PL185795B1

PL185795B1 - Okno dachowe, zwłaszcza okno dachowe przechylne

Info

Publication number: PL185795B1
Application number: PL98325804A
Authority: PL
Inventors: Frank Karlheinz
Original assignee: Roto Frank Ag
Priority date: 1997-04-16
Filing date: 1998-04-15
Publication date: 2003-07-31
Also published as: ES2226019T3; HUP9800880A1; EP0872610A3; DE19715860A1; CZ113598A3; EP0872610A2; EP0872610B1; HU222364B1; DK0872610T3; PL325804A1; CZ293881B6; ATE271167T1; DE59811661D1; DE19715860B4; HU9800880D0; SI0872610T1

Abstract

1. Okno dachowe, zwlaszcza okno dachowe przechylne z oscieznica i skrzydlem okiennym, osadzonym przechylnie wokól osi obrotu za pomoca umieszczonego na nim przegubowo ksztaltownika pomocniczego, przy czym os obrotu jest pozioma i znajduje sie w przyblizeniu w srodkowym obszarze skrzydla okiennego oraz z urzadzeniem sprezynuja- cym wspomagajacym przechylanie, znamienne tym, ze urzadzenie sprezynujace (16) jest utworzone jako teleskopowe i jednym koncem (41) jest zamo- cowane przechylnie w skrzydle okiennym (3) a drugim koncem (22) wspólpracuje z oscieznica (2), ze urzadzenie sprezynujace (16) posiada przy- najmniej jedna sprezyne glówna (27) i przynajmniej jedna sprezyne dodatkowa (28) przy czym sprezyna glówna (27) dziala przez cala droge nastawiania urzadzenia sprezynujacego (16) a, wspomagajaca sile nastawiania sprezyny glównej (27), sprezyna dodatkowa (28) dziala tylko na pewnym odcinku drogi nastawiania. Fig. 1 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest okno dachowe, zwłaszcza okno dachowe przechylne z ościeżnicą i skrzydłem okiennym, osadzonym przechylnie wokół osi obrotu za pomocą umieszczonego na nim przegubowo kształtownika pomocniczego, przy czym oś obrotu jest pozioma i znajduje się w przybliżeniu w środkowym obszarze skrzydła okiennego oraz z urządzeniem sprężynującym stanowiącym urządzenie wspomagające przechylanie.

Z niemieckiego wzoru użytkowego nr 74 16 262 jest znane zastosowanie w oknie dachowym przechylnym urządzenia sprężynującego, które zawiera dwa ramiona przechylne, jednym końcem zamocowane wychylnie w ościeżnicy a drugim końcem uchwycone w kształtowniku pomocniczym, który z jednej strony jest zamocowany przechylnie w ościeżnicy a z drugiej strony jest zamocowany przechylnie w skrzydle okiennym. Urządzenie sprężynujące, podczas odryglowywania okna wywiera siłę wysuwającą na każdy z kształtowników pomocniczych, tak że mogą one zostać przechylone wokół osi obrotu ościeżnicy bez przykładania dużej siły i przez to wspierają przestawianie skrzydła okiennego w położenie otwarcia przechylnego. W przypadku położenia otwarcia przechylnego nie chodzi tylko o położenie nadające się do wietrzenia, lecz takie które pozwala na umycie w prosty sposób zewnętrznej szyby, ponieważ skrzydło okienne może zostać tak przechylone, że powierzchnia szyby zewnętrznej zwraca się w stronę wnętrza pomieszczenia.

Poza tym znane są okna dachowe, które ukształtowane są jako okna odchylne, to znaczy skrzydło okienne jest w nich ułoży skowane odchylnie w obszarze górnej poprzeczki ościeżnicy. Oś przechylna nie występuje w nich.

Okna przechy Ino - odchylne posiadają zarówno oś przechylną jak również oś odchylną to znaczy umożliwiają one zarówno położenie otwarcia przechylnego jak również położenia odchylnego. Niniejszy wynalazek nadaje się do realizacji zarówno okien dachowych przechylnych jak i okien dachowych odchylnych.

