PL164693B1

PL164693B1 - Wieczko z blachy, zwlaszcza blachy stalowej PL

Info

Publication number: PL164693B1
Application number: PL90288245A
Authority: PL
Inventors: Peter Hoeft; Lutz Strube
Original assignee: Schmalbach Lubeca
Priority date: 1989-12-14
Filing date: 1990-12-13
Publication date: 1994-09-30
Also published as: IE74877B1; IE904503A1; PT96187A; DE59010328D1; PT96187B; EP0432659A1; ATE138028T1; NO178061B; PL288245A1; SK278647B6; CS628290A3; NO905402D0; NO178061C; EP0432659B1; NO905402L; DE3941239C1

Abstract

1. Wieczko z blachy, zwlaszcza blachy stalowej. d o pojemników, zwlaszcza puszek, z czescia otwierana, ograniczona przez stale zakrzywiona linie karbu do uwalniania otworu wylewowego, przy czym linia karbu zawiera ograniczone miejsce przerywane do utworzenia strefy zginania miedzy lustrem wieczka a czescia otwie- rana. oraz z nakladka chwytowa w rodzaju dzwigni, zawierajaca koniec otwierajacy 1 koniec chwytowy, która Jest zamocowana poza czescia otwierana, lecz w bezpo- sredniej bliskosci odcinka linii karbu 1 bocznie przesta- wiona wzgledem miejsca przerywania linii karbu na lustrze wieczka, zwlaszcza za pomoca nitu. uksztalto- wanego z samej blachy, przylegajac plasko dzieki odgi- nanej nakladce z blachy, w ten sposób, ze koniec otwierajacy nakladki chwytowej lezy nad czescia otwie- rana Jedynie w stosunkowo niewielkim wymiarze 1 kon- czy sie w pewnym odstepie od Unii karbu, a koniec chwytowy lezy nad lustrem wieczka poza czescia otwie- rana, przy czym przy podnoszeniu konca chwytowego poczatkowo wylamuje sie odcinek linii karbu w poblizu miejsca mocowania, a nastepnie miejsce naderwania posuwa sie pod wplywem przechylania czesci otwieranej do wnetrza pojemnika wzdluz linii karbu, znamienne tym, ze przy zasadniczo symetrycznym zarysie czesci otwieranej (6) koniec otwierajacy (12) nakladki chwyto- wej (10) l/lub czesc otwierana (6) przy wylamaniu linii karbu (4) zawiera wspóldzlalajace, ograniczone obszary stykowe (18), które sa w pewnym odstepie (22) od miejsca mocowania (O ) nakladki chwytowej (10), który Jest rózny od odstepu (21) wolnej krawedzi (15) konca otwierajacego, ... Fig. 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wieczko z blachy, zwłaszcza blachy stalowej , do pojemników, zwłaszcza puszek według części niezamiennej zastrzeżenia 1.

Wieczko ze stałą częścią otwieraną i nieruchomą nakładką uchwytową, w którym przy otwieraniu część otwierana jest odchylana do wnętrza pojemnika, jest znane od dawna w różnych postaciach wykonania, przykładowo z opisów patentowych Stanów Zjednoczonych AP nr nr 3744667, 3446389, 3215305, 3326406, 3836038, 3967753 lub 3967752.

Tego rodzaju wieczka są wytwarzane z reguły z blachy aluminiowej, dają się stosunkowo łatwo otwierać i są bezpieczne dla środowiska naturalnego, ponieważ zapewniają to, że po otwarciu nie powstają drobne elementy zanieczyszczające otoczenie lub powodujące skaleczenia.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych AP nr 3967752 jest opisana postać wykonania wieczka z jednoczęściową częścią otwieraną, której oś wzdłużna zbiega się z osią wzdłużną symetrycznie ukształtowanej nakładki chwytowej. Natomiast w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych AP nr 3967753 jest przedstawiona jednoczęściowa symetryczna część otwierana, której oś wzdłużna rozciąga się poprzecznie do osi wzdłużnej nakładki chwytowej, która swoim przednim końcem otwierającymprzylega nad odcinkiem linii karbu w celu jego początkowego wyłamania i zapewnienia tego, że przy dalszym posuwaniu miejsca nadrywania cała część otwierana odgina się do wnętrza pojemnika.

