Znane juz jest stosowanie w lecznic¬ twie soli sodowej i amonowej kwasu feny¬ lohydroksyoctowego, czyli migdalowego (porówn. Rosenheim, czasopismo „Lancet" 1935 r.), dajace pomyslne wyniki w lecze¬ niu zakazen dróg moczowych laseczkami okreznicy (bacterium coli). Szereg innych badaczy potwierdzil badania Rosenheima w nastepnych swoich publikacjach, jak Lyon i Dunlop (porówn. Brit. Med. Journal, 1935 r.), Holling i Platt (porówn. „Lancet" 1936 r.) i OToole (porówn. Brit. Med.Journal, 1936 r. ).Ze stosowanych przez tych badaczy zwiazków sól sodowa kwasu migdalowego okazala sie jednak w leczeniu nieodpo¬ wiednia, poniewaz wymaga podawania jej razem z chlorkiem amonowym, który wy¬ woluje dzialania uboczne, natomiast sól a- monowa kwasu migdalowego jako zwiazek silnie higroskopijny nie mozna stosowac ja¬ ko lek w postaci tabletek lub proszków; mozna je stosowac jedynie w postaci roz¬ tworów, niewygodnych w uzyciu.Z tych powodów, nasunela sie mysl wy¬ tworzenia polaczen kwasu fenylohydro¬ ksyoctowego z zasadami organicznymi, jak np. szesciometylenoczteroamina, chinina, teobromina i podobnymi.Zwiazki te otrzymuje sie w ten sposób,ze miesza sie roztwory wodne lub alkoho¬ lowe równowaznych ilosci kwasu fenylo - hydroksyoctowego i zasad organicznych o- raz zageszcza otrzymany roztwór w celu wykrystalizowania otrzymanego zwiazku addycyjnego albo odparowuje roztwór ten do suchosci w temperaturze zwyklej lub podwyzszonej, pod cisnieniem zwyklym lub zmniejszonym. Substancje te, cenne ja¬ ko srodki lecznicze do leczenia przewodu moczowego, otrzymuje sie w postaci bia¬ lych proszków krystalicznych, dajacych sie latwo tabletkowac, drazowac, granulowac itd.Nizej przytoczone przyklady objasnia¬ ja dokladnie sposób wytwarzania zwiaz¬ ków wedlug wynalazku niniejszego.Przyklad L Miesza sie roztwór wod¬ ny lub alkoholowy 152 g kwasu migdalo¬ wego z roztworem wodnym lub alkoholo¬ wym 140 g szesciometylenoczteroaminy i poddaje odparowaniu w temperaturze nie przekraczajacej 60°C. Otrzymuje sie w ten sposób okolo 290 g bialego proszku krysta¬ licznego, latwo rozpuszczalnego w wodzie i alkoholu; jest to polaczenie szesciomety¬ lenoczteroaminy z kwasem fenylohydro- ksyoctowym o wzorze: fCsH80, . [{CHJeNJ).Przyklad II. Miesza sie roztwór wod¬ ny lub alkoholowy 152 g kwasu migdalo¬ wego z roztworem wodnym lub alkoholo¬ wym 280 g szesciometylenoczteroaminy i poddaje odparowaniu pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze nie przekracza¬ jacej 60aC. Otrzymuje sie w ten sposób 430 g bialego proszku krystalicznego, la¬ two rozpuszczalnego w wodzie i alkoholu; jest to polaczenie szesciometylenocztero¬ aminy z kwasem fenylohydroksyoctowym o wzorze: (CsHR03 . [fCHJ6N4U Przyklad III. Miesza sie alkoholowy roztwór 324 g chininy z roztworem alko¬ holowym 152 g kwasu migdalowego; po od¬ destylowaniu alkoholu otrzymuje sie zwia¬ zek addycyjny w postaci bialego proszku krystalicznego w ilosci okolo 480 g, albo tez miesza sie wodny roztwór 396,5 g chlo¬ rowodorku chininy lub 445 g siarczanu chi¬ niny z roztworem 174 g soli sodowej kwasu migdalowego, a wydzielony zwiazek od¬ sacza sie i suszy. Otrzymany zwiazek ad¬ dycyjny chininy i kwasu migdalowego o wzorze: fC8H8Os . C20H24N2O2) nie rozpu¬ szcza sie w wodzie, lecz rozpuszcza sie stosunkowo latwo w alkoholu.Przyklad IV. Miesza sie wodny roz¬ twór 180 g teobrominy i 40 g wodorotlen¬ ku sodowego z wodnym roztworem 174 g soli kwasu migdalowego. Powstala miesza¬ nine odparowuje sie na lazni wodnej do suchosci. Otrzymany w postaci bialego proszku zwiazek addycyjny teobrominy i kwasu fenylohydroksyoctowego o wzorze: (C7HH02N4Na . C8H703Na) latwo sie roz¬ puszcza w wodzie. PL PL