PL204239B1 - Sposób znakowania promieniotwórczego proteiny lub peptydu za pomoca itru-90 - Google Patents

Sposób znakowania promieniotwórczego proteiny lub peptydu za pomoca itru-90

Info

Publication number
PL204239B1
PL204239B1 PL350551A PL35055100A PL204239B1 PL 204239 B1 PL204239 B1 PL 204239B1 PL 350551 A PL350551 A PL 350551A PL 35055100 A PL35055100 A PL 35055100A PL 204239 B1 PL204239 B1 PL 204239B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
antibody
dtpa
labeling
protein
buffer
Prior art date
Application number
PL350551A
Other languages
English (en)
Other versions
PL350551A1 (en
Inventor
Paul Chinn
Original Assignee
Biogen Idec Inc
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Biogen Idec Inc filed Critical Biogen Idec Inc
Publication of PL350551A1 publication Critical patent/PL350551A1/xx
Publication of PL204239B1 publication Critical patent/PL204239B1/pl

Links

Classifications

    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K51/00Preparations containing radioactive substances for use in therapy or testing in vivo
    • A61K51/02Preparations containing radioactive substances for use in therapy or testing in vivo characterised by the carrier, i.e. characterised by the agent or material covalently linked or complexing the radioactive nucleus
    • A61K51/04Organic compounds
    • A61K51/08Peptides, e.g. proteins, carriers being peptides, polyamino acids, proteins
    • GPHYSICS
    • G01MEASURING; TESTING
    • G01NINVESTIGATING OR ANALYSING MATERIALS BY DETERMINING THEIR CHEMICAL OR PHYSICAL PROPERTIES
    • G01N33/00Investigating or analysing materials by specific methods not covered by groups G01N1/00 - G01N31/00
    • G01N33/48Biological material, e.g. blood, urine; Haemocytometers
    • G01N33/50Chemical analysis of biological material, e.g. blood, urine; Testing involving biospecific ligand binding methods; Immunological testing
    • G01N33/53Immunoassay; Biospecific binding assay; Materials therefor
    • G01N33/531Production of immunochemical test materials
    • G01N33/532Production of labelled immunochemicals
    • G01N33/534Production of labelled immunochemicals with radioactive label
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K51/00Preparations containing radioactive substances for use in therapy or testing in vivo
    • A61K51/02Preparations containing radioactive substances for use in therapy or testing in vivo characterised by the carrier, i.e. characterised by the agent or material covalently linked or complexing the radioactive nucleus
    • A61K51/04Organic compounds
    • A61K51/08Peptides, e.g. proteins, carriers being peptides, polyamino acids, proteins
    • A61K51/10Antibodies or immunoglobulins; Fragments thereof, the carrier being an antibody, an immunoglobulin or a fragment thereof, e.g. a camelised human single domain antibody or the Fc fragment of an antibody
    • A61K51/1027Antibodies or immunoglobulins; Fragments thereof, the carrier being an antibody, an immunoglobulin or a fragment thereof, e.g. a camelised human single domain antibody or the Fc fragment of an antibody against receptors, cell-surface antigens or cell-surface determinants
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K51/00Preparations containing radioactive substances for use in therapy or testing in vivo
    • A61K51/02Preparations containing radioactive substances for use in therapy or testing in vivo characterised by the carrier, i.e. characterised by the agent or material covalently linked or complexing the radioactive nucleus
    • A61K51/04Organic compounds
    • A61K51/08Peptides, e.g. proteins, carriers being peptides, polyamino acids, proteins
    • A61K51/10Antibodies or immunoglobulins; Fragments thereof, the carrier being an antibody, an immunoglobulin or a fragment thereof, e.g. a camelised human single domain antibody or the Fc fragment of an antibody
    • A61K51/1093Antibodies or immunoglobulins; Fragments thereof, the carrier being an antibody, an immunoglobulin or a fragment thereof, e.g. a camelised human single domain antibody or the Fc fragment of an antibody conjugates with carriers being antibodies
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Physics & Mathematics (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Optics & Photonics (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • General Physics & Mathematics (AREA)
  • Pathology (AREA)
  • Cell Biology (AREA)
  • Food Science & Technology (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Analytical Chemistry (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Medicines Containing Antibodies Or Antigens For Use As Internal Diagnostic Agents (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Investigating Or Analysing Biological Materials (AREA)
  • Measuring Or Testing Involving Enzymes Or Micro-Organisms (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Dziedzina wynalazku
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest sposób znakowania promieniotwórczego proteiny lub peptydu za pomocą itru-90. W wynalazku opisane też są zestawy do promieniotwórczego znakowania protein i peptydów za pomocą leczniczych izotopów promieniotwórczych tak, że te znakowane promieniotwórczo proteiny można podawać bezpośrednio pacjentowi bez konieczności dodatkowego oczyszczania. Takie zestawy i sposoby są szczególnie przydatne przy znakowaniu protein i peptydów za pomocą itru-90 (90Y). Dzięki optymalizacji protokołu znakowania promieniotwórczego, tak że nie jest konieczne dalsze oczyszczanie znakowanych promieniotwórczo protein, niniejszy wynalazek spełnił od dawna odczuwaną w tej dziedzinie potrzebę rozwiązania nierozwiązanego problemu, w jaki sposób dostarczać leki znakowane itrem w postaci przyjaznej dla użytkownika, tak aby można je było łatwo otrzymywać i podawać w warunkach szpitalnych i ambulatoryjnych.
Tło wynalazku
Proteiny znakowane promieniotwórczo, a zwłaszcza przeciwciała, podlegają od wielu lat ocenie jako potencjalne środki diagnostyczne i lecznicze. Uważa się, że takie odczynniki są szczególnie użyteczne jako środki do leczenia raka i aktualnie badacze zaczynają identyfikować antygeny specyficzne dla nowotworów i rozpoznają ligandy i przeciwciała, które wiążą się z takimi antygenami. Przez podawanie znakowanego promieniotwórczo ligandu albo przeciwciała, które wykazuje specyficzność wiązania w przypadku antygenu specyficznego dla nowotworu, sprzężonego z izotopem promieniotwórczym, który ma krótki zasięg, wysoką energię i obfitą emisję cząstek, istnieje do dyspozycji potencjał doprowadzania śmiertelnej dawki promieniowania bezpośrednio do komórki nowotworowej.
W zależności od zasięgu cząstek poszczególnego izotopu, znaczniki promieniotwórcze można wybierać w oparciu o ich przydatność do dotarcia do szczególnego rodzaju komórki. Na przykład źródła promieniowania gamma wykorzystuje się na ogół do celów diagnostycznych, to jest do wizualizacji nowotworów, lecz są one na ogół nieskuteczne jako środki zabijające. W przeciwieństwie do tego, źródła promieniowania alfa i beta można wykorzystać do zabijania komórek. Źródła promieniowania alfa mogą być szczególnie użyteczne w przypadku chorób roznoszonych przez krew albo nowotworów naczyń, w których mogą one osiągać dobrą penetrację, chociaż w niektórych przypadkach, do zabicia komórki może być wystarczająca emisja jednej cząstki, to typowo źródło promieni alfa musi być zlokalizowane bezpośrednio przy powierzchni komórki. W przeciwieństwie do tego, źródła promieniowania beta, na przykład 90Y, nadają się zwłaszcza do bardziej objętościowej, bardziej zlokalizowanej choroby, ponieważ mają one typowo dłuższy zasięg emisji.
Zachęcające wyniki w protokołach terapii klinicznej dały w szczególności przeciwciała i peptydy znakowane itrem-90 (Thomas et al. 1995, Gamma-interferon administration after 90Y radiolabeled antibody therapy: surviwal and hematopoietic toxicity studies. Int. J. Radiat. Oncol. Biol. Phys. 31:529-534, DeNardo et al., 1995, Yttrium-90/Indium-111 DOTA Peptide chimeric L6: pharmacokinetics, dosimetry and initial therapeutic studies in patients with breast cancer., J. Nucl. Med. 36:97P). Takie koniugaty są zwykle wytwarzane na drodze sprzęgania dwufunkcyjnego środka chelatującego z proteiną albo przeciwciałem, a następnie koniugowania znacznika promieniotwórczego z konstrukcją proteinową poprzez dwufunkcyjny środek chelatujący. Na przykład ze zgłoszeń patentowych nr 08/475813, 08/475815 i 08/478067, są znane znakowane promieniotwórczo przeciwciała lecznicze do namierzania i rozkładu chłoniaków komórek B i komórek nowotworowych. W szczególności ujawniony jest znany koniugat Y2B8, który zawiera anty-ludzkie mysie przeciwciało monoklonalne CD20 2B8 przyczepione do 90Y poprzez dwufunkcyjny środek chelatujący MX-DTPA.
Patenty dotyczące środków chelatujących i koniugatów środków chelatujących są znane w tej dziedzinie. Na przykład z amerykańskiego opisu patentowego nr US 4831175 (Gansow) są znane środki chelatujące na bazie wielopodstawionego kwasu dwuetylenotrójaminopięcio-octowego i zawierające je koniugaty białkowe oraz sposoby ich wytwarzania. Z amerykańskich opisów patentowych nr US 5099069, 5246692 i 5124471 (Gansow) są także znane wielopodstawione środki chelatujące DTPA. Jak zostało to opisane przez Kozaka et al., wykazano, że niektóre środki chelatujące DTPA zawierające MX-DTPA nadają się do stosowania w radioimmunoterapii za pomocą monoklonalnego przeciwciała znakowanego za pomocą itru (1989 Nature of the bifunctional chelating agent used for radioimmunotherapy with Yttrium-90 monoclonal antibodies: Critical factors in determining in vivo survival and organ toxicity. Cancer Res. 49: 2639-2644). Te referencje są tu włączone w całości.
PL 204 239 B1
Itr-90 nadaje się do stosowania zwłaszcza w radioimmunoterapii i terapii za pomocą radiopeptydów z kilku powodów. Okres półtrwania 64 godzin dla 90Y jest dostatecznie długi, aby umożliwić nagromadzenie przeciwciał przez nowotwór i, inaczej niż na przykład w przypadku 131J, jest to czyste źródło promieniowania beta o wysokiej energii (Emaks 2,27 MeV) bez towarzyszącego promieniowania gamma przy jego rozpadzie. Zasięg emisji jego cząsteczek wynosi od 100 do 1000 średnic komórki, co jest wystarczającą minimalną ilością przenikającego promieniowania, aby było możliwe podawanie ambulatoryjne. Ponadto, do zabijania komórek nie jest konieczna internalizacja znakowanych przeciwciał, a lokalna emisja promieniowania jonizującego powinna być śmiertelna dla przyległych komórek nowotworowych, które mogłyby nie mieć antygenu docelowego.
Jednak, pomimo uznanej użyteczności przeciwciał znakowanych itrem i zachęcających wyników klinicznych z niektórymi środkami leczniczymi znakowanymi itrem, wielu pacjentów jest pozbawionych korzyści, jakie te środki lecznicze mogłyby zapewnić, na skutek naturalnych trudności zarówno przy znakowaniu promieniotwórczym, jak i przy podawaniu w pojedynczym miejscu. Ten znaczący problem jest widoczny w prawie zupełnym braku zestawów i produktów, które umożliwiają znakowanie na miejscu odczynników izotopami promieniotwórczymi emitującymi promienie alfa i beta, co mogłoby w innym razie wykazać handlową przydatność takiej technologii.
Problemem zapewnienia zestawów do znakowania promieniotwórczego, a następnie podawania środków leczniczych znakowanych izotopami niszczącymi wydaje się być od dawna istniejącym przekonaniem w tej dziedzinie, że zanim takie środki lecznicze mogłyby być podawane pacjentowi, to wymagany byłby ogromny proces oczyszczania w celu usunięcia niezwiązanego znacznika promieniotwórczego, aby nie wystawić pacjenta na działanie wolnego izotopu promieniotwórczego, który mógłby gromadzić się w kościach albo innych organach niedocelowych. Nawet zestawy dostępne aktualnie do znakowania przeciwciał za pomocą itru wymagają skomplikowanego etapu oczyszczania zanim środek leczniczy będzie gotowy do podawania.
Na przykład Antisoma oferuje aktualnie zestaw do promieniotwórczego znakowania monoklonalnego przeciwciała HMFG1 (Theragyn®) za pomocą 90Y, a następnie podawania pacjentkom, którym postawiono diagnozę raka jajników. Obszerne badania fazy I-II wykazały, że to leczenie może być szczególnie korzystne dla pacjentów jako dalsze leczenie po konwencjonalnym zabiegu chirurgicznym i chemoterapii (Hird et al., 1993, Adjuvant therapy of ovarian cancer with radioactive monoclonal antibody, Br. J. Cancer 68: 403-406). Poza tym metoda znakowania firmy Antisoma wymaga usuwania niezwiązanych znaczników promieniotwórczych drogą filtracji przez żel Sephadex G50, co jest znaczącym środkiem zaradczym dla zestawu do znakowania Theragyn©, osiągającego sukces handlowy, jak również przeszkodą dla zapewnienia, aby ta terapia była łatwo dostępna dla wszystkich pacjentek cierpiących na raka jajników, dla których mogłaby okazać się korzystna.
Fakt, że takie odczynniki wymagają aktualnie przed podawaniem oczyszczania kolumnowego, było i będzie w dalszym ciągu głównym środkiem wstrzymującym jego dostępność dla wszystkich pacjentów, którzy mogliby skorzystać w takiej technologii, dopóki nie opracuje się uproszczonego sposobu, który umożliwi lekarzom szybkie, skuteczne i bezpieczne podawanie takich odczynników. Na przykład lekarz w ośrodku ambulatoryjnym nie ma czasu ani urządzeń do oczyszczania odczynnika drogą chromatografii HPLC albo żelowej przed podaniem odczynnika swojemu pacjentowi. Oznacza to, że dodatkowe urządzenia muszą być dostępne na miejscu do jednoczesnego wytwarzania odczynnika i natychmiastowego dostarczania lekarzowi, co drastycznie zwiększa koszty leczenia i w niektórych przypadkach może wymagać podróży pacjenta na znaczną odległość w celu uzyskania pomocy lekarskiej. Alternatywnie, lek możnaby znakować poza miejscem leczenia, co mogłoby wymagać uprzedniego przygotowania i przynajmniej krótkotrwałego przechowywania środka leczniczego. Ma to wpływ nie tylko na zmniejszenie mocy izotopu promieniotwórczego na skutek rozpadu promieniotwórczego w czasie przechowywania, lecz prowadzi także do znacznego uszkodzenia strukturalnej jedności proteiny na skutek nadmiernego wystawienia na działanie izotopu promieniotwórczego.
Na przykład w wielu sprawozdaniach omówiono radiolityczną naturę 90Y i podobnych izotopów promieniotwórczych (na przykład Salako i wsp., 1998, Effects of radiolysis on yttrium-90-labeled Lym-1 antibody preparations. J. Nuci. Med. 39: 667-670, Chakrabarti i wsp., 1996, Prevention of radiolysis of monoclonal antibody during labeling, J. Nuci. Med. 37:1384-1388). Jak zauważyli Chakrabarti i wsp., nuklidy promieniotwórcze, takie jak 90Y, dostarczają do przeciwciała zarówno w czasie procesu znakowania, jak i w czasie przechowywania, duże ilości promieniowania. Doniesiono, że promieniowanie prowadziło do znacznego uszkodzenia przeciwciała, co może eliminować korzystne namierzanie komórek nowotworowych i wystawiać namierzone tkanki na znaczne poziomy toksyczności.
PL 204 239 B1
Mechanizm uszkodzenia radiacyjnego przypisano tworzeniu się wolnych rodników (Pizzarello, 1975, Direct and indirect action, w: Pizzarello and Witcofski, Wydawca Basic Radiation Biology, 2 wydanie, Filadelfia: Lea & Febger, strony 20-29). Jednak, jak zauważ ył Salako i wsp., przy energii 2,2 MeV cząstki beta wyemitowane z 90Y mogłyby łatwo przerwać większość wiązań chemicznych, włącznie z dwusiarczkowymi mostkami przeciw-ciała, które mają siłę wiązania tylko 4,4 eV (Skoog, 1985, Principles of Instrumental Analysis, 3 wydanie, San Francisco: Saunders). Stąd, im krótszy jest czas, w ciągu którego znakowana proteina jest wystawiona na działanie niszczących izotopów promieniotwórczych, takich jak 90Y, tym większe są szanse, że proteina zachowa swoją jedność strukturalną i specyficzność wiązania, jakiej ona wymaga dla współdziałania z docelowym antygenem aż do czasu podawania i osiągnięcia miejsca docelowego.
