PL198688B1 - Wirówka dekantacyjna - Google Patents

Abstract

1. Wirówka dekantacyjna do rozdzielania dostarczane- go materia lu na faz e lekk a i faz e ci ezk a, maj aca wyd luzon a czasz e przystosowan a do ruchu obrotowego wokó l swej osi wzd luznej, przy czym ta czasza ma komor e rozdzielania w komorze rozdzielania jest umieszczony przeno snik sli- makowy wspó losiowy z czasz a, ten przeno snik slimakowy ma korpus, na którym znajduje si e slimak maj acy jeden lub wi eksz a liczb e zgarniaków i maj acy nominaln a pr edkosc przenoszenia zmienn a wzd luz osi wzd luznej, wlot z co najmniej jednym otworem wlotowym w przeno sniku slima- kowym dla dostarczania materia lu przeznaczonego do rozdzielania i w czaszy, na jednym ko ncu przeno snika " slimakowego, co najmniej jeden otwór wylotowy dla fazy ci ezkiej, ponadto przeno snik slimakowy obraca si e wzgl e- dem czaszy w celu przenoszenia fazy ci ezkiej w kierunku otworów wylotowych dla fazy ci ezkiej, przy czym przeno- snik slimakowy jest wyposa zony w przegrod e usytuowan a pomi edzy otworami wlotowymi i otworami wylotowymi, a ta przegroda rozdziela komor e rozdzielania na zasadniczo walcow a stref e rozdzielania i co najmniej czesciowo sto z- kow a strefe wylotow a, przy czym otwory wylotowe dla fazy ci ezkiej s a usytuowane w strefie wylotowej a otwory wloto- we s a usytuowane po przeciwnej stronie przegrody wzgl e- dem tych otworów wylotowych, znamienna tym, ze bezpo- srednio przed przegrod a (8, 8'), patrz ac w kierunku przep ly- wu, pomi edzy stref a rozdzielania (17) i stref a wylotow a (18) znajduje si e strefa przej sciowa (19), przy czym przeno snik slimakowy (3) ma wi eksz a nominaln a pr edko sc przenoszenia w strefie przej sciowej (19) ni z w strefie rozdzielania (17) bezpo srednio przed stref a przej sciow a (19),………………. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wirówka dekantacyjna do rozdzielania dostarczanego materiału na fazę lekką i fazę ciężką, mająca wydłużoną czaszę przystosowaną do ruchu obrotowego wokół swej osi wzdłużnej, przy czym ta czasza ma komorę rozdzielania, w komorze rozdzielania jest umieszczony przenośnik ślimakowy współosiowy z czaszą, ten przenośnik ślimakowy ma korpus, na którym znajduje się ślimak mający jeden lub większą liczbę zgarniaków i mający nominalną prędkość przenoszenia zmienną wzdłuż osi wzdłużnej, wlot z co najmniej jednym otworem wlotowym w przenośniku ślimakowym dla dostarczania materiału przeznaczonego do rozdzielania i w czaszy, na jednym końcu przenośnika ślimakowego, co najmniej jeden otwór wylotowy dla fazy ciężkiej, ponadto przenośnik ślimakowy obraca się względem czaszy w celu przenoszenia fazy ciężkiej w kierunku otworów wylotowych dla fazy ciężkiej, przy czym przenośnik ślimakowy jest wyposażony w przegrodę usytuowaną pomiędzy otworami wlotowymi i otworami wylotowymi, a ta przegroda rozdziela komorę rozdzielania na zasadniczo walcową strefę rozdzielania i co najmniej częściowo stożkową strefę wylotową, przy czym otwory wylotowe dla fazy ciężkiej są usytuowane w strefie wylotowej a otwory wlotowe są usytuowane po przeciwnej stronie przegrody względem tych otworów wylotowych.

Wirówka dekantacyjna tego rodzaju jest znana z międzynarodowej publikacji WO-A-97/22411, która ujawnia wirówkę dekantacyjną mającą przegrodę ukształtowaną w postaci żebra, biegnącego od strony „przed zwoju ślimaka, patrząc w kierunku przepływu, jako część zwoju mającego większy skok niż ślimak po stronie „za zwoju ślimaka, patrząc w kierunku przepływu, w pewnej odległości osiowej od jego punktu początkowego.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-A-3934792 ujawniono wirówkę dekantacyjną mającą przegrodę biegnącą osiowo od strony „przed zwoju ślimaka, patrząc w kierunku przepływu, do strony „za sąsiedniego zwoju ślimaka, patrząc w kierunku przepływu. Podobną przegrodę ujawniono w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki US-A-5653673.

