PL200918B1 - Taśma przenośnika oraz komora klimatyczna zawierająca taśmę przenośnika - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy ta smy przeno snika oraz komory klimatycznej zawieraj acej ta sm e prze- no snika, a w szczególno sci sprz etu do ci ag lej obróbki wyrobów w komorze klimatycznej przez cyrkulacj e gazu lub mieszaniny gazowej, powie- trza lub pary wodnej wokó l nich. Jeszcze szczegó lowiej ujmuj ac wynalazek dotyczy sru- bowej zamra zarki i gi etkiej, samoczynnie uk la- daj acej si e w stos ta smy przeno snika, przezna- czonej do stosowania w takiej zamra zarce, przy czym ta sma ta ma posta c zamkni etej p etli, któ- rej cz esc tworzy wiele srubowo przebiegaj acych warstw u lo zonych w stos jedna na drugiej. Czynnik zamra zaj acy przep lywa wtedy wokó l wyrobów umieszczonych na ta smie. PL PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy taśmy przenośnika oraz komory klimatycznej zawierającej taśmę przenośnika, a w szczególności sprzętu do ciągłej obróbki wyrobów w komorze klimatycznej przez cyrkulację gazu lub mieszaniny gazowej, powietrza lub pary wodnej wokół nich. Jeszcze szczegółowiej ujmując, wynalazek dotyczy śrubowej zamrażarki i giętkiej, samoczynnie układającej się w stos taśmy przenośnika, przeznaczonej do stosowania w takiej zamrażarce, przy czym taśma ta ma postać zamkniętej pętli, której część tworzy wiele śrubowo przebiegających warstw ułożonych w stos jedna na drugiej. Czynnik zamrażający przepływa wtedy wokół wyrobów umieszczonych na taśmie.

Oprócz zamrażania komory klimatyczne z taśmą tego rodzaju mogą być wykorzystywane do innych rodzajów obróbki wyrobów, takich jak chłodzenie, ogrzewanie, gotowanie, sterylizowanie, suszenie, nawilżanie, itd.

Komory klimatyczne tego rodzaju mają dużą pojemność i zapewniają dobrą opłacalność produkcji, ponieważ umożliwiają ciągłą masową obróbkę wyrobów i potrzebują stosunkowo niewiele miejsca.

Długość zamkniętej pętli taśmy przenośnikowej i prędkość tej taśmy są dostosowane tak, że wyroby mają żądany czas przebywania w komorze klimatycznej dla wymaganej obróbki. Dla maksymalnego wykorzystania przestrzeni w komorze klimatycznej o określonych wymiarach taśma musi być wykonana tak, że ma maksymalny możliwy użyteczny obszar ładowania i może być układana w stos w warstwach usytuowanych jedna na drugiej przy minimalnej możliwej wysokości konstrukcyjnej. Taśma ta musi również pozwalać na kierowanie strumieni gazu na wyroby zarówno w kierunku pionowym jak i w kierunku poziomym równocześnie z posiadaniem giętkości, która umożliwia jej zginanie w kierunku pionowym zarówno do góry jak i do dołu oraz tworzenie łuków przynajmniej w jednym kierunku w płaszczyźnie poziomej.

Komory klimatyczne tego rodzaju z giętkimi taśmami przenośnikowymi opisano przykładowo w EP nr 0 333 565, USA nr 5 190 143, USA nr 5 247 810 i USA nr 5 460 260.

Konstrukcja według EP nr 0 333 565 zawiera taśmę ze ściankami bocznymi utworzonymi przez płytki, które są wsparte przez oddzielne ogniwa w taśmie. Te boczne ścianki powstrzymują przepływ gazu w kierunku poziomym. Ponadto taśma nie układa się samoczynnie w stos, ponieważ jest wsparta przez szyny wsporcze wzdłuż swej krawędzi wewnętrznej. Zamrażarka zawiera również urządzenie chłodzące, które zwiększa znacznie wymiary oraz ilość powietrza, którą trzeba chłodzić do temperatury zamrażania.

USA nr 5 190 143 i nr 5 247 810 opisują również konstrukcje, w których ogniwa taśmy są wykonane z bocznymi płytkami, hamującymi przepływ gazu. Płytki te ograniczają również szerokość użytecznego obszaru ładowania taśmy.

W konstrukcji według USA nr 5 460 260 boczne płytki ogniw użytych w konstrukcjach według opisów patentowych wymienionych powyżej zastąpiono strzemionami, które umożliwiają przepływ gazu również w kierunku poziomym. Ta znana taśma przenośnikowa może być zmontowana w pętlę o obiegu zamknię tym, której część tworzy wiele warstw uł o ż onych w stos jedna na drugiej. W tym celu taśma jest zbudowana z wzajemnie przegubowych ogniw, z których każde zawiera co najmniej dwa poprzeczne drążki, które przy każdej bocznej krawędzi taśmy wspierają człony wsporcze odstające do góry od płaszczyzny taśmy, które są przeznaczone do wspierania warstwy taśmy usytuowanej powyżej, a ponadto ogniwa takie są tak połączone ze sobą, że mogą być przemieszczane względem siebie wzdłuż przynajmniej jednej bocznej krawędzi taśmy.

