PL212667B1 - Gotowa folia do owijania produktów spozywczych i sposób jej wytwarzania - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest gotowa folia do owijania produktów spożywczych i sposób jej wytwarzania. Przedmiot wynalazku składa się z folii lub arkusza w postaci taśmy, określanej poniżej mianem folii, wykonanej z jadalnego lub niejadalnego materiału, przeznaczonej do owijania produktów spożywczych, która została zakrzywiona wokół osi wzdłużnej tak, aby tworzyła cylinder, którego boczne krawędzie nakładają się na siebie. Cylinder jest zmarszczony w harmonijkę tworząc zgięcia prostopadłe do osi cylindra tak, aby na jego długości zawrzeć jak największą długość wspomnianej folii. Cylinder utworzony przez zawiniętą na siebie i zmarszczoną folię może mieć wewnętrzną podporę z tuby wykonanej ze sztywnego materia ł u. Ś rednica wspomnianej tuby mo ż e być mniejsza niż ś rednica wspomnianego cylindra tworzonego przez folię tak, aby ten ostatni mógł być ściśnięty i zmarszczony na tubie bez utraty nałożenia na siebie jej bocznych krawędzi.

Opisany powyżej zestaw może być zewnętrznie pokryty elastyczną, półelastyczną lub nieelastyczną, rurową siatką w rozmiarze identycznym z długością folii, umieszczoną współosiowo do folii i tuby i ściśniętą w tym samym stopniu co folia tak, aby zajmowała taką samą długość. Początek ściśniętej, rurowej siatki może być nieco przesunięty w stosunku do początku folii tak, aby kilka centymetrów tej ostatniej pozostawało nie przykrytych. Pomiędzy ściśniętą folią, a ściśniętą, rurową siatką można umieścić cylindryczny arkusz rozdzielający, wykonany z dowolnego materiału, na przykład folii plastikowej. Arkusz rozdzielający jest przymocowany do tuby wspierającej w końcu przeciwnym do wspomnianego początku założonej na siebie i ściśniętej folii, nie pokrytym ściśniętą, rurową siatką.

Powyższy system w sposób ciągły lub nie ciągły lub za pomocą równoczesnego naciągania folii i siatki może zapewniać podwójne opakowanie, tworzone przez nakładającą się na folię siatkę, która po zamknięciu z jednej strony może być wypełniona za pomocą nadziewarki, umieszczonej wewnątrz tuby podtrzymującej zestawu. Obszar folii nie pokrytej ściśniętą siatką zapewnia, że ściśnięta folia nie odegnie się ze względu na wywieraną na nią siłę ściskającą. Kiedy folia i siatka są rozciągane żeby utworzyć opakowanie, końce folii i siatki są tak samo wysunięte do tyłu tak, że zawsze istnieje obszar niepokrytej naciągniętej folii. Arkusz rozdzielający umożliwia równomierne rozciągnięcie folii i zapewnia, że niepokryta siatką część folii nie jest odsuwana przez folię podczas odginania.

Opisany produkt może być wykorzystywany do ręcznego i automatycznego pakowania produktów spożywczych, które mogą być następnie poddawane dowolnym procesom smażenia, dojrzewania, obróbki, gotowania, sterylizowania i tym podobnym, w których wymagany jest zestaw opakowania i siatki zewnętrznej.

Przedmiot wynalazku jest wykorzystywany w pakowaniu produktów spożywczych, głównie w przemyśle mię snym. Wiele różnorodnych produktów jest pakowanych w folie do przetwarzania, transportu lub dla konserwacji. Zastosowanie folii jest często łączone z zastosowaniem rurowej siatki, szczególnie w tych zastosowaniach gdzie wygląd zewnętrzny produktu ma duże znaczenie.

Wiązanie kawałków mięsa sznurkiem przed gotowaniem jest tradycyjnym zabiegiem stosowanym zarówno w gospodarstwach domowych, jak i w przemyśle mięsnym i jest znane od starożytności. Takie działanie umożliwia z jednej strony utrzymanie mięsa w wymaganym kształcie lub konfiguracji podczas gotowania lub przemysłowej obróbki termicznej. Ponadto takie działanie umożliwia również nadziewanie wspomnianych kawałków mięsa innymi produktami spożywczymi oraz, poprzez utrzymywanie ściśniętych kawałków ze sobą podczas gotowania właściwe związanie produktu. Opisany sposób sznurkowy dał podstawy do powstania innych systemów wiązania produktów mięsnych. Najczęściej spotkanym, w dzisiejszych czasach, systemem jest zastosowanie rurowej siatki, elastycznej lub nieelastycznej, która może być założona szybciej, niż sznurek i inne proste rozwiązania. Kiedy, jak w przypadku przemysł u mi ę snego, stosuje się mię sa z solanką , poddawane procesom masarskim, olbrzymia zdolność do związania takich mięs sprawia, że siatki przyklejają się do mięsa, a nawet zostają nim pokryte podczas obróbki cieplnej tak, że ich zdjęcie jest bardzo trudne. W każdym wypadku, po zdjęciu siatki, mięso ulega uszkodzeniu i jego wygląd staje się gorszy. Dla rozwiązania tego problemu zastosowano folie kolagenowe, umieszczone między mięsem, a siatką tak, aby zapobiegać przed przywarciem siatki do mięsa i umożliwić jej proste zdjęcie, co skutkuje tym, ze produkty mają właściwy wygląd. Zastosowanie folii kolagenowych ma również inne zalety, jak na przykład gładka powierzchnia, przepuszczalność dymu, zatrzymanie płynów podczas gotowania, co skutkuje otrzymaniem bardziej soczystego produktu, a w dodatku folia jest całkowicie jadalna. Procedura wytwarzania wspomnianych folii kolagenowych, jak i jej późniejsze ulepszenia i zmiany opisują patenty nr DE 642,922 oraz US 5,885,634.