Okno dachowe przechylne według niemieckiego wzoru użytkowego nr 74 16 262 ma tę wadę, że w początkowym obszarze otwierania urządzenie sprężynujące może dawać tylko stosunkowo małe składowe siły dla ruchu otwierającego, gdyż linia działania urządzenia sprężynującego tworzy z kierunkiem wzdłużnym każdego z kształtowników pomocniczych kąt ostry. Jeżeli dla rozwiązania tego problemu zostanie zastosowane urządzenie sprężynujące o większej sile sprężyn, będzie wprawdzie lepiej wsparty początkowy ruch otwierania, jednak w ciągu dalszego ruchu otwierania na skrzydło okienne jest wywierana zbyt duża siła otwierania, tak że otwiera się ono niekontrolowanie daleko.

Celem wynalazku jest zaproponowanie okna dachowego przechylnego, które poprzez swój zakres otwierania przechylnego będzie charakteryzowało się polepszonym wspieraniem ruchu otwierania.

Okno dachowe według wynalazku charakteryzuje się tym, że urządzenie sprężynujące jest utworzone jako teleskopowe i jednym końcem jest zamocowane przechylnie w skrzydle okiennym, a drugim końcem współpracuje z ościeżnicą, przy czym urządzenie sprężynujące posiada co najmniej jedną sprężynę główną i co najmniej jedną sprężynę dodatkową i sprężyna główna działa przez całą drogę nastawiania urządzenia sprężynującego, a sprężyna dodatkowa, wspierająca siłę nastawiania sprężyny głównej, działa tylko na pewnym odcinku drogi nastawiania.

Według korzystnego ukształtowania wynalazku przewidziano, że sprężyna główna posiada teleskopowy drążek uruchamiający przesuwny osiowo. Tego rodzaju oszczędzające miejsce ukształtowanie nadaje się szczególnie do wprowadzenia w obszarze bocznych oczepów skrzydła okiennego.

Sprężyna dodatkowa jest umieszczona zwłaszcza równolegle do elementu sprężystego, korzystnie równolegle do drążka uruchamiającego. Alternatywnie jest jednak możliwe, że linie działania sprężyny głównej i sprężyny dodatkowej pokrywają się, to znaczy obydwie sprężyny leżą nie obok siebie, lecz są przyporządkowane na jednej linii, oszczędzając miejsce.

Korzystne jest, jeżeli sprężyna dodatkowa otacza drążek uruchamiający. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, kiedy drążek uruchamiający przenika sprężynę dodatkową i/lub wtedy gdy sprężyna dodatkowa otacza drążek uruchamiający, o ile w przypadku sprężyny dodatkowej chodzi o sprężynę śrubową.

185 795

Sprężyna dodatkowa może też być wykonana jako sprężyna talerzowa. Korzystnie przewiduje się wtedy kilka elementów sprężyny talerzowej, dołączonych jeden do drugiego dla utworzenia pakietu sprężyn talerzowych. Sprężyny talerzowe posiadają wtedy przerwanie, przez które jest przetknięty drążek uruchamiający. W ten sposób sprężyny talerzowe są prowadzone, a przez nawleczenie na drążek uruchamiający jest utworzony pakiet sprężyn.

Według dalszej postaci wykonania wynalazku przewidziano, że sprężyna główna jest sprężyną naciskową gazową, posiadającą cylinder i tłoczysko. Tłoczysko może stanowić korzystnie wspomniany drążek uruchamiający. Jest jednak możliwe, że w miejsce komory ciśnieniowej jest wprowadzona mechaniczna sprężyna naciskowa, a więc sprężyna główna jest wykonana w rodzaju sprężyny naciskowej gazowej, jednak jako element elastyczny ma ona mechaniczną sprężynę naciskową, zwłaszcza sprężynę naciskową śrubową. Znajduje się ona w cylindrze i opiera się jednym swoim końcem o ściankę cylindra a drugim swoim końcem o tłoczysko, ułożyskowane przesuwnie osiowo w cylindrze.

