Wodne farby drukarskie, aczkolwiek sa stosowane oddawna w drukarstwie, to jed¬ nak uzycie ich do druku zwiazane jest z licznemi trudnosciami (patrz ,,Deutscher Drucker" Grudzien 1930 r.), poniewaz far¬ by te nie wykazuja dostatecznej lepkosci.Uzycie wodnej farby drukarskiej wymaga przygotowania specjalnych klisz (sposób Jean Berte) lub pokrywania ich szczególna masa, lub tez smarowania i zabezpieczania walców drukujacych (sposób Braden Sut- phin Comp.).Wynalazek niniejszy ma na celti usunac niedogodnosci powyzsze i umozliwic stoso¬ wanie wodnych farb drukarskich w taki sam sposób jak stosuje sie zwykle farby drukar¬ skie, t. j. bez potrzeby powlekania po¬ wierzchni drukujacej specjalnemi srodkami lub stosowania specjalnych klisz.Cel ten wedlug wynalazku niniejszego o- siaga sie zapomoca rozpuszczalnej w wó¬ dzie farby drukarskiej o szczególnym skla¬ dzie, jak równiez i dzieki swoistemu sposo¬ bowi jej przygotowania polegajacemu na tern, ze do wodnego roztworu mydla doda¬ je sie wodny rozczyn dekstryny, poczem do mieszaniny tej dodaje sie pewna ilosc barwnika smolowcowego, rozpuszczonego w glicerynie jak np. eozyny, rodaminy lub zólcienia trwalego na swiatlo i odparowuje cala mieszanine do gestosci farby drukar¬ skiej.Farbe taka mozna wytworzyc, rozpu¬ szczajac w wodzie 15 — 20 kg mydla, 20 —*t 30 kg dekstryny i 5 kg rodaminy, poza tern dodajac 100 kg gliceryny i odparowujac mieszanine do gestosci farby drukarskiej.W celu osiagniecia odpowiedniego stop¬ nia wrazliwosci na dzialanie wody, do far¬ by powyzszej mozna dodac wieksze lub mniejsze ilosci pokostu drukarskiego. Do¬ dawanie gliceryny do zwyklych farb dru¬ karskich, stosowanych do druku litograficz¬ nego jest juz znane, lecz gliceryna w zwy¬ klych farbach drukarskich spelnia zupelnie inne zadanie niz w farbie wodnej.Gliceryna, jako skladnik zwyklej farby drukarskiej, jak równiez jako skladnik srodka nawilzajacego pozwala uniknac na¬ wilzania i oczyszczania plyty drukarskiej po kazdorazowem nadrukowaniu. Druki jednak wykonane zapomoca zwyklych, za¬ wierajacych gliceryne, farb schna powoli, posiadaja kontury nieostre i sam proces drukowania takiemi farbami jest bardzo u- ciazliwy (porówn, pat. niemiecki Nr 128180). Ponadto gliceryna zawarta w far¬ bie drukarskiej posiada sklonnosc do od¬ dzielania sie od farby przy dluzszem jej przechowywaniu lub uzyciu do drukowania (porówn. patent niemiecki Nr 169947).Wobec powyzszego nalezalo oczekiwac, ze dodatek gliceryny do wodnej farby dru¬ karskiej uczyni ja nieprzydatna do druku z klisz giloszowych, które, jak wiadomo, wymagaja farb, dajacych druk o ostrych konturach i schnacych z dostateczna szyb¬ koscia, a ponadto posiadajacych lepkosc dostateczna.Wbrew powyzszym oczekiwaniom stwier¬ dzona ze dodatek gliceryny do wodnej far¬ by drukarskiej, skladajacej sie ponadto z wodnego roztworu mydla i dekstryny nie- tylko nie pozbawia jej cennych wlasciwosci dobrej farby drukarskiej, lecz ponadto dru¬ ki wykonane zapomoca tej farby, zwlaszcza rysunki giloszowe na papierach wartoscio¬ wych, posiadaja cenna wlasciwosc, a mia¬ nowicie pod dzialaniem wody zanikaja, roz¬ puszczajac sie w wodzie, wskutek czego niedostrzegalne wywabianie napisów atra¬ mentowych na drukach tego rodzaju jest niemozliwe. PL PL