PL196056B1 - Pojazd transportowy do przewozu przedmiotów o dużych rozmiarach, zwłaszcza niskopodłogowy i zespół złożony z takich pojazdów - Google Patents

Abstract

1. Pojazd transportowy do przewozu przedmiotów o duzych rozmiarach, zwlaszcza niskopodlogowy lub z zaglebiona podloga, majacy szeroka, dostosowana do parametrów toru i wydluzona dzieki zastosowaniu roz- mieszczonych w odstepie wzgledem siebie, nisko zabu- dowanych wózków odchylnych powierzchnie ladunko- wa, która jest ograniczona po bokach burta ladunkowa i na stronie czolowej moze byc polaczona z rampa zaladowcza, oraz majacy sprzeg krótki umozliwiajacy zlaczenie z innym wagonem niskopodlogowym, przy czym powierzchnia ladunkowa jest zabezpieczona przed zanieczyszczeniem z dolu i wokól razem z nad- woziem, przy czym pojazd ma ponadto dach o zmien- nym polozeniu dla ulatwienia zaladunku, znamienny tym, ze powierzchnia ladunkowa (7) ma przebiegajace w kierunku wzdluznym (38) i spoczywajace na belkach poprzecznych (39) deski wzmacniajace (40), które wspieraja podstawe (41) przedmiotów o duzych rozmia- rach, przy czym wsparte na powierzchni ladunkowej (7) nadwozie (14) jest wyposazone podnoszony dach (12) i stabilizowane sciany boczne (10, 11), które wraz z powierzchnia ladunkowa (7) stanowia opore dla urza- dzen (30, 31) do zabezpieczania ladunku, a w obszarze powierzchni ladunkowej (7) sa przewidziane ustalacze stojakowe (34, 35). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pojazd transportowy do przewozu przedmiotów o dużych rozmiarach, zwłaszcza wagon niskopodłogowy mający szeroką, dostosowaną do parametrów toru i wydłużoną dzięki zastosowaniu rozmieszczonych w odstępie względem siebie, nisko zabudowanych wózków odchylnych powierzchnię ładunkową, która jest ograniczona po bokach burtą ładunkową i na stronie czołowej może być połączona z rampą załadowczą, oraz mający sprzęg krótki umożliwiający złączenie z innym wagonem niskopodłogowym, oraz zespół złożony z takich pojazdów.

W przypadku tego rodzaju pojazdów transportowych może chodzić zarówno o wagon kolejowy jak i o samochód ciężarowy, przy czym mają być przewożone pakiety szyb okiennych o długości powyżej sześciu metrów i wysokości powyżej trzech metrów. Takie pakiety ustawia się skośnie na stojaku szybowym w kształcie litery A lub L i następnie są one przejmowane przez odpowiednio ukształtowany pojazd transportowy. W przypadku samochodów ciężarowych trzeba zwykle dodać do stojaków u spodu ceową belkę nośną, która jest dostosowana kształtem do odpowiednich wzdłużnych elementów nośnych samochodu ciężarowego tak, że po opuszczeniu tylnej części samochodu ciężarowego może być ona uchwycona przez wsunięcie w te elementy. Do podnoszenia i upuszczania służą miechy powietrzne, które współpracują z kołami, żeby umożliwić opuszczenie i podniesienie względem kół tylnej części samochodu ciężarowego. Na odpowiednich podłużnicach ramowych są umieszczone urządzenia ustalające lub też urządzenia zabezpieczające ładunek, żeby podeprzeć umieszczane na ciężarówce stojaki szybowe lub też ustawione na nich pakiety szyb. Odpowiednie ukształtowania znane są z DE-OS 35 16 914.1, przy czym stosuje się tu równoległoboczny układ dźwigniowy, który jest przestawiany za pomocą cylindra hydraulicznego. Wadą w tych znanych samochodach ciężarowych jest to, że chodzi tu o pojazdy drogowe, które mogą stanowić obciążenie dla środowiska naturalnego. Poza tym praktycznie można wykorzystać tylko dostosowane do transportu takich stojaków szybowych naczepy ładunkowe ciągników siodłowych. Takie przyczepy można tylko warunkowo użyć do innego transportu, o ile jest to w ogóle możliwe. W ramach ogólnego dążenia do przekazywania możliwie wielu transportów na tory kolejowe zaprojektowano wagony niskopodłogowe, na które mogą wjeżdżać przykładowo także samochody ciężarowe. Takie samochody ciężarowe mogą być załadowane różnymi towarami i teoretycznie mogą być to również ciągniki siodłowe z doczepionymi ładowarkami wewnętrznymi. Jeżeli jednak taki wagon niskopodłogowy ma być załadowany bezpośrednio stojakami szybowymi, to konieczne jest załadowanie tych stojaków z szybami na wagon za pomocą żurawia, przy czym podczas przewozu takie stojaki mogą przesunąć się, co stanowi znaczne zagrożenie. Przy tym problemem jest to, że można tu wykorzystać tylko stojaki szybowe w kształcie litery A, żeby uniknąć przesunięcia i nierównomiernego załadowania wagonu niskopodłogowego. Stojak w kształcie litery L powoduje oczywiście nierównomierne obciążenie wagonu i nie może być zastosowany, chociaż przemysł szklarski wykorzystuje coraz więcej tego rodzaju stojaki w kształcie litery L. Wspomniano już o tej niedogodności, że do załadunku jest zawsze potrzebny żuraw, którym być może dysponuje huta szkła, natomiast często nie ma go odbiorca tego rodzaju szyb okiennych.

