PL184715B1 - Nowy metanosulfonian 13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21-dimeteno-1H,13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu i środek farmaceutyczny - Google Patents

Nowy metanosulfonian 13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21-dimeteno-1H,13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu i środek farmaceutyczny

Info

Publication number
PL184715B1
PL184715B1 PL96326754A PL32675496A PL184715B1 PL 184715 B1 PL184715 B1 PL 184715B1 PL 96326754 A PL96326754 A PL 96326754A PL 32675496 A PL32675496 A PL 32675496A PL 184715 B1 PL184715 B1 PL 184715B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
compound
formula
hydrate
optionally
methyl
Prior art date
Application number
PL96326754A
Other languages
English (en)
Other versions
PL326754A1 (en
Inventor
Gary L. Engel
Nagy A. Farid
Margaret M. Faul
Michael R. Jirousek
Lori A. Richardson
Leonard L. Winneroski Jr.
Original Assignee
Lilly Co Eli
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Lilly Co Eli filed Critical Lilly Co Eli
Publication of PL326754A1 publication Critical patent/PL326754A1/xx
Publication of PL184715B1 publication Critical patent/PL184715B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D498/00Heterocyclic compounds containing in the condensed system at least one hetero ring having nitrogen and oxygen atoms as the only ring hetero atoms
    • C07D498/22Heterocyclic compounds containing in the condensed system at least one hetero ring having nitrogen and oxygen atoms as the only ring hetero atoms in which the condensed system contains four or more hetero rings
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33Heterocyclic compounds
    • A61K31/395Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/40Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having five-membered rings with one nitrogen as the only ring hetero atom, e.g. sulpiride, succinimide, tolmetin, buflomedil
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P17/00Drugs for dermatological disorders
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/04Centrally acting analgesics, e.g. opioids
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00Drugs for disorders of the metabolism
    • A61P3/08Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00Drugs for disorders of the metabolism
    • A61P3/08Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis
    • A61P3/10Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis for hyperglycaemia, e.g. antidiabetics
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P5/00Drugs for disorders of the endocrine system
    • A61P5/48Drugs for disorders of the endocrine system of the pancreatic hormones
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/10Drugs for disorders of the cardiovascular system for treating ischaemic or atherosclerotic diseases, e.g. antianginal drugs, coronary vasodilators, drugs for myocardial infarction, retinopathy, cerebrovascula insufficiency, renal arteriosclerosis
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D413/00Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and oxygen atoms as the only ring hetero atoms
    • C07D413/14Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and oxygen atoms as the only ring hetero atoms containing three or more hetero rings

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Endocrinology (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Obesity (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Emergency Medicine (AREA)
  • Cardiology (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Vascular Medicine (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Dermatology (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Enzymes And Modification Thereof (AREA)

