PL184728B1 - Nowe pochodne bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N'i środek farmaceutyczny - Google Patents

Nowe pochodne bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N'i środek farmaceutyczny

Info

Publication number
PL184728B1
PL184728B1 PL96326753A PL32675396A PL184728B1 PL 184728 B1 PL184728 B1 PL 184728B1 PL 96326753 A PL96326753 A PL 96326753A PL 32675396 A PL32675396 A PL 32675396A PL 184728 B1 PL184728 B1 PL 184728B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
compound
reaction mixture
solution
reaction
compounds
Prior art date
Application number
PL96326753A
Other languages
English (en)
Other versions
PL326753A1 (en
Inventor
Margaret M. Faul
Christine A. Krumrich
Leonard L. Winneroski Jr.
Original Assignee
Lilly Co Eli
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Family has litigation
First worldwide family litigation filed litigation Critical https://patents.darts-ip.com/?family=21725638&utm_source=google_patent&utm_medium=platform_link&utm_campaign=public_patent_search&patent=PL184728(B1) "Global patent litigation dataset” by Darts-ip is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Application filed by Lilly Co Eli filed Critical Lilly Co Eli
Publication of PL326753A1 publication Critical patent/PL326753A1/xx
Publication of PL184728B1 publication Critical patent/PL184728B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D487/00Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00
    • C07D487/02Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00 in which the condensed system contains two hetero rings
    • C07D487/08Bridged systems
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D498/00Heterocyclic compounds containing in the condensed system at least one hetero ring having nitrogen and oxygen atoms as the only ring hetero atoms
    • C07D498/22Heterocyclic compounds containing in the condensed system at least one hetero ring having nitrogen and oxygen atoms as the only ring hetero atoms in which the condensed system contains four or more hetero rings
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P17/00Drugs for dermatological disorders
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/28Drugs for disorders of the nervous system for treating neurodegenerative disorders of the central nervous system, e.g. nootropic agents, cognition enhancers, drugs for treating Alzheimer's disease or other forms of dementia
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00Drugs for disorders of the metabolism
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00Drugs for disorders of the metabolism
    • A61P3/08Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis
    • A61P3/10Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis for hyperglycaemia, e.g. antidiabetics
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/10Drugs for disorders of the cardiovascular system for treating ischaemic or atherosclerotic diseases, e.g. antianginal drugs, coronary vasodilators, drugs for myocardial infarction, retinopathy, cerebrovascula insufficiency, renal arteriosclerosis

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Cardiology (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Obesity (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Vascular Medicine (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Psychiatry (AREA)
  • Emergency Medicine (AREA)
  • Endocrinology (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Dermatology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Indole Compounds (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Pyrrole Compounds (AREA)