Patent EP-0548037-A1 przedstawia wagon kolejowy z zamkniętym naokoło nadwoziem. Za pomocą konstrukcji złożonej z wałków możliwe jest unoszenie i opuszczanie osłony mieszkowej. Wadą jest to,że utrudniony jest przejazd pomiędzy dwoma wagonami, a nawet niemożliwy dla pojazdu transportującego szyby. Dotyczy to również pojazdu połączonego według opisu US-PS 5511491. W opisie EP-0463505 wskazuje się wprawdzie na ukształtowanie dachu w sposób umożliwiający jego unoszenie, jednakże w wagonach kolejowych, którymi powinno się przewozić samochody osobowe w dwóch płaszczyznach. Jeśli poziom górny jest obsadzony, to wtedy dach można z powrotem opuścić. Zabezpieczenia ładunku, to znaczy samochodów osobowych, nie przewidziano. W opisie EP 0672566 A1 pokazano natomiast wagon niskopodłogowy do transportu samochodów ciężarowych. Konstrukcja dachu daje się podczas najeżdżania i załadunku rozszerzać, aby w ten sposób ułatwić operację załadunku, zwłaszcza wjazd do wagonu. Przedmioty o dużych rozmiarach, przede wszystkim stojaki na szyby nie mogą być transportowane, w szczególności pojazdy specjalne nie mogą opuszczać ani podnosić ładunki. Również rozwiązania pokazane w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US 3235285 i US 4248472, jak również w europejskim opisie EP 0461448 A1 ujawniają jedynie szczegóły dotyczące podnoszonych dachów. Pojazd szynowy według opisu EP 0924130 A2 wymaga osobnego dźwigu w celu załadowania stojaka z szybami na powierzchni ładunkowej. Z tym wiążą się duże problemy i wady.

PL 196 056 B1

Dlatego u podstaw wynalazku leży zadanie stworzenia takiego pojazdu transportowego, który może być załadowany bez żurawia przedmiotami o dużych rozmiarach i przy tym w szczególności stojakami do transportu szyb okiennych.

Pojazd transportowy według wynalazku charakteryzuje się tym, że powierzchnia ładunkowa ma przebiegające w kierunku wzdłużnym i spoczywające na belkach poprzecznych deski wzmacniające, które wspierają podstawę przedmiotów o dużych rozmiarach, przy czym wsparte na powierzchni ładunkowej nadwozie jest wyposażone podnoszony dach i stabilizowane ściany boczne, które wraz z powierzchnią ładunkową stanowią oporę dla urządzeń zabezpieczających ładunek, a w obszarze powierzchni ładunkowej są przewidziane ustalacze stojakowe.