Strzemiona służące jako człony wsporcze są sztywno przyspawane do płytek, które są umieszczone na poprzecznych drążkach taśmy wewnątrz zewnętrznych ogniw łączących, które prowadzą i łączą ze sobą drążki w pary. Powoduje to mię dzy innymi znaczne zmniejszenie użytecznej szerokości obciążania taśmy. Ponadto montaż strzemion przez spawanie do płytek nośnych, które muszą być nasuwane na i mocowane do drążków poprzecznych, wymaga zwiększania liczby etapów produkcji, co przedłuża czas produkcji i zwiększa koszt produkcji. Usytuowane pod kątem części strzemion przyspawanych sztywno do płytek również mają wady z punktu widzenia higieny, ponieważ pomiędzy usytuowanymi pod kątem częściami a przyporządkowaną płytką powstają wnęki, które gromadzą zanieczyszczenia i trudno jest je czyścić.

Celem przedmiotowego wynalazku jest opracowanie giętkiej taśmy przenośnika opisanego powyżej rodzaju, która zawiera strzemiona wsporcze, umożliwiające śrubowe samoczynne układanie się w stos w bardzo niezawodny sposób bez znacznego wkraczania na użyteczną szerokość obciążania

PL 200 918 B1 taśmy. Ponadto, strzemiona te powinny nadawać się do montowania w racjonalny i tani sposób i tak, by łatwo można było przestrzegać wysokich wymagań higieny podczas eksploatacji taśmy.

Przedmiotem wynalazku jest taśma przenośnika, nadająca się do zmontowania w pętlę o obiegu zamkniętym, część której to pętli o obiegu zamkniętym tworzy wiele warstw ułożonych w stos jedna na drugiej, przy czym taśma jest złożona z przegubowych względem siebie ogniw, z których każde ma co najmniej dwa poprzeczne drążki, wspierające przy każdej bocznej krawędzi taśmy człony wsporcze, które zawierają element wsporczy o kształcie strzemienia, odstający do góry od płaszczyzny taśmy i wspierający warstwy taśmy leżącej powyżej, która to część wsporcza łączy ze sobą poprzeczne drążki w przyporządkowanym ogniwie taśmy, przy czym ogniwa są połączone ze sobą tak, że mogą być przemieszczane względem siebie wzdłuż przynajmniej jednej bocznej krawędzi taśmy, charakteryzująca się tym, że zagięte wokół części wsporczych strzemiona, które są przyłączone do poprzecznych drążków w taśmie, stanowią osiowe przedłużenie dla końców poprzecznych drążków.

Korzystnie, gdy zagięte wokół części każdego wsporczego strzemiona wzdłuż jednej krawędzi taśmy stanowią nierozdzielne osiowe przedłużenia poprzecznych drążków w taśmie, natomiast zagięte wokół części każdego wsporczego strzemiona wzdłuż drugiej krawędzi taśmy są połączone osiowo z wolnymi koń cami poprzecznych drążków.

Korzystnie, gdy dwa poprzeczne drążki w każdym ogniwie stanowią integralne części jednego i tego samego poprzecznego drążka, którego część ś rodkowa jest wygięta w celu utworzenia części wsporczej mającej kształt strzemiona, która łączy ze sobą dwa poprzeczne drążki przy jednej krawędzi taśmy, natomiast swobodne końce poprzecznych drążków przy drugiej krawędzi taśmy są połączone osiowo z oddzielnym wsporczym strzemieniem.

Korzystnie, gdy wsporcze strzemiona wzdłuż dwóch krawędzi taśmy są połączone osiowo z koń cowymi częściami poprzecznych drążków.

Korzystnie, gdy wsporcze człony są dołączone do poprzecznych drążków za pomocą łączących tulei.

Korzystnie, gdy wsporcze strzemiona są pochylone pod kątem nad taśmą, wspierając warstwy taśmy usytuowanej powyżej.

Korzystnie, gdy wsporcze strzemiona wspierają końcowe części poprzecznych drążków w warstwie taśmy usytuowanej powyżej lub z łączącymi tulejami nasuniętymi na te części końcowe.

Korzystnie, gdy wsporcze strzemiona zawierają dwa ramiona, przy czym odstęp pomiędzy górnymi odcinkami ramion jest większy niż odstęp pomiędzy poprzecznymi drążkami w taśmie, a te górne odcinki są usytuowane pod kątem w stosunku do wzdłużnego kierunku taśmy tak, że mogą wchodzić jeden za drugim podczas przemieszczania ogniw ku sobie.

Korzystnie, gdy górne odcinki ramion strzemiona zasadniczo tworzą kąt prosty z płaszczyzną taśmy, natomiast środkowe odcinki ramion strzemiona, usytuowane niżej, tworzą kąt ostry z płaszczyzną taśmy.

Korzystnie, gdy środkowe odcinki, tworzące kąt ostry z płaszczyzną taśmy, są usytuowana pomiędzy górnymi odcinkami ramion, zasadniczo tworzącymi kąt prosty z płaszczyzną taśmy, a dolnymi odcinkami ramion, zasadniczo tworzącymi kąt prosty z płaszczyzną taśmy.