Abstract

1 .Nowe pochodne bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N' o ogólnym wzorze II w którym R 1 oznacza atom bromu, atom jodu lub O-tosyl. PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe pochodne bisindolilomalzimidu z mostkiem N,N' i środek farmaceutyczny. Nowe pochodne bisindoltlomnlztmtdu są użyteczne w syntezie aminopodstawionych bisindolilomnleimidów z mostkiem N,N', a ponadto są aktywne jako selektywne inhibitory kinazy białkowej C.
Ze względu na wszechobecny charakter ieoznzymów kinazy białkowej C oraz ich ważne role w fizjologii istnieje zdecydowana tendencja do wytwarzania wysoce selektywnych inhibitorów PKC. W związku z pzlwizrdeentem powiązania pewnych izoeneymów ze stanami chorobowymi można z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że związki będące inhibitorami selektywnymi względem jednego lub dwóch izoeneymów kinazy białkowej C w porównaniu z innymi izt)enzymami PKC oraz innymi kinazami białkowymi stanowią doskonałe środki terapeutyczne. Związki takie wykazują większą skuteczność i mniejszą toksyczność dzięki specyficzności działania.
184 728
Grupę bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N' selektywnych względem izoenzymu PKC ujawniono w opisie EP 0657458 (Heath i inni), opublikowanym 14 czerwca 1995 r. Do korzystnych związków z tej grupy z mostkiem N,N' należy związek o wzorze I:
w którym R oznacza grupę aminową, alki^<^^imi^tow<ąlub dialkiloaminową. Podano szereg przykładów takich amino-podstawionych bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N', które wytwarza się zgodnie ze sposobem zilustrowanym poniższym schematem 1.
Schemat 1
Niestety stwierdzono, że O-mesylan stosowany do wytwarzania amino-podstawionych bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N'jest toksyczny i stanowi niepożądane zanieczyszczenie przy wytwarzaniu amino-podstawionych bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N'. Trzeba stosować kosztowne sposoby oczyszczania, aby usunąć związek pośredni w postaci O-mesylanu z produktu końcowego.
Nieoczekiwanie okazało się, że dzięki zastosowaniu nowych pochodnych bisindolilomaleimidu do wytwarzania amino-podstawionych bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N'uzyskuje się większą wydajność oraz unika się toksycznych zanieczyszczeń. Nowe związki pośrednie są znacznie bardziej reaktywne niż znany związek pośredni mesylan.
Tak więc wynalazek dotyczy nowych pochodnych bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N' o ogólnym wzorze II
II
184 728 w którym R1 oznacza atom bromu, atom jodu lub O-tosyl. Korzystny jest związek o ogólnym wzorze IIa
w którym R1 oznacza atom bromu, atom jodu lub O-tosyl.
Szczególnie korzystny jest związek o ogólnym wzorze II lub IIa, w których to wzorach R1 oznacza atom bromu lub jodu.
Ponadto wynalazek dotyczy środka farmaceutycznego zawierającego substancję czynną oraz jeden lub większą liczbę farmaceutycznie dopuszczalnych nośników, rozcieńczalników lub zaróbek, przy czym cechą tego środka jest to, że jako substancję czynną zawiera nową pochodną bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N' o ogólnym wzorze II, w którym R1 ma wyżej podane znaczenie.
Środek farmaceutyczny korzystnie zawiera związek o ogólnym wzorze IIa, w którym R1 ma wyżej podane znaczenie.
Szczególnie korzystny środek farmaceutyczny zawiera związek o ogólnym wzorze II lub IIa, w których to wzorach R1 oznacza atom bromu lub jodu.
Związki o wzorze II mogą istnieć w różnych postaciach stereoizomerycznych. Do korzystnych związków według wynalazku należą związki o wzorach IIa i IIb:
Związki o wzorze II mogąj ednak występować w postaci racematów i poszczególnych enancjomerów oraz ich mieszanin.
Do szczególnie korzystnych związków według wynalazku należą związki o ogólnych wzorach II i IIa, w których R1 oznacza atom bromu lub jodu.
Stosowane w opisie definicje i skróty mają następujące znaczenie.
Określenie „CrC4 alkil” oznacza cykliczną, liniową lub rozgałęzioną grupę alkilową zawierającą 1-4 atomów węgla, taką jak metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, cyklopropyl, n-butyl, izobutyl, sec-butyl, t-butyl itp.
184 728
Określenie aryl” oznacza podstawiony lub niepodstawiony benzyl, fenyl lub naftyl.
Określenie „amino” lub „grupa aminowa” oznacza grupę -N(CF3)(CH3), -NH(CF3) lub -NR3R4, gdzie R3 i R4 niezależnie oznaczaj ą atom wodoru, Cj -C4 alkil, fenyl lub benzyl, albo też R3 i R4 razem z atomem azotu, do którego są przyłączone, tworzą nasycony lub nienasycony 5lub 6-członowy pierścień.
Związki pośrednie, nowe pochodne bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N', są użyteczne w syntezie amino-podstawionych bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N', które można łatwo przeprowadzić w amino-podstawione bisindolilomaleimidy z mostkiem N,N', bez etapu wytwarzania O-mesylanu jako związku pośredniego. Ponadto związki według wynalazku są również zdecydowanie bardziej reaktywne. Korzystnie stosuje się je do wytwarzania bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N' w niższej temperaturze, z większą wydajnością, i o mniejszej zawartości produktów ubocznych. Tak więc są one przydatne do wytwarzania bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N' z wysoką wydajnością, bez niepożądanych toksycznych zanieczyszczeń.
Związki według wynalazku najdogodniej wytwarza się ze związku o wzorze III
wytwarza się sposobami ujawnionymi w opisie EP 0657458.
Związki według wynalazku wytwarza się zgodnie ze sposobem zilustrowanym schematem 2, na którym R1 ma wyżej podane znaczenie, korzystnie R1 oznacza atom bromu lubjodu, a najkorzystniej R1 oznacza atom bromu.
(II)
Związki o wzorze II, w którym R1 oznacza O-tosyl, (p-toluenosulfonyl) wytwarza się drogą reakcji alkoholu z bezwodnikiem p-toluenosulfonowym w obecności zasady, takiej jak pirydyna, w tHf, eterze, chlorku metylenu lub innym niereaktywnym rozpuszczalniku organicznym. Rea184 728 keję tę zazwyczaj prowadzi się w atmosferze azotu w temperaturze od temperatury pokojowej do temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej.
Związki o wzorze II, w którym R1 oznacza atom bromu lub jodu, wytwarza się drogą reakcji alkoholu ze źródłem bromu lub jodu. Jako źródła bromu lub jodu można wybrać szereg odpowiednich reagentów, takich jak HI, HBr, LiBr, CaBr2, PBr2, R5PBr2, N-bromosukcynimid, CBr4, bromek allilu, bromek benzylu i SOB^; gdzie R5 oznacza fenyl, fenyloksyl, alkil lub aryl. Dla fachowca jest zrozumiałe, że do mieszaniny reakcyjnej można dodać różne środki aktywujące, takie jak 1,1-karbonylodiimidazol. Związek hydroksylowy o wzorze III można przeprowadzić w związek o wzorze II, w którym R1 oznacza atom bromu lub jodu, znanymi sposobami, ujawnionymi w publikacji Richarda C. Larocka, A Guide to Functional Group Preparations, VCH Publishers, str. 353-356 (1989). Korzystnie stosuje się bromek lub jodek w obecności halogenku fosforu, takiego jak PX3, (fenylo)3PX2 lub (fenoksy)3PX3, gdzie X oznacza atom bromu lub jodu. Reakcję tę dogodnie prowadzi się w THF, acetonitrylu, chlorku metylenu lub innych znanych niereaktywnych rozpuszczalnikach. Można również stosować DMF lub inne rozpuszczalniki ze względu na powstawanie reagentów biorących udział w reakcji Vilsmeiera, opisanych w publikacjach J. Barluenga, Synthesis, str. 426 (1985) i G. Hodosi, Carbohydrate Research 230: 327-42(1992).
Związki według wynalazku stosuje się w sposobie wytwarzania amino-podstawionych bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N' o wzorze I, polegaj ącym na tym, że związek o wzorze II poddaje się reakcji z odpowiednią aminą w niereaktywnym, polarnym rozpuszczalniku.
Związki o wzorze II przeprowadza się w amino-podstawione bisindolilomaleimid z mostkiem N,Ń o wzorze IV, zgodnie ze sposobem zilustrowanym schematem 3.
Schemat 3
gdzie Ri oznacza atom bromu, atom jodu lub O-tosyl, a R2 oznacza grupę -N(CF3)(CH3), -NH(CF3) lub -NR3r4, gdzie R3 i R4 niezależnie oznaczają atom wodoru, CrC4 alkil, fenyl lub benzyl, albo też R3 i R4 razem z atomem azotu, do którego są przyłączone, tworzą nasycony lub nienasycony 5- lub 6-członowy pierścień. Korzystnie R2 oznacza grupę N(CH3).
