PL209702B1 - Łańcuch przeciwpoślizgowy - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest łańcuch przeciwpoślizgowy z siatką bieżną i połączonym z nią urządzeniem trzymającym, które w stanie zamontowanym jest zamknięte w zasadzie tworząc pierścień przylegający do powierzchni wewnętrznego, to jest zwróconego ku pojazdowi, boku opony, przy czym na obu końcach urządzenia trzymającego umieszczono po jednej części zamykającej, które to obie części zamykające dają się łączyć ze sobą, a siatka bieżna jest na boku zewnętrznym opony naprężona przez co najmniej jedno urządzenie napinająco-trzymające, przy czym obie części zamykające mają po jednej płytkowej podstawie i w zasadzie obie mogą się przemieszczać wzdłuż płaszczyzny równoległej do obu płytkowych podstaw w położenie zamknięcia, w którym zazębiają się one rozłącznie ze sobą, przy czym podstawa pierwszej z dwu części zamykających ma nosek trzymający.

Nakładanie łańcuchów przeciwśnieżnych jest odczuwane przez większość kierowców jako nieprzyjemne i trudne. Z tego powodu często rezygnuje się z nakładania łańcuchów przeciwpoślizgowych na odcinkach trasy zagrożonych przez śliskość, z czym związane jest duże zagrożenie dla bezpieczeństwa. Aby zmniejszyć to zagrożenie jest konieczne, aby łańcuchy przeciwpoślizgowe dawały się zarówno łatwo montować, jak i demontować.

W praktyce okazało się, że za najbardziej odpowiadające wymaganiu szybkiego i łatwego montażu uważane są łańcuchy przeciwpoślizgowe z dającym się łączyć w pierścień urządzeniem trzymającym dla siatki bieżnej. Zwykle przy tym urządzenie trzymające przylega do powierzchni wewnętrznego boku opony.

Łańcuch przeciwpoślizgowy wymienionego na wstępie rodzaju jest znany przykładowo z niemieckiego zgłoszenia nr DE 199 47 855 A1. Znany łańcuch przeciwpoślizgowy ma dające się łączyć w pierścień urządzenie trzymające, na przykład sprężysto-elastyczne jarzmo montażowe lub linę stalową. Oba końce urządzenia trzymającego mają po jednej części zamykającej, za pomocą których urządzenie trzymające może być zamknięte w formie pierścienia. Pierwsza część zamykająca ma hak, a druga część zamykająca ma otwór dający się zaczepiać z hakiem. Druga część zamykają ca jest wykonana z pustego cylindra i ma odcinek zaczepowy dla części zamykającej i rurkowy odcinek mocujący, za pomocą którego jest ona zamocowana na przyporządkowanym końcu urządzenia trzymającego. Odcinek zaczepowy jest utworzony z rozchylonej ścianki cylindra, która jest wprowadzona w otwór w celu sprzęgnię cia z częścią hakową .

Niemiecki opis patentowy nr DE 36 43 652 C1 również ujawnia łańcuch przeciwpoślizgowy wymienionego powyżej rodzaju. Łańcuch ten ma również mające kształt pierścienia sprężysto-elastycznego urządzenia trzymającego, które może być zamykane względnie otwierane za pomocą dwóch części zamykających. Łańcuch przeciwpoślizgowy wymienionego na wstępie rodzaju jest przykładowo opisany także w niemieckim dokumencie nr DE 692 16 237 T2.

W niemieckim opisie patentowym nr DE 39 06 486 A1 przedstawiony jest łańcuch przeciwpoś lizgowy z wewnętrznym i zewnętrznym mocowaniem bocznym, z których każde w stanie zamontowanym przylega do powierzchni bocznej opony pojazdu. Oba mocowania boczne są połączone ze sobą za pośrednictwem siatki bieżnej. Ponadto oba końce mocowania bocznego mogą być łączone za pomocą zamknięcia mającego dwie części zamykające, z których każda ma płytkową podstawę. Na jednej z dwóch części zamykających jest przewidziana wystająca z płytkowej podstawy nakładka trzymająca, która może być wprowadzana w odpowiedni otwór drugiej części zamykającej.