Abstract

1 . Nowy metanosulfonian 13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21-di- meteno-1H,13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu o wzorze Ia I a ewentualnie w postaci hydratu. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są nowy metanosukfonian 13-[(dimety>oamino)metykoj-10,11,14,15-thtrahydroa4,9:16,21 -dimeteno-1 H,[3H-diih^Iϊ]>p3K]-pίrolo[3,4-H[[1,4,1 S^kaaińazaayO>oheOsaddcyno-[,3(2H)-dionu i środek fsrmaaeutyazny zawierająay tę só>. Związek ten selektywnie hamuje kinazę białkową C.
Kinaza białkowa C (PKC) stanowi grupę śdśke spokrewnionyah enzymów, które działają jako kinazy seryny/trdoninc. Kinaza białkowa C odgrywa ważną rolę w sygnalizowaniu pomiędzy komórkami, w ekspresji genu oraz w regubaji różniaowaniu i wzrostu komórek. Obeanie znanyaO jest ao najmniej 19 izoenzymów PKC, które różnią się rozmieszazeniem w tOsnOaaO, spdcyficznością enzymatyczną i regulaają. Nishizuka Y. Annu. Rev. Błochem. 58: 31-44 (1989); Nishizuka Y. Science 258: 607-614 (1992).
Izoenzymy kinazy białkowej C zawierają pojedynaze łańauahy polipeptydowe o długośai 592 - 737 aminokwasów. Izoenzym zawiera domenę regulatorową i domenę katalityazną, połąazone peptydem łąaznikowym. Domeny, rdgulująca i Oatalityaznal mogą być ponadto podzielone na obszary stałe i zmienne. Domena Oatalityczna kinazy białkowej C jest bardzo podobna do występującdj w innyah Oinszaah białkowyah, natomiast domena regulatorowa jest unikatowa dla izoenzymów PKC. Izoenzymy PKC wykazują40-80%0omo>ogii na poziomie aminokwasów w grupie. Jednakże homologia pojedynazego izoenzymu pomiędzy różnymi rodzajami wynosi zazwyazaj ponad 97%.
Kinaza białkowa C jest związanym z błonądnzymeml który jest a>lostdrccznih regulowany przez szereg azynników, w tym przez fosfolipidy błonowe, wapń oraz pewne lipidy błonowe, takie jak disay>og>icerolu, które uwalniane są w reakeji na działanie fosfolipaz. R.M. Bell i D.J. Burns, J. Biol. Chem. 266:4661-4664 (1991); Y. Nishizuka, Science 258: 607-614 (1992). Izoenzymy kinazy białkowej C, α, β-1, β-2 i γ, wymagają fosfolipidu błonowego, wapnia i diacy] >oglicdrolu/estru forbolu do pełnego uaktywnienia. Formy δ, ε, η i Θ PKC sąnidza>eżne od wapnia przy uaktywnianiu. Formy ζ i λ PKC są niezależne zarówno od wapnia jak i od discc>ogliaero>u; sądzi się, że do uaktywnienia wymagają one jedynie błonowego fosfolipidu.
Tylko jeden lub dwa izoenzymy kinazy białkowej C mogą odgrywać rolę w określonym stanie aOorobowym. Tak np. zwiększony poziom glukozy we krwi stwierdzany u diabetyków prowadzi do spdccfiaznego względem izoenzymu wzrostu poziomu izoenzymu β-2 w tkanka^ nsczyniowccO. Inoguahi i inni. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 89: 11059-11065 (1992). Po^azone z aukrzyaą podwyższenie poziomu izoenzymu p w ludzkiah płytkaaO krwi skorelowano z iah zmienioną reakają na agonistów. Bastyr III, E. J. i Lu J. Diabetes 42: (Suppl. 1) 97A (1993). Wykazano, że ludzki reaeptor witaminy D jest selektywnie fosforylowany przez kinazę białkową C β. Fosforylowanie to połąazono ze zmianami w działaniu reaeptora. Hsieh i inni. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 88:9315-9319(1991^Hsieh i inni, J. Biol. Chem. 268:15118-15126 (1993). Na dodatek ostatnie praae wykazały, że izoenzym β-2 jest odpowiedzialny za pro>iferscję komórek w ahorobie Di Cugliema, a izoenzym α odgrywa rolę w różniaowaniu megakarioactu w tctO samyaO komórkaaO. Murray i inni, J. Biol. Chem. 268: 15847-15853 (1993).
Ze względu na wszeahobdany aOarsOtdr izoenzymów kinazy białkowej C oraz iah ważne role w fizjologii istnieje zdeaydowana tenddncja do wytwarzania wysoae se>dOtywnyaO inhibitorów PKC. W związku z potwierdzeniem powiązania phwnyah izoenzymów ze stanami ahorobowymi można z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że związki będąae inhibitorami selektywnymi względem jednego lub dwóah izoenzymów kinazy białkowej C w porównaniu z innymi izoenzcmami PKC oraz innymi kinazami białkowymi stanowią doskonałe środki teraβhutcczne. Związki takie wykazują większą skuteazność i mniejszą toOsyczność dzięki specyflaznośai działania.
184 715
Grupę bisindolilomaleimidów z mostkiem N,N' ujawniono w opisie EP 0657458 (Heath i inni), opublikowanym 14 czerwca 1995 r. Do korzystnych związków z tej grupy z mostkiem N,N' należy związek o wzorze I:
N(CH3)2
Obecnie nieoczekiwanie okazało się, że związek o wzorze I w postaci nowej soli wykazuje niezwykle silne działanie, a ponadto ma inne korzystne właściwości.
Tak więc wynalazek dotyczy nowego metanosulfonianu 13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,-15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13 H-dibenzo-[E,Kjpirolo [3,4-H]1l,4,l 3]okaadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu o wzorze Ia
N(CHj)2 . CH3SO3H
Ia ewentualnie w postaci hydratu.
Korzystnie ten metanosulfonian stanowi związek o wzorze Ib
ewentualnie w postaci hydratu.
184 715
Korzystnie związek o wzorze Ia lub Ib jest substancją krystaliczną.
Korzystnie związek według wynalazku ma postać monohydratu metanosulfonianu (S)-13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno-1 Hf 13Η<ΙΛβηzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiαzfcyklohuksadecyno- 1,3(2H)-dionu.
Ponadto wynalazek dotyczy środka farmaceutycznego zawierającego substancję czynną oraz jeden lub większą liczbę farmaceutycznie dopuszczalnych rozcieńczalników, zarobek lub nośników, przy czym cechą tego środkajest to że jako substancję czynną zawiera nowy metanosulfonian 13-[(dimulyloamino)mutylo]-d 0,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno- 1H. 13H-dibeΩzo[E,K]piroiol3,4-H][l ,4J 3ioksadia.zacykioheksadecyno-1,3(2H)-dionu o wzorze Ia, ewentualnie w postaci hydratu.
Środek farmaceutyczny korzystnie zawiera związek o wzorze Ib, ewentualnie w postaci hydratu.
Korzystnie środek farmaceutyczny zawiera związek o wzorze Ia lub Ib w postaci substancji krystalicznej, a w szczególności zawiera monohydrat metanosulfonianu ^)-13-[(ά^^ lylofmino)mutylo]-d0,11,14,15-tutrfhydro-4,9:16,21-dimeteno-1H,13H-dibunzo-[E,K]pirolo [3,4-H][1,4-11 3|oksadiaza cykloheksadecyno-1 ,β^Η^ΐοηυ.
Środek według wynalazku korzystnie zawiera związek o wzorze Ia w ilości około 1 -20 mg.
Wynalazek dotyczy ponadto związku o wzorze Ia i jego korzystnych postaci opisanych powyżej , do stosowaniajako lek, zwłaszcza do leczenia mikronaczyniowych powikłań cukrzycy.
Nowy metanosulfonian stanowi silnie działającą sól związku o wzorze I. Ta nowa sól odznacza się zwiększoną rozpuszczalnością i zdecydowanie zwiększoną biodostępnością dla pacjenta. Ponadto sól tę można łatwo wytworzyć i oczyszczać jako postać krystaliczną. Tak więc ta sól stanowi bardziej estetyczny farmaceutycznie i skuteczniejszy środek terapeutyczny. Związek według wynalazkujest użyteczny w leczeniu stanów związanych z cukrzy cąorazjej powikłaniami, niedokrwienia, stanów zapalnych, zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, chorób układu sercowo-naczyniowego, chorób skóry i nowotworów.
Wynalazek umożliwia hamowanie kinazy białkowej C, poprzez podawanie ssakowi potrzebującemu takiego leczenia farmaceutycznie skutecznej ilości związku o wzorze Ia.
Wynalazek umożliwia leczenie stanów patologicznych, w których, j ak to wykazano, kinaza białkowa C odgrywa rolę, takich jak niedokrwienie, stan zapalny, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, choroby układu sercowo-naczyniowego, choroby skóry i nowotwory, poprzez podawanie ssakowi potrzebującemu leczenia farmaceutycznie skutecznej ilości związku o wzorze Ia.
Związek według wynalazku jest szczególnie użyteczny jako lek, zwłaszcza w leczeniu mikronaczyniowych powikłań cukrzycy, w szczególności retynopatii, nefropatii i neuropatii cukrzycowej. Z tego względu taki lek jest przeznaczony do leczenia cukrzycy i jej powikłań, przy czym ssakowi potrzebującemu leczenia podaje się farmaceutycznie skuteczną ilość związku o wzorze Ia.
Stosowane w niniejszym opisie definicje i skróty mają następujące znaczenie.
Określenie „farmaceutycznie skuteczna ilość” oznacza ilość związku, która może hamować aktywność kinazy białkowej C u ssaków. Konkretna dawka podawanego związku według wynalazku będzie oczywiście zależała od konkretnych czynników związanych z danym przypadkiem, w tym od podawanego związku, sposobu podawania, konkretnego leczonego stanu i innych uwarunkowań. Związek podawać można różnymi sposobami, w tym doustnie, doodbytniczo, przezskórnie, podskórnie, miejscowo, dożylnie, domięśniowo lub donosowo. Korzystnie związek podaje się doustnie. We wszystkich wskazaniach typowa dzienna dawka będzie wynosić około 0,01 - 20 mg/kg substancji czynnej. Dzienne dawki wynosić będą korzystnie około 0,01 - 10 mg/kg, korzystniej poniżej 1 mg/kg, a najkorzystniej około 0,05 - około 0,5 mg/kg.
Określenie „leczenie” oznacza nadzorowanie pacjenta i opiekę nad nim w celu zwalczania choroby, stanu lub zaburzenia i obejmuje podawanie związku według wynalazku w celu
184 715 zapobieżenia pojawieniu się objawów lub powikłań, złagodzenia objawów lub powikłań, albo wyleczenia choroby, stanu lub zaburzenia.
Określenie „całkowita zawartość substancji pokrewnych” odnosi się do względnych ilości zanieczyszczeń w produkcie końcowym. Do zanieczyszczeń tych należą, lecz nie wyłącznie, związki pośrednie z wcześniejszych reakcji oraz niepożądane produkty reakcji w produkcie końcowym. Całkowita zawartość substancji pokrewnych jest miarą czystości.
Związki o wzorze la mogą występować w postaci solwatów, np. z wodą (hydrat), metanolem, etanolem, dimetyloformamidem, octanem etylu itp. Można również wytwarzać mieszaniny takich hydratów i solwatów. Źródło takiego hydratu i/lub solwatu może pochodzić z rozpuszczalnika krystalizacji, może być obecne w rozpuszczalniku stosowanym w procesie wytwarzania lub krystalizacji albo stanowić przypadkowe zanieczyszczenie rozpuszczalnika. Korzystnie związek o wzorze la wytwarza się jako monohydrat lub trihydrat.
Związek o wzorze la może występować w różnych postaciach stereoizomerycznych. Do korzystnych związków według wynalazku należą związki o wzorach Ib i Ic:
Związek o wzorze la może jednak występować w postaci racematów i poszczególnych enancjomerów oraz ich mieszanin.
Sposób wytwarzania wolnej zasady, związku o wzorze I, ujawniono w opisie EP 0657458. Korzystnie związek ten wytwarza się zgodnie ze sposobem przedstawionym na poniższym schemacie.
184 715
Schemat
CEL
Ο,Αο
L L
O (m)
OP,
CEL
«1 r
O.- -NH
(V)
R, oznacza O-mesyl lub Br. Pt oznacza grupę zabezpieczającą grupę hydroksylową korzystnie t-butylodifenylosililoksyl (TBDPS), t-butylodimetylosililoksyl (TBDMS), trifenylometyl (trityl), mono- lub dimetoksytrityl, albo ugrupowanie estru alkilowego lub arylowego. L oznacza grupę łatwo odszczepiającąsię, takąjak atom chloru, bromu lub jodu, mesyl, tosyl itp. Korzystnie L oznacza O-mesyl lub Br.
184 715
Reakcję, w której wytwarza się związek IV, prowadzi się dowolnym ze znanych sposobów wytwarzania N-podstawionych indoli. W reakcji tej zazwyczaj stosuje się w przybliżeniu równomolowe ilości reagentów II i III, choć mogąto być inne stosunki, zwłaszcza w przypadku gdy stosuje się nadmiar reagenta alkilującego. Reakcję tę najdogodniej prowadzi się w polarnym nieprotonowym rozpuszczalniku, stosując sól metalu alkalicznego, względnie inne dobrze znane warunki alkilowania. Reakcję tę można prowadzić w następujących warunkach: stosowanie heksametylodisilazydku potasu w dimetyloformamidzie lub tetrahydrofuranie albo wodorku sodu w dimetyloformamidzie. Korzystnie reakcję tę prowadzi się w warunkach addycji wstecznej, stosując węglan cezu w acetonitrylu lub dimetyloformamidzie (DMF). Reakcję tę prowadzi się w temperaturze od zbliżonej do temperatury otoczenia do zbliżonej do temperatury wrzenia mieszaniny reakcyjnej w warunkach powrotu skroplin.