Opisy patentowe Stanów Zjednoczonych Ameryki US-A-3885734, US-A-4245777 i US-A-4381849 ujawniają przegrody biegnące stycznie wokół przenośnika ślimakowego.

Zgarniak albo zgarniaki przenośnika ślimakowego wyznacza/wyznaczają kanał pomiędzy sąsiednimi zwojami, przez który płynie materiał podczas pracy wirówki dekantacyjnej. Przegroda jest na ogół elementem zagradzającym część przekroju poprzecznego kanału w pewnej odległości od wewnętrznej ściany czaszy. Jeżeli występuje tylko jeden zgarniak, tworzy on pojedynczy kanał nawinięty wokół korpusu przenośnika ślimakowego, przegrodę zaś stanowić będzie pojedynczy element. Jeżeli występuje szereg zgarniaków, pomiędzy nimi będzie utworzona podobna liczba kanałów, a wskutek tego przegrodę będzie stanowić element w każdym kanale.

W wirówce dekantacyjnej rozdzielanie fazy ciężkiej i fazy lekkiej zachodzi w strefie rozdzielania, w wyniku czego fazą lekką może być woda, fazą ciężką zaś może być szlam, który należy, odprowadzić. Odprowadzany szlam jest przenoszony za pomocą ślimaka przez czaszę do przegrody, pod przegrodą, tzn. pomiędzy przegrodą i wewnętrzną ścianą czaszy, a następnie do otworów wylotowych gdzie względnie suchy szlam opuszcza wirówkę, przy czym przegroda uniemożliwia wodzie albo fazie lekkiej dotarcie do otworów wylotowych dla fazy ciężkiej.

Strefa rozdzielania i część ślimaka tu występujące są zaprojektowane pod kątem uzyskania możliwie jak największej sprawności odsączania. Tym niemniej jednak, może wystąpić gromadzenie się fazy ciężkiej bezpośrednio przed przegrodą, częściowo wskutek dławienia powierzchni przepływu fazy ciężkiej powodowanego przez przegrodę, częściowo wskutek zmniejszonej powierzchni w stożkowej strefie wylotowej, które działa do tyłu w taki sposób, że proces rozdzielania w strefie rozdzielania nie przebiega w sposób zamierzony, co ponadto pociąga za sobą gorszą efektywność ekonomiczną procesu i gorsze odsączanie.

Celem wynalazku jest ograniczenie tego problemu.

Według wynalazku, cel ten osiąga się dzięki temu, że bezpośrednio przed przegrodą, patrząc w kierunku przepływu, pomiędzy strefą rozdzielania i strefą wylotową znajduje się strefa przejściowa, przy czym przenośnik ślimakowy ma większą nominalną prędkość przenoszenia w strefie przejściowej niż w strefie rozdzielania bezpośrednio przed strefą przejściową, przy czym zmianę nominalnej prędkości przenoszenia ślimaka, od nominalnej prędkości przenoszenia w strefie rozdzielania bezpośrednio przed strefą przejściową do wyższej nominalnej prędkości przenoszenia w strefie przejściowej, powoduje zmiana skoku ślimaka w tym miejscu.

PL 198 688 B1

Przez nominalną prędkość przenoszenia ślimaka należy rozumieć prędkość, z jaką dana strefa ślimaka będzie przenosić fazę ciężką bez zakłóceń ze strony otaczających stref ślimaka, jak np. gromadzenia się fazy ciężkiej dalej w kierunku przepływu. Nominalna prędkość przenoszenia zależy w sposób nieliniowy od skoku ślimaka i jest najwyższa przy kącie pochylenia linii śrubowej około 45° względem kierunku stycznego.

