PL214866B1

PL214866B1 - System i sposób akceptowania depozytu w wydajacym gotówke urzadzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych

Info

Publication number: PL214866B1
Application number: PL377759A
Authority: PL
Inventors: Jeffery M. Enright; Franklin M. Theriault; R. Matthew Dunlap; William D. Beskitt; Sean Haney; Colin Fitzpatrick; Edward L. Laskowski; Mike Ryan; Bill Lavelle; David Schultz; Matthew Force; Jeffrey Eastman
Original assignee: Diebold Inc
Priority date: 2003-03-10
Filing date: 2004-03-09
Publication date: 2013-09-30
Also published as: US7690562B2; US20040215567A1; US20070170244A1; RU2005131186A; US20040206811A1; WO2004081885A3; CN1759423A; ES2393068T3; AR064229A2; US7261237B2; MXPA05008812A; CN101425199A; US20050023747A1; BRPI0408290B1; EP1606747A2; EP1606747B1; US7044366B2; AR064226A2; US7156295B2; CN100524371C

Description

Wynalazek przedmiotowy dotyczy urządzeń do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. W szczególności wynalazek ten dotyczy systemów oraz odpowiednich sposobów służących do przyjmowania przedmiotów do depozytu w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, a także do dostarczania przedmiotów takich jak puste koperty depozytowe użytkownikom urządzeń do przeprowadzania transakcji bankowych, które to przedmioty mogą być użyteczne podczas przeprowadzania transakcji.

Stan techniki

Urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych są znane w stanie techniki. Typowym rodzajem takiego urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych jest automatyczne urządzenie bankomatowe (urządzenie ATM). Urządzenia ATM są wykorzystywane do przeprowadzania transakcji bankowych na zasadzie samoobsługi. Urządzenia ATM mogą wypłacać gotówkę użytkownikom z ich rachunków. Pewne urządzenia ATM mogą przyjmować depozyty. Inne urządzenia ATM mogą wykonywać funkcje takie jak wydawanie znaczków, drukowanie biletów, generowanie pokwitowań i wyciągów, spieniężanie czeków, drukowanie zleceń pieniężnych oraz wykonywanie innego rodzaju transakcji. Dla celów niniejszego ujawnienia, dowolne urządzenie nadające się do przeprowadzania transakcji związanych z przeniesieniem pewnej wartości będzie określane w niniejszym dokumencie jako urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych.

Urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, które przyjmują depozyty, często wymagają od użytkownika wprowadzenia deponowanego przedmiotu do wnętrza urządzenia, gdzie jest on obsługiwany i/lub przechowywany do chwili późniejszego wyjęcia przez osoby upoważnione. Czasami taki przedmiot deponowany może być kopertą lub innym pojemnikiem, w którym znajduje się deponowana zawartość. Taka zawartość może obejmować przedmioty wartościowe, takie jak gotówka, czeki, zlecenia pieniężne, kupony upominkowe, kupony, monety lub innego rodzaju instrumenty. Gdy przedmioty deponowane zostają zdeponowane w ten sposób, czasem żąda się od użytkownika, by wprowadził on sygnał za pośrednictwem zespołów sygnału wejściowego w urządzeniu do przeprowadzania transakcji bankowych, wskazujący wartość przyporządkowaną przedmiotowi, który jest deponowany. Typowo jest to całkowita wartość gotówki, czeków lub innej zawartości znajdującej się w przedmiocie deponowanym. Urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może przechowywać informacje o wskazanej wartości depozytu i/lub może drukować informacje dotyczące wartości na takim deponowanym przedmiocie razem z numerem transakcji, numerem rachunku lub innymi informacjami, które umożliwiają prześledzenie zwrotne historii depozytu do użytkownika i/lub konkretnej transakcji.

W celu dokonania weryfikacji wskazanej wartości depozytu, operator urządzenia do przeprowadzania transakcji bankowych często musi później odebrać depozyt z obszaru przechowywania znajdującego się w urządzeniu. Operator otwiera przedmiot deponowany i stwierdza czy zawartość oraz rzeczywista wartość depozytu odpowiadają wskazanej wartości depozytu. W większości przypadków rzeczywista wartość depozytu odpowiada wskazanej wartości depozytu, a rachunek klienta zostaje odpowiednio skredytowany. W innych przypadkach stwierdza się wystąpienie rozbieżności pomiędzy rzeczywistą wartością depozytu a wskazana wartością depozytu. W takich przypadkach klient może zostać powiadomiony o wysokości kredytu, jaki mu zostanie udzielony za ten depozyt, zamiast wskazanej wartości depozytu podanej w urządzeniu.

Czasami gdy przedmioty deponowane zostają wyjęte z urządzenia do przeprowadzania transakcji bankowych, przedmioty te zostają uszkodzone. Takie uszkodzenie może obejmować na przykład rozerwanie lub w inny sposób otwarcie koperty. W pewnych przypadkach przedmiot deponowany lub jego pozostałości mogą nie zawierać żadnej zawartości deponowanej. W pewnych przypadkach zawartość depozytu może być rozproszona w obszarze przechowywania w urządzeniu do przeprowadzania transakcji bankowych. W innych przypadkach zawartość taka może w ogóle nie zostać odnaleziona.

Deponowane przedmioty zostają czasami wyjęte w pojemniku do przechowywania depozytów z funkcją wskazywania naruszenia i zostają one przetransportowane do oddalonego miejsca, celem dokonania weryfikacji. W innych sytuacjach przedmioty deponowane mogą zostać przeniesione do worka lub innego pojemnika w miejscu, gdzie znajduje się urządzenie do automatycznego przeprowaPL 214 866 B1 dzania transakcji bankowych. Przedmioty te mogą być zabrane do miejsca oddalonego, celem dokonania weryfikacji zawartości przedmiotów deponowanych.

W pewnych okolicznościach w miejscu oddalonym zawartość uszkodzonego lub otwartego przedmiotu deponowanego może nie zostać odnaleziona. Może to powodować powstawanie wątpliwości co do tego, czy klient celowo zdeponował pustą i uszkodzoną kopertę w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. Alternatywnie mogą pojawiać się pytania, czy osoby odpowiedzialne za wyjmowanie depozytów z urządzenia mogły zabrać zawartość depozytu. Na koniec mogą pojawić się pytania, czy osoby odpowiedzialne za dokonywanie weryfikacji kwoty depozytu mogły zagubić lub zawieruszyć zawartość przedmiotu deponowanego. W pewnych okolicznościach, kiedy nie można ustalić osoby odpowiedzialnej za brak zawartości, operator urządzenia ATM może zdecydować się na skredytowanie klienta za wskazaną wartość deponowaną, nawet jeżeli zawartość depozytu nie została odnaleziona. W pewnych okolicznościach użytkownik może usiłować popełnić oszustwo poprzez celowe usiłowanie zdeponowania uszkodzonego przedmiotu deponowanego.

Uszkodzenie przedmiotu deponowanego może być spowodowane przez pewną liczbę czynników. Zawarcie różnego rodzaju przedmiotów deponowanych takich jak koperty zawierające złożone banknoty lub arkusze lub monety, może skutkować nieregularnym kształtem przedmiotów deponowanych. Koperty zawierające takie przedmioty mogą zostać rozerwane w konsekwencji ich nieregularnych kształtów. Rozerwanie takiej nierównej koperty depozytowej może przyczyniać się ponadto do powstania wątpliwości co do zawartości takich kopert depozytowych.

Kolejnym potencjalnym problemem związanym z depozytami jest to, że klient urządzenia do przeprowadzania transakcji bankowych życzący sobie złożyć depozyt, może nie mieć dostępnej koperty. Chociaż mogą być stosowane zasobniki kopert, takie otwarte zasobniki mogą stać się przedmiotem aktu wandalizmu i/lub wyjęcia wszystkich kopert depozytowych. Takie otwarte zasobniki mogą również przyczyniać się do rozrzucenia niewykorzystanych kopert w najbliższym otoczeniu urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, co powoduje nieestetyczny wygląd otoczenia.

Kolejny problem może pojawiać się w wyniku niemożności naniesienia odpowiednich znamion na koperty depozytowe. Chociaż wykorzystywano wiele różnego rodzaju zespołów drukujących, stosowanych do znakowania takich kopert, nierzadko zdarza się, że takie zespoły drukujące mają awarie, co skutkuje brakiem czytelnego nadruku informacji na kopertach depozytowych.

Koperty depozytowe są również często trudne do wydawania. Dzieje się tak czasem w wyniku potrzeby wydawania kopert z odrywanymi paskami lub pokrytych klejem na klapce i zabezpieczonych. Zastosowanie takich klejów może pozwolić uniknąć konieczności polizania przez użytkownika czy też w inny sposób zwilżenia szczelnego zamknięcia koperty. Zastosowanie takich kopert może być pożądane, celem zapewnienia bardziej higienicznych warunków. Niemniej jednak obecność takich mechanizmów klejących może stanowić wyzwanie w związku z koniecznością transportowania i wydawania pustych kopert użytkownikom urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych.

Deponowane przedmioty często mają znaczącą wartość. Z tego powodu przestępcy mogą usiłować korzystać z niedozwolonych zespołów, celem uzyskania przedmiotów deponowanych. Na przykład przestępcy mogą usiłować umieszczać pewne przedmioty w otworze depozytowym, celem przechwytywania deponowanych przedmiotów w taki sposób, żeby mogły zostać wyjęte. Alternatywnie, przestępcy mogą wykorzystywać zespoły przeznaczone do wyciągania deponowanych przedmiotów, które już zostały przemieszczone do obszaru przechowywania znajdującego się we wnętrzu urządzenia.

Przyjmowanie depozytów w urządzeniach do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych również stanowi dodatkowe wyzwanie. Takie zespoły depozytowe mogą być trudne do naprawienia lub wymiany. Co więcej, pojemniki wykorzystywane do przechowywania przedmiotów deponowanych mogą być przedmiotem nadużyć lub naruszenia.

Dalsze cechy istniejących zespołów i systemów depozytowych w urządzeniach do przeprowadzania transakcji bankowych mogą ulec poprawie dzięki usprawnieniom.

Istota wynalazku

Według wynalazku urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, zawiera obudowę, co najmniej jeden zespół sygnału wejściowego, znajdujący się w połączeniu wsporczym z obudową i dostosowany do odbierania co najmniej jednego sygnału wejściowego przyporządkowanego każdemu użytkownikowi urządzenia. Mechanizm wydający gotówkę, znajduje się w połączeniu wsporczym z obudową a pojemnik do przechowywania pustych kopert znajduje się również

PL 214 866 B1 w połączeniu wsporczym z obudową. Urządzenie zawiera: obudowę obejmującą górną część szafkową oraz bezpieczną część komorową poniżej górnej części szafkową, przy czym pojemnik zawierający koperty depozytowe jest umiejscowiony w bezpiecznej części komorowej; pojemnik zawierający puste koperty depozytowe połączony z obudową i umieszczony w górnej części szafkowej; mechanizm depozytowy przenoszący pustą kopertę z pojemnika przechowującego puste koperty przez otwór depozytowy na zewnątrz obudowy i koperty depozytowej po przejściu przez otwór depozytowy do kontenera zawierającego koperty depozytowe.

Korzystnie, urządzenie zawiera wyświetlacz wizualny połączony z obudową.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto drzwiczki do części szafkowej, zamontowane ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową i dostosowane do kontrolowania dostępu do obszaru wewnętrznego części szafkowej, a także zawiera blokadę części szafkowej, znajdującą się w połączeniu operacyjnym z drzwiczkami do części szafkowej oraz mogącą zmieniać położenie na zablokowane i nie zablokowane, przy czym w położeniu zablokowania blokady szafki drzwiczki do części szafkowej działają w taki sposób, że uniemożliwiają uzyskiwanie dostępu do obszaru wewnętrznego części szafkowej.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto drzwiczki części komorowej zamontowane ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową oraz dostosowane do kontrolowania dostępu do obszaru wewnętrznego części komorowej, a ponadto zawierające blokadę komory znajdującą się w połączeniu operacyjnym z drzwiczkami komory i mogącą zmieniać położenie na zablokowane i nie zablokowane, przy czym w położeniu zablokowania blokady komory drzwiczki komory działają w taki sposób, że uniemożliwiają uzyskiwanie dostępu do obszaru wewnętrznego części komorowej.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto ściankę działową przebiegającą w obudowie, przy czym ta ścianka działowa oddziela obszar wewnętrzny części komorowej oraz obszar wewnętrzny części szafkowej, przy czym ta ścianka działowa zawiera otwór dla kopert depozytowych, natomiast mechanizm depozytowy działa w taki sposób, że przesuwa koperty do otworu na koperty depozytowe.

Korzystnie, mechanizm depozytowy jest zamontowany w połączeniu wsporczym ze ścianką działową, przy czym w położeniu otwarcia drzwiczek do części szafkowej mechanizm depozytowy może być przemieszczany w połączeniu wsporczym ze ścianką działową od położenia roboczego do położenia konserwacyjnego, przy czym mechanizm depozytowy wychodzi na zewnątrz obudowy.

Korzystnie, pojemnik do przechowywania pustych kopert jest zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym ze ścianką działową.

Korzystnie, pojemnik do przechowywania pustych kopert jest zamontowany w połączeniu wsporczym z mechanizmem depozytowym, przy czym w położeniu konserwacyjnym mechanizmu depozytowego pojemnik do przechowywania pustych kopert wychodzi na zewnątrz obudowy.

Korzystnie, pojemnik do przechowywania kopert depozytowych jest zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową.

Korzystnie, pojemnik do przechowywania kopert depozytowych może się przemieszczać pomiędzy położeniem przyjmowania depozytu, w którym ten pojemnik do przechowywania kopert depozytowych może odbierać w swoim wnętrzu koperty depozytowe poprzez otwór dla kopert depozytowych, a położeniem odsuniętym, kiedy to ten pojemnik do przechowywania kopert depozytowych jest odsunięty od otworu dla kopert depozytowych, celem nie odbierania kopert depozytowych poprzez ten otwór dla kopert depozytowych.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto mechanizm blokujący znajdujący się w połączeniu operacyjnym z pojemnikiem do przechowywania kopert depozytowych oraz mechanizmem depozytowym, przy czym mechanizm depozytowy nie może przemieszczać się do położenia konserwacyjnego, gdy pojemnik do przechowywania kopert depozytowych znajduje się w położeniu przyjmowania depozytu.

Korzystnie, mechanizm depozytowy jest zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową poprzez co najmniej jedną prowadnicę, przy czym w położeniu przyjmowania depozytu do pojemnika do przechowywania kopert depozytowych mechanizm depozytowy nie może się przemieszczać w połączeniu wsporczym z co najmniej jedną prowadnicą do położenia konserwacyjnego.

Korzystnie, pojemnik na koperty depozytowe nie może się przemieszczać do położenia odsuniętego, o ile blokada komory nie zostanie przemieszczona do położenia odblokowania.

Korzystnie, pojemnik do przechowywania kopert depozytowych może być operacyjnie sprzęgany z drzwiczkami komory oraz nie może przemieszczać się do położenia odsuniętego, o ile drzwiczki komory nie zostaną przemieszczone, celem uzyskania dostępu do obszaru wewnętrznego części komorowej.

PL 214 866 B1

Korzystnie, pojemnik do przechowywania kopert depozytowych jest zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową, przy czym ten pojemnik do przechowywania kopert depozytowych może być wyjmowany z części komorowej, gdy blokada komory została umieszczona w położeniu odblokowania.

Korzystnie, mechanizm blokujący zawiera człon sprzęgający ruchomo, który sprzęga operacyjnie pojemnik do przechowywania kopert depozytowych w położeniu przyjmowania depozytu oraz rozprzęga ten pojemnik do przechowywania kopert depozytowych, gdy pojemnik zostanie przemieszczony do położenia odsuniętego.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto ruchomą bramkę, przy czym ta bramka może się przemieszczać i selektywnie blokować otwór przyjmowania depozytów.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto co najmniej jeden sterownik znajdujący się w obudowie oraz co najmniej jeden napęd znajdujący się w połączeniu operacyjnym z tym co najmniej jednym sterownikiem, przy czym ten co najmniej jeden sterownik działa selektywnie w taki sposób, że porusza bramkę.

Korzystnie, co najmniej jeden sterownik znajduje się w połączeniu operacyjnym z zespołem wydającym gotówkę, przy czym zespół wydający gotówkę działa w taki sposób, że wydaje gotówkę w odpowiedzi na działanie co najmniej jednego sterownika.

Korzystnie, urządzenie mechanizm depozytowy zawiera ponadto głowicę drukującą, przy czym mechanizm depozytowy znajduje się w połączeniu operacyjnym z co najmniej jednym sterownikiem, a ten co najmniej jeden sterownik działa w taki sposób, że powoduje drukowanie znamion przez głowicę drukującą na kopertach depozytowych przemieszczanych przez mechanizm depozytowy pomiędzy otworem depozytowym w obudowie a otworem na koperty depozytowe w ściance działowej.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto ruchomą wycieraczkę, przy czym ta wycieraczka jest dostosowana do sprzęgania głowicy drukującej, przy czym ta wycieraczka jest połączona operacyjnie z bramką, przy czym ta wycieraczka przemieszcza się wraz z przemieszczaniem się bramki.

Korzystnie, urządzenie zawiera co najmniej jedną rolkę sprzęgniętą z co najmniej jedną krzywką, przy czym bramka i wycieraczka są połączone wzajemnie operacyjnie poprzez tę co najmniej jedną rolkę i krzywkę.

Korzystnie, mechanizm depozytowy zawiera zespół chwytający puste koperty, dostosowany do przemieszczania pustych kopert zasadniczo po jednej na raz z pojemnika do przechowywania pustych kopert, w odpowiedzi na działanie sterownika.

Korzystnie, zespół chwytający jest wzajemnie połączony operacyjnie z bramką, przy czym gdy ta bramka się przemieszcza zespół chwytający, działa w taki sposób, że sprzęga kopertę, celem umożliwienia wymuszania przemieszczania się tej koperty do z pojemnika do przechowywania pustych kopert.

Korzystnie, pojemnik do przechowywania pustych kopert jest dostosowany do przechowywania pliku pustych kopert w połączeniu wsporczym z dnem wsporczym, przy czym gdy bramka przemieszcza się, to dno wsporcze również przemieszcza się względem obudowy.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto co najmniej jedną krzywkę, przy czym bramka i zespół chwytający są sprzęgnięte operacyjnie poprzez tę co najmniej jedną krzywkę.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto ruchomą wycieraczkę, przy czym ta wycieraczka jest dostosowana do sprzęgania głowicy drukującej, przy czym ta wycieraczka jest wzajemnie połączona operacyjnie z bramką i zespołem chwytającym, przy czym ta wycieraczka przemieszcza się wraz z przemieszczaniem się bramki.

Oczywiście należy rozumieć, że te zespoły, systemy oraz sposoby opisane w niniejszym dokumencie mają charakter przykładowy, a podstawowe cechy tutaj opisane mogą być wykorzystywane w innych systemach i/lub że mogą być stosowane dodatkowe cechy i funkcje.

Krótki opis rysunków

Fig. 1 stanowi widok schematyczny urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, znajdującego się w połączeniu operacyjnym z siecią transakcyjną urządzeń ATM;

fig. 2 stanowi widok schematyczny zespołu transportowego przeznaczonego do przedmiotów deponowanych, a także elementów składowych służących do mierzenia właściwości przedmiotu deponowanego oraz do zapisywania znamion na tym przedmiocie;

fig. 3 stanowi przykład wykonania przedmiotu deponowanego, na którym zostały zapisane znamiona, odpowiadające grubości oraz określonej transakcji;

PL 214 866 B1 fig. 4 stanowi wykres przedstawiający zależność grubości deponowanego przedmiotu w odniesieniu do odstępu czasowego lub czasu, gdy ten przedmiot mija czujnik według przykładu wykonania wynalazku;

fig. 5 stanowi schematyczny widok główny przedstawiający wykrywane właściwości przykładowego przedmiotu deponowanego, zawierającego takie instrumenty jak czeki;

fig. 6 stanowi widok schematyczny przedmiotu deponowanego, na którym zostały zapisane nadające się do odczytywania przez urządzenie znamiona dotyczące właściwości tego przedmiotu, a także zespół odczytujący służący do odczytywania takich nadających się do odczytywania przez urządzenie znamion oraz do przywoływania z pamięci informacji dotyczących właściwości przedmiotu deponowanego;

fig. 7 stanowi widok izometryczny przykładowego przedmiotu deponowanego, który został uszkodzony i zawiera informacje dotyczące grubości zapisane na sobie, co sugeruje, że przedmiot ten był pusty w chwili składania depozytu w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych;

fig. 8 stanowi widok schematyczny z boku alternatywnego mechanizmu depozytowego, który działa w taki sposób, że wydaje puste koperty depozytowe użytkownikowi urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych;

fig. 9 stanowi widok izometryczny części mechanizmu wydającego koperty w mechanizmie przyjmującym depozyty, zilustrowanym na fig. 8;

fig. 10 stanowi alternatywny widok izometryczny mechanizmu wydającego koperty; fig. 11 stanowi widok z prawej strony mechanizmu wydającego koperty; fig. 12 stanowi widok od końca mechanizmu wydającego koperty;

fig. 13 stanowi widok z prawej strony mechanizmu wydającego koperty, przedstawionego w położeniu gotowości do wydawania koperty;

fig. 14 stanowi widok od końca mechanizmu wydającego koperty, przedstawionego w położeniu wydawania koperty;

fig. 15 stanowi widok z prawej strony mechanizmu wydającego koperty oraz zespołu transportowego przedstawionego z kopertą, która została przemieszczona od położenia od zapasu kopert i przesuwa się w tym zespole transportowym w kierunku klienta;

fig. 16 stanowi widok z prawej strony mechanizmu wydającego koperty, działającego w taki sposób, że minimalizuje on ryzyko opuszczenia zapasu przez dodatkowe koperty razem z pierwszą pochwyconą kopertą;

fig. 17 stanowi widok schematyczny zespołu podstawy wykorzystywanego w związku z przykładowym mechanizmem przyjmującym depozyty;

fig. 18 stanowi widok izometryczny przedstawiający zespół podstawy oraz zapas kopert dla ramienia uruchamiającego konserwację głowicy drukującej, stosowanego w przykładzie wykonania mechanizmu wydającego koperty;

fig. 19 stanowi widok schematyczny części zakrzywionej zespołu transportowego do kopert, wykorzystywanego w związku z przykładem wykonania mechanizmu przyjmującego depozyty;

fig. 20 stanowi widok schematyczny części zespołu transportowego do kopert, przedstawionego na fig. 19, z pokazaną w nim kopertą, a także schematyczne przedstawienie sił działających na taką kopertę;

fig. 21 stanowi widok główny z góry zespołu transportowego zilustrowanego na fig. 20, razem z pasem i rolkami transportowymi wykorzystywanymi w związku z tym zespołem;

fig. 22 stanowi widok izometryczny konstrukcji w sąsiedztwie zewnętrznego końca zespołu transportowego do kopert, zawierającego pasy i rolki znajdujące się w jego sąsiedztwie;

fig. 23 stanowi widok schematyczny z prawej strony, przedstawiający zewnętrzną część zespołu transportowego, zawierającego bramkę w położeniu otwartym, umożliwiającą dostarczanie przedmiotów od zespołu transportowego lub deponowanych w nim;

fig. 24, stanowi widok schematyczny przedstawiający współpracę rolek w sąsiedztwie zewnętrznego końca zespołu transportowego, która może wystąpić na skutek przyjęcia przedmiotów deponowanych mających regularny kształt;

fig. 25 stanowi widok główny z przodu zewnętrznego końca zespołu transportowego zawierającego przyporządkowaną mu bramkę, przedstawionych z bramką znajdującą się w położeniu otwartym;

fig. 26 stanowi widok schematyczny zewnętrznego końca zespołu transportowego, przedstawiający przyjmowanie mającej nieregularny kształt koperty depozytowej, zawierającej monety;

PL 214 866 B1 fig. 27 stanowi widok zewnętrznego końca zespołu transportowego, przedstawiający przyjmowanie mającej nieregularny kształt koperty depozytowej, zawierającej arkusze oraz przemieszczenie się wału dla rolek, związane z przyjmowaniem w sposób podobny do zilustrowanego na fig. 24;

fig. 28 stanowi widok izometryczny rolek oraz wału wsporczego, jaki może być wykorzystywany w związku z przykładem wykonania systemu depozytowego do kopert;

fig. 29 stanowi widok przekroju poprzecznego rolek zilustrowanych na fig. 28;

fig. 30 stanowi widok schematyczny przedstawiający montaż rolek zilustrowanych na fig. 28 na wale;

fig. 31 stanowi widok izometryczny przedstawiający alternatywne rolki z wykorzystaniem podobnych cech montażowych jak zilustrowane w związku z rolkami na fig. 28-30;

fig. 32 stanowi widok izometryczny alternatywnej konstrukcji końca wylotowego dla systemu transportowego do kopert, zawierającego człony ułatwiające przyjmowanie do tego zespołu transportowego przedmiotów mających nieregularne kształty;

fig. 33 stanowi widok z boku struktur zilustrowanych na fig. 32;

fig. 34 przedstawia alternatywną strukturę dla końca wylotowego zespołu transportowego, zawierającą poprzecznie rozmieszczone prowadnice do kopert, ułatwiające przemieszczanie na zewnątrz kopert, które mogą być nierówno ustawione w zespole transportowym;

fig. 35 stanowi kolejny widok izometryczny końca zewnętrznego zespołu transportowego zilustrowanego na fig. 34, zawierającego prowadnice do kopert;

fig. 36 stanowi widok od końca, przedstawiający działanie ujawnianych prowadnic do kopert w związku z obsługą kopert, które nie są wyrównane;

fig. 37 stanowi widok schematyczny z góry, przedstawiający koniec zewnętrzny zespołu transportowego z kopertą znajdującą się w relacji braku wyrównania z tym zespołem;

fig. 38 stanowi widok z góry zespołu transportowego z prowadnicami, przedstawiający nie wyrównaną kopertę przemieszczaną dalej w tym zespole transportowym;

fig. 39 stanowi widok główny z góry zewnętrznego końca zespołu transportowego, przedstawiający nie wyrównaną z nim kopertę, przy czym zespół transportowy według fig. 39 nie zawiera prowadnic zilustrowanych na fig. 34;

fig. 40 stanowi widok główny z góry zespołu transportowego do kopert z kopertą zilustrowaną na fig. 39 przemieszczaną dalej w tym zespole transportowym;

fig. 41 stanowi widok od końca zespołu transportowego zlustrowanego na fig. 39 oraz przedstawiający stan, jaki może wystąpić w związku z odrzuceniem nie wyrównanej koperty oraz podczas wydawania nie wyrównanej koperty, jeżeli prowadnice zilustrowane na fig. 34 nie zostaną zastosowane;

fig. 42 stanowi widok izometryczny konstrukcji podstawy wsporczej dla końca zewnętrznego zespołu transportowego;

fig. 43 stanowi widok izometryczny z dołu, przedstawiający zespół elementów składowych podstawy zastosowanej przy zewnętrznym końcu zespołu transportowego;

fig. 44 stanowi widok z boku przedstawiający połączone człony stanowiące podstawę końca zewnętrznego zespołu transportowego;

fig. 45 stanowi widok izometryczny przedstawiający koniec zewnętrzny zespołu transportowego, zawierający zachodzące gniazdo oraz ruchome części bramki;

fig. 46 stanowi widok izometryczny przedstawiający schematycznie elementy składowe związane z przemieszczeniem bramki, która selektywnie blokuje dostęp do zespołu transportowego;

fig. 47 stanowi widok z boku przedstawiający bramkę zespołu transportowego znajdującą się w położeniu pełnego otwarcia;

fig. 48 stanowi widok z boku podobny do przedstawionego na fig. 47, ilustrujący bramkę w położeniu częściowo otwartym;

fig. 49 stanowi widok z boku podobny do przedstawionego na fig. 47, ilustrujący bramkę zespołu transportowego znajdującą się w położeniu otwartym;

fig. 50 stanowi widok podobny do przedstawionego na fig. 47, z bramką w położeniu całkowicie zamkniętym, w którym bramka sprzęgana jest z sąsiednimi strukturami, celem zminimalizowania uzyskiwania nieuprawnionego dostępu do zespołu transportowego;

fig. 51 stanowi widok schematyczny z boku przedstawiający przykładową postać części zespołu transportowego, zawierającego zespół drukujący tuszem oraz dalszy zespół służący do przechwytywania tuszu lub naczynie przeznaczone do przechwytywania nadmiaru tuszu z zespołu drukującego;

