PL179751B1

PL179751B1 - Przekaznik PL PL PL PL PL

Info

Publication number: PL179751B1
Application number: PL95309511A
Authority: PL
Inventors: Leopold Mader
Original assignee: Eh Schrack Components Ag; Ehschrack Componentsag
Priority date: 1994-07-08
Filing date: 1995-07-03
Publication date: 2000-10-31
Also published as: ATA135394A; CZ174495A3; US5719541A; EP0691667B1; CZ286549B6; ES2123939T3; DE59504195D1; PL309511A1; AT410856B; EP0691667A1

Abstract

1. Przekaznik, z zawierajacym kotwice ukladem magnetycznym i ukladem stykowym, zawierajacym co najmniej jeden staly wspor- nik i sprezyne stykowa, zaopatrzona w co najmniej jeden wystep stykowy, oraz z widel- kowym elementem sprzegajacym, który na swym zamknietym koncu jest polaczony z kotwica, zas swoimi rozwidlonymi koncami jest zaczepiony o dwa punkty zaczepienia sprezyny stykowej po obu stronach wystepu stykowego, przy czym sprezyna stykowa ma z jednej strony, pomiedzy wystepem stykowym i jednym punktem zaczepienia elementu sprzegajacego, boczne wybranie, znamienny tym, ze wybranie (16, 16') sprezyny stykowej (1) zamocowanej w korpusie (8) rozciaga sie az do obszaru usytuowanego ponizej wystepu stykowego (6), pomiedzy miejscem zamoco- wania sprezyny stykowej (1) i wystepem sty- kowym (6), zas element sprzegajacy (2) jest polaczony symetrycznie z kotwica, (3). FIG. 1 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przekaźnik.

Wynalazek dotyczy przekaźnika z obwodem magnetycznym z kotwicą i z zestykiem, mającym sprężynę stykową z co najmniej jednym występem stykowym, na którą oddziaływuje siła przenoszona z kotwicy poprzez element sprzęgający.

Tego rodzaju przekaźniki mają przeważnie takie sprężyny stykowe, które podczas przyciągania kotwicy dopiero wówczas zostają wprawione w ruch, kiedy przekroczony zostanie ich pewien naciąg wstępny, różny w zależności od rodzaju budowy przekaźnika. Korzystne jest z punktu widzenia osiągnięcia niewielkiej energii wysterowania i prostego wytwarzania, jeżeli w przekaźniku występuje możliwie duży jej skok. Wymaga to sprężyn stykowych o miękkiej charakterystyce, którą daje się uzyskać dzięki stosunkowo znacznemu ich wydłużeniu, co prowadzi do niepożądanego z punktu widzenia jego miniaturyzacji powiększenia gabarytu przekaźnika. Uzyskanie możliwie dużego skoku sprężyn stykowych przez kształt wygięty względem płaszczyzny styku powoduje nierównomierne obciążenie kotwicy, wywierając w efekcie niekorzystny wpływ na charakterystykę przekaźnika.

Z opisu wzoru użytkowego nr DE-U-78 33 522 znany jest zestaw sprężyn stykowych dla przekaźnika małego typu, w którym ruchoma sprężyna jest wprawdzie ukształtowana niesymetrycznie w kierunku jej zamocowania, jednak na jej wolnym końcu, o który zaczepia suwak, jest ona ukształtowana symetrycznie. Obszar pomiędzy punktami zaczepienia suwaka i występem stykowym jest z obu stron ukształtowany symetrycznie, w związku z czym nie jest wywoływany boczny ruch toczny styku.

W opisie DE-U-93 03 437 przedstawiony jest przekaźnik, w którym sprężyna stykowa jest zamocowana odwrotnie, wskutek czego jej wolny koniec znajduje się na dole. Uruchamianie następuje za pomocą widełkowego suwaka, który zaczepia o, mający kształt ramy, końcowy obszar sprężyny stykowej po obu stronach występu stykowego, względnie poniżej niego. Sprężyna stykowa jest tu jednak uruchamiana symetrycznie. Wcięcia w obszarze pomiędzy punktami zaczepienia suwaka i występem stykowym są umieszczone symetrycznie po obu stronach występu stykowego, zaś obszar sprężyny stykowej pomiędzy zamocowaniem sprężyny i występem stykowym nie jest przerwany.