Z opisu patentowego Stanów zjednoczonych AP nr 3326406 jest znana postać wykonania, w której dla udostępnienia dostatecznie dużego otworu wylewowego część otwierana jest podzielona przez dodatkową linię karbu na dwie połówki części otwieranej. Do każdej połówki części otwiera nej jest przyporządkowana oddzielna nakładka chwytowa, która jest zamocowana na samej części otwieranej. Inna postać wykonania części otwieranej, podzielonej przez dodatkową linię karbu na dwie połówki jest opisana w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych AP nr 3446389, w której nosek otwierający nakładki chwytowej znajduje się nad dodatkową linią karbu, stanowiącą jednocześnie oś symetrii części otwieranej.

W przypadku tych wszystkich postaci wykonania, nakładka chwytowa spełnia dwie funkcje, a mianowicie na początku procesu otwierania wyłamuje określony odcinek linii karbu. Następnie w celu uwolnienia otworu wylewowego miejsce naderwania musi przesuwać się dalej wzdłuż linii karbu, przy czym nakładka chwytowa odgina jednocześnie część otwieraną i wciska do pojemnika.

164 693

Przy tym należy zauważyć, ze otwór wylewowy musi mleć dostateczną wielkość, aby umożliwić równomierne i bezzakłóceniowe wylewanie. Ponadto z wielu znanych powodów nie jest pożądane, aby nakładka chwytowa była zamocowana na samej części otwieranej l/lub swoim końcem otwierającym leżała bezpośrednio nad odcinkiem linii karbu. Korzystne są więc takie postacie wykonania, w których wolna krawędź nakładki chwytowej na jej końcu otwierającym wystaje o niewielki wymiar ponad częścią otwieraną i ma większy odstęp od naprzeciwległej linii karbu. Do tego rodzaju postaci wykonania odnosi się niniejszy wynalazek.

Aby w takim rodzaju wieczka zrywanego nakładka chwytowa spełniała swoją pierwszą funkcję, odstęp między wolną krawędzią końca otwierającego nakładki chwytowej a jej miejscem mocowania, tzn. ramię dźwigni , działające przy początkowym wyłamaniu linii karbu, powinien być możliwie niewielki.

Ola spełniania drugiej funkcji nakładki chwytowej, tzn. dla dalszego posuwania miejsca naderwania wzdłuż linii karbu i dla pewnego wtłaczania części otwieranej do pojemnika, odstęp wolnej krawędzi końca otwierającego od miejsca mocowania nakładki chwytowej, tzn. działające ramię dźwigni, powinien być możliwie duży.

Dotychczas nie udało się sprostać w sposób optymalny tym przeciwstawnym wymaganiom.

Zadaniem wynalazku jest znalezienie rozwiązania tego problemu.

Zadanie wynalazku zostało rozwiązane dzięki cechom znamiennym zastrzeżenia 1. Cechy ta umożliwiają, niezależnie od konkretnego kształtu zarysu części otwieranej i Jej usytuowania względem osi wzdłużnej nakładki chwytowej oraz niezależnie od tego, czy część otwierana jest jednoczęściowa' czy też podzielona przez dodatkową linię karbu na dwie połówki, z jednej strony pewne wyłamanie linii karbu na początku procesu otwierania przy zastosowaniu niewielkich sił, a ponadto dalsze posuwanie miejsca naderwania wzdłuż linii karbu 1 niezawodne wtłaczanie części otwieranej lub jej połówek do wnętrza pojemnika. Uzyskuje się to dzięki temu, że obydwu funkcjom nakładki chwytowej są przyporządkowane działające ramiona dźwigni o różnej wielkości, które są skuteczne w procesie wyłamania i w procesie dalszego otwierania. Boczne przestawienia współpracujących obszarów stykowych względem osi wzdłużnej nakładki chwytowej umożliwia to. że takie ukształtowanie ramion może być zastosowane z Jednakowym skutkiem w jedno- lub dwuczęściowych częściach otwieranych.

