PL194447B1 - Układ do awaryjnego otwierania drzwi pojazdu - Google Patents

Abstract

1. Uklad do awaryjnego otwierania drzwi pojazdu, zwlaszcza do otwarcia od wewnatrz drzwi zablokowanych w czasie wypadku samochodowego, zawierajacy srodki do przemieszczenia drzwi pojazdu w ich polozenie otwarte, z równoczesnym odryglowaniem urzadzenia ryglujacego drzwi pojazdu, z wykorzystaniem srodków pirotechnicz- nych, znamienny tym, ze elementem wykonawczym ukla- du otwierajacym drzwi jest pneumatyczny silownik (1), zasilany cisnieniem z co najmniej dwóch pirotechnicznych ladunków (2) i (3), przy czym sygnal elektryczny odpalania pierwszego pirotechnicznego ladunku (2) podawany jest przez elektryczny uklad (4) czujników, zlozony z dzialajacych kolejno po sobie czujników to jest: czujnika (5) zderzenia, czujnika (6) wstrzasów lub przyspieszen i czujnika (7) prze- chylów, podajacy sygnal do elektronicznego ukladu (8) odpalania, sterujacego procesem odpalania pirotechnicz- nego ladunku (2), zas odpalanie, w razie potrzeby, kolejne- go pirotechnicznego ladunku (3) i ewentualnych dalszych ladunków jest sterowane przez czujnik (9) cisnienia, panu- jacego we wnetrzu pneumatycznego silownika (1), nato- miast odstep czasowy tego odpalania regulowany jest przez elektroniczny uklad (8) odpalania, a powrót tloczyska pneumatycznego silownika (1) w polozenie wyjsciowe jest realizowany przez elektrozawór (10), który odbiera sygnal elektryczny alternatywnie od czujnika (9) cisnienia, lub czujnika drogi, czujnika temperatury lub czujnika ………….. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ do awaryjnego otwierania drzwi pojazdu, zwłaszcza do otwarcia od wewnątrz drzwi zablokowanych w czasie wypadku samochodowego.

Znanych jest szereg urządzeń bezpieczeństwa w pojazdach, działających na zasadzie szybkiego napełniania elastycznych pojemników gazem, jak na przykład poduszka powietrzna, napinacz pasa bezpieczeństwa. Najczęściej uwalnianie pasażerów odbywa się z zewnątrz przy użyciu urządzeń do cięcia karoserii, czy do wyważania mechanicznego drzwi. Mechaniczny sposób otwierania drzwi następuje często przez przypadkowych świadków wypadku, lub przez przybyłe znacznie później ekipy ratunkowe. Pasażerowie uwięzieni w pojeździe nie mogą tego często dokonać z powodu zablokowania się drzwi albo z powodu urazów doznanych w czasie wypadku.

Znane jest z opisu patentowego DE 19947363 A1 urządzenie do otwierania drzwi samochodowych w razie niebezpiecznego przechylenia się pojazdu, urządzenie działa z wykorzystaniem ładunku/ładunków pirotechnicznych działających na określony element pojazdu. Rama pojazdu ma znane zawiasy drzwiowe, element urządzenia ryglującego w postaci zamka drzwi, którym w zasadzie jest trzpień zamykający lub pałąk zamykający współdziałający z dalszym elementem drzwiowym urządzenia ryglującego.

Urządzeniu ryglującemu przyporządkowane są działające pirotechnicznie środki wyzwalane przez układ sensorów w przypadku gdy pojazd przyjął kąt pochylenia wokół osi wzdłużnej większej od zadanego kąta granicznego. Wówczas środki pirotechniczne powodują zniszczenie elementu ryglującego zamka pokonując tym samym zaryglowanie drzwi.

Ponadto w ramie drzwi i w progu samochodu usytuowane są poduszki powietrzne tak, że po ich wyzwoleniu wywierają one siłę otwierającą na drzwi w stosunku do osi wychylania i uderzeniowo poruszają drzwi w położenie otwarcia.

W innym wykonaniu tego wynalazku w drzwiach na ich czole przeciwnym do zawiasów jest umieszczona duża poduszka powietrzna, która przy wyzwoleniu opiera się o słupek boczny drzwi oraz na siedzeniu wywierając nacisk na drzwi.