W dokumencie DE-A-42 32 227 opisany jest przekaźnik, w którym sprężyna stykowa jest w skomplikowany sposób poprowadzona meandrowo przez dwie, wzajemnie prostopadłe płaszczyzny, aby osiągnąć wyjątkowo miękką charakterystykę sprężyny. Suwak nie zaczepia o sprężynę stykową z obu stron występu stykowego, lecz przewidziany jest jeden punkt zaczepienia nad występem stykowym, usytuowany dokładnie centralnie nad tym występem. W rozwiązaniu tym nie przewidziano widełkowego suwaka, w związku z czym nie występuje asymetria pomiędzy dwoma punktami zaczepienia.

Również przekaźnik ujawniony w opisie US-46 00 909 nie posiada widełkowego suwaka, który przenosiłby ruch kotwicy na pojedynczą sprężynę stykową. W przedstawionym tu rozwiązaniu same sprężyny stykowe mają kształt widełkowy i są zaopatrzone w dwa, zapewniające styk, końce, przy czym pomiędzy obydwoma końcami widełek sprężyny stykowej nacięte jest swobodne skrzydełko uruchamiające, o które poruszany poprzecznie suwak zaczepia punktowo. Za pomocą tego punktowego miejsca zaczepienia uruchamiane są z kolei symetrycznie styki ramion sprężyny stykowej.

Przekaźnik ze sprężyną stykową, uruchamianą przez suwak w dwóch bocznych punktach uruchamiania przedstawiony został w opisie DE-A-41 15 092. W przekaźniku tym, przewidziano jednostronne proste wycięcie pomiędzy stykiem i punktami uruchamiania, dzięki czemu uzyskuje się niesymetryczne uruchamianie sprężyny stykowej.

Proste wycięcie zastosowane w tym przekaźniku przerywa bezpośrednie połączenie między stykiem i bocznym punktem uruchamiania. Połączenie styku z miejscem zamocowania sprężyny stykowej nie jest natomiast przerywane. W następstwie tego tylko przy uruchamianiu sprężyny za pomocą suwaka w jednym kierunku przełączania osiągany jest ruch toczny styków, natomiast siła powrotna sprężyny jest przenoszona bezpośrednio symetrycznie na styk, w związku z czym przy zamykaniu zestyku spoczynkowego nie może powodować ruchu tocznego.

179 751

Przy asymetrycznym uruchamianiu sprężyny stykowej następuje również asymetryczne obciążanie układu magnetycznego, ponieważ nie istnieją żadne środki zapewniające obciążenie symetryczne. Asymetryczne przenoszenie siły jest zaznaczone w tym dokumencie w ten sposób, że końce suwaka są ukazane w różnym położeniu. Można to wytłumaczyć tym, że wskutek ukośnego ustawienia suwaka następuje wymuszone niesymetryczne obciążenie układu magnetycznego.

Przekaźnik, z zawierającym kotwicę układem magnetycznym i układem stykowym, zawierającym co najmniej jeden stały wspornik i sprężynę stykową, zaopatrzoną w co najmniej jeden występ stykowy, oraz z widełkowym elementem sprzęgającym, który na swym zamkniętym końcu jest połączony z kotwicą, zaś swoimi rozwidlonymi końcami jest zaczepiony o dwa punkty zaczepienia sprężyny stykowej po obu stronach występu stykowego, przy czym sprężyna stykowa ma z jednej strony, pomiędzy występem stykowym i jednym punktem zaczepienia elementu sprzęgającego, boczne wybranie, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wybranie sprężyny stykowej zamocowanej w korpusie rozciąga się aż do obszaru usytuowanego poniżej występu stykowego, pomiędzy miejscem zamocowania sprężyny stykowej i występem stykowym, zaś element sprzęgający jest połączony symetrycznie z kotwicą.

Wybranie stanowi co najmniej jedna, otaczająca częściowo występ stykowy, przerwa, rozpoczynająca się w obszarze powyżej występu stykowego.

Wybrania stanowią co najmniej jedno, otaczające częściowo występ stykowy, wycięcie, rozpoczynające się na górnej krawędzi sprężyny stykowej i z boku występu stykowego.

W obszarze końca sprężyny stykowej, którym jest zamocowana, znajduje się wycięcie, zbliżone kształtem do prostokątnego, położone symetrycznie względem osi podłużnej tej sprężyny.

Wybranie, zaczynające się na krawędzi sprężyny stykowej, ma na swoim końcu, znajdującym się w obszarze tej sprężyny, rozszerzenie.

Rozszerzenie wybrania, zaczynającego się na krawędzi sprężyny stykowej, jest położone asymetrycznie względem jej osi podłużnej.