Radiolityczna natura 90Y jest znana w tej dziedzinie od wielu lat i wielu naukowców próbowało rozwiązać problem, jaki 90Y stwarza przy handlowym zastosowaniu tych środków leczniczych. Na przykład zarówno Salako i wsp., jak i Chakrabarti et al. oceniają zastosowanie środków radiochronnych w preparatach przeciwciał znakowanych za pomocą 90Y jako środka do zmniejszenia uszkodzenia przeciwciała. Salako i wsp. donoszą w szczególności, że albumina z osocza krwi ludzkiej umożliwiła utrzymanie immunoreaktywności przeciwciała znakowanego za pomocą Y przez czas do 72 godzin. Jednak aktywność właściwa wykazywana przez preparaty Salako była raczej niska (mniejsza niż 2 mCi/ml). Ponadto, ani Salako ani Chakrabarti nie donoszą o żadnych próbach w kierunku prowadzenia ekstensywnych procesów oczyszczania po znakowaniu przeciwciał. Salako i wsp. znakują przez okres od 45 minut do godziny, a następnie oczyszczają przeciwciało drogą chromatografii na sitach molekularnych, natomiast Chakrabarti znakuje produkt w ciągu prawie trzech godzin i oczyszcza go drogą chromatografii żelowej. Żaden z tych sposobów nie będzie odgrywał znacznej roli w dostarczaniu środków leczniczych znakowanych za pomocą 90Y do lecznictwa ambulatoryjnego. Chinol i Hnatowich byli w stanie uzyskać 90% czystość radiochemiczną protein znakowanych za pomocą 90Y o aktywności właściwej wynoszącej 1-3 mCi/mg przy braku oczyszczania po znakowaniu, stosując swój własny generator wytworzony przez 90Y (1987, Generator-produced yttrium-90 for radioimmunotherapy. J. Nucl. Med. 28(9): 1465-1470). Jednak autorzy wyraźnie zniechęcają do podawania pacjentom preparatów, które mają czystość mniejszą niż 95%, i sugerują, że chromatografia HPLC może być ważnym i być może zasadniczym etapem. Ci, którzy rozpoznali, że HPLC i inne rodzaje oczyszczania muszą być wyeliminowane w leczeniu ambulatoryjnym i szpitalnym nie odnieśli sukcesu przy opracowywaniu wystarczającego protokołu dla 90Y, tak aby uzyskać wysoki stopień włączania znacznika promieniotwórczego i utrzymania akceptowalnego poziomu trwałości przeciwciała. Jeżeli nie jest osiągnięty odpowiednio wysoki stopień włączania izotopu promieniotwórczego, to pacjent mógłby być narażony na nieakceptowalne poziomy wolnego, niezwiązanego znacznika promieniotwórczego, jeżeli odczynnik nie jest oczyszczony z tego znacznika. Co więcej, jeżeli jedność strukturalna przeciwciała jest uszkodzona, tak że przeciwciało traci swoją specyficzność docelową, to takie odczynniki nie będą wiązać się specyficznie ze swoimi pokrewnymi ligandami.
Mather i współpracownicy postępowali w celu znakowania za pomocą 90Y przeciwciał specyficznych dla nowotworu w taki sposób, że można było uniknąć takiego oczyszczania po znakowaniu (1989. Labeling monoclonal antibodies with yttrium-90, Eur. J. Nucl. Med. 15:307-312). Mather ustalił jednak, że wysokie skuteczności znakowania (ponad 95%) można było osiągnąć tylko przy umiarkowanych aktywnościach właściwych (1 mCi/mg). Ponadto, Mather i wsp. donoszą, że ich preparaty przeciwciał wykazywały już zaledwie po kilku godzinach oznaki przerwania wiązań (na skutek radiolizy). Tak mogło być, ponieważ Mather i wsp., jak również wielu innych w tej dziedzinie, prowadzili swoją reakcję znakowania w ciągu okresu jednej godziny.
Zaproponowano na przykład sposoby znakowania odczynników proteinowych za pomocą mniej niszczących znaczników promieniotwórczych, takich jak 111In, które poprzedzają etapy dodatkowego oczyszczania. Richardson et al. proponują taki sposób postępowania przy znakowaniu przeciwciał za pomocą 111In w celu ułatwienia formatu zestawu do zastosowania diagnostycznego (Richardson i wsp., 1987, Optimization and batch production of DTPA-labeled antibody kits for routine use in 111In immunoscintography. Nucl. Med. Comm. 8:347-356). Jednak w sposobie zaproponowanym przez Richardsona i wsp. znakowanie prowadzi się w ciągu jednej godziny, co mogłoby być wykonalne z 111In, który nie jest bardzo radiolityczny, lecz nie wydaje się, aby można było go stosować do zastosowań znakowania za pomocą 90Y, ze względu na trudności opisane przez Mather i wsp.
Wynalazek pozwala osiągnąć niespodziewane rezultaty i zapewnia bezcenny wgląd w proces znakowania protein za pomocą 90Y, który nie został jeszcze rozpoznany przez innych w tej dziedzinie.
PL 204 239 B1
Twórcy ustalili niespodziewanie, że sposoby HPLC albo inne etapy oczyszczania, o których od dawna sądzono, że są konieczne do uzyskania czystego odczynnika, oraz długie czasy inkubacji, które do tej pory stosowano przez innych fachowców w swoich próbach ukierunkowanych na zwiększenie aktywności właściwej odczynników, są w rzeczywistości szkodliwe dla procesu otrzymywania odczynników znakowanych za pomocą 90Y. Takie procesy obejmujące czas służą tylko zwiększeniu uszkodzenia proteiny na skutek radiolizy, co prowadzi do mniejszej skuteczności i większej szybkości degradacji protein, do czasu, w którym znakowana promieniotwórczo proteina będzie gotowa do zastrzyku. Twórcy niespodziewanie ustalili, że skuteczne znakowanie za pomocą 90Y (> 95% włączania i co najmniej 15 mCi/mg aktywności właściwej) można przeprowadzić w ciągu dwóch do trzech minut i w rzeczywistoś ci takie znakowanie traci swoją skuteczność, gdy czasy reakcji zwię kszają się nawet poza osiem minut.
Fakt, że znakowanie za pomocą 90Y można uzyskać teraz sposobami według niniejszego wynalazku w ciągu tylko dwóch minut, rozwiąże aktualny sceptycyzm w tej dziedzinie w kierunku zastosowalności zestawów do znakowania za pomocą itru w warunkach szpitalnych albo ambulatoryjnych. Zestawy ujawnione w opisie niniejszego wynalazku, które mogą być użyte w sposobie wg wynalazku spełnią zatem odczuwaną od dawna potrzebę, która została uznana przez wielu pacjentów chorych na raka i lekarzy zarówno pod względem zastosowania przemysłowego, jak i dostępu do opartych na proteinach, znakowanych promieniotwórczo środków do leczenia raka.
Podsumowanie wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób znakowania promieniotwórczego proteiny lub peptydu sprzężonych ze środkiem chelatującym za pomocą do podawania pacjentowi, polegający się tym, że:
(i) miesza się sprzężone ze środkiem chelatującym proteinę albo peptyd z roztworem zawierającym 90Y lub jego sól i akceptowalny bufor nie-cytrynianowy tworząc w ten sposób mieszaninę posiadającą pH od około 3,0 do około 6,0; i (ii) inkubuje się tą mieszaninę w temperaturze od 25°C do około 43°C, przez wystarczającą ilość czasu, przy czym wspomniany wystarczający czas inkubacji jest mniejszy niż 8 minut.
(iii) wytwarza się znakowaną promieniotwórczo 90Y proteinę albo peptyd posiadające większe niż 95% podstawienie radioizotopu, co najmniej 70% specyficzność wiązania i aktywność właściwą wynoszącą co najmniej 5 mCi/mg i mogące być podawane bezpośrednio pacjentowi bez dalszego oczyszczania.
Wspomniana proteina jest korzystnie przeciwciałem albo fragmentem przeciwciała.
W korzystnym wykonaniu sposobu wedł ug wynalazku wystarczają cy czas inkubacji jest krótszy niż osiem minut, a nawet bardziej korzystnie może on wynosić od dwóch do pięciu minut.
W kolejnym korzystnym rozwiązaniu, środek chelatujący jest dwufunkcyjnym środkiem chelatującym wybranym z grupy obejmującej MX-DTPA, fenylo-DTPA, benzylo-DTPA, CHX-DTPA, DOTA i ich pochodne, a bardziej korzystnie jest to MX-DTPA.
W sposobie według wynalazku, wymienionym akceptowalnym buforem jest bufor octanowy, który korzystnie jest octanem sodowym o stężeniu od około 10 do około 1000 mM. Akceptowalny bufor może korzystnie zawierać łagodny środek radioochronny, którym bardziej korzystnie jest askorbinian.
Zestawy ujawnione w opisie niniejszego wynalazku składają się z (i) fiolki zawierającej proteinę albo peptyd sprzężony ze środkiem chelatującym, (ii) fiolki zawierającej bufor kompozycyjny do stabilizowania i podawania pacjentowi przeciwciała znakowanego promieniotwórczo i (iii) z instrukcji prowadzenia znakowania promieniotwórczego tak, że gdy proteinę albo peptyd sprzężony ze środkiem chelatującym wystawia się na działanie izotopu promieniotwórczego albo jego soli w ciągu wystarczająco długiego okresu czasu w sprzyjających warunkach, jak jest zalecone w instrukcji, to uzyskuje się znakowaną promieniotwórczo proteinę albo peptyd, który ma wystarczającą czystość, aktywność właściwą i specyficzność wiązania tak, że znakowane promieniotwórczo przeciwciało można rozcieńczać do odpowiedniego stężenia w wymienionym buforze kompozycyjnym i podawać bezpośrednio pacjentowi bez dalszego oczyszczania.
Krótki opis rysunków
Fig. 1. A) Komórki SB przemywano i ponownie zawieszano do stężenia 90 x 106 komórek/ml za pomocą buforu rozcieńczającego (1X PBS, pH 7,4, zawierający 1% (ciężar/objętość) albuminy z surowicy krwi bydlęcej. Komórki o wzrastających stężeniach poddawano inkubacji w ciągu 3 godzin z 2 ng/ml Y2B8, przygotowanego z zastosowaniem 2B8-MX-DTPA, partia # 0165A. B) Podwójnie odwrócony wykres stężenie komórek względem stosunku promieniotwórczość związana/promienio6
PL 204 239 B1 twórczość całkowita (B/AT). Immunoreaktywność obliczano jako 1/punkt przecięcia y x 100. Wartości immunoreaktywności i współczynnika korelacji (R) wynosiły odpowiednio 72,2% i 0,999.
Szczegółowy opis wynalazku
Jeżeli nie określono inaczej, to wszystkie stosowane tu określenia techniczne i naukowe mają takie samo znaczenie jak jest to rozumiane przez przeciętnego specjalistę w tej dziedzinie, do której należy niniejszy wynalazek.
Niniejszy wynalazek obejmuje sposób promieniotwórczego znakowania proteiny albo peptydu sprzężonego ze środkiem chelatującym za pomocą leczniczego izotopu promieniotwórczego 90Y do podawania pacjentowi, polegający na (i) mieszaniu proteiny albo peptydu sprzężonego ze środkiem chelatującym z roztworem zawierającym izotop promieniotwórczy 90Y lub jego sól i akceptowalny bufor nie cytrynianowy. Tworzy się w ten sposób mieszaninę która ma pH od 3,0 do 6,0. Następnie poddaje się tą mieszaninę inkubacji w temperaturze od 25°C do około 43°C w ciągu dostatecznie długiego okresu czasu, który wynosi mniej niż 8 minut, tak że uzyskuje się znakowaną promieniotwórczo proteinę albo peptyd, które mają wystarczający stopień włączania izotopu promieniotwórczego to jest więcej niż 95%, aktywność właściwą co najmniej 5 mCi/mg specyficzność wiązania 70%. Tak znakowane promieniotwórczo przeciwciało można podawać bezpośrednio pacjentowi bez dalszego oczyszczania. Dalsze oczyszczanie obejmuje chromatografię HPLC, filtrację żelową, inne rodzaje chromatografii kolumnowej i każdą inną technikę rozdzielania, którą wykorzystuje się w celu usunięcia wolnego albo związanego niesprzężonego znacznika promieniotwórczego.
Sposób według niniejszego wynalazku można stosować zwłaszcza do leczniczych izotopów promieniotwórczych, które są typowo izotopami radiolitycznymi, a zatem potencjalnie niebezpiecznymi dla strukturalnej jedności protein. Takie lecznicze izotopy promieniotwórcze wybiera się na ogół z grupy obejmującej źródła promieni alfa i beta. Do korzystnych leczniczych nuklidów promieniotwórczych należy 203Pb, 212Pb, 212Bi, 109Pd, 64Cu, 90Y, 77Br, 211At, 97Ru, 105Rh, 195Au albo 177Lu. Inne nuklidy promieniotwórcze, które są użyteczne leczniczo, są znane z amerykańskiego opisu patentowego nr US 5541287, włączonego tu jako odnośnik. Szczególnie korzystnymi nuklidami promieniotwórczymi są silne źródła promieniowania beta, które mogą powodować rozkład wewnątrzcząsteczkowy, takie jak 90Y, 67Cu, 131I, 186Re i 188Re. Chociaż określenie leczniczy izotop promieniotwórczy odnosi się do izotopów promieniotwórczych, takich jak źródła promieni beta i gamma, które mają efekt cytotoksyczny w takim stopniu, że takie izotopy promieniotwórcze można stosować także do celów diagnostycznych, to takich celów nie eliminuje się z zakresu niniejszego wynalazku, ponieważ to właśnie radiolityczna natura tych izotopów czyni je przydatnymi do opisanych sposobów i zestawów.
Sposób według niniejszego wynalazku można stosować do znakowania protein albo peptydów, zwłaszcza takich, w których dla docelowej specyficzności musi być utrzymana jedność strukturalna. Korzystnymi proteinami są przeciwciała albo fragmenty przeciwciał, takie jak fragmenty Fab, (Fab)2 i Fv, które rozpoznają antygeny specyficzne dla nowotworu albo związane z nowotworem. Do korzystnych peptydów należy somatostatyna, peptyd naczyniowo-jelitowy (VIP), substancja P i inne, które wiążą się z receptorami komórek. Takie peptydy i sprzężone ze środkami chelatującymi pochodne takich peptydów są znane z amerykańskiego opisu patentowego nr US 5830431.
Wystarczający czas inkubacji wymieniony w sposobach według wynalazku jest akceptowalnym przedziałem czasowym, w którym uzyskuje się wystarczające wprowadzenie izotopu promieniotwórczego i czystość radiochemiczną tak, że odczynnik można podawać bezpośrednio pacjentowi bez konieczności dalszego oczyszczania. W tej dziedzinie za wystarczające wprowadzenie izotopu promieniotwórczego i czystość uznaje się na ogół, co najmniej 95%, lecz mogą one zmieniać się w zależności od toksyczności znacznika promieniotwórczego. Dla specjalisty w tej dziedzinie powinno być także oczywiste, że uważany za wystarczający stopień wprowadzenia izotopu promieniotwórczego jest także funkcją pożądanego poziomu skuteczności. W przypadku 90Y, a zwłaszcza oznakowanych za pomocą 90Y przeciwciał według niniejszego wynalazku, taki wystarczający okres czasu może być na ogół krótszy niż około 8 minut, a zwłaszcza krótszy niż około 2 do około 5 minut, pod warunkiem rozsądnego molowego stosunku środka chelatującego do proteiny w znakowanej proteinie sprzężonej ze środkiem chelatującym.
Dla specjalisty w tej dziedzinie powinno być oczywiste, że optymalny czas wymagany do znakowania specyficznej proteiny może zmieniać się w zależności od proteiny, szczególnego znacznika promieniotwórczego, a zwłaszcza od zastosowanego szczególnego produktu sprzężenia. Podstawowym czynnikiem przy optymalizacji czasu wyznaczonego do znakowania promieniotwórczego jest stosunek środka chelatującego do proteiny w odczynniku, który ma być znakowany. Na przykład stoPL 204 239 B1 sunek środka chelatującego do proteiny musi być dostatecznie wysoki dla osiągnięcia terapeutycznie użytecznego poziomu wprowadzenia izotopu promieniotwórczego, na przykład 95%, lecz musi także być niezbyt wysoki tak, aby była zachowana strukturalna jedność albo immunoreaktywność proteiny. Wymaga to pewnego procesu równoważenia, który w niektórych przypadkach może prowadzić do niższego poziomu sprzężonego środka chelatującego i dłuższego czasu znakowania.
Na przykład twórcy niniejszego wynalazku stwierdzili, że znakowanie za pomocą 90Y do pożądanego poziomu czystości można przeprowadzić w ciągu czasu poniżej pięciu minut, stosując MX-DTPA jako środek chelatujący i przy stosunku środka chelatującego do przeciwciała tylko od około 1,5 do 1 molowego. Chociaż stosunek środka chelatującego do przeciwciała mógłby być w rzeczywistości większy, to nie jest to potrzebne, ponieważ pożądany stopień wprowadzenia izotopu promieniotwórczego i aktywność właściwą osiągnięto po krótkim okresie znakowania. Na podstawie tego odkrycia parametry, takie jak stosunki środka chelatującego do proteiny, mogły być łatwo określone przez specjalistę w tej dziedzinie dla innych protein i peptydów w zależności od wyboru leczniczego znacznika promieniotwórczego, wyboru środka chelatującego, liczby centrów dostępnych dla środka chelatującego, podatności proteiny na radiolizę, pożądanego poziomu skuteczności, itp.