Sposób wytwarzania związków o wzorze IV ze związków o wzorze II polega na tym, że związek o wzorze II poddaje się reakcji z aminą o wzorze HN(CF3)(CH3), HNH(CF3) lub HNR3R4, gdzie R3 i R4 niezależnie oznaczają atom wodoru, C1-C4 alkil, fenyl lub benzyl, albo też R3 i R4 razem z atomem azotu, do którego są przyłączone, tworzą nasycony lub nienasycony 5-lub 6-członowy pierścień, w niereaktywnym, polarnym rozpuszczalniku. Reakcję tę korzystnie prowadzi się w roztworze DMF, mieszaninie THF/woda lub w dimetyloacetamidzie, w temperaturze od 0°C do temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej w warunkach powrotu skroplin. Reakcja ta zazwyczaj przebiega do końca w ciągu około 1-20 godzin. Korzystnie reakcję tę prowadzi się w temperaturze w zakresie od temperatury pokojowej do 50°C. Związek o wzorze
184 728
IV można wyodrębniać z mieszaniny reakcyjnej znanymi sposobami, z tym, że korzystnie związek poddaje się krystalizacji bezpośrednio z mieszaniny reakcyjnej.
Jak już wspomniano powyżej, związek z O-mesylanową grupą funkcyjną stosowany do wytwarzania amino-podstawionych bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N'jest toksyczny i stanowi niepożądane zanieczyszczenie przy wytwarzaniu amino-podstawionych bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N'. Trzeba stosować drogie sposoby oczyszczania w celu usunięcia pośredniego Omesylanu z produktu końcowego. Z tego względu dodatkową, zaletą związków według wynalazku i ich stosowania w sposobie wytwarzania amino-podstawionych bisindolilomaleimidów z mostkiem N,Nj est to, iż unika się trudnych etapów oczyszczania w celu usunięcia toksycznych zanieczyszczeń.
Do korzystnych związków wytwarzanych z użyciem związków według wynalazku należą: (S)-13 -((dimetyloamino)metylo)-10,11,14,15-tetrahy dro-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion, zwłaszcza w postaci mesylanu; (S)- 13-[(monometyloamino)metylo]-10,11,14-,15-tetrahy dro-4,9:16,21 -dimeteno1 H,13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][ 1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion; chlorowodorek (S)-13-[(pirolidyno)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo-[E,K]pirolo-[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu; oraz (S)-13[benzyloaminometylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H] [ 1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion.
Korzystne mono-podstawione aminy o wzorze IV można wytwarzać bezpośrednio ze związków według wynalazku. Bezpośredni sposób wytwarzania takich związków, zapewniający dużą wydajność, nie jest możliwy przy użyciu pośredniego mesylanu.
Związki o wzorze IV wytwarza się w postaci wolnej zasady i korzystnie przeprowadza się znanymi sposobami w farmaceutycznie dopuszczalne sole. Do korzystnych soli należą chlorowodorek i mesylan.
Związki według wynalazku są aktywne jako selektywne inhibitory kinazy białkowej C. Aktywność związków zbadano w teście z kinazą białkową zależną od kalmoduliny wapniowej, w teście kazeinowej kinazy białkowej II, w teście zależnej od cAMP katalitycznej podjednostki kinazy białkowej oraz w teście tyrozynowej kinazy białkowej, co opisano w opisie EP 0657458. W testach tych związki według wynalazku są aktywne i selektywne względem izoenzymu, przy wartości IC50 poniżej 10 μΜ.
Związki wykazujące taką aktywność farmakologiczną są użyteczne w leczeniu stanów, w których patologii, jak to wykazano, odgrywa rolę kinaza białkowa C. Do ustalonych stanów należą: cukrzyca ijej powikłania (zwłaszcza mikronaczy^owe powikłania cukrzycy, retynopatia, neuropatia i nefropatia), niedokrwienie, stany zapalne, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, choroby układu sercowo-naczyniowego, choroba Alzheimera, choroby skóry i nowotwory.
Związki o wzorze II przed podawaniem korzystnie formułuje się w środki farmaceutyczne. Środki te wytwarza się znanymi sposobami stosując dobrze znane i łatwo dostępne składniki. Przy wytwarzaniu środków według wynalazku substancję czynną będzie zazwyczaj mieszać się z nośnikiem lub rozcieńczać nośnikiem, albo zamykać w nośniku, który może mieć postać kapsułki, saszetki, papieru lub innego pojemnika. Gdy nośnik służy jako rozcieńczalnik, może to być substancja stała, półstała lub ciekła, działającajako nośnik, zaróbka lub ośrodek dla substancji czynnej. Tak więc środki farmaceutyczne mogą mieć postać tabletek, pigułek, proszków, pastylek do ssania, saszetek, opłatków, eliksirów, zawiesin, emulsji, roztworów, syropów, aerozoli (stałych lub w ciekłym ośrodku), miękkich lub twardych kapsułek żelatynowych, czopków, sterylnych roztworów do iniekcji oraz sterylnie pakowanych proszków;
Do pewnych przykładowych odpowiednich nośników, zarobek i rozcieńczalników należą laktoza, glukoza, sacharoza, sorbitol, mannitol, skrobie, guma arabska, fosforan wapnia, alginiany, tragakant, żelatyna, krzemian wapnia, celuloza mikrokrystaliczna, poliwinylopirolidon, celuloza, syrop oparty na wodzie, metyloceluloza, hydroksybenzoesan metylu i propylu, talk, stearynian magnezu i olej mineralny. Preparaty mogą dodatkowo zawierać środki smarujące, środki zwilżające, środki emulgujące i suspendujące, środki konserwujące, środki słodzące lub śro184 728 dki smakowo-zapachowe. Środki według wynalazku można formułować tak, aby zapewnić szybkie, przedłużone lub opóźnione uwalnianie substancji czynnej po podaniu pacjentowi.
Farmaceutycznie skuteczną ilość związku stanowi ilość, którą może hamować PKC u ssaków. Typowa dzienna dawka będzie zawierać około 0,01 - 20 mg/kg substancji czynnej, korzystnie około 0,01 - 10 mg/kg. Środki farmaceutyczne korzystnie formułuje się z wytworzeniem jednostkowych postaci dawkowanych, przy czym każda taka postać dawkowana zawiera około 1 - 500, a jeszcze częściej około 5 - 300 mg substancji czynnej. Jednakże należy wziąć pod uwagę, że podawana dawka terapeutyczna będzie ustalana przez lekarza z uwzględnieniem odpowiednich czynników, w tym leczonego stanu, doboru podawanego związku i wybranego sposobu podawania, tak że powyższe zakresy dawek nie stanowią w żadnym stopniu ograniczenia dawkowania. Określenie „jednostkowa postać dawkowana” odnosi się do fizycznie odrębnychjednostek zawierających dawki jednostkowe do podawania ludziom i innym ssakom, przy czym każda jednostka zawiera ustaloną ilość substancji czynnej, obliczonątak, aby zapewnić pożądane działanie terapeutyczne, w połączeniu z odpowiednim farmaceutycznym nośnikiem.
Poniższe przepisy 1-4 ilustrują wytwarzanie związków wyjściowych i pośrednich przydatnych do wytwarzania związków według wynalazku, przykłady 1-7 ilustrują wytwarzanie związków według wynalazku i ich użyteczność, a przykłady 8-11 ilustrują środek farmaceutyczny według wynalazku.
W poniższych przykładach i przepisach temperaturę topnienia, widma rezonansu magnetycznego jądrowego, widma masowe, wysokociśnieniową chromatografię cieczową na żelu krzemionkowym, N,N-dimetyloformamid, pallad na węglu, tetrahydrofuran i octan etylu określono odpowiednio skrótami t.t., NMR, MS, HPLC, DmF, Pd/C, THF i EtOAc. Określenia „NMR” i „MS” oznaczają, że widma odpowiadały pożądanej strukturze.
Przepis 1
Metanosulfonian 3 - [2- [metylosulfonyl)oksy] etoksy] -4-(trifenylo metoksy)-1 -butanolu
Chlorek tritylu (175,2 g, 0,616 mola) rozpuszczono w 500 ml CH2Cl2 w atmosferze azotu. Dodano trietyloaminę (71,9 g, 100 ml, 0,710 mola), a następnie R,S-glicyd (50,0 g, 0,648 mola) i roztwór reakcyjny ogrzewano do łagodnego wrzenia w warunkach powrotu skroplin (42°C) przez 4 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej i wyekstrahowano dwukrotnie 250 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, a następnie 250 ml solanki. Warstwy wodne wyekstrahowano 100 ml CH2Cl2 i warstwę organiczną wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskany tritylo-glicyd w postaci oleju poddano rekrystalizacji z etanolu i otrzymano 104,4 g (54%) tritylo-glicydu w postaci substancji stałej.