PL 214 866 B1 fig. 52 stanowi widok izometryczny przedstawiający zespół przechwytujący tusz według fig. 51, z drzwiczkami dostępowymi do niego znajdującymi się w położeniu otwartym;

fig. 53 stanowi widok izometryczny podobny do przedstawionego na fig. 52, lecz ilustrujący zespół przechwytujący tusz z drzwiczkami dostępu do niego znajdującymi się w położeniu zamkniętym a także schematycznie wskazujący jego obrotowe zamontowanie z możliwością odłączenia;

fig. 54 stanowi widok schematyczny z boku przedstawiający mechanizm służący do konserwowania dysz zasobnika z tuszem według przykładu wykonania wynalazku, poprzez działanie wycierające;

fig. 55 stanowi widok z boku przedstawiający zasobnik z tuszem według przykładu wykonania wynalazku, razem z ruchomym członem wycierającym, zaopatrzonym w część wałka gumowego, wspomagającą takie działanie wycierające;

fig. 56 stanowi widok izometryczny przedstawiający schematycznie człon wycierający na głowicy drukującej;

fig. 57 stanowi kolejny widok izometryczny przedstawiający człon wycierający oraz głowicę drukującą;

fig. 58 stanowi widok rozbity ruchomego pojemnika do przechowywania depozytów oraz mechanizm ruchomych drzwiczek wykorzystywane w związku z przykładem wykonania wynalazku;

fig. 59 stanowi powiększony widok izometryczny części górnej pojemnika oraz przyporządkowanego mu mechanizmu ruchomych drzwiczek;

fig. 60 stanowi izometryczny widok wycinkowy przedstawiający konstrukcję mechanizmu ruchomych drzwiczek, wykorzystywanego w związku z przykładem wykonania wynalazku;

fig. 61 stanowi widok izometryczny pojemnika do przechowywania depozytów oraz mechanizmu ruchomych drzwiczek według przykładu wykonania wynalazku, zawierających cechy ułatwiające dokonywanie wymiany ruchomych drzwiczek;

fig. 62 stanowi widok izometryczny z góry przedstawiający mechanizm blokujący wykorzystywany w związku z blokowaniem ruchomych drzwiczek pojemnika do przechowywania depozytów według przykładu wykonania wynalazku;

fig. 63 stanowi widok izometryczny z boku przedstawiający przykładowy montaż dla pojemnika do przechowywania depozytów oraz właściwości wzajemnie blokujące, wykorzystywane w związku z pewnymi przykładami wykonania wynalazku, celem uniemożliwienia uzyskiwania dostępu do mechanizmu przyjmującego depozyty, gdy pojemnik do przechowywania depozytów znajduje się w położeniu otwarcia;

fig. 64 stanowi kolejny widok izometryczny przedstawiający przykładowy mechanizm blokujący z pojemnikiem do przechowywania depozytów znajdującym się w położeniu otwartym;

fig. 65 stanowi kolejny widok izometryczny przedstawiający mechanizm blokujący, umożliwiający przemieszczanie się mechanizmu przyjmującego depozyty, gdy pojemnik do przechowywania depozytów został przemieszczony z położenia roboczego;

fig. 66 stanowi widok z prawej strony podobny do przedstawionego na fig. 65, ilustrujący pojemnik do przechowywania depozytów jako wyjęty oraz blokadę umożliwiającą przemieszczanie się zespołu przyjmującego depozyty;

fig. 67 stanowi widok główny z góry podobny do zilustrowanego na fig. 62, lecz z przykładowym mechanizmem blokującym przedstawionym w położeniu umożliwiającym otwieranie drzwiczek pojemnika do przechowywania depozytów;

fig. 68 stanowi widok schematyczny z prawej strony wskazujący przykładowe czujniki służące do zapewniania poprawionego bezpieczeństwa wobec naruszenia lub uzyskiwania nieuprawnionego dostępu do mechanizmu przyjmującego depozyty;

fig. 69 stanowi izometryczny widok rozbity przedstawiający sprzęgnięcie przykładowego zewnętrznego końca mechanizmu przyjmującego depozyty z zawieszoną częścią konsoli, zamontowaną ruchomo względem konsoli urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych; fig. 70 stanowi widok izometryczny od przodu przedstawiający gniazdo przy zewnętrznym końcu mechanizmu przyjmującego depozyty, sprzęgnięte z ruchomą częścią konsoli urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych.

Najlepsze przykłady wykonania wynalazku

Nawiązując teraz do rysunków, a w szczególności do fig. 1, przedstawiono tam przykład wykonania urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, wskazanego ogólnie za pomocą oznaczenia liczbowego 10. Przykład wykonania urządzenia do automatycznego przeprowaPL 214 866 B1 dzania transakcji bankowych jest automatycznym urządzeniem bankomatowym, nadającym się do przeprowadzania transakcji bankowych takich jak wydawanie gotówki oraz deponowanie przedmiotów. Należy jednakże rozumieć, że podstawowe cechy przedmiotowego wynalazku mogą mieć zastosowanie w innego rodzaju urządzeniach do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, które to urządzenia wykonują inne lub dodatkowe funkcje.

Urządzenie 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych zawiera obudowę 12. Obudowa 12 w tym przykładzie wykonania wynalazku zawiera część komorową 14 oraz górną część 16 obudowy. Każda spośród części komorowej oraz górnej części obudowy, która może być wymieniana alternatywnie w niniejszym dokumencie jako część szafkowa, jest dostępna dla osób upoważnionych poprzez odpowiednie drzwiczki dostępowe, które są sterowane przez mechanizmy blokujące. Jak zilustrowano schematycznie, część komorowa ma drzwiczki komory, które zawierają blokadę szyfrową, wskazaną schematycznie z pomocą oznaczenia liczbowego 18, działającą w taki sposób, że dostęp zostaje ograniczony tylko do osób upoważnionych. Górna część obudowy zawiera blokadę na klucz (nie zilustrowano oddzielnie) znajdującą się w połączeniu operacyjnym z drzwiczkami, które mogą się przemieszczać względem obudowy i umożliwiają osobom upoważnionym uzyskiwanie dostępu do wnętrza górnej części obudowy. Oczywiście w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne mechanizmy sterujące i blokujące.

Urządzenie 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych zawiera ponadto zespoły sygnału wejściowego. Te zespoły sygnału wejściowego w tym przykładowym urządzeniu obejmują klawiaturę 24, za pośrednictwem której użytkownicy mogą wprowadzać sygnały ręcznie. Kolejnym zespołem sygnału wejściowego w tym przykładzie wykonania wynalazku jest czytnik 22 kart. W pewnych przykładach wykonania wynalazku czytnik kart może być dostosowany do odczytywania kart z paskiem magnetycznym i/lub tak zwanych kart inteligentnych (smart cards), które zawierają na sobie pamięć nadającą się do programowania. Oczywiście w innych przykładach wykonania mogą być wykorzystywane czytniki kart, które odczytują karty bezkontaktowe lub inne urządzenia.

Ten przykład wykonania wynalazku zawiera ponadto zespół przechwytujący obrazy, wskazany schematycznie za pomocą oznaczenia liczbowego 24. W pewnych przykładach wykonania wynalazku ten zespół przechwytywania obrazu może zawierać na przykład kamerę, która przechwytuje jeden lub więcej obrazów osoby obsługującej urządzenie. W innych przykładach wykonania wynalazku zespół przechwytujący obrazy może zawierać czytnik biometryczny, taki jak skaner tęczówki, zespół sygnału wejściowego służący do obsługi systemu rozpoznawania twarzy lub inny podobny zespół, który służy do wprowadzania sygnałów służących do identyfikacji użytkownika. Oczywiście omawiane zespoły sygnału wejściowego mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane innego rodzaju zespoły sygnału wejściowego, takie jak czytniki odcisków palców, skanery siatkówki, systemy rozpoznawania głosu, ekrany dotykowe, systemy wprowadzania sygnałów głosowych oraz innego rodzaju zespoły, które odbierają wprowadzane sygnały, które mogą posłużyć do zidentyfikowania użytkownika i/lub jego rachunków, lub też mogą być obsługiwane celem dostarczenia instrukcji do lub z urządzenia.

Ten przykład urządzenia 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych zawiera ponadto zespoły sygnału wyjściowego. Takie zespoły sygnału wyjściowego obejmują wyświetlacz wizualny 26. Ten wizualny wyświetlacz 26 może działać w taki sposób, że dostarcza użytkownikowi instrukcje dotyczące działania urządzenia oraz dostarcza użytkownikowi informacje. Urządzenie to ponadto zawiera zespół 28 drukarki, który również spełnia funkcję zespołu sygnału wyjściowego. Zespół 28 drukarki w pewnych przykładach wykonania wynalazku może zawierać zespół służący do drukowania pokwitowań, które są dostarczane użytkownikowi celem udokumentowania transakcji przeprowadzonych w tym urządzeniu. Oczywiście w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane innego rodzaju zespoły drukujące. Mogą one obejmować na przykład zespoły, które drukują bilety, wyciągi, zlecenia pieniężne, czeki, kupony czy też inne dokumenty lub instrumenty.

Należy rozumieć, że takie zespoły sygnału wyjściowego mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane innego rodzaju zespoły sygnału wyjściowego. Na przykład inne przykłady wykonania wynalazku mogą zawierać systemy sterowania głosem, interfejsy komunikacyjne służące do komunikowania się z urządzeniami bezprzewodowymi takimi jak PDA (osobisty asystent cyfrowy) czy też telefony komórkowe, łączniki elektryczne przeznaczone do umożliwiania komunikacji ze słuchawkami czy też temu podobne urządzenia, lub też inne urządzenia służące do wysyłania sygnałów wyjściowych do użytkownika.

PL 214 866 B1

W tym przykładowym urządzeniu 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych użytkownicy mogą otrzymywać gotówkę z urządzenia, a także składać depozyty w tym urządzeniu. To przykładowe urządzenie zawiera mechanizm wydający 30 gotówkę. Ten mechanizm wydający gotówkę zawiera mechanizmy chwytające 32 oraz 34 gotówkę, które działają w taki sposób, że chwytają banknoty z jednego lub więcej zasobników znajdujących się w urządzeniu. Na przykład w pate ncie USA nr 4.664.369, którego ujawnienie zostaje powołane w niniejszym dokumencie, ujawnia się przykłady mechanizmów chwytających banknoty, które mogą być wykorzystywane w pewnych przykładach wykonania wynalazku. Oczywiście w innych przykładach wykonania mogą być wykorzystywane innego rodzaju mechanizmy przeznaczone do chwytania banknotów.

Zespół wydający 30 gotówkę zawiera ponadto zespół transportowy 36 do banknotów, który przemieszcza banknoty do mechanizmu 38 układającego w pliki i wydającego. Na przykład, w opisie patentowym USA nr 5.342.165, którego ujawnienie zostaje powołane w niniejszym dokumencie, ujawnia się pewnego rodzaju mechanizm układający w pliki i wydający banknoty, który może być wykorzystywany w pewnych przykładach wykonania wynalazku. Ten mechanizm wydający gotówkę działa w taki sposób, że dostarcza banknoty użytkownikowi poprzez otwór wylotowy 40 wydający gotówkę. Jak wskazano schematycznie, odpowiednia bramka lub inny mechanizm blokujący 42 jest usytuowany w sąsiedztwie otworu wylotowego gotówki, dzięki czemu uniemożliwia się nieupoważnionym osobom uzyskiwanie dostępu do mechanizmu wydającego gotówkę. Ta przykładowa bramka 42 może się przemieszczać w odpowiedzi na działanie silników, solenoidów czy innych stosownych mechanizmów sterowania ruchem, które mogą być alternatywnie wymienianie w niniejszym dokumencie jako napędy, celem umożliwienia prawidłowego dostarczenia gotówki użytkownikowi urządzenia z mechanizmu układającego pliki i wydającego, a także blokowania dostępu w innych przypadkach.

Ten przykład wykonania urządzenia 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych zawiera ponadto system przyjmujący depozyty, zawierający mechanizmy przeznaczone do odbierania i przechowywania przedmiotów deponowanych. W tym przykładzie wykonania wynalazku przedmiotami deponowanymi są koperty. Niemniej jednak w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być odbierane innego rodzaju przedmioty deponowane, takie jak czeki, zlecenia pieniężne, bilety, kupony, worki depozytowe, torby depozytowe oraz innego rodzaju przedmioty deponowane. Urządzenie 10 zawiera otwór depozytowy, który może być alternatywnie wymieniany w niniejszym dokumencie jako otwór wlotowy, przebiegający w obudowie i zwymiarowany odpowiednio do przyjmowania przedmiotów deponowanych takich jak koperty. Stosowny mechanizm bramki, wskazany schematycznie za pomocą oznaczenia liczbowego 46, został usytuowany ruchomo w sąsiedztwie otworu wlotowego depozytów. Bramka 46 może się poruszać dzięki solenoidom, silnikom lub innym zespołom poruszającym, celem uniemożliwiania uzyskiwania dostępu do wnętrz urządzenia poprzez otwór wlotowy depozytów, za wyjątkiem momentów, kiedy urządzenie pracuje w odpowiednim trybie, by przyjmować depozyty.

W tym przykładzie wykonania wynalazku, przedmioty deponowane są przemieszczane wzdłuż ścieżki depozytowej poprzez zespół transportowy 48. Zespół transportowy 48 depozytów działa w taki sposób, że przemieszcza koperty zdeponowane przez użytkownika od obszaru znajdującego się w sąsiedztwie otworu wlotowego do obszaru 50 przechowywania. W pewnych przykładach wykonania wynalazku zespół transportowy do depozytów może być w rodzaju przedstawionego w Patencie USA nr 4.884.679, którego ujawnienie zostaje w niniejszym dokumencie powołane.

W pierwszym przykładzie wykonania wynalazku obszar 50 przechowywania jest ograniczony przez ruchomy pojemnik 52 do przechowywania depozytów. Przykładowa postać pojemnika do przechowywania depozytów ma wewnętrzny obszar przechowywania, który działa w taki sposób, że przechowywane są w nim przedmioty deponowane 54. Pojemnik 52 do przechowywania depozytów może być wyjmowany z urządzenia przez upoważniony personel, a także transportowany do miejsca oddalonego, gdzie może zostać potwierdzona ważność depozytów. Może to być dokonywane na przykład poprzez zastosowanie samo-blokującego się i wskazującego naruszenie pojemnika do przechowywania depozytów, jak zostanie omówione dalej bardziej szczegółowo, który blokuje się po wyjęciu z urządzenia i może zostać prawidłowo otwarty jedynie przez upoważnione osoby w miejscu oddalonym. Alternatywnie, pojemnik do przechowywania depozytów może być taki, że osoby, które są upoważnione do uzyskiwania dostępu do części komorowej 14 mogą wyjmować przedmioty deponowane pojedynczo z tego pojemnika i weryfikować ich zawartość albo przy urządzeniu albo w miejscu oddalonym. Alternatywnie, mogą być wykorzystywane inne koncepcje służące weryfikacji przedmiotów deponowanych, zależnie od rodzaju i charakteru składanych depozytów.

PL 214 866 B1

Przykładowe urządzenie 10 zawiera ponadto co najmniej jeden komputer, który może być alternatywnie wymieniany w niniejszym dokumencie jako sterownik, wskazany schematycznie za pomocą oznaczenia liczbowego 56. Sterownik ten działa w połączeniu z co najmniej jednym nośnikiem danych lub pamięcią 58, która może zawierać instrukcje programowe, informacje dotyczące transakcji, informacje dotyczące komunikacji oraz inne dane wykorzystywane podczas działania urządzenia. Stero wnik 56 znajduje się w połączeniu operacyjnym z funkcyjnymi zespołami transakcyjnymi znajdującymi się w urządzeniu oraz steruje ich działaniem zgodnie z zaprogramowanymi instrukcjami.

Sterownik 56 znajduje się w połączeniu operacyjnym z co najmniej jednym zespołem komunikacyjnym 60. Ten zespół komunikacyjny umożliwia przykładowemu urządzeniu komunikowanie się z co najmniej jednym oddalonym komputerem oraz nośnikiem danych, celem przeprowadzania transakcji. Jak przedstawiono schematycznie na fig. 1, urządzenie 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych znajduje się w połączeniu operacyjnym z siecią wskazaną schematycznie za pomocą oznaczenia liczbowego 62. Sieć ta znajduje się w połączeniu operacyjnym z komputerami oraz instytucjami finansowymi 64 oraz 66, które obsługują system, który z kolei nadaje upoważnienia oraz zapisuje informacje dotyczące transakcji przeprowadzanych przez użytkowników w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. Oczywiście ta koncepcja komunikacji poprzez sieć bankową ma charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje dotyczące komunikacji i/lub jednostek nadających upoważnienia.

Na fig. 2 przedstawiono widok schematyczny zespołu transportowego 48 do depozytów, wykorzystywanego w przykładowym urządzeniu 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. W tym przykładzie wykonania wynalazku przedmioty deponowane w postaci kopert 68 są przemieszczane wzdłuż ścieżki transportowej w kierunku wskazanym za pomocą strzałki D, od otworu wlotowego depozytów do obszaru przechowywania. Gdy przedmioty deponowane są przemieszczane wzdłuż ścieżki transportowej, wykrywane są właściwości przedmiotu deponowanego. W przedstawionym przykładzie wykonania wynalazku grubość deponowanego przedmiotu jest wykrywana przez czujnik 70. W przedstawionym przykładzie wykonania wynalazku, czujnik 70 jest czujnikiem kontaktowym, który fizycznie kontaktuje się z przedmiotem deponowanym 68, celem określenia jego grubości. Na przykład, jak zilustrowano na fig. 2, rolka kontaktowa 72 ma oś, która przemieszcza się w odpowiedzi na grubość koperty i odchylająco sprzęga tę kopertę depozytową, gdy ta przemieszcza się wzdłuż ścieżki transportowej pomiędzy rolką kontaktową a powierzchnią odniesienia stacjonarnej rolki 74 osiowej. Przemieszczenie się rolki kontaktowej 72 od jej położenia odniesienia wskazuje grubość deponowanego przedmiotu na jego długości. To przemieszczenie się rolki kontaktowej powoduje wysłanie jednego lub więcej sygnałów od czujnika 70, przesyłanych do sterownika i wykorzystywanych w celach, które zostaną omówionej dalej.

Należy rozumieć, że chociaż w przykładzie wykonania wynalazku wykorzystywany jest czujnik w rodzaju kontaktowego, celem określania grubości, w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane czujniki bezkontaktowe, celem wykrywania grubości lub innych właściwości przedmiotu deponowanego. Na przykład czujniki bezkontaktowe w rodzaju przedstawionych w opisach patentowych USA nr 6.101.266, 6.242.733 oraz 6.241.244, których ujawnienie zostaje powołane w niniejszym dokumencie, mogą być wykorzystywane celem określania grubości lub innych właściwości przedmiotów deponowanych. Tego rodzaju czujniki bezkontaktowe mogą być wykorzystywane w miejsce lub oprócz czujników w rodzaju kontaktowych, celem określania grubości przedmiotu deponowanego.

Dodatkowo lub alternatywnie, innego rodzaju czujniki, takie jak czujniki w rodzaju magnetycznych, mogą być wykorzystywane celem wykrywania i/lub określania zawartości koperty. Czujniki magnetyczne mogą być wykorzystywane na przykład do stwierdzania obecności magnetycznego tuszu na czekach, monet, gotówki czy tez innych instrumentów, które są zawarte w kopertach depozytowych. Takie czujniki bezkontaktowe zilustrowano schematycznie za pomocą oznaczenia liczbowego 76 na fig. 2. Należy rozumieć, że w pewnych przykładach wykonania wynalazku grubość lub inne właściwości przedmiotu deponowanego mogą być wykrywane w jednym obszarze wykrywania lub wzdłuż takiego obszaru w ścieżce koperty. W innych przykładach wykonania wynalazku wykrywanie może być przeprowadzane na całości lub części poprzecznej szerokości przedmiotu deponowanego. Określony charakter grubości oraz innych właściwości przedmiotu deponowanego, jakie mogą być wykrywane i wykorzystywane w określonym przykładzie wykonania wynalazku, mogą zależnie od rodzaju

PL 214 866 B1 przedmiotu deponowanego w danym przypadku, a także od potrzeb operatora urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych.

Jak zilustrowano na fig. 2, jeden lub więcej zespołów zapisujących, wskazanych schematycznie za pomocą oznaczenia liczbowego 78, usytuowano w sąsiedztwie ścieżki depozytowej. W tym przykładzie wykonania wynalazku, zespoły zapisujące mogą zawierać drukarki, które działają w taki sposób, że drukują znamiona na przedmiotach deponowanych. Takie drukarki mogą obejmować na przykład matrycowe drukarki igłowe, drukarki typu matrycowego, drukarki atramentowe czy też inne odpowiednie zespoły przeznaczone do zapisywania znamion na przedmiocie deponowanym. W innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane systemy działające w taki sposób, że opatrują etykietą przedmiot deponowany, tak jak zespoły przedstawione w opisie patentowym USA nr 4.435.243, którego ujawnienie zostaje powołane w niniejszym dokumencie.

W tym przykładzie wykonania wynalazku zespoły zapisujące działają w taki sposób, że zapisują na przedmiocie deponowanym znamiona odpowiadające właściwościom przedmiotu, zgodnie z wynikiem wykrywania. Może to na przykład obejmować zapisywanie na przedmiocie deponowanym znamion numerycznych, które wskazują grubość koperty w jednym lub więcej miejscach na takiej kopercie. W innych przykładach wykonania wynalazku zespół zapisujący może działać w taki sposób, że zapisuje wskaźniki identyfikacyjne, takie jak numer rachunku lub numer transakcji na kopercie. Takie identyfikacyjne znamiona mogą następnie być korelowane z grubością lub innymi właściwościami przedmiotu deponowanego, poprzez odniesienie do danych przechowywanych w pamięci znajdującej się w urządzeniu lub w innym miejscu, w komputerze połączonym operacyjnie. Alternatywnie lub dodatkowo, znamiona zapisane na przedmiocie deponowanym mogą obejmować wskazaną wartość depozytu, odpowiadającą kwocie, jaką użytkownik urządzenia wskazał jako zawartą w przedmiocie deponowanym lub reprezentowaną przez ten przedmiot.

Na fig. 3 zilustrowano przykład przedmiotu deponowanego 80, który został przemieszczony przez zespół depozytowy znajdujący się w przykładowym urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. Dla tego przedmiotu deponowanego, znamiona znajdujące się na tym przedmiocie obejmują identyfikacyjny numer transakcji 82. Ten identyfikacyjny numer transakcji może odpowiadać na przykład określonej transakcji przeprowadzonej w urządzeniu i może odpowiadać informacjom przechowywanym w pamięci, takim jak tożsamość określonego użytkownika, który przeprowadził tę transakcję składania depozytu. W tym przykładzie wykonania wynalazku przedmiot deponowany 80 miał w znamionach zapisaną wskazaną wartość 84 depozytu. Ta wskazana wartość depozytu może zawierać na przykład określoną wartość kwotową, jaką wskazał użytkownik jako wa rtość deponowaną w urządzeniu, poprzez wprowadzanie sygnałów za pośrednictwem zespołów sygnału wejściowego w czasie składania tego depozytu. Włączenie wskazanej wartości depozytu do zapisywanych znamion może ułatwiać przeprowadzanie weryfikacji depozytu, gdy zostanie on wyjęty z urządzenia, jak zostanie omówione dalej.

W przypadku przedmiotu deponowanego 80, znamiona odpowiadające grubości zostały zapisane na tym przedmiocie. Znamiona 86 dotyczące grubości zawierają informacje numeryczne dotyczące grubości koperty depozytowej w różnych miejscach na długości tej koperty w chwili składania depozytu. Te różne miejsca w przedstawionym przykładzie wykonania są rozmieszczone w odstępach wzdłuż pojedynczej linii wzdłużnej znajdującej się w pobliżu środka koperty, gdy koperta przechodzi przez zespół transportowy. W tym przykładzie wykonania wynalazku znamiona dotyczące grubości zostają nadrukowane w sąsiedztwie poprzecznej krawędzi koperty, aby nie kolidowały z innymi znamionami na niej nadrukowanymi. Oczywiście należy rozumieć, że w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być stosowane inne koncepcje.

Jak zostanie omówione dalej, znamiona dotyczące grubości oraz inne, przyporządkowane danej kopercie, mogą być wykorzystywane, gdy koperta zostaje później otwarta celem dokonania weryfikacji, że ta koperta zawierała w sobie przedmioty deponowane w chwili składania depozytu i/lub stwierdzenia charakteru takich przedmiotów deponowanych.

Na fig. 6 przedstawiono alternatywną postać zapisywanych znamion na przedmiocie deponowanym 88. W tym przykładzie wykonania wynalazku zapisane znamiona na przedmiocie deponowanym obejmują znamiona 90 nadające się do odczytywania przez urządzenie. W tym przykładzie wykonania wynalazku nadające się do odczytywania przez urządzenie znamiona zawierają kod paskowy lub podobny schemat kodowy nadający się do odczytywania przez urządzenie.

Znamiona nadające się do odczytywania przez urządzenie odpowiadają określonemu numerowi lub innemu wskaźnikowi, który jest korelowany z danymi dotyczącymi danego depozytu, tak jak tożPL 214 866 B1 samość klienta oraz wskazana wartość depozytu. W tym przykładzie wykonania wynalazku znamiona również odpowiadają danym dotyczącym określonego depozytu, tak jak danym grubości i/lub innych właściwości. Dane te, które są przechwytywane z czujników w rodzaju kontaktowych lub bezkontaktowych znajdujących się w urządzeniu, zostają skorelowane ze znamionami 90 nadającymi się do odczytywania przez urządzenie. Dostęp do takich danych może być uzyskiwany z nośnika danych znajdującego się w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. Alternatywnie, dane takie mogą być przesyłane do innego nośnika danych, celem dokonania weryfikacji, że wskazana wartość depozytu odpowiada rzeczywistej wartości depozytu dla zawartości danej koperty.

Zespół odczytujący 92 działa w taki sposób, że odczytuje znamiona nadające się do odczytywania przez urządzenie, gdy przedmiot zdeponowany 88 zostanie wyjęty z obszaru przechowywania znajdującego się w urządzeniu przez upoważnionego przedstawiciela operatora urządzenia. Zespół odczytujący 92 znajduje się w połączeniu operacyjnym z komputerem lub innym zespołem 94, który zawiera w sobie nośnik danych 96 lub ma do niego dostęp. Nośnik 96 danych korzystnie zawiera dane takie jak wskazana wartość depozytu, tożsamość użytkownika oraz właściwości określonego przedmiotu deponowanego, zgodnie z tym jak zostały one wykryte przez czujniki znajdujące się w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych w przybliżonym czasie składania depozytu. Dzięki tym informacjom osoba przeprowadzająca weryfikację depozytów może dokonać weryfikacji, że zawartość koperty ma w chwili dokonywania weryfikacji rzeczywistą wartość depozytu odpowiadającą wskazanej wartości depozytu. W przypadku wystąpienia rozbieżności, osoba dokonująca weryfikacji depozytu może skorzystać z danych dotyczących grubości lub innych danych, które zostały zapisane w związku z tym deponowanym przedmiotem, celem stwierdzenia, czy ten przedmiot deponowany rzeczywiście zawierał przedmioty mające oczekiwane właściwości grubości i/lub inne właściwości w chwili składania depozytu. Umożliwia to osobie odpowiedzialnej za dokonywanie weryfikacji depozytów bardziej precyzyjne określenie czy przedmioty te nie zostały zawarte w przedmiocie deponowanym w chwili składania depozytu, czy też zawartość deponowanego przedmiotu została zagubiona lub zawieruszona po złożeniu depozytu. Informacje takie są użyteczne podczas podejmowania decyzji, czy należy skredytować rachunek klienta za wskazaną wartość depozytu, co zostanie omówione dalej.

