Znany jest sposób wytwarzania tasmy wlókien przez szarpanie na krótkie kawal¬ ki pasma wlókien ciaglych. Znany jest równiez sposób szarpania pasma wlókien, skladajacych sie z wlókien o róznej dlu¬ gosci, polegajacy na tym, ze np. dluzsze wlókna elementarne o dlugosci wiekszej od odleglosci pomiedzy walcami szarparki zostaja poszarpane na odcinki o prawie takiej wlasnie dlugosci.Jezeli pasmo wlókien, skladajace sie z ciaglych wlókien sztucznych, przeprowadzi sie przez tego rodzaju szarparke, to je¬ dnak nigdy nie osiagnie sie tego, aby dlu¬ gosc wszystkich wlókien, zawartych w ta¬ smie, byla mniejsza od odleglosci pomie¬ dzy parami walców szarpiacych. Pewna liczba wlókien pozostaje zawsze dluzsza od tej odleglosci, poniewaz rozrywanie na¬ stepuje stale w miejscach mniejszych opo¬ rów we wlóknach. Z tego powodu czesc poszarpanych wlókien jest krótsza od od¬ leglosci miedzy walcami. Jezeli nawet sre¬ dnia dlugosc odcinków wlókien jest jedna¬ kowa, to jednak róznice dlugosci poszcze¬ gólnych odcinków wlókien powoduja trud¬ nosci przy ich dalszej przeróbce. Wlókna za krótkie nie daja sie odpowiednio wy¬ ciagnac na wyciagarkach i powoduja po¬ wstawanie nierównej, pocietej przedzy; wlókna zbyt dlugie stwarzaja podczas wy¬ ciagania na wyciagarkach zbyt wielki o- pór i równiez powoduja powstawanie prze¬ dzy nierównej. Te wady znanych sposo-bów szarpania pasma ciaglych wlókien sztucznych sa przeszkoda do wprowadze¬ nia do przemyslu w szerszej skali sposobu szarpania.Stwierdzono, ze uzyskuje sie o wiele równiejsze co do dlugosci odcinki wlókien, jezeli pasma wlókien ciaglych bedzie sie poddawalo szarpaniu w kilku nastepuja¬ cych po sobie zabiegach. Postepuje sie np. w ten sposób, ze przy pierwszym zabiegu szarpania nastawia sie urzadzenie na dlu¬ gosc, pozwalajaca na uzyskanie dlugich odcinków wlókien, np. wielokrotnie dluz¬ szych od pozadanej dlugosci; wskutek te¬ go liczba przypadkowo krótkich odcinków wlókien jest stosunkowo niewielka. Jezeli z kolei otrzymane odcinki wlókien podda sie po raz drugi szarpaniu, w którym do¬ biera sie taka dlugosc, ze wlókna zbyt dlugie zostaja skrócone do pozadanej dlu¬ gosci, podczas gdy wlókna o dlugosci, za¬ wartej w danych granicach, pozostaja nie¬ zmienione, wówczas uzyskuje sie nadzwy¬ czajne polepszenie rozmieszczenia odcinków wlókien w porównaniu z wynikiem jedno¬ razowego zabiegu szarpania. Dobrze jest laczyc nastepujace po sobie i dostosowane do siebie zabiegi szarpania w jeden za¬ bieg roboczy. Tasme z wlókien o dlugich odcinkach, otrzymana w dowolny sposób, np. z wlókien cietych, i zawierajaca po¬ szczególne wlókna niejednakowej dlugo¬ sci, mozna polepszyc przez tego rodzaju szarpanie w kilku zabiegach. Nalezy za- 1. mm 0—20 21 — 40 41 — 60 61 — 80 81 — 100 101 — 120 121 — 140 141 — 160 % wagowe 0,2 0,6 1,4 6,9 8,5 13,3 14,6 13,0 znaczyc, ze z powodu nieduzego zuzycia sily na szarpanie tasm z wlókien uprze¬ dnio wstepnie poszarpane tasmy mozna przepuszczac grubsza warstwa, przez co uzyskuje sie duza wydajnosc maszyn.Na zalaczonej tabeli podano liczbowe zestawienie wykresów tasm wlókien, szar¬ panych rozmaicie, ale stale z wyciagnie¬ ciem 1:1,5. W pierwszym szeregu piono¬ wym podano dlugosci w milimetrach w od¬ cinkach zwiekszanych po 20 mm. Nastep¬ ny szereg pionowy, oznaczony cyfra 1, podaje w procentach wagowych odnosne skladniki tasmy wlókien przy zastosowa¬ niu np. szarpania na odcinki wlókien 220 mm. W szeregu pionowym 3 podano od¬ powiednio procenty wagowe przy szarpa¬ niu na odcinki wlókien o dlugosci 130 mm (jednorazowy zabieg szarpania), nato¬ miast w szeregu 2 podano sklad procen¬ towy skladników tasmy wlókien, powsta¬ lej przy dwukrotnym zabiegu szarpania, a mianowicie w pierwszym zabiegu z za¬ stosowaniem dlugosci odcinków wlókien 220 mm, a w drugim zabiegu — dlugosci 110 mm; z tego zestawienia widac, ze w pozadanym zakresie dlugosci odcinków wlókien 80 — 160 mm z porównania liczb szeregu 3 i 2 wynika wzrost miarodajnej liczby procentowej z 46,5 na 76,2. Procen¬ towy udzial dlugosci wlókna w zadanym zakresie wzrósl tedy o okolo 60% wskutek szarpania z zastosowaniem stopniowane¬ go wyciagania przy szarpaniu. 2. 3. % wagowe 0,5 2,0 8,2 12,3 °L ¦ /O 21,0 18,5 31,4 5,3 % 46,5% • wagowe 0,4 5,6 20,0 25,7 18,3 14,4 9,3 1 4,5 — 2 —161 181 201 221 241 261 281 — 180 — 200 — 220 — 240 — 260 — 280 — 300 1 na 10,1 10,0 6,7 6,1 3,7 3,0 1,9 raz szarpane odcinki 220 mm Zaleznie od rodzaju wlókna i pozada¬ nej dlugosci odcinków wlókien mozna rów¬ niez przeprowadzac szarpanie wiecej niz dwa razy. PL