Wciskanie części otwieranej do wnętrza pojemnika Jest szczególnie korzystne wówczas, gdy część otwierana jest ukształtowana i usytuowana według cech znamiennych zastrzeżenia 3. Dzięki temu przy stosunkowo krótkim odstępie między wolną krawędzią końca otwierającego a miejscem mocowania nakładki chwytowej można dobrze wypełniać drugą funkcję nakładki chwytowej, ponieważ oś wzdłużna nakładki chwytowej zbiega się z krótszą osią symetrii części otwieranej. Pomimo tego otrzymuje się wystarczający przekrój poprzeczny otworu, ponieważ skrócenie szerokości otworu w kierunku osi wzdłużnej nakładki chwytowej może być dostatecznie kompensowane przez rozszerzenie otworu w kierunku do niej poprzecznym. Ta szczególnie korzystna postać przekroju poprzecznego i usytuowanie części otwieranej może być zastosowana w jedno- jak i dwuczęściowym ukształtowaniu części otwieranej.

Szczególne obszary stykowe między częścią otwieraną a nakładką chwytową, które działają podczas początkowego wyłamywania odcinka linii karbu w pobliżu miejsca umocowania nakładki chwytowej, mogą być ukształtowane przez elementy w postaci miseczki, wgłębienia lub nadlewka na okładce chwytowej i/lub na części otwieranej.

Przedmiot wynalazku jest objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wieczko według wynalazku w pierwszej postaci wykonania, w widoku z góry, bez nakładki chwytowej; fig. 2 - lustro wieczka, część otwieraną i nakładkę chwytową w korzystnej postaci wykonania, w widoku z góry,; fig. 3 - odmienną postać wykonania wieczka w podobnym widoku, jak na fig. 2;fig.4, 5 i 6 przedstawiają w wycinku i częściowym przekroju różne postacie wykonania współpracujących obszarów stykowych; fig. 7 - lustro wieczka w dalszej korzystnej postaci wykonania w wycinku i w widoku z góry, a fig. 8 - dalszą postać wykonania nowego wieczka w podobnym widoku jak fig. 7.

Według fig. 1 i 2 w lustrze wieczka 3, otoczonym krawędzią 2 jest linia karbu 4, przebiegająca w sposób stale zakrzywiony, która ogranicza część otwieraną 6. Linia karbu 4 zawiera

164 693 ściśle ograniczoną strefę zginania S, poprzez którą część otwierana 6 jest połączona jednoczęśclowo lecz w sposób odginany z lustrem wieczka 3. W korzystnej postaci wykonania linia karbu 4 ogranicza zasadniczo symetrycznie owalny obrys części otwieranej, który jest określony przez krótką oś symetrii 7 i dłuższą od niej oś symetrii 8. Strefa zginania 5 linii karbu 4 Jest przemieszczona w bok o niewielki zakres względem krótszej osi symetrii 7. Na krótszej osi symetrii 7 i poza częścią otwieraną 6 jest uformowany nit 9 z blachy lustra wieczka, który jest umieszczony w bezpośredniej bliskości odcinka linii karbu, przebiegającego z przeciwnym zakrzywieniem wobec pozostałej części linii karbu. W korzystnym przykładzie wykonania według fig. 1, część otwierana 6 jest tak umieszczona względem krawędzi 2 wieczka, że krótsza oś symetrii 7 zbiega się z promieniem wieczka. Układ może być tak rozwiązany, że dłuższa oś symetrii 8 jest zasadniczo zgodna z promieniem wieczka.

Za pomocą nitu 9 na lustrze wieczka 3 jest zamocowana płasko przylegająca nakładka chwytowa 10 w postaci dźwigni, która jest wykonana w znany sposób z blachy i Jest odpowiednio usztywniona. Nakładka chwytowa 10 zawiera odcinek chwytowy 11, leżący poza częścią otwieraną nad lustrem wieczka i koniec otwierający 12 wystający niewiele ponad częścią otwieraną 6. Koniec otwierający zawiera wolną krawędź 15.

Nakładka chwytowa jest zamocowana za pomocą nitu 9 poprzez nakładkę mocującą 13, odginaną wokół linii 14. Mocowanie nakładki chwytowej realizuje się w ten sposób, że jej oś wzdłużna zbiega się z krótszą osią symetrii 7 części otwieranej 6.