Na fig. 4 oraz 5 przedstawiono typowe rodzaje danych dotyczących przedmiotów deponowanych, które mogą być reprezentowane przez znamiona zapisane na tych przedmiotach deponowanych. Na przykład fig. 4 stanowi graficzną ilustrację grubości przedmiotu deponowanego w zależności od czasu lub odstępu, gdy ten przedmiot zostaje sprzęgnięty i mija pojedynczy czujnik w rodzaju kontaktowego, podczas gdy ten przedmiot deponowany przemieszcza się wzdłuż ścieżki depozytów w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. Linia 98 odpowiada jednemu lub więcej sygnałom pochodzącym z czujnika wskazującego grubość. Różne przykłady wykonania wynalazku, tak jak na przykład układ depozytowy wykorzystywany do obsługi przedmiotu 80 na fig. 3, zapisują grubość niezależnie w wielu oddzielnych miejscach 100. W tym przykładzie wykonania wynalazku przemieszczenie się koperty może być sterowane poprzez działanie silnika o kontrolowanej prędkości, silnika skokowego lub innego zespołu o sterowanym ruchu, dzięki czemu znamiona wskazujące grubość w każdym z miejsc odpowiadają relatywnie ściśle odpowiedniemu obszarowi na przedmiocie deponowanym, w którym wykrywana jest grubość. Zastosowano odpowiedni obwód, dzięki czemu, gdy znamiona odpowiadające grubości, jak zilustrowano na fig. 3, stanowią pawie dokładne odzwierciedlenie grubości w różnych miejscach w chwili, gdy koperta była deponowana. Jak można wywnioskować, w przykładach wykonania, w których przedmiot deponowany jest przemieszczany z możliwą do przewidzenia i zasadniczo stałą prędkością, określenie grubości może być dokonywane w oparciu o upływ czasu od chwili, gdy zostanie wykryta krawędź wiodąca koperty. W innych przykładach wykonania dekodery lub inne czujniki odległości mogą być wykorzystywane do bezpośredniego wykrywania przemieszczania się koperty. Wykres na fig. 4 może być reprezentatywny dla sygnałów uzyskiwanych z systemu dowolnego rodzaju.

W pewnych przykładach wykonania wynalazku może być wystarczające, by znamiona odpowiadały maksymalnej grubości przedmiotu deponowanego, tak jak wskazano na fig. 4 poprzez maksimum 102 dla linii 98. To maksimum wskazuje maksymalną grubość koperty i może w wielu przykładach wykonania wynalazku być wystarczające do wskazywania charakteru zawartości takiej koperty. Zatem na przykład w systemach zapisujących grubość maksymalną, tylko znamiona odpowiadające jednej wartości numerycznej mogą być zapisywane na kopercie i/lub przechowywane w pamięci, jako odpowiadające znamionom zapisanym na kopercie.

PL 214 866 B1

W jeszcze innych przykładach wykonania wynalazku może być ważnym, by korelować z przedmiotem deponowanym pewną ilość wskazującą objętość przedmiotu. Może to odpowiadać obszarowi 104 znajdującemu się pod linią 98 na fig. 4. Jak można wywnioskować, obszar 104, który jest integralny z całą grubością mierzoną przez czujnik grubości, może wskazywać całkowitą zawartość koperty.

Na fig. 5 zilustrowano jeszcze inne dane, które mogą być zapisywane w związku z określonym przedmiotem deponowanym. Na przykład pewne czujniki kontaktowe i bezkontaktowe mogą generować szczegółowy profil przedmiotu deponowanego, zawierający grubość w połączeniu z zagięciami, zakładkami oraz przedmiotami zawartymi we wnętrzu koperty. Czujniki bezkontaktowe mogą również wykrywać inne właściwości, takie jak właściwości magnetyczne oraz obecność tuszu lub inne wskazania na takiej zawartości lub w jej wnętrzu.

Na fig. 5 przedstawiono na przykład przedmiot deponowany 106. Czujniki bezkontaktowe w rodzaju wcześniej wymienionych mogą wykorzystywać promieniowanie, celem określenia grubości oraz stwierdzenia kształtu koperty, a także dodatkowych obszarów grubości przyporządkowanych cechom koperty takim jak zakładki i klapki 108. Ponadto, takie czujniki bezkontaktowe mogą wykrywać dodatkową grubość w obszarach 110 oraz 112 w kopercie. W obszarach 110 oraz 112 pojawianie się dodatkowej grubości jest powodowane przez obecność arkuszy takich jak instrumenty znajdujące się we wnętrzu koperty. Czujniki promieniowania, które mogą wykrywać właściwości pochłaniania promieniowania, mogą wykrywać obszary, w których wykonany został nadruk na przedmiotach znajdujących się we wnętrzu koperty. Dodatkowo lub alternatywnie, czujnik magnetyczne mogą określać obszary czynności magnetycznej, reprezentowane przez obszary 114. Taka aktywność magnetyczna może odpowiadać obszarom, w których został wykonany nadruk tuszem magnetycznym na czekach lub innych instrumentach.

Jak można wywnioskować, pewne przykłady wykonania wynalazku mogą umożliwiać uzyskiwanie szczegółowego profilu deponowanego przedmiotu i jego zawartości. Profil ten może być następnie korelowany ze znamionami zapisanymi na przedmiocie deponowanym, dzięki czemu osoba odpowiedzialna za dokonywanie weryfikacji depozytów może stwierdzać czy zawartość przedmiotu deponowanego w chwili, gdy jest on poddawany weryfikacji odpowiada zawartości w chwili, kiedy został on zdeponowany.

Podczas działania przykładu wykonania wynalazku urządzenie 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych jest obsługiwane przez użytkownika, celem dokonania transakcji bankowych. Obejmuje to na przykład dostarczanie przez użytkownika do czytnika 22 kart znajdującego się w urządzeniu karty debetowej, która identyfikuje użytkownika i/lub jego rachunek w taki sposób, jak podstawowy numer rachunku (PAN) użytkownika. Użytkownik może ponadto zweryfikować swoją tożsamość poprzez wprowadzenie do urządzenia osobistego numeru identyfikacyjnego (PIN) za pośrednictwem klawiatury 20. Jeżeli wprowadzony PIN odpowiada danym zapisanym na karcie, użytkownik może uzyskać upoważnienie do przeprowadzania transakcji w urządzeniu. Należy rozumieć, że zastosowane tych sygnałów wejściowych wprowadzanych przez użytkownika do urządzenia, celem dokonania identyfikacji tego użytkownika, ma charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane innego rodzaju sygnały wejściowe nadające się do zidentyfikowania określonego użytkownika lub rachunku.

Użytkownik dostarcza również jeden lub więcej sygnałów wejściowych za pośrednictwem zespołów sygnału wejściowego znajdujących się w urządzeniu, celem wskazania rodzaju transakcji, jaką życzy on sobie przeprowadzić. Jeżeli użytkownik wprowadza jeden lub więcej sygnałów wejściowych wskazujących, że życzy on sobie przeprowadzić transakcję składania depozytu, sterownik w urządzeniu będzie działał zgodnie z tym jak został zaprogramowany i będzie wysyłał komunikaty do użytkownika za pośrednictwem wyświetlacza 26 lub innych zespołów sygnału wyjściowego, zawierające żądanie, aby użytkownik wskazał wartość depozytów dla przedmiotu lub przedmiotów, które życzy sobie złożyć do depozytu. Po dostarczeniu wskazanej wartości depozytu, sterownik steruje urządzeniem w taki sposób, że zostaje otwarta bramka 46 do zespołu transportowego 48 do depozytów, dzięki czemu użytkownik może włożyć przedmiot deponowany. Gdy użytkownik włoży ten przedmiot deponowany, przedmiot ten zostaje przemieszczony przez zespół transportowy 48, w którym wykrywane są właściwości tego przedmiotu deponowanego. Obejmuje to w przykładach wykonania wynalazku wykrywanie grubości i/lub innych właściwości przedmiotu deponowanego, jak omówiono wcześniej. Sterownik 56 ponadto steruje zespołem zapisującym 78 w taki sposób, że jedna lub więcej drukarek zapisuje na przedmiocie deponowanym znamiona odpowiadające określonym właściwościom lub wykrytej

PL 214 866 B1 charakterystyce. Gdy znamiona zostaną już zapisane na przedmiocie deponowanym, przedmiot ten przemieszcza się do obszaru 50 przechowywania, gdzie jest przechowywany w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych do chwili późniejszego dokonania weryfikacji.

W pewnych odstępach czasowych operator urządzenia lub inna jednostka upoważniona uzyskuje dostęp do wnętrz urządzenia, celem wyjęcia i zweryfikowania przedmiotów zdeponowanych. Dokonuje się tego w przykładzie wykonania wynalazku poprzez otwarcie blokady 18, przemieszczenie drzwiczek komory oraz uzyskanie dostępu do części komorowej 14, celem wyjęcia pojemnika 52 przechowywania depozytów. W pewnych przykładach wykonania wynalazku przedmioty deponowane mogą być wyjmowane z pojemnika do przechowywania depozytów znajdującego się w urządzeniu oraz otwierane celem dokonania weryfikacji w obszarze znajdującym się w pobliżu urządzenia. Alternatywnie pojemnik do przechowywania depozytów może być blokowany i transportowany do miejsca oddalonego celem dokonania weryfikacji depozytów.

W tym przykładzie wykonania wynalazku pojemnik do przechowywania depozytów ma zostać przetransportowany do miejsca oddalonego, natomiast pusty pojemnik do przechowywania depozytów zostaje umieszczony w urządzeniu, celem umożliwienia przyjmowania dalszych depozytów. Urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych powraca następnie do normalnego działania. Przedmioty deponowane są wyjmowane z pojemnika do przechowywania depozytów w pomieszczeniu oddalonym, gdzie zostaje przejrzana zawartość tych depozytów. Zawartość, która może obejmować gotówkę, czeki lub inne przedmioty deponowane, zostaje podliczona dla każdego zdeponowanego przedmiotu, celem uzyskania rzeczywistej wartości depozytu. Ta rzeczywista wartość depozytu jest następnie porównywana ze wskazaną wartością depozytu, celem stwierdzenia czy występuje rozbieżność. Jeżeli rzeczywista wartość depozytu oraz wskazana wartość depozytu są różne, użytkownik urządzenia mógł popełnić błąd podczas podawania wskazanej wartości depozytu. Alternatywnie, użytkownik mógł usiłować dokonać oszustwa poprzez nieprawidłowe podanie wartości depozytu. Alternatywnie, przedmioty deponowane mogły zostać zawieruszone przez osoby uzyskujące odstęp do przedmiotów deponowanych albo w urządzeniu albo podczas transportu w miejscu, gdzie dokonywana jest weryfikacja wartości deponowanej.

Rzeczywista wartość deponowana może zostać porównana ze wskazaną wartością depozytu poprzez dokonanie analizy znamion numerycznych odpowiadających grubości zapisanej na przedmiocie deponowanym, jak wskazano na fig. 3. Alternatywnie, numeryczne dane transakcji oraz inne znamiona nadające się do odczytywania przez urządzenie mogą być korelowane elektronicznie ze wskazaną wartością depozytu. Oczywiście w przypadkach, gdy rzeczywista wartość depozytu odpowiada wskazanej wartości depozytu, użytkownik zdeponował wskazaną kwotę i rachunek tego użytkownika lub innej odpowiedniej jednostki zostaje skredytowany za wskazaną wartość depozytu.

W pewnych okolicznościach jednakże wskazana wartość depozytu nie odpowiada rzeczywistej wartości depozytu dla danego przedmiotu. W pomieszczeniu, w którym dokonywana jest weryfikacja depozytu, osoby weryfikujące depozyty mogą sprawdzać czy przedmioty depozytowe nie uległy uszkodzeniu. Może to na przykład obejmować rozerwane koperty depozytowe lub koperty, które nie zostały zaklejone lub też wydają się być przecięte lub w inny sposób otwarte. Przykład uszkodzonej koperty depozytowej wskazano za pomocą oznaczenia liczbowego 116 na fig. 7. Uszkodzone lub w inny sposób otwarte koperty depozytowe mogą nie mieć zawartości lub mogą nadal mieć w sobie zawarte pewne przedmioty. W sytuacji gdy wciąż znajdują się w kopercie przedmioty, powstaje pytanie czy wszystkie przedmioty nadal znajdują się we wnętrzu uszkodzonego przedmiotu deponowanego.

Gdy osoby odpowiedzialne za przeprowadzanie weryfikacji depozytów stwierdzą uszkodzenie lub w inny sposób otwarcie przedmiotów deponowanych takich jak koperty, mogą pojawiać się pytania co do tego, czy przedmioty takie zostały uszkodzone i/lub opróżnione jeszcze w chwili składania depozytu, czy też zawartość została zagubiona lub skradziona już po złożeniu depozytu w urządzeniu. Dzięki możliwości przeanalizowania znamion zapisanych na przedmiocie deponowanym, odpowiadających grubości i/lub innym właściwościom, problemy takie często można rozwiązać.

Na przykład, jeżeli przedmiot deponowany był pusty już w chwili składania depozytu, wtedy zapisane informacje dotyczące grubości oraz tego przedmiotu mogą zostać wykorzystane do zweryfikowania, że grubość pustej koperty w chwili prowadzenia weryfikacji odpowiada grubości w chwili składania depozytu. Wskazane to zostało w odniesieniu do koperty uszkodzonej 116 zilustrowanej na fig. 7, gdzie zilustrowano, że informacje dotyczące grubości w wielu miejscach są stałe i odpowiadają grub ości pustej uszkodzonej koperty. Sugeruje to na przykład, że użytkownik usiłował popełnić oszustwo poprzez celowe umieszczenie pustej koperty, która została uszkodzona i w którą użytkownik potem

PL 214 866 B1 może włożyć zawarte materiały odpowiadające wskazanej wartości depozytu. W przypadkach, w których zapisana grubość lub inne właściwości wskazują, że wskazana wartość depozytu nie była prawidłowa, instytucja obsługująca urządzenie nie skredytuje rachunku użytkownika za wskazaną wartość depozytu.

W innych przypadkach otwarty lub uszkodzony przedmiot deponowany może mieć odpowiednią grubość lub inne dane, wskazujące, że ten przedmiot deponowany zawierał jakieś przedmioty w chwili składania depozytu, które to przedmioty nie znajdują się tam już w chwili przeprowadzania weryfikacji. W takich przypadkach będzie wiadomym, że przedmioty te zniknęły po chwili składania depozytu. Instytucja obsługująca urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może skredytować rachunek użytkownika za wskazaną wartość depozytu, ponieważ zostało udokumentowane, że co najmniej część przedmiotów deponowanych najwyraźniej została zagubiona na skutek błędu lub nieprawidłowej obsługi.

Oczywiście w pewnych przykładach wykonania wynalazku, gdy dane dotyczące deponowanych przedmiotów zawierają informacje pochodzące z czujników magnetycznych oraz szczegółowy profil, mogą być uzyskiwane relatywnie dokładne dane wskazujące rodzaj oraz liczbę deponowanych przedmiotów i dane te mogą być zapisywane w pamięci. Dostęp do takich danych może być uzyskiwany w pewnych przykładach wykonania wynalazku bezpośrednio z nośnika danych znajdującego się w urządzeniu. Alternatywnie, dane w urządzeniu mogą być wysyłane za pośrednictwem sieci do innych komputerów, do których uzyskuje się dostęp w pomieszczeniu, w którym dokonywana jest weryfikacja depozytów. Oczywiście mogą być wykorzystywane liczne koncepcje w ramach zakresu przedmiotowego wynalazku, zależnie od możliwości i potrzeb określonego systemu.

W pomieszczeniu, w którym przeprowadzana jest weryfikacja, weryfikacja taka może być często dokonywana skutecznie poprzez ręczne otwarcie i przejrzenie przedmiotów deponowanych. Alternatywnie, pomieszczenie weryfikacyjne może zawierać zespoły podobne do stosowanych w urządzeniu do celów mierzenia grubości koperty oraz określania innych właściwości przedmiotów deponowanych. Może to obejmować na przykład przepuszczanie przedmiotów deponowanych przez takie zespoły przed tym jak zostaną otwarte w pomieszczeniu, celem dokonania stwierdzenia czy nastąpiła jakakolwiek zmiana właściwości przedmiotu pomiędzy czasem, kiedy został on zdeponowany, a czasem, gdy dotarł do tego pomieszczenia. Może to być dokonywane jako część procesu szukania uszkodzeń w danym przedmiocie deponowanym. W przypadkach, gdy znamiona nadające się do odczytywania przez urządzenie są wykorzystywane na przedmiotach deponowanych, można w pomieszczeniu weryfikacyjnym skorzystać z czytnika przeznaczonego do takich znamion oraz zespołu wykrywającego grubość (lub też wykrywającego inną właściwość), celem dokonania porównania oraz identyfikacji przedmiotów deponowanych, gdy właściwości przedmiotu uległy zmianie od chwili złożenia depozytu. Ponadto, jeżeli przedmiot deponowany został uszkodzony podczas transportu lub też przyszedł otwarty, właściwości związane z takim przedmiotem deponowanym w chwili przyjmowania go do urządzenia mogą być przydatne do stwierdzenia, które otwarte lub luźne przedmioty znalezione we wnętrzu pojemnika do przechowywania depozytów odpowiadają, którym przedmiotom deponowanym. W ramach idei i zakresu przedmiotowego wynalazku mogą być wykorzystywane różne koncepcje.

W alternatywnych przykładach wykonania na przykład urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może wykrywać ewentualne sytuacje, kiedy użytkownik usiłował zdeponować kopertę lub inny przedmiot, które były uszkodzone lub puste. W takich sytuacjach urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może działać w taki sposób, że odmawia przyjęcia takiego przedmiotu do depozytu. Systemy tego rodzaju pomagają zapobiegać usiłowaniom popełnienia oszustwa i/lub pozwalają unikać sytuacji, w których użytkownik zapomniał umieścić zamierzone przedmioty deponowane w kopercie.

W pewnych urządzeniach do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych koperty depozytowe są dostarczane do dogodnego wykorzystania przez użytkownika. W opisie patentowym USA nr 5.590.609, którego ujawnienie zostaje powołane w niniejszym dokumencie, przedstawia się urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, które dostarcza koperty użytkownikowi, a w nich mogą być umieszczane przedmioty deponowane. W pewnych przykładach wykonania wynalazku dostarczane koperty mogą mieć pewien znany rozmiar i/lub grubość. Czujniki znajdujące się w ścieżce służącej do przyjmowania kopert depozytowych mogą wykrywać właściwości związane z rozmiarem i/lub grubością, a komputer działający w urządzeniu ATM może być w taki sposób zaprogramowany, że powoduje odrzucenie przez urządzenie oraz zwrócenie klientowi kopert depozytowych, które nie spełniają pewnych dopuszczalnych normatywnych parametrów rozmiaru czy

PL 214 866 B1 grubości. Można tego na przykład dokonywać poprzez odwracanie kierunku działania zespołu transportowego dla depozytów przez sterownik znajdujący się w urządzeniu.

Na przykład, przykładowe urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może wykrywać grubość koperty jako większą niż znana grubość pustej koperty depozytowej dostarczanej przez to urządzenie. Urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może być w taki sposób zaprogramowane, że instruuje klientów, że muszą oni umieścić swój depozyt w kopercie dostarczonej z urządzenia, nawet jeżeli klienci planowali skorzystać z własnej koperty zawierającej depozyt. Urządzenie może instruować użytkownika, aby umieścił swoją niestandardową kopertę wewnątrz koperty dostarczonej z urządzenia. W takim przykładzie wykonania wynalazku, jeżeli czujniki wykrywające grubość koperty depozytowej nie wykryją grubości większej niż grubość standardowej koperty dostarczanej z urządzenia, urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może zawrócić taką kopertę do klienta oraz może wysłać komunikat żądania, by klient włożył przedmioty deponowane do koperty i/lub by skorzystał z jednej z kopert wydawanych przez urządzenie. W ten sposób ryzyko odebrania przez urządzenie pustej koperty zostaje zminimalizowane.

W innych przykładach wykonania wynalazku urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może mieć czujniki, które wykrywają rozmiar, pole powierzchni i/lub brzegi krawędzi deponowanej koperty. W ten sposób, jeżeli deponowana koperta nie odpowiada oczekiwanej konfiguracji standardowej koperty dostarczanej z urządzenia, deponowana koperta może zostać odrzucona przez mechanizm przyjmujący depozyty.

W innych przykładach wykonania wynalazku przedmioty deponowane mogą mieć wspólne właściwości. Na przykład oczekiwane przedmioty deponowane mogą zawierać monety, banknoty gotówki oraz czeki, a każdy z nich ma pewne właściwości magnetyczne. Właściwości magnetyczne kopert dostarczanych urządzenia mogą być nieistniejące/pomijalne lub też zawarte w pewnym znanym zakresie. Urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może wykrywać podwyższone właściwości magnetyczne dla deponowanych kopert, celem wskazania, że została w nich umieszczona gotówka lub czeki. Oczywiście pewnych sytuacjach urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może wykrywać inne lub dodatkowe właściwości i korzystać z nich jako z podstawy do przyjęcia lub odrzucenia depozytu.

Należy rozumieć, że w pewnych przykładach wykonania wynalazku urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może działać w taki sposób, że wykrywa pewne kombinacje właściwości i może nie przyjmować koperty, jeżeli jedna lub więcej spośród takich właściwości jest poza oczekiwanymi granicami. W niektórych przykładach wykonania wynalazku koperty depozytowe, które zostają odrzucone przez urządzenie, mogą zostać zawrócone do klienta. W innych przykładach wykonania wynalazku podejrzane depozyty mogą być przechowywane w urządzeniu, celem przeprowadzenia analizy i/lub jako materiał dowodowy.

W jeszcze innych przykładach wykonania wynalazku, urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych może wydawać pustą kopertę klientowi do wykorzystania, a nie mającą uprzednio określonych grubości, rozmiaru, właściwości magnetycznych czy innych. W pewnych przykładach wykonania wynalazku istotne właściwości mogą być mierzone przez czujniki znajdujące się w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, w chwili gdy pusta koperta jest wydawana klientowi z urządzenia. Te istotne właściwości mogłyby być ponownie mierzone dla danej koperty, gdy użytkownik deponuje tę kopertę wraz z przedmiotami deponowanymi do urządzenia. Jeżeli oczekiwana zmiana (lub brak zmiany) grubości, rozmiaru, właściwości magnetycznych lub innych wykrywanych właściwości nie zostaje wykryta, gdy użytkownik deponuje z powrotem kopertę w urządzeniu, depozyt taki może zostać odrzucony.

Alternatywnie lub dodatkowo, znamiona odpowiadające ważnym właściwościom mogą być drukowane na kopercie przez urządzenie, jeszcze przed wydaniem pustej koperty lub w momencie jej wydawania. Dodatkowo lub alternatywnie, takie informacje mogą być przechowywane w bazie danych. Informacje takie mogą następnie być porównywane z danymi dla koperty depozytowej. Może to być dokonywane w chwili przyjmowania depozytu i wykorzystywane jako podstawa do odrzucenia depozytu przez urządzenie lub też może być wykonywane następnie, gdy zawartość kopert depozytowych jest poddawana weryfikacji. Oczywiście zależnie od wymogów systemu i operatora mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

Figura 18 stanowi widok schematyczny alternatywnego mechanizmu depozytowego służącego do przyjmowania depozytów takich jak koperty do wnętrza urządzenia do automatycznego przepro18

PL 214 866 B1 wadzania transakcji bankowych. Ten mechanizm depozytowy, wskazany ogólnie za pomocą oznaczenia liczbowego 120, zawiera zewnętrzny koniec 122, zawierający otwór depozytowy, poprzez który przedmioty deponowane zostają przyjęte. Dostęp poprzez taki otwór przy końcu zewnętrznym 122 jest sterowany za pomocą mechanizmu bramki, co zostanie omówione dalej. Przedmioty przechodzące do mechanizmu przyjmującego 120 poprzez otwór depozytowy przy końcu zewnętrznym 122 są przemieszczane przez zespół transportowy 124. Przedmioty przyjęte do zespołu transportowego są przemieszczane obok zespołu zapisującego 126, który w tym przykładzie wykonania wynalazku zawiera drukarkę atramentową. Przedmioty deponowane są przemieszczane przez zespół transportowy 124 do pojemnika 128 do przechowywania depozytów. Jak zostanie bardziej szczegółowo omówione dalej, w pewnych przykładach wykonania wynalazku pojemnik do przechowywania depozytów może być pojemnikiem wyjmowanym, który jest zamontowany z możliwością odłączenia we wnętrzu komory lub obszaru pancernego urządzenia ATM. W tym przykładzie wykonania wynalazku ścianka działowa 130 może służyć jako część ograniczenia górnej ścianki części komorowej oraz oddziela ją od części szafkowej powyżej. Jest to użyteczne w pewnych przykładach wykonania wynalazku, kiedy to do pojemnika do przechowywania kopert, służącego do pomieszczenia pustych kopert lub ich części, w ramach zasobnika kopert, może być uzyskiwany dostęp dla osób, które nie uzyskują dostępu do komory pancernej. Oczywiście koncepcja ta ma charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

Przykładowa postać mechanizmu depozytowego 120 zawiera ponadto obszar 132 przeznaczony do przechowywania kopert, który jest alternatywnie wymieniany w niniejszym dokumencie jako pojemnik do przechowywania pustych kopert. Obszar 132 przechowywania kopert zawiera znajdujące się z nim w połączeniu operacyjnym zespoły służące do selektywnego chwytania oraz oddzielania pojedynczej koperty od pliku kopert zgromadzonych w obszarze przechowywania kopert. Taka pochwycona koperta jest następnie transportowana za pośrednictwem zespołu transportowego 124 i dostarczana użytkownikowi urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych poprzez otwór depozytowy znajdujący się przy końcu zewnętrznym 122. Należy rozumieć, że w pewnych przykładach wykonania wynalazku koperty dostarczane do użytkownika i/lub koperty odebrane mogą być oznakowane w sposób wcześniej omówiony. Alternatywnie, w innych przykładach wykonania wynalazku może nie być wykonywane żadne znakowanie ani też alternatywne formy oznaczania.

Mechanizm przechowujący i dostarczający koperty, wykorzystywany w związku z przykładem wykonania wynalazku został opisany w nawiązaniu do fig. 9-18. Ten przykład wykonania wynalazku zawiera zespół 134 przechowujący i wydający koperty, który jest alternatywnie wymieniany w niniejszym dokumencie jako zespół wydający koperty, a przedstawiony on został na fig. 9-11. Ten zespół przechowujący i wydający koperty zawiera ruchomy człon spodni 136, który służy jako wspornik spodni, a także nakładaną płytkę popychającą 138. Płytka popychająca 138 może się przemieszczać pionowo w dwu rozmieszczonych w odstępie szczelinach 140 znajdujących się w połączeniu wsporczym z obudową mechanizmu przyjmującego depozyty. Płytka popychająca 138 może się również obracać wokół trzpieni 142. Ułatwia to obracanie płytki popychającej od położenia odchylającego, które odchyla plik kopert do dołu, do położenia odchylającego, w którym ta płytka popychająca wychodzi na zewnątrz obszaru przechowywania, dzięki czemu koperty lub inne przedmioty deponowane mogą być łatwo dodawane do obszaru 132 przechowywania lub wyjmowane z tego obszaru. Płytka popychająca 138, gdy zawróci do położenia odchylającego w obszarze przechowywania działa siłą skierowaną do dołu na koperty znajdujące się w obszarze przechowywania kopert.

Człon spodni 136 został wsparty na podstawie 144. Człon spodni 136 może również się obracać wokół trzpienia 146, który służy jako ruchomy wspornik i został usytuowany w sąsiedztwie tylnego obszaru członu spodniego 136. Co więcej, człon spodni ma usytuowane w swoim sąsiedztwie przebiegające pionowo płytki prowadzące 148, które służą do ograniczania pojemnika do przechowywania pustych kopert oraz utrzymywania pliku kopert depozytowych w połączeniu wsporczym z członem spodnim.