PL 212 667 B1

Zestaw folii i siatki tworzy opakowanie, w którym główną funkcją folii jest zawarcie części płynnych, zapobieganie nadmiernemu wyparowaniu podczas obróbki cieplnej, umożliwienie wędzenia, polepszenie błyszczenia, koloru i wyglądu powierzchni produktu oraz umożliwienie zdjęcia siatki z folii, jeżeli jest ona niejadalna. Musi ona również być wystarczająco miękka tak, aby umożliwić nadanie produktowi jego charakterystycznego wyglądu.

Rurowe siatki i folie są powszechnie stosowane w przemyśle spożywczym, zarówno ręcznym, jak i zmechanizowanym. Folie dostarczane są w ciętych arkuszach lub rolkach o różnej długości od 5 do 250 metrów. Siatka jest dostarczana w rolkach o długości co najmniej 50 metrów. Ręczny sposób nakładania zawiera owinięcie produktu spożywczego folią i pokrycie siatką poprzez przejście przez pusty metalowy cylinder lub tubę, służącą jako podpora dla danej ilości rurowej siatki, ściśniętej na niej współosiowo, otrzymanie produktu po drugiej stronie cylindra, w pełni pokrytego siatką. Taki produkt opisuje Patent Stanów Zjednoczonych 4,621,482. Jeszcze prostszą procedurę opisuje Patent Stanów Zjednoczonych 4,719,116.

Procedura mechaniczna jest wykonywana przez tak zwane „aplikatory, które owijają produkt folią i siatką, równocześnie. Typowy aplikator zawiera rolkę ze zwojem folii, urządzenie formuje tubę z folii oraz tubę przebiegaj ą c ą wewną trz tuby z folii, a przez którą przechodzi produkt spoż ywczy. Tuba jest umieszczona współosiowo do poprzedniego zestawu, wraz z pewną ilością ściśniętej siatki. Koniec tuby uformowany z folii oraz koniec ściśniętej siatki są wysunięte od przodu otwartego końca rury nadziewającej i zamknięte zaciskiem, węzłem lub innym odpowiednim elementem, a system jest gotowy do nadziewania, czy to mechanicznie poprzez wtłaczanie, czy też poprzez napędzany ręcznie lub pneumatycznie tłok. Kiedy produkt jest wypychany z tuby, równocześnie pociąga folię i siatkę, zarazem opakowując się w nie obie. Taka procedura i urządzenie jest opisana Patentami Stanów Zjednoczonych nr 4,910,034 oraz 4,958,477. Urządzenia do ściskania siatki są również opisane Patentami Stanów Zjednoczonych 5,273,481 oraz 4,924,552. Taka operacja jest zakańczana zamknięciem opakowania podwójnym zaciskiem, węzłem i tym podobnymi oraz odcięciem części mięsa, opuszczającej maszynę i gotowej do powtórnej operacji. Istnieją urządzenia zawierające podwójny zacisk i wykonujące tę pracę automatycznie.

W każdym wypadku kolejność działań wygląda następująco: transportowanie i zainstalowanie aplikatora na linii pakowania. Poza aplikatorami zintegrowanymi z liniami pakowania, specjalnymi do tego typu operacji, operacja musi przebiegać od nowa w każdym cyklu pracy. Jest to częścią ustawienia procesu rozruchu wyposażenia i podczas czasu wymaganego do wykonania linia pozostaje bezproduktywna. Ładowanie rolki folii do aplikatora. Trzeba to wykonać za każdym razem, kiedy skończy się rolka. Długość filmu w każdej rolce określa częstotliwość przerw. Ta operacja jest czasochłonna, ale musi być wykonana uważnie dla uzyskania właściwie zachodzącej na siebie folii. Jest to zazwyczaj skomplikowane, kiedy zakładka znajduje się na spodzie. Wykonywane jest to w taki sposób, aby stracona folia na zakładkę u wylotu rury nadziewającej, za każdym razem po zakończeniu elementu, miała tendencję do opadania pod wpływem grawitacji.

Zakładanie siatki na tubę. Trzeba wykonać tą czynność, za każdym zakończeniem rurowej siatki, co zdarza się dosyć często, ponieważ jednorazowy wkład może być dosyć mały, w zakresie od 8 do 18 metrów, w zależności od średnicy i długości tuby oraz właściwości siatki. Ta operacja może być wykonywana ręcznie, lecz najczęściej stosuje się urządzenia zwane ładowarkami, które upraszczają to działanie. Taki ładowarki są opisane, jak wspomniano powyżej, patentami US 5,273,481 oraz 4,924,552.

Zaciskanie lub związywanie pierwszego końca folii i siatki. Ta operacja jest związana ze zmianą rolki siatki lub folii i rozpoczyna każdą z serii nadziewania.

Czyszczenie aplikatora. Musi ono przebiegać, co najmniej w ostatniej serii, za każdym razem urządzenie ulega zabrudzeniu i musi być wyczyszczone, również z powodów przepisów sanitarnych.

Należy zaznaczyć, że każdy typ aplikatora jest dobry dla wąskiej grupy grubości ostatecznego produktu tak, że jest niezbędne wymienienie aplikatora i innych elementów, kiedy produkt zmienia się, w zależnoś ci od zapotrzebowania, co wymaga elastycznoś ci produkcyjnej, coraz częściej spotykanej w obecnych procesach produkcji.