Niemiecki opis nr 33 47 989 dotyczy zamknięcia łańcucha przeciwpoślizgowego z dwiema częściami zamykającymi, z których każda jest umieszczona na jednym końcu zamocowania na wewnętrznym boku, przylegającego do powierzchni bocznej koła. Obie części zamykające mają po jednym hakowym zagięciu i po jednej krawędzi zaczepowej dla zagięcia drugiego elementu zamykającego.

W amerykańskim opisie patentowym nr US 4,280,545 A przedstawione jest urządzenie przeciwpoślizgowe z dwiema bocznymi, przylegającymi do przeciwległych powierzchni bocznych koła pasmami bocznymi z lin drucianych, pomiędzy którymi umieszczone są przebiegające poprzecznie liny stalowe. Końce liny drucianej są łączone ze sobą za pomocą składającego się z dwóch części zamknięcia, przy czym pierwsza część zamykająca ma nakładkę trzymającą, a druga część zamykająca ma zahaczany z nakładką trzymającą otwór względnie zahaczaną z nią krawędź zaczepową.

W publikacji międzynarodowej nr WO 90/07434 A pokazane jest urządzenie do zabezpieczania przeciwpoślizgowego opon kół jezdnych. To znane urządzenie ma dwie, przylegające do każdej powierzchni bocznej liny napinające, pomiędzy którymi przebiegają zakrzywione, wykonane z odkształcalnego materiału taśmowego żebra poprzeczne. Końce liny napinającej są łączone ze sobą za

PL 209 702 B1 pomocą połączenia z tuleją gwintowaną, przy czym liny napinające mogą być ponadto napinane za pomocą przyporządkowanego każdej linie połączenia z tuleją gwintowaną.

Niekorzystne jest w tych znanych łańcuchach przeciwpoślizgowych przede wszystkim to, że trudno jest manipulować częściami zamykającymi, które służą do zamykania i otwierania urządzenia trzymającego. Ponadto trudno jest demontować te znane urządzenia, ponieważ w celu rozłączenia części zamykających trzeba sięgać za oponę koła pojazdu względnie do wnęki koła.

Celem wynalazku jest stworzenie możliwości łatwego i szybkiego montażu i demontażu łańcucha przeciwpoślizgowego.

Łańcuch przeciwpoślizgowy z siatką bieżną i połączonym z nią urządzeniem trzymającym, które w stanie zamontowanym jest zamknięte w zasadzie tworząc pierś cień przylegający do powierzchni wewnętrznego boku opony, przy czym na obu końcach urządzenia trzymającego umieszczono po jednej części zamykającej, które to obie części zamykające dają się łączyć ze sobą, a siatka bieżna jest na boku zewnętrznym opony naprężona przez co najmniej jedno urządzenie napinająco-trzymające, przy czym obie części zamykające mają po jednej płytkowej podstawie i w zasadzie mogą się obie przemieszczać wzdłuż płaszczyzny równoległej do obu płytkowych podstaw w położenie zamknięcia, w którym zazębiają się one rozłącznie ze sobą, przy czym podstawa pierwszej z dwu części zamykających ma nosek trzymający, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przewidziane są wystające z podstawy drugiej części zamykającej, położone naprzeciw siebie żebra do prowadzenia podstawy pierwszej części zamykającej w położenie zamknięcia, przy czym jedno z żeber w położeniu zamknięcia co najmniej na pewnym odcinku jest objęte przez nosek trzymający, zaś przeciwległy do noska trzymającego grzbiet podstawy pierwszej części zamykającej jest podparty przez drugie żebro, a części zamykające w stanie zmontowanym są utrzymywane w położeniu zamknięcia przez siły rozciągające wprowadzane przez siatkę bieżną oddziałującą na obie części zamykające.

Korzystnie, co najmniej jedno z żeber ma zagięcie kątowe do płytkowej podstawy drugiej części zamykającej.

Korzystnie, obie części zamykające na swych odwróconych od siebie obszarach końcowych są połączone z pasmami łańcuchowymi siatki bieżnej, każda z jednym.