1M roztwór w THF bromku winylomagnezu (50 ml, 50 mmoli, 2,0 równoważniki) ochłodzono do -20°C w atmosferze azotu i dodano katalityczną ilość jodku miedzi (0,24 g, 1,26 mmola, 0,05 równoważnika). Uzyskaną mieszaninę mieszano w -20°C przez 5 minut, a następnie w ciągu 15 minut wkroplono roztwór tritylo-glicydu (7,91 g, 25,0 mmoli) w 40 ml bezwodnego THF w -20°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w -20°C, a następnie pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej i mieszano przez 15 minut. Reakcję przerwano chłodząc mieszaninę reakcyjną do -30°C i powoli dodano 125 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Uzyskaną mieszaninę wyekstrahowano 200 ml octanu etylu. Warstwę organiczną następnie wyekstrahowano wodnym roztworem 0,93 g (2,50 mmola, 0,1 równoważnika) dihydratu soli disodowej kwasu etylenodiaminotetraoctowego (EDTA) w 125 ml dejonizowanej wody w celu usunięcia śladów metali. Warstwy wodne wyekstrahowano 50 ml octanu etylu i połączone warstwy organiczne przemyto 100 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskany olej przesączono przez krzemionkę (76 g) z użyciem 1,2 litra 3/1 mieszaniny heksany/octan etylu. Przesącz odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymano 9,07 g 1-0-(trifenylometylo)-2-hydroksypentanolu w postaci oleju o barwie jasnożółtej (100%).
W 175 ml bezwodnego THF zdyspergowano 60% zawiesinę wodorku sodu w oleju mineralnym (6,13 g, 0,153 mol, 1,5 równoważnika) i dodano jąw temperaturze pokojowej. Uzyskaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny, a następnie dodano za pomocą strzykawki 17,7 ml (0,204 mmola, 2,0 równoważniki) świeżo przedestylowanego brom10
184 728 ku allilu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 45°C przez 1 godzinę. Przebieg reakcji można śledzić metodą TLC lub HPLC. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 0°C i powoli dodano 400 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu w celu rozłożenia nadmiaru zasady. Uzyskaną mieszaninę wyekstrahowano 800 ml octanu etylu i warstwę organiczną przemyto 500 ml wody. Warstwy wodne wyekstrahowano 100 ml octanu etylu i połączone warstwy organiczne przemyto 200 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnizntzm, w wyniku czego otrzymano 41,5 g (> 100%) 1,T,1Λ'-[[(2-(2-propenyloksy)-4-pentznylz]zksy]metylidyμΙ^^μζ^] w postaci żółtego oleju.
1,1',1-[[[2-(2-Puopznyloksy)-4-pentenylo]oksy]metylidzno]tris[beneen] (39,3 g, 0,102 mola) rozpuszczono w roztworzy 390 ml bezwodnego alkoholu metylowego i 60 ml CH2Cl2 i roztwór ochłodzono do temperatury od -50 do -40°C przepuszczając pęcherzykami N2 przez lepki roztwór reakcyjny. Następnie przepuszczano pęcherzykami ozon przez mieszaninę reakcyjną w temperaturze od -50 do -40°C przez 80 minut aż do zmiany barwy mieszaniny reakcyjnej na bladonizbizską. Uzyskaną mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania się do 0°C w atmosferze azotu, a następnie w celu przerwania reakcji powoli dodano roztwór borowodorku sodu (23,15 g, 0,612 mola, 6 równoważników) w 85 ml etanolu/'^ ml wody, utrzymując temperaturę reakcji poniżej 10°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano na łaźni z lodem przez 30 minut, a następnie pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej i mieszano przez noc. W wyniku ogrzania temperatura wzrosła do 31°C. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono 400 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu i wyekstrahowano 800 ml octanu etylu. Warstwę organiczną przemyto 400 ml wody i warstwy wodne wyekstrahowano 150 ml octanu etylu. Połączony warstwy organiczny przemyto 200 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod emniyjseznym ciśnieniem. Uzyskany mętny olej poddano rekrystalizacji z 2/1 mieszaniny heksany/octan etylu w 3 rzutach i otrzymano 28,9 g 3-(2-hydroksyetoksy)-4-(luifenylo-metoksy)-1-butanolu (72%).
3-(2-Hydroksyztoksy)-4-(trifenylometoksy)-1-butanol (14,0 g, 35,7 mmola) rozpuszczono w 140 ml CH2Cl2, roztwór ochłodzono do 0°C w atmosferze azotu i dodano lutetyloaminę (10,8 g, 14,9 ml, 0,107 mola, 3,0 równoważnika). Następnie wkroplono chlorek mztenosulfonylu (11,0 g, 7,46 ml, 96,4 mmola, 2,7 równoważnika) w temperaturze < 5°C. Uzyskaną mieszaninę reakcyjną rozcieńczono dodatkową ilością CH2G2 (300 ml) i przemyto 200 ml wody i 200 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Warstwy wodne wyekstrahowano 50 ml CH2Cl2 i połączone warstwy organiczny przemyto 100 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 18,4 g (94%) metnnosulfontanu 3-(2-[(mztylosulfonyl)oksy]etoksy]-4-(trifenylometoksy)-1-butanolu w postaci białej substancji stałej.
Przypis 2 (S)-Trityloglicyd
Chlorek tritylu (2866 g, 10,3 mola) rozpuszczono w 7 litrach CH2G2 w atmosferze azotu. Dodano lrtetyloαmtnę (1189 g, 1638 ml, 11,8 mola), a następnie (R)-(+)-glicyd (795,0 g, 10,6 mola), stosując 1 litr CH2Cl2 do przemywania. Roztwór reakcyjny ogrzewano do łagodnego wrzenia w warunkach powrotu skroplin (42°C) przez 3-4 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej, a następnie dodano 3 litry solanki. Warstwę organiczną wysuszono (600 g Na2SO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskany związek tytułowy w postaci oleju poddano rekrystalizacji z etanolu i otrzymano 2354 g (70%) związku tytułowego w postaci substancji stałej.
Przepis 3
Mylnnosulfzniαn (S)-3-(2-[(me^;ylosulfo^τyl)oks;y]etoks;y]^^^(t^l^i1^f^In^l<^l^,ł^^l^l^ί^2y)^ 1 -butanolu
M Roztwór w THF bromku winylomagnezu (5,76 litra, 5,76 mola, 1,96 równoważnika) ochłodzono do -20°C w atmosferze azotu i dodano katalityczną ilość jodku miedzi (28,2 g, 0,148 mola, 0,05 równoważnika). Uzyskaną mieszaninę mieszano w -20°C przez 5 minut, a następnie w ciągu 1,5 godziny wkroplono roztwór (S)-trityloglicydu (929,0 g, 2,94 mola) w 3,2 litra bezwodnego THF w -20°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano pueze 1 godzinę w -20°C. Reakcję
184 728 przerwano chłodząc mieszaninę reakcyjną do -30°C i powoli dodając 5 litrów nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Warstwę organiczną następnie wyekstrahowano dwukrotnie 1 litrem 10% (wag./obj.) roztworu dihydratu soli disodowej kwasu etylenodiaminotetraoctowego (EDTA) w celu usunięcia śladów metali. Warstwę organiczną przemyto 2 litrami solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniej szonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 1061 g (96%) (S)-1-0-trifenylometylo-4-hydroksypentanolu w postaci oleju.
W 2,8 litra bezwodnego THF zdyspergowano 60% zawiesinę wodorku sodu w oleju mineralnym (268,9 g, 6,72 mole, 1,5 równoważnika) w atmosferze azotu i dodano roztwór (S)-1-0-trifenylomety lo-4-hydroksypentanolu (1543 g, 4,48 mola) w 5,6 litra bezwodnego THF w temperaturze pokojowej. Uzyskaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny, a następnie w ciągu 20 minut dodano 770 ml (8,89 mole, 2,0 równoważnika) świeżo przedestylowanego bromku allilu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 45°C przez 1-2 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 15-20°C i powoli dodano 2 litry nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu w celu rozłożenia nadmiaru zasady. Uzyskaną mieszaninę rozcieńczono 1 litrem octanu etylu i 1 litrem wody, po czym warstwę organiczną oddzielono. Warstwę wodną wyekstrahowano 500 ml octanu etylu i połączone warstwy organiczne wysuszono (MgSOJ i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 1867 g (98%) (S)- 1,1',1-[[[2-(2-propenyloksy)l4-pentenyl]oksy]metylideno]tris[benzenu] w postaci żółtego oleju.
