PL23848B1 - Sposób wytwarzania imidazolin, podstawionych w polozeniu 2. - Google Patents

Description

Imidazoliny | imidazolodwuhydrydy (4,5) I otrzymywano najpierw przez ogrze¬ wanie soli 1,2 - dwuamin alifatycznych z kwasami tluszczowemi. Jednakze do tego celu nie mozna stosowac kwasu np. etoksy- octowego. Przed kilku laty w patencie fran¬ cuskim Nr 671 362 opisano sposób wytwa¬ rzania zwiazków tego typu (porówn. Chem.Zentralblatt 1930, I, str. 1368, oraz patent niemiecki Nr 512 721). Wedlug tego spo¬ sobu iminoetery wyzszych kwasów tlu¬ szczowych reaguja z dwuaminami, jak ety- lenodwuamina, tworzac imidazoliny we¬ dlug równania: ,NH ;//V - CH2 R.C< + H,N- C#2 - CH2 - NH2—- R. C<( | + NHZ -\- C2Hh-OH XOCoH, X/Vff-Ctf2 Okazalo sie jednak, ze równiez i tym spo¬ sobem nie mozna bylo otrzymac 2 - alky- lo - oksy - metylo- albo' 2 - alkylooksyety- lo - imidazolin ani odpowiednich imidazo¬ lin z grupami oksyalkylowemi albo acylo - - oksy - alkylowemi. Iminoetery niepodsta- wionych nizszych kwasów tluszczowych podczas kondensacji z dwuaminami dopie-ro wówczas daly dobre wydajnosci, gdy sposób wytwarzania zmieniono o tyle, ze reakcje przeprowadza sie w temperaturze pokojowej z przepuszczaniem powietrza w celu usuniecia wywiazujacego' sie amonja- ku. Nie mozna bylo przewidziec, jak sie w tej reakcji zachowaja iminoetery nizszych kwasów tluszczowych z podstawnikami in- nemi, niz podane powyzej. Jak stwierdzo¬ no, z eteru karboetoksy - acetoimino- - ety¬ lowego latwo powstaje z etylenodwuami- na karboetoksy - metylo - 2 - imidazolo - - dwuhydryd - 4.5. Poza tern z dobremi wydajnosciami reaguja w tym kierunku imino - etery, wytworzone z kwasu cyja¬ nowodorowego, aceto-, propio- i butyro - - nitrylu, jezeli zawieraja one reszty aro¬ matyczne. Np. fenylo - formimino - eter reaguje bardzo latwo z etyleno - dwuami- na, tworzac 2 - fenylo - imidazoline; jest to tern bardziej nieoczekiwane, ze przy po- dobnem zamknieciu pierscienia na 2 - fe¬ nylo - imidazoline, wytworzona z iminoete¬ ru i bromowodorku bromoetylo - aminy w obecnosci etylanu sodowego, wydajnosc jest bardzo mala (porówn. Stolle J. prakt.Chem. |N. F.J 140.60). Do kondensacji na¬ daja sie równiez bardzo dobrze iminoete- ry, wytworzone z arylo - acetonitrylów po¬ mimo, ze grupa fenyloiwa w polozeniu fi bardzo czesto nadaje ruchliwosc grupom krancowym. Grupy nitrylowe moga byc równiez zwiazane eterowo z resztami aro- matycznemi, jak np, w fenoksyaceto - ni¬ trylu; przez przemiane takich nitrylów w odpowiednie imidazoliny dadza sie sub¬ stancje o dzialaniu farmakologicznem, lecz trudno rozpuszczalne w wodzie (np. ester fenylowy kwasu salicylowego) przeprowa¬ dzic w zwiazki latwo rozpuszczalne. Pod¬ czas gdy z iminoeteru fi - fenoksy - pro- piono - nitrylu i etyleno - dwuaminy imi- dazolina poiwstaje bardzo latwo, to z izo¬ merycznym imino - eterem, wytworzonym z /? - fenylo - /? - oksypropiono - nitrylu, wogóle nie mozna otrzymac imidazoliny; wolna grupa wodorotlenowa, jako pod¬ stawnik, w lancuchu przeszkadza reakcji, jak w szeregu alifatycznym. Wyjatek sta¬ nowia nitryle, majace wolna grupe wodo¬ rotlenowa obok reszty fenylowej w polo¬ zeniu a