Korzystnie w pojeździe transportowym według wynalazku ściany boczne, dach i powierzchnia ładunkowa są połączone w jedną całość z utworzeniem niezbędnej opory dla urządzeń do zabezpieczania ładunku. Ściany boczne, dach i powierzchnia ładunkowa tworzą praktycznie pierścieniowe obejmy, na których mogą wspierać się urządzenia zabezpieczające, gdy są one przemieszczane względem pakietów szybowych, żeby zabezpieczyć je skutecznie podczas transportu.

Korzystnie ustalacze stojakowe mają postać cylindra pneumatycznego lub hydraulicznego usytuowanego obrotowo na dolnej burcie ładunkowej, wspartego na ceowej belce nośnej stojaka dla szyb. Dzięki temu zapobiega się przesunięciu stojaków dla szyb na powierzchni ładunkowej, przy czym w transporcie wewnątrzzakładowym, a także w transporcie z ładowarkami wewnętrznymi wykorzystują one odpowiednie ceowe belki nośne stojaków szybowych. Poza tym urządzenia te mogą również wspierać się celowo na burcie ładunkowej lub też mogą być na niej ustalone tak, że na czas ładowania są odchylane lub przekręcane w górę. Wykorzystywane cylindry pneumatyczne lub hydrauliczne zajmują mało miejsca, przy czym cylindry pneumatyczne mogą wykorzystywać sprężone powietrze, które jest do dyspozycji na tego rodzaju wagonach niskopodłogowych, a także na zagłębionych platformach ładunkowych.

Ponadto korzystnie ustalacze stojakowe mają postać podwójnych klinów, które są wstawiane w ceowe wnęki w burcie ładunkowej i w stojaku dla szyb lub są zamocowane między obiema wnękami. Jest to korzystne tam, gdzie nie ma dostępu do sprężonego powietrza lub instalacji hydraulicznej. Oczywiście można też wyobrazić sobie te podwójne kliny z układami sprężynującymi, żeby uzyskać dodatkowe naprężenie. Ponieważ stojaki są transportowane na pojazdach typu „Osila” do transportu szkła, więc te podwójne kliny wprowadzone w położenie zamocowania mogą również ułatwić ustalenie stojaków na tych pojazdach. Po zwolnieniu tych podwójnych klinów stojaki szybowe mogą być podjęte przez pojazd typu „Osila”.

W korzystnym przykładzie wykonania dach nadwozia ma unoszone segmenty, aby podnosić każdorazowo tylko tę część dachu, pod którą odbywa się akurat załadunek. Na zwykły wagon niskopodłogowy można odstawić przykładowo dwa stojaki do transportu szyb tak, że podczas załadunku trzeba unieść na przykład tylko połowę dachu takiego wagonu, natomiast druga połowa pozostaje w pozycji opuszczonej.

W korzystnym przykładzie wykonania dach ma skosy najazdowe i prowadnice. Dzięki takiemu ukształtowaniu jest możliwe quasi-automatyczne unoszenie dachu. Skosy najazdowe są ukształtowane do współpracy z pojazdem typu „Osila”. Tak więc zarówno ten pojazd, jak i właściwy wagon lub jego dach mają zamontowane dodatkowo elementy konstrukcyjne, które inicjują prawie automatyczne podniesienie dachu, gdy pojazd typu „Osila” wjeżdża na powierzchnię ładunkową pojazdu transportowego. Tak więc nie są potrzebne specjalne zespoły do podnoszenia i opuszczania dachu.