(S)-1,1', 1-[[[2-(2-Propenyloksy)-4-pentenyl]oksy]metylideno]tris[benzen] (1281 g, 3,33 mola) rozpuszczono w roztworze 4 litrów bezwodnego alkoholu metylowego i 3,6 litra CH2Cl2 i roztwór ochłodzono do temperatury od -50 do -40°C przepuszczając pęcherzykami N2 przez lepki roztwór reakcyjny. Do mieszaniny reakcyjnej dodano wskaźnik, Sudan III i ozon przepuszczano pęcherzykami przez mieszaninę reakcyjnąw temperaturze od -50 do -35°C przez 13 godzin aż do zmiany barwy mieszaniny z brzoskwiniowej na jasnozielonożółtą. Uzyskaną mieszaninę reakcyjnąpozostawiono do ogrzania się do 0°C w atmosferze azotu, po czym powoli dodano ją w ciągu 40 minut do roztworu borowodorku sodu (754 g, 19,9 mola, 6 równoważników) w 2,5 litra etanolu/2,5 litra wody, utrzymując temperaturę reakcji poniżej 30°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano następnie w temperaturze pokojowej przez noc. Przebieg reakcji można śledzić metodą HPLC. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 10-15°C i powoli dodano do 4 litrów nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu w < 20°C w celu przerwania reakcji. Mieszaninę reakcyjną następnie przesączono i osad przemyto 3 litrami C^Cty Warstwę organiczną oddzielono i przemyto 3 litrami nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, po czym warstwy wodne wyekstrahowano 1 litrem CH2Cty Połączone warstwy organiczne wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 1361 g (> 100%) (S)-3-(2-hydroksyetoksy)-4-(trifenylometoksy)-1-butanolu w postaci oleju.
(SF3-(2-Hydroksyetoksy)-4-(trifenylometoksy)-1-butanol (500 g, 1,27 mola) rozpuszczono w 4,8 litra CH2Cty roztwór ochłodzono do 0°C w atmosferze azotu i dodano trietyloaminę (386,4 g, 532 ml, 3,81 mola, 3,0 równoważniki). Następnie w ciągu 30 minut wkroplono chlorek metanosulfonylu (396,3 g, 268 ml, 3,46 mola, 2,7 równoważnika) w<5°C. Uzyskaną mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze od 0 do 5°C przez 1-2 godziny i śledzono przebieg reakcji metodą HPLC. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono dodatkową ilością CH2G2 i przemyto dwukrotnie 2 litrami wody i 2 litrami nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Warstwy wodne wyekstrahowano 1 litrem CTLCty a połączone warstwy organiczne wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskaną surową substancję stałąpoddano rekrystalizacji z mieszaniny 1/1 heptan/octan etylu i otrzymano 615 g (88%) metanosulfonianu (S)-3-[2-[(metylosulfonyl)oksyJetoksy]-4-((rifenylometoksy)-.1-butanolu w trzech rzutach w postaci substancji stałej. NMR. MS.
Przepis 4 (S)-1o, 11,14,15-Tetrahydro-13-(hydroksymetylo)-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo [E,K]pirolo[3,4-H][ 1.4.13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3 (2H)-dion
2,3-Bis-(1H-indol-3-ilo)-N-metylomaleimid (114,7 g, 0,336 mola) i metanosulfonian (S)-3-[2-[(metylosulfonyl)-oksy]etoksy]-4-(trifenylometoksy)-1-butanolu (220,0 g, 0,401 mola,
184 728
1,2 równoważnika) rozpuszczono w 4,3 litra DMF. Otrzymany roztwór reagentów następnie dodano powoli, w ciągu 70 godzin (z szybkościąokoło 1 ml/minutę) do ogrzanej do 50°C zawiesiny węglanu cezu (437,8 g, 1,34 mola, 4,0 równoważniki) w 7 litrach DMF. Po 70-72 godzinach mieszaninę reakcyjną ochłodzono i przesączono, po czym DMF usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskaną pozostałość rozpuszczono w 4,6 litra CH2Cl2. Warstwę organiczną wyekstrahowano 1,15 litra 1NHCl w wodzie, a następnie 4,6 litra solanki. Połączone warstwy wodne wyekstrahowano 1,1 litra CH2CĘ. Połączone warstwy organiczne wysuszono (Na2SO4) i przesączono. Większość rozpuszczalnika usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskany roztwór przesączono przez 2 kg żelu krzemionkowego stosując dodatkowo 15,14 - 18,92 litra CH2C0 w celu usunięcia materiału stanowiącego tło. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskaną substancję stałą o barwie purpurowej utartow7 objętościach acetonitrylu (w przeliczeniu na masę surowego (S)-10,11,14,15-tetrahydro- 2-metylo -13[(trifenylometoksy)metylo]-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo [3,4-H]-[1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu) i po wysuszeniu otrzymano 150,2 g (57%) (S)-10,1ł, 14,15 -tetrahydro-2-metylo-13-[(trifenylometoksy)metylo]-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo[E,K]-pirolo[3,4-H][ 1,4,i3]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu (o czystości 89% na podstawie HPLC, w porównaniu z wzorcem).
(S)-10,11,14,15-Tetrahydro-2-metylo- 13-[(trifenylometoksy)metylo]-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H] [ 1 ,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion (32,7 g, 46,9 mmola) zdyspergowano w 1,6 litra etanolu i 1,6 litr wodnego 10 N roztworu KOH. Uzyskaną mieszaninę ogrzewano do łagodnego wrzenia w warunkach powrotu skroplin (78°C) przez 19 godzin. Większość substancji stałej rozpuściła się po osiągnięciu stanu wrzenia. Roztwór reakcyjny ochłodzono do 10-15°C i powoli dodano 10 N HCl w wodzie (1,2 litra) w < 15°C w celu doprowadzenia kwasowości do pH= 1. Podczas zakwaszania powstała czerwona zawiesina. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono 500 ml CH2C0, mieszano przez 20 minut i przesączono w celu usunięcia większości soli. Sole przemyto dodatkową ilością CH2Cl2 (1,5 litra) i przesącz dwukrotnie wyekstrahowano 1 litrem wody. Połączone warstwy wodne wyekstrahowano 1 litrem CH2Cl2 i warstwę organic/nąwysuszono (MgSO4). Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymano 36,0 g (> 100%) (S)-10,11,14,15-tetrOiydro-13-[(trifenylometoksy)metylo]-4,9:16,21 13H-dibenzo[E,K]furo[3,4-H][1,4,13]-oksadiazacyk.loheksadecyno-1,3-di onu w postaci purpurowej substancji stałej (o czystości 80%o na podstawie powierzchni w HPLC).
(S)-10,11,14,15-Tetrahydro- 13-((tri fenylometok sy)me tyło]-4.9:16,21 -dimeteno- 13Hdibenzo[E,KJfuro[3,4-H][l,4,13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3-dion (36,0 g, przyjęto 46,9 mmola) rozpuszczono w 320 ml bezwodnego DMF w atmosferze azotu i zadano wstępnie zmieszanym roztworem 1,1,1,3,3,3-heksametylodisilazanu (99 ml, 75,7 g, 0,469 mola, 10 równoważników) i metanolu (9,5 ml, 7,51 g, 0,235 mola, 5 równoważników). Uzyskany roztwór ogrzewano w 45°C przez 7 godzin. Przebieg reakcji można śledzić metodą HPLC. Większość DMF usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskaną pozostałość wyekstrahowano 200 ml octanu etyl, po czym przemyto 200 ml wody i dwukrotnie 100 ml wodnego 5% roztworu LiCl. Warstwy wodne wyekstrahowano 100 ml octanu etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto 200 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Połączone warstwy organiczne wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 35,9 g (> 100%) surowego (S)-10,11,14,15-tetrahydro-13-[(trifenyłometoksy)metylo]-4,9:16,21-dimeteno- 1H: 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H] [ 1,4,13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu w postaci purpurowej substancji stałej.
(S)-10,11,14,15-Tetrahydro- 13-[(trifenylometoksy)metylo]-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H]-[ 1,4,13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion (34,0, przyjęto 46,8 mmola) rozpuszczono w 350 ml CH2Cl2 i roztwór ochłodzono do -25°C w atmosferze azotu. Bezwodny gazowy HCl przepuszczano pęcherzykami przez roztwór reakcyjny przez około 1 -2 minuty w temperaturze < 0°C. Uzyskanązawiesinę pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej i mieszano przez 1 godzinę. Przebieg reakcji można śledzić metodą HPLC. Zawiesinę przesączono i osad przemyto 200 ml CH2Cl2. Osad wysuszono w suszarce pró184 728 żniowej w 50°C i otrzymano 18,6 g (90%) (S)-10,11,14,15-tetrahydro-13-(hydroksymetylo)-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H] [1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu w postaci purpurowej substancji stałej (o czystości 93% na podstawie powierzchni w Hplc).
Przykład 1 (S)-10,11,14,15-Tetrahy dro- 13-[bromo(metylo)]-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo [E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion
Brom (2,0 równoważniki) i pirydynę (0,1 równoważnika) dodano do chlorku metylenu (10 objętości) i roztwór ochłodzono do -5°C. Brom zobojętniono fosforynem trifenylu (2,0 równoważniki). Roztwór zmienił się z żółtego na przejrzysty po przereagowaniu całości bromu. Do drugiego reaktora wprowadzono (S)-10,11,14,15-tetrahydro-13-[hydroksy(metylo)]-4,9: 16,21-dimeteno-1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4H][ 1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion (1,0 równoważnik) w chlorku metylenu (10 objętości). Zawiesinę ochłodzono do -5°C. Następnie do zawiesiny pirolodionu dodano roztwór dibromku fosforynu trifenylu i mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej i mieszano przez 12-16 godzin aż do zakończenia reakcji (< 0,4% związku III na podstawie HPLC). Zawiesinę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze pokojowej w ciągu 2 godzin, po czym reakcję przerwano dodając 1 objętość dejonizowanej wody i mieszano przez 15 minut. Do zawiesiny reakcyjnej dodano toluen (40 objętości) w celu wytrącenia produktu. Po mieszaniu w 10°C przez 1 godzinę produkt odsączono i przemyto dwukrotnie toluenem (5 objętości) wodądejonizowaną(5 objętości) i na koniec przemyto 5 objętościami toluenu. Tytułowy bromek wysuszono w suszarce próżniowej w 50°C. Wydajność 85-90% (zanieczyszczenia 1-2%).
Aby jeszcze zmniejszyć poziom zanieczyszczeń, produkt dysperguje się w układzie rozpuszczalników, takim jak aceton:woda, metanol:woda, izopropanol: woda lub w octanie etylu. Korzystnie produkt dysperguje się w mieszaninie THF:woda w stosunku od 1:1 do 5:1.
Przykład 2 (S)- 13-[(Dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno-1 H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][ 1,4, 13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion
Do roztworu (S)-10,11,14,15-tetrahydro- 13-[bromo(metylo)]-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo[E,K)pirolo[3,4-H]-[ 1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu (1,0 równoważnik) w N,N-dimetyloformamidzie (17 objętości) dodano dimetyloaminę (10,73 kg, 12 równoważników). Reaktor szczelnie zamknięto i ogrzewano w 45°C przez 9 godzin. Mieszaninę reakcyjną następnie ochłodzono do temperatury pokojowej i mieszano przez 12-16 godzin. Do mieszaniny reakcyjnej dodano NaOH (12N, 1,1 równoważnika) i uzyskano wolną zasadę. Roztwór mieszano dodatkowo przez 2 godziny. Po usunięciu N,N-dimetyloformamidu pod zmniejszonym ciśnieniem do uzyskania 5-7 objętości, do mieszaniny reakcyjnej dodano w 60°C w ciągu 1 godziny MeOH (30 objętości) o temperaturze 60°C. Mieszaninę reakcyjną następnie ochłodzono do temperatury pokojowej i mieszano przez noc, po czym ochłodzono do 0-10°C. Produkt odsączono i przemyto MeOH (3 objętości). Produkt wysuszono w suszarce próżniowej w 50°C do stałej wagi. Wydajność 85-92%. Do innych rozpuszczalników, które zastosowano w tej reakcji, należy mieszanina THF/woda i dimetyloacetamid. Z uwagi na małą rozpuszczalność substancji wyjściowej i produktów reakcję należy prowadzić w nieprotonowym polarnym rozpuszczalniku. Przebadano inne zasady (patrz poniżej) uwalniające sól HBr i stwierdzono, że do najskuteczniejszych zasad należy 6N NaOH, 12N NaOH i K2CO3.
Przykład 3 (S)-10,11,14,15-Te trahy dro -13-[jodo(metylo)]-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo [E,K]pirolo[3,4-H] [1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion (S)-10,11,14,15-tetrahydro-13-[metansulfonyloksy]-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion (1,0 g, 1,94 mmola) zdyspergowano w 20 ml bezwodnego N,N-dimetyloformamidu (20 objętości). Do roztworu dodano jodek sodu (3,0 g, 19,4 mmola, 10,0 równoważników) i mieszaninę reakcyjną mieszano i ogrzewano w 50°C przez 36 godzin. Po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temperatury oto14
184 728 czenia produkt wyodrębniono dodawszy wodę (50 ml, 50 objętości). Produkt wytrącił się w postaci purpurowej substancji stałej, którą poddano rekrystalizacji z mieszaniny 5:1 THF:łI2O i otrzymano 0,87g (81 %) związku tytułowego.
Przykład 4 (S)-10,11,14,15-Tetrahydro-13 -[p-toluenosulfonyloksy-(metylo)]-4,9:16,21 -dimeteno1H,13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion (S)-10,11,14,15-Tetrahydro- 13-(hydroksymetylo)-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo [E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dion (1,0 g, 2,27 mmola) zdyspergowano w 20 ml dichlorometanu (20 objętości). Do roztworu dodano bezwodnik toluenesulfonowy (2,22 g, 6,80 mmola, 3,0 równoważniki) oraz pirydynę (0,72 g, 9,08 mmola, 4,0 równoważniki) i mieszaninę reakcyjną mieszano i ogrzewano we wrzeniu w warunkach powrotu skroplin w 42°C przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury otoczenia i rozcieńczono 40 ml dichlorometanu. Fazę organicznąprzemyto 50 ml 1N kwasu solnego i 50 ml solanki. Warstwy wodne wyekstrahowano 30 ml dichlorometanu i w połączonych fazach organicznych wymieniono rozpuszczalnik z chlorku metylenu na etanol. Produkt wytrącił się w postaci purpurowej substancji stałej, którą odsączono i otrzymano 1,25 g (93% wydajności) tytułowego związku.
Przykład 5 (S)- 13-[(Monometyloamino)metylo]-10,11, 14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H] [ 1.4,13]-oksadiazacyklo^^^ł^i^in^(^<^c^q^(^-1,3 (2H)-dion
Metyloaminę (37,1 g, 1,19 mola, 20 równoważników) rozpuszczono w 600 ml N,N-dimetyloacetamidu, utrzymując temperaturę poniżej 23°C. Do roztworu dodano związek z przykładu 1 (30 g, 0,0595 mola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze otoczenia przez 24 godziny w zamkniętym reaktorze. Trietyloaminę (8,3 ml, 0,0595 mola, 1 równoważnik) dodano związania HBr powstałego w reakcji i mieszaninę reakcyjną mieszano dodatkowo przez 30 minut, a następnie ochłodzono do 4°C i powoli dodano wodę (450 ml), utrzymując temperaturę mieszaniny reakcyjnej poniżej 25°C. Po dodaniu wody powstała zawiesina, którąmieszano 1 godzinę i przesączono stosując dodatkowo 200 ml wody w celu przemycia odsączonej substancji stałej. Substancję stałą wysuszono w suszarce próżniowej w 50°C i otrzymano 25,03 g (93%) związku tytułowego.
Prz ykład 6
Monochlorowodorek (S)-13-[(pir<^>li<^ayn(^))met;yl(^)]^1^^11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21-dimeteno-1H,13H-dibenzo[E,K]-pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu
Związek z przykładu 1(1,0 g, 1,0 równoważnik) zdyspergowano w 5 ml N,N-dimetyloacetamidu i dodano pirolidynę (1,6 ml, 10 równoważników). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w 45°C przez 9 godzin, po czym ochłodzono do temperatury pokojowej. Do czerwonej zawiesiny dodano 12N NaOH (0,17 ml, 1,0 równoważnik) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, w wyniku czego powstał czerwony roztwór. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a olej rozcieńczono chlorkiem metylenu (100 ml) i przemyto nasyconym roztworem chlorku amonu (100 ml) i 5% roztworem LiCl (2 x 100 ml). Po usunięciu chlorku metylenu pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskano olej, z którego wytrącił się tytułowy związek w postaci czerwonej substancji stałej, po dodaniu eteru metylo-t-butylowego. Osad odsączono i wysuszono w suszarce próżniowej w 50°C przez noc, w wyniku czego otrzymano 0,8 g (81%) produktu.
Przykład 7 (S)-13 - [Benzyloaminometylo] -10,11,14,15 -tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H] [ 1,4,13]-oksadia:zacykloheksadec^no-1,3(2H)-dion
Związek z przykładu 1 zdyspergowano w 20 objętościach Ń,Ń-dimetyloacetamiau i do powstałej zawiesiny dodano w jednej porcji benzyloaminę (6,0 równoważników). Mieszaninę reakcyjną mieszano i ogrzewano w 80°C przez 24 godziny w zamkniętym reaktorze. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury otoczenia i dodano trietyloaminę (1 równoważnik) dodano
184 728 w celu związania HBr, po czym mieszaninę reakcyjną mieszano dodatkowo przez 30 minut. Dodano octan etylu i warstwę organicznąprzemyto nasyconym roztworem chlorku sodu. W roztworze zmieniono rozpuszczalnik z octanu etylu na etanol, a uzyskaną czerwoną zawiesinę przesączono i otrzymano związek tytułowy w postaci czerwonej substancji stałej z wydajnością 79%.
Przykład 8 Badania kinetyczne
X = I (związek A) R = NHCH3 (zwitek F)
X = Br (związek B) R = N(CH3)2 (związek G)
X = Cl (związek c) R = NHBn (związek H)
X = OMs (związek D)
X = OTs (związek E)