W sposobie według niniejszego wynalazku można stosować każdy dwufunkcyjny środek chelatujący tak długo, jak długo jest on zdolny do wiązania się zarówno z proteiną, jak i z interesującym izotopem promieniotwórczym. Korzystne środki chelatujące można wybrać z grupy obejmującej MX-DTPA, fenylo-DTPA, benzylo-DTPA, CHX-DTPA, DOTA i ich pochodne, przy czym szczególnie korzystnym środkiem chelatującym jest MX-DTPA.
Wymienione w niniejszych sposobach sprzyjające warunki obejmują akceptowalną temperaturę, pH i warunki buforowe. Dla specjalisty w tej dziedzinie powinno być oczywiste, że nie należy wybierać warunków reakcji, które mają charakter hamujący albo w inny sposób nie sprzyjają reakcji znakowania. Lewis i wsp. omawiają warunki reakcji brane pod uwagę przy promieniotwórczym znakowaniu immunologicznych produktów sprzężenia i publikacja ta jest tu włączona tytułem referencji (1994, A facile, watersoluble method for modification of proteins with DOTA. Use of elevated temperaturę and optimized pH to achieve high specific activity and high chelate stability in radiolabeled immunoconjugates. Bioconjugate Chem., 5:565-576).
Akceptowalna temperatura reakcji może zmieniać się w zależności od znakowanej proteiny, lecz na ogół wynosi od około 25° do około 43°C. Lewis i wsp., ustalili, że zwiększanie temperatury reakcji znakowania promieniotwórczego od 25° do 43°C zwiększało zarówno skuteczność wprowadzenia metalu promieniotwórczego, jak i kinetyczną trwałość badanych produktów sprzężenia DOTA.
Akceptowalne pH może zmieniać się znacznie w zależności od stosowanego znacznika promieniotwórczego. Wartość pH zalecana przy znakowaniu różnymi nuklidami promieniotwórczymi jest na ogół znana w tej dziedzinie i można ją dobrać w zależności od izotopu promieniotwórczego. Na przykład w przypadku 90Y akceptowalna wartość pH może wynosić od około 3 do około 6, a zwłaszcza około 4,2.
Akceptowalne bufory będą zmieniać się także w zależności od określonego znacznika promieniotwórczego. Na przykład Lewis i wsp. ustalili, że obecność cytrynianu hamuje reakcje znakowania za pomocą 90Y. Stąd bufor cytrynianowy nie byłby odpowiednim buforem, gdyby wybranym znacznikiem promieniotwórczym był 90Y. Jeżeli znakuje się za pomocą 90Y, to korzystnym buforem jest bufor octanowy, a zwłaszcza bufor na bazie octanu sodowego o stężeniu od około 10 do około 1000 mM.
Jeżeli bufor nie hamuje albo w inny sposób nie wpływa niekorzystnie na reakcję znakowania, to możliwe jest wprowadzenie do reakcyjnego buforu łagodnego (nieszkodliwego) środka radioochronnego. Według Chakrabarti, jednym z takich środków radioochronnych, które nie zakłócają procesu znakowania, jest kwas askorbinowy. Należy jednak zachować ostrożność, gdy w reakcji znakowania stosuje się albuminę z surowicy krwi ludzkiej, na skutek obecności metali, które mogłyby zakłócać proces znakowania.
Ponieważ niniejszy wynalazek dotyczy promieniotwórczego znakowania protein, zwłaszcza za pomocą izotopów radiolitycznych, to może istnieć pewna równowaga pomiędzy specyficznością wiązania i aktywnością właściwą, z którą może mieć do czynienia doświadczony specjalista, gdy będzie realizował praktycznie sposób według niniejszego wynalazku. Jeżeli na przykład aktywność właściwa jest bardzo wysoka (to jest odpowiednio ponad 5 mCi/mg, korzystnie ponad 10 mCi/mg, a zwłaszcza ponad 15 mCi/mg), to konstrukcja proteinowa, która ma pożądaną specyficzność wiązania, będzie mieć znaczącą zdolność zabijania w obszarze nowotworu. Jednak część protein w populacji jako całości, które zachowują swoją immunoreaktywność, może być mniejsza niż populacja, która ma niższą
PL 204 239 B1 aktywność właściwą, na skutek radiolizy znacznika promieniotwórczego. W zależności od pożądanego poziomu specyficznej aktywności, doświadczony specjalista może wybrać odpowiedni poziom immunoreaktywności.
Na przykład twórcy niniejszego wynalazku ustalili, że za pomocą 90Y, gdy przeciwciało znakuje się do aktywności właściwej około 15 mCi/mg, specyficzność wiązania albo immunoreaktywność proteiny wynosi na ogół co najmniej 70%. Może to oczywiście zmieniać się w zależności od wrażliwości przeciwciała i radiolitycznej natury zastosowanego izotopu promieniotwórczego i być poddawane manipulacji przez doświadczonego specjalistę, jeżeli jest pożądany wyższy poziom immunoreaktywności albo aktywności właściwej. Wynalazcy niniejszego wynalazku uzyskali aktywności właściwe z 90Y do około 20 mCi/mg. Dla celów terapeutycznych pożądane są specyficzności wiązania co najmniej około 50%.
Ze zgłoszeń 09/259337 i 09/259347, znane są próby wiązania, które, jeżeli jest to pożądane, można wykorzystać do stwierdzenia procentowego powinowactwa wiązania i immunoreaktywności produktów sprzężenia po znakowaniu. Należy podkreślić, że chociaż w sposobach według niniejszego wynalazku nie jest wymagane żadne dalsze oczyszczanie, to w celu sprawdzenia poziomu włączania izotopu promieniotwórczego, aby nie wystawić na niebezpieczeństwo zdrowia pacjenta, powinna być zawsze przeprowadzona próba oparta na chromatografii TLC. Taką próbę można przeprowadzić w cią gu około 3-4 minut i nie powinna ona wpływać znacząco na trwałość albo skuteczność promieniotwórczego środka leczniczego.
W niniejszym wynalazku prezentuje się takż e zestawy do promieniotwórczego znakowania proteiny albo peptydu sprzężonego ze środkiem chelatującym za pomocą leczniczego izotopu promieniotwórczego do podawania pacjentowi, składające się z (i) fiolki zawierającej proteinę albo peptyd sprzężony ze środkiem chelatującym, (ii) fiolki zawierającej bufor kompozycyjny do stabilizowania i podawania pacjentowi przeciwciał a znakowanego promieniotwórczo oraz (iii) instrukcji prowadzenia procedury znakowania promieniotwórczego, tak że gdy proteinę albo peptyd sprzężony ze środkiem chelatującym wystawia się na działanie izotopu promieniotwórczego albo jego soli w ciągu wystarczająco długiego okresu czasu w sprzyjających warunkach, jak zalecono w wymienionych instrukcjach i opisano dalej wyżej, to otrzymuje się proteinę albo peptyd znakowany promieniotwórczo, który ma wystarczającą czystość, aktywność właściwą i specyficzność wiązania, tak że przeciwciało znakowane promieniotwórczo można rozcieńczać do odpowiedniego stężenia w wymienionej kompozycji buforowej i podawać bezpośrednio pacjentowi bez dalszego oczyszczania. Wymienioną proteinę albo peptyd sprzężony ze środkiem chelatującym można dostarczać w postaci liofilizowanej.
Jest zrozumiałym, że zestawy opisane w niniejszym wynalazku są przeznaczone do realizacji sposobu według wynalazku. Zgodnie z tym powinno być oczywiste dla fachowców, przy realizacji wynalazku, że instrukcje zestawów będą oparte na opisanym wyżej sposobie oraz że podane wyżej rozważania mają ten sam związek i znaczenie, gdy bierze się je pod uwagę pod kątem rozwiązania zestawu. Ponadto powinno być oczywiste, że możliwe są alternatywne rozwiązania zestawów i mogą one zawierać, jak opisano wyżej, takie składniki, jak bufor octanowy do nastawiania pH znacznika promieniotwórczego.
Szczególnie korzystnym składnikiem zestawu jest kompozycja buforowa do stabilizowania, przeciwko skutkom radiolizy i podawania pacjentowi znakowanego promieniotwórczo, sprzężonego przeciwciała. Kompozycja buforowa jest farmaceutycznie akceptowalnym nośnikiem, który służy zarówno jako rozcieńczalnik do znakowanego promieniotwórczo przeciwciała, jak i jako bufor do podawania. Chociaż do podawania pacjentowi przeciwciała terapeutycznego albo diagnostycznego można stosować każdy farmaceutycznie akceptowalny rozcieńczalnik, to kompozycja buforowa ujawniona w niniejszym wynalazku nadaje się szczególnie do podawania znakowanych promieniotwórczo przeciwciał.
Kompozycja buforowa według niniejszego ujawnienia zawiera środek radioochronny, taki jak albumina surowicy krwi ludzkiej (HSA) albo askorbinian, które minimalizują radiolizę spowodowaną przez itr lub przez inne silne nuklidy promieniotwórcze. W tej dziedzinie są znane także i inne środki radioochronne, które mogłyby być wykorzystane także w kompozycji buforowej według niniejszego ujawnienia, takie jak na przykład akceptory wolnych rodników (fenol, siarczyny, glutation, cysteina, kwas gentyzowy, kwas nikotynowy, palmitynian askorbylu, HOP(:O)H2, gliceryna, formaldehydosulfoksylan sodowy, Na2S2O5, Na2S2O3, SO3, itp.).
Kompozycja buforowa według niniejszego ujawnienia zawiera także nadmiar niesprzężonego środka chelatującego. Cel wprowadzenia niesprzężonego środka chelatującego polega na tym, że środek chelatujący służy do usuwania u pacjenta każdego znacznika promieniotwórczego niezwiązanego z proteiną i powodowania wydzielania się znacznika promieniotwórczego, zmniejszając w ten
PL 204 239 B1 sposób wchłanianie przez kości pacjenta izotopów kościolubnych, na przykład 90Y. Na przykład, gdy przeciwciało z zestawu jest sprzężone ze środkiem chelatującym DTPA, to do kompozycji buforowej można wprowadzić nadmiar DTPA albo każdy inny środek chelatujący. Kompozycję buforową dostarcza się korzystnie w takiej objętości, że cała zawartość zostaje przeniesiona do fiolki reakcyjnej. Jak omówiono wyżej, daje to w wyniku większą łatwość stosowania i powtarzalność, ponieważ nie trzeba mierzyć i przenosić dokładnych objętości.
Korzystna kompozycja buforowa zawiera buforowany fosforan albo sól fizjologiczną, albuminę z surowicy krwi ludzkiej i DTPA. Albumina z surowicy krwi ludzkiej ma korzystnie stężenie od około 5 do 25% (ciężar/objętość), a korzystnie około 7,5% (ciężar/objętość). Stężenie DTPA wynosi korzystnie około 1 mM. Jako alternatywę dla albuminy z surowicy krwi ludzkiej można stosować askorbinian i stosuje się go typowo przy stężeniu od około 1 do 100 mg/ml, chociaż bez szkody dla bezpieczeństwa pacjenta można stosować szerszy zakres stężeń.
Zestaw można dostarczać w innych alternatywnych postaciach w zależności od preferencji nabywcy. Na przykład zestaw może zawierać ponadto sterylną fiolkę reakcyjną, w której można prowadzić zarówno reakcję znakowania i rozcieńczenie w kompozycji buforowej. Rozważa się także dalsze rozwiązania, w których bufor do nastawiania pH znacznika promieniotwórczego dostarcza się w konkretnej fiolce reakcyjnej odcinanej jako odpad. Pod uwagę bierze się także zestawy, które zawierają ponadto fiolkę z izotopem promieniotwórczym, chociaż bardziej realne byłoby zamówienie z góry zestawu do znakowania i zamawianie izotopu promieniotwórczego oddzielnie w późniejszym czasie bezpośrednio przed podawaniem. Pod uwagę bierze się także zestawy, które zawierają fiolkę wtórnej proteiny albo peptydu, służące albo jako kontrola przy ustalaniu powinowactwa wiązania znakowanego promieniotwórczo produktu albo w niektórych przypadkach, do stosowania ich w łączonym reżimie terapeutycznym ze znakowaną promieniotwórczo proteiną albo peptydem.
Szczegółowy opis korzystnych rozwiązań
Znakowane z pomocą 90Y mysie monoklonalne przeciwciało anty-CD20 (Y2B8) ocenia się aktualnie w próbach klinicznych leczenia nawrotnego chłoniaka komórek B. Przeciwciało 2B8 jest przeciwciałem mysim, które rozpoznaje ludzki CD20. Chimeryczna wersja tego przeciwciała (Rituxan®) uzyskała ostatnio zatwierdzenie przez FDA przy leczeniu chłoniaka nieziarniczego. Z amerykańskiego zgłoszenia patentowego nr 08/475813, jest znane sekwencyjne podawanie Rituxan® ze znakowanym za pomocą itru monoklonalnym przeciwciałem mysim w łączonym reżimie terapeutycznym, w którym podawanie znakowanego za pomocą itru przeciwciała anty-CD20 po podaniu Rituxan® jest wystarczające do (a) usunięcia wszystkich pozostałych komórek B z krwi obwodowej nie usuniętych za pomocą chimerycznego przeciwciała anty-CD20, (b) zapoczątkowania ubywania komórek B z węzłów chłonnych albo (c) zapoczątkowania ubywania komórek B z innych tkanek.
Zatem, mając wykazaną skuteczność przeciwciała anty-CD20 przy leczeniu chłoniaka nieziarniczego oraz znaną wrażliwość limfocytów na promieniotwórczość byłoby wysoce korzystne w przypadku takich terapeutycznych przeciwciał, aby stały się one dostępne w handlu w postaci zestawu, w którym można je łatwo modyfikować za pomocą znacznika promieniotwórczego i podawać bezpośrednio pacjentowi w warunkach klinicznych.
Zestaw do znakowania promieniotwórczego dla przeciwciała 2B8 składa się korzystnie z czterech składników: 1) 2B8-MX-DTPA o stężeniu 2 mg/ml w normalnym roztworze soli o niskiej zawartości metali, 2) 50 mM octan sodowy stosowany do nastawiania roztworu izotopu promieniotwórczego do właściwego pH znakowania, 3) kompozycja buforowa (1X PBS, pH 7,4, zawierająca 7,5% albuminy z osocza krwi ludzkiej i 1 mM DTPA) oraz ewentualnie 4) pusta fiolka szklana o pojemności 10 ml (fiolka reakcyjna) (10 ml fiolka reakcyjna ma w rzeczywistości zawiera dogodnie 10 ml i jest technicznie cokolwiek większa niż 10 ml). Wszystkie składniki bada się pod kątem sterylności i braku środków pirogennych.
W tej sekcji podsumowuje się atestację tego zestawu do znakowania promieniotwórczego, który jest prosty i łatwy w stosowaniu i który daje znakowane promieniotwórczo przeciwciała z > 95% stopniem włączania izotopu promieniotwórczego i akceptowalnym utrzymywania wiązania z komórkami pozytywnymi względem antygenów. Prowadzono także ocenę parametrów doświadczalnych wpływających na wiązanie i włączania izotopu promieniotwórczego.
P r z y k ł a d 1. Zestaw do znakowania promieniotwórczego i sposób znakowania 2B8 za pomocą 90Y
A. Odczynniki w zestawie do znakowania promieniotwórczego
1. 2B8-MX-DTPA, IDEC; partia # 082395RM2
PL 204 239 B1
2. 50 mM octan sodowy o niskiej zawartości metali, IDEC, partia # 082395RM3
3. Kompozycja buforowa (1X PBS, pH 7,4, zawierająca 7,5% (ciężar/objętość) albuminy z osocza krwi ludzkiej i 1 mM DTPA), IDEC, partia # 082395RM1
4. Fiolka reakcyjna, 10 ml, IDEC B. Materiały i sprzęt
1. Zestaw do włączania izotopu promieniotwórczego Biodex Tec-Control, nr katalogowy #151-770,
2. Rękawice, bezproszkowe
3. Sterylne strzykawki polipropylenowe
4. Sterylne igły do strzykawek
5. Małe probówki z zamknięciem, 1,5 ml
A. Sposoby
1. Otrzymywanie Y2B8 z zastosowaniem zestawu do znakowania promieniotwórczego Odczynniki do zestawu otrzymywano i umieszczano w szklanych fiolkach z przegrodą. Fiolki borokrzemianowe typu I (2 albo 10 ml) przepłukiwano sterylną wodą do zastrzyków (WFI) i przed napełnianiem poddawano autoklawizacji. Przegrody z kauczuku butylowego przepłukiwano sterylną WFI i przed uż yciem poddawano autoklawizacji. Odczynniki umieszczano we fiolkach rę cznie, umieszczano w pomieszczeniu klasy 100 i badano pod kątem pirogenności i sterylności stosując metody USP.
Odczynniki dodatkowe:
1. Itr-[90], sól chlorkowa, bez nośnika, w HCL.
Środki ostrożności:
1. Wszystkie etapy należy prowadzić stosując technikę aseptyczną.
2. Zestaw do znakowania promieniotwórczego powinien być pozostawiony przed użyciem do osiągnięcia temperatury pokojowej.
Protokół znakowania promieniotwórczego
1. Objętość dodawanego do fiolki reakcyjnej 90YCl3 obliczano w sposób następujący: a. Stężenie izotopu promieniotwórczego w czasie znakowania promieniotwórczego:
Co = stężenie izotopu promieniotwórczego w czasie kalibrowania (patrz certyfikat analizy producenta)
Δt = zmiana w czasie (liczba dodatnia po kalibrowaniu, liczba ujemna przed kalibrowaniem). Stężenie izotopu promieniotwórczego w czasie znakowania =
Co e0,0108(At)
b. Objętość 90YCl3 dodawana do fiolki reakcyjnej:
-= objętość dodana do fiolki reakcyjnej czas znakowanie przy stężeniu izotopu promieniotwórczego
2. Objętość 50 mM octanu sodowego dodawaną do fiolki reakcyjnej obliczano w sposób następujący:
a. W przypadku 90YCl3 w 0,040 M HCl (Amersham):
Objętość 90YCl3 (etap 1b) x (0,8) = objętość dodawanego octanu sodowego
b. W przypadku 90YCl3 w 0,050 M HCl (Nordion):
Objętość 90YCl3 (etap 1b) x (1,0) = objętość dodawanego octanu sodowego
