Surowa parafina nie nadaje sie bez dalszej obróbki do wielu celów, np. do przeprowadzania w produkty utlenione, lecz nalezy ja czestokroc poddawac uciaz¬ liwemu oczyszczaniu.Znaleziono, ze mozna surowa parafine oczyscic w bardzo prosty sposób i uczy¬ nic ja uzyteczna do zadanych proce¬ sów, jezeli sie ja poddaje w stanie plyn¬ nym w temperaturach 300 do 400°C, pod zwiekszonem cisnieniem, dzialaniu wodoru w taki sposób, ze parafina sama nie ule¬ gnie, praktycznie biorac, rozszczepieniu, to znaczy nie ulegnie rozkladowi na ciekle produkty d nizszym ciezarze czasteczko¬ wym. Otrzymuje sie dzieki temu czyste produkty, które w temperaturze zwyklej sa stale. Jako bardzo korzystne tempera¬ tury do pracy okazaly sie pomiedzy 350— 390°C. Przy tym sposobie obróbki ko¬ rzystnie jest stosowac masy kontaktowe, przedewszystkiem takie, które zawieraja jeden lub wiecej pierwiastków, znajduja¬ cych sie w 3, 4 lub 6 grupie ukladu perjo- dycznego pierwiastków. Doskonale nadaja sie masy kontaktowe, zawierajace np, mo¬ libden. Przy uzyciu mas kontaktowych, za¬ wierajacych kwas molibdenowy lub tlenki molibdenu, zachodzi podczas procesu cze¬ sciowa redukcja np. na Mo02 lub na me¬ tal. Skutecznosc mas kontaktowych mozna zwiekszyc przez dodanie niewielkich iloscicial aktywujacych, np. substancyj, zawie¬ rajacych zelazo, kobalt lub nikiel. Jako masy kontaktowe, odpowiednie do prze¬ prowadzenia sposobu wedlug niniejszego wynalazku, nalezy wymienic ciala w skla¬ dzie nastepujacym, np: 2 czesci trójtlenku molibdenu, 2 czesci tlenku niklu i 1 czesc tlenku glinu, 4 „ „ „ii czesc tlenku glinu, 8 „ ,, n 1 czesc tlenku cyrkonu i 1 czesc tlenku glinu, 6 „ dwutlenku „ 0,3 czesci tlenku chromu i 5 czesci tlenku glinu, 2,5 „ „ „ 1 czesc tlenku niklu i 10 czesci zelu kwasu krzemowego, 1,5 „ trójtlenku n 2 czesci tlenku niklu i 10 czesci zelu kwasu krzemowego, 2 „ „ „ 0,1 czesci tlenku chromu i 1 czesc tlenku ceru, 10 „ tlenku glinu i 1 czesc tlenku chromu, 6 . „ „ cyrkonu i 1 czesc kwasu chromowego, 30 „ „ „ i 1 „ trójtlenku molibdenu.Masy kontaktowe mozna stosowac np. w postaci proszku i zmieszac je z parafina przed traktowaniem wodorem pod cisnie¬ niem. Po skonczonem dzialaniu wodorem oddziela sie masy kontaktowe od parafiny, np. przez saczenie lub odwirowanie pro¬ duktu, poczem sa one zdatne do oczyszcza¬ nia dalszych surowych produktów. Mozna takze masy kontaktowe, zlozone z grub¬ szych czastek, umiescic w komorze reak¬ cyjnej i nastepnie ponad niemi przepu¬ szczac stopiona parafine razem z wodorem w przeciwpradzie lub tez w jednym stru¬ mieniu.Celowem jest wprowadzac wodór w o- biegu kolowym przez mase, dobrze mie¬ szajac go z masa. W pewnych przypadkach nalezy gaz krazacy uwolnic od gazowych produktów ubocznych, wytwarzajacych sie przy reakcji, np. od powstajacego siarko¬ wodoru. Czas trwania reakcji zalezy od obranej temperatury pracy, od rodzaju ma¬ sy kontaktowej i aparatury i winien byc z tego powodu dla kazdego poszczególnego przypadku doswiadczalnie okreslany. Zbyt dlugi czas trwania reakcji powoduje takze i przy 390°C niepozadany rozklad, a poza tern obnizenie punktu topnienia parafiny.Sama parafina nie ulega przy opisanym sposobie pracy zadnej zasadniczej zmia¬ nie, natomiast zanieczyszczenia, które pro¬ duktowi surowemu nadaja brudny i ciemny wyglad, zostaja usuniete. Parafina staje sie jasniejsza, a nawet sniezno biala i pra¬ wie bezwonna, a przedewszystkiem male¬ je zawartosc zwiazków nienasyconych.Punkt topnienia pozostaje praktycznie ten sam, a takze nawet na skutek ubytku zanie¬ czyszczen, podwyzsza sie o kilka dziesiet¬ nych stopnia. W ten sposób traktowana su¬ rowa parafina daje sie przeprowadzic bez dalszych trudnosci zapomoca utleniania tlenem w kwasy tluszczowe i produkty o charakterze wosku.Podlug niniejszego sposobu mozna np. przerabiac parafiny, które pochodza z ole¬ jów smolowych, olejów ziemnych, produk¬ tów ekstrakcji wegla lub produktów uwo¬ dorniania wegla. Produkty te moga oprócz parafiny zawierac jeszcze inne materjaly, jak oleje smolowe i podobne.Przyklad I. Bronzowe luski parafiny poddaje sie dzialaniu wodoru w rurze, za¬ opatrzonej wewnatrz we wkladke ze stali chromowo-niklowej lub z glinu, przy 375°C, pod cisnieniem 200 atm w obecnosci katali- — 2 —zatora zlozonego z 6 czesci dwutlenku mo¬ libdenu, 0,3 czesci tlenku chromu i 5 czesci tlenku glinu. Wodór wprowadza sie przez plyty do wytwarzania piany w stanie bar¬ dzo rozpylonym, celem dokladnego styka¬ nia sie gazu z parafina i masa kontaktowa i otrzymania wodoru zpowrotem w proce¬ sie kolowym. Otrzymana czysta parafina jest biala i prawie bez zapachu. Zawartosc siarki spadla z 0,26% na 0,008%, liczba jodowa z 43 na 1,6, zas punkt topnienia podniósl sie z 52,5° na 53°C. Produkt da¬ je sie latwo utlenic w wyzszych tempera¬ turach powietrzem, wytwarzajac warto¬ sciowe estry i tluszcze.Przyklad II. Surowa parafine o punkcie topnienia 52,8°C, która otrzymano przy u- wodornianiu wegla brunatnego, traktuje sie w autoklawie przy 370°C i pod cisnie¬ niem 200 atm wodorem w obecnosci roz¬ drobnionego katalizatora, skladajacego sie z 100 czesci tlenku cyrkonu, 3 czesci tlen¬ ku molibdenu i 1 czesci tlenku chromu.Katalizator ten otrzymano przez wytrace¬ nie odpowiednich roztworów soli amonja- kiem, a nastepnie wymyto i suszono. Otrzy¬ mana po obróbce parafina jest biala i pra¬ wie zupelnie bezwonna. PL