PL130496B1 - Method of coking of mixtures of high-boiling aromatic hydrocarbons - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób koksowania wysokowirzacych, aromatycznych mieszanin weglo¬ wodorów z utworzeniem materialów weglowych o niezmiennych wlasciwosciach.Elektrody stalownicze wytwarza sie z kalcyno- wanych koksów naftowych z lepiszczami przez wy¬ palanie i grafityzacje, elektrody weglowe do elek¬ trolizy glinu albo roztworów chlorku sodu lub po¬ tasu z koksu pakowego albo naftowego za pomoca lepiszcza (pak elefcJtrodowy) przez prasowanie i do¬ laczone wypalanie. W celu uzyskania niezmiennych wlasciwosci elektrod weglowych decydujace zna-- czemie ma zachowanie okreslonych cech jakosci koksów i srodków wiazacych.Cechy jakosciowe stanowia dla tych koksów gló¬ wnie gestosc rzeczywista, zawartosc czesci lotnych, zawartosc pierwiastków sladowych, elektryczna opornosc wlasciwa i wspólczynnik rozszerzalnosci ciepilnej.Szczególnie dobrze przydatne do wytwarzania takich koksów sa weglowodory wysokoaromaitycz- ne z powoda ich budpwy czasteczki podobnej do struktury grafitu.Sposoby znacie w technice dla wytarzania ko¬ ksów z cieklych produktów wsadowych mozna ze-; stawic nastepujaco; 1) Sposób koksowania opóznionego (Delayed Co- fcing) — (Hydrocarbon Processing lipiec 1971, s|r. 85—92). 2) Koksowanie paku w poziomych piecach ko- w 1S 36 radarowych (FranoJ^Coillin: S^ifnfeoWenteer, 19$}* ste. $4^-5**. 3) Sposófe knowania plyn***!* (Fly# Ccfc&ftl ^ Wszystkie sposoby z^sfcaly z^aczejnie wiejkojgise- mysjowe, dost&sczaja jednafc rózny^bJglksftw j&fl wzgledem, jakosci kofcsu, n& podstajwie ich rófcnych sposobów produfcc^.Sposób^^ opózriloq^ikoJ^ stanowi auasfcciagjy nroces kofeow^nia^ Jctóry stor suje sie gównie dp, toteW&nia projftftLtftw wsa¬ dowych pocho4?enia oaftowego, Tylfe* w nielicz¬ nych urzadzeniach koksuje sie dotychczas, produk¬ ty pochodzace ze smoly z wegla kamiennego.W urzadzeniu do qpóznipne$o kojksowanja ©e? layeA Cojker,), wytwarza sie nagepszy 4 galny na rynlcu fcc&a anizotrepowy pod cisnierjtem. w twaperatu^za okolo 5M°C. Na, paistawie auasj- -ciagfegp sposobu pracy ujr^adzenjia do kpkg^wja,- nia spektrum czasu przebywania (te protjujcfci wsadowego wykosi 2—9* n- &*$ s^Jfc s& wj^fe- tek te^o niejedBolity, przez co pogarda, sie spo¬ cznie jege Jafcosfc Na^tapoze J^ynpw$nfo moje U* wyrównaj tyJto^iecaJfcow^iie, W posianym pfccu %omor^wym wjetw^zaj sia bezcosni^niowo kj*s ppflwwy 4 »a*H twar,4ja^ z$ sipoly z wegfci fca:mj£nn$g<, o- pojagfltefc* po. $ofc-~ sowaniu w^d&ig BrocteMf^Muj*'* ppwyze$ 50& Anizotropia koksu z powodu szybko osiagafe£efc wysokiej tea^eratyry H*3WS*nia.wyiH^z^ej) £j*o- 130 4963 lo 1100°C jest tylko slabo wyksztalcona. Przewod¬ nictwo elektryczne jest wskutek tego niewielkie i termiczny wspólczynnik rozszerzalnosci wysoki.Równiez tutaj wystepuja rózne jakosci koksu, które nalezy przypisac profilowi temperatury w komo¬ rze do koksowania.Sposób koksowania plynnego (Fluid Coking) daje silnie wydymany, prawie izotropowy koks, który z powodu swej wielkosci i wytrzymalosci ziarna stosuje sie praktycznie tylko jako paliwo. Rózne dziedziny zastosowania stawiaja. rózne wymogi ja¬ kosci koksu, która kazdorazowo mozna osiagnac tylko przez optymalne