Poza tymi niezbędnymi operacjami jest często niezbędne zatrzymanie procesu, ze względu na ilość problemów, wynikających z faktu, że w stanie techniki nie rozwiązano jeszcze, w stopniu zadowalającym, poniższych problemów:

Pękania folii, ze względu na nadmierne ocieranie o części aplikatora lub ze względu na zbyt ścisłe owinięcie. Problem ten występuje, kiedy siła wymagana do naciągnięcia jest większa, niż wy4

PL 212 667 B1 trzymałość folii i kiedy folia jest wilgotna, brudna lub sucha, jak również kiedy stykające się z folią elementy są wilgotne lub brudne. Niektóre folie przyklejają się, kiedy są wilgotne, do powierzchni styku aplikatorów, dzięki napięciu powierzchniowemu. W innych wypadkach tracą wytrzymałość w kontakcie z wodą lub przy nadmiernym osuszeniu. Niekiedy niska wilgotność moż e zwię kszać tarcie. Warunki wilgotności folii w znaczący sposób wpływają na jej zachowanie podczas zakładania. Wraz z faktem, że większość folii jest wrażliwa na zmiany wilgotności, a zarazem trudno jest utrzymać stabilne warunki w pomieszczeniach pakowania, co oznacza, że proces pakowania w folię jest złożony, niepewny i usterkogenny.

Kiedy opisane wyżej problemy osiągną pewną intensywność, prowadzą do zerwania folii i odpowiednich przestojów, powodujących straty kosztów straconego czasu, materiału na opakowanie oraz materiału do nadziewania. W przypadkach, gdzie zmiany w sile tarcia folii, czy siatki nie są wystarczająco duże by doprowadzić do ich zerwania, pojawiają się również inne problemy wynikające z powyższych zmian. Na przykład, kiedy wymagana siła tarcia jest wyższa niż normalnie, produkty są nadziewane pod dużym ciśnieniem i uzyskują niepożądany, sferyczny kształt, zwiększając swoją maksymalną średnicę i tracąc zakładkę. Jeżeli siła tarcia jest mniejsza, produkowane są luźne elementy o kształcie cylindrycznym i zbyt dużej długości, co musi być naprawiane ręcznie.

Podobne problemy są spowodowane zakładaniem siatki przez pneumatyczne ładowarki, w których często części siatki nowo założonej są zgniatane pod częściami siatki poprzednio założonej. Kiedy nowa jest zakładana, na końcu jest używana jako pierwsza, zgniecione fragmenty są uwalniane z dużą trudnością , powodują c powstawanie kształtów sferycznych i ś ciś niętych lub tez luźnych kształtów cylindrycznych.

Kolejny ważny problem to utrata zakładki. Mechaniczne problemy wynikające z tego procesu oznaczają stratę założonej krawędzi. Kiedy tak się stanie produkt nie będzie właściwie pokryty folią, co ma liczne konsekwencje, głównie estetyczne oraz związane z przyleganiem siatki, która nie może być później zdjęta bez oddzierania, co powoduje niższą jakość wyrobu.

Inny problem tego systemu wynika z niskiego ciśnienia podczas nadziewania produktów, co powoduje niewłaściwe odpowietrzenie produktu. W takich warunkach niezbędne jest perforowanie folii podczas procesu gotowania tak, aby zapobiec przed zmienieniem wyglądu produktu, przez bąbelki powietrza, nadające niedobre wrażenie o produkcie. Niektóre folie, szczególnie te bardziej wytrzymałe, mogą być perforowane przed użyciem, ale inne nie i mogą być perforowane po pakowaniu, co wymaga dodatkowej czynności.

Wszystkie powyższe operacje wymagają, nie licząc ich trudności i łatwości, z jaką następuje zerwanie folii oraz inne przerwy, sprawiają, że pakowanie produktów w folię i siatkę jest powolne i skomplikowane.

Wszystkie wady są w satysfakcjonującym stopniu rozwiązane przez przedmiot wynalazku.

Gotowa folia do owijania produktów spożywczych, z jadalnego lub niejadalnego materiału, według wynalazku wyróżnia się tym, że jest zawinięta na siebie wzdłuż osi wzdłużnej tworząc cylinder, którego krawędzie pokrywają się, zmarszczone poprzecznie i formując wzdłużne fałdy.

W korzystnym rozwią zaniu materiał , z którego wykonana jest folia, jest jadalnym kolagenem pochodzenia wołowego lub wieprzowego.

W innym, korzystnym rozwiązaniu materiał, z którego wykonana jest folia, jest niejadalnym kolagenem.

W jeszcze innym, korzystnym rozwiązaniu materiał, z którego wykonana jest folia jest regenerowaną celulozą, korzystnie wzmocnioną lub włóknistą odzyskaną celulozą.

Materiał, z którego wykonana jest folia, jest tworzywem sztucznym.

W korzystnym rozwiązaniu materiał , z którego wykonana jest folia, jest polisacharydem.

W innym, korzystnym rozwiązaniu materiał, z którego wykonana jest folia jest papierem konopnym, bądź dowolnego typu papierem.

W jeszcze innym, korzystnym rozwiązaniu materiał, z którego wykonana jest folia jest dowolną kombinacją materiałów wymienionych powyżej.

Do materiału, z którego wykonana jest folia korzystnie jest dodany pigment barwiący lub mieszanina pigmentów, w sposób ciągły lub nieciągły, tworzący rysunki, paski, litery, numery lub inne wzory.

W korzystnym rozwią zaniu do materiał u, z którego wykonana jest folia, jest dodana substancja aromatyzująca.

Do materiału, z którego wykonana jest folia, jest korzystnie dodana substancja uplastyczniająca.

PL 212 667 B1

W korzystnym rozwiązaniu folia jest perforowana, dla umoż liwienia napowietrzania.

Gotowa folia jest korzystnie pokryta cylindrem lub arkuszem zabezpieczającym o kształcie cylindrycznym lub zwiniętym w kształt cylindryczny, wykonanym z dowolnego materiału.