Korzystnie, gdy odstęp pomiędzy ramionami każdego ze strzemion jest zasadniczo stały i taki sam jak odstęp pomiędzy przyporządkowanymi poprzecznymi drążkami w taśmie od tych poprzecznych drążków i aż do wymienionych górnych odcinków, gdzie odstęp pomiędzy ramionami stopniowo rośnie, aż do zasadniczo poziomego łącznika łączącego ramiona.

Korzystnie, gdy poziomy łącznik łączący ramiona tworzy kąt z kierunkiem wzdłużnym taśmy, natomiast dolne zagięte końcówki ramion, dołączone do poprzecznych drążków, są usytuowane wzdłuż linii, która jest równoległa do kierunku wzdłużnego taśmy.

Korzystnie, gdy każda para sąsiednich drążków jest połączona ze sobą za pomocą śrubowo zwiniętego drutu.

Korzystnie, gdy części końcowe poprzecznych drążków w każdym ogniwie są połączone za pomocą członu dystansowego, wystającego w kierunku najbliżej usytuowanego poprzecznego drążka w są siednim ogniwie, zaś pł ytkowe części członu dystansowego mają szczelinowy otwór do przyjmowania i prowadzenia części końcowej tego ostatniego poprzecznego drążka.

Korzystnie, gdy człon dystansowy zawiera dwie zasadniczo równoległe usytuowane w odstępie względem siebie płytki, przy czym wsporcze strzemiona w warstwie taśmy leżącej poniżej są przeznaczone do współdziałania w sposób wspierający z tymi częściami końcowych części poprzecznych drążków tworzącymi część warstwy leżącej powyżej, które są usytuowane pomiędzy dwiema wymie4

PL 200 918 B1 nionymi płytkami, tworzącymi prowadnice do wspierania wsporczych strzemion w warstwie taśmy usytuowanej poniżej.

Korzystnie, gdy oddzielne wsporcze strzemiona są osiowo połączone z poprzecznymi drążkami za pomocą tulei łączących usytuowanych pomiędzy dwiema płytkami.

Kolejnym przedmiotem wynalazku jest komora klimatyczna zawierająca taśmę przenośnika, do ciągłej obróbki wyrobów przenoszonych przez śrubowo samoczynnie układającą się w stos taśmę przenośnikową, nadająca się do zmontowania w pętlę o obiegu zamkniętym, część której to pętli o obiegu zamkniętym tworzy wiele warstw ułoż onych w stos jedna na drugiej, przy czym taśma jest złożona z przegubowych względem siebie ogniw, z których każde ma co najmniej dwa poprzeczne drążki, wspierające przy każdej bocznej krawędzi taśmy człony wsporcze, które zawierają element wsporczy o kształcie strzemienia, odstający do góry od płaszczyzny taśmy i wspierający warstwy taśmy leżącej powyżej, która to część wsporcza łączy ze sobą poprzeczne drążki w przyporządkowanym ogniwie taśmy, przy czym ogniwa są połączone ze sobą tak, że mogą być przemieszczane względem siebie wzdłuż przynajmniej jednej bocznej krawędzi taśmy, charakteryzująca się tym, że zagięte wokół części wsporczych strzemiona, które są przyłączone do poprzecznych drążków w taśmie, stanowią osiowe przedłużenie dla końców poprzecznych drążków.

Korzystnie, gdy komora ma postać zamrażarki śrubowej i zawiera dysze doprowadzania gazowego czynnika zamrażającego z zewnętrznego źródła w celu zamrażania wyrobów, które są przemieszczane przez komorę.

Korzystnie, gdy taśma jest całkowicie zamknięta w obudowie komory klimatycznej.

Korzystnie, gdy komora ma dmuchawy, które umożliwiają zasadniczo poziomy przepływ kriogenicznego gazu w kierunku do wyrobów na taśmie.

Korzystnie, gdy komora ma dmuchawy, które umożliwiają zasadniczo pionowy przepływ kriogenicznego gazu w kierunku do wyrobów na taśmie.

Korzystnie, gdy taśma jest całkowicie zamknięta w obudowie komory klimatycznej oraz, że komora ma dmuchawę, która jest usytuowana w bębnie umieszczonym pośrodku w śrubowym stosie i która powoduje przepł yw doprowadzonego gazu, po minię ciu wyrobów na taś mie, przez wymieniony bęben i następnie ponownie doprowadza go do wyrobów.

Korzystnie, gdy komora zawiera regulowaną zasuwę po stronie tłoczenia dmuchawy tak, aby wypuszczać nadmiar gazu z komory klimatycznej.

Dzięki temu, że strzemiona według wynalazku są dołączone do końców poprzecznych drążków taśmy, montaż tych strzemion nie wpływa na użyteczną szerokość obciążenia taśmy. Ponadto, nie trzeba umieszczać żadnych oddzielnych płytek montażowych na drążkach, ponieważ strzemiona można po prostu dołączyć do końców poprzecznych drążków przez zastosowanie tulei łączących, które są spawane sztywno lub wtłaczane na drążki. Zmniejsza to koszty produkcji i konserwacji oraz umożliwia polepszenie warunków higienicznych podczas eksploatacji taśmy.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia realizację ciągłej obróbki wyrobów w komorze klimatycznej, w której powoduje się cyrkulację gazu lub mieszaniny gazowej wokół wyrobów przechodzących przez komorę klimatyczną, wspartych na śrubowo układającej się samoczynnie w stos taśmie przenośnikowej.