Przykładowy człon spodni 136 zawiera na sobie parę skierowanych do góry szyn 150. Szyny te są użyteczne do redukowania sił związanych z naprężeniem powierzchniowym, które zakłócają przemieszczanie się kopert na powierzchni członu spodniego. Trzy szczeliny 152 przebiegają w członie spodnim w sąsiedztwie końca odsuniętego od trzpienia 146. Każda szczelina 152 jest wyrównana z odpowiednim pasem chwytającym, który służy jako ruchomy człon chwytający. Szczelina centralna jest wyrównana z pasem 154, który przebiega w relacji środkowania względem członu spodniego. Szczeliny 152 po każdej stronie pasa 154 są wszystkie wyrównane z pasem chwytającym 156. Pasy

PL 214 866 B1

154 oraz 156 są selektywnie napędzane, w odpowiedzi na działanie sterownika obsługującego działanie napędu. Pasy chwytające przebiegają pomiędzy rolkami 158, 160, zamontowanymi na wałach 162, 164 w połączeniu operacyjnym z członem spodnim 136. W sąsiedztwie końca członu 136, w pewnym dostępie od trzpienia 146, znajduje się para poprzecznie rozłożonych krzywek 166 (Patrz fig. 11). Jak zostanie dalej omówione bardziej szczegółowo, krzywki 166 służą jako część mechanizmu działającego w taki sposób, że powoduje obracanie się członu spodniego wokół trzpienia 146 oraz przemieszczanie się w górę i w dół względem powierzchni górnej pasów chwytających 154, 156.

Na brzegu od strony przedniej obszaru 132 do przechowywania kopert, znajduje się pionowo przebiegająca ścianka 168. Ta ścianka 168 ma w połączeniu wsporczym ze sobą człon zbierający 170. Człon zbierający 170 został zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym ze ścianką 168 i może się przemieszczać w odpowiedzi na działanie operacyjnie połączonego napędu. W tym przykładzie wykonania wynalazku człon zbierający działa jako zbierak, celem zapobiegania wyjmowaniu z pliku zasadniczo więcej niż jednej koperty, w sposób taki, że wykorzystano wspomaganie sprężynowe zapewniane przez sprężynę 171, która służy jako zespół odchylający ku dołowi, w celu, który zostanie dalej omówiony. Jak zilustrowano na fig. 11, 13 oraz 15, zespół zbierający zawiera parę rozmieszczonych w odstępie, kątowych wkładek ciernych 172. W tym przykładzie wykonania wynalazku wkładki cierne 172 składają się z materiału elastycznego i są ustawione pod kątem, celem zapewnienia uzyskania elastycznej powierzchni zbierającej, które przebiega nieco dalej do dołu w miarę powiększania się odległości od pliku. Co więcej, należy zauważyć, że w tym przykładzie wykonania wynalazku koniec członu spodniego 136, który jest usytuowany najdalej od trzpienia 147, przebiega do przodu w taki sposób, że szczeliny w nim przebiegają poniżej wkładek ciernych 172 elastycznych powierzchni zbierających.

W tym przykładzie wykonania wynalazku wkładki cierne 172 mogą być selektywnie przemieszczane w sposób sprężynujący dzięki zastosowaniu zespołu sprężyny 170.

W tym przykładzie wykonania wynalazku wał 162 ma na sobie zamontowaną parę rolek zaciskających 174. Te rolki zaciskające 174 znajdują się w relacji wyrównanego stykania się z rolkami napędowymi 176 zespołu transportowego (patrz fig. 13), które obracają się na wale 178, napędzanym przez napęd (nie zilustrowano). Rolki napędowe 176 zespołu transportowego są napędzane w kierunku wskazywanym za pomocą strzałki T, jak zilustrowano na fig. 13 oraz 15, podczas operacji wydawania koperty. Rolki napędowe 176 zespołu transportowego mają na sobie wsparty pas transportowy 180. Przemieszanie się rolek napędowych 176 zespołu transportowego oraz pasa transportowego 180 działa w taki sposób, że powoduje sprzęganie i wymusza obracanie się rolek zaciskających 174. Ponieważ rolki zaciskające 174 zostały zamocowane na wale 162, rolki 158 oraz wsparte na nich pasy chwytające również są napędzane przez napęd, co powoduje poruszanie się rolek napędowych zespołu transportowego. Oczywiście ta koncepcja ma charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

Jak zilustrowano na fig. 15 oraz 16, pasy napędowe 180 zespołu transportowego znajdują się w połączeniu operacyjnym z rolką naprężającą 182. Ta rolka naprężająca 182 jest zamontowana na dźwigni naprężającej 184, która znajduje się w połączeniu operacyjnym ze sprężyną lub innym stosownym zespołem odchylającym, przeznaczonym do odchylania rolki naprężającej w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, wokół trzpienia 186, jak zilustrowano na fig. 15. Sprzęganie pasa transportowego 180 z rolką naprężającą powoduje przebieganie pasa transportowego powyżej luki 188. Luka 188 przebiega pomiędzy prowadnicami 190, 192. Jak zostanie dalej omówione, koperty deponowane w urządzeniu są przemieszczane przez pasy transportowe w kierunku luki 188. Gdy koperty zostały przemieszczone przez lukę, przesuwają się przez otwór depozytowy 189 dla kopert, przez ściankę działową, do obszaru przechowywania znajdującego się w pojemniku 128 do przechowywania kopert.

Jak zilustrowano na fig. 17 oraz 18, podstawa 144 zawiera część panelową 194 oraz przegrodę 196, która jest alternatywnie wymieniane w niniejszym dokumencie jako płytka. Przegroda 196 jest zamontowana ruchomo w połączeniu wsporczym z częścią panelową, dzięki czemu może ona się posuwiście przemieszczać na niej wzdłuż kierunku wskazanego za pomocą strzałki U na fig. 17. W tym przykładzie wykonania wynalazku przegroda 194 jest zamontowana poprzez śrubę napędową 198, która jest selektywnie napędzana w odpowiedzi na działanie sterownika w dowolnym kierunku obrotowym przez napęd 199 oraz zespół 200 koła pasowego.

Przegroda 196 zawiera otwór 202 przechodzący przezeń na wylot. Część panelowa 194 zawiera odpowiadający mu otwór 204. Otwór panelowy 204 odpowiada położeniu otworu 189 na koperty

PL 214 866 B1 depozytowe w ściance działowej otaczającej komorę, gdy mechanizm 120 znajduje się w położeniu działania. Otwór 204 jest usytuowany w zasadniczo relacji pod spodem pod luką 188. Jak można wywnioskować, poprzez selektywne działanie napędu 199, otwór 202 w przegrodzie może być selektywnie przemieszczany, celem wyrównania otworu w przegrodzie z otworem w panelu. W takich warunkach koperty przechodzące przez lukę 188 mogą być przemieszczane do pojemnika 128 do przechowywania depozytów. Podobnie, gdy przegroda zostaje przesunięta przez napęd w taki sposób, że ma otwór w przegrodzie odsunięty od otworu w panelu, dostęp do pojemnika do przechowywania depozytów zostaje zablokowany. Zatem część przegrody lub płytki 196, przemieszczająca się celem zablokowania dostępu poprzez szczelinę do otworu na koperty depozytowe, służy jako bramka.

Przegroda 196 ponadto zawiera na sobie parę szczelin 206 krzywkowych. Jak zilustrowano na fig. 18, te szczeliny krzywkowe 206 zostały wyrównane z krzywkami 166 oraz są tak zwymiarowane, by mogły te krzywki przyjmować, natomiast same krzywki przebiegają w relacji pod spodem względem członu spodniego 136. Skutkiem przemieszczania się przegrody względem panelu umożliwia się również selektywne przemieszczanie się członu spodniego w górę i w dół w obszarze znajdującym się w sąsiedztwie pasów chwytających przy końcu oddalonym od trzpienia 146. To połączenie wzajemnie powoduje przemieszczanie się spodu wsporczego, wspierającego plik kopert, z częścią przegrody, służącą jako bramka.

Przegroda 196 ponadto ma znajdującą się w połączeniu operacyjnym ze sobą rolkę uruchamiającą 208. Ta rolka 208 w tym przykładzie wykonania wynalazku znajduje się w połączeniu operacyjnym z członem krzywkowym, który jest sprzęgnięty z częścią krzywkową na ramieniu 210. Ramię 210 jest zamontowane ruchomo do członu panelowego za pośrednictwem mocowania trzpieniowego 212 (patrz fig. 18). Jak zostanie dalej omówione bardziej szczegółowo, przemieszczenie się ramienia 210 poprzez sprzęgnięcie rolki 208 oraz krzywki, ułatwia utrzymywanie właściwego połączenia operacyjnego głowicy drukującej tuszem, wykorzystywanej w przykładzie wykonania wynalazku.

Jak zilustrowano na fig. 15 oraz 16, pasy transportowe 180 znajdujące się w obszarze rolki naprężającej 182 przebiegają w sąsiedztwie zespołu transportowego zawierającego element dociskowy 214. Pasy transportowe 180 działają również w taki sposób, że sprzęgają parę rolek zębatych 216, które przebiegają poprzez otwory w elemencie dociskowym 214 zespołu transportowego. Te zębate rolki w koordynacji z pasami transportowymi działają w taki sposób, że ułatwiają przemieszczenie się przez nie kopert.

Jak zilustrowano na fig. 19-21, element dociskowy 214 zespołu transportowego w tym przykładzie wykonania wynalazku ma powierzchnię zawierającą część zakrzywioną i przebiegającą do sekcji 218 dostarczania znajdującej się w sąsiedztwie zewnętrznego końca 122 zespołu transportowego. Element dociskowy 214 zawiera powierzchnię podpierającą przedmioty z częścią zakrzywioną 215, w której znajduje się wiele wyrównanych otworów, które służą jako otwory, przez które przechodzą swobodnie obracające się rolki wsporcze 220 pasów. Te rolki wsporcze 220 pasów są w taki sposób usytuowane, że pasy transportowe 180 przemieszczają się w relacji ponad nimi.

W tym przykładzie wykonania wynalazku elastyczne pasy transportowe 180 zostały zaczopowane wokół rolek wylotowych 222, które obracają się na ruchomym wale 224, jak zostanie wyjaśnione dalej. Rolki dociskające 226 zostały zamocowane sprężynowo z wykorzystaniem sprężyn płytkowych 227 i służą do utrzymywania dociśnięcia do dołu pasów transportowych w sekcji 216 dostarczania. Działanie odchylające rolek 182 oraz 226 służy do odchylania sąsiednich płatów pasów 180 w kierunku sprzęgnięcia części zakrzywionej 215. Rolki prowadzące 228 są przeznaczone do prowadzenia zwrotnych płatów pasów transportowych 180 pomiędzy rolkami napędowymi 176 zespołu transportowego a rolkami wylotowymi 222.

W tym przykładzie wykonania mechanizmu depozytowego 120, gdy urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych działa w taki sposób, że przeprowadza transakcję przyjmowania depozytu dla użytkownika, sterownik działa w taki sposób, że wydaje kopertę z obszaru 132 przechowywania kopert i dostarcza tę kopertę użytkownikowi urządzenia poprzez otwór znajdujący się przy zewnętrznym końcu 122 zespołu transportowego 124. Zespół wydający koperty w tym urządzeniu ATM działa w taki sposób, że wydaje pustą kopertę. Dokonuje się tego w tym przykładzie wykonania wynalazku w taki sposób, że sterownik obsługuje napęd 199 w taki sposób, by powodował przemieszczanie się szczelin krzywkowych 206 w gnieździe 196 w taki sposób, by krzywki 166 przebiegające pod członem spodnim 136 przesuwały się do dołu aż do sprzęgnięcia ze szczelinami krzywkowymi 206. Powoduje to, że pasy chwytające, służące jako człon chwytający, wysuwają się powyżej powierzchni człony spodniego i szyn oraz sprzęgają końcową kopertę ograniczającą dolny

PL 214 866 B1 koniec pliku 207 kopert. Napędzany silnikiem wał 178 działa w taki sposób, że obraca się w kierunku wskazanym za pomocą strzałki T, aby pasy chwytające 154, 156 wymuszały przemieszczanie się koperty znajdującej się na dolnym końcu pliku 207 wzdłuż pierwszego kierunku ku ściance 168. Co więcej, zespół zbierający 170 jest usytuowany jako skierowany ku dołowi w taki sposób, że kątowe wkładki cierne 172 zostały skierowane do dołu, dzięki czemu po stronie od pliku znajdują się one na wysokości około jednej grubości koperty ponad płaszczyzną opuszczonego członu spodniego 136, jak zilustrowano na fig. 13.

Działanie pasów chwytających 154, 156 powoduje, że najniższa koperta zilustrowana na fig. 13 po prawej stronie wchodzi w sprzęgnięcie ze skierowaną do dołu kątową elastyczną powierzchnią zbierającą na wkładkach ciernych. Takie sprzęgnięcie uniemożliwia przemieszczanie się tej koperty poprzez sprzęgnięcie z bokiem koperty przeciwległej dla pasów chwytających i zasadniczo powoduje oddzielenie od pliku najniższej, krańcowej koperty ograniczającej ten plik.

Siła działania pasów chwytających, a zwłaszcza obszarów uniesionych ząbków 234 na pasach chwytających 156, służących jako część ząbkowana, sprzęga dolną powierzchnię końcowej koperty i wprowadza jej krawędź wiodącą w zacisk tworzony przez pasy napędowe 180 wsparte na rolkach 176 oraz rolkach zaciskających 174, które są obracane na wale 162. Sprzęgnięcie krawędzi wiodącej najniższej koperty w zacisku utworzonym przez rolki powoduje przemieszczenie się tej koperty razem z płatami pasów przez szczelinę 188 oraz do sprzęgnięcia z rolkami ząbkowanymi 216.

Jak najlepiej zilustrowano na fig. 14, przykładowa konfiguracja członu zbierającego 170 oraz kątowych wkładek zbierających 172 pozwala na uzyskanie nadawania konfiguracji falistej tej najniższej kopercie 230. Taka odkształcona konfiguracja koperty pomaga w większym stopniu ułatwiać oddzielanie najniższej koperty w pliku od innych kopert.

Kolejna cecha przykładowego mechanizmu wydającego dla pustych kopert polega na tym, że może on obsługiwać puste koperty mające właściwości szczelnego zamknięcia, i nadają się one do zamykania przez użytkownika urządzenia ATM. Na przykład puste koperty zawierające zrywane paski mogą być umieszczane w pojemniku do przechowywania pustych kopert z takimi odrywanymi paskami skierowanymi do dołu, w kierunku spodniego wspornika. Ponieważ generalnie odrywane paski okrywające klej są umieszczone na poprzecznych brzegach kopert, koperty te mogą być przemieszczane poprzez sprzęgnięcie z pasami chwytającymi bez sprzęgania pasków odrywanych. Umożliwia to chwytanie kopert bez uszkodzenia pasków odrywanych oraz bez powodowania występowania znaczących różnic właściwości ciernych, które mogą skutkować skrzywieniem się kopert oraz zablokowaniem układu. Takie koperty z paskami zrywanymi mogą być pożądane, ponieważ eliminuje się wtedy konieczność lizana przez użytkowników czy też w inny sposób zwilżania kopert depozytowych, celem ich zamknięcia po umieszczeniu w nich materiałów. Alternatywnie mogą być stosowane innego rodzaju koncepcje szczelnego zamykania dla pustych kopert depozytowych. Mogą one na przykład obejmować składane klapki czy też inne koncepcje odsłaniające materiał klejący, który jest wykorzystywany do szczelnego zamykania koperty po umieszczeniu w niej przez użytkownika materiałów. Przykładowy mechanizm wydający, z płatami pasów i częścią ząbkowaną służącą jako element chwytający oraz kątowymi powierzchniami elastycznymi umieszczonymi na nim, służącymi jako element chwytający, są dobrze dostosowane do oddzielania pojedynczych kopert tego rodzaju. Oczywiście opisywana konstrukcja ma charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

Jak zilustrowano na fig. 15 oraz 16, gdy pochwycona koperta 230 przemieszcza się z pasami transportowymi 180 nad szczeliną 188. krawędź wiodąca tej koperty sprzęga obracające się rolki zębate 216. Te rolki zębate kierują krawędź wiodącą koperty do sprzęgnięcia pomiędzy powierzchnią elementu dociskowego 214 zespołu transportowego a przeciwległą płaszczyzną dociskającą skierowaną naprzeciw płatów pasów transportowych 180 znajdujących się w pobliżu. Czujnik 232 kopert zawiera ruchome człony, które przechodzą przez wiele szczelin w elemencie dociskowym i jest on usytuowany w taki sposób, aby wykrywać krawędź wiodącą koperty w związku z płatami pasów transportowych znajdującymi się w sąsiedztwie tego elementu dociskowego. W odpowiedzi na takie wykrywanie koperty, sterownik w przykładzie wykonania wynalazku działa w taki sposób, że powoduje przesunięcie się gniazda 196 względem części panelowej oraz powoduje wysuwanie się krzywek 166 ze szczelin krzywkowych 206. Powoduje to uniesienie członu spodniego 136 do góry w obszarze wkładek ciernych 172. W tym przykładzie wykonania wynalazku, ponieważ człon zbierający 170 jest zamontowany w relacji odchylania względem ścianki 168, stosowana jest skierowana do dołu siła dociskająca na chwyconą kopertę, gdy ta nadal wysuwa się z pliku skutkiem działającej na nią siły

PL 214 866 B1 napędzającej pochodzącej od pasów transportowych oraz rolek zaciskających 174. W tym przykładzie wykonania wynalazku ta siła dociskająca działająca na przemieszczającą się kopertę działa ponadto w taki sposób, że wspomaga oddzielania końcowej koperty przy dnie pliku od innych kopert, gdy te są pociągane razem z kopertą pochwyconą. Co więcej, uniesienie członu spodniego 136 działa w taki sposób, że powoduje, iż szyny znajdujące się na powierzchni członu spodniego są ponownie ustawiane powyżej poruszających się pasów chwytających. Powoduje to rozprzęganie pasów chwytających od dalszych kopert znajdujących się w pliku i zmniejsza ryzyko pochwycenia dodatkowych kopert.

Po tym jak pochwycona koperta 230 została odsunięta od pliku w taki sposób, że minęła punkt zaciskający tworzony przez pasy transportowe oraz rolki zaciskające 174, koperta ta jest przemieszczana w sprzęgnięciu z pasami transportowymi pomiędzy powierzchnią elementu dociskowego 214 zespołu transportowego a rolkami wsporczymi pasa w kierunku rolek zewnętrznych 222. Gdy tak się dzieje, bramka znajdująca się w sąsiedztwie tworu przy końcu zewnętrznym 122 zostaje otwarta w sposób dalej wyjaśniony, a koperta jest napędzana do chwili, gdy ta koperta zostanie wykryta przez czujniki przechodzące przez otwór i będzie dostępna dla klienta, kiedy to sterownik spowoduje ustanie dalszego przemieszczania się pasów transportowych.

Ten przykład wykonania mechanizmu wydającego koperty jest przydatny pod tym względem, że koperty są niezawodnie zbierane zarówno poprzez działanie zbierające kątowych wkładek ciernych jak również dzięki falistemu konturowi nadawanemu kopercie przez człony chwytające i zbierające. Co więcej, niezawodnie zbieranie najniższej koperty spośród innych kopert znajdujących się w pliku jest zasadniczo zapewnione poprzez działanie dociskowe mające miejsce skutkiem uniesienia członu spodniego 136, po tym jak koperta została odsunięta od pliku na dostateczną odległość.

Kolejny użyteczny aspekt tego przykładu wykonania wynalazku polega na tym, że człon zbierający jest odchylany przez sprężynę, lecz może się przemieszczać w odpowiedzi na nadmierną grubość. Zatem jeżeli z jakiegoś powodu pewna ilość kopert nie może zostać oddzielona od siebie, cały plik może zostać przemieszczony na zewnątrz poza człon zbierający oraz przez zespół transportowy. Unika się w ten sposób wystąpienia awarii oraz wyłączenia urządzenia z działania, gdy pojawią się takie okoliczności. W tym przykładzie wykonania wynalazku zespół zbierający działa w taki sposób, że umożliwia przechodzenie koperty o grubości w przybliżeniu 3,5 mm przez ten zespół bez zablokowania. Odpowiada to znaczącej liczbie kopert oraz może obniżyć ryzyko wadliwego działania urządzenia.

Kolejnym pożytecznym aspektem wcześniej omawianego przykładu wykonania wynalazku jest to, że mechanizm ten działa w taki sposób, że obsługuje koperty, które mają woskowane paski odrywane na bokach lub na krawędziach takich kopert. Takie odrywane paski mogą być ładowane do obszaru przechowywania kopert z paskami zwróconymi w kierunku do dołu. Ponieważ ten przykład wykonania wynalazku nie zawiera żadnych sprężystych powierzchni sprzęgających, które działają przeciwnymi siłami i mogłyby przyczynić się do odchodzenia takich odrywanych pasków od koperty podczas oddzielania końcowej koperty od pliku, każda koperta może być przemieszczana z nienaruszonym paskiem odrywanym na spodzie takiej koperty, aż do użytkownika.

Kolejnym pożytecznym aspektem tego przykładu wykonania wynalazku jest to, że pasy chwytające zawierają segmenty uniesione 234, które służą jako silnie oddziałująca część zębata. Jak najlepiej zilustrowano na fig. 10 oraz 11, uniesione segmenty na pasach chwytających 156 składają się z powiększonych części ząbkowanych, które przebiegają wyżej niż otaczające je ząbkowanie. W tym przykładzie wykonania segmenty uniesione 234 są ułożone na pasach chwytających 156, w odstępach co 180 stopni. Części ząbkowane zapewniają dodatkowe tarcie oraz siłę popychającą, celem przemieszczania najniższej koperty od pliku.

Kolejnym pożytecznym aspektem wykorzystywanym w przykładzie wykonania wynalazku służącym do ułatwiania chwytania kopert, jest zastosowanie silnika krokowego do napędzania rolek i pasów. W tym przykładzie wykonania wynalazku silnik krokowy znajduje się w połączeniu operacyjnym z obwodem sterującym, który w odpowiedzi na działanie sterownika powoduje działanie silnika krokowego w sposób oscylacyjny. W pewnych przykładach wykonania wynalazku silnik ten może działać w sposób wibracyjny z pewną częstotliwością wibracji, lecz zawsze zapewniający przemieszczenie do przodu koperty. Skutkuje to powstawaniem wibracji z odpowiednim ruchem do przodu lub do tyłu, co dodatkowo wspomaga oddzielanie kopert od pliku kopert. Na przykład, w przykładzie wykonania wynalazku sterownik może być w taki sposób zaprogramowany, że określa czy krawędź wiodąca koperty jest wykrywana jako znajdująca się już przy czujniku 232 w określonym czasie po rozpoczęciu usiłowania pochwycenia tej koperty. W odpowiedzi na brak wykrycia koperty w odpowiednim czasie, sterownik działa w taki sposób, że powoduje rozpoczęcie działania wibracyjnego silnika. To działanie

PL 214 866 B1 wibracyjne oraz będące jego skutkiem ruchy potrząsające i oscylacyjne części znajdujących się w sprzęgnięciu z kopertą działają zasadniczo w taki sposób, że powodują pochwycenie najniższej koperty. Oczywiście należy rozumieć, że dalsze procedury odzyskiwania, takie jak napędzanie pasów i rolek w tył i w przód, a także przesuwanie przegrody w tył i w przód, celem uniesienia dolnego członu spodniego kosza do przechowywania kopert, mogą być również przeprowadzane, celem ułatwienia oddzielenia końcowej koperty.

W tym przykładzie wykonania wynalazku silnik krokowy lub inny napęd jest również wykorzystywany do zapewniania wskazania słyszalnego w odpowiedzi na działanie sterownika. Uzyskuje się to na przykład poprzez obsługiwanie przez sterownik silnika krokowego w sposób wibracyjny, dzięki czemu generowany jest słyszalny sygnał pochodzący z silnika oraz połączonych z nim elementów składowych. W ten sposób w pewnych urządzeniach ATM można uniknąć potrzeby stosowania oddzielnego słyszalnego zespołu sygnału wyjściowego. Zatem na przykład sterownik może być w taki sposób zaprogramowany, że wskazuje użytkownikowi urządzenia ATM, że pusta koperta depozytowa została chwycona i jest przemieszczana poprzez zespół transportowy do otworu depozytowego, a także, że jest gotowa do odebrania przez użytkownika. Po wykryciu pustej koperty w tym położeniu, sterownik może powodować napędzanie silnika krokowego w taki sposób, aby wibrował i generował słyszalny sygnał brzęczyka lub też okresowy sygnał słyszalny, celem wskazania użytkownikowi, że wymagane jest podjęcie przez niego pewnego działania. Sygnały słyszalne mogą być również generowane w innych okolicznościach, takich jak konieczność wskazania nieprawidłowego działania. W pewnych przykładach wykonania wynalazku różne sygnały słyszalne mogą być generowane poprzez działanie wibracyjne. Oczywiście te koncepcje mają charakter przykładowy.

Kolejny korzystny aspekt tego przykładu wykonania wynalazku polega na tym, że człon spodni 136 zasadniczo działa w taki sposób, że utrzymuje najniższą kopertę poza sprzęgnięciem z pasami chwytającymi w chwilach, gdy ta koperta nie jest chwytana. Pomaga to utrzymywać odpowiedni kształt najniższej koperty, celem ułatwienia jej pochwycenia, gdy człon spodni zostaje obniżony. Należy rozumieć, że podstawowe cechy opisane w niniejszym dokumencie w związku z chwytaniem kopert mogą mieć również zastosowanie w przypadku chwytania innego rodzaju mediów takich jak arkusze.

Kolejnym użytecznym aspektem przykładu wykonania wynalazku jest to, że część członu przegrody, służąca jako bramka, jest w taki sposób skonfigurowana, że zapewnia bezpieczeństwo poprzez kontrolowanie dostępu do pojemnika do przechowywania depozytów poprzez lukę 188 zablokowaną w odpowiednich momentach, gdy koperta jest dostarczana do użytkownika. W ten sposób zapewnia się uzyskiwanie dodatkowego zabezpieczenia, celem zminimalizowania ryzyka, że przedmioty zdeponowane mogą zostać wyłowione z pojemnika przez przestępców. Oczywiście dzięki zastosowaniu podstawowych cech wykorzystywanych w tym przykładzie wykonania wynalazku uzyskuje się wiele innych dodatkowych korzyści.

W tym przykładzie wykonania wynalazku sekcja 218 dostarczania znajdująca się w sąsiedztwie obszaru zewnętrznego 122 jest dostosowana zarówno do dostarczania pustych kopert użytkownikowi z urządzenia, jak i do przyjmowania kopert w depozyt w tym urządzeniu. Takie przyjmowane koperty mogą mieć kształty regularne lub nieregularne. Jak zilustrowano na fig. 22, rolki wylotowe 222 są wsparte na wale wylotowym 224. W tym przykładzie wykonania wynalazku elastyczne pasy transportowe 180 przebiegają wokół rolek wylotowych 222. Rolki wsporcze 220 dla pasów przebiegają przez otwory znajdujące się w powierzchni podstawy elementu dociskowego w sekcji dostarczania i znajdują się w relacji stykania się z rolkami wylotowymi 222, gdy koperta nie przechodzi pomiędzy nimi.

W tym przykładzie wykonania wynalazku sekcja 218 dostarczania zawiera ścianki boczne 236, które poprzecznie ograniczają zespół transportowy. Te ścianki boczne 236 zawierają w sobie zasadniczo do góry skierowane, kątowe szczeliny 238. Te kątowe szczeliny 238 są w taki sposób zwymiarowane, aby mogły przyjmować w sobie przeciwległe końce wału wylotowego 234 w relacji ruchomej. Koliste prowadnice 240 usytuowane na wale wylotowym 224 ułatwiają ruch wału zewnętrznego 224 względem szczeliny. Co więcej, w tym przykładzie wykonania wynalazku kątowe szczeliny 238 są w taki sposób pochylone, że naprężenie wywierane przez elastyczne pasy transportowe 180 działa w taki sposób, że odchyla rolki wylotowe 222 oraz wał wylotowy 224 w kierunku dolnego końca szczeliny. Ułatwia to utrzymywanie pasów transportowych oraz rolek w sprzęgnięciu z kopertą.