W przypadku przechylenia pojazdu wokół osi wzdłużnej, kiedy drzwi są u góry, celem zapobieżenia ponownemu niepożądanemu zamknięciu drzwi zastosowano urządzenie blokujące sterowane również sensorem, mające stempel wyjeżdżający po stronie drzwi i opierający się na ramie tych drzwi, przy czym urządzenie blokujące może być wyzwalane tylko mechanicznie poprzez dźwignię blokady umieszczoną w obrębie zawiasów drzwiowych i wyzwalaną siłą ciężkości przy przechyleniu, zapobiegającą opadaniu tych drzwi.

W przypadku gdy poduszki powietrzne przeznaczone do uruchamiania drzwi w położenie otwarte zostaną tak rozmieszczone pod względem ilości, usytuowania i ukształtowania, że wywierają duży moment otwarcia na drzwi, to mogą one także działać wówczas gdy pojazd jest przewrócony na drzwi, to jest gdy znajdują się one na dole, w wyniku tego ruch otwierania drzwi jest połączony z ruchem przechylania pojazdu w jego normalne położenie, stwarzając tym samym dalsze ułatwianie przy wysiadaniu pasażerów.

Opisany powyżej wynalazek, złożony z układu do awaryjnego otwierania drzwi pojazdu z układem sensorowym, które niezależnie od posiadanych urządzeń (zanika drzwi) do blokady w normalnej pracy, zwalniania i pozycjonowania drzwi zawiera pierwsze środki wyzwalane systemem sensorowym przeznaczone do wyłączania skuteczności (zniszczenia) urządzenia blokującego oraz drugie środki również wyzwalane sensorem do poruszania drzwi w ich położenie otwarcia.

Poza tym, urządzenie to posiada środki pirotechniczne do odryglowywania (zniszczenia) urządzenia ryglującego i/lub do uruchamiania drugich środków do otwierania drzwi, które zwierają co najmniej jedną poduszkę powietrzną na nadwoziu pojazdu i/lub w jego drzwiach oraz leżącą naprzeciw niej powierzchnię oporową na drzwiach względnie na nadwoziu lub na siedzeniu pojazdu. Układ sensorów wyzwoli (wystrzeli) środki pirotechniczne jedynie w sytuacji, gdy pojazd przechyli się znacznie na bok lub leży na boku, to jest przechylenie pojazdu nastąpiło powyżej, zadanego dla układu sensorów, kąta przechyłu.

Natomiast układ sensorów nie wyzwoli (nie wystrzeli) środków pirotechnicznych, czyli nie otworzy drzwi pojazdu gdy, po przechyleniu lub po wypadku, pojazd będzie się znajdował w położeniu poziomym, lub będzie przechylony o kąt przechylenia mniejszy niż zadany kąt graniczny przechylenia pojazdu.

PL 194 447 B1

Znane są też inne rozwiązania, polegające na pirotechnicznym niszczeniu elementów zamykających drzwi, takich jak zawiasy czy zatrzask drzwiowy, jak opisano w opisie patentowym US 6 412 584, czy też w opisie zgłoszeniowym EP 1 108 971. Istota tych rozwiązań polega na uwolnieniu (zniszczeniu) zamka lub zawiasów, natomiast problem ewentualnego, nawet lekkiego zakleszczenia drzwi, pozostaje nie rozwiązany.

Nie rozwiązano też problemu oceny, które drzwi leżą w położeniu najkorzystniejszym do ich otwarcia, bo wyjście pasażera przez drzwi leżące u dołu naraża go na przygniecenie, przy nieprzewidzianym ruchu pojazdu. Zastosowane środki pirotechniczne, działające na elementy zamka lub zawiasów, znajdują się w bezpośredniej bliskości pasażerów. Działają one albo na elastyczne zasobniki jak opisano w zgłoszeniu DE 19947363 A1, albo wywołując temperaturę czy ogień, jak opisano w opisie US 6412 584. Niestety w obu tych zgłoszeniach nie podano sposobu zabezpieczenia pasażerów przed niepożądanymi skutkami tych środków, mogącymi wystąpić w postaci rozerwania poduszki, poparzenia czy zranienia odłamkami niszczonych części.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego układu do awaryjnego otwierania drzwi pojazdu, który umożliwiał będzie szybkie otwarcie drzwi pojazdu od wewnątrz, bez udziału osób znajdujących się w jego wnętrzu.