Przedmiot wynalazku zostanie opisany dokładniej poniżej w odniesieniu do wykonań pokazanych przykładowo na załączonym rysunku, na którym:

Figura 1 przedstawia schematycznie komorę klimatyczną z taśmą przenośnika.

Figura 2 przedstawia komorę klimatyczną z fig. 1 w pionowym przekroju.

Figura 3 przedstawia taśmę przenośnika w widoku perspektywicznym.

Figura 4 przedstawia koniec ogniwa taśmy przenośnika.

Figura 5 przedstawia ułożone w stos dwie warstwy taśmy przenośnika jedna na drugiej.

Figura 6 przedstawia zasadę przemieszczania ku sobie na łuku taśmy w kierunku bocznym ogniw w taśmie przenośnika.

Figury 7 i 8 przedstawiają względne położenia strzemion wsporczych, kiedy taśma przebiega prostoliniowo.

Figury 9 i 10 przedstawiają względne położenia strzemion wsporczych, gdy taśma przebiega po łuku.

Figura 11 przedstawia taśmę przenośnikową według fig. 3, gdy jest ona zginana tam i z powrotem w kierunku pionowym.

Poniżej przedstawiono przykładową realizację wynalazku.

PL 200 918 B1

Figura 1 przestawia schematycznie komorę klimatyczną 1 z ośmiokątną zewnętrzną obudową 2, która osłania śrubowo wznoszącą się samoczynnie układającą się w stos taśmę 3 przenośnika taśmowego. Dzięki swemu kształtowi obudowa ta może otaczać stos taśmowy bardzo ściśle, przez co uzyskuje się zwartą konstrukcję. Dla przejrzystości przenośnik taśmowy przedstawiono bardzo schematycznie bez wewnętrznego i zewnętrznego bębna tak, aby pokazać dokładniej, jak układa się on w stos.

Określenie - samoczynnie układający się w stos - oznacza, że przenośnik taśmowy może tworzyć wiele warstw usytuowanych jedna na drugiej, przy czym przenośnik ten jest w każdej warstwie oprócz ostatniej całkowicie wspierany przez przenośnik w warstwie usytuowanej bezpośrednio poniżej. Wymaga to, by taśma była giętka tak, że może być zginana co najmniej w jednym kierunku w płaszczyźnie poziomej i tak, że może być zginana zarówno do góry jak i do dołu w kierunku pionowym.

Najniższa warstwa lub zwój w stosie taśmy odpowiednio spoczywa na przesuwnej wstędze lub obrotowym pierścieniu dolnym, który ma pochyłą powierzchnię powodującą żądany kąt spadku stosu taśmy.

Taśma 3 jest napędzana w kierunku oznaczonym strzałką A za pomocą obrotowego bębna wewnętrznego i/lub dolnego pierścienia wspierającego stos taśmowy. Rozciąganie taśmy dla żądanego stopnia jej dociskania do bębna jest powodowane za pomocą jednego lub kilku silników 6 współdziałających z prowadzącymi rolkami 5.

Przez 9 oznaczono pokrywę, która otacza tę część taśmy 3, która jest usytuowana na zewnątrz obudowy 2 tak, żeby między innymi zmniejszyć straty chłodzenia do otaczającego obszaru. Strefy, w których wyroby są kładzione na taśmę i w których odpowiednio zamrożone wyroby są zdejmowane z taśmy, oznaczono przez 10. W tym celu można zastosować zsuwnie lub szyny prowadzące do doprowadzania i odprowadzania wyrobów. Umożliwia to umieszczenie całego przenośnika taśmowego w komorze klimatyzacyjnej z jej pokrywą 9, przy czym żadna część taśmy przenośnika nie jest wystawiona na działanie wyższej temperatury panującej wokół komory klimatyzacyjnej.

Figura 2 przedstawia przekrój poprzeczny poprzez śrubową zamrażarkę typu pokazanego na fig. 1. Taśma 3 przenośnika taśmowego, którego wykonanie zostało opisane bardziej szczegółowo poniżej, tworzy śrubowy stos wokół środkowego bębna 30, który jest w tym przypadku wsparty centralnie na przegubie kulowym 31. Stos taśmowy spoczywa na szynach ślizgowych 32 i przebiega zgodnie z obrotem bębna 30. Bęben ten jest obracany za pomocą silnika 33 z kołem napędzającym 34, które jest sprzężone z torem 35 z otworami sprzęgającymi na górnej części bębna.

W celu mrożenia wyrobów usytuowanych na taśmie 3 gazowy czynnik chłodzący, zwłaszcza kriogeniczny gaz, do której to kategorii należy również dwutlenek węgla, jest doprowadzany z zewnętrznego źródła. Gaz ten jest doprowadzany poprzez wiele dysz usytuowanych powyżej stosu taśm 3 na pętli rurowej 36, która przebiega powyżej stosu i jest dołączona do zewnętrznego źródła czynnika chłodzącego. Te pętla rurowa jest wykonana odpowiednio z co najmniej dwóch równoległych rur wygiętych zasadniczo na kształt podkowy.

Dzięki temu, że kriogeniczny gaz jest dostarczany z zewnętrznego źródła, obudowa 2 może otaczać stos taśmowy stosunkowo ciasno tak, aby zmniejszyć objętość konstrukcji i przez to ilość gazu, którą trzeba utrzymywać w stanie zimnym.