Występ stykowy znajduje się na języczku, co najmniej częściowo otoczonym przez wybranie korzystnie usytuowanym poprzecznie względem podłużnej osi sprężyny stykowej.

Sprężyna stykowa jest zasadniczo ukształtowana jako sprężyna płaska.

Punkty zaczepienia elementu sprzęgającego w sprężynie stykowej są wykrojonymi w niej wcięciami z wygiętymi lejkowato języczkami, otaczającymi te wcięcia.

Sprężyna stykowa jest w korpusie przekaźnika oddzielona od stałych elementów wsporczych, na których zamocowane są styki nieruchome, ściankami, tworzącymi otwarte od góry komory.

Sprężyna stykowa jest zaciśnięta dolnym końcem w korpusie przekaźnika za pośrednictwem dwóch pasków, ukształtowanych po obu jej bokach.

Sprężyna stykowa ma dolny koniec zaciśnięty w korpusie przekaźnika za pośrednictwem paska, uformowanego u jej dolnego końca w jej osi.

Środek występu stykowego jest przesunięty względem osi podłużnej sprężyny stykowej.

Przekaźnik według wynalazku charakteryzuje się możliwie dużym skokiem sprężyny przy optymalnym wykorzystaniu energii zawartej w jego obwodzie magnetycznym, umożliwiając uzyskanie dużych sił docisku zestyków przy małych jego gabarytach. Ponadto, eliminuje on zjawisko niesymetrycznego obciążenia tego obwodu, oraz zapewnia możliwie swobodne przenoszenie siły z elementu sprzęgającego na zestyk. Przy pobudzeniu sprężyny stykowej dochodzi do niezawodnego procesu łączeniowego w obrębie zestyków, zaś przenoszenie sił z obwodu magnetycznego przekaźnika, zwłaszcza z kotwicy, na sprężynę stykową nie wywiera niekorzystnego wpływu na jego charakterystykę częstotliwościową względnie jego trwałość.

Dzięki symetrycznemu obciążeniu obwodu magnetycznego można uniknąć zjawiska zużywania się mechanicznego przekaźnika przy jego częstym uruchamianiu.

Usytuowane w obszarze końca sprężyny stykowej, którym jest zamocowana, wycięcie, zbliżone kształtem do prostokątnego, tworzy w sprężynie stykowej poprzeczne jarzmo,

179 751 które umożliwia przy zwarciu zestyku jej lepsze, całkowite wygięcie się wokół jej osi podłużnej. Dochodzi przez to przy zwieraniu się zestyku do wymuszonego przetaczania się po sobie tworzących go styków, co daje możliwość pozytywnego oddziaływania na jakość przełączania, ponieważ nie może dochodzić do uszkodzeń styków wynikających z ich korozji lub wypalania.

Dzięki temu, że wcięcie, zaczynające się na krawędzi sprężyny stykowej ma na swoim końcu, znajdującym się w obszarze tej sprężyny, rozszerzenie, można zmieniać przełożenie działającej siły elementu sprzęgającego i bardziej wyrównać asymetrie w rozkładzie sił oddziaływujących na obwód magnetyczny. Zaś dzięki temu, ze rozszerzenie wcięcia zaczynającego się na krawędzi sprężyny stykowej jest położone asymetrycznie względem jej osi podłużnej, można uzyskać dalsze poprawienie symetrii obciążenia obwodu magnetycznego.

Dzięki uformowaniu punktów zaczepienia z wycięciami z wygiętymi lejkowato języczkami, otaczającymi te wcięcia usprawniono prowadzenie elementu sprzęgającego, ponieważ - w porównaniu z prostymi wycięciami - nie może dojść do jego ścierania przez ostre krawędzie sprężyny, które prowadzi do zanieczyszczenia styku i zwiększenia jego oporności przejścia.

Otwarte od góry komory, utworzone przez ścianki, powodują wydłużenie dróg prądów upływu, co wpłynęło na zmniejszenie tych prądów.

Również, rozwiązanie, w którym sprężyna stykowa ma dolny koniec zaciśnięty w korpusie przekaźnika za pośrednictwem dwóch pasków, ukształtowanych po obu jej bokach daje w rezultacie, utworzone przy dolnym końcu sprężyny stykowej poprzeczne jarzmo, wspomagające jej wyginanie się. Sprężyna stykowa może tez mieć dolny koniec zaciśnięty w korpusie przekaźnika za pośrednictwem paska, uformowanego u jej dolnego końca w jej osi. Również i ta forma zaciśnięcia wspomaga wyginanie się sprężyny stykowej. Przesunięcie środka styku względem osi podłużnej sprężyny stykowej wspomaga przetaczanie się po sobie styków podczas ich zwierania się.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekaźnik według wynalazku, pokazany aksonometrycznie, fig. 2 do 11 - różne przykłady wykonania sprężyn stykowych według wynalazku, i fig. 12 - przekaźnik według wynalazku ze sprężyną stykową i stykami, pokazany w stanie rozłożonym.