Do stosowania w badaniach kinetycznych przygotowano 2-molowy roztwór dimetyloaminy w N,N-dimetyloacetamidzie (DMA). Każdy ze związków A (0,25 g, 0,45 mmola), B (0,229 g, 0,45 mmola), C (0,209 g, 0,45 mmola), D (0,236 g, 0,45 mmola) i E (0,271 g, 0,45 mmola) rozpuszczono w DMA (~20 ml/g, 4-6 ml) i 2 molowy roztwór dimetyloaminy w DMA (4,5 ml, 9,0 mmola, 20 równoważników) zastosowano w każdej reakcji. Roztwory reakcyjne zatkano korkami, mieszano w 23°C i okresowo pobierano próbki do analizy metodąHPLC. Zastosowano kolumnę Zorbax SB-CN o wymiarach 4,6 mm x 25 cm z izokratyczną fazą ruchomą 50/50 THF/woda buforowana 0,1 % kwasu triflurooctowego, przepuszczaną z szybkością 1 ml/minutę, oraz detektor UV nastawiony na 23 3 nm (Rt związku A = 10,4 minuty, Rt związku B = 9,3 minuty, Rt związku C = 9,0 minuty, Rt związku D = 6,2 minuty, Rt związku E = 10,6 minuty). Stężenie w mieszaninie reakcyjnej wyznaczano na podstawie czynnika odpowiedzi, który uzyskiwano dla każdego związku z liniowego równania 3-punktowej krzywej kalibracji (stężenia 0,1 mg/ml, 0,05 mg/ml i 0,025 mg/ml w funkcji odpowiedniej powierzchni dla odpowiedzi). Próbki mieszanin reakcyjnych (0,1 ml) rozcieńczano do 25 ml w kolbach miarowych przed wykonaniem analizy metodą HPLC, a stężenia (mg/ml) przeliczano na stężenia molowe (mmole/ml). Wielkość logarytmu naturalnego stężenia dietyloaminy podzielonego przez stężenia związków A, B, C, D lub E wykreślano w funkcji czasu. Nachylenie linii uzyskane dla każdego wykresu dzielono przez różnicę pomiędzy wyjściowym stężeniem aminy i wyjściowym stężeniem związku w celu wyliczenia stałych szybkości drugiego rzędu (w jednostkach litr.MŻh1). Reaktywność różnych grup ulegających odszczepieniu z HN(CH3)2 przedstawiono w tabeli I. Względne wartości reaktywności określono na podstawie publikacji Carey i Sundberg, część A, 3 wydanie, str. 291(1990).
184 728
Tabela I.
Szybkość reakcji z HN(CH3)2
Grupa Krzl (Szybkość rzakcji grup ulegających odszczepizniu z HN(CH3)2
p-tzluenzsulfoninn 2,2 x 10’2
MsO' 5,5 x Η)-3
Cl' 9,8 x 10-4
I' 2,0 x 10-
Br 2,2 x Ki-
Danz w tabeli I wykazują, że tosylan, bromek i jodek są nieoczekiwanie bardzo reaktywne, a zwłaszcza bromzk i jodek, które są 8-36-krotniz bardziej reaktywny niż znany pośredni mzsylan. Taką zwiększoną reaktywność w porównaniu z MsO stwierdzono również w przypadku H2NCH3 i H2N(bznzyl). Efektem takiego wzrostu rzaktywnościjest obniżenie temperatury reakcji, która przebiega do końca w krótszym czasie. Ponadto dzięki zastosowaniu związku pośredniego o wzorze II otrzymuje się produkt o mniejszej zawartości zanieczyszczeń. W przypadku stosowania znanego pośredniego O-mzsylanu w reakcji otrzymuje się amino-podstawione bisindzlilomaleimidy z mostkiem N,N', o zawartości zanieczyszczeń 15 - 30%, z uwagi na produkty uboczne powstałe w reakcji z udziałem grupy karbonylowej malzimidu. Natomiast w przypadku stosowania związku pośredniego o wzorze II poziom zanieczyszczeń wynosi poniżej 5%, co stanowi znaczącą poprawę.
Przykład 9
Porównawcze badanie szybkości reakcji mzsylanu i bromku z dimetyloaminą, metyloaminą i binzyloaminą
Do stosowania w badaniach kinetycznych przygotowano 2-molowe roztwory metyloaminy i dimetyloaminy w N,N-dimztyloaczlαmideie (DMA). Związki D (1,03 g, 1,98 mmola) i B (1,00 g, 1,98 mmola) połączono w N,N-dimzlyloαcelαmidzie (20 ml/g w przypadku rzakcji z metyloaminą i dimetyloaminą oraz 36 ml/g w przypadku reakcji z beneylonmtną) i dodano 2 molowy roztwór metyloaminy w DMA (19,8 ml, 39,7 mmola, 20 równoważników), 2 molowy roztwór dimetyloaminy w DMA (19,8 ml, 39,7 mmola, 20 równoważników) lub benzyloaminy (4,25 g, 39,7 mmola, 20 równoważników). Roztwory reakcyjne zatkano korkiem, mieszano w 23°C i okresowo pobierano próbki do analizy metodą HPLC. Zastosowano kolumnę Zorbax SB-CN o wymiarach 4,6 mm x 25 cm z ieokratγcznąίaząruchomą45/55 THF/woda buforowana 0,1 % kwasu triilurooctowygo, przepuszczaną z szybkością 1 ml/minutę, oraz detektor UV nastawiony na 233 nm (R związku D = 11,4 minuty, Ri związku B = 19,9 minuty). Stężenie w mieszaninie reakcyjnej wyznaczano na podstawie czynnika odpowiedzi, który uzyskiwano dla związków B i D z liniowzgo równania 3-punktowej krzywej kalibracji (stężenia 0,1 mg/ml, 0,05 mg/ml i 0,025 mg/ml w funkcji odpowiedniej powierzchni dla odpowiedzi). Próbki mieszanin reakcyjnych (0,1 ml) rozcieńczano do 25 ml w kolbach miarowych przed wykonaniem analizy metodą HPLC, a stężenia (mg/ml) przeliczano na stężenia molowy (mmolz/ml). Wielkość logarytmu naturalnego stężenia aminy podzielonego przez stężenia związków wykreślano w funkcji czasu. Nachylenie linii uzyskane dla każdego wykresu dzielono przez różnicę pomiędzy wyjściowym stężeniem aminy i wyjściowymi stężeniami związków w celu wyliczenia stałych szybkości drugiego rzędu (w jednostkach litr.M-.h'1). Pochodne metyloaminowe i benzyloaminowe wytwarzano bezpośrednio zz związku o wzorze I, w którym R1 oznacza atom bromu, z dużą wydajnością. Z pośredniego związku mesy^nowego niz udało się otrzymać pochodnej mytyloaminowyj i beneylonminowej z dużąwydajnością.
184 728
Przykład 8 Twarde kapsułki żelatynowe wytworzono z użyciem następujących składników.
Ilość (mg/kapsułkę)
Substancja czynna 5
Skrobia wysuszona 185
Stearynian magnezu 10
Ogółem 200 mg
Powyższe składniki zmieszano i otrzymaną mieszaninąw ilości 200 mg napełniono twarde
kapsułki żelatynowe.
Przykład 9
Tabletki wytworzono z użyciem następujących składników.
Ilość (mg/kapsułkę)
Substancja czynna 20
Celuloza mikrokrystaliczna 400
Ditlenek krzemu koloidalny 10
Kwas stearynowy 5
Ogółem 435 mg
Składniki zmieszano i sprasowano z wytworzeniem tabletek o masie 435 mg każda.
Przykład 10
Tabletki, z których każda zawierała 10 mg substancji czynnej, wytworzono w sposób
następujący. Ilość (mg/kapsułkę)
Substancja czynna 10 mg
Skrobia 415 mg
Celuloza mikrokrystaliczna 35 mg
Poliwinylopirolidon (10% roztwór w wodzie) 4 mg
Sól sodowa karboksymetyloskrobi 4,5 mig
Stearynian magnezu 0,5 m^g
Talk 1 mg
Ogółem HO mg
Substancję czynną, skrobię i celulozę przesiano przez sito o oczkach 0,35 mm i dokładnie zmieszano. Z otrzymanym proszkiem zmieszano roztwór poliwinylopirolidonu i mieszaninę następnie przepuszczono przez sito o oczkach 1,41 mm. Otrzymany granulat wysuszono w 50°C i przesiano przez sito o oczkach 1,00 mm. Do granulatu dodano sól sodową karboksymetyloskrobi, stearynian magnezu i talk, przesiane uprzednio przez sito o oczkach 0,250 mm, i całość po wymieszaniu sprasowano w tabletkarce z wytworzeniem tabletek o masie 100 mg każda.
Przykład 11
Kapsułki, z których każda zawierała 40 mg leku, wytworzono w sposób następujący.
Ilość (mg/kapsułkę)
Substancja czynna 44 mg
Skrobia 59 nm
Celuloza mikrokrystaliczna 59 nm
Stearynian magnezu 2 mg
Ogółem 220 mm
Substancję czynną, celulozę, skrobię i stearynian magnezu zmieszano, przesiano przez sito
o oczkach 0,35 mm i mieszaniną napełniono twarde kapsułki żelatynowe w ilości po 200 mg.
184 728
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Nowe pochodne bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N' o ogólnym wzorze II w którym R1 oznacza atom bromu, atom jodu lub O-tosyl.
  2. 2. Związek według zastrz. 1, o ogólnym wzorze IIa w którym R1 ma znaczenie podane w zastrz. 1.
  3. 3. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym R1 oznacza atom bromu lub jodu.
  4. 4. Środek farmaceutyczny zawierający substancję czynną oraz jeden lub większą liczbę farmaceutycznie dopuszczalnych nośników, rozcieńczalników lub zarobek, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera nową pochodną bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N'o ogólnym wzorze II
    184 728
    II w którym R1 oznacza atom bromu, atom jodu lub O-tosyl.
  5. 5. Środek według zastrz. 4, znamienny tym, że zawiera związek o ogólnym wzorze IIa w którym R1 ma znaczenie podane w zastrz. 4.
  6. 6. Środek wedłkg zasfrg . zł albo 4 , zbo mienny tym, że zawiera wviąaek o wzk rze II lule IIa, w których to wzorach Ri oznacza atom bromu lub jodu.
PL96326753A 1995-11-20 1996-11-18 Nowe pochodne bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N'i środek farmaceutyczny PL184728B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US734595P 1995-11-20 1995-11-20
PCT/US1996/018518 WO1997019080A1 (en) 1995-11-20 1996-11-18 Novel intermediates and their use to prepare n,n'-bridged bisindolylmaleimides