Związek IV przeprowadza się w związek V znanymi sposobami odblokowania grupy hydroksylowej. Związek V dogodnie przeprowadza się w związek VI drogą reakcji związku V z bezwodnikiem metanosulfonowym i pirydyną w THF lub chlorku metylenu w atmosferze azotu, albo w reakcji alkoholu z bromem w obecności trifenylofosfiny lub fosforynu trifenylu i pirydyny w chlorku metylenu, THF lub acetonitrylu albo w innym odpowiednim rozpuszczalniku. Związek VI przeprowadza się w pochodną dietyloaminową, związek I, poddając reakcji związek VI z dietyloaminą w polarnym rozpuszczalniku, takim jak DMF, THF/woda, dimetyloacetamid, albo w innych odpowiednich warunkach.
Związek według wynalazku wytwarza się drogą reakcji związku o wzorze I z kwasem metanosulfonowym w niereaktywnym rozpuszczalniku organicznym, korzystnie w mieszaninie rozpuszczalnika organicznego z wodą, a najkorzystniej w mieszaninie woda-aceton. Można także stosować inne rozpuszczalniki, takie jak metanol, aceton, octan etylu, albo ich mieszaniny. Stosunek rozpuszczalnika do wody nie ma decydującego znaczenia i zazwyczaj zależy od rozpuszczalności reagentów. Korzystnie stosunek objętościowy rozpuszczalnika do wody wynosi od 0,1:1 do 100:1. Jeszcze korzystniej stosunek ten wynosi od 1:1 do 20:1, a najkorzystniej od 5:1 do 10:1. Optymalny stosunek zależy od wybranego rozpuszczalnika, a w przypadku acetonu stosunek rozpuszczalnika do wody wynosi korzystnie 9:1. W reakcji stosuje się zazwyczaj równomolowe ilości dwóch reagentów, choć mogąto być inne stosunki, zwłaszcza takie, gdy kwas metanosulfonowy jest w nadmiarze. Szybkość dodawania kwasu metanosulfonowego nie wpływa w decydujący sposób na reakcję, tak że można go dodawać szybko (w ciągu poniżej 5 minut) lub powoli, w ciągu 6 godzin lub dłużej. Reakcję tę prowadzi się w temperaturze od 0°C do temperatury wrzenia w warunkach powrotu skroplin. Mieszaninę reakcyjną miesza się, aż do zakończenia tworzenia się soli, co ustala się metodą proszkowej dyfraktometrii rentgenowskiej, przy czym może to trwać od 5 minut do 12 godzin. Związek według wynalazku korzystnie i łatwo wytwarza się w postaci krystalicznej. Postać trihydratu można łatwo przeprowadzić w monohydrat przez suszenie lub przetrzymywanie w warunkach o wilgotności względnej 20-60%. Sól jest zasadniczo krystaliczna, o czym świadczy określona temperatura topnienia, dwójłomoność i dyfraktogram rentgenowski. Zazwyczaj kryształy zawierają mniej niż 10% bezpostaciowej substancji stałej, korzystnie mniej niż 5%, a najkorzystniej mniej niż 1% bezpostaciowej substancji stałej.
Metanosulfonian wyodrębnia się przez odsączenie lub innymi technikami oddzielania znanymi fachowcom, bezpośrednio z mieszaniny reakcyjnej, z wydajnością 50 - 100%. W razie potrzeby dla dokładniejszego oczyszczenia soli można stosować rekrystalizację lub inne znane sposoby oczyszczania.
Związek według wynalazku jest aktywny jako selektywny inhibitor kinazy białkowej C. Aktywność związku o wzorze I została ujawniona w opisie EP 0 657 458. Aktywność wykazano w teście z kinazą białkową zależną od kalmoduliny wapniowej, w teście kazeinowej kinazy białkowej II, w teście zależnej od cAMP katalitycznej podjednostki kinazy białkowej oraz w teście kinazy białkowo-tyrozynowej. Stwierdzono, że w testach tych mesylan jest aktywny i selektywny względem izoenzymu, przy wartości IC50 poniżej 10 pw. Związki wykazujące taką aktywność farmakologicznąsąprzydatne w leczeniu stanów, w których patologii, jak to wykaza184715 no, odgrywa rolę kinaza białkowa C. Do ustalonych stanów należą: cukrzyca i jej powikłania (w tym retynopatia, neuropatia i nefropatia), niedokrwienie, stany zapalne, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, choroby układu sercowo-naczyniowego, choroba Alzheimera, choroby skóry i nowotwory.
Związek o wzorze Ia przed podawaniem korzystnie formułuje się w środki farmaceutyczne. Środki te wytwarza się znanymi sposobami stosując dobrze znane i łatwo dostępne składniki. Przy wytwarzaniu środków według wynalazku substancję czynną będzie zazwyczaj mieszać się z nośnikiem lub rozcieńczać nośnikiem, albo zamykać w nośniku, który może mieć postać kapsułki, saszetki, papieru lub innego pojemnika. Gdy nośnik służy jako rozcieńczalnik, może to być substancja stała, półstała lub ciekła, dzialajako nośnik, zaróbka lub ośrodek dla substancji czynnej. Tak więc środki farmaceutyczne mogą mieć postać tabletek, pigułek, proszków, pastylek do ssania, saszetek, opłatków, eliksirów, zawiesin, emulsji, roztworów, syropów, aerozoli (stałych lub w ciekłym ośrodku), miękkich lub twardych kapsułek żelatynowych, czopków, sterylnych roztworów do iniekcji oraz sterylnie pakowanych proszków.
Do pewnych przykładowych odpowiednich nośników, zarobek i rozcieńczalników należą laktoza, glukoza, sacharoza, sorbitol, mannitol, skrobie, guma arabska, fosforan wapnia, alginiany, tragakant, żelatyna, krzemian wapnia, celuloza mikrokrystaliczna, poliwinylopirolidon, celuloza, syrop oparty na wodzie, metyloceluloza, hydroksybenzoesan metylu i propylu, talk, stearynian magnezu i olej mineralny. Preparaty mogą dodatkowo zawierać środki smarujące, środki zwilżające, środki emulgujące i suspendujące, środki konserwujące, środki słodzące lub środki smakowo-zapachowe. Środki według wynalazku można formułować tak, aby zapewnić szybkie, przedłużone lub opóźnione uwalnianie substancji czynnej po podaniu pacjentowi.
Środki farmaceutyczne korzystnie formułuje się z wytworzeniem jednostkowych postaci dawkowanych, przy czym każda taka postać dawkowana zawiera około 1 - 20, a jeszcze częściej około 2-10 mg substancji czynnej. Jednakże należy wziąć pod uwagę, że podawana dawka terapeutyczna będzie ustalana przez lekarza z uwzględnieniem odpowiednich czynników, w tym leczonego stanu, doboru podawanego związku i wybranego sposobu podawania, tak że powyższe zakresy dawek nie stanowią w żadnym stopniu ograniczenia dawkowania. Określenie „jednostkowa postać dawkowana” odnosi się do fizycznie odrębnych jednostek zawierających dawki jednostkowe do podawania ludziom i innym ssakom, przy czym każda jednostka zawiera ustaloną ilość substancji czynnej, obliczoną tak, aby zapewnić pożądane działanie terapeutyczne, w połączeniu z odpowiednim farmaceutycznym nośnikiem.
Poniższe przepisy 1-6 ilustrująwytwarzanie związków wyjściowych i pośrednich przydatnych do wytwarzania soli według wynalazku, przykłady 1-8 ilustrują wytwarzanie, właściwości i użyteczność soli według wynalazku, a przykłady 11-18 ilustrują środek farmaceutyczny według wynalazku.
W poniższych przykładach i przepisach temperaturę topnienia, widma rezonansu magnetycznego jądrowego, widma masowe, wysokociśnieniową chromatografię cieczową na żelu krzemionkowym, N,N-dimetyloformamid, pallad na węglu, tetrahydrofuran i octan etylu określono odpowiednio skrótami t.t., NMR, MS, HPLC, DMF, Pd/C, THF i EtOAc. Określenia „NMR” i „MS” oznaczają że widma odpowiadały żądanej strukturze.
Przepis 1
Metanosulfonian 3-[2-[metylosulfonyl)oksy]etoksy]-4-(trifenylometoksy)-1 -butanolu
Chlorek tritylu (175,2 g, 0,616 mola) rozpuszczono w 500 ml C^C^ w atmosferze azotu. Dodano trietyloaminę (71,9 g, 100 ml, 0,710 mola), a następnie R,S-glicyd (50,0 g, 0,648 mola) i roztwór reakcyjny ogrzewano do łagodnego wrzenia w warunkach powrotu skroplin (42°C) przez 4 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej i wyekstrahowano dwukrotnie 250 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, a następnie 250 ml solanki. Warstwy wodne wyekstrahowano 100 ml CH2O2 i warstwę organiczną wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskany tritylo-glicyd w postaci oleju poddano rekrystalizacji z etanolu i otrzymano 104,4 g (54%) tritylo-glicydu w postaci substancji stałej.
184 715
M roztwór w THF bromku winylomagnezu (50 ml, 50 mmoli, 2,0 równoważniki) ochłodzono do -20°C w atmosferze azotu i dodano katalityczną ilość jodku miedzi (0,24 g, 1,26 mmola, 0,05 równoważnika). Uzyskaną mieszaninę mieszano w -20°C przez 5 minut, a następnie w ciągu 15 minut wkroplono roztwór tritylo-glicydu (17,91 g, 25,0 mmoli) w 40 ml bezwodnego THF w -20°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w -20°C, a następnie pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej i mieszano przez 15 minut. Reakcję przerwano chłodząc mieszaninę reakcyjnądo -30°C i powoli dodano 125 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Uzyskaną mieszaninę wyekstrahowano 200 ml octanu etylu. Warstwę organiczną następnie wyekstrahowano wodnym roztworem 0,93 g (2,50 mmola, 0,1 równoważnika) dihydratu soli disodowej kwasu etylenodiaminotetraoctowego (EDTA) w 125 ml dejonizowanej wody w celu usunięcia śladów metali. Warstwy wodne wyekstrahowano 50 ml octanu etylu i połączone warstwy organiczne przemyto 100 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskany olej przesączono przez krzemionkę (76 g) z użyciem 1,2 ht-ria 311 mieszaniny heksany/octan etylu. odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymano 9,07 g 1-0-(trifenylometylo)a2-hydroksypentanolu w postaci oleju o barwie jasnożółtej (100%).
W 175 ml bezwodnego THT zdyspergowano 60% zawiesinę wodorku sodu w oleju mineralnym (6,13 g, 0,153 mol, 1,5 równoważnika) i dodano ją w temperaturze pokojowej. Uzyskaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny, a następnie dodano za pomocą strzykawki 17,7 ml (0,204 mmola, 2,0 równoważniki) świeżo przedestylowanego bromku allilu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 45°C przez 1 godzinę. Przebieg reakcji można śledzić metodąTLC lub HPLC. Mieszaninę reakcyjnąochłodzono do 0°C i powoli dodano 400 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu w celu rozłożenia nadmiaru zasady. Uzyskaną mieszaninę wyekstrahowano 800 ml octanu etylu i warstwę organiczną przemyto 500 ml wody. Warstwy wodne wyekstrahowano 100 ml octanu etylu i połączone warstwy organiczne przemyto 200 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 41,5 g (> 100%) 1,1', U-fi^-^-propenyloksy^-pentenyljoksyjmetylideno]tris[benzenu] w postaci żółtego oleju.
1,Γ,1'’a[[[2-(2-Propenyloksy)-4-pentenyl]oksy]metylideno]tris[benzen] (39,3 g, 0,102 mola) rozpuszczono w roztworze 390 ml bezwodnego alkoholu metylowego i 60 ml CH2G2 i roztwór ochłodzono do temperatury od -50° do -40°C przepuszczając pęcherzykami N3 przez lepki roztwór reakcyjny. Następnie przepuszczając pęcherzykami ozon przez mieszaninę reakcyjną w temperaturze od -50 do -40°C przez 80 minut aż do zmiany barwy mieszaniny reakcyjnej na bladoniebieską. Uzyskaną mieszaninę reakcyjnąpozostawiono do ogrzania się do 0°C w atmosferze azotu, a następnie w celu przerwania reakcji powoli dodano roztwór borowodorku sodu (23,15 g, 0,612 mola, 6 równoważników) w 85 ml etanolu/85 ml wody, utrzymując temperaturę reakcji poniżej 10°C. Mieszaninę reakcyjnąmieszano na łaźni z lodem przez 30 minut, a następnie pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej i mieszano przez noc. W wyniku ogrzania temperatura wzrosła do 31°C. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono 400 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu i wyekstrahowano 800 ml octanu etylu. Warstwę organiczną przemyto 400 ml wody i warstwy wodne wyekstrahowano 150 ml octanu etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto 200 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskany mętny olej poddano rekrystalizacji z 2/1 mieszaniny heksany/octan etylu w 3 rzutach i otrzymano 28,9 g 3a(2ahydroksyetoksy)a4-(trifenylometoksy)-1-butanolu (72%).
3-(2aHydroksyetoksy)-4-(trifenylometoksy)-1abutunol (14,0 g, 35,7 mmola) rozpuszczono w 140 ml CH2G2, roztwór ochłodzono do 0°C w atmosferze azotu i dodano trietyloaminę (10,8 g, 14,9 ml, 0,107 mola, 3,0 równoważnika). Następnie wkroplono chlorek metanosulfonylu (11,0 g, 7,46 ml, 96,4 mmola, 2,7 równoważnika) w temperaturze < 5°C. Uzyskaną mieszaninę reakcyjną rozcieńczono dodatkową ilością CH2G2 (300 ml) i przemyto 200 ml wody i 200 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Warstwy wodne wyekstrahowano 50 ml CH2G2 i połączone warstwy organiczne przemyto 100 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 18,4 g (94%) metanosulfonianu
184 715
3l(2-[(mutyklsul·fonyI)oksy]ceoksy]-4-(trifenylomeloksy)-l-bulanolu w postaci białej substancji stałej.
Przepis 2 (S)-Trityloglicyd