Szczególnie proste jest ukształtowanie, w którym sprężyna dodatkowa jednym końcem opiera się o cylinder. To opieranie następuję korzystnie o zewnętrzną ściankę czołową cylindra, zwróconą w kierunku tłoczyska. Drugi koniec sprężyny dodatkowej współpracuje korzystnie z elementem stykowym zamocowanym na tłoczysku. Ta współpraca jest ciągła, kiedy urządzenie sprężynujące jest stosunkowo mocno napięte. Jeżeli nastąpi dalsze odprężenie, oddali się element stykowy od ścianki czołowej cylindra w taki sposób, że odstęp pomiędzy tymi dwoma elementami będzie większy niż długość wbudowania odprężonej sprężyny dodatkowej, tak że nie może rozwijać się dalsze działanie. Oznacza to, że jeszcze tylko sprężyna główna urządzenia sprężynującego podpiera ruch otwierający okno dachowe.

Dalej korzystne jest, jeżeli element stykowy jest umieszczony na tłoczysku przestawnie osiowo. Dzięki tej możliwości można więcej lub mniej napinać sprężynę dodatkową lub ustawiać położenia podparcia jej odpowiedniego końca, tak że może być przeprowadzone indywidualne kalibrowanie, na przykład w zależności od pochylenia dachu i/lub ciężaru skrzydła okna dachowego.

Dalej korzystne jest, jeżeli drugi koniec, współpracujący z ościeżnicą jest końcem swobodnym, który współpracuje z łożyskiem oporowym ościeżnicy. Swobodny koniec może w ciągu dalszego otwierania skrzydła okiennego, dokonującego się wokół osi przechylania, odrywać się od ościeżnicy. W tym położeniu nie jest już więcej wymagane aby urządzenie sprężynujące było wspomagane.

W końcu korzystne jest, jeżeli sprężyna dodatkowa jest krótsza niż długość wysuniętego względnie w zasadzie wysuniętego tłoczyska. Na początku ruchu otwierającego skrzydło okienne długość wysuniętego tłoczyska jest stosunkowo krótka, to znaczy znajdująca się na tłoczysku sprężyna dodatkowa działa wspomagające na sprężynę główną. W ciągu otwierania okna tłok przesuwa się dalej, aż do punktu, w którym długość tłoka względnie długość pomiędzy cylindrem i elementem stykowym jest większa niż długość odprężonej sprężyny dodatkowej. Oznacza to, że sprężyna dodatkowa nie wspiera już więcej sprężyny głównej. Podsumowując -jeżeli okno otwierane jest dalej działa już tylko sprężyna główna.

W rozwiązaniu według wynalazku, przez wprowadzenie co najmniej dwóch sprężyn, z których jedna działa przez całą drogę nastawiania, a druga tylko przez pewien odcinek drogi nastawiania, ruch otwierania przechylnego jest różnie wspierany, zależnie od położenia kątowego obrotu. Układ jest korzystnie tak dobrany, że obydwie sprężyny, których siły sumują się podczas początku ruchu otwierania, działają. Jeżeli zostanie osiągnięte określone położenie otwarcia, kończy się podpieranie przez sprężynę dodatkową, tak że w dalszej części drogi nastawiania działa tylko sprężyna główna. W obszarze, w którym działa już tylko sprężyna główna, skrzydło okienne przyjmuje pozycję obrotu, w której, na skutek wychylania urządzenia sprężynującego, ruch otwierania może korzystać z odpowiednio powiększonych składowych siły. Dzięki wynalazkowi jest dlatego możliwe do osiągnięcia, utrzymywanie okna dachowego mimo siły ciężkości w dowolnym położeniu otwarcia, za pomocą bardzo prostych środków.

Zaletą jest jeżeli podczas początkowego ruchu otwierania skrzydła okiennego, działa odcinek drogi nastawiania wspierany przez sprężynę dodatkową. Wtedy sprężyna dodatkowa

185 795 podpiera sprężynę główną tylko na początku drogi otwierania skrzydła okiennego. Ma to opisane już wcześniej działanie, że na podstawie zwiększonej siły sprężyny, uzyskuje się, ze względu na proporcje geometryczne, optymalną pomoc dla okna, zwłaszcza okna dachowego dzięki tylko niewielkim składowym siły wspierającej ruch otwierania okna.