Jak zilustrowano na fig. 23, w tym przykładzie wykonania wynalazku zewnętrzny koniec 122 zespołu transportowego jest zaopatrzony w obudowę okrywającą, wymienianą w niniejszym dokumencie jako rama 242, zawierającą przechodzący przezeń otwór 244, do którego wchodzą koperty od i do użytkownika. Rama 242 jest połączona operacyjnie z sekcją 218 dostarczania. Ponadto zastosowano

PL 214 866 B1 zamontowany ruchomo, w relacji pod ramą według tego przykładu wykonania wynalazku, człon 246 bramki, który zostanie dalej opisany bardziej szczegółowo. Na fig. 23 człon 246 bramki został zilustrowany w położeniu otwartym. Jak zilustrowano na fig. 23, czujnik 248 zastosowano w zespole transportowym przy rolkach wylotowych 222. W tym przykładzie wykonania wynalazku czujnik 248 zawiera wiele członów lub palców ruchomych, które mogą się przemieszczać i przechodzić przez poprzecznie rozmieszczone szczeliny w miejscach w poprzek zespołu transportowego. Człony te przemieszczają się w szczelinach w odpowiedzi na stwierdzenie obecności lub nieobecności kopert w tym położeniu. Na fig. 25 zilustrowano wiele członów czujnika, przyporządkowanych czujnikowi 248, umieszczonych w obszarach w poprzek zespołu transportowego. Co więcej, charakter tych członów czujnikowych dalej wspomaga przemieszczanie kopert poprzez zredukowanie napięcia powierzchniowego pomiędzy kopertami a podstawą zespołu transportowego. W tym przykładzie wykonania wynalazku człony czujnikowe znajdują się w połączeniu operacyjnym z przełącznikiem elektrycznym, przerywaczem fotoelektrycznym, czy też innym czujnikiem, który zapewnia uzyskiwanie odpowiedniego sygnału przesyłanego do sterownika. Centralne żeberko 250 zostało również usytuowane w sąsiedztwie wylotu, celem zredukowania napięcia powierzchniowego oraz ułatwiania przemieszczania kopert.

Na fig. 24 przedstawiono korzystne właściwości przykładowego elementu montażowego zastosowanego dla wału wylotowego 224 oraz rolek wylotowych 222. Możliwość przemieszczania się wału w kątowych szczelinach 238 w odpowiedzi na zmieniającą się grubość kopert powoduje, że może on dostosowywać się do wysokości kopert w taki sposób, że pasy transportowe 180 mogą sprzęgać koperty w stopniu dostatecznym, aby przemieszczać te koperty. Co więcej, elastyczny charakter pasów transportowych w połączeniu z kątowymi szczelinami 238 służy do odchylania rolek wylotowych 222 wzdłuż pasów transportowych, do sprzęgnięcia z kopertami. Na fig. 26 zilustrowano przykładową kopertę 252 zawierającą monetę. W kopercie 252 moneta została zilustrowana jako umieszczona po jednej stronie koperty. Prześwit powstający w zespole transportowym umożliwia tej kopercie zawierającej monetę przemieszczanie się z pasami transportowymi w zespole transportowym. Alternatywną kopertę zilustrowano we wnętrzu zespołu transportowego na fig. 27. Koperta 254 zawiera złożone banknoty i wchodzi do zespołu transportowego oraz pod rolki wylotowe 222. Jak zilustrowano na fig. 27, rolki wylotowe oraz pasy transportowe na nich wsparte mogą przemieszczać się, celem umożliwienia przechodzenia koperty pozostającej wciąż w sprzęgnięciu z kopertą. Umożliwia to generalnie transportowanie koperty bez rozerwania czy otwarcia.

Co więcej, jak można wywnioskować na podstawie fig. 19 oraz 20, ruchomy charakter rolek 226 działających dociskowo, a które w tym przykładzie wykonania wynalazku są zamontowane w taki sp osób, by mogły być przemieszczane na zakrzywionej sprężynie płytkowej 227, wspomaga utrzymywanie sprzęgnięcia pasów transportowych z kopertami po tym, jak koperta zostaje przesunięta poza rolki wylotowe 222. Co więcej, elastycznie odchylony element montażowy rolek dociskających 226 umożliwia przechodzenie kopert o różnych kształtach i różnej grubości. Ponadto, część zakrzywiona 215 elementu dociskowego 214 oraz siły wywierane przez górne pasy transportowe utrzymują transportowaną kopertę w relacji pochwycenia pomiędzy powierzchnią elementu dociskowego, rolkami wspierającymi pasy oraz pasami, celem ułatwienia przemieszczania koperty. Jak zilustrowano na fig. 19 oraz 20 za pomocą strzałek reprezentujących wektory sił, siła, z jaką działają pasy, służy do utrzymywania takiego sprzęgnięcia. W tym przykładzie wykonania wynalazku umożliwia to przemieszczanie bez naruszenia kopert o różnych kształtach do obszaru luki 188, z którego koperty te mogą przechodzić do pojemnika 128 do przechowywania depozytów. Oczywiście będzie zrozumiałym, że koncepcje te mają charakter przykładowy. Niemniej jednak opisane podstawowe cechy mogą znajdować zastosowanie w wielu przykładach wykonania wynalazku, celem uzyskania efektu w postaci transportowania kopert lub innych mediów lub ich plików, mających kształty regularne lub nieregularne.

W przykładzie wykonania wynalazku rolki wykorzystywane jako rolki wylotowe 222 zespołu transportowego oraz wał wylotowy 224 mają struktury zilustrowane na fig. 28 do 30. Jak widać na tych fig., rolki 222 zostały zilustrowane bez wieńca, który sprzęga pasy transportowe, gdy te rolki działają. W pewnych przykładach wykonania wynalazku rolki wylotowe 222 mogą się swobodnie obracać względem wału. Co więcej, w pewnych przykładach wykonania wynalazku jest pożądanym, aby te rolki obracały się w dowolnym kierunku z niskim oporem wobec tarcia, były łatwo montowane na wale oraz były niezawodne pod względem utrzymywania sprzęgnięcia z wałem oraz utrzymywania położenia względem wału. W tym przykładzie wykonania wynalazku uzyskuje się taki efekt dzięki ukształtowaniu rolek w taki sposób, że mają korpus posiadający integralną część tulejową 256. Część tulejowa 256 kończy się w końcu wewnętrznym przy pierścieniowej powierzchni płaskiej 258. Ta pierścieniowa

PL 214 866 B1 powierzchnia płaska 258 jest dostosowana do sprzęgania się w relacji ślizgowej z promieniowo przebiegającym pierścieniową powierzchnią wystającą 260 na wale. Sprzęgnięcie pierścieniowej powierzchni płaskiej z promieniowo przebiegającą powierzchnią wystającą działa w taki sposób, że ogranicza przemieszczenie osiowe rolki względem wału.

Przykładowa część tulejowa 256 zawiera na sobie przy przeciwległym końcu pierścieniowym pierścieniową powierzchnię płaską, wiele przebiegających promieniowo do wewnątrz palców mających zewnętrzne krawędzie, które przebiegają promieniowo do wewnątrz względem otworu 264, który jest w taki sposób zwymiarowany, aby przyjmować wał i przebiega przez część tulejową. W tym prz ykładzie wykonania wynalazku przebiegające do wewnątrz palce 262, a także część tulejowa są zasadniczo wykonane ze sztywnego lecz odkształcalnego materiału, dzięki czemu te przebiegające do wewnątrz palce mogą ulegać odkształceniu, lecz szybko powracają do swojej pierwotnej orientacji skierowanej do wewnątrz.

Wał 224 według tego przykładu wykonania wynalazku zawiera na sobie pierścieniowe zagłębienia 266. Te pierścieniowe zagłębienia 266 są rozmieszczone promieniowo od powierzchni wystających na pewną odległość zasadniczo odpowiadającą odległości osiowej pomiędzy pierścieniową powierzchnią płaską 258 a skierowanymi do wewnątrz palcami 262 rolek. Co więcej, rozmiar oraz odległość pomiędzy powierzchnią wystającą a zagłębieniami pierścieniowymi jest taka, że w pewnych przykładach wykonania wynalazku rolki 222 mogą łatwo obracać się względem wału, gdy rolka zostaje na nim zamontowana w taki sposób, że przebiegające do wewnątrz palce wchodzą do sąsiednich zagłębień pierścieniowych oraz mogą się w nich poruszać.

Kolejny użyteczny aspekt przykładu wykonania wynalazku polega na tym, że rolki 222 mogą być zamontowane na wale 224 bez konieczności korzystania z dodatkowych narzędzi czy mocowań. Jak zilustrowano na fig. 28 oraz 30, rolki są przemieszczane względnie osiowo na wał, dzięki czemu wał wchodzi do otworu 264 części tulejowej. Przebiegające do wewnątrz palce 262 zostają czasowo odkształcone od ich pierwotnego położenia, gdy rolka porusza się osiowo do wewnątrz względem wału. Niemniej jednak, gdy przebiegające do wewnątrz palce dotrą do pierścieniowych zagłębień 266, te palce odzyskują swój pierwotny kształt. Takie sprzęgnięcie palców wewnątrz zagłębień pierścieniowych służy przytrzymywaniu rolek na miejscu względem wału. Co więcej, gdy rolka porusza się osiowo w taki sposób, że części palców sprzęgane zostają w zagłębieniu pierścieniowym, pierścieniowa powierzchnia płaska wchodzi w relację zetknięcia z pierścieniową powierzchnią wystającą na wale. Takie sprzęgnięcie zapobiega dalszemu osiowemu przemieszczaniu się rolki, które mogłoby spowodować wysunięcie się palców z zagłębienia pierścieniowego. Gdy ustaje działanie dodatkowej siły osiowej poruszającej rolki, sprzęgnięcie palców w zagłębieniu pierścieniowym, powoduje, że pierścieniowa powierzchnia płaska w tym przykładzie wykonania wynalazku znajduje się w sąsiedztwie, ale też i w pewnym odstępie od pierścieniowej powierzchni wystającej, celem umożliwienia zasadniczo swobodnego obracania się rolki względem wału. W tym położeniu pierścieniowa powierzchnia płaska 258 rolki zostaje umieszczona dostatecznie blisko odpowiedniej powierzchni wystającej 260, aby rolka mogła swobodnie obracać się względem wału, ale też nie mogła przemieszczać się dalej osiowo do wewnątrz poprzez sprzęgnięcie z powierzchnią wystającą. Co więcej, w tym przykładzie wykonania wynalazku ścięty zarys przebiegających do wewnątrz palców 262 powoduje powstanie sił poruszających rolki promieniowo na zewnątrz na wale, hamowanych przez sprzęgnięcie zewnętrznych końców palców z powierzchniami przebiegającymi promieniowo na zewnątrz na promieniowo zewnętrznej stronie zagłębienia pierścieniowego 266. Jak można wywnioskować, koncepcja ta oraz sposób zapewniają uzyskiwanie gotowego, nisko-ciernego zamocowania rolek względem wału oraz niezawodnego ustawienia nisko-ciernego oraz obracania się rolek względem wału.

W tym przykładzie wykonania wynalazku opisane podstawowe cechy w związku z montażem rolek wylotowych 222 mogą być również stosowane w przypadku innych rolek. Na fig. 31 zilustrowano przykładową postać rolek prowadzących 228, wykorzystywanych w zespole transportowym do prowadzenia pasa zwrotnego pasów transportowych. Rolki prowadzące 228 zostały zilustrowane jako zamocowane na wale prowadzącym 268. Te rolki prowadzące 228 zawierają struktury podobne do opisanych w związku z rolkami 222, celem umożliwienia łatwego dokonywania montażu oraz uzyskiwania obracania się rolek względem wału. Oczywiście należy rozumieć, że te koncepcje mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje. W szczególności, oraz bez stosowania żadnych ograniczeń, w pewnych przykładach wykonania wynalazku mogą być stosowane specyficzne cechy, celem uzyskania konfiguracji rolek znajdujących się w stałym sprzęgnięciu, dzięki czemu rolki te obracają się razem z wałem napędowym. Dokonuje

PL 214 866 B1 się tego na przykład poprzez zastosowanie sprzęgających występów i zagłębień na strukturach rolek i wałów. Takie struktury mogą zawierać przebiegające osiowo lub przebiegające promieniowo występy oraz kombinacje takich występów, zależnie od charakteru zastosowania oraz charakteru sił, jakie w takim układzie występują. Specjaliści w tej dziedzinie mogą opracować różne koncepcje mające na celu uzyskanie odpowiedniego zakresu przenoszenia sił pomiędzy rolkami a wałami.

W pewnych przykładach wykonania mechanizmu 120 przyjmującego depozyty mogą powstawać pewne problemy związane z kopertami, które wchodzą do zespołu transportowego lub z niego wychodzą wykrzywione względem kierunku przemieszczania się pasów transportowych 180. Na przykład, jak zilustrowano na fig. 41, koperta 270 została przedstawiona z krawędzią przebiegającą w zagięciu po prawej stronie zespołu transportowego, na skutek skrzywienia się tej koperty. Może to na przykład wystąpić w przypadku koperty 270, która przekrzywiła się w zespole transportowym podczas wydawania i przemieściła się na zewnątrz przez zespół transportowy w położeniu skrz ywionym. Alternatywnie takie wykrzywienie może wystąpić w wyniku nierównego włożenia koperty przez użytkownika. Figura 40 stanowi widok z góry, przedstawiający kopertę z zagiętą krawędzią w zespole transportowym i mającą krawędź w sąsiedztwie wału wylotowego 224. Figura 39 przedstawia kopertę 270 wprowadzaną do zespołu transportowego, celem złożenia depozytu, w sposób wykrzywiony.

Jak najlepiej wywnioskować można na podstawie fig. 41, w tym przykładzie wykonania wynalazku wykrzywienie koperty może stanowić problem w odniesieniu do prawidłowego działania układu. Takie problemy mogą pojawiać się zarówno podczas wydawania kopert jak i podczas ich odbierania. Na przykład, jeżeli koperta jest wydawana użytkownikowi i zostanie wykrzywiona w sposób jak zilustrowano na fig. 41, zagięty koniec tej koperty może przeszkadzać podczas przemieszczania się koperty na skutek kolidowania z działaniem wału wylotowego 224. Gdy to następuje, wykrywane zostaje zablokowanie w sąsiedztwie wylotu i/lub koperta może zostać rozerwana lub uszkodzona podczas wydawania użytkownikowi. Podobnie, wykrzywione koperty mogą również stanowić problem w odniesieniu do operacji przyjmowania depozytów. Na przykład, koperta może zostać przyjęta do zespołu transportowego, a następnie zostaje wykryte, że koperta ta ma pewne wykrywane parametry sugerujące, że powinna ona zostać zwrócona klientowi. Wtedy sterownik działa w taki sposób, że odwraca kierunek przemieszczania się pasów transportowych 180, celem spowodowania przesunięcia koperty na powrót do użytkownika. Jeżeli w takich okolicznościach koperta zostanie skrzywiona, a jej krawędź wiodąca już weszła do zespołu transportowego poza wał wylotowy 224, zagięta krawędź koperty może zakotwiczyć się na wale. Może to skutkować niemożnością zawrócenia koperty i/lub rozerwaniem lub uszkodzeniem tej koperty.

W pewnych alternatywnych przykładach wykonania wynalazku problemy związane ze skrzywionymi kopertami mogą zostać zredukowane poprzez zastosowanie prowadnic do kopert. Takie prowadnice do kopert mogą działać w taki sposób, że wymuszają na skrzywionych kopertach przyjmowanie określonego kształtu lub konfiguracji, która ułatwia przemieszczanie ich do zespołu transportowego i/lub z tego zespołu, bez sprzęgania innych struktur, które mogą powodować uszkodzenia, zablokowanie lub rozdarcie. Przykład wykonania takich prowadnic zilustrowano na fig. 34-37. Prowadnice 272 oraz 274 do kopert są zamontowane na przeciwległych stronach pasów transportowych w połączeniu wsporczym ze ściankami bocznymi zespołu transportowego. Oczywiście, jak można wywnioskować na podstawie fig. 34, pas transportowy po lewej stronie nie został zilustrowany ze względów związanych z koniecznością uzyskania klarowności obrazu. Chociaż w tym przykładzie wykonania wynalazku prowadnice do kopert zostały zamontowane w relacji stałej względem ścianek bocznych 236, w innych przykładach wykonania wynalazku takie prowadnice mogą być zamontowane ruchomo i/lub obciążone sprężyną.

Ponieważ prowadnice 272 oraz 274 stanowią obrazy lustrzane siebie nawzajem, tylko prowadnica 272 zostanie opisana szczegółowo. Prowadnica 272 zawiera profilowaną, zasadniczo pionowo przebiegającą powierzchnię 276. W tym przykładzie wykonania wynalazku prowadnica pionowa 276 przebiega zasadniczo do wewnątrz, aby mogła przebiegać dalej do wewnątrz względem zespołu transportowego, z coraz większym zbliżaniem się do wału wylotowego 224. Ta przykładowa postać prowadnicy 272 do kopert zawiera ponadto powierzchnię 278 skierowaną zasadniczo ku dołowi. Ta skierowana do dołu powierzchnia 278 jest w taki sposób ścięta, że jest bliżej płaszczyzny dociskającej zespołu transportowego w miarę zbliżania się do wału wylotowego. Powoduje to w ymuszanie przemieszczania się przedmiotów poniżej wału. Oczywiście, jak można wywnioskować, ta

PL 214 866 B1 przykładowa postać prowadnicy 272 do kopert ma pionowo przebiegającą powierzchnię zakończeniową 280, która jest dostatecznie odsunięta od wału wylotowego 224, aby nie zakłócać jego ruchu. Zilustrowano to na fig. 35.

Jak najlepiej zilustrowano na fig. 34 oraz 36, koperta 282, która została wykrzywiona względem zespołu transportowego może być łatwiej przemieszczana w kierunku do wewnątrz i na zewnątrz poza rolki wylotowe 222. Uzyskuje się taki efekt dzięki temu, że jeżeli koperta jest wydawana i została wykrzywiona jak zilustrowano na fig. 34, zagięta krawędź wiodąca tej koperty sprzęga się ze skierowanymi do dołu powierzchniami prowadnic do kopert i zmuszana jest do odkształcenia w sposób taki, że zagięta krawędź tej koperty może przemieszczać się poniżej wału wylotowego 224. Zilustrowano to ponadto poprzez relację pomiędzy skierowaną do dołu powierzchnią 278 prowadnicy, która przebiega zasadniczo przy poziomie spodu nie odkształconego położenia wału wylotowego 224. Zatem, gdy koperta jest przesuwana na zewnątrz, zagięta jej krawędź przechodzi pod wałem wylotowym i nie zostaje przezeń pochwycona. Co więcej, jak można wywnioskować, skierowane do wewnątrz pionowe powierzchnie prowadnic ułatwiają kopertom, które zostały wykrzywione dostatecznie poważnie, by ich przemieszczanie się powodowało sprzęganie zagiętych krawędzi z rolkami, a poprzez ich działanie koperty mogą zostawać odkształcane oraz przechodzić poniżej wału wylotowego.

Podobne podstawowe cechy mogą być stosowane w okolicznościach, gdy koperta zostaje włożona do zespołu transportowego w sposób wykrzywiony, tak jak zilustrowano na fig. 37. W takich przypadkach wykrzywiona koperta będzie zasadniczo odkształcana i zaginana, gdy będzie przesuwała się poza rolki wylotowe 222. Niemniej jednak, jeżeli okaże się niezbędnym odrzucenie deponowanej koperty, prowadnice będą działały w taki sposób, że odkształcają krawędzie, dzięki czemu koperta może wychodzić poniżej wału wylotowego. Takie koncepcje ułatwiają niezawodne przemieszczanie kopert do zespołu transportowego oraz od tego zespołu, pomimo tego, że koperty te zostały skrzywione, a także umożliwiają uniknięcie zablokowania się kopert i zapewniają poprawioną niezawodność. Oczywiście koncepcje te mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

W pewnych przykładach wykonania wynalazku mogą powstawać problemy w związku z użytkownikami usiłującymi włożyć duże i/lub mające nieregularne kształty koperty do urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych celem dokonania złożenia depozytu. W pewnych przypadkach takie koperty mogą nie być łatwo przyjmowane, ponieważ ruchomo zamontowane rolki wylotowe 222 oraz pasy transportowe 180 na nich wsparte nie przemieszczają się łatwo ku górze w dostatecznym stopniu, w odpowiedzi na sprzęganie koperty, celem umożliwienia przechodzenia pomiędzy nimi koperty o dużej grubości. Może to zwłaszcza stanowić wyzwanie w sytuacjach, kiedy obsługiwane są stosunkowo grube lub mające nieregularne kształty koperty, które zostały wykonane z materiału o niskich właściwościach ciernych. W takich okolicznościach pasy transportowe mogą nie uzyskiwać dostatecznego sprzęgnięcia ciernego z kopertą, celem umożliwienia przemieszczania się tej koperty do zaciśnięcia pomiędzy rolkami wylotowymi 222 a przyporządkowanymi im pasami transportowymi i rolkami 220. Takie niedogodności mogą skutkować usiłowaniem wciskania kopert na siłę przez użytkowników do zespołu transportowego. Powoduje to zwiększenie ryzyka przerwania i/lub zablokowania się koperty.

Celem umożliwienia łatwiejszego przemieszczania się kopert mających większą grubość i/lub niższe właściwości cierne oraz ich wchodzenia do zewnętrznego końca zespołu transportowego przeznaczonego do kopert, pewne alternatywne przykłady wykonania przedmiotowego wynalazku mogą zawierać struktury takie jak zilustrowane na fig. 32 oraz 33. W tym alternatywnym przykładzie wykonania wynalazku rolki wylotowe 222 są zamontowane względem wału wylotowego 224 w taki sposób, że obracanie się rolek wylotowych w odpowiedzi na pracę pasów transportowych 180 powoduje obracanie się wału 224. Można tego dokonywać na przykład w sposób wcześniej omówiony, poprzez zapewnienie występowania połączenia sprzęgającego pomiędzy rolkami wylotowymi 222 a wałem. Oczywiście, alternatywne środki przeznaczone do mocowania rolek wylotowych na wale, aby mogły się one razem obracać, mogą być również wykorzystywane.

W tym alternatywnym przykładzie wykonania wynalazku rolki ząbkowane 284 zostały zamontowane na wale wylotowym 224 oraz obraca ją się razem z nim. Dla celów niniejszego ujawnienia, rolki zębate są rolkami z powierzchniami zewnętrznymi zawierającymi występy zapewniające poprawione działanie chwytające. W tym przykładzie wykonania wynalazku rolki zębate 284 są w taki sposób zamontowane, że występuje jedno miejsce na wale w pośredniej relacji rolek wylotowych 222, a także jedno na każdej stronie zewnętrznej pomiędzy rolkami wylotowymi 222 a ścianką boczną 236. W tym

PL 214 866 B1 przykładzie wykonania wynalazku rolki zębate są wykonane z materiału zasadniczo wytrzymałego lecz elastycznego w obszarze sprzęgania koperty. Taki obszar sprzęgnięcia jest również wykonany z materiału mającego dostateczne właściwości chwytania ciernego, aby ułatwiać sprzęganie i przemieszczanie kopert. W tym przykładzie wykonania wynalazku rolki zębate 284 są wykonane jako mające kształt krzyża z zasadniczo zakrzywionymi powierzchniami zewnętrznymi 286. Jak najlepiej zilustrowano na fig. 33, ta przykładowa postać wykonania rolek zębatych zapewnia przebieganie powierzchni zakrzywionych 286 nieco dalej promieniowo na zewnątrz niż powierzchnia pasów transportowych 180 na rolkach wylotowych 222. Niemniej jednak powierzchnie zewnętrzne 286 zostały w taki sposób rozmieszczone, że gdy wał wylotowy 224 znajduje się na dnie kątowej szczeliny 238, powierzchnie zewnętrzne 286 mogą mijać powierzchnię podstawy zespołu transportowego unikając sprzęgnięcia.

Podczas działania tego alternatywnego przykładu wykonania wynalazku rolki zębate 284 obracają się razem z rolkami wylotowymi 222 oraz pasami transportowymi 180. Po sprzęgnięciu z kopertą powierzchnie zewnętrzne rolek zębatych zapewniają dodatkowe prowadzenie koperty, wymuszając jej przemieszczanie się do zespołu transportowego, celem ułatwienia przemieszczenia wału wylotowego 224 do przodu. Ponadto, w tym przykładzie wykonania wynalazku łukowate zagłębienia 288, które przebiegają pomiędzy powierzchniami zewnętrznymi 286 zapewniają dodatkową siłę sprzęgającą w obszarach prowadzących do powierzchni zewnętrznych, co dodatkowo służy wspomaganiu poruszania się wału do góry i przeciąganiu kopert poza wał wylotowy 224. Działanie to umożliwia temu alternatywnemu zespołowi transportowemu obsługiwanie kopert o większych wymiarach i grubości lub też mających nieregularne kształty, bez powodowania uszkodzenia takich kopert. Co więcej, jak można wywnioskować, konfiguracja rolek zębatych 284 jest taka, że te rolki zapewniają podobne prowadzenie podczas przemieszczania kopert w kierunku na zewnątrz przez zespół transportowy. Może to ułatwiać odrzucanie kopert, które muszą zostać zawrócone do klienta, we wnętrzu zespołu transportowego. Te rolki zębate mogą również służyć do ułatwiania przemieszczania z zespołu transportowego pliku pustych kopert, które w wyniku nieprawidłowego działania podczas ładowania zostały ze sobą sprzęgnięte i mogą być przemieszczane z zespołu transportowego jedynie jako część pewnego pliku. Może to następować na przykład w przypadku pewnego rodzaju kopert, które mają języczki lub mogły zostać niezamierzenie zablokowane, lub też które w wyniku zanieczyszczeń lub błędów podczas procesu produkcyjnego skleiły się ze sobą. Oczywiście należy rozumieć, że opisywane struktury w związku z rolkami zębatymi mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

Kolejny użyteczny aspekt przykładowej postaci wykonania mechanizmu 120 przyjmującego koperty polega na tym, że ten mechanizm może być łatwo dostosowany do wykorzystania w różnego rodzaju urządzeniach do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. Umożliwione jest to dzięki zastosowaniu sekcji 218 dostarczania, która może przebiegać poziomo poza część zakrzywioną 215 na różną odległość. Może to być przydatne do wykorzystywania tego mechanizmu w różnego rodzaju urządzeniach, w których położenie elementów składowych we wnętrzu urządzenia względem otworu oraz końca zewnętrznego może być różna. Na fig. 42-44 zilustrowano przykładową strukturę wykorzystywaną w jednym z przykładów wykonania wynalazku, a przeznaczoną do ułatwiania przyjmowania przez sekcję 218 dostarczania mającą różne długości.

W tej przykładowej zilustrowanej sekcji 218 dostarczania, ta sekcja składa się z dwu sprzęgniętych wzajemnie sekcji 290 oraz 292. Sekcja dostarczania 292 w tym przykładzie wykonania wynalazku jest usytuowana w sąsiedztwie zewnętrznego końca 122 oraz zawiera struktury przyporządkowane zewnętrznym rolkom i wałowi. Sekcja 292 zawiera ścianki boczne 236 zawierające kątowe szczeliny 238. Co więcej, jak zilustrowano na fig. 42 oraz 43, sekcja 292 zawiera dociskową powierzchnię 294 podstawy, mającą otwory 296, w których zostają montowane rolki wsporcze 220 dla pasów, przebiegające poniżej rolek wylotowych 222. W tym przykładzie wykonania wynalazku powierzchnia 294 podstawy zawiera przy przeciwległych poprzecznie końcach formowane gniazda 298 wspierające wał. Te gniazda wspierające 298 wał są dostosowane do przyjmowania części 299 wału (patrz fig. 23), które to wały wspierają rolki przebiegające w otworach, gdy jednostka zostanie złożona. Ponadto sekcja 292 zawiera szczeliny 300, przez które przechodzą kontaktowe ruchome palce przyporządkowane czujnikowi 248 kopert. Sekcja 292 zawiera ponadto kątową powierzchnię wprowadzającą 302. Ta powierzchnia wprowadzająca 302 w tym przykładzie wykonania wynalazku została ponacinana w ząbki, celem umożliwienia jej współpracy z członem 246 bramki w sposób, który zostanie omówiony dalej.