3. Przegrody fiolki reakcyjnej i fiolki octanu sodowego przecierano alkoholem, a następnie stosując 1 cm3 strzykawkę przenoszono do fiolki reakcyjnej obliczoną objętość (etap 1a albo 1b) 50 mM octanu sodowego (etap 2). Zawartość fiolki mieszano przez kilkakrotne jej odwrócenie.
4. Przegrodę fiolki ze źródłem 90YCl3 przetarto alkoholem. Fiolkę z igłą wyposażono w sterylny 0,2 um filtr. Stosując sterylną strzykawkę o pojemności 1 cm3 wymaganą objętość (etap 1 b) 90YCl3 przeniesiono do fiolki reakcyjnej. Zawartość fiolki mieszano przez odwrócenie jej kilka razy.
5. Przegrodę z fiolki z 2B8-MX-DTPA przetarto alkoholem i stosując sterylną strzykawkę o pojemności 3 cm3 przeniesiono 1,5 ml 2B8-MX-DTPA do fiolki reakcyjnej. Zawartość fiolki mieszano przez odwrócenie jej kilka razy.
PL 204 239 B1
6. Całkowitą objętość mieszaniny reakcyjnej obliczano drogą dodawania dodanej ilości chlorku Y-90 (etap 4) plus ilość 50 mM dodanego octanu sodowego (etap 3) plus ilość dodanego 2B8-MX-DTPA (etap 5).
7. Objętość kompozycji buforowej dodawanej do fiolki reakcyjnej w celu uzyskania objętości końcowej 10 ml obliczano drogą odejmowania całkowitej objętości reakcyjnej obliczonej w etapach od 6 do 10.
8. Fiolkę z kompozycją buforową wytarto za pomocą alkoholu, a fiolkę odpowietrzano. Z powodu lepkości kompozycji buforowej fiolkę reakcyjną wyposażono stosując igłę w 0,20 μm filtr strzykawki. Korzystając ze sterylnej strzykawki o pojemności 10 cm3 wyposażonej w igłę o odpowiedniej wielkości do fiolki reakcyjnej przeniesiono kompozycję buforową o objętości obliczonej w etapie 7. Igłę odpowietrzającą usunięto z fiolki reakcyjnej i zawartość fiolki mieszano przez odwrócenie jej kilka razy (produkt końcowy). Przed „testem włączania izotopu promieniotwórczego” fiolkę poddawano inkubacji przez co najmniej 5 minut. Roztwór miał barwę bursztynową, a fiolka reakcyjna była pełna, potwierdzając dodanie kompozycji buforowej.
9. Całkowitą promieniotwórczość fiolki z produktem końcowym mierzono stosując odpowiedni zestaw przyrządów do pomiaru 90Y.
10. Produkt końcowy przechowywano natychmiast w temperaturze od 2° do 8°C w ciągu czasu wymaganego do podania pacjentowi.
2. Test włączania izotopu promieniotwórczego
Procentowe włączanie izotopu promieniotwórczego oznaczano drogą natychmiastowej chromatografii cienkowarstwowej (ITLC) stosując zestaw radiochromatograficzny Biodex Tec-Control według następującego protokołu:
Dodatkowe materiały i sprzęt
1. 2B8-MX-DTPA znakowany za pomocą 90Y
2. Probówki do zliczania promieniotwórczych pasków TLC
3. Nożyczki 3
4. Sterylna strzykawka o pojemności 1 cm3
5. Sterylne igły 26G
6. Licznik promieniowania gamma albo licznik scyntylacyjny
7. Urządzenie do pipetowania
Sposób postępowania:
1. Najpierw należy przeczytać cały podręcznik Biodex Operation Manual.
2. Każdą próbkę znakowaną izotopem promieniotwórczym bada się potrójnie zgodnie z instrukcją zestawu, przy czym wywołuje się jeden pasek na fiolkę.
3. W celu zlokalizowania znakowanej promieniotwórczo próbki na pasku chromatograficznym stosowano urządzenie do lokalizowania ilości 1 μl na linii początkowej. Alternatywnie można sytuować jedną maleńką kropelkę dozowaną z igły 26G połączoną ze strzykawką o pojemności 1 cm3. Przeciwciało pozostaje na początku, a niewłączony 90Y-DTPA przesuwa się wraz z czołem rozpuszczalnika.
4. Każdy odcinek zliczano pod względem aktywności stosując odpowiedni licznik, na przykład licznik scyntylacyjny w przypadku 90Y, z nastawianiem tła.
5. Przy obliczaniu procentowego udziału znakowanego promieniotwórczo przeciwciała postępowano według instrukcji Biodex.
3. Test wiązania
Dodatkowe odczynniki
1. 90Y2B8-MX-DTPA
2. Liofilizowane komórki
Linie komórek ludzkich SB (CD20-pozytywne) i HSB (CD20-negatywne) otrzymywano z American Type Culture Collection i hodowano je w kolbach T stosując RPMI-1640 zawierających 10% surowicę płodową bydlęcą uzupełnioną 2% glutaminę. Kultury utrzymywano w temperaturze 37°C i w atmosferze 5% CO2. Komórki dzieliły się typowo w stosunku 1:2 każdego następnego dnia, zbierano je przy stężeniu 0,5-2,5 x 106 komórek/ml i żywotności > 80%. Stężenie komórek oznaczano stosując hemocytometr, a żywotność oznaczano błękitem trypanu.
Komórki zbierano w temperaturze otoczenia przy gęstości komórek 0,5-2 x 106 komórek/ml przez wirowanie (1300 obrotów na minutę w wirówce Sorvall) i przemywano dwukrotnie za pomocą 1X HBSS. Osadzone komórki zawieszano ponownie do stężenia 50 x 106 komórek/ml w 1X HBSS zawierającym 1% (ciężar/objętość) albuminy osocza bydlęcego (BSA) i 10% (ciężar/objętość) mannitu (bufor liofilizacyj12
PL 204 239 B1 ny), 0,5 ml dozowano do 1,5 ml polipropylenowych probówek stołowych mikrofug z pierścieniami samouszczelnieniającymi o przekroju okrągłym, przechowywano w temperaturze -70°C i poddawano w cią gu nocy liofilizacji pod ciś nieniem 4-8 Pa 30-60 militorów. Probówki z liofilizowanymi komórkami przechowywano w stanie wysuszonym w temperaturze 2-8°C i rekonstytuowano je do prób w sterylnej wodzie. Probówki komórek liofilizowanych w probówkach mikrofugowych przechowywano ze środkiem suszącym.
3. Woda sterylna do płukania albo woda sterylna do zastrzyków.
4. Bufor rozcieńczający (1X PBS, pH 7,2-7,4, zawierający 1% albuminę z surowicy bydlęcej (BSA) i 0,02% azydek sodowy)
Sposób postępowania:
Otrzymywanie próbki przeciwciała znakowanego promieniotwórczo
Otrzymano znakowane promieniotwórczo przeciwciało przechowywane w temperaturze 2-8°C.
2. Z P20 wyciągnięto 10 μΐ i dodano do 1,5 ml probówki mikrofugę zawierającej 990 μΐ buforu rozcieńczającego (rozcieńczenie 1:100). Końcówkę płukano, a probówkę poddawano delikatnemu wytrząsaniu.
3. Przygotowano 50 ml sterylną probówkę polipropylenową i umieszczono w niej 10 ml buforu rozcieńczającego stosując 10 ml pipetę serologiczną.
4. Z P200, z probówki z rozcieńczeniem 1:100, wyciągnięto objętość 35 μl i dodano do stożkowej probówki zawierającej 10 ml buforu rozcieńczającego i starannie wymieszano.
Przygotowanie liofilizowanych komórek
1. Przygotowano trzy probówki z liofilizowanymi komórkami SB.
2. Do każdej probówki dodano 0,5 ml SWFI i poddawano je wytrząsaniu aż do uzyskania zawiesiny pojedynczych komórek.
3. Przygotowano trzy puste 1,5 ml probówki mikrofugowe. Do trzech probówek, reprezentujących kontrolę bez komórek, dodano 0,5 ml buforu rozcieńczającego.
Protokół testu
1. Do każdej probówki dodano 0,5 ml rozcieńczonego 90Y2B8-MX-DTPA.
2. Probówki umieszczano w ciągu 45 minut swoim końcem nad mieszalnikiem, po upewnieniu się, że kapsle są szczelnie przytwierdzone.
3. Po 45 minutach inkubacji w temperaturze otoczenia komórki poddawano osadzaniu drogą mikrowirowania w ciągu 5 minut.
4. Do fiolek scyntylacyjnych przenoszono 0,8 ml nadsączu.
5. Do każdej fiolki dodawano koktajl scyntylacyjny.
6. Wielkość promieniotwórczości w każdej fiolce oznaczano stosując licznik scyntylacyjny z nastawieniem tła.
D. Wyniki
Powtarzalność i niewrażliwość protokołów znakowania promieniotwórczego dla Y2B8 oceniano przeprowadzając kilka przebiegów atestacyjnych z zastosowaniem różnych partii każdego izotopu promieniotwórczego. Pięciu operatorów przygotowało sześć partii atestacyjnych każdego Y2B8. Te partie oznaczono w sposób następujący, a operacje prowadzono w następujących urządzeniach:
#1: IDEC Pharmaceuticals #2: IDEC Pharmaceuticals #3: IDEC Pharmaceuticals #4: MD Anderson Health Center #5: Mayo Clinic #6: City of Hope
Wyniki badania każdej partii atestacyjnej zebrano w tabeli 1.
T a b e l a 1
Wyniki testu uwalniania przy atestacji Y2B8
Numer partii % Wprowadzenia izotopu promieniotwórczego % Wiązania
1 2 3
1 99,5 78,6
2 99,3 87,0
3 99,4 85,9
PL 204 239 B1 cd. tabeli 1
1 2 3
4 99,2 81,8
5 99,2 79,6
6 96,3 80,9
średnia = 98,8 średnia = 82,3
odchylenie standardowe = 1,24 odchylenie standardowe = 3,4
% CV = 1,25% CV = 4,2%
W przypadku przygotowanych sześ ciu partii atestacyjnych procent uzyskanego wi ą zania wynosił od 78,6 do 87,0% ze średnią 82,3%. Wartości włączania izotopu promieniotwórczego dla Y2B8 wynosiły średnio 98,8% (w przedziale od 96,3 do 99,5%). Te wyniki zebrane razem potwierdzają powtarzalność i niewrażliwość sposobów z zestawem do znakowania promieniotwórczego w przypadku otrzymywania Y2B8 i wskazują razem, że Y2B8 przygotowane z zastosowaniem tego zestawu do znakowania promieniotwórczego nadają się do zastosowania w warunkach klinicznych.
P r z y k ł a d 2. Początkowa ocena parametrów reakcji - pH i czasu reakcji
Badania kinetyczne prowadzono początkowo w celu oceny włączania izotopu promieniotwórczego i wiązania przeciwciała znakowanego za pomocą 90Y (Y2B8) po reakcjach znakowania przeprowadzonych w zmiennych warunkach pH i czasu reakcji. W przypadku reakcji znakowania promieniotwórczego w zakresie pH od 3,9 do 4,7 z czasem inkubacji 5 minut włączanie izotopu promieniotwórczego wynosiło > 96% z ponad 80% zachowaniem wiązania z komórkami CD20-pozytywnymi (tabela 2). Podobne wyniki uzyskano dla czasów inkubacji 3, 5 i 10 minut i zakresie pH od 2,9 do 4,6 (tabela 3).
T a b e l a 2
Kinetyka znakowania promieniotwórczego Y2B8: wpływ pH na włączanie izotopu promieniotwórczego i wiązanie z komórkami CD20-pozytywnymi1
pH reakcji Wprowadzenie izotopu promieniotwórczego (%) Wiązanie (%)
3,9 98,4 80,7
4,2 97,8 81,0
4,4 96,1 80,0
4,6 97,0 80,2
4,7 97,4 80,6
T a b e l a 3
Kinetyka znakowania promieniotwórczego dla Y2B8: wpływ czasu inkubacji na włączanie izotopu promieniotwórczego i wiązanie z komórkami CD20-pozytywnymi1
Czas inkubacji (min) Wprowadzenie izotopu promieniotwórczego (%) Wiązanie (%)
pH 3,9: 3 97,0 82,0
5 98,9 82,1
10 99,2 82,3
pH 4,7: 3 97,2 82,5
5 96,7 81,8
10 97,6 81,5
1 Wyniki reakcji znakowania i badania oceny parametrów podane w tabeli 2 i 3 uzyskano z 2B8 pochodzących z układu i ekspresji komórek CHO. Koniugat sprzężenia MX-DTPA przygotowano stosując protokół podobny do protokołu stosowanego do scharakteryzowanego poprzednio 2B8-49. Reakcje prowadzono stosując w przybliżeniu 3 mg przeciwciała i stosunek molowy 4:1 środka chelatującego do przeciwciała, jak opisano w zgłoszeniu patentowym nr 09/259337.
PL 204 239 B1
Reaktywności immunologiczne dla preparatów Y2B8 oznaczano stosując metodę Lindmo i wsp. Rosnące ilości świeżo zebranych CD20-pozytywnych komórek SB poddawano inkubacji ze stałą ilością Y2B8 w warunkach nadmiaru antygenu. Po jednym próbnym przygotowaniu (fig. 1) odwrotna analiza wykresu danych wiązania wykazała, w przypadku Y2B8, reaktywność immunologiczną 72,2%.
P r z y k ł a d 3. Ocena dalszych parametrów reakcji
I. Wprowadzenie
W doświadczeniach opisanych w tej sekcji bada się wpływ odchyleń od protokołu na wiązanie Y2B8 przygotowanego z zastosowaniem zestawu do promieniotwórczego znakowania Y2BS. W czasie procesu znakowania promieniotwórczego na wiązanie znakowanego promieniotwórczo przeciwciała może mieć wpływ szereg parametrów (tabela 4).
T a b e l a 4
Zestaw do badania odchylenia od znakowania promieniotwórczego Przewidywany wpływ na warunki znakowania Przewidywany wpływ na wiązanie
1) Dodawanie nadmiaru objętości 90Y spadek pH, wzrost radiolizy spadek
2) Dodawanie mniejszej objętości 90Y brak zmian pH, spadek radiolizy wzrost albo bez zmian
3) Dodawanie nadmiaru objętości NaAc brak zmian pH, spadek radiolizy wzrost albo brak zmian
4) Dodawanie mniejszej objętości NaAc spadek pH, wzrost radiolizy spadek
5) Dodawanie nadmiaru objętości 2B8-MX-DTPA brak zmian pH, spadek radiolizy (niższa aktywność właściwa) wzrost
6) Dodawanie mniejszej objętości 2B8-MX-DTPA brak zmian pH, wzrost radiolizy (wyższa aktywność właściwa) spadek
7) Inkubacja > 5 min wzrost radiolizy spadek
8) Inkubacja < 5 min spadek radiolizy wzrost albo brak zmian
Następujące odchylenia od protokołu znakowania promieniotwórczego identyfikowano jako odchylenia, które mają najprawdopodobniej ujemny wpływ na wiązanie, i obejmują one: 1) dodawanie mniejszej objętości octanu sodowego, 2) dodawanie nadmiaru roztworu chlorku 90Y, 3) dodawanie mniejszej objętości 2B8-MX DTPA i 4) przekraczanie maksymalnego reakcyjnego czasu inkubacji. Wpływ tych odchyleń oceniano oddzielnie oraz jednocześnie.
Gdy oceny dokonano oddzielnie, to 20% odchylenia objętości w pozycjach 1-3 przedstawionych powyżej dawały w wyniku przecinanie się z specyfikacją uwalniania IDEC-Y2B8 ustaloną dla wiązania w próbie klinicznej, nawet po poddawaniu inkubacji w ciągu 8 minut. W badaniach, w których wszystkie trzy odchylenia objętości (1-3 wyżej) przeprowadzono jednocześnie, tylko dawki przygotowane z zastosowaniem poniedziałkowego protokołu znakowania (potencjalnie najbardziej radiolitycznego) i poddawane inkubacji w cią gu 8 minut (60% dł u ż ej niż normalnie) był y marginalnie poniż ej klinicznej specyfikacji wydzielania (< 3%). W przeciwieństwie do tego dawki przygotowane z zastosowaniem piątkowego protokołu znakowania zachowywały akceptowalne wyniki wiązania pomimo skumulowanych efektów odchyleń we wszystkich czterech parametrach (1-4 wyżej). W przypadku wszystkich odchyleń, oddzielnie i zbiorowo, włączanie izotopu promieniotwórczego było powyżej 95% klinicznej specyfikacji wydzielania.
PL 204 239 B1
II. Wybór parametrów
Zadecydowano, że 20% odchylenie od wymaganych objętości odczynników albo pozwolenie na przekroczenia o 30% stosowanego normalnie maksymalnego 6 minutowego czasu reakcji, reprezentowało potencjalnie największe odchylenia od protokołu stosowanego w radiofarmacji. W tych badaniach ocenia się wpływ tych odchyleń na wiązanie IDEC-Y2B8. Symulowano znakowania poniedziałkowe i piątkowe w celu upewnienia się, że oceniane warunki reprezentują ekstrema dawek preparatów na cały tydzień. Oceniano także połączony wpływ na wiązanie, gdy przy przygotowaniu pojedynczej dawki miały miejsce wszystkie odchylenia, oraz wpływ tych odchyleń na włączania izotopu promieniotwórczego 90Y.
Znakowania poniedziałkowe i piątkowe są odbiciem koncepcji polegającej na tym, że ponieważ roztwór chlorku 90Y ma krótki czas połowicznego rozpadu (64 godziny), to objętość zastosowanego izotopu promieniotwórczego zależy od dnia tygodnia, w którym przygotowano dawkę. W tym celu, objętość mieszaniny reakcyjnej w przypadku dawki przygotowanej w poniedziałek jest mniejsza, co daje w wyniku wyższe stężenie 90Y, prawdopodobnie na skutek większej radiolizy. Stąd symulowano poniedziałkowe i piątkowe procedury znakowania w celu upewnienia się, że oceniane warunki reprezentują ekstremalne dawki preparatów na cały tydzień.
III. Materiały i Sposoby
A. Odczynniki
1. 90YCl3 w 0,05 M HCl, Pacific Northwest National Laboratory, odczynnikowy stopień czystości, P.P. # 08016, 08118
2. Ultrex HCl, J.T. Baker, produkt # 6900, partia # J22539
3. Sterylna woda do płukania, Baxter, część # 2F7114, partia # G924092
4. Bufor rozcieńczający, zawierający 10 mM roztwór soli buforowany fosforanem o pH 7,4, 1% BSA, Sigma, część # P-3688, partia # 076H8913
5. Zestaw do znakowania promieniotwórczego, dostarczany przez IDEC, część IDEC # 130018, partia # 0129, zawierający:
a) 2B8-MX-DTPA, IDEC część # 129017, partia # 0165
b) 50 mM octan sodowy, IDEC część # 121017, partia # 0209A
c) Kompozycja buforowa, IDEC część # 120015, partia # 0202
d) Fiolka reakcyjna, IDEC część # 122015, partia # 0218
6. Liofilizowane komórki SB, IDEC część # 127, partia # 127-001F
B. Materiały i sprzęt
1. Urządzenia do pipetowania (20, 200 i 1000 gl)
2. Wytrząsarka (Warteks)
3. Niemetalowe końcówki pipet (Biorad, bez metalu)
4. Licznik promieniowania gamma (Isodata, model # 20-10)
5. Probówki szklane (12 x 75 mm)
6. Probówki polipropylenowe (Costar, 15 ml i 50 ml, stożkowe, sterylne)
7. Zestaw radiochromatograficzny Tec-Control (Bidex, nr katalogowy # 151-770)
8. Mikrowirówka (Savant)
9. Polipropylenowe probówki mikrofugowe, wolne od metalu (Biorad, nr katalogowy # 223-9480)
C. Sposoby
1. Otrzymywanie Y2B8