Wynalazek zostanie bliżej przedstawiony w oparciu o przykłady wykonania uwidocznione na rysunku, którego kolejne figury pokazują: fig. 1 - okno dachowe w położeniu otwarcia przechylnego, fig. 2 - okno dachowe z fig. 1 w położeniu bardziej otwartym, fig. 3 schematyczny widok szczegółowy urządzenia pomagającego w otwieraniu w postaci urządzenia sprężynującego, okna dachowego znajdującego się w położeniu zamkniętym, fig. 4 okno dachowe z fig. 3 w położeniu większego otwarcia przechylnego, fig. 5 - okno dachowe z fig. 4, w jeszcze bardziej otwartym położeniu i fig. 6 - widok szczegółowy sprężyny dodatkowej według szczególnego wykonania urządzenia sprężynującego.

Figura 1 pokazuje okno dachowe 1, znajdujące się w otwartej pozycji przechylnej w widoku bocznym. Okno dachowe 1 jest wykonane jako okno dachowe odchylno przechylne. Posiada ono ościeżnicę 2 i skrzydło okienne 3. Ościeżnica 2 przewidziana do wbudowania w nieprzedstawione pokrycie dachowe, ma dwa równoległe wzajemnie przebiegające w odstępie oczepy wzdłużne 4 i dwa również równoległe, przebiegające z odstępem wzajemnym, oczepy poprzeczne 5. Skrzydło okienne 3 jest odpowiednio wyposażone w dwa równoległe, przebiegające ze wzajemnym odstępem, oczepy wzdłużne 6 jak również dwa równoległe, przebiegające ze wzajemnym odstępem, oczepy poprzeczne 7. Za pomocą uchwytu uruchamiającego 8, umieszczonego na dolnym oczepie poprzecznym 7 skrzydła okiennego 3, można uruchomić ręcznie okno dachowe 1. Górnym, w przybliżeniu połowicznym odcinkom 9 obydwu oczepów wzdłużnych 6 skrzydła okiennego 3 przyporządkowane są kształtowniki pomocnicze 10, ułożyskowane przechylnie wokół poziomej osi 11, w ościeżnicy 2, w obszarze górnych oczepów poprzecznych 5 i w skrzydle okiennym 3 wokół poziomej osi 12.

Jeżeli skrzydło okienne 3 znajduje się w położeniu zamknięcia, to kształtowniki pomocnicze 10 przylegają równolegle do oczepów wzdłużnych 6 i są w tej pozycji ustalone. Jeżeli uchwyt uruchamiający 8 zostaje wychylony w położenie odchylne, kształtowniki pomocnicze 10 pozostają dołączone równolegle do oczepów wzdłużnych 6 i możliwe jest wychylenie skrzydła okiennego 3 wokół osi 11 w położenie odchylne. Jeżeli uchwyt uruchamiający 8 zostanie przestawiony w położenie przechylne i okno zostanie otwarte, to zostanie przyjęte położenie pokazane na fig. 1. W tym położeniu ma miejsce odsprzężenie kształtowników pomocniczych 10 od oczepów wzdłużnych 6 skrzydła okiennego 3, tak że te dochodzą do wzajemnego położenia kątowego wokół osi 12, przy czym kształtowniki pomocnicze 10 przyjmują wokół osi 11 położenie pod kątem a względem ościeżnicy 2 i skrzydło okienne 3 wychyla się wokół osi 12 względem kształtowników pomocniczych 10. Oś 12 tworzy zatem oś przechylną, która pozwala przeprowadzić obrót skrzydła okiennego 3 maksymalnie o 180°, przez co zewnętrzna strona skrzydła okiennego 3 zostaje odwrócona względem ościeżnicy 2, tak że na przykład zewnętrzna strona szyby może być umyta od wewnątrz pomieszczenia. Do przeprowadzenia ruchu wychylnego skrzydła okiennego 3 zostały przewidziane czopy prowadzące 13 na ościeżnicy 2, umieszczone na oczepach wzdłużnych 6 skrzydła okiennego 3 i wprowadzone do prowadnic wzdłużnych 14 na oczepach wzdłużnych 6 ościeżnicy 2. Przy każdym oczepie wzdłużnym 6 skrzydła okiennego 3 jest umieszczone wychylnie wokół osi 15 urządzenie sprężynujące 16, stanowiące urządzenie wspomagające wychylanie 17. Alternatywnie jest też możliwe, że tego rodzaju urządzenie sprężynujące 16 jest umieszczone tylko na jednym oczepie wzdłużnym 6 skrzydła okiennego 1. Urządzenie sprężynujące 16 jest ukształtowane jako urządzenie sprężynujące działające osiowo, a mianowicie jako element sprężynowy teleskopowy 18, tak że wbrew sile powrotnej, spowodowanej ciężarem skrzydła okiennego, istnieje dążenie do przyjęcia możliwej maksymalnej długości. Element sprężynowy teleskopowy 18 posiada obudowę 19, w której znajduje się nie przedstawiona sprężyna naciskowa śrubowa. Z obudowy 19 wychodzi osiowo ustalony trwale wspornik 20, posiadający wolny koniec 21. Wolny koniec 21 tworzy pierwszy koniec 22 urządzenia sprężynującego 16. Na przeciwległym obudowie 19 końcu wspornika 20 wystaje ruchomy osiowo drążek uruchamiający 23', tworzący tłoczysko 23, które za pomocą, nie przedstawionego, znajdują