W korzystnej postaci wykonania według fig. 2, wolna krawędź 15 końca otwierającego 12 jest ukształtowana asymetrycznie względem osi wzdłużnej 16 nakładki chwytowej 10, przy czym koniec otwierający tworzy nosek 17, skierowany do strony nitu occuąącggo 9, odwróconego od strefy zginania 5a linii karbu 4. W obszarze noska 17, między częścią otwieraną 6 a nakładką 10 Jest ukształtowany specjalny obszar stykowy 18. Ten obszar stykowy może mieć według fig. 4 postać wgłębienia 47 w rodzaju półkuli w nakładce 10, skierowanego do części otwieranej. Wgłębienie może znajdować się w samej części otwieranej, zwróconej do nakładki 10. Jak jest to pokazane na fig. 5, odkształcenia mogą być wykonane w obydwu częściach. W tym przypadku w nakładce 10 i części otwieranej 6 są wykonane nadlewki 48 i 49 w rodzaju stożka ściętego, które prred procesem otwierania przylegają do siebie lub posiadają nieznaczny wzajemny odstęp. Element ten może mieć również postać trójkąta 51 /fig. 6/ lub kątowego żebra.

Odstęp 22 obszarów stykowych 18 od miejsca mocowania 9 jest różny, to znaczy mniejszy, od odstępu 21 krawędzi noska 17 od miejsca mocowania 9. Dotyczy to również pionowego odstępu 25 obszarów stykowych od miejsca mocowania w porównaniu do pionowego odstępu 24 dalszej części obszaru wolnej krawędzi 15 końca otwierającego 12 nakładki chwytowej. Z fig. 2 wynika, że odstępy 24 i 25 są wyraźnie mniejsze od odstępu 23 punktu linio karbu 4, który leży na oodrócco nym od miejsca mocowania 9 końcu krótszej osi symetrii 7.

Krytycznym punktem przy dalszym posuwaniu się miejsca naderwania wzdłuż linii karbu jest punkt 27 linii karbu, który leży w największym odstępie od strefy zginania 5a. Z fig. 2 wynika, że nosek 17 wystaje względem krótszej osi symetrii 7 w kierunku krytycznego punktu 27.

Przy początkowym otwieraniu koniec 11 nakładki chwytowej 10 jest unoszony znad lustra wieczka. Przy tym nakładka chwytowa podpiera się na części otwieranej w obszarach stykowych 18, tak że krótszym ramieniem dźwigni odcinek linii karbu leżący najbliżej miejsca mocowania 9 włamuje się w sposób pewny wzdłuż strefy włamania, zaznaczonej strzałką 20. Przy dalszym podnoszeniu nakładki chwytowej wywierany jest nacisk najpierw przez obszary stykowe 18, a następnie przez wolną krawędź noska 17 na część otwieraną, tak że miejsce naderwania przesuwa się zgadnie ze strzałkami 28 wzdłuż linii karbu 4 i to poza krytyczny punkt 27. Dzięki noskowi znacznie polepsza się opuszczanie i wciskanie części otwieranej 6 do wnętrza pojemnika. Koniec otwierający nakładki chwytowej, a tym samym sama nakładka mogą być odpowiednio skrócone, co oznacza oszczędność materiału. Długość dźwigni 25, działająca przy nadrywaniu jest dodatkowo znacznie skrócona, dzięki czemu podczas włamania w obszarze strefy otwierania 20 powstają znacznie korzystniejsze proporcje sił. Dzięki noskowi 17 uzyskuje się znacznie dłuższe ramię dźwigni 21 pomimo skrócenia długości końca otwierającego 12 do odstępu 24. Tak więc dla obydwu funkcji nakładki chwytowej uzyskuje się znacznie korzystniejsze warunki niż dotychczas.