Chlorek tritylu (2866 g, 10,3 mola) rozpuszczono w 7 litrach CH2Cl2 w atmosferze azotu. Dodano lrteCyloaminę (1189 g, 1638 ml, 11,8 mola), a następnie (RH+j-glicyd (795,0 g, 10,6 mola) stosując 1 litr CH2Cl2 do przemywania. Roztwór reakcyjny ogrzewano do łagodnego wrzenia w warunkach powrotu skroplin (42°C) przez 3-4 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej, a następnie dodano 3 litry solanki. Warstwę organiczną wysuszono (600 g Na2SO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskany związek tytułowy w postaci oleju poddano rekrystalizacji z etanolu i otrzymano 2354 g (70%) związku tytułowego w postaci substancji stałej.
Przepis 3
Mutanoaulfonian (S)-3l(2-[(mutylosulfonyl)oksy]etoksγ]-4-(tr.ifenylometoksy)-1 -butanolu
M Roztwór w THF bromku winylomagnezu (5,76 litra, 5,76 mola, 1,96 równoważnika) ochłodzono do -20°C w atmosferze azotu i dodano katalityczną ilość jodku miedzi (28,2 g, 0,148 mola, 0,05 równoważnika). Uzyskaną mieszaninę mieszano w -20°C przez 5 minut, a następnie w ciągu 1,5 godziny wkroplono roztwór (S)-CriCyloglicydu (929,0 g, 2,94 mola) w 3,2 litra bezwodnego THF godziny w -20°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę w -20°C. Reakcję przerwano chłodząc mieszaninę reakcyjnądo -30°C i powoli dodając 5 litrów nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Warstwę organiczną następnie wyekstrahowano dwukrotnie 1 litrem 10%(wag./obj.) roztworu dihydralu soli disodowej kwasu etylenodiaminotulraoctowugo (EDTA) w celu usunięcia śladów metali. Warstwę organiczną przemyło 2 litrami solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 1061 g (96%) (S)-1-0-trifenylOlmeCylo-4lhydroksypunCanolu w postaci oleju.
W 2,8 litra bezwodnego THF zdyspergowano 60% zawiesinę wodorku sodu w oleju mineralnym (268,9 g, 6,72 mole, 1,5 równoważnika) w atmosferze azotu i dodano roztwór (S)-1-0-trifenylometylo-4-hydroksypentanolu (1543 g, 4,48 mola) w 5,6 litra bezwodnego THF w temperaturze pokojowej. Uzyskaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez
1,5 godziny, a następnie w ciągu 20 minut dodano 770 ml (8,89 mole, 2,0 równoważnika) świeżo przedestylowanego bromku allilu. Mieszaninę reakcyjnąogrzewano do 45°C przez 1 -2 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 15-20°C i powoli dodano 2 litry nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu w celu rozłożenia nadmiaru zasady. Uzyskaną mieszaninę rozcieńczono 1 litrem octanu etylu i 1 litrem wody, po czym warstwę organiczną oddzielono. Warstwę wodną wyekstrahowano 500 ml octanu etylu i połączone warstwy organiczne wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 1867 g (98%) (S)-1,Γ,1''-[[[2l(2-propenylokay)-4lpentenyl]oksy]metyhdeno]lria-[bunzenu] w postaci żółtego oleju.
(S)-1,1',1''l[[[2l(2-Propunylokay)-4-pentunyl]okay]melyΊideno]lria[benz.en] (1281 g, 3,33 mola) rozpuszczono w roztworze 4 litrów bezwodnego alkoholu metylowego i 3,6 litra CH2Cl2 i roztwór ochłodzono do temperatury od -50 do -40°C przepuszczając pęcherzykami N2 przez lepki roztwór reakcyjny. Do mieszaniny reakcyjnej dodano wskaźnik, Sudan III i ozon przepuszczano pęcherzykami przez mieszaninę reakcyjną w temperaturze od -50 do -35°C przez 13 godzin aż do zmiany barwy mieszaniny z brzoskwiniowej najaanoziulonożółtą. Uzyskanąmieszanmę reakcyjną pozostawiono do ogrzania się do 0°C w atmosferze azotu, po czym powoli dodano ją w ciągu 40 minut do roztworu borowodorku sodu (754 g, 19,9 mola, 6 równoważników) w 2,5 litra etanolu/2,5 litra wody, utrzymując temperaturę reakcji poniżej 30°C. Mieszaninę ruakcyjnąmtel szano następnie w temperaturze pokojowej przez noc. Przebieg reakcji można śledzić metodą HPLC. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 10 - 15°C i powoli dodano do 4 litrów nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu w <20°C w celu przerwania reakcji. Mieszaninę reakcyjną następnie przesączono i osad przemyło 3 litrami C^C^. Warstwę organiczną oddzielono i przemyto 3 litrami nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, po czym warstwy wodne wy14
184 715 ekstrahowano 1 litrem C^C^. Połączone warstwy organiczne wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 1361 g (> 100%) (S)-3-(2-hydroksyetoksy)-4-(trifenylometoksy))l-butanolu w postaci oleju.
(S)-3-(2-Hydroksyetoksy)-4-(trifenylometoksy)-1-butanol (500 g, 1,27 mola) rozpuszczono w 4,8 litra C^C^, roztwór ochłodzono do 0°C w atmosferze azotu i dodano trietyloaminę (386,4 g, 532 ml, 3,81 mola, 3,0 równoważniki). Następnie w ciągu 30 minut wkroplono chlorek metanosulfonylu (396,3 g, 268 ml, 3,46 mola, 2,7 równoważnika) w<5°C. Uzyskanąmieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze od 0 do 5°C przez 1-2 godziny i śledzono przebieg reakcji metodą HPLC. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono dodatkową ilością CH2O2 i przemyto dwukrotnie 2 litrami wody i 2 litrami nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Warstwy wodne wyekstrahowano 1 litrem CH2O2, a połączone warstwy organiczne wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskaną surową substancję stałąpoddano rekrystalizacji z mieszaniny 1/1 heptan/octan etylu i otrzymano 615 g (88%) metanosulfonianu (S)-3-[2-[(metylosulfonyl)oksy]etoksy]-4-(trifenylometok5y)-1-butanolu w trzech rzutach w postaci substancji stałej. NMR. MS.
Przepis 4
- [2-Jodoetoksy]-4-(trifenylometoksy)-1 -j odobutan
Roztwór metanosulfonianu 3-(2-[(metylosulfonyl)oksy]etoksy]-4-trifenylometoksy)-1-butanolu (5,0 g, 9,10 mmola) w 500 ml czystego acetonu zadano wodorowęglanem sodu (0,0770 g, 0910 mmola, 0,1 równoważnika) i jodkiem sodu (34,2 g, 0,228 mola, 25 równoważników). Uzyskaną mieszaninę mieszano w 50°C w atmosferze azotu przez około 16 godzin. Przebieg tej reakcji można śledzić metodą HPLC. Aceton usunięto z mieszaniny reakcyjnej pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskaną substancję stałą wyekstrahowano mieszaniną 300 ml octanu etylu/200 ml wody. Warstwę organiczną przemyto dodatkowo 200 ml wody i połączone warstwy wodne wyekstrahowano dodatkowo 100 ml octanu etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto 200 ml 10% wodnego roztworu siarczynu sodu (co spowodowało usunięcie żółtego zabarwienia), 100 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 5,45 g (98%) 3-[2-jodoetoksy]-4-(trifenylometoksy)jodobutanu w postaci przejrzystego oleju. MS. NMR.
Przepis 5 (S)-10,11,14,15 -Tetrahydro-13 - [metanosulfonyloksy(metylo)] -4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo[E,K]prrolo[3,4-H] [3,413] oksadiazacy kloheksadecy no-1,3-dion
3,4-(Bis)-(1Heindole3eilo)-N-metylomaleamid (10,04 g, 29,4 mmola) i (S^-^-jodoetoksy)e4-(tertebutylo-difenylosililoksy)-1ejodobutan (17,9g, 29,4 mmola) połączono i rozpuszczono w bezwodnym DMF (80 ml). Roztwór dodano ze strzykawki za pomocąpompy w ciągu 72 godzin do zawiesiny węglanu cezu (38,3 g, 118 mmoli) w bezwodnym DMF (1,7 litra) w 50°C w atmosferze azotu. DMF usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość wymieszano z CHO3/1N HCl. Kwaśną warstwę wyekstrahowano chloroformem i octanem etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto 1N HCl (1x), wodą(2x), solanką (2x), wysuszono nad Na2SOą i zatężono, w wyniku czego otrzymano substancję stałą o kolorze karmazynowym. Surową mieszaninę reakcyjną zastosowano bez dalszego oczyszczania.
Surową mieszaninę reakcyjną zdyspergowano w etanolu (700 ml) i zadano 5N KOH (800 ml). Temperaturę mieszaniny reakcyjnej podwyższono do 80°C. Po 72 godzinach etanol usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem; wodną zawiesinę ochłodzono do 0°C i zakwaszono 5N HCl. Wytrącony fioletowy osad zebrano i przepuszczono przez wkład z krzemionki, z elucją octanem etylu. Eluat zatężono i otrzymano 8,7 g częściowo sililowanego maleimidu w postaci substancji stałej o barwie karmazynowej, którą zastosowano w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania.
Do roztworu w DMF (1 litr) powyższego bezwodnika (8,7g, 19,7 mmola) dodano 1,1,1,3,3,3-heksametylodisilaizmu(41,6 ml, 197 mmoli) i metanol (4 ml, 98,5 mmola) w atmosferze azotu w temperaturze otoczenia. Po 40 godzinach mieszaninę reakcyjną zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i dodano roztwór 2:1 (objęt.) MeCN/1N HCl (100 ml). Pozostałość
184 715 mieszano przez 1 godzinę. Rozpuszczalnik organiczny usunięto, a wodnązawiesinę wyekstrahowano octanem etylu. Rozpuszczalniki usunięto i otrzymano 8,9 g maleimidu, który zastosowano bez dalszego oczyszczania.
Do zawiesiny powyższego maleimidu (8,9g, 20 mmoli) w CH2Cl2 (800 ml) w atmosferze azotu w temperaturze otoczenia dodano pirydynę (4,85 ml, 60 mmoli) i niewielki nadmiar bezwodnika metanosulfo nowego (4,21 g, 24 mmole). Po 16 godzinach mieszaninę reakcyjną przemyto 0,1N HCl i solanką, po czym warstwę organiczną zatężono. Pozostałość przepuszczono przez wkład z krzemionki, z powolną elucją gradientową z użyciem 0-10% MeCN w CH2Cl2. Frakcje eluatu zawierające pożądany mesylan zatężono i otrzymano 2,8 g związku tytułowego w postaci substancji stałej o barwie karmazynowej. Ogólna wydajność z aijzaku wyniosła 18%. MS.
Przepis 6 (S)- 13-[(Dimetyloamioo)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-aion
2,3-Bis-(1H-mdoł-3-iło)-N-metylomałeimid (114,7 g, 0,336 mola) i metanosulfonian (S)-3-[2-[(metylosulfonyl)-oksy]etoksy]-4-(trifenylometoksy)-1-butanolu (220,0 g, 0,401 mola, 1,2 równoważnika) rozpuszczono w 4,3 1 itra DMF. Otrzymany roztwór reagentów następnie dodano powoli, w ciągu 70 godzin (z szybkością około 1 ml/minutę) do ogrzanej do 50°C zawiesiny węglanu cezu (437,8 g, 1,34 mola, 4,0 równoważniki) w 7 litrach DMF. Po 70-72 godzinach mieszaninę reakcyjną ochłodzono i przesączono, po czym DMF usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskaną pozostałość rozpuszczono w 4,6 litra C^Cty Warstwę organiczną wyekstrahowano 1,15 litra 1N HCl w wodzie, a następnie 4,6 litra solanki. Połączone warstwy wodne wyekstrahowano 1,1 litra CiFCf. Połączone warstwy organiczne wysuszono (Na2SO4) i przesączono. Większość rozpuszczalnika usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskany roztwór przesączono przez 2 kg żelu krzemionkowego stosując dodatkowo 15,14 - 18,92 litra CH2O2 w celu usunięcia materiału stanowiącego tło. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskaną substancję stałą o barwie purpurowej utarto w 7 objętościach acetonitrylu (w przeliczeniu na masę surowego tS)-10,1[,14,15-tetrahydro-2-metylo-13-[(trifenylometoksy)metylo]-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo[E,K]piroio[3,4-H[[l,4,13]oksadiaaacykloheksadecyno-1,3(2H)-diznu i po wysuszeniu otrzymano 150,2 g (57%) ^)-10,11,14,15-tetrahydro-2-metylo-13-[(trifenylometoksy)metylo]-4,9:16,21-dimeteno-1H,13]^-^-^il^^m^c^[[^,]K];piroło[3,4-H] [1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu (o czystości 89% na podstawie HPLC, w porównaniu z wzorcem).
(S)-10,11,14,15-Tetrahydro-2-metylo- n-btrilemylometoksyjmetyloj-dty: 16,21-dimeteno-1H, 13H-dibenzo[E,K]piroio[3,4-H] 112, 13]okscdizaackkioheksadecynoll ,322H)-dio n (32,7 g, 46,9 mmola) adyspergowaoz w 1,6 litra etanolu i 1,6 litr wodnego 10 N roztworu KOH. Uzyskaną mieszaninę ogrzewano do łagodnego wrzenia w warunkach powrotu skroplin (78°C) przez 19 godzin. Większość substancji stałej rozpuściła się po osiągnięciu stanu wrzenia. Roztwór reakcyjny ochłodzono do 10 -15°C i powoli dodano 10N HC- w wodzie (12 litra) w < 15°C w celu doprowadzenia kwasowości do pH=1. Podczas zakwaszania powstała czerwona zawiesina. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono 500 ml C^Cty mieszano przez 20 minut i przesączono w celu usunięcia większości soli. Sole przemyto dodatkową ilością CH2O2 (1,5 litra) i przesącz dwukrotnie wyekstrahowano 1 litrem wody. Połączone warstwy wodne wyekstrahowano 1 litrem i warstwę organiczną wysuszono (MgSOJ. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymano 36,0 g (> 100%) tS)-10,Π,14,15-tetrahydro-1 3-[(trifenylometoksy)metylo]-4,9:16,2,-d imeteno -1 3 H-iiib o nao[E,K]fUro[3,4-H] [1,4,13]oksadiazacy kloheksadecy no-1,3-dionu w postaci purpurowej substancji stałej (o czystości 80% na podstawie powierzchni w HPLC).