185 795 cego się wewnątrz obudowy 19 urządzenia sprężynującego 16 jest naprężone wstępnie osiowo w położeniu wyjściowym.

Alternatywnie do wykonania urządzenia sprężynującego 16 jako urządzenia mechanicznego z naciskową sprężyną śrubową jest również możliwe, że urządzenie sprężynujące posiada sprężynę naciskową gazową, przy czym cylinder sprężyny naciskowej gazowej jest utworzony przez obudowę 19 a drążek uruchamiający 23’ przez tłoczysko 23 sprężyny naciskowej gazowej.

Przy końcu tłoczyska 23 znajduje się głowica tłoczyska 24, tworząca drugi koniec 41 urządzenia sprężynującego 16, przy czym głowica tłoczyska 24 jest ułoży skowana przechylnie za pomocą osi 15 w przynależnym oczepie wzdłużnym 6 skrzydła okiennego 3. Tłoczysko 23 może uginać się w kierunku osiowym w obudowie 19 lub rozprężać się z obudowy 19. Swobodny koniec 21 jest korzystnie wykonany jako zaokrąglony. Współpracuje on w fazie otwierania skrzydła okiennego 3 z łożyskiem oporowym 25, umieszczonym na przynależnym oczepie wzdłużnym 4 ościeżnicy 2 i utworzonym korzystnie na kształt panewki przegubu 26, w której umieszczony jest rozłącznie swobodny koniec 21. Uwidoczniono to na fig. 1.

Na podstawie, znajdującej się w obudowie 19, nie przedstawionej bliżej, sprężyny naciskowej śrubowej lub według wspomnianych innych przykładów wykonania - na podstawie wykonania obudowy jako cylindra sprężyny naciskowej gazowej, w którym porusza się połączony z tłoczyskiem 23 tłok, jest utworzona sprężyna główna 27 urządzenia sprężynującego 16. Ta sprężyna główna 27 działa przez całkowitą długość wysunięcia tłoczyska 23. Z porównania fig. 1 i 2 widać, że długość wysunięcia jest ograniczona, a to dlatego, że od określonego kąta otwarcia skrzydła okiennego 3 swobodny koniec 21 urządzenia sprężynującego 16 wychodzi z łożyska oporowego 25. Sprężynie głównej 25 jest przyporządkowana sprężyna dodatkowa 28. Z figur rysunku widać, że sprężyna dodatkowa jest wykonana jako sprężyna naciskowa śrubowa 29, która owija tłoczysko 23. Alternatywnie są jednak do pomyślenia inne ukształtowania sprężyny dodatkowej, na przykład jako mechaniczna sprężyna, umieszczona równolegle do sprężyny głównej lub jako sprężyna naciskowa gazowa. Zgodnie z fig. 3 do 5 jest widoczne, że tłoczysko 23 w obszarze głowicy tłoczyska 24 ma gwint zewnętrzny 30, na który nakręcony jest element stykowy 32 posiadający gwint wewnętrzny 31. Przez przekręcenie elementu stykowego 32 można przestawić jego położenie osiowe na tłoczysku 23. Sprężyna dodatkowa 28 jest tak umieszczona na tłoczysku 23, że znajduje się pomiędzy stroną czołową 33 obudowy 19 i elementem stykowym 32, to znaczy, że sprężyna dodatkowa 28 wspiera się jednym końcem 34 o cylinder 19 a drugim końcem 35 o element stykowy 32. To podpieranie następuje jednak tylko na pewnym odcinku całkowitej drogi nastawiania urządzenia sprężynującego 16. Jeżeli urządzenie sprężynujące 16 jest stosunkowo mocno ściśnięte, to działają wtedy razem sprężyna główna 27 i sprężyna dodatkowa 28, to znaczy urządzenie sprężynujące ma podwyższoną siłę sprężynowania. Jeżeli tłoczysko 23 jest stosunkowo daleko wysunięte z obudowy 19, odsuwa się odpowiednio daleko element stykowy 32 od strony czołowej 33 obudowy 19. Jeżeli to odsunięcie jest większe niż długość sprężyny dodatkowej 28 w jej odprężonym stanie, nie działa już więcej sprężyna dodatkowa, to znaczy sprężyna główna 27 nie jest więcej wspierana, tak że sprężyna główna 27 realizuje sama dalszy ruch wysuwający tłoczyska 23, aż do położenia końcowego.