W korzystnym rozwiązaniu gotowa folia jest pokryta elastyczną, pół-elastyczną lub nieelastyczną rurową siatką.

Korzystnie, siatka ma w przybliżeniu tą samą długość, co zmarszczona folia, jest umieszczona współosiowo z folią i zmarszczona w tym samym stopniu co folia, zajmując taką samą długość.

Arkusz zabezpieczający jest korzystnie pokryty rurową siatką, oddzielając siatkę od folii.

Rurowa siatka jest, korzystnie, umieszczona dalej z tyłu niż folia.

W korzystnym rozwią zaniu gotowa folia zawiera tubę wspierając ą ze sztywnego materiał u.

Tuba wspierająca korzystnie zawiera mocowania do rury nadziewającej.

W korzystnym rozwiązaniu jeden z końców gotowej folii jest powiązany z zaciskiem, zszywką lub innym elementem łączącym.

Sposób wytwarzania gotowej folii do owijania produktów spożywczych, według wynalazku wyróżnia się tym, że w kolejnych etapach formuje się tubę z folii, z zachodzącymi na siebie, w pewnym stopniu, krawędziami, umieszcza się wewnętrzną tubę wspierającą, wykonaną ze sztywnego materiału, marszczy się poprzecznie cylinder z folii i rozdziela wzdłużne fałdy, umieszcza się arkusz zabezpieczający folię, marszczy się siatkę koncentrycznie z folią. Do jednego z końców korzystnie dołącza się zacisk, węzeł, zszywkę lub inny element łączący.

Folia według wynalazku, wykonana z jadalnego lub niejadalnego materiału, przeznaczona do opakowywania produktów spożywczych, jest zawinięta z zakładką wzdłuż osi wzdłużnej tworząc cylinder, którego krawędzie boczne nakładają się na siebie, i jest ściskana. Folia jest pokryta elastyczną, pół-elastyczną lub nieelastyczną, rurową siatką. Zestaw taki zapewnia odporność na nadziewanie, które jest słabsze i bardziej jednorodne, niż zazwyczaj, a proces nadziewania jest lepiej kontrolowany, zapobiegając przed wyprodukowaniem elementów nieregularnych, które muszą być powtórnie przepuszczone przez proces i powodują stratę materiału i pracy. Uzyskuje się to poprzez zastosowanie folii o kontrolowanej wilgotności, która nie jest poddawana działaniu naprężeń, pochodzących z urządzenia nadziewającego, w którym proces ściskania folii umożliwia kontrolę nad odpornością na rozwijanie. Wracając do rozluźnienia, czy rozwinięcia siatki, które zachodzi podczas wypełniania, równocześnie z folią, co przebiega gładko tak, aby ściśnięta siatka nie zgniatała wypuszczanej siatki, bowiem ze względu na sposób wykonania systemu, ściskanie siatki jest zawsze przeciwne do rozwijania siatki tak, że ostatnia część wypuszczanej siatki jest pierwszą do ściskania.

Zaletą jest utrzymanie zakładki krawędzi folii podczas całego procesu nadziewania, stanowiące zabezpieczenie przed produkcją wyrobów o niższej jakości. Uzyskano to poprzez fakt, że wcześniej ściśnięta i założona folia tworzy jedną całość z siatką, która w ten sposób zabezpiecza przed zakładką na końcu, blisko rury nadziewającej, lecz kilka centymetrów wcześniej.

Kolejną zaletą wynalazku jest zabezpieczenie folii, jako najsłabszego elementu w podwójnym opakowaniu, przed zerwaniem podczas nadziewania, czy wypełniania, poprzez siłę tarcia siatki, jak i samej folii podczas rozwijania przed nadziewaniem, kiedy powierzchnia jest narażona na zmiany wilgotności, które mogą osłabić jej strukturę, zanim zostanie ona zabezpieczona tworząc opakowanie i dodatkowo zabezpieczona siatką i arkuszem rozdzielają cym.

System pakowania produktów w folię i siatkę pozwala oszczędzić czas potrzebny do umieszczenia i dostosowania aplikatorów, załadowania folii i tuby z siatką oraz wymiany tuby, mocowania zacisku lub wiązania pierwszego węzła po każdorazowej zmianie, a także czas potrzebny na czyszczenie i wymianę aplikatorów, przy zmianie średnicy produktu.

System pakowania nie wymaga ciągłego użycia aplikatorów, które są bardzo kosztowne i mają skomplikowane działanie, umożliwiając przeprowadzenie procesu nadziewania w zwykłej nadziewarce, która może być połączona z urządzeniem zaciskającym, umożliwiającym przeprowadzenie nadziewania automatycznie i z dużą szybkością lub też ręcznie przy uproszczonej procedurze.

Przedmiot wynalazku, w korzystnym przykładzie wykonania, został bliżej objaśniony na załączonym rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia schematyczny widok w perspektywie folii 3 do owijania produktów spożywczych, stanowiącej przedmiot wynalazku, odpowiednio połączonej z tubą wspierającą 1, na której wspomniana folia jest założona i ściśnięta, fig. 2 - widok w perspektywie, podobny do poprzedniego, tego samego zestawu po dołączeniu arkusza rozdzielającego 5, fig. 3 - inny widok w perspektywie, podobny do poprzednich, po dołączeniu zewnętrznej siatki 6, fig. 4 - schematyczny widok boczny i w przekroju tego samego zestawu, fig. 5 i 6 - schematyczny widok urządzenia do ści6

PL 212 667 B1 skania, odpowiednio, folii i siatki, fig. 7, 8 i 9 - wykresy wytrzymałości na nadziewanie, różnych ściśniętych zestawów folii i siatki, wraz z pokazaniem wytrzymałości dla konwencjonalnych produktów. Wytrzymałości pokazano w zależności od długości ściśniętej folii i siatki.