Znakowany za pomocą 90Y 2B8-MX-DTPA przygotowywano na ogół stosując wersję zestawu do znakowania promieniotwórczego na małą skalę, opisanego wyżej jako zestaw zmodyfikowany na drodze opisanych niżej zmian. Znakowanie promieniotwórcze prowadzono stosując chlorek 90Y o stężeniach roztworu podstawowego 84 mCi/ml albo 29,8 mCi/ml w celu symulowania odpowiednio poniedziałkowych i piątkowych preparatów dawek (w oparciu o środowe kalibrowanie 50 mCi/ml). Stężony roztwór chlorku 90Y rozcieńczano stosując 50 mM HCl (Ultrex, o wysokiej czystości) w pozbawionych metalu probówkach mikrofugowych z tworzywa sztucznego. HCl firmy Ultrex (o wysokiej czystości) rozcieńczano do 50 mM za pomocą sterylnej wody do płukania (SWFI). Reakcje znakowania promieniotwórczego prowadzono w pozbawionych metali probówkach mikrofugowych z tworzywa sztucznego, 15 ml probówkach stożkowych albo w 10 ml fiolce reakcyjnej z przegrodą szklaną, wyposażonej w zestaw do promieniotwórczego znakowania Y2B8.
PL 204 239 B1
a. Znakowanie na małą skalę do prognozowania preparatów dawek na pełną skalę
Reakcje znakowania promieniotwórczego o ilościach 1, 3, 10 i 40 mCi prowadzono stosując warunki reakcji symulujące poniedziałkowy preparat dawki. Objętości odczynników w ml dla każdej reakcji są zestawione w tabeli 5.
T a b e l a 5
Objętość odczynników (ml)
Ilość 90Y (mCi) Chlorek 90Y Octan sodowy 2B8-MX-DTPA
1 0,0119 0,0143 0,0333
3 0,0357 0,0429 0,0998
10 0,119 0,143 0,333
40 0,476 0,571 1,33
Po pięciominutowej inkubacji pobrano próbki 20 μ!, rozcieńczono je za pomocą kompozycji buforowej do końcowego stężenia przeciwciała 0,21 mg/ml i przechowywano do czasu próby w temperaturze 2-8°C. Wartości wiązania normalizowano do reakcji 1 mCi, ponieważ reakcje 1 mCi wykorzystywano jako kontrole we wszystkich kolejnych doświadczeniach opisanych w tym sprawozdaniu. Podane wartości, wyrażone w procentach, normalizowano względem próbki kontrolnej 1 mCi, dzieląc wartość wiązania dla każdej reakcji przez wartość wiązania dla kontroli.
b. Wpływ dodawania objętości octanu sodowego
W przypadku znakowania poniedziałkowego 10 mCi chlorku 90Y (0,119 ml) mieszano z 0,114 ml 50 mM octanu sodowego. Ta objętość 50 mM octanu sodowego reprezentuje 20% spadek ilości buforu stosowanego normalnie do przygotowania klinicznych dawek IDEC-Y2B8. Następnie dodawano 0,333 ml sprzężonego przeciwciała (2B8-MX-DTPA), próbkę mieszano i poddawano inkubacji w temperaturze otoczenia. Aktywność właściwa roztworu do znakowania promieniotwórczego wynosiła 18,9 mCi/mg przeciwciała. Po 2 minutach pobierano 0,020 ml roztworu, doprowadzano do stężenia 0,24 mg/ml za pomocą kompozycji buforowej i przechowywano w temperaturze 2-8°C. Resztę roztworu do znakowania promieniotwórczego doprowadzano po 8 minutach do stężenia 0,24 mg/ml i przechowywano w temperaturze 2-8°C. W celu symulowania znakowania piątkowego protokół powtarzano stosując 0,336 ml chlorku 90Y, 0,323 ml octanu sodowego i 0,333 ml 2B8-MX-DTPA. W przypadku obu tych badań prowadzono reakcję kontrolną 1 mCi stosując opisane wyżej warunki standardowe (reakcja w ciągu 5 min.)
c. Wpływ dodawania nadmiaru objętości chlorku 90Y
W przypadku znakowania poniedziałkowego 12 mCi chlorku 90Y (0,143 ml) mieszano z 0,143 ml 50 mM octanu sodowego. Ta objętość 90Y reprezentuje 20% zwiększenie ilości 90Y wymaganej dla typowego preparatu dawki Y2B8.
Następnie dodano sprzężone przeciwciało, a roztwór próbki mieszano i poddawano inkubacji w temperaturze otoczenia. Końcowa aktywność właściwa wynosiła 22,5 mCi/mg przeciwciała. Po 2 minutach pobierano 0,020 ml roztworu, doprowadzano do stężenia 0,24 mg/ml za pomocą kompozycji buforowej i przechowywano w temperaturze 2-8°C. Po 8 minutach resztę roztworu do znakowania promieniotwórczego doprowadzano do stężenia 0,24 mg/ml i przechowywano w temperaturze 2-8°C. Znakowanie piątkowe prowadzono podobnie stosując 0,403 ml chlorku 90Y, 0,403 ml 50 mM octanu sodowego i 0,333 ml 2B8-MX-DTPA (aktywność właściwa 22,5 mCi/mg przeciwciała). W przypadku obu badań prowadzono reakcję kontrolną 1 mCi stosując opisane wyżej warunki standardowe (reakcja w ciągu 5 minut).
d. Wpływ dodawania mniejszej objętości sprzężonego przeciwciała
W przypadku znakowania poniedziałkowego 10 mCi chlorku 90Y (0,119 ml) mieszano z 0,143 ml 50 mM octanu sodowego. Następnie dodano sprzężone przeciwciało (0,267 ml) reprezentujące 20% mniej przeciwciała niż stosuje się normalnie, a roztwór miesza i poddaje inkubacji w temperaturze otoczenia. Po 2 i 8 minutach pobierano 0,020 ml roztworu, rozcieńczano za pomocą buforu rozcieńczającego do końcowego stężenia przeciwciała 0,21 mg/ml i przechowywano do czasu próby w temperaturze 2-8°C. Znakowanie piątkowe prowadzono podobnie stosując 0,336 ml chlorku 90Y, 0,404 ml 50 mM octanu sodowego i 0,27 ml koniugatu. W przypadku obydwóch badań prowadzono reakcję kontrolną 1 mCi stosując opisane wyżej warunki standardowe (reakcja w ciągu 5 min).
PL 204 239 B1
e. Wpływ połączonych odchyleń odczynników
Wpływ 20% odchylenia objętości octanu sodowego, chlorku 90Y i koniugatu ustalano jednocześnie dla protokołu znakowania piątkowego i poniedziałkowego. W przypadku znakowania poniedziałkowego 12 mCi 90Y (0,143 ml) mieszano z 0,114 ml 50 mM octanu sodowego, reprezentujących 20% wzrost ilości chlorku 90Y i 20% spadek ilości octanu sodowego w stosunku do ilości stosowanych normalnie. Następnie dodawano 2B8-MX-DTPA (0,267 ml), reprezentującym 20% mniej przeciwciała, niż stosuje się normalnie, i poddawano mieszaninę reakcyjną inkubacji w temperaturze pokojowej. Po 2, 4, 6 i 8 minutach pobierano z mieszaniny reakcyjnej 0,020 ml, doprowadzono za pomocą kompozycji buforowej doprowadzano do końcowego stężenia przeciwciała 0,21 mg/ml i do czasu przeprowadzenia próby przechowywano w temperaturze 2-8°C. Znakowanie piątkowe prowadzono podobnie stosując 0,403 ml chlorku 90Y, 0,387 ml octanu sodowego i 0,267 ml koniugatu. We wskazanych czasach pobierano próbki 40 μl i rozcieńczano je za pomocą kompozycji buforowej. W przypadku obu badań prowadzono reakcję kontrolną 1 mCi stosując opisane wyżej warunki standardowe (reakcja w ciągu 5 minut).
2. Oznaczanie włączania izotopu promieniotwórczego
Ilość radioaktywności związanej z koniugatami oznaczano według opisanej wyżej próby stosując dostępny w handlu zestaw wytwarzany przez firmę Biodex (zestaw radiochromatograficzny Tec-Control). Na ogół do podwójnych pasków stosowano 0,5-1 μl próbki, stosując urządzenie do mikropipetowania zgodnie z wkładką instrukcji Biodex. Połówki pasków zliczano pod względem radioaktywności w probówkach szklanych stosując licznik promieni gamma Isodata z przedziałem do 100-1000 KeV. Włączanie znacznika promieniotwórczego obliczano dzieląc ilość radioaktywności w górnej połowie paska przez całkowitą promieniotwórczość-ustaloną zarówno w górnej, jak i dolnej połowie paska. Tę wartość wyraża się w procentach i oznacza ona wartość średnią.
3. Oznaczanie wiązania
Próbki analizowano pod względem procentowego wiązania się z komórkami CD20-pozytywnym postępując według opisanego wyżej protokołu. Jednak, doświadczenia te nie obejmowały próbek komórek HSB kontroli negatywnej, a komórki HSB poddawano liofilizacji w 5 ml fiolkach zamiast w probówkach mikrofugowych.
W zasadzie wszystkie ostatecznie przygotowane próbki Y2B8 rozcieńczano w stosunku 1:100 za pomocą buforu rozcieńczającego (10,0 μl przeciwciała + 990 μl buforu). Przeciwciało rozcieńczano następnie ponownie w przybliżeniu do stężenia 8 ng/ml przez dodanie 35 μl tego rozcieńczenia stosunku 1:100 do 10 ml buforu rozcieńczającego w 50 ml polipropylenowej probówce.
Sześć do siedmiu fiolek z liofilizowanymi komórkami poddawano rekonstytucji za pomocą wody SWFI i zbierano razem do 50 ml stożkowej probówki. Podwielokrotności poddanych rekonstytucji komórek (0,5 ml) wprowadzano w trzykrotnych porcjach do trzech 1,5 ml probówek mikrofugowych, przy czym próbie poddawano trzy probówki na jedną próbkę. Rozcieńczone przeciwciało (0,5 ml) dodawano do każdej probówki, szczelnie zamykano i poddawano w ciągu 45 minut inkubacji w temperaturze otoczenia z końcowym mieszaniem. Po zakończeniu inkubacji komórki osadzano przez wirowanie w ciągu 5 minut z nastawieniem mikrowirówki Savant na 6 (4000 x g). Nadsącz z próbki (0,75 ml) przenoszono do 12 x 75 mm probówek szklanych w celu zliczenia radioaktywności za pomocą licznika gamma Isodata z przedziałem energii 100-1000 KeV.
Radioaktywność związaną z komórkami (B) obliczano przez odejmowanie radioaktywności niezwiązanej (nasącz) od całkowitej radioaktywności dodanej. Promieniotwórczość całkowitą oznaczano radioaktywności zliczonej w probówkach bez komórek. Wiązanie procentowe obliczano wyrażając radioaktywność związaną jako procent całości.
W celu zminimalizowania wpływu zmienności od partii do partii liofilizowanych komórek wykorzystywanych do oceny wiązania, wartości wiązania normalizowano względem 1 mCi kontroli Y2B8 przygotowanych z zastosowaniem standardowych warunków znakowania. Próbki kontrolne przygotowano, jak stwierdzono wcześniej w tej sekcji, dla każdego zestawu doświadczeń.
D. Wyniki
1. Znakowanie na małą skalę do prognozowania preparatów dawek na pełną skalę
W celu upewnienia się, że reakcje znakowania promieniotwórczego na małą skalę można odnieść do preparatów dawek na pełną skalę (40 mCi), przygotowano dawki Y2B8 1, 3, 10 i 40 mCi stosując opisane wyżej protokoły znakowania promieniotwórczego. Wyniki są zebrane w tabeli 6 i wykazują, że zwiększanie skali mieszaniny reakcyjnej od 1 mCi do 40 mCi nie wpływa niekorzystnie na wiązanie albo włączanie izotopu promieniotwórczego.
PL 204 239 B1
T a b e l a 6
Ilość 90Y (mCi) % Wiązania kontrolnego % Wprowadzenia izotopu promieniotwórczego
1 100 99,2
3 102 99,1
10 98,6 99,0
40 98,2 99,0
2. Wpływ dodawania mniejszej objętości octanu sodowego
Gdy Y2B8 otrzymywano stosując o 20% mniejszą objętość 50 mM octanu sodowego i wydłużając czas inkubacji o 60%, to zasadnicze wiązanie było zachowywane w porównaniu ze znakowanym promieniotwórczo przeciwciałem przygotowanym według standardowych warunków znakowania (tabela 7 niżej). Nawet wtedy, gdy reakcję znakowania prowadzono stosując poniedziałkowe warunki znakowania, to było zachowane ponad 89% wiązania kontrolnego. Podobne wyniki uzyskiwano w przypadku poniedziałkowego preparatu dawki. Te odchylenia nie wpływały na włączanie izotopu promieniotwórczego bez względu na dzień, w którym przygotowywano dawkę.
3. Wpływ dodawania nadmiaru objętości chlorku 90itru
Gdy Y2B8 przygotowywano stosując 20% nadmiar objętości chlorku 90Y w połączeniu z czasem inkubacji o 60% dłuższym niż czas stosowany normalnie, to zasadnicze wiązanie było zachowane w porównaniu z kontrolą przygotowaną zgodnie ze standardowymi warunkami znakowania (tabela 7 niżej). Gdy czas reakcji znakowania przedłużano do 8 minut, to wiązanie wciąż pozostawało na poziomie > 90% względem kontroli, zarówno dla poniedziałkowego, jak i piątkowego preparatu dawki. Dodawanie o 20% większej objętości chlorku 90Y nie miało wpływu na wprowadzenie izotopu promieniotwórczego bez względu na dzień, w którym przygotowywano dawkę.
4. Wpływ dodawania mniejszej objętości sprzężonego przeciwciała
Gdy Y2B8 przygotowywano stosując o 20% mniejszą objętość produktu sprzężenia (2B8-MX-DTPA) i przedłużając czas inkubacji o 60%, to nie miało to znaczącego wpływu na wiązanie w porównaniu z Y2B8 przygotowanym według standardowych warunków znakowania (tabela 7 niżej). Dodawanie o 20% mniejszej objętości produktu sprzężenia nie miało wpływu na włączanie izotopu promieniotwórczego bez względu na dzień, w którym przygotowywano dawkę.
T a b e l a 7
Poniedziałkowy preparat dawkia Piątkowy preparat dawkib
Odchylenie znakowania % Kontroli wiązaniab % Wprowadzenia izotopu promieniotwórczego % Kontroli wiązaniab % Wprowadzenia izotopu promieniotwórczego
1) O 20% mniejsza objętość octanu sodowego 2) 60% Wydłużenie czasu reakcji (8 minut) 89,4 99,1 92,5 98,7
1) 20% Nadmiar objętości 90Y 2) 60% Wydłużenie czasu reakcji (8 minut) 90,6 99,1 91,8 98,6
1) O 20% mniejsza objętość przeciwciała 2) 60% Wydłużenie czasu reakcji (8 minut) 98,9 99,0 98,7 98,6
a W przypadku poniedziałkowego preparatu dawki stężenie 90Y w roztworze reakcyjnym wynosi 17 mCi/ml, a stężenie 90Y dla znakowania piątkowego wynosi 8 mCi/ml.
Wartości wiązania znormalizowane względem przeciwciała przygotowanego według klinicznego protokołu dawki (RSBR-005) z zastosowaniem standardowych objętości odczynników i czasem reakcji 5 minut.
PL 204 239 B1
5. Wpływ połączonych odchyleń odczynników
Gdy Y2B8 przygotowywano stosując protokół, w którym wszystkie cztery odchylenia wprowadzono jednocześnie, to wiązanie było w zasadzie wciąż zachowane w porównaniu ze znakowanym promieniotwórczo przeciwciałem przygotowanym z zastosowaniem standardowych warunków znakowania (tabela 8 niżej). Wiązanie wynosiło wciąż > 83% nawet wtedy, gdy preparat poniedziałkowy poddawano inkubacji w ciągu czasu dłuższego o 30% niż stosowane normalnie maksymalne 6 minut. Te skumulowane odchylenia nie miały znaczącego wpływu na wprowadzenie izotopu promieniotwórczego nawet po czasie inkubacji 8 minut, bez względu na dzień, w którym przygotowywano dawkę.
T a b e l a 8
Poniedziałkowy preparat dawki
Czas znakowania (min) % Kontroli wiązania % Wprowadzenia izotopu promieniotwórczego
2 97,6 98,7
4 93,7 98,8
6 89,5 98,8
8 83,2 98,6
Piątkowy preparat dawki
Czas znakowania (min) % Kontroli wiązania % Wprowadzenia izotopu promieniotwórczego
2 98,6 99,0
4 98,5 99,2
6 96,0 99,1
8 92,1 99,1
5. Omówienie
W celu zmniejszenia ekspozycji operatorów na działanie promieniowania, oceniano krótsze reakcje znakowania zamiast pełno-skalowych dawek preparatów. Dlatego, sprawdzono znakowania od 1 mCi do 10 mCi, ocenione w tych badaniach, prognozowały pełno-skalowe preparaty 40 mCi. Wyniki nie wykazywały żadnych znaczących różnic wiązania i włączania izotopu promieniotwórczego w zakresie od 1 mCi do 40 mCi.
Zdecydowano, że 20% błędy objętości octanu sodowego, chlorku 90Y i skoniugowanego przeciwciała stanowiły potencjalnie maksymalne odchylenia w protokole znakowania promieniotwórczego. Dodatkowa inkubacja przez 8 minut (3 minuty dłużej niż normalnie) była postrzegana jako znaczące odchylenie od protokołu. Na ogół na skutek krótkiego okresu połowicznego rozpadu chlorku 90Y, objętość izotopu promieniotwórczego będzie różnić się w zależności od dnia przygotowywania dawki. Stąd doświadczenia opisane w tym sprawozdaniu prowadzono stosując chlorek 90Y o stężeniach reprezentatywnych zarówno dla poniedziałku, jak i piątku, w celu objęcia pełnego zakresu możliwego preparatu dawki.
Dawki Y2B8 przygotowane z zastosowaniem o 20% mniejszej objętości octanu sodowego i inkubowane przez 8 minut zachowywały znaczące wiązanie (> 89%) względem standardowych warunków znakowania. Podobne wyniki uzyskiwano w przypadku dawek przygotowywanych w poniedziałek albo piątek. To odchylenie objętości octanu sodowego nie miało wpływu na włączanie izotopu promieniotwórczego.
Dodawanie o 20% większej objętości chlorku 90Y i inkubacja do 8 minut zmniejszały wiązanie względem standardowych warunków przygotowywania dawki zarówno dla poniedziałku, jak i dla piątku. Jednak stopień wiązania był wciąż > 90%, co jest powyżej znormalizowanej specyfikacji uwalniania. Wiązanie było minimalnie lepsze dla piątkowego przygotowania dawki. Włączanie izotopu promieniotwórczego nie było znacząco zmienione przez podwyższenie objętości chlorku 90Y.
Ocenę wpływu wprowadzenia jednocześnie wszystkich odchyleń objętości dawki poniedziałkowej i piątkowej, była opracowana porównując 2-, 4-, 6- i 8-minutowe czasy inkubacji. Dopiero wtedy,
PL 204 239 B1 gdy Y2B8 przygotowywano w poniedziałek, stosując czas inkubacji 8 minut, wiązanie minimalnie zawodziło w spełnianiu znormalizowanej specyfikacji (82,3% w porównaniu ze znormalizowaną specyfikacją uwalniania 86,3%).