Istota układu według wynalazku polega na tym, że elementem wykonawczym tego układu otwierającym drzwi jest siłownik pneumatyczny zasilany ciśnieniem z co najmniej dwóch ładunków pirotechnicznych, przy czym sygnał odpalania pierwszego ładunku pirotechnicznego podawany jest przez zespół czujników, złożony z działających kolejno po sobie czujników to jest: czujnika zderzenia, czujnika wstrząsów lub przyśpieszeń i czujnika przechyłów, podający sygnał do elektronicznego układu odpalania, sterującego procesem odpalania pierwszego ładunku pirotechnicznego, zaś odpalanie, w razie potrzeby, drugiego ładunku pirotechnicznego i ewentualnych dalszych ładunków pirotechnicznych jest sterowane przez czujnik ciśnienia, panującego we wnętrzu siłownika pneumatycznego, natomiast odstęp czasowy tego odpalania regulowany jest przez układ odpalania, a powrót tłoczyska siłownika pneumatycznego w położenie wyjściowe jest realizowany przez elektrozawór, który odbiera sygnał alternatywnie od czujnika ciśnienia lub czujnika drogi, czujnika temperatury lub czujnika czasowego, w zależności od kolejności wystąpienia zdarzeń powodujących wysyłanie odpowiednich sygnałów przez te dodatkowo zamontowane w pojeździe czujniki.

Korzystnym jest gdy siłownik pneumatyczny jest małogabarytowym siłownikiem teleskopowym o kilku cylindrach umieszczonych koncentrycznie względem siebie. Poza tym, układ według wynalazku ma układ elektryczny zasilania, sterujący zasilaniem podstawowym z baterii prądu stałego i awaryjnym zasilaniem z małogabarytowej baterii prądu stałego, doładowywanej przez baterię główną, zaś czujnik zderzenia, czujnik wstrząsów lub przyspieszenia oraz czujnik przechyłów stanowią jeden układ elektryczny czujników względnie są pojedynczymi czujnikami stosowanymi w innych układach bezpieczeństwa pojazdu, na przykład w poduszce powietrznej lub napinaczu pasa bezpieczeństwa.

Korzystnym jest również, gdy siłownik pneumatyczny lub siłowniki pneumatyczne mają od strony otwieranych drzwi element samonastawny, przystosowany do zwolnienia mechanicznej blokady otwarcia zamka drzwi lub do uruchomienia mechanizmu otwarcia zamka, a także gdy jest on dostosowany do kształtu powierzchni, z którą styka się wysuwne tłoczysko siłownika pneumatycznego względnie siłownik pneumatyczny lub gdy siłowniki pneumatyczne są usytuowane we wnętrzu wzmocnionych elementów karoserii pojazdu, korzystnie w słupkach drzwiowych, progach lub drzwiach pojazdu.

Zaletą zastosowania takiego układu otwarcia jest logiczna kolejność następujących po sobie działań wynikających z zaistniałych zdarzeń: nastąpiło zderzenie, co oceni czujnik zderzeń; ustał ruch po wypadku, co oceni czujnik przyśpieszeń lub wstrząsów; położenie pojazdu oceni czujnik przechyłów, dając sygnał do otwarcia drzwi najkorzystniej położonych, wynikający z sumy oceny zdarzeń. Druga faza to próba otwarcia, najpierw próbuje się odblokować zamek, gdy nie nastąpił skutek, to napiera się siłą na drzwi, a gdy jest ona za niska, to uruchamia się następne środki zwiększające siłę. Środek techniczny, który działa bezpośrednio na drzwi, ma postać obudowanego siłownika, na przykład metalowego, nie stwarzającego zagrożenia dla pasażerów.

Ponadto akcja otwarcia nie kończy się na jednej próbie, w przypadku jej niepowodzenia, co daje większą szansę przy drzwiach zakleszczonych. Przewidziano też środki awaryjne na wypadek pożaru, oraz środki zapobiegające nieprzewidzianemu odpaleniu ładunków.

PL 194 447 B1

Przykład wykonania układu według wynalazku przedstawiono na rysunkach, z których fig. 1 obrazuje schematyczne usytuowanie względem siebie urządzeń układu do awaryjnego otwierania drzwi pojazdu, fig. 2 - schematycznie przedstawia szczegóły teleskopowego siłownika pneumatycznego zaopatrzonego w ładunki pirotechniczne, w powiązaniu z wzmocnionymi elementami karoserii i z dźwignią odblokowania zamka a fig. 3 przedstawia blokowy układ urządzeń elektrycznych połączonych elektrycznie z elektrozaworem siłownika, z elektronicznym zespołem odpalania oraz z dwoma ładunkami pirotechnicznymi.