Dzięki takiemu specjalnemu ukształtowaniu pojazdu transportowego możliwe jest najeżdżanie na całą powierzchnię ładunkową, odstawienie na tej powierzchni poszczególnych stojaków dla szyb, zarówno stojaków w kształcie litery A, jak i w kształcie litery L, i takie zabezpieczenie na tej powierzchni, że po pierwsze stojaki i po drugie także ładunek, to znaczy szyby, są zabezpieczone podczas transportu. Przy tym może to dotyczyć zarówno niskopodłogowych wagonów, jak też zagłębionych naczep ładunkowych, na które mogą wjechać odpowiednio przystosowane pojazdy, a więc tu pojazdy typu „Osila” do transportu szyb, żeby odstawić, jak już wspomniano, stojaki dla szyb i następnie je zabezpieczyć. Szczególnie korzystnie jest to, że podczas załadunku jak i wyładunku można zrezygnować całkowicie z żurawi, przy czym huty szkła i tak dysponują pojazdami typu „Osila” jako pojazdami specjalnymi wykorzystywanymi do transportu wewnątrzzakładowego. Pojazdy te może też łatwo wykorzystywać odbiorca, który ma je z reguły do dyspozycji, przy czym dla pewności można przykładowo przyporządkować odpowiedni pojazd typu „Osila” do dużego transportu z wieloma tego rodzaju niskopodłogowymi wagonami i w odpowiednich punktach końcowych pojazd ten umożliwia rozładunek

PL 196 056 B1 stojaków z szybami. Powstaje więc uniwersalny sposób transportu lub też pojazd transportowy, który wykorzystuje się zarówno gdy chodzi o pojazd szynowy, jak i o pojazd drogowy, i nie są wówczas potrzebne kosztowne żurawie i podobne urządzenia. Dzięki przebiegającym wzdłużnie deskom wzmacniającym nie dochodzi do przeciążenia właściwej powierzchni ładunkowej lub też nie trzeba zapewnić odpowiedniej stabilności całej powierzchni ładunkowej, co utrudniałoby załadunek towarów. Poza tym deski te mogą być ukształtowane jednocześnie tak, że utrudniają lub uniemożliwiają przesunięcie na nich stojaków szybowych lub też przesunięcie stojaków wraz z tymi deskami na powierzchni ładunkowej. Załadunek za pomocą powszechnie stosowanego pojazdu typu „Osila” do transportu szyb z wysoką kabiną kierowcy jest korzystnie możliwy, ponieważ wspierające się na powierzchni załadunkowej nadwozie wyposażone jest w unoszony dach. Podczas załadunku odpowiednio unosi się dach, dzięki czemu pojazdy typu „Osila” bez trudności mogą wjeżdżać ze stojakiem z szybami na powierzchnię załadunkową i tam je opuszczać. Po zakończeniu operacji załadunku dach zostaje z powrotem opuszczony i w ten sposób uzyskuje się korzystnie ukształtowany wagon niskopodłogowy lub wagon z zagłębioną podłogą. Ściany boczne są stabilizowane i w taki sposób połączone z powierzchnią załadunkową względnie burtą załadunkową, że mogą służyć jako opory dla urządzenia do zabezpieczenia ładunku. Przy tym ściany boczne mogą być wetknięte w odpowiednie kłonice burty ładunkowej lub mogą być z nią połączone w inny sposób, żeby mogły przenosić odpowiednie siły. Można też wyobrazić sobie, że są przewidziane stabilizujące ściany boczne słupki, które wspierają się na belkach poprzecznych powierzchni ładunkowej, przy czym stanowią one opory dla właściwego urządzenia zabezpieczającego ładunek.

Zgodny z wynalazkiem zespół złożony co najmniej sprzężonych ze sobą pojazdów transportowych do przewozu przedmiotów o dużych rozmiarach, zwłaszcza niskopodłogowych lub z zagłębioną podłogą, mających szeroką, dostosowaną do parametrów toru i wydłużoną dzięki zastosowaniu rozmieszczonych w odstępie względem siebie, nisko zabudowanych wózków odchylnych powierzchnię ładunkową, która jest ograniczona po bokach burtą ładunkową i na stronie czołowej może być połączona z rampą załadowczą, oraz mających sprzęg krótki umożliwiający złączenie z innym wagonem niskopodłogowym, przy czym powierzchnia ładunkowa jest zabezpieczona przed zanieczyszczeniem z dołu i razem z nadwoziem wokół, mających ponadto dacho zmiennym położeniu dla ułatwienia załadunku, charakteryzuje się tym, że niskopodłogowe wagony są ze sobą połączone poprzez harmonijkowe osłony.