Na załączonym rysunku, pokazanym jedynie dla zilustrowania przedmiotu wynalazku, którego zakres obejmuje inne układy, czy ukształtowania zarówno tuby, jak i siatki, a także arkusza rozdzielającego i/lub cylindrów podpierających, widać, że przedmiot wynalazku, w swojej najbardziej rozwiniętej wersji, zawiera tubę wspierającą 1, wykonaną ze sztywnego materiału, z elementami do mocowania 2 do rury nadziewającej, na którą zakładana jest folia 3, odpowiednio ściśnięta podczas zakładania na siebie swoich krawędzi 4, co ukazuje fig. 4, a zestaw ten jest pokrywany arkuszem rozdzielającym 5, a na koniec rurową siatką 6, również odpowiednio ściśniętą, która wraz z folią 3 wystaje poza tubę wspierającą 1 i jest zaciśnięta za pomocą zacisku, węzła lub zszywki 7.

Tuba wspierająca 1 jest sztywną tubą wykonaną z dowolnego materiału, korzystne jest, aby był to materiał odpowiedni do kontaktu z produktami spożywczymi. Jej długość, średnica wewnętrzna oraz grubość ścianki mogą się zmieniać, w zależności od szerokości folii, właściwości siatki, długości rury nadziewającej w urządzeniu do nadziewania, całkowitej długości ściśniętej folii i siatki i tym podobnych. Rura nadziewająca, na której zakładany jest system, tak wyznacza minimalną średnicę wewnętrzną tuby wspierającej, aby ten pierwszy mieścił się do wewnątrz tej ostatniej. To samo tyczy się jego długości, ponieważ rura nadziewająca musi być zawsze dłuższa od sztywnej tuby wspierającej 1 folię. Grubość ścianki tuby zależy głównie od jej pożądanej wytrzymałości i powinna być wystarczająca, aby wytrzymać, bez deformacji, nacisk przenoszony przez siatkę, w szczególności, jeżeli siatka jest elastyczna. Tuba wspierająca 1 może mieć dowolne mocowanie 2 do rury nadziewającej.

Folia 3 może być wykonana z jadalnego lub niejadalnego materiału, korzystne jest, aby była odpowiednia do kontaktu z produktami spożywczymi, i jest zawinięta na siebie wzdłuż osi wzdłużnej, przecinającej oś tuby wspierającej 1, opisanej w poprzednim akapicie, tworząc cylinder, w którym boczne krawędzie folii zachodzą na siebie. Jest ona ściśnięta w harmonijkę tak, aby tworzyła zgięcia, wyłącznie prostopadłe do swojej osi wzdłużnej lub również równolegle do wspomnianej osi, w celu uzyskania jak największej długości folii w jak najmniejszej przestrzeni.

Zachodzenie na siebie zapewnia, że folia zamknie produkt w sposób właściwy. Umożliwia ponadto dostosowanie folii do różnej średnicy produktów, wzdłuż osi podłużnej, kiedy kształt produktu jest nadawany przez siatkę, która jeżeli jest elastyczna, co jest najczęściej spotykanym rozwiązaniem, nadaje produktowi jego ostateczny kształt.

W celu usunięcia powietrza, uwięzionego podczas nadziewania produktu, podczas obróbki cieplnej, folia 3 powinna być wcześniej perforowana. Rozmiar i rozmieszczenie otworów może być różne, zapewniające jednocześnie usunięcie całego powietrza oraz zatrzymanie płynów, a także odpowiednią wytrzymałość folii.

Arkusz rozdzielający 5 ściśniętą folię 3 i siatkę 6, który jest umieszczany później, jeżeli w ogóle jest zastosowany, może być wykonany z dowolnego materiału, korzystnie jeżeli jest to materiał odpowiedni do kontaktu z produktami spożywczymi. Jego rolą jest oddzielenie ściśniętej folii od ściśniętej siatki tak, aby kiedy są one równocześnie nakładane chronić folię przed tarciem i naprężeniem siatki, umożliwiając równomierne naprężenie i uniknięcie uszkodzenia folii przez siatkę. Arkusz może być arkuszem zaklejonym na zakładkę. Arkusz jest przymocowany do tylnej części tuby 1 tak, aby siatka nie zsunęła arkusza, podczas rozciągania siatki. Może on być przymocowany do tuby poprzez klejenie lub inne znane sposoby.

Na koniec siatka 6 ma kształt tuby ze ściankami z nici, włókien lub sznurka z materiałów pochodzenia roślinnego, na przykład bawełny i/lub lateksu, materiałów syntetycznych lub też ich mieszaniny, odpowiednio zwiniętych tak, aby tworzyły tkaninę. Najczęściej spotykane siatki są złożone z elastycznych nici pokrytych włóknami bawełnianymi lub syntetycznymi, ułożonymi spiralnie wzdłuż całej długości tuby, z sąsiadującymi włóknami przymocowanymi do siebie za pomocą węzłów tkanych w jednakowych odstępach tak, aby utworzyć kratkę, w której poprzeczne włókna są elastyczne, a wzdłużne nie. Istnieją również pół-elastyczne siatki, które mają pewien stopień elastyczności, a także siatki nieelastyczne. Nieelastyczne i pół-elastyczne siatki są tak ściskane, aby elastyczne zwoje spirali, tworzące poprzeczne pierścienie siatki, były rozmieszczone w kilku koncentrycznych warstwach, utrzymywanych przez swoją elastyczność tak, aby zwój mógł się otworzyć, jeżeli nie znajduje się pod innym, który będzie rozciągnięty później.