Konstruując ślimak zgodny z wynalazkiem uzyskuje się to, że gromadzenie się fazy ciężkiej w strefie wylotowej nie będzie mieć miejsca w takim samym stopniu, w jakim następowałoby to w innym przypadku. Umożliwienie wzrostu prędkości przenoszenia przed przegrodą minimalizuje groźbę rozbijania fazy ciężkiej na kawałki, która to faza w tym punkcie ma postać spójnej masy, co pociągałoby za sobą groźbę przedostania się fazy lekkiej przez strefę wylotową, czego należy unikać, ponieważ jest to równoważne ponownemu zamoczeniu dopiero co odprowadzonej fazy ciężkiej.

Zgodnie z korzystnym przykładem wykonania zmiana skoku ślimaka jest nagła, co może być wygodne z konstrukcyjnego punktu widzenia, lecz alternatywnie zmiana skoku ślimaka może następować stopniowo.

Korzystnie, kąt pochylenia linii śrubowej ślimaka w strefie rozdzielania jest znacznie mniejszy od 45° względem kierunku stycznego, przy czym zmiana skoku ślimaka w miejscu oznacza zwiększenie.

Zwiększenie to wynosi korzystnie 40-80%.

W innym korzystnym przykładzie wykonania wynalazku, kąt pochylenia linii śrubowej ślimaka w strefie rozdzielania jest znacznie większy od 45° względem kierunku stycznego, przy czym zmiana skoku ślimaka w miejscu oznacza zmniejszenie.

Aby uzyskać pełną korzyść z wynalazku, faza ciężka, która jest przenoszona w kierunku przegrody, powinna być przenoszona ze zwiększoną prędkością na całym obwodowym przedłużeniu przegrody. Tym samym ślimak ma większą nominalną prędkość przenoszenia na co najmniej 1/3 x 1/n zwoju przed przegrodą, korzystnie na około 2/3 x 1/n zwoju, przy czym n oznacza liczbę zgarniaków, co odpowiada długości osiowej odpowiednio 1/3, a korzystnie 2/3 skoku w strefie przejściowej, jeżeli występuje tylko jeden zgarniak, bądź też odległości osiowej pomiędzy dwoma sąsiednimi zwojami, jeżeli występuje kilka zgarniaków.

Korzystnie wlot jest usytuowany przed strefą przejściową, patrząc w kierunku przepływu, w strefie rozdzielania. W ten sposób eliminuje się groźbę turbulencji powodowanych zmianą prędkości, zakłócających przepływ wlotowy.

Ponadto korzystnie przegroda ma przedłużenie osiowe, przy czym granica pomiędzy strefą wylotową i strefą przejściową jest usytuowana w punkcie środkowym przedłużenia osiowego przegrody.

Skok ślimaka może korzystnie zwiększa się w strefie rozdzielania w kierunku przeciwnym do strefy przejściowej. W ten sposób kompensuje się zmniejszającą się koncentrację fazy ciężkiej w kierunku oddalającym się od wlotu i strefy wylotowej.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia znaną wirówkę dekantacyjną, mającą czaszę z przenośnikiem ślimakowym z pierścieniową przegrodą tarczową, w nieco schematycznym przekroju wzdłużnym, fig. 2 - przenośnik ślimakowy w pierwszym przykładzie wykonania wynalazku, fig. 3 - przenośnik ślimakowy w drugim przykładzie wykonania wynalazku a fig. 4 - przenośnik ślimakowy w trzecim przykładzie wykonania wynalazku.

Wirówka dekantacyjna 1 na fig. 1 ma pustą czaszę 2 z komorą rozdzielania, mieszczącą przenośnik ślimakowy 3 mający korpus 4 ze ślimakiem ze zgarniakiem 7 nawiniętym w szereg zwojów. Korpus 4 jest zasadniczo walcowy i na jednym końcu ma stożkową część 5. W przenośniku ślimakowym 3 wykonano otwory wlotowe 6 dla materiału przeznaczonego do rozdzielania, zaś w czaszy 2 wykonano otwory wylotowe 14 dla oddzielanej fazy ciężkiej. Jak zaznaczono na rysunku, faza lekka 12 jest usytuowana najbliżej korpusu przenośnika ślimakowego 4, podczas gdy faza ciężka 13 jest usytuowana przy wewnętrznej stronie czaszy 2. Fazę lekką odprowadza się przez krawędź wylotową 10 czaszy. Faza ciężka jest przenoszona przez zwoje ślimaka w kierunku otworów wylotowych 14 w czaszy na jej stożkowym końcu. Przegrodę 8 stanowi pierścieniowa tarcza, prostopadła do wzdłużnej osi albo osiowego kierunku przenośnika ślimakowego.