Gaz, który jest doprowadzany przez pętlę rurową 36, może w wyniku konstrukcji taśmy przechodzić przez cały stos taśmowy, cyrkulując wokół i powodując skuteczne mrożenie wyrobów na taśmie. Gazowy czynnik chłodzący może być również doprowadzany do różnych warstw stosu taśmowego w kierunku poziomy, jeśli trzeba.

W bębnie 30 zawieszony jest wewnętrzny rurowy bęben 37 zawierający konstrukcję centralnej dmuchawy 8. Za pomocą niej czynnik chłodzący jest zmuszany do przechodzenia przez stos taśmowy tak, że jest potem zasysany do wnętrza bębna 30 poprzez duże otwory 38 umieszczone w jego dnie. Od strony tłoczenia centralnej dmuchawy 8 gaz jest kierowany w stronę stosu taśmowego, by mieszać się ze świeżo dostarczonym gazem i ponownie omywać wyrób. Część gazu jest uwalniana z zamrażarki poprzez regulowaną zasuwę w kierunku oznaczonym strzałką B.

Cyrkulacja gazu poprzez stos taśmowy jest zatem powodowana za pomocą pojedynczej konstrukcji centralnej dmuchawy 8, która jest umieszczona w środkowej przestrzeni utworzonej w środku taśmowego stosu, co powoduje bardzo zwartą konstrukcję zamrażarki, ponieważ nie potrzeba dodatkowej przestrzeni na konstrukcję dmuchawy.

PL 200 918 B1

Jeżeli jest to potrzebne lub pożądane, dodatkowe dmuchawy 7 mogą być umieszczone z jednakowymi odstępami w przestrzeni nad stosem taśmowym, co przyczynia się do przetłaczania gazu do dołu poprzez stos taśmowy.

Ponieważ taśma 3 przenośnika musi być giętka, spełniać wysokie normy higieny oraz wytrzymywać duże zmiany temperatury, jest ona wykonana w postaci ogniw z nierdzewnego materiału, które są ruchome względem siebie. Ogniwa te są odpowiednio wykonane z drutów i prętów nierdzewnych, co umożliwia, by gaz płynął w komorze klimatycznej kołowo wokół wyrobów w żądanym kierunku. Bardzo ważne jest, aby ogniwa nie miały żadnych wystających do góry bocznych płytek, które tworzą wewnętrzne i zewnętrzne boczne ścianki w stosie, uniemożliwiające przepływ gazu w kierunku poziomym. W tym celu człony wsporcze wzdłuż bocznych krawędzi taśmy są według wynalazku wykonane w postaci strzemion 12 z drutu, pokazanych tylko schematycznie na fig. 1 i 2, które są całkowicie otwarte na przepływ gazu.

Figura 3 pokazuje przekrój poprzez taśmę przenośnika według wynalazku. Jest ona skonstruowana w postaci ogniw, które są ruchome względem siebie, a każde z nich zawiera dwa poprzeczne drążki 13, które są utrzymywane w żądanym wzajemnym odstępie za pomocą członów dystansowych 14 usytuowanych przy końcach.

Każdy z członów dystansowych 14 (patrz również fig. 4) złożony jest z dwóch zasadniczo równoległych płytek 15, 16, które w tym przykładzie wykonania są utrzymywane w określonym odstępie od siebie przez dwie łączące tuleje 17 i 18. Te łączące tuleje są używane do łączenia części końcowych poprzecznych drążków 13 wraz z dolnymi zagiętymi końcówkami 19 wsporczych strzemion 12, jak to pokazano na fig. 4. Drążki 13 i końcówki 19 mogą być mocowane w tulejach łączących 17, 18, przez spawanie lub wcisk.

Płytki 15 i 16 mają płytkowe części 20, wystające w bok i wyposażone w szczelinowy otwór 21 do przyjmowania końcowej części poprzecznego drążka 13 najbliższego, sąsiedniego ogniwa i tej zagiętej końcówki jednego ramienia wsporczego strzemienia 12 tego ogniwa, które jest przeznaczone do połączenia za pomocą tego drążka. Płytkowe części 20 są usytuowane w większym odstępie od siebie niż płytki 15, 16 tak, że płytki 15, 16 w jednym ogniwie mogą być przemieszczane pomiędzy płytkowymi częściami 20 w sąsiednim ogniwie, jak to zostanie objaśnione poniżej.

Jak pokazano na fig. 3, taśma jest równoboczna, a wsporcze strzemiona 12 są wykonane w taki sposób, że warstwa taśmy usytuowana pod spodem wspiera warstwę usytuowaną powyżej przez współdziałanie strzemion 12 w warstwie dolnej i tulejami 17, 18 łączącymi dystansowe płytki 15, 16 w warstwie górnej. Równoboczna natura taśmy oznacza, że może ona skręcać i takie samo jej zużycie można osiągnąć wzdłuż obu krawędzi, co przedłuża żywotność taśmy.