wzgledem grupy nitrylowej, po¬ niewaz równiez i tutaj zamkniecie pier¬ scienia zachodzi latwo. Do kondensacji mozna stosowac zarówno wolne iminoetery jak i ich sole. Zamiast etyleno - dwuaminy mozna równiez stosowac etylenodwuami- ny, jednopodstawione przy azocie albo podstawione przy weglu, jak np. N - me¬ tylo - etyleno - dwuaimine, A^ - fenylo - e- tyleno - dwuamine albo 1,2 - propyleno - - dwuamine. Zwiazki, wytwarzane wedlug wynalazku niniejszego', mozna stosowac jako lekarstwa.Przyklad I. 20 czesci wagowych chlo¬ rowodorku imino - eteru, wytworzonego z estru cyjano - octowego, zalewa sie 50 czesciami wagowemi alkoholu, dodaje po¬ woli 8 czesci wagowych wodzianu etyle¬ no - dwuaminy i ogrzewa w ciagu kilku godzin na kapieli wodnej. Nastepnie odsa¬ cza sie od wydzielonego chlorku amonowe¬ go i przesacz ochladza, poczem wytworzo¬ na imidazolina wydziela sie w postaci sla¬ bo rózowo zabarwionych krysztalów. Z mieszaniny alkoholu absolutnego i malej ilosci eteru krystalizuje ona w krótkich grubych krysztalach bezbarwnych o punk¬ cie topnienia 110 — 112°C.Przyklad II. Chlorowodorek fenylo - - acetoiminoeteru, wytworzony z 12 czesci wagowych cyjanku benzylowego, zadaje sie 8 czesciami wagowemi wodzianu etyle¬ no - dwuaminy, rozcienczonej mala iloscia alkoholu, przyczem krysztaly przechodza do roztworu. Nastepnie powstaly roztwór ogrzewa sie na kapieli wodnej, az zniknie zapach amonjaku, poczem ochladza sie go, dodaje stezonego lugu potasowego i wy¬ ciaga eterem wydzielony olej. Roztwór e- terowy suszy sie weglanem potasu i wo¬ dorotlenkiem potasu; po odparowaniu ete- — 2 —ru pozostaje jasny olej, który po przede¬ stylowaniu pod cisnieniem 9 mm w tempe¬ raturze 147CC krzepnie w odbieralniku na biala mase krystaliczna. Wydajnosc tego zwiazku wynosi 90% ilosci teoretycznej.Chlorowodorek tego zwiazku posiada punkt topnienia 168 — 170°C.Przyklad III. Podczas ogrzewania roztworu alkoholowego 1,5 czesci wago¬ wych wodzianu etylenodwuaminy i 2,9 cze¬ sci wagowych chlorowodorku eteru imino - etylowego kwasu salicylowego ulatnia sie amonjak. Po stezeniu krystalizuje sie imi- dazoline z goracej wody. Punkt topnienia tego zwiazku 209°C.Przyklad IV. Zwiazek sodowy o - aly- lo - gwajakolu wprowadza sie w reakcje z bromobutyro - nitrylem. 23 czesci wago¬ wych powstalego nitrylu zadaje sie 6 cze¬ sciami wagowemi alkoholu absolutnego, do¬ daje 100 czesci wagowych eteru naftowe¬ go i, oziebiajac, wprowadza sie kwas sol¬ ny. Wydzielony oleisty chlorowodorek i- mino - eteru przemywa sie, kilkakrotnie dekantujac, suchym eterem, nastepnie roz¬ puszcza sie w 30 czesciach wagowych eta¬ nolu, dodaje 8 czesci wagowych wodzianu etylenodwruaminy i ogrzewa w ciagu kilku godzin na kapieli wodnej. Olej, pozostaja¬ cy po odparowaniu alkoholu, rozpuszcza sie w wodzie, straca ponownie lugiem so¬ dowym, wyciaga octanem etylu i kilkakrot¬ nie wstrzasa z woda. Pod cisnieniem 0,1 mm imidazolina, ogrzana na kapieli w tem¬ peraturze 200 — 220°C, destyluje jako bezbarwny olej, bardzo ciagliwy. Pikry- nian 2 - (;; | metoksy - 6' - alyio - fenoksy | - propylo) - imidoazolodwuhydryd - (4,5) o wzorze: CE, i CE., CEXH = CE.C -(CE»h-0- OCH, krystalizuje