(S)-10,11,14,15-tetrahydro- 13-(ttrifenylometoksy)metylo]-4,9:16,21 -dimeteno-1 3'II-dibcoizo[E,K]furo[3,4-H][1,4,13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3-dion (36,0 g, przyjęto 46,9 mmola) rozpuszczono w 320 ml bezwodnego DMF w atmosferze azotu i zadano wstępnie zmieszanym roztworem 1,1,1,3,3,3-heksametylodisilazanut99ml, 75,7 g, 0,46*9 mola, 10 równoważników)
187 715 i metanolu (9,5 ml, 7,51 g, 0,235 mola, 5 równoważników). Uzyskany roztwór ogrzewano w 45°C przez 7 godzin. Przebieg reakcji można śledzić metodąHPLC. Większość DMF usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskanąpozostałość wyekstrahowano 200 ml octanu etylu, po czym przemyto 200 ml wody i dwukrotnie 100 ml wodnego 5% roztworu LiCl. Warstwy wodne wyekstrahowano 100 ml octanu etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto 200 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu. Połączone warstwy organiczne wysuszono (MgSO4) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 35,9 g (>100%) surowego (S)-10,1 d,14,15-tetrfhydro-13-[(trifenylomutoksy)metylo]-4,9:16,21-dimeteno-1H:13H-dibunzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]-oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu w postaci purpurowej substancji stałej.
(S)-10,11,14,15-Tetrahydro-13-[(trifenylometoksy)mutylo]-4,9:16,21 -dimeteno-1 H:13H-dibunzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]-oksfdiazfcyklohuksadecyno-1,3(2H)-dion (34,0, przyjęto 46,8 mmola) rozpuszczono w 350 ml CH2Cl2 i roztwór ochłodzono do -25°C w atmosferze azotu. Bezwodny gazowy HCl przepuszczano pęcherzykami przez roztwór reakcyjny przez około 1 -2 minuty w temperaturze <0°C. Uzyskanąizawiesinę do ogrzania się do temperatury pokojowej i mieszano przez 1 godzinę. Przebieg reakcji można śledzić metodą HPLC. Zawiesinę przesączono i osad przemyto 200 ml CłtyCF. Osad wysuszono w suszarce próżniowej w 50°C i otrzymano 18,6 g (90%) (S)-10,11,d4,15-tetrfhydro-13-(hydroksymetylo)-4,9:16,21-dimuteno- 1H,13H-di benzo [Έ, K]pirolo[3,4H] [ 1,4,13]oksadiazicykloheksilducyno-1,3(2Η)^ΐοηη w postaci purpurowej substancji stałej (o czystości 93% na podstawie powierzchni w HPLC).
Zawiesinę (S)-10,11,14,15-tetrahydro-13-(hydrok.symutylo)--4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H Fdibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]-oksfdifzfcyklohuksfdecyno-1,3(2H)-dionu (18,2 g, 41,2 mmola) w 900 ml THF zadano pirydyną(9,78 g, 10,0 ml, 0,124 mmola, 3 równoważniki) i bezwodnikiem metanosulfonowym (14,3 g, 80,4 mmola, 2 równoważniki) i mieszaninę ogrzewano w stanie wrzenia w warunkach powrotu skroplin (67°C) przez 16 godzin w atmosferze azotu. Przebieg tej reakcji można śledzić metodą HPLC. Mieszaninę reakcyjną następnie ochłodzono, rozcieńczono 600 ml octanu etylu i wyekstrahowano dwukrotnie 300 ml 1N HCl i raz 600 ml wody. Warstwy wodne wyekstrahowano 300 ml octanu etylu i warstwę organiczną wysuszono (MgSO,). Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymano 19,0 (S)-10,11,14,15-teirahydro- 13-[[n^^y>lk^:^ulf(^i^)ll)ol^!^j]]n^^:y/^^o]-^4l·,^: 16,21- -dimetenOl 1H, 3 3 H-ditiezizoE [Ε,Κ] pirolo [3,4H] [1,4,13 --oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-diouUi który marto wl 90 m 1 goraceoo (40°C) C^Cty przesączono na gorąco i przemyto dodatkowo 100 ml CH2Cl2 o temperaturze pokojowej, w wyniku czego otrzymano 17,3 g (81%) (S)-10,11,14,15-tetaahydrg-13-[[mutylosulfonyl)gksr]mutrlo]-4,9:16,21 - dimeteno - lH,13H-dibenzo-[E,K]pi]ηlo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2Hl-dioeu w postaci purpurowej substancji stałej (o czystości 96% na podstawie powierzchni w HPLC).
(S)-10,11,14,15-Tetrahydro- l3-[[metylosulfoeyl)oksy]-metylo]-4,9:16,21 -dimeteeo-1H, 13H-dibenzo[[E,K]piroio(3,4-H]1l ,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1^^Η-^ΐοη (9,50 g, 18,3 mmola) rozpuszczono w 475 ml THF i dodano 172 ml 40% wodnego roztworu dimelylgamier (0,173 mola, 75 równoważników) i uzyskany roztwór ogrzewano w 65°C w zamkniętym reaktorze 54,1 - 68,9 kPa przez 19 godzin. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono i rozcieńczono 900 ml octanu elylu, po czym warstwę organiczną wyekstrahowano dwukrotnie 450 ml wody i raz 200 ml solanki. Warstwy wodne wyekstrahowano dodatkowo 250 ml octanu elylu, po czym warstwę organiczną wysuszono (MgSO,) i rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano 7,82 g (S)-13-[dimetyloammo)metylo]-10,11,14, tytelrfhydro-4,9:16,21 -dimeteno-ΠΙ, 13Htóiieemg[[E,K]piro(o[3,4-H[1l ,4,13-gDk;f-di;zaicyk(oheksadecy no-l,3(2H)-digeu (91%).
Przykład 1
Mesylan (S)--3-[(Dimetylgamino)metylo]-10,11,14,1 5-tetrahydro-4,9: 16,21 -dimeteno-1 H,13H-dibunzo-[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]-gksfdiazfcrkloheksadecyno-l,3(2H)-dige (3,0 g, 6,4 mmola) zdyspergowano w 90 ml czystego acetonu. Kwas mutfeosulfonowy (0,62 g, -rówegwfżeikl
184 715 rozpuszczono w 10 ml dejonizowanej wody i roztwór dodano do zawiesiny zasady w acetonie. Uzyskaną czerwonawo-pomarańczową zawiesinę mieszano, a następnie przesączono stosując 25 ml acetonu do przemycia, w wyniku czego otrzymano 2,92 g (81%) mesylanu po suszeniu. Wszystkie czynności, w tym płukanie, wykonywano w temperaturze pokojowej.
Przykład 2
Monochlorowodorek
Monochlorowodorek (S)-13-[dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-'tel^rr^lhy<^^r^^-^,‘9; 16,21-dimeteno-1H,13H-dibenzo-[E,K]pirolo[3,4-Hj[1,4,13]oksadia7acykloheksαdecyoo-1,3(2H)-dionu wytworzono przez zdyspergowanie zasady (3,0 g, 6,4 mmola) w 120 ml (1 równoważnik) metanolu. Dodano 1N HCl w wodzie. Uzyskaną mieszaninę mieszano przez około 16 godzin i przesączono, stosując 25 ml metanolu do przemycia. Uzyskaną sól wysuszono w suszarce próżniowej przez noc w 50°C i otrzymano 2,65 g (82 %) soli HCl. Wszystkie czynności, w tym przemywanie, wykonywano w temperaturze pokojowej.
Przykłady 3-8
Chlorowodorek, siarczan, winian, bursztynian, octan i fosforan
Chlorowodorek, siarczan, winian, bursztynian, octan i fosforan wytworzono z użyciem mieszaniny rozpuszczalników metanol/woda, zgodnie ze znanymi sposobami. Każdą sól otrzymano w wyniku dodania wodnego roztworu kwasu do metanolowej zawiesiny (S)-13 -[dimetyloamino)metylo] -10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno- 1H,13H-di benzo [E,K]pirolo[3,4-H][14k 13]-oksadia;aicykloheksadecyno-1,3(2H--diouu.
Zupełnie nieoczekiwanie sól według wynalazku odznacza się zwiększoną rozpuszczalnościąoraz, co jest najistotniejsze, zdecydowanie korzystniejsząbiodostępnościądla pacjenta. Sól można łatwo wytworzyć w pojedynczej postaci krystalicznej przy znacznie zmniejszonej ilości zanieczyszczeń. W poniższych przykładach podano wyniki analizy porównawczej wykazującej nieoczekiwane i korzystne właściwości związku według wynalazku.
Przykład 9
Porównanie wydajności, całkowitej zawartości substancji pokrewnych i resztkowej zawartości rozpuszczalników
Określenie „całkowita zawartość substancji pokrewnych” odnosi się do względnych ilości zanieczyszczeń w produkcie końcowym i w związku z tym jest miarą czystości. Przy wytwarzaniu soli największą wydajność, 82%, uzyskano w przypadku siarczanu (tabela I), a najmniejszą wydajność, 52%, uzyskano w przypadku bursztynianu. Jakkolwiek całkowita zawartość substancji pokrewnych (TRS, od angielskiej nazwy „total related substances”) zmniejszała się przy wytwarzaniu każdej soli, to największy spadek, o 5,26%, stwierdzono przy wytwarzaniu mesylanu. Chlorowodorek był jedyną solą, która zawierała resztkowy metanol (0,62% wag.) po suszeniu w 50°C w suszarce próżniowej przez około 16 godzin. Bursztynian, octan i fosforan zawierały 0,18 - 1,32% THF (na podstawie chromatografii gazowej), który prawdopodobnie pozostaje w solach z przedostatniego etapu syntezy, który przeprowadzano w mieszaninie THF z wodą
T o b e 1 a I
Wydajność, TRS (%) i zawartość (%) resztkowego rozpuszczalnika w różnych solach
Sól Wydajność (%) TRS (%, HPLC)a Resztkowe rozpuszczalniki! (%) i
I 2 3 4 :
HCl 69 9,12 0,62 MeOH
Siarczan 82 7,28 -
Winian 77 8,95 -
Mesylan 63 4,72 -
184 715
Tabela I - ciąg dalszy
1 2 3 4
Bursztynian0 52 7,86 1,32 THF
Octan0 68 8,05 1,12 THF
Fosforan0 79 6,28 0,18 THF
Wolna zasada stosowana do wytwarzania tych soli zawierała łącznie 9,98% substancji pokrewnych. Granica wykrywalności w teście wynosiła 0,1 % (1000 ppm). Wszystkie sole wytwarzano w metanolu/wodzie i suszono przez około 16 godzin w suszarce próżniowej w 50°C przed wykonaniem analizy.
c Bursztynian i winian nie zostały w całości zobojętnione w warunkach wytwarzania, co ustalono metodąproszkowej dyfraktometrii rentgenowskiej.
d Fosforan uległ częściowemu zobojętnieniu, co ustalono metodą proszkowej dyfraktometrii rentgenowskiej.
Przykład 10
Porównanie metodą dyfraktometrii rentgenowskiej
Sole porównano również za pomocą mikroskopu polaryzacyjnego w celu ustalenia ich krystaliczności (dwójłomności). Proszkowa dyfraktometria rentgenowska wykazała, że tylko chlorowodorek, mesylan, bursztynian i octan były krystaliczne i wykazywały unikatowe rentgenogramy. Rentgenogramy proszkowe bursztynianu i octanu były bardzo podobne do siebie oraz wykazywały korelację z rentgenogramem wolnej zasady. Siarczan, winian i fosforan były słabo krystaliczne wykazując wyraźnie bezpostaciowy charakter. Sole krystaliczne są korzystne z uwagi na łatwość oczyszczania i manipulowania.
Przykład 11
Porównanie rozpuszczalności
Rozpuszczalność w wodzie każdej soli określano na podstawie analizy w nadfiolecie (tabela II) i porównano uzyskane wyniki. Nieoczekiwanie okazało się, że mesylan wykazuje największą rozpuszczalność w wodzie, 1,76 mg/ml. Rozpuszczalność mesylanu jest znacząco większa od rozpuszczalności innych soli. Wyniki w tabeli II wykazują, że mesylanjest 6 razy bardziej rozpuszczalny w wodzie niż najbardziej rozpowszechniona sól farmaceutycznie dopuszczalna, chlorowodorek (0,268 mg/ml). Przeprowadzone następnie badania potwierdziły 2-6 krotny wzrost rozpuszczalności. Wysokie wartości pH zmierzone w przypadku bursztynianu i octanu świadczą o obecności niezobojętnionej wolnej zasady.
Tabela II
Rozpuszczalność w wodzie
Sól Rozpuszczalność (pg soli/ml H2O) Rozpuszczalność (pg zasady/ml H2O) pH (nasycony roztwór wodny)
HCl 268 249 4,98
Siarczan 14 12 2,57
Mesylan 1760 1460 4,69
Bursztynian 0,5 0,4 7,72
Winian 71 54 3,77
Octan 1 0,9 7,80
Fosforan 736 609 3,78
Rozpuszczalność w wodzie mesylanu jest w znacznym stopniu zależna od pH, przy czym optymalnąrozpuszczalność obserwuje się przy pH od 4,0 do 5,0, korzystnie przy pH 4,5 (2,25 mg/ml). Rozpuszczalność znacząco spada zarówno przy wyższym, jak i przy niższym pH. Oprócz zależności od pH rozpuszczalność w wodzie mesylanu znacząco spada po dodaniu chlorku w postaci chlorku sodu, z uwagi na tworzenie się chlorowodorku.
184 715
Przykład 12
Porównanie na podstawie analizy termograwimdtryczndj (TGA), kalorymetrii różnicowdj (DSC) i mikroskopii na gorąaym stoliku przedmiotowym według Mettlera
Każdą sól analizowano metodami TGA, DSC i mikroskopii na gorąaym stoliku przedmiotowym według Mettlera i porównywano uzyskane wyniku (tabela III). Sole wcOszcwsIc ubytek masy od 0,73 do 5,50% przy ogrzewaniu od 20 do 100°C. Siarczan, winian i fosforan wykazywały największy ubytek masy, po 5,50%. Przy ogrzewaniu soli od 100 do 200°C, tylko w przypadku c0>orowodor0Ul bursztynianu i oatanu stwierdzono dalszy ubytek masy. Analiza metodą DSC wykazała, że mesylan wykazuje ostry endotermiazny pik topnienia przy 261,6°C. Siarczan wykazywał nidco szerszą endotermę przy 267,4°C. Chlorowodorek, bursztynian, winian, oatan i fosforan nie wykazywały endotermy topnienia w pomiarach DSC. Winian, oatan i fosforan wcOszywaly egzotermę DSC w około 245°C. Próbki analizowano również metodą mikroskopową na gorąaym stoliku przedmiotowym, z użyriem gorąaego stolika Mettlera. Chlorowodorek nie wykazywał jsOiahOolwidO oznak topnienia do temperatury 300°C. Pozostałe badane sole wykazywały oznaki upłynnienia w temperaturo od 215 do 270°C.
Tabela III
Wyniki TGA, DSC i mikroskopii na gorąaym stoliku przedmiotowym
Sól TGA (ubytek masy, %) 20-100°C TGA (ubytek masy, %) 100-200°C DSC maksimum endotermy (°C) Mikroskopia na gorąaym stoliku (°C)
hc> 1,42 0,9 brak temp. topn. brak temp. topn.