Figura 2 przedstawia przenośnik ślimakowy 3, który tak jak przenośnik ślimakowy na fig. 1, jest wyposażony w przegrodę 8 w kształcie pierścieniowej tarczy i otwór wlotowy 6. Na fig. 2 narysowano liniami przerywanymi powierzchnię okalającą zwoje ślimaka zgarniaka 7. Powierzchnia okalająca obejmuje walcową część 15 i stożkową część 16. Powierzchnia okalająca odpowiada, z odpowiednim luzem, kształtowi czaszy, w której ma być zamontowany przenośnik ślimakowy.

PL 198 688 B1

Przegroda 8 jest usytuowana w pobliżu przejścia pomiędzy stożkową częścią 16 i walcową częścią 15 i dzieli ona zasadniczo wirówkę albo komorę rozdzielania na walcową strefę rozdzielania 17 i stożkową strefę wylotową 18. W tej postaci strefa wylotowa 18 obejmuje jednak niewielki fragment walcowej części 15.

Skok zwojów ślimaka zmienia się wzdłuż przenośnika ślimakowego 3 w jego kierunku osiowym 20. Tak więc, w punkcie albo osiowym miejscu 21 istnieje gwałtowna zmiana skoku o około 58%. Miejsce 21 wyznacza, w wyniku zmiany skoku, linię podziału pomiędzy strefą rozdzielania 17 i strefą przejściową 19, znajdującą się pomiędzy strefą rozdzielania 17 i strefą wylotową 18.

W tej postaci skok jest stały od miejsca 21 do otworów wylotowych dla fazy ciężkiej.

W tym przykładzie skok zwojów ślimaka w strefie rozdzielania 17 maleje w kierunku osiowym 20 tak, że skok jest najmniejszy bezpośrednio przed strefą przejściową 19. Wlot 6 jest usytuowany w strefie rozdzielania 17 w niewielkiej odległości przed strefą przejściową 19.

Figura 3 przedstawia inną postać, mającą przegrodę 8 biegnącą osiowo. Zgarniak 7 przenośnika ślimakowego 3 ma w miejscu 21 gwałtowną zmianę skoku, który w rezultacie jest znacznie większy w strefie przejściowej 13 niż w strefie rozdzielania 17. W strefie rozdzielania 3/7 skok jest stały. Ze względu na przedłużenie osiowe przegrody 8 uważa się, że linia podziału pomiędzy strefą przejściową 19 i strefą wylotową 18 leży w osiowym punkcie środkowym 23 przegrody. Ponieważ miejsce 21 znajduje się nieco dalej za początkowym punktem 24 przegrody, patrząc w kierunku przepływu, miejsce 21 będzie usytuowane w nieco większej odległości niż połowa skoku przed punktem środkowym 23 przegrody. Skok zgarniaka 7 jest, w dotąd opisanych przenośnikach ślimakowych, równy wymiarowi osiowemu kanału 25 utworzonego pomiędzy sąsiednimi zwojami zgarniaka 7, zaś kąt pochylenia linii śrubowej zgarniaka 1 w strefie rozdzielania 17 jest zasadniczo mniejszy od 45° U względem kierunku stycznego.

Figura 4 przedstawia postać, w której ślimak przenośnika ślimakowego 3 ma trzy zgarniaki 7', które w strefie rozdzielania 17 mają kąt pochylenia linii śrubowej względem kierunku stycznego zasadniczo większy niż 45°. W miejscu osiowym 21' skok zmienia się, przy czym kąt pochylenia linii śrubowej zmienia się w kierunku 45°, w następstwie czego nominalna prędkość przenoszenia wzrasta.