z metanolu w postaci dlugich igiel plaskich o temperaturze topnienia 189 — 190°C.Przyklad V. Nitryl, otrzymany przez reakcje zwiazku sodowego 8 - oksychinoli- ny z chloro - acetonitrylem, przeprowadza sie w imino - eter. Jezeli 7,5 czesci wago¬ wych imino - eteru, zadanego mala iloscia alkoholu, ogrzewa sie z 3 czesciami wago¬ wemi wodzianu etylenodwuaminy na ka¬ pieli wodnej, to z wydzieleniem amonjaku powstaje roztwór, z którego podczas osty- gania wydziela sie osad. Chlorowodorek wytworzonej imidazoliny otrzymano w po¬ staci czystej do analizy przez przekrysta- lizowanie go z mieszaniny metanolu i e- teru.Przyklad VI. Odparowuje sie do su¬ cha mieszanine, skladajaca sie z 5 czesci wagowych chlorowodorku eteru benzimino- etylowego, 10 czesci wagowych alkoholu i 2 czesci wagowych propylenodwuaminy na kapieli wodnej. Z pozostalosci, przekrysta- lizowanej z alkoholu, otrzymuje sie 5,2 czesci wagowych chlorowodorku powstalej imidazoliny.W podobny sposób mozna równiez o- trzymac zwiazki o wzorach nastepujacych: CE.2 - N i.1 /c-c/2;-s CE.,-~NH' NH, OC6H, CE. - N CE,-NE' C-CE., — 3 —5. 6.CH2 - N+ CH2-NH' Cff, - WN CH2-NH' CH0 - N» CH,-NH' CH2 - N^ CH.-NH' OCH, OCH, I I C - CH2 -i ?- OCH, Punkt wrzenia 86 — 87°C jC — CH — (C6HS)2 chlorowodorek posiada punkt top¬ nienia 192 — 193°C ^C — CH2 - O. C6Hb chlorowodorek posiada punkt top¬ nienia 130 — 132°C OCH^ C -CH9-0 -i chlorowodorek posiada punkt top¬ nienia 167 — 169°C 7.CH2 - N^ CH2-NH' OCH, C-<^ y~OCH, OCH, punkt topnienia 183 — 184°C 8.CH2 - N^ CH^NH' iC- \ W punkt wrzenia 172 — 173°C pod cisnieniem 6 mm Przyklad VII. 3 czesci wagowych hol, pozostalosc zadaje rozcienczonym lu- chlorowodorku eteru 3.4.5 - trójmetoksyfe- giem sodowym i wyciaga dokladnie benze- nylo - acetoiminoetyilowego o wzorze: CH,0-< OCH, OCH, ch.z-c; NH.HCl OC2H, nem. Po wysuszeniu nad potazem pozosta¬ losc destyluje sie pod cisnieniem 0,15 mm.Otrzymany 2 - (3',4' - 5' - trójmetoksy - - Ibenzylo) - imidazolo - dwuhydryd - - (4,5) o wzorze: OCH, CH2-NH, C-CH2- OCH, -/ (wytworzonego z 3,4,5 - trójmetoksy - fe- nyloacetonitrylu) rozpuszcza sie w 15 cze- cjj _ pjt sciach wagowych alkoholu absolutnego. OCH^ Do roztworu tego dodaje sie dosc szybko etylenodwuaminy, ogrzewa powoli do stanowi bezbarwna mase krystaliczna o 100°C i temperature te utrzymuje w ciagu punkcie wrzenia 170 — 171°C pod cisnie- kilku godzin. Nastepnie odpedza sie alko- niem 0,15 mim i punkcie topnienia 76 — — 4 —77°C. Chlorowodorek tezo zwiazku jest proszkiem bezbarwnym o punkcie topnie¬ nia 185 — 186°C.Zamiast soli kwasu solnego eteru trój- metokisyfenyloacetoiminoetyloweigo mozna równiez stosowac inna sól chlorowcowodo- rowa. ze iminoetery kwasu mrówkowego, octo¬ wego, propionowego i maslowego, podsta¬ wione grupa kariboksy - alfcylowa albo resztami aromatycznemi lub heterocy- klicznemi, równiez zwiazanemi eterowo, wprowadza sie w reakcje z 1,2 - dwuami- nami alifatycznemu PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe* Sposób wytwarzania imidazolin, pod¬ stawionych w polozeniu 2, znamienny tern, Adolf Sonn, Zastepca: M, Skrzypkowski, rzecznik patentowy. Druk L. feoguslaWskiego 1 Ski, Warszawa; PL