Aby utworzyć nadającą się do obciążania powierzchnię taśmy przenośnika, która jest otwarta dla przepływu gazu, poprzeczne drążki 13 są związane razem parami za pomocą śrubowo zwiniętego drutu 22. Oznacza to, że para poprzecznych drążków 13 w każdym ogniwie może być przemieszczana w kierunku do lub od pary poprzecznych drążków 13 w najbliższym sąsiednim ogniwie. Jeden drążek 13 tego ogniwa będzie następnie przemieszczany w szczelinowo ukształtowanych otworach 21 płytkowej części 20 pierwszego ogniwa.

Opisana powyżej konstrukcja taśmy przenośnika według wynalazku oznacza, że można wykorzystać maksymalną szerokość taśmy przenośnika jako powierzchni nadającej się do obciążania i że taśma będzie spełniać bardzo wysokie normy higieny, ponieważ konstrukcja taka zasadniczo eliminuje wnęki i otwory, w których mogą gromadzić się zanieczyszczenia.

Figura 5 przedstawia schematycznie ułożenie w stos dwóch warstw taśmy przenośnikowej według wynalazku jedna na drugiej. W tym celu strzemiona ukształtowane jako części wsporcze są wykonane tak, że są one nachylone nad taśmą. W związku z tym ramiona strzemion mają dolny, zasadniczo pionowy odcinek 23, który stanowi przedłużenie zagiętej końcówki 19 wprowadzonej w łączącą tuleję 17. Pionowy, dolny odcinek 23 łączy się z odcinkiem środkowym 24, który tworzy kąt ostry z płaszczyzną taśmy. Każdy z pochylonych kątowo odcinków środkowych 24 łączy się z górnymi, zasadniczo pionowymi odcinkami 25, przy czym te ostatnie odcinki są usytuowane w odstępie obok siebie, jeśli patrzeć w kierunku wzdłużnym taśmy. Uzyskano to dzięki temu, że środkowe odcinki 24 tworzą nieco inne kąty z płaszczyzną taśmy lub mają inną długość. Końce górnych odcinków 25 są następnie połączone ze sobą za pomocą łącznika 26, usytuowanego pod kątem w stosunku do wzdłużnego kierunku taśmy. Łącznik 26 współdziała z łączącą tuleją 17 w górnej warstwie taśmy i jest prowadzony bezpiecznie pomiędzy płytkami dystansowymi 15 i 16 w tej warstwie.

PL 200 918 B1

Figura 6 przedstawia poziomy widok części taśmy, gdy jest ona wygięta w kierunku poziomym.

Widać przy tym, że ogniwa złożone z par drążków 13 są wtedy przemieszczone ku sobie przy wewnętrznej krawędzi łuku, natomiast wzajemny odstęp pomiędzy drążkami jest utrzymywany przy zewnętrznej krawędzi taśmy. Przemieszczenie pomiędzy ogniwami przy wewnętrznej krawędzi łuku może mieć miejsce, ponieważ pary płytek dystansowych, które łączą ogniwa, mogą być wprowadzone, jak pokazano, jedna w drugą. Ruchom drążków 13 ku sobie nie przeszkadzają również śrubowo zwinięte druty 22. Górne łączniki 26 strzemion 12 będą prowadzone, jak pokazano, pomiędzy dystansowymi płytkami 15, 16, zarówno przy wewnętrznej krawędzi, jak i przy zewnętrznej krawędzi łuku. Powoduje to bardzo bezpieczne prowadzenie, co eliminuje ryzyko zapadnięcia się stosu na skutek wykolejenia, co może zdarzyć się w niektórych ze znanych konstrukcji.

Figury 7 i 8 przedstawiają dokładniej wzajemne położenia wsporczych strzemion 12 i dystansowych płytek 15, 16 w widoku z boku i z góry przy zewnętrznej krawędzi łuku, gdzie pomiędzy nimi nie ma żadnego przemieszczenia.

Figury 9 i 10 przedstawiają względne położenia strzemion i płytek dystansowych przy wewnętrznej krawędzi łuku, gdzie ogniwa taśmy zostały przemieszczone ku sobie. Płytki dystansowe 15, 16 jednego ogniwa zostały przemieszczone pomiędzy płytkowe części 20 najbliższego sąsiedniego ogniwa, a jedno ramię każdego wsporczego strzemienia 12 zostało przemieszczone w szczelinowych otworach 21 płytkowych części 20. Jest to możliwe, ponieważ usytuowane pod kątem górne łączniki 26 wsporczych strzemion 12 mogą być następnie przemieszczane jeden za drugim.

Zamiast pełnego przemieszczenia pomiędzy ogniwami przy wewnętrznej krawędzi łuku położenie początkowe może być takie, że ogniwa są doprowadzane bliżej siebie przy wewnętrznej krawędzi, a są oddalane od siebie przy zewnętrznej krawędzi łuku. W takim przypadku również uzyskiwane jest dobre prowadzenie pomiędzy różnymi warstwami w śrubowym stosie utworzonym z taśmy.

Aby taśma przenośnika nadawała się do utworzenia śrubowego stosu, musi być również zdolna do wyginania jej tam i z powrotem w kierunku pionowym. Pokazano to na fig. 11. Widać tu, że poprzednio opisana konstrukcja ogniw taśmy według wynalazku czyni tę taśmę bardzo giętką również w kierunku pionowym. W tym przypadku również usytuowane pod kątem górne łączniki 26 umożliwiają przemieszczenie wsporczych strzemion 12 jedno za drugim (patrz dolny łuk na fig. 11).