Przekaźnik według wynalazku jest przedstawiony na fig. 1. Wśród jego elementów składowych można wyróżnić obwód magnetyczny 5 z kotwicą 3 i zestykiem 4, obejmującym sprężynę stykową 1 i stałe elementy wsporcze 10 i 11, na których zamocowane są styki nieruchome. Sprężyna stykowa 1 jest pobudzana kotwicą 3 za pośrednictwem elementu sprzęgającego 2, przy czym na sprężynie stykowej 1 znajduje się występ stykowy 6, kształtujący przy zwolnionej kotwicy 3 przewodzący zestyk ze stykiem 12 na elemencie wsporczym 11, a przy przyciągniętej kotwicy 3 - przewodzący zestyk ze stykiem 9 na elemencie wsporczym 10. Na sprężynie stykowej 1 może być umieszczonych również kilka styków. Element sprzęgający 2 jest wykonany w postaci płaskownika z wycięciami, z dwoma wystającymi z niego wysięgnikami i występującym na każdym z nich noskiem 7. O noski te zahacza się górny koniec ruchomej sprężyny stykowej 1 znajdującymi się na jej obydwóch krawędziach otworami, stanowiącymi punkty zaczepienia 14.

Elementy wsporcze 10 i 11, na których znajdują się styki nieruchome, i sprężyna stykowa 1 są osadzone w korpusie 8 przekaźnika, wykonanym z materiału izolacyjnego, i przenikają go swymi odprowadzeniami 13. Korpus 8 utrzymuje również obwód magnetyczny 5, obejmujący rdzeń i uzwojenie.

Aby wyjaśnić istotę wynalazku, na fig. 2 przedstawiona jest sprężyna stykowa 1, której obszary A, B między punktami zaczepienia 14 elementu sprzęgającego 2 a występem stykowym 6 mają w każdym miejscu inne właściwości, tak więc obszar A sprężyny może być miejscowo utwardzony a obszar B może być pozostawiony jako miękki. Daje się to osiągnąć przez odpowiednią obróbkę, na przykład przez miejscowe użycie lasera, która jest ograniczona tylko do obszaru A w zaznaczonych granicach i/lub obszaru B sprężyny 1. Kształt obszarów jest dopasowany do wymagań, a stopień twardości może być dostosowany odpowiednio do potrzeb. W wyniku występowania obszarów o różnych właściwościach

179 751 sprężystych zwiększa się skok sprężyny stykowej 1. Wynika to stąd, ze jej fragment, na którym znajduje się styk 6, nie jest już przy jej pobudzaniu przez element sprzęgający 2 przemieszczany tak jak ona, ale na skutek miękkiej charakterystyki obszaru B, wygina się wokół jej osi podłużnej. Otwiera się przy tym z wyraźnie większym skokiem styku roboczego nie zaznaczony zestyk na elemencie wsporczym 11 z nieruchomym stykiem 12.

Na fig. 3 przedstawiony jest przykład wykonania sprężyny stykowej 1 według wynalazku. Sprężyna stykowa 1 jest ukształtowana z wybraniem 16 otaczającym częściowo występ stykowy 6. Wybranie 16 zaczyna się przy tym w obszarze powyżej występu stykowego 6 i kończy w obszarze położonym poniżej niego. Tworzy się w ten sposób obszar A między punktem zaczepienia 14 elementu sprzęgającego 2 a występem stykowym 6 o względnie twardej charakterystyce, ponieważ punkt zaczepienia 14 i występ stykowy 6 są położone blisko siebie. Ta względnie twarda charakterystyka odpowiada dotychczasowemu skokowi przy pobudzeniu sprężyny stykowej 1. Drugi zaznaczony obszar, obszar B, stanowi połączenie między drugim punktem zaczepienia 14 a występem stykowym 6, ale jest on dłuższy i ma w związku z tym właściwości sprężyny miękkiej. Stąd też obszary sprężyny stykowej 1 wyginają się przy jej pobudzaniu odpowiednio poprzecznie względem zaznaczonej linią osiową jej osi podłużnej. Wyginanie to przebiega przy przyciąganiu kotwicy i jej odpadaniu w odwrotny sposób. Zwiększony skok sprężyny względnie poprawiona struktura sił wynika ze zwichrowania sprężyny stykowej poprzecznie względem jej osi podłużnej. Związane z tym przetaczanie się po sobie styków zestyku jest dla niego korzystne dlatego, że może być utrzymane na niskim poziomie ich zanieczyszczenie, wynikające z ich korozji lub wypalania. Dzięki przetaczaniu unika się także zgrzewania się styków przy dużych prądach.