Siarczan 5,50 - 267,4 260-270
Mesylan 3,97 - 261,6 230-264
Bursztynian 0,73 1,90 brak temp. topn. 230-270
Winian 5,50 - brak temp. topn. 215-255
Oatan 0,77 1,44 brak temp. topn. 245-265
Fosforan 5,50 - brak temp. topn. 230-250
Przykład 13
Porównanie higrosOopijności
Zbadano higrosOopijność soli przy wilgotność względnej (RH) 27, 35, 65 i 80% i wyniki przedstawiono w tabeli IV. Próbki następnie poddawano obró^e próżniowej w aelu ustalenia punktów odniesienia dla danyaO RH. Zawartość wody w każdej soli oznaazano również metodą Ksr>a-Fishdra (K.F.) (Ou>omdtrycznie).
Tabela IV
Wyniki pomiarów Oigroskopijnośai i metodą Kar>a]Fishera (K.F.)
Higroskopijność (wyjśaiowa, % wag.) Obróbka próżniowa RH 27% RH 35% RH 65% RH 80% K.F (%)
hc> 100 98,7 98,2 99,3 100,4 100,6 1,3
Siarczan 100 98,9 98,4 99,8 100,9 101,9 4,9
Mesylan 100 99,0 98,5 99,4 100,7 104,4 3,6
Bursztynian 100 99,3 98,5 99,1 100,0 100,5 0,2
Winian 100 97,9 98,2 101,3 103,8 105,4 5,1
Oatan 100 99,4 98,6 99,2 100,2 100,6 0,3
Fosforan 100 98,2 98,6 102,6 105,5 106,6 4,6
184 715
Sole zwiększają masę o 1,2-8,4% wagowych, jeśli porówna się wagi po obróbce próżniowej z masami po ekspozycji przy RH 80%. Najbardziej htgroakopitnąsoląbył fosforan, a kolejno winian, mesylan, siarczan, octan, chlorowodorek i bursztynian. Wyniki analizy metodą KarlaFistem stosunkowo dobrze pasują do wyników pomiarów higroskopijności, gdyż winian, siarczan, fosforan i mesylan zawierały najwięcej wody.
Przykład 14
Rozpuszczalniki przy wytwarzaniu soli
Mesylan wytwarzano w mieszaninie metanol/woda, w 100% acetonie, w mieszaninie aceton/woda 9:1, aceton/woda 3:1 i aceton/woda 1:1. Zasada, którą stosowano do wytwarzania tych soli, zawierała łącznie 9,98% substancji pokrewnych. Wydajność i całkowitą zawartość substancji pokrewnych dla każdej z uzyskanych soli podano w tabeli V. Dla porównania podano dane dla chlorowodorku. Oznaczenie B.D. (brak danych) w tabeli V wskazuje, że dane nie są dostępne.
Tabela V
Wydajność i TRS (%) dla chlorowodorku i mesylanu
Sól Rozpuszczalnik Wydajność TRS (%, HPLC)S Resztkowy rozpuszczalnik (%)c
HCl 30:1 MeOH/H2O 69 9,12s 0,62 MeOH
HCl 9:1 aceton/H^ 83 4,73s B.D.
HCl 20:1 MeOH/H2O 82 2,23b 0,05 MeOH
Mesylan 7:1 MeOH/H2O 63 4,72s -
Mesylan aceton 85 9,80s B.D.
Mesylan 9:1 aceton/H2O 73 2,00s B.D.
Mesylan 5:1 aceton/H^ 39 0,69s B.D.
Mesylan 1:1 aceton/H2O 29 4,12s B.D.
Mesylan 9:1 aceton/H2O 81 0,91b 0,69 aceton
a Zasada stosowana do wytwarzania soli zawierała łącznie 9,98% substancji pokrewnych. b Zasada stosowana do wytwarzania soli zawierała łącznie 7,03% substancji pokrewnych. ’ Granica wykrywalności w teście wynosiła 0,1% (1000 ppm).
Mesylan otrzymany z użyciem mieszaniny aceton/woda 5:1 zawiera! łącznie 0,7% substancji pokrewnych, ilość zmniejszonąo 9,3% w stosunku do wielkości TRS dla wolnej zasady, z tym że wydajność była niewielka i wynosiła 39%. Wydajność wzrosła do 73% przy 2,0% TRS w przypadku użycia mieszaniny woda/aceton 9:1. TRS chlorowodorku również zmniejszyła się do 4,7%, o 5,3%, z tym że zawartość nieznanej substancji pokrewnej wynosiła 2,4%. Dzięki możliwości wytwarzania soli o znacznie zmniejszonej zawartości zanieczyszczeń (TRS) proces wytwarzania jest bardziej wydajny i unika się kosztów dalszego oczyszczania.
Z uwagi na to, że chlorowodorek jest najczęściej stosowaną solą farmaceutyczną i jest w szczególności ujawniony w EP 0 657 458 (przykład 5), wykonano porównawcze badania biologiczne mesylanu i chlorowodorku. Nieoczekiwanie okazało się, że mesylan jest znacząco bardziej biodostępny niż chlorowodorek. Biodostępność różnych soli badano w grupie 4 samców psa gończego, podając im doustnie pojedynczą dawkę 20 mg/kg chlorowodorku i mesylanu w postaci zawiesiny w 10% gumie arabskiej. Przerwa na wypłukiwanie pomiędzy poszczególnymi dawkowaniami wynosiła 1 tydzień. Dawki podawano w układzie krzyżowym (2 psy/sól/pies doświadczalny). Śledzono stężenie w osoczu badanego związku oraz aktywnego metabolitu. U każdego psa stwierdzono większe stężenie w osoczu (S)l13-[dimutyloamino)metylo]-10,11,14,15ltetrahydrOl4,9:16,21ldimeteno-1H,13Hldibunzo[E,K]pirolo[3,4-H][ 14,113o oksadia184 715 zacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu i metabolitu po doustnym podaniu mesylanu niż po podaniu równoważnej dawki chlorowodorku. Średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cm;ix ± błąd) po podaniu chlorowodorku wynosiło 400 ± 142 ng/ml (związek) i 862 ±255 ng/ml (metabolit). Średnie maksymalne stężenie w osoczu (0^, ± błąd) po podaniu mesylanu wynosiło 896 ± 243 ng/ml (związek) i 2455 ± 930 ng/ml (metabolit). Oznacza to wzrost stężenia związku i metabolitu w osoczu o około 260%.
W czasie badań określono również zmiany stężenia w osoczu związku i metabolitu w funkcji czasu. Stosunek powierzchni pod krzywą stężenia (AUC) jest miarą biodostępności związku dla pacjenta. Obliczony stosunek AUC dla chlorowodorku i mesylanu przedstawiono w tabeli VI.
Tabela VI
Stosunek AUC przy pojedynczej dawce doustnej (20 mg/kg) podawanej jako chlorowodorek i mesylan
Pies nr Metabolit mesylan:chlorowodorek Związek mesylan:chlorowodorek
1 2,77 3,89
2 2,97 1,62
3 2,02 2,14
4 2,74 2,56
Średnia 2,62 2,55
Błąd standardowy 0,21 0,49
Nieoczekiwanie wyniki w tabeli VI wykazują, że mesylan jest 2,58 razy bardziej biodostępny niż chlorowodorek. Ten znaczący wzrost biodostępności umożliwia podawanie pacjentowi mniejszej dawki w celu osiągnięcia takiego samego działania farmaceutycznego. W związku z tym zmniejsza się ekspozycja pacjenta na lek. Dodatkowo mniejsza dawkajednostkowa obniża koszt związku i zmniej sza ilość związku niezbędnądo wytwarzania leku. Z tego względu przewiduje się, że dawka mesylanu według wynalazku wynosić będzie 0,5 - 0,25 mg/kg/dawkę, a korzystniej 0,1 - 0,2 mg/kg/dawkę. Dawka ta jest zasadniczo mniejsza od dawki chlorowodorku zapewniającej taki sam poziom we krwi.
Zestawienie danych fizycznych 7 soli wskazuje, że mesylan odznacza się znacząco lepszymi właściwościami fizycznymi w porównaniu z solami zbadanymi i ujawnionymi w EP 0 657 458. Najbardziej znaczące jest to, że porównanie biodostępności mesylanu i chlorowodorku wykazało, że mesylan jest zdecydowanie korzystniejszym środkiem terapeutycznym. Do zalet mesylanu należą:
(1) duża rozpuszczalność w wodzie;
(2) znaczne zmniejszenie łącznej zawartości substancji pokrewnych na podstawie analizy HPLC;
(3) brak resztkowego rozpuszczalnika na podstawie analizy metodąchromatografii gazowej;
(4) krystaliczność na podstawie proszkowej dyfraktometrii rentgenowskiej i mikroskopii polaryzacyjnej;
(5) ostra temperatura topnienia na podstawie DSC; oraz (6) ponad 2,5 razy większa biodostępność w porównaniu z chlorowodorkiem.
Przykład 15
Twarde kapsułki żelatynowe wytworzono z użyciem następujących składników..
Ilość (mg/kapsułke)
Substancja czynna 5
Skrobia wysuszona 85
Stearynian magnezu 10
Ogółem 100 mg
184 715
Powyższe składniki zmieszano i uzyskaną mieszaniną w ilości 100 mg napełniono twarde kapsułki żelatynowe.
Przykład 16
Tabletki wytworzono z użyciem następujących składników.
Ilość (mg/kapsułkę)
Substancja czynna 7
Celuloza mikrokrystaliczna 78
Ditlenek krzemu koloidalny 10
Kwas stearynowy 5
Ogółem 100 mg
Składniki zmieszano i sprasowano z wytworzeniem tabletek o masie 100 mg każda. Przykład 17
Tabletki, z których każda zawierała 10 mg substancji czynnej, wytworzono w sposób następujący.
Ilość (mg/kapsułke)
Substancja czynna 10,0 mg
Skrobia 45,0 mi?
Celuloza mikrokrystaliczna 33,0 mg
Poliwinylopirolidoo (10% roztwór w wodzie) 4,0 mg
Sól sodowa karboksymetyloskrobi 4,5 mg
Stearynian magnezu 0,5 mg
Talk 1,0 mg
Ogółem 110,0 mg
Substancję czynną, skrobię i celulozę przesiano przez sito o oczkach 0,35 mm i dokładnie zmieszano. Z otrzymanym proszkiem zmieszano roztwór poliwinylopirolidonu i mieszaninę następnie przepuszczono przez sito o oczkach 1,41 mm. Otrzymany granulat wysuszono w 50°C i przesiano przez sito o oczkach 1,00 mm. Do granulatu dodano sól sodową karboksymetyloskrobi, stearynian magnezu i talk, przesiane uprzednio przez sito o oczkach 0,250 mm, i całość po wymieszaniu sprasowano w tabletkarce z wytworzeniem tabletek o masie 100 mg każda.
Przykład 18
Kapsułki, z których każda zawierała 8 mg leku, wytworzono w sposób następujący.
Ilość (mg/kapsułkę)
Substancja czynna 8 mg
Skrobia 95 mg
Celuloza mikrokrystaliczna 95 mg
Stearynian magnezu 2 mg
Ogółem 200 mg
Substancję czynną, celulozę, skrobię i stearynian magnezu zmieszano, przesiano przez sito
o oczkach 0,35 mm i mieszaniną napełniono twarde kapsułki żelatynowe w ilości po 200 mg.
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (11)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Nowy meoanosulfonion lZ-[(ibmetyloammy)metylo]-10,llil4,05-te[-ahydro-4,9:-6,21-9iimeteno-1H,13 H-dibenzo [E,K]pirolo [3,4-H] [ 1,4,13] oksadżazacy Idoheksadecy no-1.3 (2H)-dżonu o wzorze Ia
    ON(CH3)2. CHjSOjH Ia ewentualnie w postaci hydratu.
  2. 2. Związek według zastrz. 1, o wzorze Ib
    ON(CH3)2. CH3SO3H Ib ewentualnie w postaci hydratu.
  3. 3. Związek według zastrz. 1 albo 2, w postaci substancji krystalicznej.
  4. 4. Związek według zastrz. 3, w postaci monohydratu metanosulfonianu (S)-13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno-1 Η, 13H-dibenzo[E,K]piro lo[3,4-H]-J1,4,[3]oksadiazacykloheksadecyno-l,3(2H)-aionu.
  5. 5. Środek farmaceutyczny zawierający substancję czynną oraz jeden lub większą liczbę farmaceutycznie dopuszczalnych rozcieńczalników, zarobek lub nośników, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera nowy metanosulfonian ^-[(dimetyloamino^etyloJ-10,11,14,[5-tetr—yaro-4,9:[ 6,2[-dimeteno-[H,[3H-diberzo[E,K]piroio[3,4HI] [ 1,4, Bloksadiazaicykloheksadecyno-[,3(2H)-aionu o wzorze Ia
    184 715
    N(CH3)2. CII.SO.H
    Ia ewentualnie w postaci hydratu.
  6. 6. Środek według zastrz. 5, znamienny tym, że zawiera związek o wzorze Ib ewentualnie w postaci hydratu.
  7. 7. Środek według zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, że zawiera związek o wzorze Ia lub Ib w postaci substancji krystalicznej.
  8. 8. Środek według zastrz. 7, znamienny tym, że zawiera monohydrat metanosulfonianu (S)- 13-[(dimetyloamino)metylo] -10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibenzo- [E,K]pirolo [3,4-H][1,4,13] oksadiazacykloheksadecy no-1,3 (2H)-dionu.
  9. 9. Środek według zastrz. 5, znamienny tym, że zawiera związek o wzorze Ia w ilości około 1-20 mg.
  10. 10. Nowy mehaiosuiaoman lS-hdimetylomniriojmetylomiCyll.ldJS-tehrahydroahyjó^l-dimeteno-1H, 13H-dibunzo- [E,K]pirolo[3,4-H] [1,4,13joksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu o wzorze Ia
    O-k
    Ia
    N(CH3)2 . CH3SO3H
    184 715 ewentualnie w postaci hydratu, korzystnie związek o wzorze Ib ewentualnie w postaci hydratu, korzystnie w postaci substancji krystalicznej, a zwłaszcza w postaci monohydratu metanosulfonianu (S)-13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21 -dimeteno-1H, 13H-dibemoo[E,K]pnOlo[3,4-H]-[l,4,l 3]oissadi;zzacykloheksade cyno-1,3(2H)-dionu, do stosowania jako lek.
  11. 11. Nowy nowy-osulfonkul ]3-i(dimetydim^ino]meΐyk)ml0,ll,14,15-tetrahydrOi4,9:16,21-dimeteno- 1 H,13H-dibenzo-[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiiZfcykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu o wzorze Ia
    Ia ewentualnie w postaci hydratu, korzystnie związek o wzorze Ib
    Ib ewentualnie w postaci hydratu, korzystnie w postaci substancji krystalicznej, a zwłaszcza w postaci monohydratu metanosulfonianu (S)-13-[(dimutyloamino)metylo]-10,11,14,15-lulrf184 715 hydro-4,9:16,21 -dimeteno- 1H, 13 H-dibenzo |ΈΚ]]ρίκ>1ο [3,4-H] - [1,4,13 ]oksadiazacykloheksade cyno-1,3(2H)-dionu, do stosowania jako kek do leczenia miOronaazyniowyah powikłań auOrzyay.
    * * *
PL96326754A 1995-11-20 1996-11-18 Nowy metanosulfonian 13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21-dimeteno-1H,13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu i środek farmaceutyczny PL184715B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US697095P 1995-11-20 1995-11-20
PCT/US1996/018512 WO1997018809A1 (en) 1995-11-20 1996-11-18 Protein kinase c inhibitor