Pneumatyczny siłownik 1 lub pneumatyczne siłowniki 1 są zamocowane w słupkach drzwiowych, progach lub w drzwiach będących wzmocnionymi elementami 16 karoserii pojazdu. Każdy z siłownikowi zaopatrzony jest na jednym końcu w samonastawny element 14, stykający się z drzwiami 15 pojazdu.

Układ zawiera pirotechniczny ładunek 2 wysuwu toczyska tego siłownika, pirotechniczny ładunek 3 dalszego wysuwu tłoczyska tego siłownika, czujnik 9 ciśnienia spełniający funkcję przekaźnika pneumoelektrycznego i rozdzielający elektrozawór 10, przy czym pirotechniczne ładunki 2 i 3 oraz czujnik 9 i rozdzielający elektrozawór 10, lub rozdzielające elektrozawory 10 połączone są elektrycznie z elektronicznym układem 8 odpalania pirotechnicznych ładunków 2 i 3.

Zasilanie całego układu urządzeń dokonywane jest z elektrycznego układu 11 zasilania, połączonego z główną baterią 12 prądu stałego i zapasową baterią 13 prądu stałego, przy czym elektroniczny układ 11 zasilania pobiera prąd elektryczny z głównej baterii 12, a w przypadku jej uszkodzenia w czasie wypadku, układ ten przełącza jego zasilanie na małogabarytową, zapasową baterię 13 doładowywaną w razie potrzeby z głównej baterii 12. Samonastawny element 14 powodujący otwarcie drzwi 15 jest tak ukształtowany, aby bezpośrednio lub przez odpowiedni układ dźwigni zamocowany w drzwiach, nie pokazany na rysunku, mógł zadziałać w sposób odblokowujący mechaniczną blokadę zamka drzwi 15 lub uruchomić mechanizm otwarcia tego zamka.

Zrealizowane jest to za pomocą silnika elektrycznego lub cięgna nie pokazanych na rysunku, zamontowanego w drzwiach 15 pojazdu, pokazano przykładowo dźwignię 17, na którą naciska samonastawny element 14. Ponadto samonastawny element 14 dostosowywany jest do kształtu powierzchni karoserii pojazdu, z którą styka się w czasie wypadku, tak aby jego nacisk na drzwi 15 nie był dokonywany punktowo, lecz stosunkowo na dużej powierzchni.

W przykładzie pokazanym na rysunku fig. 1, pneumatyczne siłowniki 1 wraz z ich samonastawnymi elementami 14 stykają się z dwoma drzwiami 15 otwieranymi obrotowo na ich zawiasach również nie pokazanych na rysunku.

W innych przykładach wykonania zastosowano układ urządzeń według wynalazku we wszystkich drzwiach 15 pojazdu, w tym podnoszonych drzwiach tylnych, oraz w drzwiach przesuwnych. Pneumatyczne siłowniki 1 są umiejscowione we wzmocnionych elementach 16 karoserii, jak pokazano na fig. 2.

Działanie układu urządzeń według wynalazku jest następujące: w czasie wypadku i niekontrolowanego toczenia się lub jazdy pojazdu czujnik 5 zderzenia podaje impuls do czujnika 6 wstrząsów lub przyspieszeń, czujnik 6, po ustaniu ruchu pojazdu, podaje sygnał do czujnika 7 przechyłów, przy czym wszystkie czujniki 5, 6 i 7 połączone są w jeden wspólny, elektryczny układ 4 czujników.

Zadaniem czujnika 7 przechyłów jest ocena, które z drzwi 15 pojazdu są położone najniżej i nie powinny zostać otwarte w czasie wypadku, co mogłoby spowodować oparcie się ich o podłoże i przygniecenie pasażera przez samochód w przypadku gdyby usiłował on przez te drzwi wydostać się na zewnątrz. Z elektrycznego układu 4 czujników podawany jest odpowiedni sygnał elektryczny do elektronicznego układu 8 odpalania, informujący które z drzwi należy otworzyć, po czym układ ten daje sygnał elektryczny do odpalania pirotechnicznych ładunków 2, a ich odpalenie powoduje wzrost ciśnienia w pneumatycznych siłownikach 1 oraz otwarcie drzwi 15, w wyniku czego następuje rozprężenie gazu i spadek ciśnienia w tych siłownikach do wartości granicznej.