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL326753A1 PL326753A1 (en) 1998-10-26
PL184728B1 true PL184728B1 (pl) 2002-12-31

Family

ID=21725638

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96326753A PL184728B1 (pl) 1995-11-20 1996-11-18 Nowe pochodne bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N'i środek farmaceutyczny

Country Status (31)

Country Link
EP (1) EP0776899B1 (pl)
JP (2) JP4100708B2 (pl)
KR (1) KR100342142B1 (pl)
CN (1) CN1066734C (pl)
AR (2) AR004718A1 (pl)
AT (1) ATE191219T1 (pl)
AU (1) AU701659B2 (pl)
BR (1) BR9611709A (pl)
CA (1) CA2237401C (pl)
CO (1) CO4750824A1 (pl)
CZ (1) CZ150398A3 (pl)
DE (1) DE69607443T2 (pl)
DK (1) DK0776899T3 (pl)
EA (1) EA000639B1 (pl)
ES (1) ES2145978T3 (pl)
GR (1) GR3033729T3 (pl)
HU (1) HU225716B1 (pl)
IL (1) IL124415A (pl)
MX (1) MX9803791A (pl)
MY (1) MY118946A (pl)
NO (1) NO310195B1 (pl)
NZ (1) NZ323282A (pl)
PE (1) PE17998A1 (pl)
PL (1) PL184728B1 (pl)
PT (1) PT776899E (pl)
TR (1) TR199800876T2 (pl)
TW (1) TW371661B (pl)
UA (1) UA56145C2 (pl)
WO (1) WO1997019080A1 (pl)
YU (1) YU49316B (pl)
ZA (1) ZA969645B (pl)

Families Citing this family (7)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CA2245029A1 (en) 1998-03-13 1999-09-13 University Of British Columbia Granulatimide compounds as g2 checkpoint inhibitors
ATE251624T1 (de) * 1998-03-13 2003-10-15 Univ British Columbia Granulatimide-derivate zur behandlung von krebs
US6127401A (en) * 1998-06-05 2000-10-03 Cephalon, Inc. Bridged indenopyrrolocarbazoles
US6300106B1 (en) 2000-11-22 2001-10-09 Ppg Industries Ohio, Inc. Method of preparing 3-[2-{(Methylsulfonyl)oxy}-ethoxy ]-4-(triphenylmethoxy)-1-butanol, methane sulfonate
EP2181999A1 (en) 2008-11-03 2010-05-05 Zentiva, A.S. Method of manufacturing ruboxistarin
WO2023192984A1 (en) * 2022-03-31 2023-10-05 4M Therapeutics Inc. N-desmethyl ruboxistaurin as kinase inhibitor
JP2026505008A (ja) * 2023-01-27 2026-02-10 メリセル,インコーポレイテッド 肥満および脂肪細胞肥大化に関連する疾患の治療のための方法および組成物

Family Cites Families (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5380746A (en) * 1989-05-05 1995-01-10 Goedecke Aktiengesellschaft Bis-(1H-indol-3-YL)-maleinimide derivatives, processes for the preparation thereof and pharmaceutical compositions containing them
CA2015996C (en) * 1989-05-05 2001-08-28 Hartmut Osswald Bis-(1h-indol-3-yl)-maleinimide derivatives and their use as pharmaceuticals
PT657458E (pt) * 1993-12-07 2002-02-28 Lilly Co Eli Inibidores de proteina cinase c
US5624949A (en) * 1993-12-07 1997-04-29 Eli Lilly And Company Protein kinase C inhibitors
US5559228A (en) * 1995-03-30 1996-09-24 Eli Lilly And Company Synthesis of bisindolylmaleimides

Also Published As

Publication number Publication date
HU225716B1 (en) 2007-07-30
DE69607443T2 (de) 2000-08-10
AR004718A1 (es) 1999-03-10
NO310195B1 (no) 2001-06-05
WO1997019080A1 (en) 1997-05-29
EP0776899B1 (en) 2000-03-29
MX9803791A (es) 1998-09-30
YU61096A (sh) 1999-03-04
KR100342142B1 (ko) 2002-08-22
TW371661B (en) 1999-10-11
IL124415A0 (en) 1998-12-06
CA2237401A1 (en) 1997-05-29
JP2008138006A (ja) 2008-06-19
NO982105D0 (no) 1998-05-08
AU701659B2 (en) 1999-02-04
CZ150398A3 (cs) 1998-12-16
TR199800876T2 (xx) 1998-08-21
EP0776899A1 (en) 1997-06-04
YU49316B (sh) 2005-06-10
EA000639B1 (ru) 1999-12-29
AR004719A1 (es) 1999-03-10
IL124415A (en) 2003-11-23
KR19990067600A (ko) 1999-08-25
AU7738896A (en) 1997-06-11
CO4750824A1 (es) 1999-03-31
ATE191219T1 (de) 2000-04-15
PT776899E (pt) 2000-08-31
MY118946A (en) 2005-02-28
GR3033729T3 (en) 2000-10-31
CN1207740A (zh) 1999-02-10
PE17998A1 (es) 1998-04-20
HUP9901975A2 (hu) 1999-11-29
PL326753A1 (en) 1998-10-26
ES2145978T3 (es) 2000-07-16
DK0776899T3 (da) 2000-07-10
EA199800368A1 (ru) 1998-12-24
NZ323282A (en) 1999-01-28
UA56145C2 (uk) 2003-05-15
JP4100708B2 (ja) 2008-06-11
JP2000500496A (ja) 2000-01-18
BR9611709A (pt) 1999-02-23
CN1066734C (zh) 2001-06-06
HUP9901975A3 (en) 2000-01-28
CA2237401C (en) 2003-10-21
ZA969645B (en) 1998-05-18
DE69607443D1 (de) 2000-05-04
NO982105L (no) 1998-05-08

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CA2237221C (en) Protein kinase c inhibitor
AU2021351093A9 (en) Compound as akt kinase inhibitor
JP2008138006A (ja) N,n’−架橋ビスインドリルマレイミドの製造における新規中間体およびその用途
US5721272A (en) Intermediates and their use to prepare N,N&#39;-bridged bisindolylmaleimides
US5541347A (en) Synthesis of bisindolylmaleimides
JP2025537520A (ja) 縮合二環化合物
JPS61158961A (ja) 抗腫瘍剤
CZ288897B6 (cs) Fenanthridiniový derivát, farmaceutický prostředek jej obsahující a jeho použití
Čudić et al. Synthesis of cyclo-bis-intercaland receptor molecules with phenanthridinium units
EP0381098A2 (en) New 4-substituted 2-alkoxytetrahydrofuran derivatives
JPH0672985A (ja) (チオ)ウレア誘導体
Žinić et al. Synthesis of Cyclo-bis-intercaland Receptor Molecules

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20081118