Korzystnie, oba pasma łańcuchowe w stanie zamontowanym przylegają w obszarze powierzchni wewnętrznych boków i w kierunku bieżnika opony i są skierowane od przebiegającej w kierunku normalnym do powierzchni boków płaszczyzny środkowej obu części zamykających.

Korzystnie, pierwsza część zamykająca ma w obszarze podstawy przechodzącym od grzbietu w nosek trzymający promień krzywizny, który jest większy od normalnego odstępu pomiędzy dwoma żebrami drugiej części zamykającej.

Korzystnie, odwrócone od siebie obszary końcowe części zamykających są odgięte od danej podstawy i mają co najmniej po jednym otworze do umieszczania elementu łączącego połączonego z odnoś nym pasmem ł a ń cuchowym.

Korzystnie, części zamykające są ułożyskowane obrotowo wokół osi podłużnej urządzenia trzymającego.

Korzystnie, w każdej części zamykającej obszar końcowy przyporządkowany odcinkowi końcowemu jest zagięty wokół odnośnego odcinka końcowego urządzenia trzymającego.

Korzystnie, każda z części zamykających jest wykonana w postaci jednej części.

Korzystnie, pierwszy element zamykający ma ogranicznik dla drugiego elementu zamykającego, który ogranicza ruch w kierunku wzdłużnym obu elementów zamykających do położenia zamknięcia.

Korzyścią wynikającą z wynalazku jest umożliwienie w znacznym stopniu samoczynnego uwalniania łańcucha przeciwpoślizgowego z opony przy demontażu. Ponieważ obie części zamykające są utrzymywane w położeniu zamknięcia przez siły rozciągające wprowadzane przez siatkę bieżną, obie te części pozwalają się przy braku trzymającej siły rozciągającej bez wysiłku względnie z bardzo małym wysiłkiem odłączyć od siebie. Poprzez otwarcie napinających siatkę bieżną zamków spinających części zamykające mogą zostać odciążone i przykładowo przez krótkie potrząsanie łańcuchem bieżnym odłączone od siebie, dzięki czemu może zostać rozłączone urządzenie trzymające i może zostać ściągnięta siatka bieżna.

W korzystnej postaci wykonania wynalazku co najmniej jedno z żeber ma zagię cie ką towe ku płytkowej podstawie drugiej części zamykającej.

Szczególnie korzystny wariant wprowadzania siły rozciągającej w części zamykające przewiduje, że obie części zamykające na swych odwróconych względem siebie obszarach końcowych są połączone z pasmami łańcuchowymi siatki bieżnej, każda z jednym.

PL 209 702 B1

Szczególnie dobre ustalenie części zamykających w położeniu zamknięcia daje się zrealizować w ten sposób, że oba pasma łańcuchowe w stanie zamontowanym przylegają w obszarze powierzchni wewnętrznych boków opony i w kierunku bieżnika opony są skierowane od przebiegającej w kierunku normalnym do powierzchni boków płaszczyzny środkowej obu części zamykających.

Samoczynne odłączanie od siebie obu części zamykających przy demontażu łańcucha przeciwpoślizgowego jest ułatwione przez to, że pierwsza część zamykająca ma w obszarze podstawy przechodzącym od grzbietu w nosek trzymający promień krzywizny, który jest większy od normalnego odstępu pomiędzy dwoma żebrami drugiej części zamykającej.

Mocowanie pasm łańcuchowych do elementów zamykających daje się ułatwić w taki sposób, że oba obszary końcowe danej podstawy są odgięte i każdy ma otwór do umieszczania elementu łączącego połączonego z odnośnym pasmem łańcuchowym.

Montaż łańcucha przeciwpoślizgowego może być ułatwiony w ten sposób, że części zamykające są osadzone obrotowo wokół osi podłużnej urządzenia trzymającego.

Wariant wynalazku przewiduje, że w każdej części zamykającej obszar końcowy przyporządkowany odcinkowi końcowemu urządzenia trzymającego jest zagięty wokół odnośnego odcinka końcowego urządzenia trzymającego.