dostosowanie sposobu do wlasciwosci produktów wyjsciowych.Szczególnie trudne jest wytwarzanie wysoko ani- zótropowych lub czysto izotropowych koksów. Wy¬ twarzanie srednich jakosci nie nastrecza trudno- sci. "' ' , Anizotropowe jakosci koksu wytwarza sie do¬ tychczas ze specjalnych frakcji pochodzacych z ropy naftowej kijb ze szczególnie wstepnie obra¬ bianych paków smolowych z wegla kamiennego przez koksowanie w zakresie temperatury okolo 500°C pod cisnieniem. Istotne jest przy tym, aby zakres temperatury dla wyksztalcenia struktury koksu miedzy 370 i 500°C przejsc z mozliwie nie¬ wielkim gradientem temperatury. W urzadzeniu do opóznionego koksowania (Delayed Coker) cza¬ sowi ogrzewania odpowiada sredni czas przeby¬ wania wynoszacy 12 godzin.Zadaniem wynalazku jest dlatego opracowanie odpowiedniego ciaglego albo nieciaglego sposobu koksowania wysokowrzacych weglowodorów aro¬ matycznych z utworzeniem wysokowartosciowych materialów weglowych o tylko niewielkim zakre¬ sie wanania wlasciwosci fizycznych i chemicznych, przV czym warunki kosowania nalezy dostosowac optymalnie do surowca i wlasciwosci koksu.Zadanie to rozwiazano wedlug wynalazku w ten sposób, ze poddaje sie koksowaniu wrzace w tem¬ peraturze powyzej 350°C pozostalosci z uszlachet- njiania wegla i/allbo przeróbki oleju mineralnego o stopniu aromatyzacji wynoszacym powyzej 70% w warstwach o grubosci do 100 mm, wedlug okre¬ slonego programu temperatury i czasu korzystnie pod cisnieniem atmosferycznym i miarodajna dla tego programu zaleznosc funkcjonalna miedzy gru¬ boscia warstwy i optymalnym czasem koksowa¬ nia oznacza sie w przypadku kazdorazowego pro¬ duktu wsadowego za pomoca prostej próby wstep¬ nej, w której okresla sie czas koksowania £ (min) w zaleznosci od grubosci warstwy 8 (mm) wedlug wzoru £ = a • 9xf przy czym wspólczynnik propor¬ cjonalnosci „a" wyznacza sie z czasu koksowania próby wstepnej na ogrzewanym stoliku mikrosko¬ powym i przy podaniu czasu koksowania w mi¬ nutach przesuwa sie miedzy 3 i 9, a zalezny od temperatury wykladnik X wynika z wyznaczonej w próbie wstepnej koncowej temperatury kokso¬ wania 0e i wykresu, w którym wyznaczono do¬ swiadczalnie dla koncowej temperatury koksowa¬ nia Oe wynoszacej 450aC wykladnik X wynoszacy 0,9 dla Oe = 500°C X = 0,8 i dla *e = 530°C X = 0,5.Jako wrzace w temperaturze powyzej 350°C, S5 496 4 aromatyczne mieszaniny weglowodorów korzystnie poddaje sie koksowaniu pozostalosci z przeróbki smoly z wegla kamiennego, z procesów konwersji wegla i przeróbki pozostalosci olejów z termicz- l nych albo katalitycznych urzadzen krakinowych do frakcji oleju mineralnego, przy czym szczegól¬ nie korzystnie stosuje sie wysokowrzace, aroma¬ tyczne mieszaniny weglowodorów, których tempe¬ ratura poczatku wrzenia jest wyzsza od tempera- jj tury koksowania.Korzystnie stosuje sie grubosc warstwy podda¬ wanych koksowaniu mieszanin weglowodorów wy- dO noszaca 5^50 mm, a czas ogrzewania K/min L5 dt przy koksowaniu wybiera sie korzystnie tak, ze zachowana jest w przyblizeniu nastepujaca za¬ leznosc od grubosci warstwy 8 (mm): dO 500 Koksowanie mozna przeprowadzac w sposób nie¬ ciagly wedlug programu temperatury i czasu np. w piecu do wypalania zaopatrzonym w wózek z póikami