Wynalazek dotyczy przenosników, w których tasma przenoszaca jest podtrzymywana i prze¬ ciagana przez liny tworzace pare obwodów, le¬ zacych zasadniczo kazdy w pionowej plaszczy¬ znie przyleglej do jednej krawedzi tasmy, za¬ opatrzonej przy kazdej krawedzi lub na niej, w czlony sprzegajace z lina przystosowane do opierania sie na linie, przy czym te czlony sa dwustronne, wskutek czego tasma moze byc jednakowo sprzezona z linami, zarówno pod¬ czas biegu przenosnika z ladunkiem jak i w bie¬ gu powrotnym. Przy kazdym koncu przenos¬ nika tasma zostaje zwolniona ze sprzezenia z linami i z powrotem z nimi sprzegana, w ce¬ lu umozliwienia odwrócenia polaczenia pomie¬ dzy tasma i linamL W zwyklej praktyce, zespoly napedzajace te¬ go rodzaju przenosniki sa umieszczone poza miejscem wyladowania lub przednim koncern przenosnika, przy czym przyblizajace sie liny, podtrzymujace naladowana tasme, zostaja od¬ chylone na zewnatrz, po zwolnieniu ze sprze¬ zenia z tasma, w celu przejscia obok petli tasmy do zespolu napedzajacego, z którego po¬ wracaja, by podjac powrotny bieg tasmy, po nachyleniu tych lin do wewnatrz badz przy zespole napedzajacym lub pomiedzy omawia¬ nym zespolem i petla tasmy.W niektórych instalacjach jest jednak nie¬ dogodne lub niemozliwe umieszczenie zespolu napedzajacego w takim polozeniu, na przy¬ klad z powodu braku miejsca i wtedy zespól napedzajacy jest umieszczony wzdluz przenos¬ nika, przy jego przednim lub tylnym koncu lub tez w miejscu posrednim. Przedimilottem ni¬ niejszego wynalazku — jest zespól do przenos¬ nika, w którym napedzajacy zespól jest umiesz¬ czony poza przednim koncem przenosnika.Zgodnie z wynalazkiem, w zespole do prze¬ nosnika wspomnianego rodzajui, na przednim koncu przenosnika, liny sa odwrócone przez owiniecie na kolach linowych, umieszczonych wewnatrz petli utworzonej przez tasme na wy¬ zej wymienionym koncu przenosnika, która to tasma podtrzymywana jest poza* omawianymi kolami linowymi przez wyladowywujacy be-ben, zas liny zostaja odchylone na zewnatrz i nastepnie do wewnatrz, by po oddzieleniu sie od tasmy na* górnejf: stronie omawianych kól linowyen nastepnie przejsc przy krawedziach tasmy podczas jej powrotnego biegu.Zgodnie dalej z wynalazkiem, w zespole do przenosnika wspomnianego rodzaju liny * zbli¬ zajace sie do przedniego konca przenosnika sa prowadzone bez bocznego odchylenia do gór¬ nych czesci pary kól linowych odchylonych u- kosnie na zewnatrz, ku ich nizszym czesciom, przy czym oddzielajace sie liny po opuszczeniu ukosnych kól linowych zostaja nachylone do wewnatrz przez krazki naprowadzajace liny z powrotem na droge przebiegu sprzegajacych czlonów tasmy. Przyblizajaca sie zas tasma zo¬ staje odprowadzona z dala od lin przy górinych czesciach ukosnych kól linowych, po w^ladowy- wujacym bebnie. Pomiedzy dolnymi czesciami ukosnych kól, oddalajaca sie tasma podtrzy¬ mujaca jest niezaleznie od lin, az do punktu w którym oddzielajace sie liny powracaja na droge przebiegu narzadów sprzegajacych tas¬ my. Srodki podtrzymujace oddzielajaca sie tasme najkorzystniej skladaja sie z pary kraz¬ ków.Wynalazek zostaje