Korzystnie jest, gdy każda część zamykająca jest wykonana w postaci jednej części.

W celu zapewnienia optymalnego montaż u pierwszy element zamykają cy ma ogranicznik dla drugiego elementu zamykającego, który ogranicza ruch w kierunku wzdłużnym obu elementów zamykających do położenia zamknięcia.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1a przedstawia zewnętrzny bok opony pojazdu mechanicznego z różnymi położeniami dwóch części zamykających łańcucha przeciwpoślizgowego według wynalazku podczas montażu, w widoku perspektywicznym, fig. 1b - wewnętrzny bok opony z fig. 1a z dwiema częściami zamykającymi w położeniu zamknięcia i w różnych położeniach podczas operacji otwierania, w widoku perspektywicznym, fig. 2a - bok wewnętrzny opony z fig. la z łańcuchem przeciwpoślizgowym według wynalazku podczas operacji montażu/demontażu, w widoku z boku, fig. 2b - bok zewnętrzny opony z fig. 2a z łańcuchem przeciwpoślizgowym według wynalazku podczas operacji montażu/demontażu, w widoku z boku, fig. 3a - bok zewnętrzny opony z fig. 2a z łańcuchem przeciwpoślizgowym według wynalazku w stanie zmontowanym, w widoku z boku, fig. 3b - bok wewnętrzny opony z fig. 3a z łańcuchem przeciwpoślizgowym według wynalazku w stanie zmontowanym, w widoku z boku, fig. 3c - szczegół IIIc z fig. 3b, fig. 4 - przekrój wykonany wzdłuż linii IV-IV na fig. 6c, fig. 5 - przekrój wykonany wzdłuż linii V-V na fig. 6c, fig. 6a do fig. 6f przedstawiają dwie części zamykające z fig. 4c w różnych stadiach montażu/demontażu, fig. 7 przedstawia przekrój wykonany wzdłuż linii VII-VII na fig. 6a, fig. 8 - pierwszą część zamykającą, mającą nosek zamykający, w widoku z boku, a fig. 9 - część zamykającą z fig. 8, w widoku z góry.

Zgodnie z fig. 1 do fig. 3a łańcuch przeciwpoślizgowy według wynalazku ma urządzenie trzymające HAL mające po jednej części zamykającej VE1, VE2 na swych swobodnych końcach. Przez połączenie dwóch części zamykających VE1, VE2 urządzenie trzymające HAL może być zamknięte, tak że będzie tworzyło pierścień. W stanie zamontowanym urządzenie trzymające HAL przylega do powierzchni wewnętrznego, to jest zwróconego ku pojazdowi, boku FLA opony REI. Urządzenie trzymające HAL może przykładowo stanowić lina stalowa, sprężysto-elastyczne jarzmo, itp.. Do urządzenia trzymającego HAL jest przymocowana siatka bieżna LAU łańcucha przeciwpoślizgowego, utworzona z połączenia poszczególnych pasm względnie członów łańcuchowych.

Do napinania siatki bieżnej LAU na zewnętrznym boku opony można przewidzieć jeden lub kilka zamków napinających lub trzymających SP1, SP2. W przedstawionym tu przykładzie wykonania są przykładowo przewidziane dwa przeciwległe względem siebie zamki napinające SP1, SP2. Zamki napinające SP1, SP2 mają każde po jednym paśmie napinającym SS1, SS2. Pasmo napinające SS1, SS2 może być zaopatrzone na swym końcu usytuowanym poza zamkiem napinającym SP1, SP2 w hak HAK, który może być zaczepiany w siatce bieżnej LAU. Inny wariant polega na tym, że pasmo napinające SS1, SS2 zamiast haka HAK ma urządzenie ustalające dla haka, a hak jest umieszczony w paśmie łańcuchowym siatki bieżnej LAU.

Po połączeniu umieszczonego poza zamkiem napinającym SP1, SP2 końca pasma napinającego z siatką bieżną zaczepione pasmo napinające SS1, SS2 może być poprzez uruchomienie zamka napinającego SP1, SP2 wciągane częściowo do zamka napinającego SP1, SP2, przez co daje się

PL 209 702 B1 napinać siatka bieżna. Możliwa do zastosowania postać wykonania zamka napinającego SP1, SP2 jest przykładowo opisana w austriackim dokumencie AT 408 635 B należącym do zgłaszającego.