Zestaw uformowany przez ściśnięta siatkę, zawierający długość siatki, odpowiadającą długości ściśniętej folii, jest umieszczany kilka centymetrów za zestawem ściśniętej folii. Powodem tego jest fakt, że

PL 212 667 B1 przednia część folii nigdy nie jest naciskana przez siatkę i pozostaje wolna umożliwiając rozciąganie podczas nadziewania. Kiedy zestaw jest rozciągnięty, oba końce, jeden ze ściśniętą tubą, a drugi ze ściśniętą siatką, są wyciągane równolegle i przez cały czas utrzymywane w bezpiecznej odległości.

Zestaw może być wyposażony w zacisk, węzeł lub zszywkę 7 na otwartym końcu, jako zamknięcie tak, aby nie trzeba było wykonywać zamknięcia na początku nadziewania.

W celu wytworzenia opisanego produktu, a w szczególności ściśnięcia folii 3 wykorzystuje się urządzenie, takie jak to pokazane na fig. 5 tak, aby zwój 8 umieszczony w systemie zwijającym 9 urządzenia, podawał folię 10, z której jest otrzymywana następnie ściśnięta i założona na siebie folia 3. Początkowo odwijana jest pewna długość folii 10, przechodząca przez rolkę napinającą 11 oraz urządzenie tworzące tubę 12 tak, aby otrzymać cylinder z folii z zachodzącymi na siebie krawędziami 13, wokół wrzeciona 14.

Następnie wspomniana tuba z folii z zachodzącymi na siebie krawędziami przechodzi przez urządzenie łączące zakładki 15, które utrzymuje zachodzący na siebie cylinder z folii i przepycha go przez stopień wykonany na wrzecionie 14, powodując gwałtowną zmianę średnicy 16, ku przodowi, co wytwarza równomierne zmarszczenia wokół całego obwodu folii, zaraz za, pomiędzy ściskająco-przenoszącymi kółkami 17.

Potem umieszcza się sztywną tubę 1 na wsporniku 18 systemu ściskania oscylacyjnego 19 tak, aby była ona otoczona cylindrem folii, z zachodzącymi na siebie krawędziami.

Wówczas cylinder folii z zachodzącymi na siebie krawędziami jest mocowany na wsporniku 18 systemu ściskania oscylacyjnego 19 tak, aby zapobiegać rozciągnięciu folii i utraceniu cylindrycznego kształtu.

Następnie koła prowadzące 17 wraz z systemem ściskania oscylacyjnego 19 oraz systemem wyciągającym 20 są tak uruchamiane, aby dostarczały cylinder z folii do sztywnej tuby 1, zaczynając od folii w zwoju 8, kształtowanej w cylinder i ściskanej na sztywnej tubie 1 za pomocą oscylacji „do i od systemu ściskającego, aż do otrzymania ściśniętej i zachodzącej na siebie folii na sztywnej tubie, ze stopniem przylegania i ścisłości, określanym przez prędkość systemu wyciągającego.

Po owinięciu ściśniętej folii 3 wokół tuby 1 z arkuszem oddzielającym 5, montowana jest siatka i ściskana w urządzeniu tak, jak ukazuje to fig. 6.

W tym urządzeniu zwój siatki 21 jest umieszczony w systemie zwijającym 22 urządzenia, odwijana jest pewna długość siatki, przechodząca przez rolkę napinającą 23, a następnie tkana w tylnym końcu 24 przez pływające wrzeciono 25, aż nie dostanie się do kółek przenoszących 26 siatkę.

Następnie wsad ze ściśniętej folii, w postaci cylindra z zachodzącymi na siebie krawędziami 3 jest montowany na sztywnej tubie 1, pokryty arkuszem rozdzielającym 5 i umieszczony na wsporniku 27 systemu wyciągania wsadu 28, a ten ostatni jest umieszczany w pustym, pływającym wrzecionie 25, dopóki koniec ściśniętej folii nie będzie wsunięty na kilka centymetrów do wrzeciona.

Następnie koła prowadzące 26 wraz z systemem wyciągającym 28 są tak uruchamiane, aby siatka opadła na wsad, podczas jego wyciągania, pokrywając go ilością siatki, odpowiadającą długości uprzednio ściśniętej folii. Gęstość siatki ściśniętej w ten sposób jest określona przez prędkość kółek przenoszących 26 i systemu wyciągającego 28.

W celu określenia zakresu i charakterystyki przedmiotu wynalazku przedstawiono poniższe przykłady wykonania, nie stanowiące ograniczenia zakresu przedmiotu wynalazku, a jedynie służące jego wyjaśnieniu.

Przeprowadzono kilka różnych testów, włączając w to ściśnięte folie o różnej szerokości i tuby wykonane z różnych materiałów i o różnej średnicy, pokryte arkuszami rozdzielającymi z różnych materiałów. Zastosowane siatki były siatkami elastycznymi o właściwościach odpowiednich do zastosowanej szerokości folii.

P r z y k ł a d 1 metrów folii kolagenowej „COFFI® o szerokości 380 mm zostało ściśniętej na plastikowej tubie wspierającej o średnicy wewnętrznej 50 mm i zewnętrznej 53 mm. Pokryto je arkuszem rozdzielającym, wykonanym z polietylenu o grubości 0,04 mm, na który naciągnięto 30 metrów lateksowo-poliestrowej siatki elastycznej z 16 oddzieleniami na obwodzie i podziałem 5 węzłów między zwojami materiału elastycznego. Folia i siatka zajmowały długość 35 cm, z nie pokrytym siatką frontem folii o długości 5 cm.

Produkt mięsny, wepchnięty do wewnątrz ściśniętej folii pokrytej siatką, składał się z wieprzowiny z 20% zawartością solanki, pociętą na nieregularne części od 5 do 7 cm. Zastosowano nadziewarkę Handtmann VF 200, połączoną z automatycznym urządzeniem zaciskowym Poly Clip 3462. Części o wadze 1000 g zostały wepchnięte w tempie 30 części na minutę.