164 693

Na fig. 3 jest przedstawiona możliwa postać wykonania części otwieranej 6, podzielonej na Sain pnłdtOl. Róaoinl a tyo przypadku ttaln zaOezkaisoa llniw Owebu 31 oezibinga a pezybllInoiu ntwlnld, pezy czyo nS tzSłużnw części saaideande 6 psOzym się z nslą azSłulną 36a nakładki chakOsanj 36. Część nayinerna Jdst pnSzidlnna peddz SnSatOstą penstą linię Oaebu 32, pnOeyawjącą się z tymi nsiaoi, na Said jdSnaOnad pnłdaOl 33 i 34, OOded pezdz sSOsztwłcnnla osgą być a nSpsyilSoi ^s^b uszayyninnd. NwOłaSOw chiyOntw Jdst uOsztwłtnawnw syonteycznin Sn sanede ssi adSłużonj 36w i osoednz nlO 38 usytunaana pnśenSOu oięSzy saenfaol zgWownia 40w, 40b, oedyOszząSOnyanyoi nbyStu piłśiOno części ntyinennych 33, 34, Rdyoldl OuOwj oięSzy częścią nOtideaoą 6 a naOłaSOą chwytnią znaeSujd się szczdgdlnk nbszwe sOyOnty 39, psSsboy Sn spisnndgn sbszaeu ttyOsangs 18. W pezkpnSOu Sauczęścisade części ntyilznnde Odo ibszae st^nty Jdst uoldszczny t psblilu pnczątOsade sOmfy sttlneanla 41, uoidszcdsnde miS^yj obydw^a, streaawi zginania linii Onebu, w tyo saoyo t psblilu nitu 38. R^woIiI tutaj ibszae sO^nty edsO peznttatlsny bscdnln na JdSną stennę ssi azSłulonj 36a nwOłaSOl chyyanydj 36. NaOłaSOn chayOnaw jdst utytusyana osoeznz sSglnaoą naOłaSOę oncującą. Rwolę siły, OOded Szlała pezy oscdąaOnyyo tyłarnanlu, zi^ałn sOedcsnn Sn baeSdn olnalnlOlngn sSsOępu 42, nntnoaata psSczas Seugide fazy pencdsu nOaldZwnlw ayenźoid Oedtszd molę siły 43 JdsO tOuancznn Slw Saltzngn zeyaaoin i nSglnania sbySau psłdadO części styanzankch, OOded sOndlm pzdnz asloą OewaęSź 36b nwOłaSOl chwytnu) 36.

Pezy ntalneaolu, oednz unlntlnnld oaOłaSOl chwytnu) naeoldry dnttajd ayłroany ibszwe sOylneweący 41 linii Oaebu. Mlnescd ο^ιζ^ο^ oezdblnga owstępnld zgiSi^ zd stezałOaol owjoaley pzdnz prssty SsSaOOsay sSclnnO linii Oaebu 32 Sn najSalde nS naOłaSOl chaytsadj pnłslnOdgi puoOOu lloli Oaebu, pn czyo tapezą się Saa mlnesca pęOnlęcla, OOdm oednblngaeą Salde drsaSniczs tkmnteycdnln pn nbu ^ηοη^ azSłul linii Onebu al Sn stne zginaiOw.

Dtuczęśclnaa psstać ayOsornla części pOaaneaode jest baeSz^) Osezy^^, )ι1ι11 część nOaldeaoa n owalnym p^zIozI) ppppzzlzdak jjet umiadtdzdpo swopj dłulszą osią 3^θ0ζ11 popzdlCdoil Sn nsl adSłulone mOłaSOW chaytnadj, JaO Os przedstawiają pisOwoWi ayOnaania / jak aa fig. 7 l 8/.

Pistać ι^ηοη^ adSług fig. 7 rdłol się nS pnstaci tyOsoaola adSług fig. 3 Oszta^^ nbe^u i utytustrollm części stalneaonj 6. ObySa^ sOedfy zginania 59a, 59b stald zaOzzyalpane lloil Oarbu 51 leżą stkaraykznO.e dS przptano oPSiaOa lloil kOaeu 60 pn nbu sOesaach t nldιΟι^^ sSttępln nS mlnetca (πιοη^ο^ 65. Obszae ttyOstk 64, oedlSsOaalPoy jaOs aznlnslnnln a esSzaju ο^Ιι!^ i części nOylneaolj 6, edsO bsczoid peznttaalsoy adglęSlo oepttngs sScioOa lloil Oaebu 60, t sStOępln nS iSciiOw linii Oaebu, nOenślającnj st^fę nOalleającą, Otdey sSontlrSr a prdkbllllolu sSstępnal miljtcr (^οριη^ 65 nS sScioOa lloli Oaebu. Dłulsza sś tymnOell 63 ρ^Ιοι) części ρΟ^ιι-πι) j^O usyOuntana a oezyblllnnlu plnnsas Sn pens^gi pSclnOa linii Oaebu 60, a tyo smyrn Sn ssi tdSłulolj mOłaSOW chwytnu). Pensty iScluO linii Oaebu 60 SzIiII część pOtlneaoą 6 aa SiWi pnłdtOl 61, 62.