W przypadku gdy ciśnienie to po określonym czasie będzie się utrzymywać powyżej wartości granicznej wówczas, oznacza to, że drzwi 15 nie zostały otwarte lub zostały otwarte w stopniu niewystarczającym, co spowoduje, że elektroniczny układ 8 podpalania otrzyma sygnał elektryczny z czujnika 9 ciśnienia do kolejnego odpalenia pirotechnicznego ładunku 3, przy tych samych drzwiach 15. Wówczas pneumatyczny siłownik 1 ponowi próbę otwarcia drzwi 15 ze znacznie większą siłą nacisku. Oczywiście w układzie urządzeń według wynalazku mogą istnieć dalsze stopnie odpalania ładunków pirotechnicznych, jeżeli próby wykażą, że dla niektórych typów pojazdów zablokowane drzwi można otworzyć dopiero siłą trzech lub większej ilości pirotechnicznych ładunków 2 i 3. Po zakończonym

PL 194 447 B1 procesie otwarcia drzwi 15 układ 8 elektronicznego odpalania otrzymuje sygnał elektryczny informujący o otwarciu drzwi 15, przy czym może to być sygnał zarówno z czujnika 9 ciśnienia, jak też z dodatkowo zamontowanego czujnika drogi nie pokazanego na rysunku.

Sygnał ten zostanie przekazany do elektrozaworu 10 rozdzielającego, który może wycofać tłoczysko pneumatycznego siłownika 1 w położenie wyjściowe, poprzez wypuszczenie gazu z siłownika. Można też zastosować wariant pozostawienia tłoczyska siłownika w położeniu wysuniętym, gdy wymagane będzie na przykład podparcie otwartych drzwi, celem uniknięciach ponownego opadnięcia. Zdarza się, że po wypadku może nastąpić pożar pojazdu.

Wówczas czujnik temperatury wbudowany w pojeździe podaje sygnał elektryczny do elektronicznego układu 8 odpalania, który spowoduje w pierwszej kolejności kolejne odpalenie wszystkich nie odpalonych dotychczas pirotechnicznych ładunków 2 i 3, a następnie otwarcie wszystkich elektrozaworów 10 rozdzielających, tak aby nie odpalone ładunki pirotechniczne nie pozostawiały ciśnienia w pneumatycznych siłownikach 1, gdyż w czasie pożaru przy wzroście temperatury mogłoby nastąpić ich rozerwanie. Pojazd może także posiadać niezależnie sterowany czujnik temperatury, który w razie pożaru samochodu, niezależnego od wypadku, wysyła sygnał elektryczny umożliwiający otwarcie elektrozaworów 10, przy czym sygnał taki może być podany także z czujnika czasowego zamontowanego w pojeździe.

Jeżeli po wystąpieniu wystarczającego upływu czasu od otwarcia drzwi, niektóre z tych drzwi nie otrzymały sygnału do ich otwarcia, jak również nie został uruchomiony sygnał powstania pożaru to przy próbie przechylenia pojazdu mogłoby nastąpić odpalenie kolejnych, pirotechnicznych ładunków 2 i 3.

Celem uniknięcia skutków takiego odpalenia pozostałe elektrozawory 10 zostają otwarte z ustaloną wcześniej zwłoką czasową.

Opisany przykład wykonania wynalazku nie wyczerpuje wszystkich możliwości jego realizacji. Kilkustopniowe podanie ciśnienia do pneumatycznych siłowników 1 może być realizowane także z innych źródeł niż pirotechniczne ładunki 2 i 3. Jeżeli w pojeździe istnieją zasobniki ciśnienia wykorzystywane do innych celów 1 są one wystarczająco duże to mogą być użyte także jako główne lub jako dodatkowe źródła wspomagające pirotechniczne ładunki 2 i 3. Możliwe jest także zastosowanie wersji awaryjnej w przypadku, gdy nie zostaną otwarte żadne drzwi 15 usytuowane wyżej. Wówczas układ według wynalazku dokona próby otwarcia drzwi 15 położonych najniżej, pomimo niebezpieczeństwa niekontrolowanego przemieszczenia pojazdu.