PL 214 866 B1

Sekcja 290 zawiera także ścianki boczne 304 oraz dociskową powierzchnię 306 podstawy. Ta dociskowa powierzchnia 306 podstawy zawiera otwory 308 do przyjmowania rolek wspierających pasy, a także gniazd 310 wspierających wał, podobnie jak gniazda 298 wspierające wał. W tej przykładowej postaci sekcji 290, powierzchnia 306 podstawy zawiera również szczeliny 312, celem umożliwiania przeprowadzania przez nie palców przyporządkowanych czujnikowi kopert usytuowanemu po środku zespołu transportowemu. Co więcej, sekcje 290 oraz 292 zawierają ponadto otwory montażowe 214, które są wykorzystywane do montowania na nich kolejnych struktur, takich jak żeberko 250. Oczywiście należy rozumieć, że te struktury mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania mogą być stosowane inne struktury.

Jak najlepiej zilustrowano na fig. 43, sekcja 290 zawiera koniec przedni, skierowaną do dołu ściankę 316 z języczkami pozycyjnymi 318 z niej wychodzącymi. Zagłębienia przebiegają pomiędzy języczkami pozycyjnymi 318. Sekcja 292 zawiera skierowaną do dołu ściankę 320 o kształcie litery U. Ta ścianka 320 o kształcie litery U zawiera nacięcia 322. Ścianka 320 o kształcie litery U jest w taki sposób skonfigurowana, że odległość pomiędzy nóżkami zawierającymi tę ściankę o kształcie litery U, są rozstawione w dostatecznym odstępie od siebie, aby przyjmować ściankę 316 sekcji 290. Co więcej wycięcia 322 są w taki sposób zwymiarowane i usytuowane, że języczki 318 mogą być z nimi sprzęgane w relacji wyrównania. Zostało to zilustrowane na fig. 44. Jak można wywnioskować, gdy języczki i wycięcia zostają sprzęgnięte, ścianki 236 oraz 304 sekcji 290 oraz 292 zostają zasadniczo wyrównane, tak jak sąsiednie części dociskowych powierzchni 204 oraz 306. Co więcej, jak zilustrowano na fig. 44, w tym przykładzie wykonania wynalazku, obszary, gdzie sekcje schodzą się ze sobą, zostały zaokrąglone, celem ułatwienia przemieszczania się kopert lub innych mediów poprzez obszar połączenia, przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka zablokowania się układu.

Co więcej, w tym przykładzie wykonania wynalazku sekcja 292 zawiera część uszkową 324. Ta część uszkowa 324 zawiera otwór 326. Otwór 326 jest usytuowany w relacji wyrównania z otworem 328 w ściance bocznej 304, gdy sekcje 290 oraz 292 zostają ze sobą złożone. Zespół mocujący (nie zilustrowany oddzielnie) przebiega do sprzęgnięcia z otworem 326 oraz otworem 328, celem utrzymywania sekcji w relacji sprzęgnięcia.

Jak ponadto zilustrowano na fig. 43, sekcja 290 zawiera ponadto złożoną część 330 ścianki, zawierającą nacięcia 332. Ponadto sekcja 290 zawiera części uszkowe 334 z otworami 336. Jak można wywnioskować, te struktury są podobne do struktur wykorzystywanych do połączenia sekcji 290 oraz 292 i mogą być wykorzystywane do sprzęgania sekcji 290 z dalszą sekcją transportową, tak jak z dalej przebiegającą poziomo sekcją lub górnym końcem zakrzywionego elementu docisk owego 214.

Jak można wywnioskować, w tym przykładzie wykonania wynalazku, sekcja 218 dostarczania, przebiegająca poziomo na zewnątrz pomiędzy konsolą urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych a częścią zakrzywioną zespołu transportowego, może być wykonana jako mająca różną długość, zależnie od długości i liczby stosowanych sekcji. Zatem mechanizm depozytowy do kopert według przykładu wykonania wynalazku może być wykorzystywany w urządzeniach więcej niż jednego rodzaju. Co więcej, struktury tu stosowane mogą być łatwo łączone i zostaje zminimalizowane ryzyko zablokowania się kopert, podczas gdy przemieszczają się one pomiędzy sekcjami zespołu transportowego. Oczywiście należy rozumieć, że te struktury mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne struktury i koncepcje.

W przykładzie wykonania wynalazku mechanizmu depozytowego 120, zastosowano zespół bramki, celem zminimalizowania ryzyka, że osoby nieupoważnione będą mogły uzyskiwać dostęp do zespołu transportowego oraz do wnętrza urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, starając się dostać do przedmiotów wartościowych znajdujących się wewnątrz. W tym przykładzie wykonania wynalazku bramka została usytuowana w sąsiedztwie zewnętrznego końca 122 i działa w taki sposób, że kontroluje dostęp uzyskiwany poprzez otwór 224. W tym przykładzie wykonania wynalazku bramka działa w taki sposób, że umożliwia uzyskiwanie dostępu jedynie poprzez otwór, gdy sterownik powoduje wydawanie użytkownikowi koperty przez to urządzenie, lub też gdy urządzenie działa w taki sposób, że przeprowadza transakcję podczas której koperta depozytowa ma zostać odebrana we wnętrzu urządzenia. Oczywiście należy rozumieć, że te struktury i sposoby opisane w niniejszym dokumencie mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

PL 214 866 B1

Jak najlepiej zilustrowano na fig. 45-50, człon 246 bramki może się obracać wokół trzpienia 338. Ten trzpień 338 jest wspierany przez ścianki boczne 236 sekcji transportowej 292. Co więcej, ten człon 246 bramki oraz trzpień są usytuowane za ramą 242. W tym przykładzie wykonania wynalazku rama 242 zawiera zarówno ściankę przednią 340 jak i ścianki boczne 342. W tym przykładzie wykonania wynalazku ścianki boczne przebiegają do tyłu od przedniej ścianki i zachodzą na bramkę, a także koniec zewnętrzny sekcji 292, celem zmniejszenia ryzyka usiłowania naruszenia. Co więcej, w tym przykładzie wykonania wynalazku rama 242 zawiera ściankę górną 344 oraz ściankę dolną 346. Ścianki górna i dolna zachodzą na bramkę oraz koniec sekcji 292, celem zmniejszenia ryzyka usiłowania naruszenia. Oczywiście należy rozumieć, że te struktury mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

Przykładowa rama 242 zawiera ścianki 348, 350, które ograniczają otwór 244 odpowiednio po stronie górnej i dolnej. Rama 244 zawiera ponadto ścięte do wewnątrz ścianki boczne 352. Ścianki 348, 350 oraz 352 tworzą lejkowatą gardziel, przeznaczoną do ułatwienia przemieszczania kopert do otworu 244 oraz z tego otworu. Ponadto, przednia ścianka 340 ramy zawiera otwór 354. W tym przykładzie wykonania wynalazku otwór 354 umożliwia użytkownikowi obserwowanie zespołów oświetleniowych takich jak diody elektroluminescencyjne (LED), które zostają selektywnie uruchamiane w odpowiedzi na działanie sterownika. Dzięki temu sterownik uruchamia zespoły oświetleniowe, celem przyciągnięcia uwagi użytkownika do otworu 244 w odpowiednich momentach podczas przeprowadzania transakcji. Może to obejmować na przykład sytuacje, w których jednostka wydaje kopertę użytkownikowi i/lub gdy oczekuje się od użytkownika, że zdeponuje on kopertę do urządzenia. W pewnych przykładach wykonania wynalazku zespoły emitujące światło mogą zapewniać emitowanie oświetlenia w różnych barwach i/lub mogącego migać z różną częstotliwością, w odpowiedzi na działanie sterownika. Może to dodatkowo ułatwiać prowadzenie użytkownika urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, celem zwracania jego uwagi na dany otwór w odpowiednich momentach. Oczywiście te koncepcje mają charakter przykładowy.

Jak najlepiej zilustrowano na fig. 50, w tym przykładzie wykonania wynalazku bramka 246 zawiera część 356 przebiegającą na zewnątrz. Ta przebiegająca na zewnątrz część 356 w położeniu zamknięcia bramki, zilustrowanym na fig. 50, kiedy to zachodzi na wnętrze ścianki górnej 348 ramy. Służy to zmniejszeniu możliwości uzyskiwania nieuprawnionego dostępu do wnętrz urządzenia, gdy bramka jest zamknięta.

Ponadto, jak zilustrowano na fig. 50, bramka 246 zawiera dolną przebiegającą do wewnątrz część 358. Ta przebiegająca do wewnątrz część 358 zawiera wiele poprzecznie rozmieszczonych zagłębień, stanowiących zasadniczo nacinaną powierzchnię w tym przykładzie wykonania wynalazku. Powierzchnia ta łączy się w relacji wzajemnego sprzęgania z wieloma występami, które są wydłużone w kierunku przemieszczania się kopert w zespole transportowym i są wymieniane alternatywnie w niniejszym dokumencie jako części 380 zamka błyskawicznego. W położeniu zamkniętym bramki, występy również przechodzą przez nacinaną powierzchnię wprowadzającą 302 podstawy 294. W tym przykładzie wykonania wynalazku część 358 oraz nacinana część wprowadzająca 302 w położeniu zamkniętym bramki 246 wspomagają zminimalizowanie ryzyka usiłowania naruszenia. Uzyskuje się tak dlatego, że odkształcenie bramki przez osoby usiłujące naruszyć urządzenie może spowodować zablokowanie się bramki oraz zablokowanie sąsiadujących z nią struktur, co uniemożliwia jej otwarcie. Co więcej, struktura według tego przykładu wykonania wynalazku przyczynia się do zmniejszenia możliwości osób chcących uzyskać dostęp do wnętrza urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych poprzez zastosowanie narzędzi do wyważania lub innych zespołów.

W tym przykładzie wykonania wynalazku człon uruchamiający 360 został zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym z sekcją 218 dostarczania, jak najlepiej zilustrowano na fig. 46. Człon uruchamiający 360 w tym przykładzie wykonania wynalazku może przemieszczać się do tyłu i do przodu, zasadniczo poprzecznie w stosunku do kierunku przemieszczania się bramki wzdłuż linii strzałki V, poprzez działanie wzajemnie sprzęgających się kołków i szczelin 362. W tym przykładzie wykonania wynalazku szczeliny 364 mają powiększoną kolistą część końcową, poprzez którą mogą przechodzić powiększone łby kołków 366. Niemniej jednak ta konfiguracja powiększonych części końcowych szczelin jest taka, że człon uruchamiający może być sprzęgany i rozprzęgany tylko od pewnych kołków w określonych położeniach. Skutkiem tego, ryzyko, że człon uruchamiający może zostać rozprzęgnięty od wspierających go kołków w dowolnym położenie podczas jego przemieszczania się, zostaje zredukowane.

PL 214 866 B1

W tym przykładzie wykonania wynalazku człon uruchamiający zawiera szczelinę krzywkową 368 znajdującą się w sąsiedztwie jego przedniego końca. Ta szczelina krzywkowa jest ograniczona w elemencie uruchamiającym przez powierzchnię krzywkową. Popychacz krzywkowy 370 znajduje się w połączeniu z bramką 246 i jest sprzęgany z ze szczeliną krzywkową 368. Ponadto, w tym przykładzie wykonania wynalazku szczelina krzywkowa 368 zawiera obszar powiększony 372 przy swoim najdalszym końcu. Ten obszar powiększony 372 znajduje się w obszarze szczeliny krzywkowej usytuowanym poza miejscem, gdzie znajduje się jest popychacz krzywkowy, gdy bramka przemieszcza się pomiędzy położeniem otwartym a położeniem zamkniętym. Powiększony obszar jest użyteczny do ułatwiania montażu poprzez umożliwienie dostępu do głowicy 370 popychacza krzywki, by mógł on wejść do szczeliny krzywkowej. Niemniej jednak, jak w przypadku innych struktur kołków i prowadnic, gdy głowica zostanie odsunięta od obszaru powiększonego w szczelinie krzywkowej, jak w przypadku wszystkich tych sytuacji podczas normalnego działania mechanizmu, powiększona głowica nie może wyjść ze szczeliny sprzęgającej.

Jak zilustrowano na fig. 46, człon uruchamiający 360 zawiera część zębatkową 374 znajdującą się w połączeniu operacyjnym z tym członem. Ta przekładania zębatkowa jest sprzęgana z obrotową zębatką 376, która jest napędzana przez napęd (nie zilustrowano oddzielnie). Napęd działa w taki sposób, że obraca zębatkę selektywnie w jednym z kierunków, w odpowiedzi na działanie sterownika znajdującego się w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. W tym przykładzie wykonania wynalazku stan bramki jest stwierdzany poprzez wykrywanie położenia członu uruchamiającego.

Podczas działania urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, gdy człon bramki ma zostać otwarty, człon uruchamiający 360 zostaje przemieszczony do położenia przedniego, zilustrowanego na fig. 47. Powoduje to przemieszczenie się popychacza krzywkowego 370 od szczeliny krzywkowej 368 do względnie niskiego położenia w zasadniczo poziomo przebiegającej części końcowej szczeliny krzywkowej. Ponieważ popychacz krzywkowy jest usytuowany po przeciwległej stronie trzpienia 338, część przebiegająca do wewnątrz 358 bramki zostaje przemieszczona w górę poza otwór 244. Jest to położenie bramki zilustrowane na fig. 23 i umożliwia przechodzenie przedmiotów do zespołu transportowego oraz z tego zespołu.

Przemieszczanie się członu uruchamiającego 360 do tyłu powoduje przemieszczanie się popychacza 370 krzywkowego do położenia pośredniego w środkowej części szczeliny krzywkowej 368, co zilustrowano na fig. 45 oraz 48. W tym położeniu bramka 246 znajduje się w położeniach otwartym i zamkniętym. Dalsze przemieszczanie się członu uruchamiającego 360 do tyłu od położenia zilustrowanego na fig. 45 oraz 48 powoduje przemieszczenie popychacza krzywkowego poprzez sprzęgnięcie z powierzchnią krzywkową otaczającą szczelinę do zasadniczo poziomo przebiegającej górnej części końcowej 378 szczeliny krzywkowej 368. W tym położeniu bramka jest przemieszczana do przedniego położenia zamkniętego zilustrowanego na fig. 50. Jak można wywnioskować na podstawie fig. 48 oraz 47, górna część końcowa szczeliny krzywkowej przebiega w orientacji zasadniczo poziomej oraz nieco skierowanej do dołu. W tym przykładzie wykonania wynalazku zmniejsza się ryzyko, że człon bramki może zostać wyważony poprzez spowodowanie przemieszczenia się członu uruchamiającego 360. Uzyskuje się taki efekt, ponieważ zewnętrzna siła działająca w kierunku otwarcia bramki jest skutkiem przyłożenia siły popychacza krzywkowego 370 na człon uruchamiający 360, który będzie raczej przenosił ją w kierunku wskazanym za pomocą strzałki V. Oczywiście te koncepcje mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

Jak wspomniano wcześniej, w tym przykładzie wykonania wynalazku rama zawiera znajdujące się z nią w połączeniu wsporczym występu, które są wymieniane jako części 380 zamka błyskawicznego. Te części 380 zamka błyskawicznego działają w tym przykładzie wykonania wynalazku w taki sposób, że przebiegają w relacji sprzęgnięcia w zagłębieniach w części 358 przebiegającej do wewnątrz członu 246 bramki oraz nacinanej prowadnicy w powierzchni 302 podstawy 294. Części 380 zamka błyskawicznego przebiegają w kierunku zespołu transportowego oraz w relacji wzajemnego blokowania pomiędzy otworami w członach, gdy bramka znajduje się w położeniu zamkniętym. Takie części zamka błyskawicznego mogą ponadto służyć do zapewniania oporu na odkształcenie i próby naruszenia członu bramki. Oczywiście te struktury mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

Co więcej, w tym przykładzie wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane obwód oraz oprogramowanie sterownika przeznaczone do ułatwiania pracy w sytuacjach, jakie mogą pojawiać się

PL 214 866 B1 w urządzeniu ATM, a które w przeciwnym przypadku mogłyby powodować powstawanie problemów lub wyłączenie urządzenia za działania. Takie stany mogą czasem wynikać z włożenia przez użytkownika palców czy innych przedmiotów do otworu prowadzącego do zespołu transportowego w chwilach, gdy bramka ma się przemieścić od położenia otwartego do położenia zamkniętego. Inne stany, które mogą pojawiać się w urządzeniu, mogą wynikać z dostania się wilgoci do obszaru znajdującego się w sąsiedztwie bramki, a następnie zamarznięcia, w przypadku urządzenia ATM usytuowanego na świeżym powietrzu. Gdy tak się dzieje, tworzący się lód może spowodować trwałe zamarznięcie zamkniętej bramki. Kolejny alternatywny stan, który może wystąpić w urządzeniu, może być taki, że koperta, taka jak wydana z mechanizmu klientowi, lub alternatywnie koperta, którą klient mógł zacząć wkładać do urządzenia, pozostała w otworze w obszarze poniżej bramki.

W przykładzie wykonania wynalazku sterownik w połączeniu z odpowiednim obwodem działa w taki sposób, że monitoruje co najmniej jeden parametr przyporządkowany przemieszczaniu się bramki jako funkcję czasu. W tym przykładzie wykonania wynalazku parametrem monitorowanym jest prąd, a sterownik działa w taki sposób, że dokonuje porównania normalnej charakterystyki prądu w zależności od czasu dla napędu poruszającego przekładnię 376. Takie porównania, prowadzone stale podczas operacji otwierania i zamykania, umożliwiają wykrywanie stanów niepożądanych lub niezwykłych, a sterownik działa stosownie do sposobu, w jaki został zaprogramowany i zapobiega błędom działania oraz minimalizuje możliwość uszkodzenia, które mogą wynikać z zaistnienia takich stanów.

Jeżeli bramka na przykład zamarzła w położeniu zamknięcia na skutek deszczu lub innych stanów, stwierdzona charakterystyka prądu w zależności od czasu, gdy sterownik usiłuje otworzyć bramkę, będzie wskazywała wysokie natężenie prądu elektrycznego w krótkim okresie czasowym, po tym jak zostanie wydane polecenie otwarcia bramki. Wykonane przez procesor porównanie stwierdzonej charakterystyki prądu w odniesieniu do czasu z charakterystyką oczekiwaną wskazuje sterownikowi wystąpienie stanu odbiegającego od normy, a sterownik może wtedy działać zgodnie z tym jak został zaprogramowany, celem zapobieżenia czynieniu dalszych wysiłków otwarcia bramki i/lub wskaże wystąpienie problemu użytkownikowi i/lub jednostce obsługi. Co więcej, w pewnych przykładach wykonania wynalazku oprogramowanie przyporządkowanie sterownikowi może nadal umożliwiać urządzeniu pracę i przeprowadzanie transakcji, nawet jeżeli transakcja składania depozytu nie będzie dostępna. W pewnych przykładach wykonania wynalazku sterownik może dalej działać zgodnie z tym, jak został zaprogramowany i usiłować przeprowadzać czynności korygujące, takie jak powodowanie, że napęd dla zębatkowego elementu uruchamiającego przechodzi w wibracyjny tryb pracy w rodzaju wcześniej omówionego, poprzez zastosowanie silników krokowych, celem pokonania wszelkich przeszkód. Alternatywnie lub dodatkowo, sterownik może działać w taki sposób, że uruchamia grzejniki, powoduje nałożenie materiału do odmrażania na obszar bramki lub też powoduje podjęcie innych czynności, jakie mogą być uznane za niezbędne, celem przywrócenia normalnego działania urządzenia. Sterownik może działać po dokonaniu prób przeprowadzenia działań korygujących w ten sposób, że obsługuje bramkę i powtarza czynności lub podejmuje inne działania korygujące, jeżeli problem nie został wyeliminowany.

W innych przykładowych okolicznościach, osoba może wetknąć palce lub inne przedmioty do obszaru otwartej bramki. I tu także w takich okolicznościach obwód i/lub procesor dokonują porównania stwierdzonej charakterystyki prądu w odniesieniu do czasu dla napędu usiłującego przemieścić człon uruchamiający i wykrywają wystąpienie rozbieżności pomiędzy stanem rzeczywiście wykrywanym a stanem oczekiwanym w normalnych warunkach. W takich okolicznościach jednakże sterownik może działać zgodnie z tym jak został zaprogramowany i powodować napędzanie elementu uruchamiającego w przeciwnym kierunku, celem przeprowadzenia otwarcia bramki. Dodatkowo lub alternatywnie, sterownik może działać zgodnie ze sposobem w jaki został zaprogramowany i podejmuje czynności służące odblokowaniu. Może to na przykład obejmować podejmowanie kolejnych prób otwarcia i zamknięcia bramki. Alternatywnie lub dodatkowo, sterownik może działać w taki sposób, że powoduje uruchamianie przez napęd pasów transportowych i/lub wydawanie i/lub wycofywanie jednej lub więcej kopert z zespołu transportowego, celem usunięcia przeszkód.

Alternatywnie lub dodatkowo sterownik znajdujący się w urządzeniu działa w taki sposób, że porównuje stwierdzoną charakterystykę prądu w zależności od czasu w danej sytuacji z charakterystyką oczekiwaną w warunkach normalnych i może działać stosownie do programu podejmując działania zależne selektywnie od charakteru stwierdzonej charakterystyki. Na przykład, jeżeli stwierdzona charakterystyka prądu w zależności od czasu wykazuje wystąpienie umiarkowanego i/lub stopniowego

PL 214 866 B1 wzrostu natężenia, gdy bramka dąży do osiągnięcia położenia zamkniętego, może to wskazywać obecność palców, koperty czy też innego zasadniczo miękkiego materiału. Alternatywnie, jeżeli następuje szybki wzrost, może to wskazywać, że do zespołu napędowego włożona została jakaś twarda substancja lub narzędzie. Może to wskazywać próbę włamania lub inne działanie nieprawidłowe i mogą zostać o tym powiadomione odpowiednie władze. Można tego dokonywać w sposób wskazany w Patencie USA nr 5.984.178, którego ujawnienie zostaje w niniejszym dokumencie powołane. Alternatywnie, urządzenie ATM lub związany z nim zespół może działać w taki sposób, że przechwytuje i przechowuje obrazy użytkownika i/lub urządzenia. Może to być dokonywane w sposób przedstawiony w Patencie USA nr 6.583.810, który zostaje w niniejszym dokumencie powołany. Sterownik może działać w ten sposób, że podejmuje działania w oparciu o zaprogramowanie w odpowiedzi na stwierdzoną charakterystykę.

Co więcej, w pewnych przykładach wykonania wynalazku cechy związane z monitorowaniem charakterystyki prądu w odniesieniu do czasu podawanej dla danej sytuacji oraz związane z porównywaniem jej z oczekiwaną charakterystyką prądu wobec czasu mogą być łączone z innymi cechami wykrywania, takimi jak wykrywanie położenia, w którym bramka napotyka na przeszkodę, wykrywanie obszaru bramki, w którym taka przeszkoda się znajduje, wykrywanie temperatury obszaru bramki oraz inne odpowiednie czynniki, celem umożliwienia sterownikowi poczynienia selektywnych stwierdzeń co do działań, które mogą być podejmowane. Oczywiście te koncepcje mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne lub dodatkowe koncepcje.

Jak omówiono wcześniej, w przykładzie wykonania wynalazku zastosowano zespół zapisujący, który zawiera drukarkę atramentową. Jak zilustrowano na fig. 51, w tym przykładzie wykonania wynalazku drukarka atramentowa 382 zawiera wyjmowany zasobnik atramentu, który jest zamontowany z głowicą drukującą zawierającą dysze znajdujące się w sąsiedztwie elementu dociskowego 214. Ta drukarka atramentowa działa w taki sposób, że atrament jest natryskiwany z dysz umieszczonych w głowicy drukującej, celem wygenerowania pewnego wzoru znamion na kopertach, które przechodzą przez zespół transportowy w połączeniu wsporczym z elementem dociskowym 214. W tym przykładzie wykonania wynalazku drukarka atramentowa działa w taki sposób, że generuje znamiona poprzez kierowanie atramentu w otworze w zespole wycierającym 384, jak zostanie omówione dalej.

W tym przykładzie wykonania wynalazku zastosowano mechanizm przeznaczony do przechw ytywania nadmiaru atramentu, który nie został osadzony na kopertach, a także do wspomagania utrzymywania kopert w odpowiednim położeniu. W tym przykładzie wykonania wynalazku dokonuje się tego dzięki spluwaczce wskazanej ogólnie za pomocą oznaczenia liczbowego 386. Przykładowa postać wykonania spluwaczki do atramentu, służącej jako naczynie, zawiera zasadniczo pusty w środku korpus 388 z zagłębieniem 390. Zagłębienie 390 ma otwór wskazany za pomocą oznaczenia liczbowego 392. Otwór 392 zasadniczo nachodzi na dysze drukarki atramentowej 382 znajdującej się w połączeniu operacyjnym ze spluwaczką, jak zilustrowano na fig. 51. Jak można wywnioskować, umożliwia to przechodzenie atramentu, który został wyrzucony przez dysze głowicy drukującej, do zagłębienia 390 w korpusie 388 poprzez otwór 392, jeżeli w bezpośredniej bliskości w zespole transportowym nie znajduje się żadna koperta ani inny przedmiot.

Przykładowa postać spluwaczki 386 zawiera część głowicową 394. Ta część głowicowa 394 zawiera parę przebiegających na zewnątrz ramion 396, które kończą się przy kołkach 398 trzpienia. W tym przykładzie wykonania wynalazku kołki 398 mogą się sprzęgać z możliwością odłączenia w przeciwległych ściankach otaczających obszar znajdujący się powyżej zakrzywionego elementu dociskowego 214, celem zapewniania połączenia obrotowego. Ponadto, kołki 398 są sprzęgane z takimi ściankami, celem umożliwienia stosunkowo łatwego obracania się spluwaczki wokół kołków w celu, który zostanie objaśniony dalej, a także zasadniczo odchylania otworu 392 w kierunku dysz.

W tym przykładzie wykonania wynalazku korpus 388 zawiera zamontowane w połączeniu operacyjnym drzwiczki obrotowe 400, które służą jako człon dostępowy umożliwiający uzyskiwanie dostępu do wewnętrznego zagłębienia w spluwaczce. Drzwiczki 400 mogą się obracać wokół części zawiasowej 402 w taki sposób, że mogą umożliwiać uzyskiwanie dostępu do zagłębienia 390. Drzwiczki 400 według tego przykładu wykonania wynalazku zawierają integralne występy zatrzaskowe 404, które działają w taki sposób, że sprzęgają z możliwością rozłączenia zagłębienia 406 przyjmujące zatrzaski w ściankach bocznych korpusu 388 otaczającego zagłębienie 390. Drzwiczki 400 umożliwiają uzyskiwanie łatwego dostępu do wnętrza zagłębienia, celem dokonania oczyszczenia jej wnętrza z atramentu.

PL 214 866 B1

W tym przykładzie wykonania spluwaczki 386, korpus 388 jest w taki sposób skonfigurowany, że zawiera powierzchnię krzywkową 408. Powierzchnia krzywkowa 408 ma taką konfigurację, że powoduje przemieszczanie się kopert lub innych mediów do przodu w połączeniu wsporczym z elementem dociskowym 214 i w kierunku dysz drukarki atramentowej 383. Korpus 388 zawiera ponadto powierzchnię krzywkową 410. Ta powierzchnia krzywkowa 410 ma taką konfigurację, że kieruje koperty lub inne media w kierunku na zewnątrz, za drukarkę atramentową oraz w kierunku elementu docisk owego 214 i dysz drukarki. W tym przykładzie wykonania wynalazku zasadniczo płaska powierzchnia 412, zawierająca otwór 392, przebiega pomiędzy powierzchniami krzywkowymi 408 oraz 410. Oczywiście ta struktura ma charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

W tym przykładzie wykonania spluwaczki 386 zagłębienie 390 zawiera w sobie część przebiegającą poniżej otworu 392. Skutkiem tego atrament, który może przechodzić do zagłębienia poprzez otwór będzie ściekał z wnętrza wieka i ścianki ograniczających zagłębienie, oraz będzie się gromadził w dolnej jego części, poniżej otworu. W tym przykładzie wykonania wynalazku, jak zilustrowano na fig. 51, gdzie przedstawiono zagłębienie w przekroju poprzecznym, zastosowano przelew 414 we wnętrzu zagłębienia, dzięki czemu atrament będzie mógł się w nim gromadzić po dolnej stronie tego przelewu i w oddaleniu od otworu 392, do poziomu pionowo powyżej otworu 392. Konstrukcja ta ponadto ułatwia działanie spluwaczki przez dłuższy czas, zanim będzie ona wymagała czyszczenia lub wymiany.