Zgodnie z fig. 3a jeden z tych zamków napinających SP1 jest na stałe połączony z pasmem łańcuchowym KE1 siatki bieżnej LAU, a z drugim pasmem łańcuchowym KE2 może być w celu montażu łączony za pomocą haka HAK względnie za pośrednictwem pasma napinającego SS1.

Zgodnie z fig. 3b i fig. 3c każde z pasm łańcuchowych KE1, KE2 jest połączone z częścią zamykającą VE1, VE2 urządzenia trzymającego HAL. Pasma łańcuchowe KE1, KE2 są przy tym umieszczone w końcowych obszarach EN1, EN2 części zamykających VE1, VE2 tak, że w stanie naprężenia ustalają one względem siebie obie części zamykające VE1, VE2.

Zgodnie z fig. 4 oba obszary końcowe EN1, EN2 części zamykających VE1, VE2 mogą być odgięte od danej podstawy BA1, BA2 i mogą posiadać otwór BOR do umieszczania elementu łączącego VER połączonego z odnośnym pasmem łańcuchowym KE1, KE2, na przykład haka.

Poza tym części zamykające VE1, VE2 według fig. 5 mogą być ułożyskowane obrotowo wokół osi podłużnej λ urządzenia trzymającego HAL, tak że przykładowo w każdej części zamykającej VE1, VE2 może być obszar końcowy EN1' przyporządkowany urządzeniu trzymającemu zagięty wokół odnośnego odcinka końcowego EA1 urządzenia trzymającego HAL. Każda z części zamykających VE1, VE2 może być korzystnie wykonana w postaci jednej części.

Oba pasma łańcuchowe KE1, KE2 w stanie zamontowanym przylegają w obszarze powierzchni wewnętrznych boków FLA i są skierowane w kierunku od płaszczyzny środkowej L, normalnej do bocznej powierzchni FLA.

Dzięki temu układowi pasm łańcuchowych KE1, KE2 części zamykające VE1, VE2 są trzymane przez siły rozciągające wprowadzane przez siatkę bieżną LAU w położeniu zamknięcia SPO.

Zgodnie z fig. 6a do fig. 6f obie części zamykające VE1, VE2 mają po jednej, mającej kształt płytki, podstawę BA1, BA2. Pod pojęciem płytkowego korpusu rozumie się w niniejszym dokumencie korpus, który jest ograniczony przez dwie wzajemnie równoległe płaszczyzny, przy czym odstęp pomiędzy obiema płaszczyznami jest mały w porównaniu z wymiarem długościowym korpusu. Odstęp pomiędzy obiema płaszczyznami jest jednak wystarczający do uzyskania sztywności przy zginaniu części zamykających VE1, VE2. Obie części zamykające VE1, VE2 dają się przemieszczać w zasadzie wzdłuż równoległej do obu płytkowych podstaw BA1, BA2 płaszczyzny E w położenie zamknięcia SPO, w którym zahaczają się one w sobie wzajemnie rozłącznie. Dzięki płaskiej postaci wykonania części zamykających VE1, VE2 przylegają one w stanie zamontowanym w zasadzie płasko do powierzchni wewnętrznego boku opony REI.

Podstawa BA1 pierwszej z dwu części zamykających VE1 przechodzi w płaski nosek trzymający NAS i jest przez dwa wzajemnie przeciwległe, wystające z podstawy BA2 drugiej części zamykającej VE2 żebra ST1, ST2 prowadzona w położenie zamknięcia SPO. Korzystnie co najmniej jedno z żeber ST1, ST2 ma zagięcie kątowe ABW do przynależnej podstawy BA1, BA2 (fig. 7). Żebro ST1, które prowadzi nosek trzymający NAS w położenie zamknięcia SPO, jest w położeniu zamknięcia SPO na pewnym odcinku otoczony przez nosek trzymający NAS, wskutek czego uniemożliwiane jest rozłączenie obu części w kierunku długościowym.