sitowymi, afljbo w sposób ciagly np. w pie¬ cu tunelowym wyposazonym w stalowa tasme prze¬ nosnika tasmowego, który jest podzielony odpo¬ wiednio do szybkosci ogrzewania na rózne strefy temperatury.Aromatyczne mieszaniny weglowodorów poddaje sie korzystnie koksowaniu na wysoko anizotropo- wy koks o zawartosci czesci lotnych wynoszacej 4—8%, który po kalcynowaniu w temperaturze 1300PC ma wspólczynnik rozszerzalnosci objeto¬ sciowej w zakresie 20—200°C wynoszacy 2 do 4 • 10-« K-i.W próbie wstepnej poddaje sie koksowaniu nie¬ wielka ilosc produktu wsadowego w warunkach znormalizowanych na ogrzewanym stoliku mikro¬ skopowym. Produkt podgrzany do temperatury 350°C ogrzewa sie na stoliku grzejnym powoli z szybkoscia 15 K/lnin, az zostana zaobserwowane w pakiu za pomoca mikroskopu pierwsze fazy po¬ srednie. Temperatura podaje minimalna tempe¬ rature koksowania Qo. Nastepnie podwyzsza sie temperature stolika grzejnego z taka sama w przyblizeniu szybkoscia ogrzewania do tempera¬ tury 550°C i okresla czas £* az do zestalenia me- zofazy (fazy posredniej) z utworzeniem koksu su¬ rowego.Doswiadczenia z róznymi mieszaninami weglo¬ wodorów aromatycznych przy róznych grubosciach warstwy wykazaly, ze zaleznosc czasu koksowania C od grubosci warstwy 5 mozna przedstawic na¬ stepujaco: C = a-5X Przy tym X oznacza wykladnik zalezny od tem¬ peratury. Jego zaleznosc jest przedstawiona na wykresie jako funkcja Oe. Wspólczynnik propor¬ cjonalnosci „a" koryguje wplywy produktu i rózne stosunki termodynamiczne urzadzenia eksploata¬ cyjnego w stosunku do stolika grzejnego. Zmienia sie on w granicach 3—9, gdy czas koksowania £ ma byc wyliczony w minutach. Oznacza sie go w pierwszym przyblizeniu z próby wstepnej i, gdyby130 496 6 to mialo byc potrzebne, mozna go w czasie eks¬ ploatacji jeszcze nieznacznie skorygowac. r a* = - ¦ ~ a 8*X Nieoczekiwanie znaleziono, ze potrzebny dla ko¬ ksów anizotropowych etap faz posrednich, który musi miec wysoka plynnosc dla wyksztalcenia du¬ zych tekstur, wystepuje juz w warstwach o gru¬ bosci niewielu mm przy czasach koksowania w rzedzie wielkosci wynoszacym minuty.Dzieki temu mozliwe jest kokscwanie w cien¬ kich warstwach do 100 mm, korzystnie 5—50 mm, równiez dla wytwarzania wysoko anizotropowych boksów w ekonomicznie akopetowanych czasach.Szybkosc ogrzewania jest zmienna w szerokim za¬ kresie. Moze ona byc bardzo duza w przypadku cienkich warstw, np. 150°C/min, powinna byc mniejsza w przypadku grubszych warstw, aby za¬ pewnic zwarta, gestczeibrowana strukture koksu.Szczególnie korzystna okazala sie szybkosc zmian ogrzewania wynoszaca dft mm • K 11 =500 * dt min 8 mm Koksowanie mozna przeprowadzic w sposób nie¬ ciagly, np. w zaopatrzonym w kratownice piecu do wypalania z dajacyim sie regulowac programem temperatury, albo w sposób ciagly, np. w wypo¬ sazonym w stalowa tasme przenosnika tasmowego piecu tunelowym, którego strefy na kazdorazowo stala temperature reguluje sie odpowiednio do wy¬ liczonej predkosci tasmy i wybranej szybkosci zmian podgrzewania.Przez wysokowrzace, aromatyczne mieszaniny we¬ glowodorów nalezy rozumiec pozostalosci z uszla¬ chetniania wegla i przeróbki oleju mineralnego o temperaturze poczatku wrzenia powyzej 350°C i stopniu airomatyizacji