Jeżeli ogniwa w taśmie mają być tylko przemieszczane ku sobie i od siebie przy wewnętrznej krawędzi łuku, ogniwa wzdłuż drugiej krawędzi taśmy mogą być trwale mocowane w pewnym wzajemnym odstępie, przy czym płytki dystansowe przy tej drugiej krawędzi nie muszą wtedy mieć szczelinowo ukształtowanych otworów 21.

Chociaż tego nie pokazano, taśma jest korzystnie napędzana np. za pomocą kół zębatych itp., które sprzęgają się z tulejami 17, 18 łączącymi płytki dystansowe. Koła zębate mogą być wtedy wykonane w taki sposób, że podziałka zębów jest zmieniana zależnie od kierunku wyginania taśmy.

Dzięki temu, że zarówno napędzanie jak i wspieranie każdej warstwy odbywa się przy wykorzystaniu łączących tulei 17, 18, które mają średnicę większą niż drążki 13, zmniejszono zużycie i przedłużono żywotność.

Claims (23)

1. Taśma przenośnika, nadająca się do zmontowania w pętlę o obiegu zamkniętym, część której to pętli o obiegu zamkniętym tworzy wiele warstw ułożonych w stos jedna na drugiej, przy czym taśma jest złożona z przegubowych względem siebie ogniw, z których każde ma co najmniej dwa poprzeczne drążki, wspierające przy każdej bocznej krawędzi taśmy człony wsporcze, które zawierają element wsporczy o kształcie strzemienia, odstający do góry od płaszczyzny taśmy i wspierający warstwy taśmy leżącej powyżej, która to część wsporcza łączy ze sobą poprzeczne drążki w przyporządkowanym ogniwie taśmy, przy czym ogniwa są połączone ze sobą tak, że mogą być przemieszczane względem siebie wzdłuż przynajmniej jednej bocznej krawędzi taśmy, znamienna tym, że zagięte wokół części wsporczych strzemiona (12), które są przyłączone do poprzecznych drążków (13) w taśmie (3), stanowią osiowe przedłużenie dla końców poprzecznych drążków (13).

2. Taśma według zastrz. 1, znamienna tym, że zagięte wokół części każdego wsporczego strzemiona (12) wzdłuż jednej krawędzi taśmy (3) stanowią nierozdzielne osiowe przedłużenia poprzecznych drążków (13) w taśmie, natomiast zagięte wokół części każdego wsporczego strzemio8

PL 200 918 B1 na (12) wzdłuż drugiej krawędzi taśmy są połączone osiowo z wolnymi końcami poprzecznych drążków (13).

3. Taśma według zastrz. 2, znamienna tym, że dwa poprzeczne drążki (13) w każdym ogniwie stanowią integralne części jednego i tego samego poprzecznego drążka (13), którego część środkowa jest wygięta w celu utworzenia części wsporczej mającej kształt strzemiona, która łączy ze sobą dwa poprzeczne drążki (13) przy jednej krawędzi taśmy (3), natomiast swobodne końce poprzecznych drążków (13) przy drugiej krawędzi taśmy (3) są połączone osiowo z oddzielnym wsporczym strzemieniem (12).

4. Taśma według zastrz. 1, znamienna tym, że wsporcze strzemiona (12) wzdłuż dwóch krawędzi taśmy (3) są połączone osiowo z końcowymi częściami poprzecznych drążków (13).

5. Taśma według zastrz. 4, znamienna tym, że wsporcze człony (12) są dołączone do poprzecznych drążków (13) za pomocą łączących tulei (17, 18).

6. Taśma według zastrz. 1 albo 3, znamienna tym, że wsporcze strzemiona (12) są pochylone pod kątem nad taśmą (3), wspierając warstwy taśmy (3) usytuowanej powyżej.

7. Taśma według zastrz. 6, znamienna tym, że wsporcze strzemiona (12) wspierają końcowe części poprzecznych drążków (13) w warstwie taśmy (3) usytuowanej powyżej lub z łączącymi tulejami (17, 18) nasuniętymi na te części końcowe.

8. Taśma według zastrz. 7, znamienna tym, że wsporcze strzemiona (12) zawierają dwa ramiona, przy czym odstęp pomiędzy górnymi odcinkami (25) ramion jest większy niż odstęp pomiędzy poprzecznymi drążkami (13) w taśmie (3), a te górne odcinki (25) są usytuowane pod kątem w stosunku do wzdłużnego kierunku taśmy (3) tak, że mogą wchodzić jeden za drugim podczas przemieszczania ogniw ku sobie.

9. Taśma według zastrz. 8, znamienna tym, że górne odcinki (25) ramion strzemiona (12) zasadniczo tworzą kąt prosty z płaszczyzną taśmy (3), natomiast środkowe odcinki (24) ramion strzemiona, usytuowane niżej, tworzą kąt ostry z płaszczyzną taśmy (3).

10. Taśma według zastrz. 9, znamienna tym, że środkowe odcinki (24), tworzące kąt ostry z płaszczyzną taśmy (3), są usytuowana pomiędzy górnymi odcinkami (25) ramion, zasadniczo tworzącymi kąt prosty z płaszczyzną taśmy (3), a dolnymi odcinkami (23) ramion, zasadniczo tworzącymi kąt prosty z płaszczyzną taśmy (3).