PL 212 667 B1

Taką samą operację wykonano w 90 mm aplikatorze COFFI® Garos, połączonym z taką samą nadziewarką i z podwójnym ręcznym zaciskaczem, wykorzystując rolkę „COFFI® o szerokości 380 mm i długości 100 m, taki sam typ siatki, po 18 m za każdym razem, ładowarka 30 cm długości działała w tempie 10 części na minutę .

Wykres z fig. 7 ukazuje różnice w oporze na nadziewanie dla obydwu operacji, w funkcji ilości ściśniętego produktu. W obu wypadkach opór wzrastał wraz ze zwiększeniem rozwiniętego produktu, ponieważ powierzchnia tarcia na odpowiednich tubach wspierających ulegała zwiększeniu.

Jednak opór ściśniętej folii jest zawsze mniejszy, powodując mniejsze prawdopodobieństwo pęknięcia i ulepszoną kontrolę działania, w odniesieniu do otrzymywania produktu o jednorodnych wymiarach.

P r z y k ł a d 2 metrów folii kolagenowej „COFFI® o szerokości 380 mm zostało ściśniętej na plastikowej tubie wspierającej o średnicy wewnętrznej 50 mm i zewnętrznej 53 mm. Pokryto je arkuszem rozdzielającym, wykonanym z polietylenu o grubości 0,04 mm, na który naciągnięto 25 metrów lateksowo-poliestrowej siatki elastycznej z 16 oddzieleniami na obwodzie i podziałem 5 węzłów między zwojami materiału elastycznego. Folia i siatka zajmowały długość 30 cm, z nie pokrytym siatką frontem folii o dł ugości 5 cm.

Produkt mięsny, wepchnięty do wewnątrz ściśniętej folii pokrytej siatką, składał się z wieprzowiny z 20% zawartością solanki, pociętą na nieregularne części od 5 do 7 cm. Zastosowano nadziewarkę Vemag robot HP 10 C, połączoną z urządzeniem zaciskowym Poly Clip 8162. Części o wadze 1400 g zostały wepchnięte w tempie 27 części na minutę.

Taką samą operację wykonano w 90 mm aplikatorze COFFI® Garos, połączonym z taką samą nadziewarką i z podwójnym ręcznym zaciskaczem, wykorzystując rolkę „COFFI® o szerokości 380 mm i długości 100 m, taki sam typ siatki, po 18 m za każdym razem, ładowarka 30 cm długoś ci działała w tempie 9 części na minutę .

Wykres z fig. 7 ukazuje różnice w oporze na nadziewanie dla obydwu operacji, w funkcji ilości ściśniętego produktu. W obu wypadkach opór wzrastał wraz ze zwiększeniem rozwiniętego produktu, ponieważ powierzchnia tarcia na odpowiednich tubach wspierających ulegała zwiększeniu.

Jednak opór ściśniętej folii jest zawsze mniejszy, powodując mniejsze prawdopodobieństwo pęknięcia i ulepszoną kontrolę działania, w odniesieniu do otrzymywania produktu o jednorodnych wymiarach.

P r z y k ł a d 3 metry folii kolagenowej „COFFI® o szerokości 470 mm zostało ściśniętej na plastikowej tubie wspierającej o średnicy wewnętrznej 67 mm i zewnętrznej 70 mm. Pokryto je arkuszem rozdzielającym, wykonanym z polietylenu o grubości 0,04 mm, na który naciągnięto 22 metry lateksowo-poliestrowej siatki elastycznej z 22 oddzieleniami na obwodzie i podziałem 5 węzłów między zwojami materiału elastycznego. Folia i siatka zajmowały długość 27 cm, z nie pokrytym siatką frontem folii o dł ugoś ci 5 cm.

Produkt mięsny, wepchnięty do wewnątrz ściśniętej folii pokrytej siatką, składał się z wieprzowiny z 20% zawartością solanki, pociętą na nieregularne części od 5 do 7 cm. Zastosowano nadziewarkę Vemag robot HP 10 C, połączoną z urządzeniem zaciskowym Poly Clip 8162. Części o wadze 2600 g zostały wepchnięte w tempie 25 części na minutę.

Taką samą operację wykonano w 90 mm aplikatorze COFFI® Garos, połączonym z taką samą nadziewarką i z podwójnym ręcznym zaciskaczem, wykorzystując rolkę „COFFI® o szerokości 470 mm i długości 100 m, taki sam typ siatki, po 18 m za każ dym razem, ładowarka 30 cm długości działał w tempie 7 części na minutę .

Wykres z fig. 8 ukazuje różnice w oporze na nadziewanie dla obydwu operacji, w funkcji ilości ściśniętego produktu. W obu wypadkach opór wzrastał wraz ze zwiększeniem rozwiniętego produktu, ponieważ powierzchnia tarcia na odpowiednich tubach wspierających ulegała zwiększeniu.

Jednak opór ściśniętej folii jest zawsze mniejszy, powodując mniejsze prawdopodobieństwo pęknięcia i ulepszoną kontrolę działania, w odniesieniu do otrzymywania produktu o jednorodnych wymiarach.

P r z y k ł a d 4 metrów folii kolagenowej „COFFI® o szerokości 570 mm zostało ściśniętej na plastikowej tubie wspierającej o średnicy wewnętrznej 67 mm i zewnętrznej 70 mm. Pokryto je arkuszem rozdzielającym, wykonanym z polietylenu o grubości 0,04 mm, na który naciągnięto 20 metrów lateksowoPL 212 667 B1

-poliestrowej siatki elastycznej z 26 oddzieleniami na obwodzie i podziałem 3 węzłów między zwojami materiału elastycznego. Folia i siatka zajmowały długość 25 cm, z nie pokrytym siatką frontem folii o dł ugoś ci 5 cm.