Poszczególne wagony niskopodłogowe lub zagłębione platformy ładunkowe powinny być odizolowane od otoczenia, żeby ochronić przed zabrudzeniem przewożone szyby. Z tego względu powierzchnia ładunkowa i nadwozie tworzą, jak już wspomniano, uszczelnioną całość, przy czym nadwozie jest uszczelnione także względem innych wpływów otoczenia. Dzięki krótkim sprzęgom istnieje dość mały odstęp między poszczególnymi wagonami, przy czym także ten odstęp może być celowo uszczelniony harmonijkowymi osłonami między poszczególnymi wagonami. Daje to tę korzyść, że podczas transportu można przechodzić lub nawet przejeżdżać od jednego do drugiego wagonu, przy czym nie jest konieczne odgradzanie wagonów od siebie. Również na łukach zapewniona jest osłona ładunku, ponieważ między wagonami osłona ma postać harmonijki. Tak więc cały skład pociągu stanowi jedną całość, ewentualnie nawet odgrodzoną klimatycznie od otoczenia, a więc za pomocą takich pojazdów transportowych mogą być przewożone pomiędzy różnymi zakładami lub punktami odbioru nawet bardzo delikatne wyroby szklane.

Dzięki wynalazkowi stworzono pojazd transportowy lub też rodzaj takiego pojazdu, który może być korzystnie załadowany stojakami dla szyb bez potrzeby użycia żurawi lub podobnych pomocniczych urządzeń ładunkowych. Do załadunku i wyładunku można zastosować korzystnie pojazdy „Osila”do transportu szyb, które i tak są wykorzystywane w transporcie wewnątrzzakładowym i za pomocą których można przemieszczać zwykłe stojaki dla szyb w kształcie litery A lub L na odpowiednio ukształtowaną powierzchnię ładunkową, gdzie są one ustalane i zabezpieczane za pomocą urządzeń zabezpieczających ładunek i ustalaczy stojakowych tak, że nawet podczas długiego transportu nie trzeba obawiać się uszkodzenia odpowiednio unieruchomionych szyb. Dzięki specjalnemu ukształtowaniu wagonu niskopodłogowego lub też zagłębionej platformy można oczywiście wykorzystywać je również do przewozu innych towarów przestrzennych, przy czym korzyść polega na tym, że zarówno ładunek, jak też stojaki transportowe są ustalone na powierzchni ładunkowej tak, że nie mogą przesunąć się podczas transportu z raz ustalonego położenia, ale z drugiej strony są one umieszczone i osadzone tak, że wytrzymują bez problemu transport na łukach lub też w warunkach udarowych.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku z boku dwa sprzęgnięte ze sobą wagony niskopodłogowe, fig. 2 - jeden wagon

PL 196 056 B1 niskopodłogowy, na którym są ustawione dwa stojaki szybowe, w widoku z boku, fig. 3 - wagon niskopodłogowy w widoku z góry, fig. 4 - wagon niskopodłogowy załadowany pojazdem typu „Osila” do transportu szyb w widoku z tyłu i fig. 5 - wagon niskopodłogowy z ustawionym na nim stojakiem szybowym w kształcie litery L, w widoku od czoła.

Przedstawiony na fig. 1 pojazd transportowy 1jest zestawiony z niskopodłogowych wagonów 2, 3 mających odpowiednie wózki odchylne 4, 5 i połączonych ze sobą krótkim sprzęgiem 6 tak, że ich powierzchnie ładunkowe 7 można przejechać lub też załadować prawie w sposób ciągły. Między powierzchniami ładunkowymi 7 układa się po prostu odpowiednie płyty lub rampy załadowcze, co umożliwia przejazd odpowiednim urządzeniom transportowym.