Z fig. 6 widać, że sprężyna dodatkowa 28 może być utworzona z pojedynczych elementów sprężyny talerzowej 36, z których każda jest za pomocą przerwania nawleczona na tłoczysko 23. Pojedyncze elementy sprężyny talerzowej 36 mogą być również utworzone jako zawieszone wzajemnie jedna na drugiej. Ogólnie zostaje dzięki temu utworzona sprężyna talerzowa 37, która wspiera nie pokazaną na fig. 6 sprężynę główną. Sprężynujące osiowo elementy sprężyny talerzowej 36 wykonane są z materiału elastycznego, na przykład ze stali sprężynowej, z elastycznego tworzywa sztucznego lub temu podobnych.

Działanie urządzenia jest następujące: na fig. 3 widać, że okno dachowe znajduje się w położeniu zamkniętym. W tym położeniu urządzenie sprężynujące 16 jest maksymalnie zsunięte osiowo, to znaczy znajduje się ono w położeniu napięcia wstępnego, w którym swobodny koniec 21 wspiera się o łożysko oporowe 25. Jeżeli teraz uchwyt uruchamiający 8 zostanie przez osobę obsługującą wprowadzony w pozycję przechylenia i okno dachowe 1

185 795 zostanie otwarte, to ten ruch otwierania zostanie podparty siłą sprężystości urządzenia sprężynującego 16, przy czym początek drogi otwierania, a więc odcinek całkowitej drogi otwierania, zostanie wsparty siłami pochodzącymi od sprężyny głównej 27 sprężyny pomocniczej 28. Ponieważ obydwie sprężyny są „włączone równolegle”, siły sprężystości sumują się i wspierają ruch otwierania odpowiednio mocno, co jest szczególnie korzystne dlatego, że składowe siły podpierające ruch otwierania całego układu na podstawie tylko niewielkiego położenia skośnego urządzenia sprężynującego są w stosunku do wzdłużnego rozciągania się oczepu wzdłużnego 4 odpowiednio małe. Jeżeli okno dachowe 1 w ciągu dalszego przebiegu otwierania będzie dalej przestawiane, zostanie osiągnięta pozycja zgodna z fig. 4, która pokazuje położenie wysunięcia drążka uruchamiającego 23', w którym sprężyna dodatkowa jest maksymalnie odprężona, to znaczy przerywa właśnie swoje oddziaływanie. Jeżeli okno dachowe będzie dalej otwierane, na przykład do pozycji z fig. 5, to widać, że sprężyna dodatkowa 28 ma długość, która jest mniejsza niż odstęp strony czołowej 33 od elementu stykowego 32, to znaczy, działa jeszcze tylko sprężyna główna 27, która wywiera odpowiednio mniejszą siłę na skrzydło okienne 3, co jednak ze względu na bardziej korzystne proporcje dźwigniowe prowadzi do wyważonego wspierania. Korzystniejsze proporcje dźwigniowe powstały dlatego, że powiększył się kąt zawarty pomiędzy osią wzdłużną urządzenia sprężynującego 16 wzdłużnym rozciągnięciem się oczepu wzdłużnego 6. Jeżeli okno dachowe 1 będzie jeszcze dalej otwierane, na przykład do pozycji z fig. 2, urządzenie sprężynujące nie będzie już działało wspomagające, gdyż jego swobodny koniec 21 wychodzi z łożyska oporowego 25. Tego się oczekuje, gdyż w bardziej otwartej pozycji nie jest potrzebne wspomaganie przez urządzenie sprężynujące 16.