nastepnie opisany z po¬ wolaniem sie na rysunki w których: fig. 1 przedstawia schematyczny boczny widok prze¬ nosnika, fig. 2 — widok z boku, w wiekszej skali zespolu przedniego konca przenosnika przedstawionego na fig. 1, z wyrwaniem niektó¬ rych czesci, fig. 3 — widok z góry zespolu przed¬ niego konca przedstawionego na fig. 2, przy czym dolna czesc figury przedstawia przekrój po linii 3—3 na fig. 2, a fig. 4 — widok konca w przekroju po linii 4—4 na fig. 2.Zgodnie z rysunkami, a w szczególnosci z fig. 1, przenosnik zawiera zespól 10 (na przednim koncu) napedzajacy zespól 11 umieszczony we¬ wnatrz dlugosci przenosnikaw[poblizu jegoprzed- niego konca, naciagajacy tasme wózek 12, tas¬ me 13 i liny, z których jedna 14 jest przed¬ stawiona na fig. 2 i 3, tworzace z kazdej stro¬ ny tasmy jedna petle podtrzymujaca krawedzie tasmy.Tasma przechodzi dokola bebnów 15 i 16 na zespól 10 przedniego konca i dokola beb¬ nów 17 i 18 na wózek 12 naciagajacy tasme, podczas gdy liny 14 przechodza dokola kraz¬ ków 19 na zespól 10 przedniego konca i poza wózek 12 naciagajacy tasme na naciagajace li¬ ny wózki 21, odciagane na zewnatrz, z dala od wózka naciagajacego tasme, przez zawie¬ szony ciezar 22 w celu naprezania lin. Nape¬ dzajacy zespól 11 zawiera silnik elektryczny (nie pokazany), napedzajacy przez róznicowe kola zebate dwa podtrzymujace kola, z któ¬ rych jedno 20 jest przedstawione na fig 1, przy czym przy powrotnym przebiegu, kazda lina owija sie kilkakrotnie dokola odnosnego pod¬ trzymujacego kola. Boczne przesuniecie lin spowodowane przez kilka ich zwojów na pod¬ trzymujacym kole, wyrównywane jest za po¬ moca prowadniczych krazków umieszczonych na pionowych osiach i odchylajacych liny, po odwinieciu sie ich z podtrzymujacego kola, z powrotem do normalnego odstepu, przy czym tasma, przy przejsciu po zespole napedzaja¬ cym, unoszona jest poza sprzezenie z linami.Wózek 12 naciagajacy tasme odsuwany jest od przedniego konca przenosnika w celu napre¬ zenia tasmy 13, przez wage innego zawieszo¬ nego ciezaru, nie przedstawionego. Srodki takie jak prowadniczy kralek 12a przewidziane sa w celu odchylenia lin w ich górnym przebiegu na zewnatrz poza krawedzie tasm, na naciaga¬ jacym ja wózku. Tasma podtrzymywana jest przez liny zarówno w swym górnym jak i dol¬ nym przebiegu pomiedzy naciagajacym tasme wózkiem 12 i zespolem 10 na przednim koncu przenosnika oraz jest ciernie sprzezona z lina¬ mi, by mogly one napedzac tasme. Górny bieg tasmy z ladunkiem odbywa sie w kierunku zespolu 10 przedniego konca przenosnika, przy czym tasma zostaje ladowana w poblizu wóz¬ ka 12 naciagajacego tasme i wyladowywana przy zespole 10 przedniego konca przenosnika.Zgodnie z fig. 2, 3 i 4, zespól przedniego kon¬ ca przenosnika zawiera rame skladajaca sie z podstawy podtrzymujacej dwie pary ciagna¬ cych sie wzdluz ramion, których jedna para przedstawiona jest w punktach 24, 25 na fig. 3.Pomiedzy kazda para ramion umieszczone jest -obracajace sie kolo linowe 26, którego os jest ukosna w taki sposób, ze dolna czesc kól jest rozstawiona szerzej, niz górna. Na podstawie 23 umieszczone sa