Z boku powierzchni ładunkowej 7 są przewidziane burty ładunkowe 8, jak to można zauważyć na kolejnych figurach. Burty ładunkowe 8, 9są uzupełnione ścianami bocznymi 10, 11, przy czym są one połączone u góry dachem 12 w taki sposób, że powstaje w efekcie stabilne nadwozie 14. Nadwozie 14 między powierzchniami ładunkowymi 7 i ścianami bocznymi 10, 11 oraz dachem 12 jest uzupełnione harmonijkową osłoną 13, żeby także tę strefę odpowiednio zabezpieczyć i „uszczelnić”. Gdy poszczególne wagony 3są jeszcze podzielone na różne sekcje 17, 18, to również tu celowe może być stosowanie harmonijkowej osłony 13, żeby zapewnić całkowite osłonięcie przestrzeni wewnętrznej. Przy tym należy też osłonić strefę ponad szynami 16, żeby uniknąć zabrudzenia szyb przewożonych na stojakach.

Figura 2 przedstawia w widoku z boku wagon niskopodłogowy 2, przy czym wagon ten jest podzielony na dwie sekcje 17, 18 załadowane odpowiednimi stojakami dla szyb, które są tu zasłonięte obudową. Poza tym na obudowie 19 można zauważyć napisy, przy czym powierzchnie te można także wykorzystać na reklamę.

Każdy z niskopodłogowych wagonów 2 ma po dwa wózki odchylne 4, 5, 4', 5', dzięki czemu może on łatwo przejeżdżać po łukach toru o małym promieniu z szynami 16 toru.

Figura 3 przedstawia niskopodłogowy wagon 2w widoku z góry wyposażony w krótkie sprzęgi 6, występujące zwykle zderzaki 28 są przewidziane co najmniej tam, gdzie jest potrzebne sprzężenie z pojazdem pociągowym. Krótkie sprzęgi 6poza tym okazały się wystarczające. Na fig. 3 uwidoczniono stopień 29, który zwykle występuje w tego rodzaju niskopodłogowym wagonie 2.

Godna zainteresowania jest duża powierzchnia ładunkowa 7, na której uwidoczniono pomost jezdny 15 służący do przejazdu nie pokazanych tu pojazdów typu „Osila” do transportu szyb, jak też do odstawienia na nim również niewidocznych na rysunku stojaków dla szyb. Powierzchnia ładunkowa 7 jest ograniczona z boku burtami ładunkowymi 8, 9, natomiast na czołowych członach 36, 37 mogą być układane niepokazane na rysunku rampy załadowcze, żeby ułatwić wspomnianym pojazdom typu „Osila” przejazd po powierzchni ładunkowej 7. W szczególności możliwy jest też przejazd przez odstępy między poszczególnymi wagonami 2, 3 tak, że z jednego miejsca można załadować kolejno ustawione wagony 2, 3. Przy tym załadunek odbywa się w kierunku wzdłużnym 38 i nie ma potrzeby przestawiania ładunków na powierzchnię ładunkową 7 za pomocą umieszczonych z boku pomostów przeładunkowych lub żurawi.

Figura 4 przedstawia sytuację, w której pojazd 20 typu „Osila” do transportu szyb wjechał w kierunku wzdłużnym 38 na powierzchnię ładunkową 7. Na powierzchni ładunkowej 7 jest mieszczony pomost jezdny 15 dla pojazdu 20, przy czym ustawione na stojaku 22 pakiety szyb 23 są przytrzymywane podczas transportu urządzeniami ustalającymi 21 tak, że nie mogą się one przemieścić.

Jak to pokazano, cały stojak 22 z ułożonymi na nim pakietami szyb 23 jest transportowany po powierzchni ładunkowej 7 przez pojazd 20 w stanie uniesionym nad pomostem 15, po czym następuje odstawienie ładunku na powierzchnię ładunkową 7.

Jak pokazano, pojazd 20 typu „Osila” do transportu szyb ma wystającą w górę budkę 24 operatora i na jej daszku ochronnym 25 mogą być przewidziane skosy najazdowe i prowadnice, za pośrednictwem których dach 12 wagonu 2 podczas wjazdu jest unoszony tak, że dach 12 nie stanowi przeszkody dla pojazdu 20. Pojazd 23 typu „Osila” do transportu szyb ma koła bieżne 26, które umożliwiają gładki przejazd po pomoście 15. Poza tym opuszczana rama 27 może być obniżona względem kół 26 tak, że stojak 22 dla szyb, który ma tu postać stojaka w kształcie litery A, może być opuszczony swoją podstawą 41 na powierzchnię ładunkową 7. Podczas dalszego ruchu pojazdu 20 w kierunku wzdłużnym 38 uwalnia się on od stojaka 22, może znów podnieść się i następnie może być użyty do transportu następnych stojaków w hucie szkła lub u klienta.