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL326754A1 PL326754A1 (en) 1998-10-26
PL184715B1 true PL184715B1 (pl) 2002-12-31

Family

ID=21723527

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96326754A PL184715B1 (pl) 1995-11-20 1996-11-18 Nowy metanosulfonian 13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21-dimeteno-1H,13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu i środek farmaceutyczny

Country Status (34)

Country Link
US (3) US5710145A (pl)
EP (1) EP0776895B1 (pl)
JP (1) JP3348859B2 (pl)
KR (1) KR100304210B1 (pl)
CN (1) CN1093759C (pl)
AR (2) AR004336A1 (pl)
AT (1) ATE172199T1 (pl)
AU (1) AU711125B2 (pl)
BR (1) BR9611724A (pl)
CA (1) CA2237221C (pl)
CO (1) CO4750823A1 (pl)
CY (1) CY2103B1 (pl)
CZ (1) CZ297524B6 (pl)
DE (1) DE69600784T2 (pl)
DK (1) DK0776895T3 (pl)
EA (1) EA000967B1 (pl)
EG (1) EG23871A (pl)
ES (1) ES2122764T3 (pl)
HU (1) HU226821B1 (pl)
IL (1) IL124417A (pl)
MX (1) MX9803792A (pl)
MY (1) MY118068A (pl)
NO (1) NO310196B1 (pl)
NZ (1) NZ323571A (pl)
PE (1) PE22798A1 (pl)
PL (1) PL184715B1 (pl)
RO (1) RO120074B1 (pl)
SI (1) SI0776895T1 (pl)
TR (1) TR199800759T2 (pl)
TW (1) TW403754B (pl)
UA (1) UA61897C2 (pl)
WO (1) WO1997018809A1 (pl)
YU (1) YU49315B (pl)
ZA (1) ZA969646B (pl)