11. Taśma według zastrz. 9 albo 10, znamienna tym, że odstęp pomiędzy ramionami każdego ze strzemion (12) jest zasadniczo stały i taki sam jak odstęp pomiędzy przyporządkowanymi poprzecznymi drążkami (13) w taśmie (3) od tych poprzecznych drążków (13) i aż do wymienionych górnych odcinków (25), gdzie odstęp pomiędzy ramionami stopniowo rośnie, aż do zasadniczo poziomego łącznika (26) łączącego ramiona.

12. Taśma według zastrz. 11, znamienna tym, że poziomy łącznik (26) łączący ramiona tworzy kąt z kierunkiem wzdłużnym taśmy (3), natomiast dolne zagięte końcówki (19) ramion, dołączone do poprzecznych drążków (13), są usytuowane wzdłuż linii, która jest równoległa do kierunku wzdłużnego taśmy (3).

13. Taśma według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienna tym, że każda para sąsiednich drążków (13) jest połączona ze sobą za pomocą śrubowo zwiniętego drutu (22).

14. Taśma według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienna tym, że części końcowe poprzecznych drążków (13) w każdym ogniwie są połączone za pomocą członu dystansowego (14), wystającego w kierunku najbliżej usytuowanego poprzecznego drążka (13) w sąsiednim ogniwie, zaś płytkowe części (20) członu dystansowego (14) mają szczelinowy otwór (21) do przyjmowania i prowadzenia części końcowej tego ostatniego poprzecznego drążka (13).

15. Taśma według zastrz. 14, znamienna tym, że człon dystansowy (14) zawiera dwie zasadniczo równoległe usytuowane w odstępie względem siebie płytki (15, 16), przy czym wsporcze strzemiona (12) w warstwie taśmy (3) leżącej poniżej są przeznaczone do współdziałania w sposób wspierający z tymi częściami końcowych części poprzecznych drążków (13) tworzącymi część warstwy leżącej powyżej, które są usytuowane pomiędzy dwiema wymienionymi płytkami (15, 16), tworzącymi prowadnice do wspierania wsporczych strzemion (12) w warstwie taśmy usytuowanej poniżej.

16. Taśma według zastrz. 15, znamienna tym, że oddzielne wsporcze strzemiona (12) są osiowo połączone z poprzecznymi drążkami (13) za pomocą tulei łączących (17, 18) usytuowanych pomiędzy dwiema płytkami (15, 16).

17. Komora klimatyczna zawierająca taśmę przenośnika, do ciągłej obróbki wyrobów przenoszonych przez śrubowo samoczynnie układającą się w stos taśmę przenośnikową, nadająca się do

PL 200 918 B1 zmontowania w pętlę o obiegu zamkniętym, część której to pętli o obiegu zamkniętym tworzy wiele warstw ułożonych w stos jedna na drugiej, przy czym taśma jest złożona z przegubowych względem siebie ogniw, z których każde ma co najmniej dwa poprzeczne drążki, wspierające przy każdej bocznej krawędzi taśmy człony wsporcze, które zawierają element wsporczy o kształcie strzemienia, odstający do góry od płaszczyzny taśmy i wspierający warstwy taśmy leżącej powyżej, która to część wsporcza łączy ze sobą poprzeczne drążki w przyporządkowanym ogniwie taśmy, przy czym ogniwa są połączone ze sobą tak, że mogą być przemieszczane względem siebie wzdłuż przynajmniej jednej bocznej krawędzi taśmy, znamienna tym, że zagięte wokół części wsporczych strzemiona (12), które są przyłączone do poprzecznych drążków (13) w taśmie (3), stanowią osiowe przedłużenie dla końców poprzecznych drążków (13).

18. Komora według zastrz. 17, znamienna tym, że ma postać zamrażarki śrubowej i zawiera dysze doprowadzania gazowego czynnika zamrażającego z zewnętrznego źródła w celu zamrażania wyrobów, które są przemieszczane przez komorę (1).

19. Komora według zastrz. 17 albo 18, znamienna tym, że taśma (3) jest całkowicie zamknięta w obudowie komory klimatycznej (1).

20. Komora według zastrz. 18, znamienna tym, że ma dmuchawy (7, 8), które umożliwiają zasadniczo poziomy przepływ kriogenicznego gazu w kierunku do wyrobów na taśmie (3).

21. Komora według zastrz. 18, znamienna tym, że ma dmuchawy (7, 8), które umożliwiają zasadniczo pionowy przepływ kriogenicznego gazu w kierunku do wyrobów na taśmie (3).

22. Komora według zastrz. 20, znamienna tym, że taśma (3) jest całkowicie zamknięta w obudowie komory klimatycznej (1) oraz że ma dmuchawę (8), która jest usytuowana w bębnie (37) umieszczonym pośrodku w śrubowym stosie i która powoduje przepływ doprowadzonego gazu, po minięciu wyrobów na taśmie (3), przez wymieniony bęben (37) i następnie ponownie doprowadza go do wyrobów.

23. Komora według zastrz. 22, znamienna tym, że zawiera regulowaną zasuwę po stronie tłoczenia dmuchawy (8) tak, aby wypuszczać nadmiar gazu z komory klimatycznej (1).