Claims (10)

1. Sposób znakowania promieniotwórczego proteiny lub peptydu sprzężonych ze ś rodkiem chelatującym za pomocą 90Y do podawania pacjentowi, znamienny tym, że:
(i) miesza się sprzężone ze środkiem chelatującym proteinę albo peptyd z roztworem zawierającym 90Y lub jego sól i akceptowalny bufor nie-cytrynianowy tworząc w ten sposób mieszaninę posiadającą pH od około 3,0 do około 6,0; i (ii) inkubuje się tą mieszaninę w temperaturze od 25°C do około 43°C, przez wystarczającą ilość czasu, przy czym wspomniany wystarczający czas inkubacji jest mniejszy niż 8 minut.
(iii) wytwarza się znakowaną promieniotwórczo 90Y proteinę albo peptyd posiadające większe niż 95% podstawienie radioizotopu, co najmniej 70% specyficzność wiązania i aktywność właściwą wynoszącą co najmniej 5 mCi/mg i mogące być podawane bezpośrednio pacjentowi bez dalszego oczyszczania.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ż e proteina jest przeciwciał em albo fragmentem przeciwciała.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wystarczający czas inkubacji jest krótszy niż osiem minut.
4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że czas inkubacji wynosi od dwóch do pięciu minut.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wymieniony środek chelatują cy jest dwufunkcyjnym środkiem chelatującym wybranym z grupy obejmującej MX-DTPA, fenylo-DTPA, benzylo-DTPA, CHX-DTPA, DOTA i ich pochodne.
6. Sposób wedł ug zastrz. 5, znamienny tym, ż e ś rodkiem chelatują cym jest MX-DTPA.
7. Sposób wed ług zastrz. 1, znamienny tym, że wymienionym akceptowalnym buforem jest bufor octanowy.
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, ż e wymieniony bufor jest octanem sodowym o stężeniu od około 10 do około 1000 mM.
9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, ż e akceptowalny bufor zawiera ł agodny ś rodek radioochronny.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że łagodnym środkiem radioochronnym jest askorbinian.
PL350551A 1999-03-01 2000-02-29 Sposób znakowania promieniotwórczego proteiny lub peptydu za pomoca itru-90 PL204239B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US25933899A 1999-03-01 1999-03-01

