na górnym koncu dzwigni 158.Wózek 130, dzwigajacy na sobie po¬ szczególne jednostki mechanizmu do two¬ rzenia zworek, przesuwa sie tam i zpo¬ wrotem dzieki obrotowi srub 200, poka¬ zanych na fig, 8 i 9. Sruby te spoczywajace swemi koncami w nieruchomych lozyskach, sa wkrecone w nasrubki konsolkowe wóz¬ ka; otrzymuja one naped od walu 203 za posrednictwem trybów stozkowych 202, Na wale 204 jest zamocowane kolo zeba¬ te lancucha 205 (fig. 8), na którego pasmie jest zamocowany wycinek uzebiony 206, posiadajacy równiez uzebienie wewnetrz¬ ne 207; uzebienia 206 i 207 zazebiaja o tryb 208, zamocowany na wale 203. Kolo lan¬ cuchowe 205 jest polaczone lancuchem 209 z kolem zebatem 210 nasadzonem na wrle przenosnika 8. Kolo 210 mozna wlaczcie i wylaczac od walu 8 przy pomocy odpowied¬ niego sprzegla 211 zapomoca dzwigni 212i polaczonej drazkiem 213 z drazkiem 214 (fig. 2), polaczonym znów z dzwignia 275, umocowana przegubowo w ramie 18 i za* opatrzona na koncu górnym w krazek 216.Dzwignie 215 wprawia w ruch wystep 217 na lancuchu przenosnika. Za kazdym ra¬ zem, gdy sie to zdarzy, sprzeglo wlacza kolo 210, a to wykonuje wówczas pewna czesc obrotu, kolo zas 205 obrót calkowi¬ ty. W rezultacie wózek 130 przesunie sie zwolna naprzód i wtyl, gdyz przesuwajac:! go sruba 200 otrzymuje najpierw niaiped od trybów 206, a na&tepnie od uzebienia! we¬ wnetrznego 207 kola zebatego 2105, W ten sposób wózek i30f otrzymujac naped od walu przenosnika, posuwa me-chanizm do tworzenia zworek na¬ przód wraiz z materjalem, w tym samym czasie mechanizm ten uskutecznia swe o- peracje natd drutami. Nastepnie wózek wraca i mechanizmy przybieraja pozycje pierwotna i staja sie gotowe do rozpocze¬ cia swych czynnosci nad drutami nastep¬ nego pasma.Jeden z wystepów 217 % który zapoezat- kowywa rtuch wózka, dokonywa swej czynnosci jednoczesnie albo prawie jedno¬ czesnie i w momencie scisle okreslonym wzgledem momentu czynnosci szpilki re¬ gulujacej 159 (fig. 10) na przenosniku, któ¬ ry zwalnia dzwignie 158 mechanizmu do zaginania; i skrecania drutów i której polo¬ zenie wzgledem kowadelka 129 na klocku 128 (fig. 17) jest scisle okreslone, a miano¬ wicie takie, aby w takim momencie zawLi- dzic o dzwignie 158, zeby nóz trafil na ko¬ wadelko. Knykcie 217 i 159 umieszczone parami w pewnych odstepach od siebie i na ktncuchach przenosnika, których zadaniem jest wprawianie w ruch raz po raz mechani¬ zmu do tworzenia zlaczy, mianowicie za kazdym razem, gdy podchodzi nastepne pu- smo, powinny byc tak skonstruowane, aby je mozna bylo mocowac do przenosnika we wlasciwych i rozmaitych miejsc: eh, sto¬ sownie do dlugosci pasem lub liczby scian w pasmie, jako tez do wielkosci odstepu miedzy pasmami, który znowu reguluje sie droga odpowiedniego ustawienia klocków 12 i 13 (fig. 17); stosownie do wielkosci odstepu miedzy temi klockami, wzglednie miedzy koncami lat sasiednich pasem, na¬ lezy uzywac rozmaitej dlugosci klocków 128, Jakiekolwiek beda te odstepy, pierw¬ sza i ostatnia przypinka diamego pasma zo¬ stana wbite zawsze w tych samych odle- glosckich od przedkiiej i koncowej krawedzi tego pasma, dzieki szpilkom 92 i 93 regu¬ lujacym skok przenosnikal. Zas knykcie 159, zapoczatkowujace ruch na dzwigni 158, oraz knykcie 217, wprawiajace w ruch wózek, winny stale zajmowac takie polozenie wzgledem klocków 12 i 13, a wiec i wzgledem szpilek regulujacych 92 i 93, aby zworki jak pokajano na fig. 22, wykazywaly, pewien okreslony stosunek nietylko wzgledem krawedzi pasma, ale takze wzgledem przypinek polozonych najblizej tych krawedzi. Ten stosunek mo¬ zemy mniej wiecej zmieniac, zmieniajac dlugosc klocków 128 i takze odpowiednio przystosowujac inne czesci mechanizmu; wszystkie jednak te zmiany nie wplyna na rozmieszczenie przypinek. PL