Podczas działania tego przykładu wykonania wynalazku, mogą wystąpić okoliczności, w których sterownik będzie zarządzał urządzeniem w taki sposób, aby drukowało ono znamiona na kopertach podczas gdy nie będzie obecna żadna koperta. W takim przypadku atrament przechodzi od dysz poprzez otwór 392 i jest przechwytywany we wnętrzu zagłębienia 388. Ten atrament, w przeciwnym przypadku, zbierałby się na powierzchniach we wnętrzu jednostki, powodując w efekcie jej nieprawidłowe działanie. Dodatkowo lub alternatywnie, nieprawidłowo kierowany atrament może powodować nagromadzenie się tego atramentu lub innego materiału na kopertach, rolkach oraz innych powierzchniach, co może przyczynić się do uniemożliwienia prawidłowego znakowania kopert. Ponadto drukarki atramentowe mogą czasem korzystać na dokonywanych w pewnych odstępach czasowych testach oraz czyszczeniu dysz atramentowych, które mogą się blokować. Przykładowe struktury umożliwiają dokonywanie takiego testowania bez konieczności zapewnienia obecności koperty, ponieważ atrament może być przechwytywany we wnętrzu zagłębienia w strukturze spluwaczki. Ponadto struktura ta dodatkowo umożliwia uniknięcie potrzeby stosowania wkładki bawełnianej lub innej podobnej struktury, która jest czasami wykorzystywana w drukarkach do zbierania nadmiaru atramentu, który musi zostać przechwycony, gdy nie są obecne żadne media. W alternatywnych przykładach wykonania mogą być wykorzystywane czujniki na spluwaczce, dowolnie wewnątrz tej spluwaczki lub na zewnątrz, przeznaczone do wykrywania różnych aspektów działania drukarki.

Kolejny użyteczny aspekt przykładowej spluwaczki polega na tym, że korpus jest odchylany wokół kołków w kierunku relacji nakładania się na dysze głowicy drukującej zasobnika drukarki atramentowej. W ten sposób korpus służy do okrywania dysz drukarki oraz zredukowania ryzyka dostawania się do wewnątrz pyłu z powietrza lub innych zanieczyszczeń. Ponadto, powierzchnie krzywkowe 408 oraz 410 służą do prowadzenia kopert i/lub innych mediów przemieszczających się poza drukarkę atramentową do odpowiedniego położenia znajdującego się w sąsiedztwie dysz drukarki, dzięki czemu ułatwia się wykonywanie na nich nadruku. Kolejny użyteczny aspekt przedmiotowego wynalazku polega na tym, że struktury kołków oraz ramion umożliwiają łatwe rozprzęganie korpusu z mechanizmu, dzięki czemu ułatwia się dokonywanie wymiany lub czyszczenia. Co więcej otwierane drzwiczki ograniczające zagłębienie ułatwiają dodatkowo gromadzenie atramentu, przy jednoczesnym umożliwianiu łatwiejszego czyszczenia wnętrza tego zagłębienia. Oczywiście należy rozumieć, że te cechy mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane cechy odmienne lub dodatkowe.

Również w tym przykładzie wykonania wynalazku testowanie dysz drukarki atramentowej 382 odbywa się poprzez przemieszczanie się zespołu wycierającego 384. Jak omówiono wcześniej, w tym przykładzie wykonania wynalazku, zespół wycierający zachodzi na obszar dysz drukarki atramentowej 382 i zawiera w sobie otwory, poprzez które dysze mogą natryskiwać tusz. Przedstawiono to najlepiej w położeniu operacyjnym członu 384, zilustrowanym na fig. 57. Zespół wycierający 384 zawiera elastyczną część wałka gumowego 416, która przebiega ku dołowi i jest dostosowana do sprzęgania z powierzchnią drukarki atramentowej, zawierającą dysze. Para przeciwstawnych członów kołkowych

PL 214 866 B1

418 przebiega na zewnątrz od zespołu wycierającego 384 w obszarze do tyłu i ponad częścią wałka gumowego.

Zostało to w najlepszy sposób zilustrowane na fig. 18 oraz 54, gdzie człon wiodący 420 zespołu wycierającego 384 jest połączony operacyjnie z ramieniem 210. W tym przykładzie wykonania wynalazku wycieraczka został wykonana zasadniczo w taki sposób, że może być łatwo odłączana od ramienia, tak jak poprzez wał i połączenie zaczepowe. Ramię 210 działa w taki sposób, że obraca się w odpowiedzi na przemieszczenie przegrody 196 przez zespół napędowy 200. Dzieje się tak w wyniku działania rolki 208 obsługującej głowicę, działającej na powierzchnię krzywkową, która została połączona operacyjnie z ramieniem 210.

Jak zilustrowano na fig. 55, element dociskowy 214 ma utworzoną w nim szczelinę 422, w której może poruszać się zespół wycierający 384. W sąsiedztwie szczeliny w obszarze kołków 418 znajduje się para rozmieszczonych w odstępie części wystających 424. Początkowo wycieraczka jest usytuowana zasadniczo na równo z przedmiotem deponowanym sprzęgającym powierzchnię elementu dociskowego. W odpowiedzi na przemieszczenie się przegrody 196, rolka 208 sprzęga krzywkę na ramieniu 210. Ramię 210 przemieszcza się i powoduje przemieszczenie się zespołu wycierającego 384 w prawo, jak zilustrowano na fig. 54 do 57. Gdy zespół wycierający 384 przemieszcza się, jest on prowadzony i utrzymywany wewnątrz szczeliny 422. Gdy zespół wycierający 384 przemieszcza się do przodu, kołki 418 przemieszczają się ku górze, jak zilustrowano w sprzęgnięciu z częściami wystającymi 424. Powoduje to poruszanie się kołków 418 ku górze oraz na górną powierzchnię elementu dociskowego 214. W tym położeniu część wałka gumowego 416 nadal wchodzi w szczelinę.

Gdy zespół wycierający 384 przemieszcza się do przodu, część wałka gumowego 416 jest przemieszczana do przodu przez dysze drukarki atramentowej. Siła wycierająca jest ponadto dostarczana do części gumowej poprzez sprzęgnięcie zespołu wycierającego 483 z powierzchnią 412 nachodzącego korpusu 388 spluwaczki 386. Co więcej, gdy zespół wycierający 384 przemieścił się do położenia najdalej do przodu, sterownik obsługuje napęd w taki sposób, aby przywrócił przegrodę 396 do jej pierwotnego położenia. Gdy tak się dzieje, zespół wycierający 384 przemieszcza się w lewo, jak zilustrowano, celem powodowania ponownego przetarcia dysz drukarki atramentowej przez część gumową 416. Zespół wycierający na koniec powraca do położenia, w którym jego górna powierzchnia jest wyrównana z elementem dociskowym. To działanie wycierające utrzymuje dysze w stanie zasadniczo bez nagromadzenia się atramentu w ich sąsiedztwie oraz wspomaga utrzymywanie ich prawidłowego działania. Ponadto, w tym przykładzie wykonania wynalazku takie działanie utrzymujące prawidłowy stan dysz drukarki atramentowej jest dokonywane w związku z przemieszczeniem się przegrody, co umożliwia chwytanie pustych kopert depozytowych oraz przyjmowanie tych kopert depozytowych do pojemnika do przechowywania depozytów. Następnie, dzięki połączeniu wzajemnemu z bramką, funkcjom chwytania oraz obsługi głowicy, działania mające na celu obsługę i konserwację dysz drukarki atramentowej są przeprowadzane, gdy działania związane z wykorzystywaniem drukarki zostały już wykonane przez urządzenie. Oczywiście ta koncepcja ma charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania mogą być wykorzystywane inne koncepcje.

W tym przykładzie wykonania wynalazku procedury obsługi konserwacyjnej mogą być łatwo przeprowadzane, celem dokonania obsługi konserwacyjnej i/lub dokonania wymiany zasobnika z atramentem dla drukarki, spluwaczki do przechowywania atramenty i/lub wycieraczki. W tym przykładzie wykonania wynalazku pracownik obsługi rozpoczyna obsługę poprzez odblokowanie blokady, co umożliwia uzyskiwanie dostępu do części szafkowej obudowy, gdzie zlokalizowany jest zespół transportowy. Jak zostanie omówione dalej, w tym przykładzie wykonania wynalazku część podstawy 144 mechanizmu depozytowego jest zamontowana ruchomo na prowadnicach, dzięki czemu może ona być wysuwana na zewnątrz urządzenia, celem dogodniejszego wykonywania obsługi konserwacyjnej. Jak zostanie dalej omówione bardziej szczegółowo, takie przemieszczenie jest sterowane, celem zminimalizowania ryzyka, że osoby dokonujące obsługi technicznej urządzenia mogą uzyskiwać dostęp jedynie do części szafkowej, nie uzyskają nieuprawnionego dostępu do przedmiotów deponowanych. Zatem w pewnych przykładach wykonania wynalazku pracownicy obsługi technicznej, którzy mają upoważnienie do uzyskiwania dostępu do części komorowej oraz wyjmowania pojemnika do przechowywania depozytów, celem umożliwienia przemieszczania się mechanizmu depozytowego na zewnątrz urządzenia będą mogli tego dokonać, co dalej ułatwia przeprowadzanie procedur obsługi technicznej.

W tym przykładzie wykonania wynalazku spluwaczka 386 może być łatwo rozprzęgana od połączenia wsporczego z obudową, poprzez rozprzęgnięcie kołków 398 przebiegających na części gło36

PL 214 866 B1 wicowej od zagłębień sprzęgających na obudowie. Umożliwia do wyjęcie spluwaczki od dysz drukarki atramentowej, a także wyjęcie jej z urządzenia. Następnie pracownik obsługi technicznej może otworzyć drzwiczki 400 na spluwaczce, celem uzyskania dostępu do wewnętrznego zagłębienia i usunąć stamtąd nagromadzony atrament. Alternatywnie, pracownik obsługi technicznej może wymienić spluwaczkę zawierającą w swoim wnętrzu atrament na inną spluwaczkę, która nie ma w sobie atramentu. Pracownik obsługi może następnie włożyć wymienioną spluwaczkę lub spluwaczkę nową w połączenie operacyjne z obudową urządzenia, poprzez sprzęgnięcie znajdujących się na niej kołków z obudową.

Ponadto, korzystnie w przypadku spluwaczki wyjmowanej z urządzenia, pracownik obsługi technicznej może zdecydować się na oczyszczenie lub dokonanie wymiany wycieraczki. Można tego dokonywać w ten sposób, że pracownik obsługi technicznej rozprzęga wycieraczkę 384 od ramienia 210. Takie rozprzęgnięcie umożliwia wyjęcie wycieraczki zawierającej na sobie część gumową z otworu w elemencie dociskowym 214, w którym ta wycieraczka jest w normalnych warunkach umieszczona. Po wycięciu wycieraczki, pracownik obsługi może oczyścić i/lub dokonać oględzin tej wycieraczki, ponownie umieścić ją w otworze i odtworzyć sprzęgnięcie wycieraczki z ramieniem. Alternatywnie, pracownik obsługi technicznej może zdecydować się na dokonanie wymiany wycieraczki na nową. W takim przypadku pracownik obsługi technicznej umieści nową wycieraczkę w otworze w elemencie dociskowym i ponownie połączy ją z ramieniem. Ponieważ generalnie będzie bardziej korzystnym wymienić wycieraczkę ze zdjętym wałkiem gumowym, pracownik obsługi technicznej ponownie zainstaluje ten wałek gumowy w sprzęgnięciu ruchomy z obudową, po ponownym zainstalowaniu wycieraczki.

Alternatywnie lub dodatkowo, pracownik obsługi może w czasie dokonywania obsługi technicznej wałka gumowego i/lub wycieraczki, wymienić też zasobnik atramentu 382 do drukarki atramentowej. Jak omówiono wcześniej, zasobnik do drukarki jest w taki sposób wykonany, że jest on zamontowany z możliwości wyjmowania, w połączeniu wsporczym z obudową. Dokonuje się tego korzystnie za pomocą odkształcanych członów, które zapewniają mocne sprzęgnięcie zasobnika, ale też umożliwiają szybkie zatrzaskowe rozprzęganie od obudowy oraz połączeń elektrycznych dla tego zasobnika. Zasobnik może zostać w takim przypadku wymieniony na nowy, umieszczony w sprzęgnięciu z obudową. W przypadku pewnych sposobów dokonywania obsługi technicznej, pracownik obsługi technicznej może wymienić zasobnik bez wyjmowania wałka gumowego czy wycieraczki, lub też może wyjmować i/lub wymieniać pewne elementy bez konieczności dokonywania wymiany innych elementów. Przyjęta w danym przypadku koncepcja będzie zależała od szczególnych okoliczności oraz przyczyny dokonywania obsługi technicznej urządzenia.

Zasadniczo gdy pracownik obsługi technicznej przeprowadził czynności konserwacyjne, ten pracownik obsługi będzie w taki sposób obsługiwał urządzenie, aby przeprowadzić testowanie działania zespołu transportowego i drukarki. Można tego na przykład dokonywać poprzez przepuszczanie koperty przez zespół transportowy oraz drukowanie na niej znamion. W przykładzie wykonania wynalazku pracownik obsługi wprowadza jeden lub więcej sygnałów wejściowych do urządzenia, dzięki czemu sterownik działa w taki sposób, że powoduje drukowanie przez drukarkę wzorów testowych znamion, celem dokonania weryfikacji, że drukarka działa prawidłowo. Gdy pracownik obsługi technicznej dokona sprawdzenia, że drukarka i zespół transportowy działają prawidłowo, ten pracownik obsługi może zamknąć obudowę i przywrócić normalne działanie urządzenia ATM. Oczywiście te sposoby mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane inne sposoby.

Pojemnik 128 do przechowywania depozytów oraz przyporządkowane mu struktury wykorzystywane w przykładzie wykonania wynalazku zostaną teraz opisane w nawiązaniu do fig. 58 do 66. W związku z jednym z przykładów wykonania przedmiotowego wynalazku, pojemnik 128 zawiera korpus 426 do przechowywania, który jest wykonany z zasadniczo sztywnego materiału z tworzywa sztucznego. Ten korpus 426 do przechowywania zawiera parę przebiegających na zewnątrz części kołnierzowych, które zawierają kołnierze zatrzymujące 428, które w położeniu roboczym pojemnika przebiegają poziomo. Część wystająca 430 przebiega na pojemniku zasadniczo pionowo ku górze powyżej kołnierzy 428. W tym przykładzie wykonania wynalazku część wystająca zawiera wiele otworów 432.

Obudowa 434 jest w taki sposób zwymiarowana, aby sprzęgać część wystającą 430. Obudowa 434 zawiera wystające człony zaciskowe, które są dostosowane do sprzęgania otworów 432 w części

PL 214 866 B1 wystającej. Jak zilustrowano na fig. 60, obudowa 434 zawiera powierzchnie dostosowane zarówno do zachodzenia na część wystająca 432 jak i wchodzenia pod tę część.

Zasadniczo giętkie drzwiczki bębnowe 436 są dostosowane do sprzęgania obudowy 434. Drzwiczki bębnowe 436 są korzystnie wykonane z materiału z tworzywa sztucznego i zawierają zasadniczo sztywną część końcową 438 oraz część zasadniczo giętką 440. Ta część giętka w tym przykładzie wykonania wynalazku jest wykonana z połączonych, przebiegających poprzecznie struktur listwowych. Część końcowa 438 zawiera zasadniczo sztywną, skierowaną ku górze półkę 442, której przeznaczenie zostanie dalej omówione bardziej szczegółowo. Poprzeczne końce części giętkiej 440 zawierają wiele mających kształt litery T występów okrywających 444. Jak najlepiej zilustrowano na fig. 60, obudowa 434 zawiera zagłębioną część prowadzącą 446 poprzecznie po każdej swojej stronie. Występy 444 przebiegają w prowadnicy i mogą się wzdłuż niej przemieszczać.

Okrywa 448 zostaje wpasowana w racji zatrzaskowej, zachodząc na obudowę 434. Okrywa 448 zawiera część prowadzącą 450, która odpowiada części prowadzącej 446 i zachodzi na występy 444. Części prowadzące tworzą otaczającą prowadnicę, w której występy okrywające mogą się w ograniczony sposób przemieszczać. Okrywa 448 sprzęga obudowę 434 w relacji zamocowania, dzięki czemu po ich połączeniu nie można ich w łatwy sposób rozdzielić, a zatem występy 444 zamocowane do drzwiczek bębnowych mogą przesuwać się w prowadnicach utworzonych przez część 446 oraz część 450, celem umożliwienia selektywnego otwierania lub zamykania przez drzwiczki bębnowe otworu 452, który przechodzi przez okrywę. Gdy drzwiczki bębnowe przemieszczają się do położenia otwartego, część giętka drzwiczek bębnowych przemieszcza się do obszaru wewnętrznego pojemnika. W tym przykładzie wykonania wynalazku okrywa 448 zawiera również otwór 454 przeznaczony do montowania w nim zamka bębenkowego. Blokada na klucz związana z cylindrem znajdującym się w otworze 454 może być wykorzystywana w celach, które zostaną dalej omówione. Co więcej, w tym przykładzie wykonania wynalazku uchwyt 456 został zamontowany ruchomo w połączeniu z uszkami 458, które są wykonane w korpusie 426 do przechowywania.

W tym przykładzie wykonania wynalazku pojemnik 128 do przechowywania depozytów został zamontowany z możliwością dołączania we wnętrzu części komorowej urządzenia do przeprowadzania transakcji bankowych. Podczas działania przykładu wykonania wynalazku tylko osoby upoważnione mogą uzyskiwać dostęp do części komorowej. Niemniej jednak, w tym przykładzie wykonania wynalazku inne części mechanizmu przyjmującego depozyty, takie jak elementy składowe, które zostały podparte na podstawie 144, zostały dostosowane do umieszczania ich w części szafkowej oraz na zewnątrz komory. Chociaż przyczynia się to do ułatwienia dokonywania obsługi konserwacyjnej tych elementów składowych poza komorą, może to stwarzać pewne zagrożenie. Osoby nieupoważnione, które uzyskują dostęp do urządzenia na zewnątrz komory, mogą usiłować uzyskać dostęp do wnętrza pojemnika do przechowywania depozytów poprzez otwór 204 panelu, odpowiadający otworowi w ściance działowej ograniczającej górną część komory. Musi to jednakże być wykonywane poprzez przemieszczenie mechanizmów, które odpowiedzialne są za wydawanie kopert oraz przemieszczanie kopert do końca zewnętrznego 122 oraz od tego końca. W przykładach wykonania wynalazku, w których takie mechanizmy są zamontowane w połączeniu wsporczym z komorą w sposób uniemożliwiający odsunięcie takich mechanizmów, można uzyskiwać dzięki temu dodatkowe i odpowiednie zabezpieczenie.

W innych jednakże przykładach wykonania wynalazku może okazać się pożądanym ułatwienie dokonywania obsługi konserwacyjnej mechanizmu przyjmującego depozyty, który jest usytuowany powyżej komory pancernej. Dokonuje się tego w pewnych przykładach wykonania poprzez zamontowanie podstawy 144 w ruchomym połączeniu wsporczym z prowadnicami 460, które zilustrowano na fig. 8. W przykładach wykonania wynalazku prowadnice znajdują się w połączeniu wsporczym ze ścianką działową i mogą być wykorzystywane do przemieszczania podstawy oraz mechanizmu depozytowego, a także wspartych na nich elementach składowych, w kierunku od położenia roboczego, celem ułatwienia przeprowadzania ich obsługi konserwacyjnej. W pewnych przykładach wykonania wynalazku drzwiczki konserwacyjne usytuowane w tylnej części urządzenia do części szafkowej mogą zostać odblokowane i otwarte, a podstawa oraz inne związane z nią elementy składowe mogą zostać wyjęte na zewnątrz, w połączeniu wsporczym z prowadnicami 460. Ponieważ w takich przykładach wykonania wynalazku istnieje ryzyko, że osoby nieupoważnione mogą uzyskać dostęp do obs zaru znajdującego się powyżej komory i przemieścić mechanizm w taki sposób, by uzyskać dostęp do otworu kopert depozytowych znajdującego się w górnej części komory, może być stosownym wykorzystanie mechanizmu służącemu zmniejszeniu takiego ryzyka. Dokonuje się tego w tym przykładzie

PL 214 866 B1 wykonania wynalazku poprzez zastosowanie mechanizmu blokującego, który zilustrowano w związku z fig. 63 do 66.

W tej przykładowej postaci mechanizmu blokującego pojemnik 128 został wsparty we wnętrzu komory pancernej poprzez sprzęgnięcie dolnej strony każdej z części kołnierzowych 428 wzdłuż każdego dłuższego boku pojemnika ze skierowanym do wewnątrz występem 462 usytuowanym po każdej ze stron pojemnika (patrz fig. 65). Te występy 462 umożliwiają pojemnikowi wsuwanie się oraz wysuwanie z położenia operacyjnego, gdy drzwiczki zabezpieczające część komorową zostają odblokowane i otwarte. W przykładzie wykonania wynalazku orientacja pojemnika oraz drzwiczek komorowych jest taka, że pojemnik nie może być przemieszczony z położenia roboczego, o ile drzwi komory nie zostaną otwarte. Zatrzask 464 mechanizmu blokującego, który obraca się na trzpieniu 466 zawiera występ 468. Występ ten 468 jest wyrównany z otworem 470 w ściance działowej, ograniczającej część komorową i działa w taki sposób, że sprzęga otwór 472 w podstawie 144, gdy ta podstawa znajduje się w położeniu roboczym.

Gdy pojemnik 128 do przechowywania depozytów zostanie zainstalowany w położeniu roboczym w części komorowej, zatrzask 464 zostaje sprzęgnięty z okrywą 448, co powoduje całkowite wysunięcie występu 468 do góry i sprzęgnięcie otworu w podstawie 472. Zostało to na przykład zilustrowane na fig. 63 oraz 64. W tym położeniu występu 468 podstawa 144 zasadniczo nie może przemieszczać się na prowadnicach 460 do położenia konserwacyjnego, w którym mechanizm depozytowy zostaje odsunięty od otworu na koperty depozytowe. Skutkiem zastosowania takiej konfiguracji, gdy pojemnik do przechowywania depozytów znajduje się w części skrzyniowej w taki sposób, że może on zawierać depozyty, osoby nieupoważnione uzyskujące dostęp do części szafkowej zasadniczo nie mogą przemieścić podstawy w taki sposób, aby uzyskać dostęp do otworu w komorze, umożliwiającego im uzyskiwanie dostępu do takich depozytów.

Niemniej jednak w okolicznościach, w których skrzynia została otwarta, a pojemnik do przechowywania depozytów został wyjęty z tej skrzyni, wskazując, że osoba upoważniona zabezpieczyła dostęp do takich depozytów, podstawa może się przemieszczać w połączeniu z prowadnicami 460. Możliwe to jest dzięki temu, że wyjęcie kasety do przechowywania depozytów powoduje odskoczenie zatrzasku 464, co przyczynia się do odsunięcia występu 468 od otworu 472. Umożliwia to przemieszczanie się podstawy 144 w połączeniu wsporczym z prowadnicami 460 do położenia, w którym mechanizm depozytowy przebiega na zewnątrz obudowy. Oczywiście należy rozumieć, że ta koncepcja ma charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane odmienne mechanizmy blokujące oraz odmienne koncepcje.

Kolejny użyteczny aspekt przykładu wykonania wynalazku polega na możliwości automatycznego otwierania drzwiczek bębnowych po włożeniu pojemnika do przechowywania depozytów w położeniu roboczym, a także powodowanie automatycznego zablokowania drzwiczek bębnowych, gdy pojemnik do przechowywania depozytów zostanie wyjęty z urządzenia. Uzyskuje się to w tym przykładzie wykonania wynalazku poprzez zastosowanie w obudowie mechanizmu blokującego 474, zilustrowanego na fig. 62 oraz 67. Mechanizm blokujący 474 zawiera człon obrotowy 476, który znajduje się w połączeniu operacyjnym z cylindrem zamka, a także może być obracany od położenia na zewnątrz kasety, poprzez wykorzystanie odpowiedniego klucza w cylindrze blokującym. Obracanie się członu 476 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara od położenia zilustrowanego na fig. 67, powoduje sprzęgnięcie oraz obracanie się zgodnie z ruchem wskazówek zegara wokół trzpienia członu zatrzaskowego 478. Człon zatrzaskowy 478 zawiera na sobie występ blokujący 480. Po przemieszczeniu do położenia otwartego, człon blokujący zostaje w nim przytrzymany czasowo przez człon wyzwalający 482. Człon wyzwalający 482 zawiera występ 484, który przytrzymuje człon zatrzaskowy 478 w położeniu odblokowania przeciwnie do działania siły odchylającej zapewnianej przez sprężynę 486, które działa w taki sposób, że naciska na człon blokujący 478 w taki sposób, aby przemieszczał się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, jak zilustrowano.

W tym przykładzie wykonania wynalazku człon wyzwalający 482 jest dostępny poprzez otwór 488, który znajduje się w obudowie 434. Część płaska 490 członu wyzwalającego 482 jest odchylana w kierunku otworu, w odpowiedzi na działanie siły odchylającej, z jaką działa sprężyna 492, która została również zilustrowana schematycznie.

Na wewnętrznej powierzchni części końcowej 438 drzwiczek bębnowych 436 znajduje się występ zatrzaskowy 494. Ten występ zatrzaskowy 494 jest w taki sposób skonfigurowany, że sprzęga występ blokujący 480 na członie zatrzaskowym 478, gdy ten człon zatrzaskowy 478 znajduje się w położeniu zilustrowanym na fig. 62. W tym przykładzie wykonania wynalazku umożliwia to drzwiczPL 214 866 B1 kom bębnowym zatrzaskiwanie się i przytrzymywanie ich w położeniu zamkniętym. Jak można wywnioskować na podstawie fig. 62 oraz 67, po skorzystaniu z klucza do otwarcia zamka, człon zatrzaskowy 478 jest przytrzymywany w położeniu zilustrowanym na fig. 67, dzięki działaniu członu wyzwalającego 482 w sprzęgnięciu z nim. W tym położeniu drzwiczki bębnowe mogą być otwierane i zamykane, gdy występ zatrzaskowy 494 może przemieszczać się swobodnie do oraz z obszaru znajdującego się w sąsiedztwie występu zatrzaskowego 480.

Następnie, jeżeli drzwiczki mogą zostać zablokowanie poprzez przemieszczenie członu wyzwalającego 482, człon zatrzaskowy 478 będzie się przemieszczał w odpowiedzi na działanie siły odchylającej do położenia zilustrowanego na fig. 62. Zostaje to zasadniczo osiągnięte poprzez wysunięcie kołka ramienia lub innego występu poprzez otwór 488, celem sprzęgnięcia części płaskiej 490 członu wyzwalającego. Gdy człon zatrzaskowy 478 przesunie się do tego położenia, następne zamknięcie drzwiczek bębnowych spowoduje sprzęgnięcie występu zatrzaskowego 494 z członem zatrzaskowym 478 oraz przytrzymanie ich w tym sprzęgnięciu do chwili, gdy człon obrotowy 476 zostanie obrócony w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara za pomocą klucza do zamka. Jest to wykorzystywane w połączeniu z przykładową postacią przedmiotowego wynalazku, celem zapewnienia możności włożenia pojemnika do przechowywania depozytów w położeniu roboczym, a następnie powodowania automatycznego zamknięcia drzwiczek bębnowych pojemnika do przechowywania depozytów oraz ich zablokowania po jego wyjęciu.