Figura 4 przedstawia taką samą sprężynę stykową 1 jak pokazana na fig. 2, jednakże ze znajdującym się w obszarze jej mocowania dodatkowym, w przybliżeniu prostokątnym wycięciem 17. Wycięcie 17 wzmacnia jeszcze bardziej efekt wyginania, a występ stykowy 6 może się korzystniej przetaczać przy pobudzaniu sprężyny stykowej 1.

Na fig. 5 przedstawiony jest kolejny przykład wykonania sprężyny stykowej 1 według wynalazku, przy czym jednak usunięta z niej została część powyżej występu stykowego 6, istniejąca w sprężynach ukształtowanych jak na fig. 3 i 4. Tworzy się w ten sposób wybranie 16', zaczynające się na krawędzi, wyznaczające obszar B o miękkiej charakterystyce i obszar A o charakterystyce twardej. Wybranie 16' zaczyna się na górnej krawędzi sprężyny stykowej 1 i z boku względem występu stykowego 6, i kończy się poniżej występu stykowego 6. Ta forma wykonania charakteryzuje się bardzo małymi gabarytami, ponieważ odpada tutaj górny obszar sprężyny, występujący na fig. 3 i 4.

W sprężynach stykowych 1 według wynalazku, przedstawionych na fig. 3 do 5, występuje przy ich dolnym końcu umieszczony centralnie obszar ich mocowania przez zaciskanie, względem którego są one przemieszczane w punktach zaczepienia 14. W przykładzie wykonania, przedstawionym na fig. 6, sprężyna stykowa 1 ma w dolnym obszarze, którym jest mocowana, dwa wąskie paski, służące do jej osadzania przez zaciśnięcie w korpusie 8 przekaźnika. Zaczynające się na krawędzi wybranie 16' jest wykonane jak na fig. 5. Dzięki temu zaciśnięciu wspomagane jest wyginanie się sprężyny a przez to i korzystne przetaczanie się obszaru, na którym znajduje się występ stykowy 6.

Kolejny wariant wynalazku jest przedstawiony na fig. 7, przy czym zaciskanie następuje za pośrednictwem paska, usytuowanego w osi sprężyny stykowej 1, u jej dołu.

Inny wariant tego rozwiązania jest przedstawiony na fig. 8, przy czym sprężyna stykowa 1 ponownie jest pozbawiona jej górnego obszaru, w wyniku czego daje się uzyskać niewielkie gabaryty przekaźnika.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 9 punkty zaczepienia 14 elementu sprzęgającego 2 są ukształtowane przez wykrojone wcięcia 24, od których odgięte są lejkowato, ograniczające te wcięcia 24, języczki 20. Z tymi wygiętymi lejkowato języczkami 20 zahaczają się noski 7, znajdujące się na elemencie sprzęgającym 2. Dzięki temu uzyskuje się szczególnie beztarciowe połączenie wysięgników elementu sprzęgającego 2 ze sprężyną stykową 1 i ich ściśle określone prowadzenie.

179 751

Zaczynające się na krawędzi wybranie 16' dochodzi do podłużnej osi sprężyny stykowej 1 i jest tam zakończone rozszerzeniem 31. Środek występu stykowego 6 jest przy tym przesunięty względem podłużnej osi sprężyny, dzięki czemu poprawia się przetaczanie przy pobudzaniu sprężyny elementem sprzęgającym 2.

Na fig. 10 przedstawiony jest przykład wykonania wynalazku analogiczny do przedstawionego na fig. 9, ale z wycięciem 17 u dołu sprężyny stykowej 1, stanowiącym wspomożenie przetaczania przy zaokrąglonych obszarach brzegowych.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 11 występuje rozszerzenie 31 zaczynającego się na krawędzi wybrania 16', uformowane niesymetrycznie względem podłużnej osi sprężyny. Ten niesymetryczny przebieg końcowego odcinka wybrania 16' winien wyrównywać asymetryczny rozkład sił działających w obrębie sprężyny stykowej, zęby obwód magnetyczny nie był obciążany nierównomiernie.