Wspomniano już wcześniej, że dach 12 może być uniesiony nad budkę 24 operatora lub też daszek ochronny 25. Oprócz takiego urządzenia podnoszącego, dach 12 może być też podnoszony i opuszczany za pomocą podnośnika 32 umieszczonego na obu ścianach bocznych 10, 11.

PL 196 056 B1

Poza tym z boku na ścianach bocznych 10, 11 jest ukazane urządzenie 30, 31 do zabezpieczenia ładunku, przy czym takie urządzenie 30, 31 umożliwia ustalenie pakietów szyb 23 podobnie jak podczas transportu za pomocą pojazdu 20 typu „Osila”.

Odmiennie niż na fig. 4, przedstawiono na fig. 5 stojak 33 dla szyb wykonany w kształcie litery L, który jest załadowany większym pakietem szyb 23. Również tego typu stojak 33 ma ceowe belki nośne 42, za które mogą zachodzić odpowiednio ukształtowane ceowe belki nośne pojazdu 20 typu „Osila”, jak to ukazano także na fig. 4. Jednak te ceowe belki nośne 42 służą jednocześnie według fig. 5 do pomieszczenia ustalaczy stojakowych 34, 35, które po odstawieniu stojaka 33 w kształcie litery L albo stojaka 22 dla szyb służą do ustalenia tych stojaków 22, 33. Według fig. 5 przewidziano do tego cylindry 43, 44 pneumatyczne, które w stanie zamocowanym wchodzą z jednej strony w ceowe belki nośne 42, a z drugiej strony wchodzą w ceowe wnęki 44 w burcie ładunkowej 8, 9. Zgodnie z rozwiązaniem pokazanym na fig. 5 może być tu również przewidziany przegub 45 do przestawiania w górę cylindrów 43 pneumatycznych, gdy do załadunku i wyładunku wykorzystuje się pojazd 20 typu „Osila” do transportu szyb.

Zamiast cylindrów 43 pneumatycznych albo cylindrów hydraulicznych mogą być też wykorzystane inne rozpórki, które współpracują z urządzeniami 30, 31 do zabezpieczania ładunku.

Jak to pokazano na fig. 5, przewidziano trudniejsze w zabudowie urządzenie 30 do zabezpieczenia ładunku, które ma przestawną łapę przytrzymującą 46 i które pracuje w większym lub mniejszym stopniu niezależnie od ścian bocznych 10, 11. Wspiera się ono raczej na burcie ładunkowej 8, 9 tak, że pozostała część nadwozia 14 może być mniej stabilna. Dla umożliwienia przejęcia niezwykle dużych obciążeń, w szczególności stojaków 33 dla szyb wykonanych w kształcie litery L, przewidziane są deski wzmacniające 40, 40' przebiegające w kierunku wzdłużnym 38 przez belki poprzeczne 39, które to deski wzmacniające zapewniają optymalne rozłożenie obciążenia pakietu szyb 23.

Do zabezpieczenia pakietów szyb 23 mogą być zastosowane także urządzenia 30, 31 do zabezpieczania ładunku w innych wykonaniach niż ukazane na fig. 5. Ważne jest przy tym, żeby pakiet szyb 23 podczas jazdy niskopodłogowego wagonu 2 lub 3 był przytrzymywany tak, aby nie doszło do uszkodzenia szyb. W uproszczeniu przedstawiono na fig. 5 tylko jedno urządzenie 30 do zabezpieczania ładunku. Po przeciwległej stronie musi istnieć podobnie ukształtowane podparcie, gdyż w przeciwnym razie mogłoby dojść do przewrócenia całego stojaka 33 dla szyb.