Pierwsza część zamykająca VE1 ma w przechodzącym w nosek trzymający NAS obszarze BER grzbietu RUE podstawy BA1 promień krzywizny, który jest większy od normalnego odstępu D pomiędzy dwoma żebrami ST1, ST2 drugiej części zamykającej VE2.

W przykładzie wykonania wynalazku według fig. 8 obszar BER ma postać części płaszcza cylindra. Promień R krzywizny odpowiada przy tym w zasadzie odstępowi M pomiędzy przebiegającą równolegle do stycznej TA1 na grzbiecie RUE pierwszej części zamykającej VE1 i styczną TA2 na końcu noska trzymającego HAL. Dzięki temu nosek trzymający NAS może być przez obrót wokół osi wprowadzany normalnie względem płaszczyzny E w położenie zamknięcia lub z niego wyprowadzany (fig. 6c, fig. 6d). Ponadto położony przeciwległe do noska trzymającego NAS grzbiet RUE podstawy BA1 pierwszej części zamykającej VE1 jest w położeniu zamkniętym SPO podpierany przez drugie żebro ST2 (fig. 6e, fig. 6f).

Pierwsza część zamykająca VE1 może być przez ogranicznik ANS, przykładowo w postaci dodatkowego noska trzymającego, dodatkowo zabezpieczana przed przesuwem w kierunku wzdłużnym drugiej części zamykającej VE2 (fig. 6a do fig. 6f). Ponadto ogranicznik ANS ogranicza ruch w kierunku wzdłużnym obu części zamykających podczas operacji zamykania, dzięki czemu może być zapewniony bezbłędny montaż łańcucha przeciwpoślizgowego.

PL 209 702 B1

Inny wariant wynalazku według fig. 9 przewiduje, że pierwsza część zamykająca VE1 w stanie zamontowanym w obszarze BE1 wystającym z drugiej części zamykającej VE2 jest przestawiony w zasadzie o grubość płytkowej podstawy BA2 w kierunku powierzchni bocznej FLA opony. Ogranicznik ANS jest tu utworzony przez przejście pomiędzy wzajemnie względem siebie przestawionymi obszarami pierwszej części zamykającej. W przeciwieństwie do wymienionego powyżej wariantu ogranicznik ANS współpracuje tu nie z żebrem ST1, lecz z przednim końcem drugiej części zamykającej VE2. Za pomocą właśnie opisanych postaci wykonania można zapewnić to, że części zamykające VE1, VE2 będą przylegać do bocznej powierzchni FLA opony REI.

Grzbiet RUE pierwszej części zamykającej VE1 i żebro ST2 drugiej części zamykającej VE2 są przez siły rozciągające wytworzone przez zamek napinający SP1 w położeniu zamkniętym dociskane do siebie wzajemnie, dzięki czemu zapobiega się odłączeniu od siebie części zamykających VE1, VE2. Jeśli przestają działać siły rozciągające, to działają na obie części zamykające VE1, VE2 tylko siły wywoływane raczej przez sprężysto-elastyczne urządzenie trzymające HAL, wskutek czego części zamykające VE1, VE2 mogą się oddzielić od siebie samodzielnie.

Dzięki postaci wykonania według wynalazku umożliwiane jest samoodłączanie się dwu części zamykających VE1, VE2 przy braku ustalających sił rozciągających, przez co wysiłek przy demontażu łańcucha przeciwpoślizgowego daje się zredukować do minimum.