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL350551A1 PL350551A1 (en) 2002-12-16
PL204239B1 true PL204239B1 (pl) 2009-12-31

Family

ID=22984528

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL350551A PL204239B1 (pl) 1999-03-01 2000-02-29 Sposób znakowania promieniotwórczego proteiny lub peptydu za pomoca itru-90

Country Status (36)

Country Link
US (3) US6994840B1 (pl)
EP (2) EP1156835B1 (pl)
JP (1) JP4558947B2 (pl)
KR (1) KR100734023B1 (pl)
CN (1) CN1251767C (pl)
AT (1) ATE428446T1 (pl)
AU (1) AU780311B2 (pl)
BG (1) BG65568B1 (pl)
BR (1) BR0008635A (pl)
CA (1) CA2362908C (pl)
CY (1) CY1109211T1 (pl)
CZ (1) CZ20013127A3 (pl)
DE (2) DE60042014D1 (pl)
DK (1) DK1156835T3 (pl)
EE (1) EE05582B1 (pl)
ES (1) ES2165830T3 (pl)
GR (1) GR20010300078T1 (pl)
HK (1) HK1045656B (pl)
HR (1) HRP20010713A2 (pl)
HU (1) HU227986B1 (pl)
IL (2) IL145112A0 (pl)
ME (1) ME00783B (pl)
MX (1) MXPA01008745A (pl)
MY (1) MY133346A (pl)
NO (1) NO330728B1 (pl)
NZ (1) NZ513667A (pl)
PL (1) PL204239B1 (pl)
PT (1) PT1156835E (pl)
RS (1) RS50342B (pl)
RU (1) RU2221807C2 (pl)
SI (1) SI1156835T1 (pl)
SK (1) SK287650B6 (pl)
TW (1) TWI283178B (pl)
UA (1) UA75036C2 (pl)
WO (1) WO2000052031A2 (pl)
ZA (1) ZA200106945B (pl)

Families Citing this family (60)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
MY133346A (en) * 1999-03-01 2007-11-30 Biogen Inc Kit for radiolabeling ligands with yttrium-90
US20020102208A1 (en) * 1999-03-01 2002-08-01 Paul Chinn Radiolabeling kit and binding assay
WO2002028481A2 (en) 2000-10-02 2002-04-11 Chiron Corporation Methods of therapy for b-cell malignancies using antagonist anti-cd40 antibodies
US6696060B2 (en) * 2001-06-14 2004-02-24 Clearant, Inc. Methods for sterilizing preparations of monoclonal immunoglobulins
US6946098B2 (en) 2001-08-10 2005-09-20 Clearant, Inc. Methods for sterilizing biological materials
US7252799B2 (en) 2001-08-31 2007-08-07 Clearant, Inc. Methods for sterilizing preparations containing albumin
US6783968B2 (en) 2001-09-24 2004-08-31 Clearant, Inc. Methods for sterilizing preparations of glycosidases
US6974563B2 (en) 2002-06-18 2005-12-13 Lynntech, Inc. Ion exchange materials for the separation of 90Y from 90SR
US6908591B2 (en) 2002-07-18 2005-06-21 Clearant, Inc. Methods for sterilizing biological materials by irradiation over a temperature gradient
MXPA05007940A (es) * 2003-01-27 2007-06-14 Biogen Idec Inc Composiciones y metodos para el tratamiento del cancer usando igsf9 y liv-1.
AU2004229218B2 (en) * 2003-04-15 2009-05-07 Algeta As Thorium-227 for use in radiotherapy of soft tissue disease
JP4765040B2 (ja) 2003-11-04 2011-09-07 ノバルティス バクシンズ アンド ダイアグノスティックス,インコーポレーテッド 多発性骨髄腫の処置のためのアンタゴニスト抗cd40モノクローナル抗体の使用
SI1694360T1 (sl) 2003-11-04 2010-12-31 Novartis Vaccines & Diagnostic Uporaba antagonističnih anti-CD40 protiteles za zdravljenje avtoimunskih in vnetnih bolezni in zavrnitve transplantata organa
PT1680141E (pt) 2003-11-04 2010-12-20 Novartis Vaccines & Diagnostic Métodos terapêuticos para tumores sólidos que expressam o antigénio de superfície celular cd40
DE602004028270D1 (de) 2003-11-04 2010-09-02 Novartis Vaccines & Diagnostic Verwendung von antagonisten-anti-cd40-antikörpern zur behandlung von chronisch lymphozytischer leukämie
WO2005044307A2 (en) 2003-11-04 2005-05-19 Chiron Corporation Methods of therapy for b cell-related cancers
WO2006125117A2 (en) 2005-05-18 2006-11-23 Novartis Ag Methods for diagnosis and treatment of diseases having an autoimmune and/or inflammatory component
BRPI0710826A2 (pt) 2006-04-21 2011-08-23 Novartis Ag composições farmacêuticas de anticorpo anti-cd40 antagonista
GB0700133D0 (en) 2007-01-04 2007-02-14 Humabs Llc Human cytomegalovirus neutralising antibodies and use thereof
WO2010007463A1 (en) 2008-07-16 2010-01-21 Humabs Llc Human cytomegalovirus neutralising antibodies and use thereof
PL3009449T3 (pl) 2008-07-16 2018-09-28 Institute For Research In Biomedicine Przeciwciała neutralizujące ludzkie cytomegalowirusy i ich zastosowanie
US8871207B2 (en) 2008-07-25 2014-10-28 Humabs, LLC Neutralizing anti-influenza A virus antibodies and uses thereof
RU2553325C2 (ru) 2008-07-25 2015-06-10 Институт Фо Ресёч Ин Биомедицин Нейтрализующие антитела против вируса гриппа а и их использование
WO2010043977A2 (en) 2008-10-13 2010-04-22 Institute For Research In Biomedicine Dengue virus neutralizing antibodies and uses thereof
US20110212106A1 (en) 2010-01-20 2011-09-01 Institute For Research In Bioscience Hiv-1 neutralizing antibodies and uses thereof
GB201002508D0 (en) 2010-02-12 2010-03-31 Algeta As Product
WO2011147762A2 (en) * 2010-05-25 2011-12-01 Bayer Pharma Aktiengesellschaft Stabilized radiopharmaceutical composition
EP2654804A1 (en) * 2010-12-22 2013-10-30 GE Healthcare UK Limited Her2 binding peptides labeled with aluminium-[18]fluoride complexed by nota
MX352338B (es) 2011-07-18 2017-11-17 Inst Res Biomedicine Anticuerpos neutralizantes del virus de la influenza a y usos de estos.
NZ630920A (en) 2012-03-20 2017-01-27 Humabs Biomed Sa Antibodies that neutralize rsv, mpv and pvm and uses thereof
RU2537175C2 (ru) * 2013-03-26 2014-12-27 Российская Федерация, От Имени Которой Выступает Министерство Образования И Науки Российской Федерации Способ получения радиоиммунного препарата для диагностики и терапии онкологических заболеваний
CN112142845A (zh) 2013-08-13 2020-12-29 赛诺菲 纤溶酶原激活剂抑制剂-1(pai-1)的抗体及其用途
RS60938B1 (sr) 2013-10-02 2020-11-30 Medimmune Llc Neutrališuća antitela na grip a i njihova upotreba
WO2016011035A2 (en) 2014-07-15 2016-01-21 Medlmmune, Llc Neutralizing anti-influenza b antibodies and uses thereof
WO2016055950A1 (en) 2014-10-08 2016-04-14 Novartis Ag Combination of human cytomegalovirus neutralizing antibodies
WO2016075546A2 (en) 2014-11-14 2016-05-19 Antonio Lanzavecchia Antibodies that neutralize ebola virus and uses thereof
SI3220947T1 (sl) 2014-11-18 2021-02-26 Humabs Biomed S.A. Protitelesa, ki močno nevtralizirajo virus stekline in druge lisaviruse in njihove uporabe
IL237525A (en) * 2015-03-03 2017-05-29 Shalom Eli Method for labeling a prostate-specific membrane antigen with a radioactive isotope
GB201504064D0 (en) 2015-03-10 2015-04-22 Accretion Biotechnology Ltd Method and kits for preparing radionuclide complexes
PT3303384T (pt) 2015-06-01 2021-10-14 Medimmune Llc Moléculas de ligação neutralizantes anti-influenza e suas utilizações
WO2017059878A1 (en) 2015-10-07 2017-04-13 Humabs Biomed Sa Antibodies that potently neutralize hepatitis b virus and uses thereof
IL304940A (en) 2016-01-13 2023-10-01 Medimmune Llc A method for treating type A influenza
WO2018010789A1 (en) 2016-07-13 2018-01-18 Humabs Biomed Sa Novel antibodies specifically binding to zika virus epitopes and uses thereof
WO2018193063A2 (en) 2017-04-19 2018-10-25 Institute For Research In Biomedicine Novel malaria vaccines and antibodies binding to plasmodium sporozoites
US20200197546A1 (en) * 2017-05-12 2020-06-25 Memorial Sloan-Kettering Cancer Center Use of anti-b7h3 antibodies for treating cancer in the central nervous system
WO2019042555A1 (en) 2017-08-31 2019-03-07 Humabs Biomed Sa MULTISPECIFIC ANTIBODIES SPECIFICALLY BINDING TO ZIKA VIRUS EPITOPES AND USES THEREOF
CN109550061A (zh) * 2017-09-26 2019-04-02 南京江原安迪科正电子研究发展有限公司 一种用于放射性核素标记抗体的试剂盒及应用
HRP20231440T1 (hr) 2018-12-19 2024-03-01 Humabs Biomed Sa Protutijela koja neutraliziraju virus hepatitisa b i njihova upotreba
MX2022002231A (es) 2019-08-29 2022-03-22 Vir Biotechnology Inc Composiciones de anticuerpos y metodos para tratar la infeccion por el virus de la hepatitis b.
CN111116701A (zh) * 2019-11-14 2020-05-08 浙江普罗亭健康科技有限公司 一种用于蛋白金属标记的中间体及其制备方法、用途
BR112022026316A2 (pt) 2020-06-24 2023-03-07 Vir Biotechnology Inc Anticorpos neutralizantes do vírus da hepatite b engenheirados e usos dos mesmos
TW202245838A (zh) 2021-01-26 2022-12-01 美商維爾生物科技股份有限公司 用於治療b型肝炎病毒感染的組成物及方法
BE1027699B1 (fr) * 2021-01-28 2022-04-01 Trasis S A Procédé de purification de macro-agrégats de sérumalbumine humaine radiomarqués
TW202430561A (zh) 2022-09-30 2024-08-01 法商賽諾菲公司 抗cd28抗體
AR130869A1 (es) 2022-10-25 2025-01-29 Ablynx Nv Polipéptidos de variantes de fc diseñados por glicoingeniería con función efectora aumentada
US12195546B2 (en) 2022-12-19 2025-01-14 Sanofi CD28/OX40 bispecific antibodies
US12319747B2 (en) 2023-07-03 2025-06-03 Medicovestor, Inc. Methods of using anti-SP17 immunotherapeutics
US12364777B2 (en) 2023-10-20 2025-07-22 Medicovestor, Inc. Homodimeric antibodies for use in treating cancers and methods of use
US12116410B1 (en) 2023-12-26 2024-10-15 Medicovestor, Inc. Methods of manufacturing dimeric antibodies
WO2025257408A1 (en) 2024-06-14 2025-12-18 Sanofi Treatment of solid organ transplant subjects with cd28/ox40 bispecific antibodies