Figura 12 przedstawia układ sprężyny stykowej 1 w przekaźniku według wynalazku, przy czym sprężyna stykowa 1 i elementy wsporcze 10, 11 są oddzielone wzajemnie od siebie ściankami 23 otwartych od góry komór 22, przez co wydłużeniu ulegają drogi prądu upływu.

We wszystkich przedstawionych wyżej przykładach wykonania wynalazku obszary A i B są tak usytuowane względem siebie, że przy pobudzeniu sprężyny, to znaczy przy wzbudzaniu obwodu magnetycznego, zwłaszcza jego kotwica jest obciążona zasadniczo symetrycznie.

179 751

FIG.2

179 751

FIG. 7

FIG . 6

FIG . 8

179 751

FIG. 9

FIÓ.10

179 751

FIG.11

179 751

FIG. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Przekaźnik, z zawierającym kotwicę układem magnetycznym i układem stykowym, zawierającym co najmniej jeden stały wspornik i sprężynę stykową, zaopatrzoną w co najmniej jeden występ stykowy, oraz z widełkowym elementem sprzęgającym, który na swym zamkniętym końcu jest połączony z kotwicą, zaś swoimi rozwidlonymi końcami jest zaczepiony o dwa punkty zaczepienia sprężyny stykowej po obu stronach występu stykowego, przy czym sprężyna stykowa ma z jednej strony, pomiędzy występem stykowym i jednym· punktem zaczepienia elementu sprzęgającego, boczne wybranie, znamienny tym, że wybranie (16,16') sprężyny stykowej (1) zamocowanej w korpusie (8) rozciąga się az do obszaru usytuowanego poniżej występu stykowego (6), pomiędzy miejscem zamocowania sprężyny stykowej (1) i występem stykowym (6), zaś element sprzęgający (2) jest połączony symetrycznie z kotwicą (3).
2. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, że wybranie (16, 16’) stanowi co najmniej jedna, otaczająca częściowo występ stykowy (6), przerwa, rozpoczynająca się w obszarze powyżej występu stykowego (6).
3. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, że wybrania (16, 16') stanowią co najmniej jedno, otaczające częściowo występ stykowy (6), wycięcie, rozpoczynające się na górnej krawędzi sprężyny stykowej (1) i z boku występu stykowego (6).
4. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, ze w obszarze końca sprężyny stykowej (1), którym jest zamocowana, znajduje się wycięcie (17), zbliżone kształtem do prostokątnego, położone symetrycznie względem osi podłużnej tej sprężyny.
5. Przekaźnik według zastrz. 3, znamienny tym, że wybranie (16'), zaczynające się na krawędzi sprężyny stykowej (1), ma na swoim końcu, znajdującym się w obszarze tej sprężyny (1), rozszerzenie (31).
6. Przekaźnik według zastrz. 5, znamienny tym, że rozszerzenie (31) wybrania (16), zaczynającego się na krawędzi sprężyny stykowej (1), jest położone asymetrycznie względem jej osi podłużnej.
7. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, że występ stykowy (6) znajduje się na języczku, co najmniej częściowo otoczonym przez wybranie (16, 16'), korzystnie usytuowanym poprzecznie względem podłużnej osi sprężyny stykowej (1).
8. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, że sprężyna stykowa (1) jest zasadniczo ukształtowana jako sprężyna paska.
9. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, ze punkty zaczepienia (14) elementu sprzęgającego (2) w sprężynie stykowej (1) są wykrojonymi w niej wcięciami (24) z wygiętymi lejkowato języczkami (20), otaczającymi te wcięcia (24).
10. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, że sprężyna stykowa (1) jest w korpusie (8) przekaźnika oddzielona od stałych elementów wsporczych (10,11), na których zamocowane są styki nieruchome, ściankami (23), tworzącymi otwarte od góry komory (22).
11. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, że sprężyna stykowa (1) jest zaciśnięta dolnym końcem w korpusie (8) przekaźnika za pośrednictwem dwóch pasków, ukształtowanych po obu jej bokach.
12. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, że sprężyna stykowa (1) ma dolny koniec zaciśnięty w korpusie (8) przekaźnika za pośrednictwem paska, uformowanego u jej dolnego końca w jej osi.
13. Przekaźnik według zastrz. 1, znamienny tym, ze środek występu stykowego (6) jest przesunięty względem osi podłużnej sprężyny stykowej (1).

179 751