Claims (10)

1. Łańcuch przeciwpoślizgowy z siatką bieżną (LAU) i połączonym z nią urządzeniem trzymającym (HAL), które w stanie zamontowanym jest zamknięte w zasadzie tworząc pierścień przylegający do powierzchni wewnętrznego boku opony, przy czym na obu końcach urządzenia trzymającego (HAL) umieszczono po jednej części zamykającej (VE1, VE2), które to obie części zamykające (VE1, VE2) dają się łączyć ze sobą, a siatka bieżna (LAU) jest na boku zewnętrznym opony naprężona przez co najmniej jedno urządzenie napinająco-trzymające, przy czym obie części zamykające (VE1, VE2) mają po jednej płytkowej podstawie (BA1, BA2) i w zasadzie mogą się obie przemieszczać wzdłuż płaszczyzny (E) równoległej do obu płytkowych podstaw (BA1, BA2) w położenie zamknięcia (SPO), w którym zazębiają się one rozłącznie ze sobą, przy czym podstawa (BA1) pierwszej z dwu części zamykających (VA1) ma nosek trzymający (NAS), znamienny tym, że przewidziane są wystające z podstawy (BA2) drugiej części zamykającej (VE2), położone naprzeciw siebie żebra (ST1, sT2) do prowadzenia podstawy (BA1) pierwszej części zamykającej (VE1) w położenie zamknięcia (SPO), przy czym jedno z żeber (ST1) w położeniu zamknięcia (SPO) co najmniej na pewnym odcinku jest objęte przez nosek trzymający (NAS), zaś przeciwległy do noska trzymającego (NAS) grzbiet (RUE) podstawy (BA1) pierwszej części zamykającej (VE1) jest podparty przez drugie żebro (ST2), a części zamykające (VE1, VE2) w stanie zmontowanym są utrzymywane w położeniu zamknięcia (SPO) przez siły rozciągające wprowadzane przez siatkę bieżną (LAU) oddziałującą na obie części zamykające (VE1, VE2).

2. Łańcuch według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jedno z żeber (ST1, ST2) ma zagięcie kątowe (ABW) do płytkowej podstawy (BA2) drugiej części zamykającej (VE2).

3. Łańcuch według zastrz. 1, znamienny tym, że obie części zamykające (VE1, VE2) na swych odwróconych od siebie obszarach końcowych (EN1, EN2) są połączone z pasmami łańcuchowymi (KE1, KE2) siatki bieżnej (LAU), każda z jednym.

4. Łańcuch według zastrz. 3, znamienny tym, że oba pasma łańcuchowe (KE1, KE2) w stanie zamontowanym przylegają w obszarze powierzchni wewnętrznych boków (FLA) i w kierunku bieżnika opony (REI) i są skierowane od przebiegającej w kierunku normalnym do powierzchni boków (FLA) płaszczyzny środkowej (L) obu części zamykających (VE1, VE2).

5. Łańcuch według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwsza część zamykająca (VE1) ma w obszarze (BER) podstawy (BA1) przechodzącym od grzbietu (RUE) w nosek trzymający (NAS) promień krzywizny (R), który jest większy od normalnego odstępu pomiędzy dwoma żebrami (ST1, ST2) drugiej części zamykającej (VE2).

6. Łańcuch według zastrz. 3 albo 4, albo 5, znamienny tym, że odwrócone od siebie obszary końcowe (EN1, EN2) części zamykających (VE1, VE2) są odgięte od danej podstawy (BA1, BA2) i mają co najmniej po jednym otworze (BOR) do umieszczania elementu łączącego (VER) połączonego z odnośnym pasmem łańcuchowym (KE1, KE2).

PL 209 702 B1

7. Łańcuch według zastrz. 1, znamienny tym, że części zamykające (VE1, VE2) są ułożyskowane obrotowo wokół osi podłużnej (λ) urządzenia trzymającego(HAL).

8. Łańcuch według zastrz. 1, znamienny tym, że w każdej części zamykającej (VE1, VE2) obszar końcowy (EN1') przyporządkowany odcinkowi końcowemu (EA1) jest zagięty wokół odnośnego odcinka końcowego (EA1) urządzenia trzymającego (HAL).

9. Łańcuch według zastrz. 1, znamienny tym, że każda z części zamykających (VE1, VE2) jest wykonana w postaci jednej części.

10. Łańcuch według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy element zamykający (VE1) ma ogranicznik (ANS) dla drugiego elementu zamykającego (VE2), który ogranicza ruch w kierunku wzdłużnym obu elementów zamykających (VE1, VE2) do położenia zamknięcia (SPO).