Ppsaad tkOporola adSług fig. 8 edlol się tyo nS piraci adSług fig. 7, ld sOenfk zginania 72a, 72b, są pednłslsnn na Općci SIu^zi) psi symlOell 8 części pOtlneaone 6. IstnOia Sla pencMu pOtlneaoia część oaOłaSOl (^ι^ριι) jdsO pzznSsOrtlpna linią Oentkpwo-punktową. Z fig. 8 tyoiOr, ld OpoIic sOtlderjący mOlaSOW 76 j^O uOszOałOstrok tkonOeycdoll Sn oestOngn sSclnOa lioll Oaebu 73 i ste^y sOtlnerjącnj 79 sead mlnjtca mscstanla 77, a jdj aslny OpoIic pednblnga sOwIi zrOezytlsoy. KpoIic chtyOptk oaOłaSOl ldly oaS lustem wWiczOw 70 psza sbyStllma psIówOnrii 74, 75 części sOtlnewnlj 6. Pirnlrni sOedcsnnj Sługsścl Osdcw sOtlneającdgs oaOłaSOl llola Oaebu sięga Salde pn nbu steniach ad^z^, gSy pcscis deytaolr pn oednjśclu pensO^s sScloOw 73 sięgnął OeyOkCd0k punOO 71w lloli Oaebu 71, pezy czyo Onnldc notldzwjąck wcisOw oltnln sbyStln pnłdtOl części nOtlneaone 74 i 75 Sn tntoąOed onjlmolOa.

W pedyorSOu części sOtlleaoych, sOłaSających się z Sadch psłdalO, mlnetcn st^u psza ułaΟι^οΐ^ pesc^u ρΟι^^ο^ słuly Sn ttpsmrgaolr Saltdlgs dekaaolr nS tOrlek ι^πη^ al Sn Oińca ιΙρΟρι^ρ pestOngn SsSaOOsalgp iScliOw lloil Oaebu 73.