Również opisane przykłady czujników i bloków sterowania mogą zostać zgrupowane w jeden wspólny układ sterowania, przy czym mogą być także wykorzystywane pojedyncze czujniki używane powszechnie w systemie bezpieczeństwa pojazdu, na przykład czujniki zderzeń, czujniki wstrząsów i przyśpieszeń oraz przekaźniki czasowe i przekaźniki temperatury. Oczywiście, można zastosować uproszczone wersje wynalazku z wykorzystaniem nowego środka technicznego, jakim jest małogabarytowy siłownik zasilany pirotechnicznie, na przykład z jednym ładunkiem pirotechnicznym, czy też otwarcie tylko jednych drzwi, bez oceny ich położenia, będą to jednak wersje działające w sposób zbliżony do znanych rozwiązań.

Układ urządzeń według wynalazku znajduje zastosowanie zwłaszcza do awaryjnego otwierania drzwi pojazdów samochodowych, w tym osobowych, dostawczych, ciężarowych i autobusów, a także może być wykorzystany do otwierania drzwi w innych ruchomych maszynach, w tym budowlanych i rolniczych.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Układ do awaryjnego otwierania drzwi pojazdu, zwłaszcza do otwarcia od wewnątrz drzwi zablokowanych w czasie wypadku samochodowego, zawierający środki do przemieszczenia drzwi pojazdu w ich położenie otwarte, z równoczesnym odryglowaniem urządzenia ryglującego drzwi pojazdu, z wykorzystaniem środków pirotechnicznych, znamienny tym, że elementem wykonawczym układu otwierającym drzwi jest pneumatyczny siłownik (1), zasilany ciśnieniem z co najmniej dwóch pirotechnicznych ładunków (2) i (3), przy czym sygnał elektryczny odpalania pierwszego pirotechnicznego ładunku (2) podawany jest przez elektryczny układ (4) czujników, złożony z działających kolejno po sobie czujników to jest: czujnika (5) zderzenia, czujnika (6) wstrząsów lub przyspieszeń i czujnika (7) przechyłów, podający sygnał do elektronicznego układu (8) odpalania, sterującego procesem odpalania pirotechnicznego ładunku (2), zaś odpalanie, w razie potrzeby, kolejnego pirotechnicznego ładun6

   PL 194 447 B1 ku (3) i ewentualnych dalszych ładunków jest sterowane przez czujnik (9) ciśnienia, panującego we wnętrzu pneumatycznego siłownika (1), natomiast odstęp czasowy tego odpalania regulowany jest przez elektroniczny układ (8) odpalania, a powrót tłoczyska pneumatycznego siłownika (1) w położenie wyjściowe jest realizowany przez elektrozawór (10), który odbiera sygnał elektryczny alternatywnie od czujnika (9) ciśnienia, lub czujnika drogi, czujnika temperatury lub czujnika czasowego, w zależności od kolejności wystąpienia zdarzeń powodujących wysyłanie odpowiednich sygnałów przez te dodatkowo zamontowane w pojeździe czujniki.
2. 2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że pneumatyczne siłowniki (1) są usytuowane co najmniej przy dwóch drzwiach (15) pojazdu, położonych po jego przeciwległych bokach.
3. 3. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że pneumatyczny siłownik (1) jest małogabarytowym siłownikiem teleskopowym o kilku cylindrach umieszczonych koncentrycznie względem siebie.
4. 4. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że ma elektryczny układ (11) zasilania, sterujący zasilaniem podstawowym z baterii (12) prądu stałego i awaryjnym zasilaniem z małogabarytowej baterii (13) prądu stałego, doładowywanej przez główną baterię (12).
5. 5. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że czujniki (5), (6) i (7) stanowią elektryczny układ (4) czujników, lub są pojedynczymi czujnikami stosowanymi w innych układach bezpieczeństwa pojazdu, na przykład w poduszce bezpieczeństwa lub napinaczu pasa bezpieczeństwa.
6. 6. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że pneumatyczny siłownik lub pneumatyczne siłowniki (1) mają od strony otwieranych drzwi (15) samonastawny element (14), przystosowany do zwolnienia mechanicznej blokady otwarcia zamka drzwi (15) lub do uruchomienia mechanizmu otwarcia zamka, a także dostosowany do kształtu powierzchni drzwi (15), z którą styka się wysuwne tłoczysko pneumatycznego siłownika (1).
7. 7. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że pneumatyczny siłownik lub pneumatyczne siłowniki (1) są usytuowane we wnętrzu wzmocnionych elementów (16) karoserii pojazdu, korzystnie w słupkach drzwiowych, progach lub drzwiach pojazdu.