W miejscu 21' z każdego zgarniaka 7' biegnie przegroda 8', przy czym przegroda ta biegnie jako część zwoju mającego większy skok niż zgarniaki 7' w strefie przejściowej 19 i strefie wylotowej 18, lecz w tym samym kierunku obrotowym tak, że przegrody 8' wychodzą ze skierowanej zgodnie z kierunkiem przepływu powierzchni bocznej 26 zgarniaka 7' do skierowanej przeciwnie do kierunku przepływu powierzchni 27 sąsiedniego zgarniaka 7'. W postaci przedstawionej na fig. 4 przegrody 8' mają ten sam skok co zgarniaki 7' w strefie rozdzielania, lecz nie musi tak być.

Przegrody 8' biegną od miejsca 21' i mają skok mniejszy niż 90° (kierunek osiowy), a linię podziału pomiędzy strefą przejściową 19 i strefą wylotową 18 przyjmuje się, że leży w osiowym punkcie środkowym 23 przegrody, przy czym skokowa zmiana dotycząca nominalnej prędkości przenoszenia zachodzi powyżej 1/6 (1/2 x 1/3 (3 = liczba zgarniaków)) zgarniaka przed częścią przejściową, patrząc w kierunku przepływu, co odpowiada więcej niż połowie osiowej rozpiętości kanału 25 pomiędzy dwoma sąsiednimi zgarniakami 7' w strefie przejściowej.

Wirówka z przenośnikiem ślimakowym według wynalazku działa w następujący sposób.

Materiał przeznaczony do rozdzielania, np. wodnisty szlam, doprowadza się do komory rozdzielania przez wlot 6. Szlam płynie kanałem 25 wyznaczonym zgarniakiem 7 zwojów ślimaka, bądź też kanałami 25 wyznaczonymi zgarniakami 7', w kierunku lewej strony rysunków. Na swej drodze faza ciężka, tzn. szlam, osadza się jak pokazano na fig. 1.

Przenośnik ślimakowy 3, ze względu na swój ruch obrotowy względem czaszy, 2, ciągnie osadzony szlam w kierunku prawej strony rysunku (kierunek przepływu). Szlam jest ściskany w strefie rozdzielania 15 aż do miejsca osiowego 21. W tym punkcie szlam tworzy spójną, względnie suchą masę.

Od miejsca 21, ze względu na zmianę skoku zgarniaka 7 albo zgarniaków 7', szlam poddawany jest przyspieszeniu. Miejsce 21 w postaci wykonania z fig. 2 jest usytuowane w przybliżeniu w odległości 2/3 zwoju przed punktem przecięcia 21 zwoju 7 ślimaka z przegrodą 8, odpowiadającej odległości osiowej pomiędzy miejscem 21 i punktem 22 2/3 skoku zwoju ślimaka albo osiowemu wymiarowi kanału w tym punkcie. W postaciach na fig. 3 i 4 miejsce 21 jest usytuowane w odległości nieco większej niż 1/2 osiowego wymiaru kanału 25 przed, patrząc w kierunku przepływu, osiowym punktem

PL 198 688 B1 środkowym 23 przegrody 8 albo przegród 8'. W ten sposób punkt zmiany prędkości przenoszenia jest usytuowany wystarczająco daleko od przegrody 8, 8' tak, aby przenosić szlam wzdłuż obwodu całej przegrody ze zwiększoną prędkością.

Przestrzeń pomiędzy obwodem przegrody 8 i wewnętrzną ścianą czaszy 2 jest mniejsza niż grubość szlamu w punkcie 21. Zwiększona prędkość w strefie przejściowej 19 kompensuje do pewnego stopnia tę różnicę. Tym niemniej jednak kompensacja ta jest nieco poniżej 100%, ponieważ kompensacja 100% lub większa mogłaby stworzyć groźbę rozerwania masy szlamu na kawałki, co mogłoby spowodować przedostanie się fazy lekkiej pod przegrodę 8 i za nią.

Zwiększona prędkość kompensuje także zmniejszone pole przekroju poprzecznego stożkowej części czaszy 2 w strefie wylotowej 18.

Mimo iż opisano tu różne postacie przenośników ślimakowych według wynalazku, przy czym postacie te mają różne kombinacje liczby zgarniaków i kątów pochylenia linii śrubowych oraz typów przegród, należy jednak rozumieć, że w szczególności kąty pochylenia linii śrubowych zgarniaków i typy przegród można łączyć w dowolny sposób w ramach wynalazku.