164 693

Fig.7

164 693

Fig.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Wieczko z blachy, zwłaszcza blachy stalowej, do pojemników, zwłaszcza puszek, z częścią otwieraną, ograniczoną przez stale zakrzywioną linię karbu do uwalniania otworu wylewowego, przy czym linia karbu zawiera ograniczone miejsce przerywane do utworzenia strefy zginania między lustrem wieczka a częścią otwieraną, oraz z nakładką chwytową w rodzaju dźwigni, zawierającą koniec otwierający i koniec chwytowy, która jest zamocowana poza częścią otwieraną, lecz w bezpośredniej bliskości odcinka linii karbu i bocznie przestawiona względem miejsca przerywania linii karbu na lustrze wieczka, zwłaszcza za pomocą nitu, ukształtowanego z samej blachy, przylegając płasko dzięki odginanej nakładce z blachy, w ten sposób, że koniec otwierający nakładki chwytowej leży nad częścią otwieraną jedynie w stosunkowo niewielkim wymiarze i kończy się w pewnym odstępie od linii karbu, a koniec chwytowy leży nad lustrem wieczka poza częścią otwieraną, przy czym przy podnoszeniu końca chwytowego początkowo wyłamuje się odcinek linii karbu w pobliżu miejsca mocowania , a następnie miejsce naderwania posuwa się pod wpływem przechylania części otwieranej do wnętrza pojemnika wzdłuż linii karbu, znamienne tym, że przy zasadniczo symetrycznym zarysie części otwieranej /6/ koniec otwierający /12/ nakładki chwytowej /10/ i/lub część otwierana /6/ przy wyłamaniu linii karbu /4/ zawiera współdziałające, ograniczone obszary stykowe /18/, ktdre są w pewnym odstępie /22/ od miejsca mocowania /9/ nakładki chwytowej /10/, który jest różny od odstępu /21/ wolnej krawędzi /15/ końca otwierającego, działającego przy wychylaniu części otwieranej /6/ od miejsca mocowania /9/, i że te obszary stykowe /18/ są umieszczone z przestawieniem na jedną stronę względem osi wzdłużnej /16/ nakładki chwytowej /10/.
2. Wieczko wedłuu zastrz. 1 .znamienne tym, że część otwierani /6/ przi wyłamaniu linii karbu /31 / jest podzielona przez dodatkową linię karbu /32/, która rozciąga się prostoliniowo wzdłuż osi symetrii części otwieranej /6/, zbiegającej się z osią wzdłużną /36a/ nakładki chwytowej /36/, na dwie połówki części otwieranej /33, 34/, zawierające każdorazowo strefę zginania /40a, 40b/.
3. Wieczko weedłu zastrz. i aioo 2 , zna^^nne, tym , że zaryo części otwierenjj /6/ ma kształt owalny, a oś wzdłunna Ι\/0 i^^k<ł^df<i chwytawjj /10/ przecina dłuższą oś symetrii /8/ części otwieranej /6/ w przybliżeniu pod kątem prostym.
4. Wieczko według zastrz. 2, znamienne tym, że stale zakrzywiona wolna krawędź /36b/ końca otwierającego nakładki chwytowej /36/ przebiega symetrycznie do jej osi wzdłużnej /36a/ i obszary stykowe /39/ miejsca mocowania /38/ nakładki chwytowej /36/ leżą bliżej niż jej wolna krawędź /36b/.
5. Wieczko Hwedłu zastrz. ..znamieneo -tym, że ściśle ograniczone strefy zginania /40 a, 40b/ linii karbu /31 / obydwu połówek części otwieranej /33, 34/ leżą po obydwu stronach osi wzdłużnej /36a/ i w mocowań i a /38/ nakładki chwytowej /36/.
6. Wieczko wew^ł ziztrt. 3 , znamńenne tym, ,e żeiśli leiagianicz neisfy fyinania /72a, 72b/ linii karbu /71/ obydwu połówek części otwieranych /74 o 75/ leżą w olr-ti-e końców dłuższej osi symetrii /8/ części otwieranej /6/.
7. Wieczko wewedł ζθ^^. 0 , znamienne tym, żo e ozr yoOnαcacZęilcae Oiawnln części otwieranej /6/ obszary stykowe /18/ są usytuowane z przesunięciem na stronę miejsca mocowania /9/ nakładki 010/, odwróconą od ściśle ograniczonej strefy zginania /5a0 linii karbu /4/.
8. Wiel-ko według 7, znamienne tyra, że wolna krawędź /15/ końca otwierającego /12/ pr-ebCdga asymetrycznie względem osi wzdłużnej /16/ nakładki chwytowej /10/ i na odwróconej od strefy zginania /5a/ IChCC karbu stronie miejsca mocowania /9/ nakładki chwytowej tworzy bal-nCd wystający nosek /17/.
9. Wieczko wewedł z azastr 8 , znamienne t y zi, t o eOs^za y tykowe e 18/ s o u oys tuowane w abs-ay-e wystającego noska /17/.

164 693
10. Wieczko według zastrz. 9, znamienne tym, że co najmniej jeden z obydwu współpracujących obszarów stykowych /10/ Jest utworzony przez wystające elementy odkształcające /47, 48, 49, 51/ w postaci nadlewka lub Zebra w końcu otwierającym nakładki chwytowej /36/ i/lub w części otwieranej.
11. Wieczko według zastrz. 10, znamienne tym, Że po każdej z obu stron wzdłużnej linii środkowej /36a/ nakładki chwytowej /36/ znajduje się obszar stykowy /39a, 39b/, z których obszar /39b/, w odniesieniu do ruchu wychylania nakładki chwytowej /36/ przy otwieraniu , zawiera odcinek drogi jałowej, wstępnie określony względem innego obszaru stykowego /39a/ aż do momentu styku.