185 795

Fig. 6

185 795

^18s 7_9s

18^^

185 79g

18S 79s

^DeP^m_ent ^Wydac^Wtlic^UPKp ^4,00^^_d60 &^·

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Okno dachowe, zwłaszcza okno dachowe przechylne z ościeżnicą i skrzydłem okiennym, osadzonym przechylnie wokół osi obrotu za pomocą umieszczonego na nim przegubowo kształtownika pomocniczego, przy czym oś obrotu jest pozioma i znajduje się w przybliżeniu w środkowym obszarze skrzydła okiennego oraz z urządzeniem sprężynującym wspomagającym przechylanie, znamienne tym, że urządzenie sprężynujące (16) jest utworzone jako teleskopowe i jednym końcem (41) jest zamocowane przechylnie w skrzydle okiennym (3) a drugim końcem (22) współpracuje z ościeżnicą (2), że urządzenie sprężynujące (16) posiada przynajmniej jedną sprężynę główną (27) i przynajmniej jedną sprężynę dodatkową (28) przy czym sprężyna główna (27) działa przez całą drogę nastawiania urządzenia sprężynującego (16) a, wspomagającą siłę nastawiania sprężyny głównej (27), sprężyna dodatkowa (28) działa tylko na pewnym odcinku drogi nastawiania.
2. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że sprężyna główna (27) posiada teleskopowy przestawny osiowo drążek uruchamiający (23’).
3. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że sprężyna dodatkowa (28) jest umieszczona równolegle do sprężyny głównej (27), korzystnie równolegle do drążka uruchamiającego (23').
4. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że linie działania sprężyny głównej (27) i sprężyny dodatkowej (28) pokrywają się.
5. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że sprężyna dodatkowa (28) otacza drążek uruchamiający (23').
6. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że sprężyna dodatkowa (28) jest sprężyną naciskową śrubową (29).
7. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że sprężyna dodatkowa (28) jest sprężyną talerzową (37).
8. Okno dachowe według zastrz. 6, znamienne tym, że sprężyna dodatkowa (28) utworzona jako sprężyna naciskowa śrubowa (29) jest okręcona wokół drążka uruchamiającego (23').
9. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że sprężyna główna (27) jest sprężyną naciskową gazową lub mechaniczną sprężyną naciskową, która składa się z cylindra (obudowa 19) i tłoczyska (23), przy czym tłoczysko (23) stanowi drążek uruchamiający (23').
10. Okno dachowe według zastrz. 9, znamienne tym, że sprężyna dodatkowa (28) wspiera się jednym końcem (34) o cylinder (obudowę 19).
11. Okno dachowe według zastrz. 10, znamienne tym, że sprężyna dodatkowa (28) współpracuje drugim końcem (35) z elementem stykowym (32) zamocowanym na tłoczysku (23).
12. Okno dachowe według zastrz. 11, znamienne tym, że element stykowy (32) jest umieszczony na tłoczysku (23) przestawnie osiowo.
13. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że odcinek drogi ustawiania podpierany przez sprężynę dodatkową (28) działa podczas początku ruchu otwierania skrzydła okiennego (3).
14. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że drugi współpracujący z ościeżnicą (2) koniec (22) jest końcem swobodnym (21), który współpracuje rozłącznie z łożyskiem oporowym (25) ościeżnicy (2).
15. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że sprężyna dodatkowa (28) jest krótsza niż długość wysuniętego lub częściowo wysuniętego tłoczyska (23).

185 795