Jak zilustrowano na fig. 66, skierowana do dołu dźwignia sprzęgająca 496 działa w taki sposób, że sprzęga górną półkę 422 drzwiczek bębnowych, gdy pojemnik zostaje przemieszczony w kierunku położenia roboczego w urządzeniu ATM. Gdy pojemnik do przechowywania depozytów zostanie przemieszczony do położenia oraz blokada znajdzie się w położeniu odblokowania, drzwiczki bębnowe są przemieszczane do położenia otwartego dzięki działaniu posuwistemu niezbędnemu do zainstalowania ich na miejsce. W tym przykładzie wykonania wynalazku pojemnik do przechowywania depozytów może być instalowany przy otwartych drzwiczkach bębnowych lub przy zamkniętych drzwiczkach bębnowych, a jeżeli drzwiczki są zamknięte, zostaną one otwarte na skutek instalacji. Co więcej, dźwignia sprzęgająca działa w tym przykładzie wykonania wynalazku w taki sposób, że osadza się w zagłębieniu 498, które jest utworzone w części końcowej 438 drzwiczek bębnowych (patrz fig. 69). Umożliwia to dźwigni sprzęgającej sprzęganie drzwiczek bębnowych w zagłębieniu 498 w taki sposób, że gdy pojemnik do przechowywania depozytów zostanie wyjęty z urządzenia, drzwiczki bębnowe zostają przemieszczone do położenia zamkniętego. Następnie dodatkowa siła działająca na pojemnik powoduje przemieszczenie się dźwigni 498 na zewnątrz zagłębienia i umożliwia wyjęcie pojemnika do przechowywania depozytów z urządzenia.

Co więcej, w przykładzie wykonania wynalazku zamontowano kołek w odpowiednim położeniu względem pojemnika do przechowywania depozytów, wewnątrz obudowy urządzenia ATM, w taki sposób, że gdy pojemnik do przechowywania depozytów zostanie całkowicie wstawiony w położeniu roboczym, kołek ten przebiega przez otwór 488 oraz przemieszcza człon wyzwalający 482. Zatem, pomimo że mechanizm blokujący 474 znajduje się początkowo w położeniu otwartym, zilustrowanym na fig. 67, gdy pojemnik zostanie wstawiony do urządzenia, działanie na człon wyzwalający powoduje przemieszczenie się blokady do położenia zilustrowanego na fig. 62, gdy drzwiczki bębnowe zostaną otwarte. Następnie, gdy pojemnik do przechowywania depozytów jest wyjmowany, występ blokujący 480 sprzęga występ zatrzaskowy 494, przytrzymujący drzwiczki w położeniu zamkniętym, celem zabezpieczenia depozytów znajdujących się wewnątrz do chwili, gdy pojemnik zostanie odblokowany przez osobę dysponującą odpowiednim kluczem. Ułatwia to zarządzanie deponowanymi przedmiotami i przyczynia się do zminimalizowania ryzyka poniesienia strat. Co więcej, w tym przykładzie wykonania wynalazku, ponieważ elementy składowe przyporządkowane pojemnikami zostały skonfigurowane w przedstawiony sposób, usiłowania uzyskania dostępu bez upoważnienia do depozytów znajdujących się we wnętrzu pojemnika spowodują łatwy do zaobserwowania ślad, dowodzący, że taki nieupoważniony dostęp został uzyskany. Oczywiście należy rozumieć, że te koncepcje mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazek mogą być wykorzystywane odmienne koncepcje.

Kolejny korzystny aspekt przykładu wykonania pojemnika do przechowywania depozytów polega na tym, że chociaż struktury te mają charakter taki, że wskazują naruszenie, jest jednak możliwym dokonanie wymiany przez osoby upoważnione drzwiczek bębnowych w sytuacjach, kiedy drzwiczki te zużyły się lub w inny sposób wymagają wymiany. Jak zilustrowano na fig. 59 oraz 61, przykładowa postać prowadnicy 446 w obudowie 434 zawiera po swojej dolnej stronie część łamliwą, która jest

PL 214 866 B1 wymieniana w niniejszym dokumencie jako sekcja 500. Co więcej okrywa 448 zawiera obszar zagłębiony 502 w kołnierzu zachodzącym na prowadnicę 450, odpowiadający sekcji łamliwej 500. Oczywiście należy rozumieć, że chociaż cechy te zostały przedstawione jako znajdujące się tylko po jednej stronie pojemnika, przykłady wykonania wynalazku zawierają takie cechy w prowadnicach usytuowanych po każdej ze stron.

Jak zilustrowano na fig. 59, sekcja łamliwa 500 może zostać przełamana po jednej stronie, ponieważ drzwiczki zostały otwarte, a obecnie część ruchoma przemieściła się ku górze w jednej strony do obszaru zagłębionego 502. To powoduje otwarcie prowadnicy w kierunku do wewnątrz, następnie, poprzez przemieszczenie drzwiczek bębnowych w kierunku wskazanym za pomocą strzałki X oraz do dołu do wnętrza pojemnika, drzwiczki bębnowe mogą zostać oddzielone od prowadnic poprzez przemieszczenie występów i wyjęcie ich z prowadnic. Po oddzieleniu od prowadnic, drzwiczki bębnowe mogą zostać wyjęte z pojemnika poprzez otwór, a nowe drzwiczki bębnowe mogą zostać zainstalowane z występami 444 przebiegającymi w prowadnicach. Następnie sekcja łamliwa może zostać ponownie przestawiona do swojej pierwotnej orientacji ograniczającej prowa dnicę, a nowe drzwiczki bębnowe będą działać w sposób wcześniej opisany. Ponadto, przemieszczenie drzwiczek jest możliwe poprzez ponowne przemieszczenie wcześniej przełamanej sekcji 500 do zagłębienia. Tak zatem w tym przykładzie wykonania wynalazku drzwiczki bębnowe, które mogą zostać złamane, zużyte lub uszkodzone, mogą być wymieniane przez osoby upoważnione, bez konieczności rozkładania i ponownego składania wierzchołków kaset. Ułatwia to wykonywanie przykładów wykonania wynalazku w sposób taki, że zapewnia zasadniczo stałe zamocowanie różnych elementów oraz wspomaga właściwości wcześniej omówione, dotyczące zapewnienia wskazania usiłowania naruszenia pojemnika do przechowywania depozytów. Co więcej, w alternatywnych przykładach wykonania wynalazku sekcja łamliwa może zawierać sekcję ograniczającą prowadnicę, jednocześnie ruchomą, ale też i nie wymagającą żadnego wstępnego przełamania powierzchni ograniczającej prowadnicę. Dla celów niniejszego ujawnienia, sekcja łamliwa będzie rozumiana jako sekcja, która może się w taki sposób odkształcać, by mogła zostać oddzielona od prowadnicy, niezależnie od tego, czy niezbędne jest w tym celu złamanie członu czy nie. Oczywiście należy rozumieć, że te cechy mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane odmienne koncepcje.

Jak omówiono wcześniej, w tym przykładzie wykonania wynalazku podstawa 144 podpierająca elementy składowe mechanizmu przyjmującego depozyty usytuowane na zewnątrz komory, może być zamontowana ruchomo w połączeniu wsporczym z prowadnicami 460 obudowy. Umożliwia to wychodzenie mechanizmu depozytowego na zewnątrz obudowy, celem dokonania obsługi konserwacyjnej, a ponadto umożliwia wstawienie tego mechanizmu na powrót do położenia roboczego. W takich przykładach wykonania wynalazku rama 242 oraz koniec zewnętrzny 122 zespołu transportowego muszą być wyrównane z odpowiednim otworem w konsoli urządzenia. Konieczność taka może przyczyniać się do powstawania problemów związanych z uzyskiwaniem wyrównania ramy z takimi otworami w konsoli. Celem zminimalizowania do konieczności dokładnego wyrównywania konsoli w pewnych przykładach wykonania wynalazku zastosowano sekcje konsoli, które znajdują się w połączeniu wsporczym z obudową, a jednak są ruchome względem innych elementów składowych konsoli. Zilustrowano to na fig. 69 oraz 70, w związku z przykładową płytą 504 konsoli. Płyta 504 konsoli znajduje się w połączeniu operacyjnym z zewnętrzną konsolą urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. Niemniej jednak, jest ona zamontowana w taki sposób, że może przemieszczać się w niewielkim stopniu w dwóch (2) kierunkach względem konsoli. Sprzęgnięcie takie uzyskuje się w tym przykładzie wykonania wynalazku poprzez strukturę typu sandwiczowego, ale w innych przykładach wykonania wynalazku mogą być wykorzystywane odmienne koncepcje.

Jak zilustrowano na fig. 69, tylna część płyty 504 konsoli zawiera parę poziomych prowadnic 506, a także prowadnicę pionową 508. Co więcej, w tym przykładzie wykonania wynalazku płyta 504 konsoli zawiera występy 510, które tworzą gniazdo, do którego może wchodzić rama 242 w relacji wyrównania.

Skutkiem tego, gdy mechanizm przyjmujący depozyty zostanie przemieszczony od położenia konserwacyjnego, w którym jest on wysunięty na zewnątrz urządzenia na prowadnicach 460, do położenia roboczego, rama 462 sprzęga prowadnice 506, 508 oraz 510, celem powodowania przemieszczania się płyty 504 konsoli względem konsoli do odpowiedniego położenia, w którym otwory 512 w płycie konsoli odpowiadają lokalizacji ramy oraz otworu przyjmującego depozyty w ramie. Jak można wywnioskować, ta przykładowa koncepcja przyczynia się do wyeliminowania potrzeby utrzymywaPL 214 866 B1 nia dokładnego sprzęgnięcia wyrównującego pomiędzy zespołami konsoli, ponieważ ruchoma płyta konsoli może kompensować drobne odchylenia. Oczywiście należy rozumieć, że te cechy mogą mieć zastosowanie w przypadku innych zespołów, w przypadku których niezbędne jest uzyskanie wyrównania z konsolą urządzenia. Oczywiście będzie zrozumiałym, że te przedstawione struktury w połączeniu z mechanizmem przyjmującym depozyty mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania mogą być wykorzystywane odmienne koncepcje.

Przykłady wykonania wynalazku umożliwiają sterownikowi oraz innemu obwodowi, który może działać w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych wykrywanie stanów, które mogą wskazywać stany oraz problemy związane z mechanizmem depozytowym czy innymi elementami składowymi urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych. Dokonuje się tego w przykładzie wykonania wynalazku dzięki serii czujników, które zostały wskazane schematycznie w związku z fig. 68. Czujniki te zawierają w tym przykładzie wykonania wynalazku czujnik 248 wyjścia, który działa w taki sposób, że wykrywa obecność kopert lub innych przedmiotów znajdujących się w sąsiedztwie końca zewnętrznego 122 zespołu transportowego. Ponadto przykładowa postać wynalazku zawiera czujnik środkowy 514 zespołu transportowego, podobny do czujnika 248, który działa w taki sposób, że wykrywa koperty oraz inne przedmioty znajdujące się w sekcji transportowej i może być wykorzystywany w związku z wykrywaniem palców, które przebiegają w szczelinach 312 w sekcji 290 jak omówiono wcześniej. Czujnik 232 wcześniej omówiony i może również być podobny do czujnika 248, który wykrywa koperty lub inne przedmioty na elemencie dociskowym w sąsiedztwie szczeliny 188. Czujnik 516 położenia bramki działa w taki sposób, że wykrywa położenie bramki poprzez położenie członu uruchamiającego 360. Zastosowano wewnętrzny czujnik 518 bramki, celem wykrywania położenia przegrody 196 względem podstawy 144. W tym przykładzie wykonania co najmniej dwa (2) czujniki są wykorzystywane do tego celu, aby ułatwić wykrywanie przegrody w różnych jej położeniach. Czujnik 520 zapełnienia pojemnika zastosowano w obszarze, przez który przechodzą koperty przesuwając się do wnętrza pojemnika, a służy on stwierdzaniu, czy pojemnik został zapełniony. Co więcej czujnik 522 obecności pojemnika został zainstalowany celem stwierdzania, czy kaseta została zainstalowana w prawidłowym położeniu we wnętrzu urządzenia. Na koniec zastosowano czujnik 524 głowicy drukującej, przeznaczony do wykrywania położenia roboczego oraz innych właściwości głowicy drukującej. Oczywiście te czujniki w ich względnych położeniach wewnątrz mechanizmu mają charakter przykładowy. Mogą również być wykorzystywane dodatkowe czujniki lub czujniki odmiennego rodzaju. Co więcej, czujniki różnego rodzaju mogą być wykorzystywane w związku z przykładami wykonania, celem uzyskania spełniania przez nie tych samych funkcji. Na przykład, chociaż czujniki kontaktowe zostały opisane w związku z czujnikiem 248 wyjścia, czujnika 232 oraz czujnika środkowego 514 zespołu transportowego, innego rodzaju czujniki takie jak czujniki fotoelektryczne, czujniki promieniowania, czujniki indukcyjne, czujniki akustyczne, czujniki pojemnościowe, czujniki napięciowe, czujniki natężenia czy też innego rodzaju czujniki mogą być tu wykorzystywane alternatywnie lub dodatkowo.

Podczas działania przykładu wykonania wynalazku czujniki są zasadniczo monitorowane, celem wykrywania zmian stanu, a działają w taki sposób, że wysyłają sygnały, które służą powiadamianiu sterownika lub innego obwodu o wystąpieniu zmiany stanu. Gdy tak się dzieje w okolicznościach, kiedy sterownik nie zarządził wykonywania przez mechanizm pewnej funkcji, która powodowałaby takie zdarzenie, przez oprogramowanie sterownika odnotowywane zostaje zdarzenie asynchroniczne. Odnotowuje się charakter tego zdarzenia, a sterownik może podejmować działania zgodnie z tym jak został zaprogramowany, celem wypełnienia odpowiedniej funkcji. Na przykład jeżeli w zespole transportowym zostanie wykryta obecność jakiegoś przedmiotu przez czujnik środkowy zespołu transportowego, w okolicznościach, w których sterownik nie obsługiwał zespołu celem spowodowania obecności przedmiotu w zespole transportowym, sterownik może być w taki sposób zaprogramowany, że wskazuje wystąpienie stanu alarmowego. Sterownik może działać w taki sposób, że powiadamia odpowiedni serwer lub władze o możliwości wystąpienia naruszenia urządzenia.

W podobny sposób, gdy urządzenie działa w taki sposób, że wydaje koperty lub przyjmuje koperty, sterownik działa zgodnie ze swoim oprogramowaniem i stwierdza czy czujniki wykrywają odpowiednie czynności wykonywane w prawidłowej kolejności oraz w odpowiednich momentach. Zdarzenia te są porównywane poprzez działanie sterownika z danymi przechowywanymi w nośniku danych, które to dane odpowiadają sekwencjom zdarzeń, które są oczekiwane w trakcie przeprowadzania takich operacji. Jeżeli podczas wykonywania tych operacji występuje zdarzenie poza granicami normy lub nienormalna sekwencja zdarzeń, sterownik działa zgodnie ze swoim oprogramowaniem i usiłuje

PL 214 866 B1 dokonać korekty zdarzenia nienormalnego i/lub zapisuje i przekazuje powiadomienie o zdarzeniu naruszenia. Na przykład, jeżeli użytkownik żąda przeprowadzenia transakcji składania depozytu, a gdy bramka depozytowa przemieści się do położenia otwartego, zostanie wykryta obecność przedmiotu przez czujnik wyjścia we wnętrzu zespołu transportowego, zanim koperta zostanie wykryta przez czujnik środkowy 514 zespołu transportowego, jest prawdopodobne, że ktoś usiłuje włożyć narzędzie służące do włamań do zespołu transportowego. W takich przypadkach sterownik może działać w taki sposób, że powoduje przemieszczenie przegrody 196 w urządzeniu do odpowiednio zamkniętego położenia, uniemożliwiając uzyskiwanie dostępu do pojemnika do przechowywania depozytów. Podobnie, sterownik może działać zgodnie ze swoim oprogramowaniem i wysyłać powiadomienie do odpowiedniego personelu, celem poinformowania o podejrzeniu wystąpienia zdarzenia naruszenia. Dodatkowo lub alternatywnie, sterownik może działać w taki sposób, że powoduje uruchomienie przyporządkowanych mu kamer lub innych zespołów ostrzegawczych w taki sposób, aby przekazać powiadomienie o zdarzeniu i przechwytywać informacje takie jak obrazy pokazujące tożsamość osoby, która obsługuje urządzenie, gdy wystąpiło takie zdarzenie. Oczywiście te koncepcje mają charakter przykładowy, a w innych przykładach wykonania mogą być wykorzystywane odmienne koncepcje.

Chociaż przykłady wykonania przedmiotowego wynalazku opisano w odniesieniu do przedmiotów deponowanych takich jak koperty, podstawowe cechy tego wynalazku nie zostają w zamierzeniu ograniczone do takich przedmiotów. Podstawowe cechy przedmiotowego wynalazku mogą być wykorzystywane w związku z biletami, czekami, zleceniami pieniężnymi, banknotami oraz innego rodzaju przedmiotami, które mogą być deponowane w urządzeniach do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych lub z nich wydawane. Ponadto, opisane podstawowe cechy mogą być wykorzystywane w sytuacjach, gdy operatorzy takich systemów potrzebują przyjmować depozyty pieniężne lub inne przedmioty. Liczne koncepcje alternatywne objęte ideą podstawowych cech tu opisanych będą zrozumiałe dla specjalistów w tej dziedzinie, dzięki powyższemu ujawnieniu.

Tak zatem urządzenie i sposoby opisane w niniejszym dokumencie pozwalają na osiągniecie pożądanych wyników, wyeliminowanie trudności napotykanych podczas korzystania z urządzeń i systemów znanych ze stanu techniki, a także rozwiązanie problemów, a także mogą spełniać jeden lub więcej celów przedstawionych powyżej.

W podanym powyżej opisie pewne określenia stosowano celem osiągnięcia uproszczenia, klarowności i jasności pojęć. Niemniej jednak nie należy na ich podstawie stosować żadnych niepotrzebnych ograniczeń, ponieważ określenia te wykorzystano do celów opisowych i w zamierzeniu mają być one szeroko interpretowane. Co więcej, opisy oraz ilustracje zawarte w niniejszym dokumencie mają charakter przykładowy, natomiast wynalazek nie jest ograniczony do pokazanych i opisanych szczegółów.

W podanych dalej zastrzeżeniach, każda cecha opisana jako środki do wypełniania jakiejś funkcji powinna być rozumiana jako obejmująca dowolne środki, mogące spełniać taką wymienioną funkcję, natomiast nie powinna być ona uznawana za ograniczoną do struktur pokazanych w niniejszym dokumencie czy też jedynie ich ekwiwalentów.

Opisawszy cechy, odkrycia oraz podstawowe założenia przedmiotowego wynalazku, sposób, w jaki powinien on być interpretowany i w jaki ma działać, a także jego zalety i uzyskane korzystne efekty, nowe i użyteczne struktury, urządzenia, elementy, układy, części, połączenia, systemy, oprzyrządowanie, operacje i sposoby oraz zależności zostają podane w dołączonych zastrzeżeniach.

Claims

1. Urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, zawierające obudowę, co najmniej jeden zespół sygnału wejściowego, znajdujący się w połączeniu wsporczym z obudową i dostosowany do odbierania co najmniej jednego sygnału wejściowego przyporządkowanego każdemu użytkownikowi urządzenia, mechanizm wydający gotówkę, znajdujący się w połączeniu wsporczym z obudową, pojemnik do przechowywania pustych kopert, znajdujący się w połączeniu wsporczym z obudową, znamienne tym, że zawiera: obudowę (12) obejmującą górną część szafkową (16) oraz bezpieczną część komorową (14) poniżej górnej części szafkowej (16), przy czym pojemnik zawierający koperty depozytowe (52) jest umiejscowiony w bezpiecznej części komorowej (14); pojemnik zawierający puste koperty depozytowe (132) połączony z obudową (12) i umieszczony w górnej części szafkowej (16); mechanizm depozytowy (120) przenoszący pustą kopertę z pojemnika przechowującego

PL 214 866 B1 puste koperty (132) przez otwór depozytowy (244) na zewnątrz obudowy (12) i koperty depozytowej po przejściu przez otwór depozytowy (244) do kontenera zawierającego koperty depozytowe (52).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera wyświetlacz wizualny (26) połączony z obudową (12).

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera ponadto drzwiczki do części szafkowej (16), zamontowane ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową (12) i dostosowane do kontrolowania dostępu do obszaru wewnętrznego części szafkowej (16), a także zawiera blokadę (18) części szafkowej (16), znajdującą się w połączeniu operacyjnym z drzwiczkami do części szafkowej (16) oraz mogącą zmieniać położenie na zablokowane i nie zablokowane, przy czym w położeniu zablokowania blokady szafki drzwiczki do części szafkowej (16) działają w taki sposób, że uniemożliwiają uzyskiwanie dostępu do obszaru wewnętrznego części szafkowej (16).

4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że zawiera ponadto drzwiczki części komorowej (14) zamontowane ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową (12) oraz dostosowane do kontrolowania dostępu do obszaru wewnętrznego części komorowej (14), a ponadto zawierające blokadę (18) komory (14) znajdującą się w połączeniu operacyjnym z drzwiczkami komory i mogącą zmieniać położenie na zablokowane i nie zablokowane, przy czym w położeniu zablokowania blokady (18) komory (14) drzwiczki komory działają w taki sposób, że uniemożliwiają uzyskiwanie dostępu do obszaru wewnętrznego części komorowej (14).

5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że zawiera ponadto ściankę działową (130) przebiegającą w obudowie (12), przy czym ta ścianka działowa (130) oddziela obszar wewnętrzny części komorowej (14) oraz obszar wewnętrzny części szafkowej (16), przy czym ta ścianka działowa (130) zawiera otwór dla kopert depozytowych (68), natomiast mechanizm depozytowy (120) działa w taki sposób, że przesuwa koperty (68) do otworu na koperty depozytowe.

6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że mechanizm depozytowy (120) jest zamontowany w połączeniu wsporczym ze ścianką działową (130), przy czym w położeniu otwarcia drzwiczek do części szafkowej (14) mechanizm depozytowy (120) może być przemieszczany w połączeniu wsporczym ze ścianką działową (130) od położenia roboczego do położenia konserwacyjnego, przy czym mechanizm depozytowy (120) wychodzi na zewnątrz obudowy (12).

7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że pojemnik do przechowywania pustych kopert (132) jest zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym ze ścianką działową (130).

8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że pojemnik do przechowywania pustych kopert (132) jest zamontowany w połączeniu wsporczym z mechanizmem depozytowym (130), przy czym w położeniu konserwacyjnym mechanizmu depozytowego (120) pojemnik do przechowywania pustych kopert (132) wychodzi na zewnątrz obudowy (12).

9. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132) jest zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową (12).

10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132) może się przemieszczać pomiędzy położeniem przyjmowania depozytu, w którym ten pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132) może odbierać w swoim wnętrzu koperty depozytowe 68 poprzez otwór dla kopert depozytowych (68), a położeniem odsuniętym, kiedy to ten pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132) jest odsunięty od otworu dla kopert depozytowych, celem nie odbierania kopert depozytowych (68) poprzez ten otwór dla kopert depozytowych (68).

11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że zawiera ponadto mechanizm blokujący znajdujący się w połączeniu operacyjnym z pojemnikiem do przechowywania kopert depozytowych (132) oraz mechanizmem depozytowym (120), przy czym mechanizm depozytowy (120) nie może przemieszczać się do położenia konserwacyjnego, gdy pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132) znajduje się w położeniu przyjmowania depozytu.

12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że mechanizm depozytowy (120) jest zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową (12) poprzez co najmniej jedną prowadnicę (460), przy czym w położeniu przyjmowania depozytu do pojemnika do przechowywania kopert depozytowych (132) mechanizm depozytowy (120) nie może się przemieszczać w połączeniu wsporczym z co najmniej jedną prowadnicą (460) do położenia konserwacyjnego.

13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że pojemnik na koperty depozytowe (132) nie może się przemieszczać do położenia odsuniętego, o ile blokada komory nie zostanie przemies zczona do położenia odblokowania.

PL 214 866 B1

14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132) może być operacyjnie sprzęgany z drzwiczkami komory (14) oraz nie może przemieszczać się do położenia odsuniętego, o ile drzwiczki komory (14) nie zostaną przemieszczone, celem uzyskania dostępu do obszaru wewnętrznego części komorowej (14).

15. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132) jest zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym z obudową (12), przy czym ten pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132) może być wyjmowany z części komorowej (14), gdy blokada (18) komory (14) została umieszczona w położeniu odblokowania.

16. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że mechanizm blokujący zawiera człon sprzęgający ruchomo, który sprzęga operacyjnie pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132) w położeniu przyjmowania depozytu oraz rozprzęga ten pojemnik do przechowywania kopert depozytowych (132), gdy pojemnik zostanie przemieszczony do położenia odsuniętego.

17. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że zawiera ponadto ruchomą bramkę (46), przy czym ta bramka (46) może się przemieszczać i selektywnie blokować otwór przyjmowania depozytów.

18. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że zawiera ponadto co najmniej jeden sterownik (56) znajdujący się w obudowie (12) oraz co najmniej jeden napęd znajdujący się w połączeniu operacyjnym z tym co najmniej jednym sterownikiem (56), przy czym ten co najmniej jeden sterownik (56) działa selektywnie w taki sposób, że porusza bramkę (46).

19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że co najmniej jeden sterownik (56) znajduje się w połączeniu operacyjnym z zespołem wydającym gotówkę (30), przy czym zespół wydający gotówkę (30) działa w taki sposób, że wydaje gotówkę w odpowiedzi na działanie co najmniej jednego sterownika (56).

20. Urządzenie według zastrz. 19, znamienne tym, że mechanizm depozytowy (120) zawiera ponadto głowicę drukującą (126), przy czym mechanizm depozytowy (120) znajduje się w połączeniu operacyjnym z co najmniej jednym sterownikiem (56), a ten co najmniej jeden sterownik (56) działa w taki sposób, że powoduje drukowanie znamion przez głowicę drukującą (126) na kopertach depozytowych (68) przemieszczanych przez mechanizm depozytowy (120) pomiędzy otworem depozytowym w obudowie (12) a otworem na koperty depozytowe (68) w ściance działowej (130).

21. Urządzenie według zastrz. 20, znamienne tym, że zawiera ponadto ruchomą wycieraczkę (384), przy czym ta wycieraczka (384) jest dostosowana do sprzęgania głowicy drukującej (126), przy czym ta wycieraczka (384) jest połączona operacyjnie z bramką (46), przy czym ta wycieraczka (384) przemieszcza się wraz z przemieszczaniem się bramki (46).

22. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że zawiera co najmniej jedną rolkę sprzęgniętą z co najmniej jedną krzywką, przy czym bramka (46) i wycieraczka (384) są połączone wzajemnie operacyjnie poprzez tę co najmniej jedną rolkę i krzywkę.

23. Urządzenie według zastrz. 20, znamienne tym, że mechanizm depozytowy (120) zawiera zespół chwytający puste koperty (68), dostosowany do przemieszczania pustych kopert (68) zasadniczo po jednej na raz z pojemnika do przechowywania pustych kopert (132), w odpowiedzi na działanie sterownika (56).

24. Urządzenie według zastrz. 23, znamienne tym, że zespół chwytający jest wzajemnie połączony operacyjnie z bramką (46), przy czym gdy ta bramka (46) się przemieszcza zespół chwytający, działa w taki sposób, że sprzęga kopertę, celem umożliwienia wymuszania przemieszczania się tej koperty z pojemnika do przechowywania pustych kopert (132).

25. Urządzenie według zastrz. 24, znamienne tym, że pojemnik do przechowywania pustych kopert (132) jest dostosowany do przechowywania pliku pustych kopert w połączeniu wsporczym z dnem wsporczym (136), przy czym gdy bramka (46) przemieszcza się, to dno wsporcze (136) również przemieszcza się względem obudowy (12).

26. Urządzenie według zastrz. 24, znamienne tym, że zawiera ponadto co najmniej jedną krzywkę, przy czym bramka (46) i zespół chwytający są sprzęgnięte operacyjnie poprzez tę co najmniej jedną krzywkę.

27. Urządzenie według zastrz. 24, znamienne tym, że zawiera ponadto ruchomą wycieraczkę (384), przy czym ta wycieraczka (384) jest dostosowana do sprzęgania głowicy drukującej (126), przy czym ta wycieraczka (384) jest wzajemnie połączona operacyjnie z bramką (46) i zespołem chwytającym, przy czym ta wycieraczka (384) przemieszcza się wraz z przemieszczaniem się bramki (46).