Wszystkie wymienione cechy charakterystyczne, również te wynikające z samych rysunków, traktuje się osobno i w powiązaniu ze sobą jako istotne dla wynalazku.

Claims (8)

1. Pojazd transportowy do przewozu przedmiotów o dużych rozmiarach, zwłaszcza niskopodłogowy lub z zagłębioną podłogą, mający szeroką, dostosowaną do parametrów toru i wydłużoną dzięki zastosowaniu rozmieszczonych w odstępie względem siebie, nisko zabudowanych wózków odchylnych powierzchnię ładunkową, która jest ograniczona po bokach burtą ładunkową i na stronie czołowej może być połączona z rampą załadowczą, oraz mający sprzęg krótki umożliwiający złączenie z innym wagonem niskopodłogowym, przy czym powierzchnia ładunkowa jest zabezpieczona przed zanieczyszczeniem z dołu i wokół razem z nadwoziem, przy czym pojazd ma ponadto dach o zmiennym położeniu dla ułatwienia załadunku, znamienny tym, że powierzchnia ładunkowa (7) ma przebiegające w kierunku wzdłużnym (38) i spoczywające na belkach poprzecznych (39) deski wzmacniające (40), które wspierają podstawę (41) przedmiotów o dużych rozmiarach, przy czym wsparte na powierzchni ładunkowej (7) nadwozie (14) jest wyposażone podnoszony dach (12) i stabilizowane ściany boczne (10, 11), które wraz z powierzchnią ładunkową (7) stanowią oporę dla urządzeń (30, 31) do zabezpieczania ładunku, a w obszarze powierzchni ładunkowej (7) są przewidziane ustalacze stojakowe (34, 35).

2. Pojazd transportowy według zastrz. 1, znamienny tym, że ściany boczne (10, 11), dach (12) i powierzchnia ładunkowa (7) są połączone w jedną całość z utworzeniem niezbędnej opory dla urządzeń (30, 31) do zabezpieczania ładunku.

3. Pojazd transportowy według zastrz. 1, znamienny tym, że ustalacze stojakowe (34, 35) mają postać cylindra (43) pneumatycznego lub hydraulicznego usytuowanego obrotowo na dolnej burcie ładunkowej (8, 9), wspartego na ceowej belce nośnej (42) stojaka (22, 33) dla szyb.

PL 196 056 B1

4. Pojazd transportowy według zastrz. 1, znamienny tym, że ustalacze stojakowe (34, 35) mają postać podwójnych klinów, które są wstawiane w ceowe wnęki (44) w burcie ładunkowej (8, 9) i w stojaku (22, 33) dla szyb lub są zamocowane między obiema wnękami.

5. Pojazd transportowy według zastrz. 1 albo 2, znamieny tym, że dach (12) nadwozia (14) ma unoszone segmenty.

6. Pojazd transportowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że dach (12) ma skosy najazdowei prowadnice.

7. Pojazd transportowy według zastrz. 5, znamienny tym, że dach (12) ma skosy najazdowe i prowadnice.

8. Zespół złożony z takich pojazdów transportowych do przewozu przedmiotów o dużych rozmiarach, zwłaszcza niskopodłogowych lub z zagłębioną podłogą, w liczbie co najmniej dwóch i sprzężonych ze sobą, oraz mających szeroką, dostosowaną do parametrów toru i wydłużoną dzięki zastosowaniu rozmieszczonych w odstępie względem siebie, nisko zabudowanych wózków odchylnych powierzchnię ładunkową, która jest ograniczona po bokach burtą ładunkową i na stronie czołowej może być połączona z rampą załadowczą, oraz mających sprzęg krótki umożliwiający złączenie z innym wagonem niskopodłogowym, przy czym powierzchnia ładunkowa jest zabezpieczona przed zanieczyszczeniem z dołu i razem z nadwoziem wokół, mających ponadto dach o zmiennym położeniu dla ułatwienia załadunku, znamienny tym, że niskopodłogowe wagony (2, 3) są ze sobą połączone poprzez harmonijkowe osłony (13).