Family Cites Families (67)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3994966A (en) 1972-09-28 1976-11-30 The Board Of Trustees Of The Leland Stanford Junior University Chelating agents
US4043998A (en) 1974-10-09 1977-08-23 The Board Of Trustees Of The Leland Stanford Junior University 1-(P-benzenediazonium)-ethylenediamine tetraacetic acid
US4315851A (en) 1978-12-29 1982-02-16 Kureha Kagaku Kogyo Kabushiki Kaisha Pharmaceutical composition having antitumor activity
US4460561A (en) 1980-03-03 1984-07-17 Goldenberg M David Tumor localization and therapy with labeled antibodies specific to intracellular tumor-associated markers
US4361544A (en) 1980-03-03 1982-11-30 Goldenberg Milton David Tumor localization and therapy with labeled antibodies specific to intracellular tumor-associated markers
US4331647A (en) 1980-03-03 1982-05-25 Goldenberg Milton David Tumor localization and therapy with labeled antibody fragments specific to tumor-associated markers
US4348376A (en) 1980-03-03 1982-09-07 Goldenberg Milton David Tumor localization and therapy with labeled anti-CEA antibody
US4444744A (en) 1980-03-03 1984-04-24 Goldenberg Milton David Tumor localization and therapy with labeled antibodies to cell surface antigens
US4460559A (en) 1980-03-03 1984-07-17 Goldenberg Milton David Tumor localization and therapy with labeled antibodies specific to intracellular tumor-associated markers
US4622420A (en) 1980-03-18 1986-11-11 The Regents Of The University Of California Chelating agents and method
US4454106A (en) 1982-06-07 1984-06-12 Gansow Otto A Use of metal chelate conjugated monoclonal antibodies
US4472509A (en) 1982-06-07 1984-09-18 Gansow Otto A Metal chelate conjugated monoclonal antibodies
US4816567A (en) 1983-04-08 1989-03-28 Genentech, Inc. Recombinant immunoglobin preparations
US4707352A (en) 1984-01-30 1987-11-17 Enzo Biochem, Inc. Method of radioactively labeling diagnostic and therapeutic agents containing a chelating group
US4636380A (en) 1984-04-23 1987-01-13 Wong Dennis W Novel physiologic chemical method of labeling protein substances with the radionuclides of indium
US4634586A (en) 1984-05-21 1987-01-06 The Board Of Trustees Of The Leland Stanford Junior University Reagent and method for radioimaging leukocytes
US4722892A (en) 1984-08-31 1988-02-02 Meares Claude F Monoclonal antibodies against metal chelates
US4824986A (en) 1985-04-26 1989-04-25 The United States Of America As Represented By The Secretary Of The Department Of Health And Human Services Metal chelate protein conjugate
US4735210A (en) 1985-07-05 1988-04-05 Immunomedics, Inc. Lymphographic and organ imaging method and kit
US5101827A (en) 1985-07-05 1992-04-07 Immunomedics, Inc. Lymphographic and organ imaging method and kit
US4926869A (en) 1986-01-16 1990-05-22 The General Hospital Corporation Method for the diagnosis and treatment of inflammation
CA1266344A (en) 1986-02-14 1990-02-27 Miki Kurami High molecular compounds having amino groups, and their utilization
US5099069A (en) 1986-09-05 1992-03-24 Gansow Otto A Backbone polysubstituted chelates for forming a metal chelate-protein conjugate
EP0529645B1 (en) * 1986-09-05 1996-10-23 GANSOW, Otto A. Process for the preparation of backbone polysubstituted chelates
US5246692A (en) 1986-09-05 1993-09-21 The United States Of America As Represented By The Secretary Of Health And Human Services Backbone polysubstituted chelates for forming a metal chelate-protein conjugate
US4831175A (en) 1986-09-05 1989-05-16 The United States Of America As Represented By The Secretary Of The Department Of Health And Human Services Backbone polysubstituted chelates for forming a metal chelate-protein conjugate
US5034223A (en) 1986-10-09 1991-07-23 Neorx Corporation Methods for improved targeting of antibody, antibody fragments, hormones and other targeting agents, and conjugates thereof
US4921690A (en) 1986-12-29 1990-05-01 City Of Hope Method of enhancing the biodistribution of antibody for localization in lesions
IL85035A0 (en) 1987-01-08 1988-06-30 Int Genetic Eng Polynucleotide molecule,a chimeric antibody with specificity for human b cell surface antigen,a process for the preparation and methods utilizing the same
US5130118A (en) 1987-11-06 1992-07-14 Abbott Laboratories Methods and materials for the preparation of metal labelled antibody solutions
US5217704A (en) 1987-11-06 1993-06-08 Abbott Laboratories Methods and materials for the preparation of metal labelled antibody solutions
AU619218B2 (en) 1987-11-06 1992-01-23 Abbott Laboratories Methods and materials for the preparation of metal labelled antibody solutions
US4861579A (en) 1988-03-17 1989-08-29 American Cyanamid Company Suppression of B-lymphocytes in mammals by administration of anti-B-lymphocyte antibodies
US4923985A (en) 1988-05-25 1990-05-08 The United States Of America As Represented By The Department Of Health & Human Services Process for synthesizing macrocyclic chelates
JPH0720989B2 (ja) 1988-05-25 1995-03-08 アメリカ合衆国 大環状キレート化合物の抱合体と診断的テスト方法
US5059518A (en) 1988-10-20 1991-10-22 Coulter Corporation Stabilized lyophilized mammalian cells and method of making same
CA2010511A1 (en) 1989-03-01 1990-09-01 Roberto L. Ceriani Method of enhancing cancer therapy by administration of unsaturated fatty acids
US5376356A (en) 1989-03-14 1994-12-27 Neorx Corporation Imaging tissue sites of inflammation
US5162115A (en) 1989-05-09 1992-11-10 Pietronigro Dennis D Antineoplastic solution and method for treating neoplasms
US5460785A (en) 1989-08-09 1995-10-24 Rhomed Incorporated Direct labeling of antibodies and other protein with metal ions
US5124471A (en) 1990-03-26 1992-06-23 The United States Of America As Represented By The Secretary Of The Department Of Health And Human Services Bifunctional dtpa-type ligand
US5219556A (en) 1990-07-09 1993-06-15 Mallinckrodt Medical, Inc. Stabilized therapeutic radiopharmaceutical complexes
US5009069A (en) 1990-08-24 1991-04-23 Molini Alberto E Method of recovering energy from ocean water
GB9022543D0 (en) 1990-10-17 1990-11-28 Wellcome Found Antibody production
EP0556285A4 (en) 1990-11-05 1993-10-27 Bristol-Myers Squibb Company Synergistic therapy with combinations of anti-tumor antibodies and biologically active agents
US5208008A (en) 1990-11-14 1993-05-04 University Of Pittsburgh Regioselective chemical modification of monoclonal antibodies
CA2075928A1 (en) 1991-01-11 1992-07-12 Roger W. Hackett Method of detecting circulating antibody types using dried or lyophilized cells or cell-like material
US5663146A (en) * 1991-08-22 1997-09-02 Administrators Of The Tulane Educational Fund Polypeptide analogues having growth hormone releasing activity
US5403573A (en) 1992-04-23 1995-04-04 The Curators Of The University Of Missouri Radiolabeled protein composition and method for radiation synovectomy
BR9207126A (pt) * 1992-05-07 1995-08-29 Sterling Winthrop Inc Imunorreagente radioativo de marcação,composição formadora de imagem,composição terapêutica,processo para a formação de imagem diagnóstica em um sítio em um paciente e para tratar sítios de doença em um paciente,e,composição de matéria
US5541287A (en) 1992-06-09 1996-07-30 Neorx Corporation Pretargeting methods and compounds
US5716596A (en) 1992-06-23 1998-02-10 Diatide, Inc. Radioactively labeled somatostatin-derived peptides for imaging and therapeutic uses
US5620675A (en) 1992-06-23 1997-04-15 Diatech, Inc. Radioactive peptides
US5736137A (en) * 1992-11-13 1998-04-07 Idec Pharmaceuticals Corporation Therapeutic application of chimeric and radiolabeled antibodies to human B lymphocyte restricted differentiation antigen for treatment of B cell lymphoma
PT752248E (pt) 1992-11-13 2001-01-31 Idec Pharma Corp Aplicacao terapeutica de anticorpos quimericos e marcados radioactivamente contra antigenios de diferenciacao restrita de linfocitos b humanos para o tratamento do linfoma de celulas b
US5650134A (en) * 1993-01-12 1997-07-22 Novartis Ag (Formerly Sandoz Ltd.) Peptides
US5595721A (en) * 1993-09-16 1997-01-21 Coulter Pharmaceutical, Inc. Radioimmunotherapy of lymphoma using anti-CD20
KR100307993B1 (ko) * 1994-01-24 2001-11-30 고사이 아끼오 적층체,적층필름및성형품
IL113610A0 (en) 1994-06-03 1995-08-31 Immunomedics Inc A method of radiolabeling a protein, radiolabeled proteins prepared thereby and diagnostic kits containing the same
US5686578A (en) 1994-08-05 1997-11-11 Immunomedics, Inc. Polyspecific immunoconjugates and antibody composites for targeting the multidrug resistant phenotype
US5728369A (en) 1994-10-05 1998-03-17 Immunomedics, Inc. Radioactive phosphorus labeling of proteins for targeted radiotherapy
US5874540A (en) * 1994-10-05 1999-02-23 Immunomedics, Inc. CDR-grafted type III anti-CEA humanized mouse monoclonal antibodies
US5942210A (en) 1994-11-15 1999-08-24 Cytogen Corporation Methods for lyoprotecting a macromolecule using tricine
US5830431A (en) 1995-06-07 1998-11-03 Mallinckrodt Medical, Inc. Radiolabeled peptide compositions for site-specific targeting
US6300143B1 (en) 1999-03-01 2001-10-09 Idec Pharmaceuticals Corporation Electrochemiluminescent assays for eukaryotic cells
MY133346A (en) * 1999-03-01 2007-11-30 Biogen Inc Kit for radiolabeling ligands with yttrium-90
US20020102208A1 (en) 1999-03-01 2002-08-01 Paul Chinn Radiolabeling kit and binding assay

Also Published As

Publication number Publication date
AU780311B2 (en) 2005-03-17
UA75036C2 (uk) 2006-03-15
NO330728B1 (no) 2011-06-27
YU61701A (sh) 2004-05-12
ATE428446T1 (de) 2009-05-15
IL145112A0 (en) 2002-06-30
CY1109211T1 (el) 2014-07-02
MXPA01008745A (es) 2002-04-24
SK287650B6 (sk) 2011-05-06
PL350551A1 (en) 2002-12-16
RU2221807C2 (ru) 2004-01-20
BG105853A (en) 2002-06-28
KR20020002474A (ko) 2002-01-09
CA2362908C (en) 2012-01-31
JP2002538164A (ja) 2002-11-12
HU227986B1 (en) 2012-07-30
US7618613B2 (en) 2009-11-17
EE200100461A (et) 2002-10-15
EP2011520A1 (en) 2009-01-07
SI1156835T1 (sl) 2009-08-31
NO20014239L (no) 2001-11-01
EP1156835B1 (en) 2009-04-15
BG65568B1 (bg) 2008-12-30
TWI283178B (en) 2007-07-01
IL145112A (en) 2007-05-15
CN1251767C (zh) 2006-04-19
JP4558947B2 (ja) 2010-10-06
ES2165830T1 (es) 2002-04-01
BR0008635A (pt) 2001-12-26
MY133346A (en) 2007-11-30
HUP0105489A2 (hu) 2002-05-29
US7229620B2 (en) 2007-06-12
ES2165830T3 (es) 2009-06-19
NO20014239D0 (no) 2001-08-31
PT1156835E (pt) 2009-07-24
HK1045656A1 (en) 2002-12-06
CN1345249A (zh) 2002-04-17
DE1156835T1 (de) 2002-05-23
CA2362908A1 (en) 2000-09-08
EP1156835A2 (en) 2001-11-28
HK1045656B (zh) 2006-09-22
AU4004600A (en) 2000-09-21
WO2000052031A2 (en) 2000-09-08
CZ20013127A3 (cs) 2002-02-13
NZ513667A (en) 2001-09-28
DK1156835T3 (da) 2009-08-03
HRP20010713A2 (en) 2002-12-31
EE05582B1 (et) 2012-10-15
US20060067884A1 (en) 2006-03-30
WO2000052031A3 (en) 2001-03-01
SK12172001A3 (sk) 2002-05-09
ZA200106945B (en) 2002-11-22
GR20010300078T1 (en) 2002-01-31
RS50342B (sr) 2009-11-10
KR100734023B1 (ko) 2007-06-29
US20070297978A1 (en) 2007-12-27
ME00783B (me) 2012-03-20
HUP0105489A3 (en) 2005-10-28
DE60042014D1 (de) 2009-05-28
US6994840B1 (en) 2006-02-07

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL204239B1 (pl) Sposób znakowania promieniotwórczego proteiny lub peptydu za pomoca itru-90
ES2328100T3 (es) Kit de radiomarcaje y ensayo de union.
EP1003560B1 (en) Radioprotectant for peptides labeled with radioisotope
AU656915B2 (en) Stabilized therapeutic radiopharmaceutical complexes
JP2006511532A (ja) 三官能性試薬によって連結された、エフェクター機能および親和性機能を有する抗リンパ腫ターゲティング剤
HK1126677A (en) Kit for radiolabeling proteins with yttrium-90
Akgün et al. Radiopharmaceuticals and their quality control
HK1131208B (en) Radiolabeling kit and binding assay