cztery zespoly prowadniczych krazków 27, 27, 28, 28, zawierajace po dwa krazki 29, 29 na kazdym koncu belki 30, obra¬ cajace sie na pionowych osiach. Zblizajaca sie czesc kazdej z lia 14 prowadzona zostaje bez odchylenia na górna czesc kola linowego i owija sie dokola niego tak, ze zostaje odchy¬ lona na zewnatrz przed opuszczeniem omawia¬ nego kola. Po opuszczeniu linowego kola 26, kazda lina przechodzi po zewnetrznych czes¬ ciach krazków 29 z zespolu krazków 27 i na¬ stepnie po wewnetrznych czesciach krazków 29 z zespolu krazków 28, wskutek czego lina -3 —* * zostaje odchylona z powrotem do pionowej plaszczyzny w której znajduje sie zblizajaca sie czesc omawianej liny.Jak pokazano na fig. 4 tasma 13 posiada z kazdej strony wzdluz swych krawedzi, pare wzdlu,z ciagnacych sie zeber 31, ograniczajace miedzy soba rowki 32 o poprzecznym przekro¬ ju w postaci scietego „V". Gdzie tasma 13 spo¬ czywa na linach 14, tam lina ta lezy w row¬ kach 32 na dolnej stronie tasmy i zostaje za¬ cisnieta pomiedzy bokami rowków. Tasma jest poprzecznie usztywniona przez umieszczone w niej elastyczne pasy metalowe, tak, ze pod obciazeniem imoze przybierac ksztalt koryta.Podczas przebiegu w kierunku zespolu na przednim koncu, tasma 13 jest podtrzymywa¬ na przez liny 14, do punktu w którym one za¬ staja odchylone ku dolowi, dokola kól 26. Tas¬ ma dalej przesuwa sie bez istotnego odchyle¬ nia pionowego do wyladowywujacego bebna 15, dokola którego zostaje odchylona w dól i w kie¬ runku powrotnym. Nastepnie tasma przechodzi pod bebnem 16 i przebiega po szeregu podtrzy¬ mujacych krazków 33, znajdujacych sie na wóz¬ ku 34 umieszczonym ruchomo na podstawie 23.Krazki 33 ciagna sie do punktu obok zespolów 28 krazków naprowadzajacych oddalone przez kola 26, liny 14 do normalnego ich odstepu, w którym podtrzymuja tasme, przy czym ta ostatnia, po przejsciu po ostatniej parze kraz¬ ków, opuszcza sie na liny i odtad jest podtrzy¬ mywana przez nie podczas przebiegu powrot¬ nego.Wyladowywujacy beben 15 ulozyskowany jest w lozyskach podtrzymywanych przez sciany 35, obejmujace boki przenosnika w okolicy oma¬ wianego bebna, przy czym pomiedzy tymi scia¬ nami umieszczona jest odchylajaca plyta 36, odrzucajaca na zewnatrz material przenoszony przez taisme 13 po bebnie 15. Do belki 37 lacza¬ cej sciany 35, 35 przymocowane sa rozpory;'. 38, których drugie konce polaczone sa z ramio¬ nami 25, wspóldzialajac w ten sposób w pod¬ trzymywaniu scian 35. Belka 37 posiada wspor¬ niki 39 podtrzymujace pary krazków 41, po jednej przy kazdej krawedzi tasmy, wchodza¬ cych w rowki 32 i podtrzymujacych tasme po¬ miedzy kolami 26 i bebnem 15.Beben 16 podtrzymywany jest przez dwa ra¬ miona 42, ciagnace sie pochylo w dól od ra¬ mion 25.Jak przedstawiono na fig. 2, moze byc prze¬ widziany zespól luznych krazków 43, w celu podtrzymywania kazdej liny 14 w miejscu w którym ona zbliza sie do górnej czesci kola 26.Uklad zgodny z wynalazkiem powoduje wy¬ ladowanie materialu przenoszonego przez prze¬ nosnik przy samym koncu przenosnika, nie wymagajac za miejscem wyladowania prze¬ strzeni dla zespolu napedzajacego. PL