Claims (10)

1. Wirówka dekantacyjna do rozdzielania dostarczanego materiału na fazę lekką i fazę ciężką, mająca wydłużoną czaszę przystosowaną do ruchu obrotowego wokół swej osi wzdłużnej, przy czym ta czasza ma komorę rozdzielania w komorze rozdzielania jest umieszczony przenośnik ślimakowy współosiowy z czaszą, ten przenośnik ślimakowy ma korpus, na którym znajduje się ślimak mający jeden lub większą liczbę zgarniaków i mający nominalną prędkość przenoszenia zmienną wzdłuż osi wzdłużnej, wlot z co najmniej jednym otworem wlotowym w przenośniku ślimakowym dla dostarczania materiału przeznaczonego do rozdzielania i w czaszy, na jednym końcu przenośnika ślimakowego, co najmniej jeden otwór wylotowy dla fazy ciężkiej, ponadto przenośnik ślimakowy obraca się względem czaszy w celu przenoszenia fazy ciężkiej w kierunku otworów wylotowych dla fazy ciężkiej, przy czym przenośnik ślimakowy jest wyposażony w przegrodę usytuowaną pomiędzy otworami wlotowymi i otworami wylotowymi, a ta przegroda rozdziela komorę rozdzielania na zasadniczo walcową strefę rozdzielania i co najmniej częściowo stożkową strefę wylotową, przy czym otwory wylotowe dla fazy ciężkiej są usytuowane w strefie wylotowej a otwory wlotowe są usytuowane po przeciwnej stronie przegrody względem tych otworów wylotowych, znamienna tym, że bezpośrednio przed przegrodą (8, 8'), patrząc w kierunku przepływu, pomiędzy strefą rozdzielania (17) i strefą wylotową (18) znajduje się strefa przejściowa (19), przy czym przenośnik ślimakowy (3) ma większą nominalną prędkość przenoszenia w strefie przejściowej (19) niż w strefie rozdzielania (17) bezpośrednio przed strefą przejściową (19), przy czym zmianę nominalnej prędkości przenoszenia ślimaka, od nominalnej prędkości przenoszenia w strefie rozdzielania bezpośrednio przed strefą przejściową do wyższej nominalnej prędkości przenoszenia w strefie przejściowej, powoduje zmiana skoku ślimaka w miejscu (21).

2. Wirówka dekantacyjna według zastrz. 1, znamienna tym, że zmiana skoku ślimaka w miejscu (21) jest nagła.

3. Wirówka dekantacyjna według zastrz. 1, znamienna tym, że zmiana skoku ślimaka jest stopniowa.

4. Wirówka dekantacyjna według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że kąt pochylenia linii śrubowej ślimaka w strefie rozdzielania (17) jest znacznie mniejszy od 45° względem kierunku stycznego, przy czym zmiana skoku ślimaka w miejscu (21) oznacza zwiększenie.

5. Wirówka dekantacyjna według zastrz. 4, znamienna tym, że to zwiększenie wynosi 40-80%.

6. Wirówka dekantacyjna według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że kąt pochylenia linii śrubowej ślimaka w strefie rozdzielania (17) jest znacznie większy od 45° względem kierunku stycznego, przy czym zmiana skoku ślimaka w miejscu (21) oznacza zmniejszenie.

7. Wirówka dekantacyjna według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że ślimak ma większą nominalną prędkość przenoszenia na co najmniej 1/3 x 1/n zwoju przed przegrodą (8), korzystnie na około 2/3 x 1/n zwoju, przy czym n oznacza liczbę zgarniaków (7, 7').

8. Wirówka dekantacyjna według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że wlot (6) jest usytuowany przed strefą przejściową (19), patrząc w kierunku przepływu, w strefie rozdzielania (17).

PL 198 688 B1

9. Wirówka dekantacyjna według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że przegroda (8) ma przedłużenie osiowe, przy czym granica pomiędzy strefą wylotową i strefą przejściową jest usytuowana w punkcie środkowym (23) przedłużenia osiowego przegrody.

10. Wirówka dekantacyjna według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że skok ślimaka zwiększa się w strefie rozdzielania (17) w kierunku przeciwnym do strefy przejściowej (19).