Produkt mięsny, wepchnięty do wewnątrz ściśniętej folii pokrytej siatką, składał się z wieprzowiny z 20% zawartością solanki, pociętą na nieregularne części od 5 do 7 cm. Zastosowano nadziewarkę Vemag robot HP 10 C, połączoną z urządzeniem zaciskowym Poly Clip 8162. Części o wadze 4500 g zostały wepchnięte w tempie 18 części na minutę.

Taką samą operację wykonano w 150 mm aplikatorze COFFI® Garos, połączonym z taką samą nadziewarką i z podwójnym ręcznym zaciskaczem, wykorzystując rolkę „COFFI® o szerokości 570 mm i długości 100 m, taki sam typ siatki, po 18 m za każ dym razem, ładowarka 30 cm długości działał w tempie 5 części na minutę .

Wykres z fig. 9 ukazuje różnice w oporze na nadziewanie dla obydwu operacji, w funkcji ilości ściśniętego produktu. W obu wypadkach opór wzrastał wraz ze zwiększeniem rozwiniętego produktu, ponieważ powierzchnia tarcia na odpowiednich tubach wspierających ulegała zwiększeniu.

Jednak opór ściśniętej folii jest zawsze mniejszy, powodując mniejsze prawdopodobieństwo pęknięcia i ulepszoną kontrolę działania, w odniesieniu do otrzymywania produktu o jednorodnych wymiarach.

Claims (24)

1. Gotowa folia do owijania produktów spoż ywczych, z jadalnego lub niejadalnego materiał u, znamienna tym, że jest zawinięta na siebie wzdłuż osi wzdłużnej tworząc cylinder, którego zmarszczone poprzecznie krawędzie pokrywają się, formując wzdłużne fałdy.

2. Gotowa folia wedł ug zastrz. 1, znamienna tym, ż e materiał , z którego jest wykonana folia, jest jadalnym kolagenem pochodzenia wołowego lub wieprzowego.

3. Gotowa folia wedł ug zastrz. 1, znamienna tym, ż e materiał , z którego jest wykonana folia, jest niejadalnym kolagenem.

4. Gotowa folia według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał, z którego jest wykonana folia jest regenerowaną celulozą.

5. Gotowa folia według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał, z którego jest wykonana folia jest wzmocnioną lub włóknistą odzyskaną celulozą.

6. Gotowa folia wedł ug zastrz. 1, znamienna tym, ż e materiał , z którego jest wykonana folia, jest tworzywem sztucznym.

7. Gotowa folia według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał, z którego jest wykonana folia, jest polisacharydem.

8. Gotowa folia według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał, z którego jest wykonana folia jest papierem konopnym.

9. Gotowa folia według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał, z którego jest wykonana folia jest dowolnego typu papierem.

10. Gotowa folia według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał, z którego jest wykonana folia jest dowolną kombinacją materiałów z zastrz. 2 do 9.

11. Gotowa folia według zastrz. 1 do 10, znamienna tym, że do materiału, z którego jest wykonana folia jest dodany pigment barwiący lub mieszanina pigmentów, w sposób ciągły lub nieciągły, tworzący rysunki, paski, litery, numery lub inne wzory.

12. Gotowa folia według zastrz. 1 do 11, znamienna tym, że do materiału, z którego jest wykonana folia, jest dodana substancja aromatyzująca.

13. Gotowa folia według zastrz. 1 do 12, znamienna tym, że do materiału, z którego jest wykonana folia jest dodana substancja uplastyczniająca.

14. Gotowa folia według zastrz. 1 do 13, znamienna tym, że folia jest perforowana dla umożliwienia napowietrzania.

15. Gotowa folia według każdego z zastrz. 1 do 14, znamienna tym, że jest pokryta cylindrem lub arkuszem zabezpieczającym o kształcie cylindrycznym lub zwiniętym w kształt cylindryczny, wykonanym z dowolnego materiału.

16. Gotowa folia według zastrz. 1 do 14, znamienna tym, że jest pokryta elastyczną, pół-elastyczną lub nieelastyczną, rurową siatką.

PL 212 667 B1

17. Gotowa folia według zastrz. 16, znamienna tym, że siatka ma w przybliżeniu tą samą długość, co zmarszczona folia, jest umieszczona współosiowo z folią i zmarszczona w tym samym stopniu co folia, zajmując taką samą długość.

18. Gotowa folia według zastrz. 15 do 17, znamienna tym, że arkusz zabezpieczający jest pokryty rurową siatką, oddzielając siatkę od folii.

19. Gotowa folia według zastrz. 16 do 18, znamienna tym, że rurowa siatka jest umieszczona dalej z tyłu niż folia.

20. Gotowa folia według zastrz. 1 do 19, znamienna tym, że zawiera tubę wspierającą ze sztywnego materiału.

21. Gotowa folia według zastrz. 20, znamienna tym, że tuba wspierająca zawiera mocowania do rury nadziewającej.

22. Gotowa folia według zastrz. 1 do 21, znamienna tym, że jeden z jej końców jest powiązany z zaciskiem, zszywką lub innym elementem łączą cym.

23. Sposób wytwarzania gotowej folii do owijania produktów spożywczych, znamienny tym, że w kolejnych etapach formuje się tubę z folii, z zachodzącymi na siebie, w pewnym stopniu, krawędziami, umieszcza się wewnętrzną tubę wspierającą, wykonaną ze sztywnego materiału, marszczy się poprzecznie cylinder z folii i rozdziela wzdłużne fałdy, umieszcza się arkusz zabezpieczający folię i marszczy się siatkę koncentrycznie z folią .

24. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że dołącza się do jednego z końców zacisk, węzeł, zszywkę lub inny element łączący.