Families Citing this family (56)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5624949A (en) * 1993-12-07 1997-04-29 Eli Lilly And Company Protein kinase C inhibitors
US6093740A (en) * 1997-04-30 2000-07-25 Eli Lilly And Company Therapeutic treatment for skin disorders
AR017200A1 (es) 1997-12-23 2001-08-22 Astrazeneca Ab Compuestos inhibidores de la proteina cinasa c, sales farmaceuticamente aceptables de los mismos, formulaciones farmaceuitcas que los comprenden, usode las mismas y proceso para la sintesis de dichos compuestos
DE69940423D1 (de) * 1998-01-30 2009-04-02 Daiso Co Ltd Verfahren zur herstellung von butantriol-derivaten
US6103713A (en) * 1998-03-05 2000-08-15 Eli Lilly And Company Therapeutic treatment for autoimmune diseases
US6103712A (en) * 1998-03-05 2000-08-15 Eli Lilly And Company Therapeutic treatment for asthma
US6225301B1 (en) * 1998-03-05 2001-05-01 Eli Lilly And Company Therapeutic treatment for renal dysfunction
US6291446B1 (en) * 1998-03-05 2001-09-18 Eli Lilly And Company Therapeutic treatment for cytomegalovirus infection
AU758241B2 (en) * 1998-03-13 2003-03-20 University Of British Columbia, The Granulatimide derivatives for use in cancer treatment
SE9800835D0 (sv) 1998-03-13 1998-03-13 Astra Ab New Compounds
CA2245029A1 (en) 1998-03-13 1999-09-13 University Of British Columbia Granulatimide compounds as g2 checkpoint inhibitors
US6706721B1 (en) * 1998-04-29 2004-03-16 Osi Pharmaceuticals, Inc. N-(3-ethynylphenylamino)-6,7-bis(2-methoxyethoxy)-4-quinazolinamine mesylate anhydrate and monohydrate
US6127401A (en) * 1998-06-05 2000-10-03 Cephalon, Inc. Bridged indenopyrrolocarbazoles
TWI223598B (en) * 1998-06-22 2004-11-11 Pfizer Ireland Pharmaceuticals An intranasal pharmaceutical composition for the treatment of male erectile dysfunction or female sexual disorders, an intranasal delivery system or device and sildenafil mesylate
GB9828640D0 (en) * 1998-12-23 1999-02-17 Smithkline Beecham Plc Novel method and compounds
US6841567B1 (en) * 1999-02-12 2005-01-11 Cephalon, Inc. Cyclic substituted fused pyrrolocarbazoles and isoindolones
US6492406B1 (en) 1999-05-21 2002-12-10 Astrazeneca Ab Pharmaceutically active compounds
US6284783B1 (en) 1999-06-09 2001-09-04 The Uab Research Foundation Use of bisindolylmaleimide compounds to induce Fas-mediated apoptosis
US6399780B1 (en) 1999-08-20 2002-06-04 Cephalon, Inc. Isomeric fused pyrrolocarbazoles and isoindolones
UA74803C2 (uk) 1999-11-11 2006-02-15 Осі Фармасьютікалз, Інк. Стійкий поліморф гідрохлориду n-(3-етинілфеніл)-6,7-біс(2-метоксіетокси)-4-хіназолінаміну, спосіб його одержання (варіанти) та фармацевтичне застосування
US7087613B2 (en) * 1999-11-11 2006-08-08 Osi Pharmaceuticals, Inc. Treating abnormal cell growth with a stable polymorph of N-(3-ethynylphenyl)-6,7-bis(2-methoxyethoxy)-4-quinazolinamine hydrochloride
US6852688B2 (en) 2000-03-10 2005-02-08 University Of Florida Compositions for treating diabetic retinopathy and methods of using same
US20030224415A1 (en) * 2001-06-29 2003-12-04 Gala Design, Inc. Selection free growth of host cells containing multiple integrating vectors
AU2001271614B2 (en) * 2000-07-03 2007-05-31 Catalent Pharma Solutions, Llc Host cells containing multiple integrating vectors
AU2001270252B2 (en) * 2000-07-03 2007-02-08 Catalent Pharma Solutions, Llc Expression vectors
US6300106B1 (en) * 2000-11-22 2001-10-09 Ppg Industries Ohio, Inc. Method of preparing 3-[2-{(Methylsulfonyl)oxy}-ethoxy ]-4-(triphenylmethoxy)-1-butanol, methane sulfonate
US20040038304A1 (en) * 2002-03-28 2004-02-26 Gala Design, Inc. Antibody libraries
US7384738B2 (en) * 2002-03-28 2008-06-10 Bremel Robert D Retrovirus-based genomic screening
EP1501511A4 (en) * 2002-05-06 2006-06-07 Univ Washington METHODS OF TREATING GLAUCOMA AND OTHER CONDITIONS INDUCED BY EXPRESSION OF NOS-2 BY INHIBITING THE EGFR PATHWAY
DE10244453A1 (de) * 2002-09-24 2004-04-01 Phenomiques Gmbh Hemmung der Proteinkinase C-alpha zur Behandlung von Krankheiten
US7232842B2 (en) * 2003-01-10 2007-06-19 Board Of Trustees Of The Leland Stanford Junior University Kinase inhibitors and associated pharmaceutical compositions and methods of use
WO2004111077A1 (en) * 2003-06-18 2004-12-23 Tranzyme Pharma Inc. Macrocyclic antagonists of the motilin receptor
US20050152942A1 (en) * 2003-12-23 2005-07-14 Medtronic Vascular, Inc. Medical devices to treat or inhibit restenosis
US20050221429A1 (en) * 2004-01-16 2005-10-06 Cardinal Health Pts, Llc Host cells containing multiple integrating vectors comprising an amplifiable marker
NZ550340A (en) * 2004-03-17 2010-08-27 Lars Michael Larsen Prevention of retinopathy by inhibition of the visual cycle using a retinoid
DE102004019413A1 (de) * 2004-04-19 2005-11-24 Phenos Gmbh Hemmung der Proteinkinase C epsilon zur Behandlung von Krankheiten
WO2006071451A2 (en) * 2004-12-03 2006-07-06 The Regents Of The University Of California Compounds that prevent macrophage apoptosis and uses thereof
WO2006068988A1 (en) * 2004-12-20 2006-06-29 Eli Lilly And Company Combination therapy for vascular complications associated with hyperglycemia
US8034823B2 (en) * 2005-02-22 2011-10-11 Savvipharm Inc Method of increasing drug oral bioavailability and compositions of less toxic orotate salts
GB0504203D0 (en) * 2005-03-01 2005-04-06 Novartis Ag Organic compounds
WO2006108270A1 (en) * 2005-04-11 2006-10-19 Pharmagap Inc. Inhibitors of protein kinases and uses thereof
WO2008027619A2 (en) 2006-09-01 2008-03-06 Intermec Ip Corp. Rfid tag system with block coding, such as space-time block coding
PE20091522A1 (es) * 2007-12-21 2009-10-29 Novartis Ag Composicion farmaceutica solida que contiene 3-(1.h-indol-3-il)-4-[2-(4-metil-piperazin-1-il)-quinazolin-4-il]-quinazolin-4-il]-pirrol-2,5-diona
EP2181999A1 (en) 2008-11-03 2010-05-05 Zentiva, A.S. Method of manufacturing ruboxistarin
US9265764B2 (en) * 2009-02-27 2016-02-23 Massachusetts Institute Of Technology Uses of chemicals to modulate GSK-3 signaling for treatment of bipolar disorder and other brain disorders
BR112012024585A2 (pt) 2010-03-30 2016-05-31 Novartis Ag inibidores de pkc para o tratamento de linfomade células b tendo sinalização do receptor de células b ativas crônicas
PL2925366T3 (pl) 2012-11-29 2018-08-31 Novartis Ag Kombinacje farmaceutyczne
WO2014174478A1 (en) 2013-04-26 2014-10-30 Novartis Ag Pharmaceutical combinations of a pkc inhibitor and a c-met receptor tyrosine kinase inhibitor
JO3589B1 (ar) 2014-08-06 2020-07-05 Novartis Ag مثبطات كيناز البروتين c وطرق استخداماتها
WO2018118874A1 (en) 2016-12-19 2018-06-28 Chromaderm, Inc. Methods of treating hyperpigmentation disorders
WO2018175302A1 (en) 2017-03-20 2018-09-27 Sienna Biopharmaceuticals, Inc. Polymer conjugates targeting c-src with reduced exposure
WO2018175340A1 (en) 2017-03-20 2018-09-27 Sienna Biopharmaceuticals, Inc. Reduced exposure conjugates modulating therapeutic targets
IL272246B2 (en) 2017-07-28 2026-01-01 Applied Therapeutics Inc History of 2-(4-oxo/thioketone/azo-3-((substituted)benzo[d]thiazol-2-yl)methyl)- 3,4-dihydrothieno[3,4-d]pyridazin-1-yl)acetic acid for use as an aldose reductase inhibitor for the treatment of galactosemia or prevention of galactosemia-related complications
IL297779A (en) 2020-05-01 2022-12-01 Applied Therapeutics Inc Aldose reductase inhibitors for treating sorbitol dehydrogenase deficiency
KR20230128175A (ko) * 2022-02-25 2023-09-04 주식회사 온코크로스 루복시스타우린을 포함하는 항암용 조성물
JP2025517412A (ja) 2022-05-20 2025-06-05 ダームビオント インコーポレイテッド 皮膚の疾患、疾病、および障害を予防、処置、かつ改善するためのpk阻害薬の使用のための組成物および製剤

Family Cites Families (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
SK75289A3 (en) * 1988-02-10 1998-05-06 Hoffmann La Roche Substituted pyrroles, their use for producing a drug, and the drug on their base
US5292747A (en) * 1990-08-07 1994-03-08 Hoffman-La Roche Inc. Substituted pyrroles
AU5100393A (en) * 1992-09-25 1994-04-26 Schering Corporation Diindolo compounds and pharmaceutical compositions containing them
US5624949A (en) * 1993-12-07 1997-04-29 Eli Lilly And Company Protein kinase C inhibitors
CA2137203C (en) * 1993-12-07 2006-11-28 William Francis Heath Jr. Protein kinase c inhibitors

Also Published As

Publication number Publication date
KR19990067596A (ko) 1999-08-25
IL124417A0 (en) 1998-12-06
PL326754A1 (en) 1998-10-26
CZ297524B6 (cs) 2007-01-03
EP0776895B1 (en) 1998-10-14
WO1997018809A1 (en) 1997-05-29
HUP9903377A3 (en) 2000-04-28
MX9803792A (es) 1998-09-30
AU1054897A (en) 1997-06-11
TR199800759T2 (xx) 2001-01-22
AR004336A1 (es) 1998-11-04
PE22798A1 (es) 1998-05-11
NO310196B1 (no) 2001-06-05
ZA969646B (en) 1998-05-18
AR004717A1 (es) 1999-03-10
JP3348859B2 (ja) 2002-11-20
CN1093759C (zh) 2002-11-06
UA61897C2 (en) 2003-12-15
SI0776895T1 (en) 1999-04-30
BR9611724A (pt) 1999-06-01
AU711125B2 (en) 1999-10-07
CY2103B1 (en) 2002-04-05
EA199800374A1 (ru) 1998-10-29
IL124417A (en) 2002-11-10
YU60996A (sh) 1999-03-04
HU226821B1 (en) 2009-11-30
NO982182D0 (no) 1998-05-13
CO4750823A1 (es) 1999-03-31
DK0776895T3 (da) 1999-06-23
ES2122764T3 (es) 1998-12-16
NO982182L (no) 1998-05-13
EG23871A (en) 2007-11-27
CA2237221A1 (en) 1997-05-29
EA000967B1 (ru) 2000-08-28
US6117861A (en) 2000-09-12
JPH11500149A (ja) 1999-01-06
RO120074B1 (ro) 2005-08-30
TW403754B (en) 2000-09-01
DE69600784T2 (de) 1999-04-08
MY118068A (en) 2004-08-30
US6015807A (en) 2000-01-18
CZ150298A3 (cs) 1998-12-16
CA2237221C (en) 2003-03-25
US5710145A (en) 1998-01-20
ATE172199T1 (de) 1998-10-15
HUP9903377A2 (hu) 2000-02-28
KR100304210B1 (ko) 2001-11-05
NZ323571A (en) 1998-12-23
YU49315B (sh) 2005-06-10
EP0776895A1 (en) 1997-06-04
DE69600784D1 (de) 1998-11-19
CN1202825A (zh) 1998-12-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL184715B1 (pl) Nowy metanosulfonian 13-[(dimetyloamino)metylo]-10,11,14,15-tetrahydro-4,9:16,21-dimeteno-1H,13H-dibenzo[E,K]pirolo[3,4-H][1,4,13]oksadiazacykloheksadecyno-1,3(2H)-dionu i środek farmaceutyczny
EP0647227B1 (en) Purinone antianginal agents
AU603577B2 (en) Imidazoquinolinylether derivatives
BG65257B1 (bg) 2-фенил-заместени имидазотриазинони като фосфодиестеразни инхибитори
PL166209B1 (pl) Sposób wytwarzania nowych pochodnych benzimidazolu PL
EP2152693A1 (en) 2-morpholin-4-yl-pyrimidines as pi3k inhibitors
US5734053A (en) Purinone antianginal agents
EP4223754A1 (en) Compound as akt kinase inhibitor
JP2021535154A (ja) バニン阻害剤としてのヘテロ芳香族化合物
HUE024989T2 (en) Azaindole derivatives as ABI and SRC protein kinase inhibitors
WO2015066697A1 (en) Fused morpholinopyrimidines and methods of use thereof
JP3937367B2 (ja) 一酸化窒素合成酵素阻害剤
Jiang et al. Design, synthesis and anti-inflammatory evaluation of novel pyrrolo [2, 3-d] pyrimidin derivatives as potent JAK inhibitors
WO2015066696A1 (en) Fused morphlinopyrimidines and methods of use thereof
PL184728B1 (pl) Nowe pochodne bisindolilomaleimidu z mostkiem N,N&#39;i środek farmaceutyczny
WO2009097709A1 (zh) 含有吡唑并嘧啶酮的苯基胍衍生物、其药物组合物及其制备方法和用途
EP1642899A1 (en) 2,4-bis(trifluoroethoxy)pyridine compound and medicine containing the same
HK40097189A (en) Compound as akt kinase inhibitor
AU2024222626A1 (en) Fused ring compound and use thereof
CN120923473A (zh) 杂芳环类化合物及其应用
CN120398910A (zh) 4-甲基喹唑啉类衍生物及其制备方法、用途和药物组合物
EA048455B1 (ru) СОЕДИНЕНИЕ В КАЧЕСТВЕ ИНГИБИТОРА КИНАЗЫ Akt
GB2152052A (en) Hexahydroazepino(3,4-d)imidazole derivatives
WO2008157562A2 (en) Deuterium-enriched olanzapine

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20121118