powyzej 70%, jak np. pozo¬ stalosci z przeróbki smoly z wegla kamiennego, z procesów przemiany wegla i z przeróbki olejów resztkowych z katalitycznych i termicznych urza¬ dzen do krakowania dla frakcji oleju mineralnego.Szczególnie konzystnie mozna stosowac ten spo¬ sób do paków i substancji paikopodobnych, których temperatura poczajtku wrzenia jest wyzsza od kaz¬ dorazowej temperatury koksowania.Sposób wedlug wynalazku wyjasniaja blizej przy¬ klady I—VI. Przyklad VII jest przykladem po¬ równawczym dla koksu anizotropowego wytworzo¬ nego w znany siposób w urzadzeniu do opóznio¬ nego koksowania (Delayed Coker). Wyzsze odchy¬ lenie wzorcowe objetosciowego wspólczynnika roz¬ szerzalnosci stanowi miare dla niejednolitosci koksu.Przyklad I. Pak smolowy z wegla kamien¬ nego o temperaturze mieknienia 90°C (K.S.) i 0,3% czesci nierozpuszczalnych w chinolinie ogrzewa sie wstepnie do temperatury 350°C, nanosi na ogrza¬ ny wstepnie do temperatury 350°C stolik grzejny mikroskopu w warstwie o grubosci 2 mm i pod¬ wyzsza powoli temperature stolika grzejnego z szybkoscia 15 K/imin. Przy &o = 390°C wyksztal¬ caja sie pod mikroskopem widoczne mezofazy. Re¬ gulacje stolika grzejnego nastawia sie na 550°C, i po 9 minutach fazy posrednie zestalily sie z utworzeniem pólkoksu. Koncowa temperatura kok¬ sowania &e wynosi 500°C. Z wykresu wynjka wy¬ kladnik X = 0,8. Poniewaz grubosc warstwy 8* wy- 5 noszaca 2 nim jest znana i czas koksowania £* wynoszacy 9 minut zostal zmierzony, otrzymuje sie wspólczynnik proporcjonalnosci wedlug rów¬ nania: lf a= = 5,17 (5*)x Pak koksuje sie na kratownicach w warstwach 10 mm w ogrzewanym gazem piecu do wypalania w atmosferze gazu spalinowego pod cisnieniem 15 normalnym. Ozas koksowania £ wylicza sie z pró¬ by wstepnej. £ = a • 8X = 5,17 • 10M = 32,6 min Ogrzany wstepnie do temperatury 350°C piec do wypalania zaladowuje sie kratownicami wypelnio- 20 nymi pakiem i ogrzewa w ciagu 3 minut do tem¬ peratury 500°C. Temperature utrzymuje sie w cia¬ gu 29,6 miniut.Powstaje pólkoks o zawartosci 4,5% czesci lot¬ nych z wydajnoscia 45%-wa. Koks kalcynowany 25 w temperaturze 1300°C ma objetosciowy wspól¬ czynnik rozszerzalnosci cieplnej wynoszacy 3,7+ 0,2 • 10-^K-1 w zakresie temperatur 20—200°C.Ogólny czas koksowania mozna skrócic do 30 mi¬ nut, przy czym zawartosc czesci lotnych wzrasta ^ do 6%, bez wystapienia zmiany wspólczynnika roz¬ szerzalnosci cieplnej. Wspólczynnik proporcjonalno¬ sci zmniejsza sie o 9% do 4,75.Przyklad II. Dla paku twardego ze smoly z wegla kamiennego o temperaturze mieknienia 150°C (K.S.) i zawartosci 0,2% skladników nieroz¬ puszczalnych w chinolinie oznacza sie tempera¬ ture koksowania wynoszaca 500°C i czas kokso¬ wania C* = 8 min. Z tego wynika wspólczynnik pro¬ porcjonalnosci a = 4,59.Pak koksuje sie na ogrzewanej od dolu za po¬ moca promienników gazowych do temperatury 500°C stalowej tasmy przenosnika w sposób ciagly przy grubosci warstwy 5 mm w strumieniu gazu obojetnego pod cisnieniem normalnym. Predkosc tasmy stalowej ustala sie tak, aby koks pakowy po wyliczonym czasie koksowania wynoszacym 16,6 minut opuscil strefe ogrzewania.Koks pakowy otrzymany z wydajnoscia 79% ma zawartosc czesci lotnych 7,6%. Objetosciowy wspól¬ czynnik rozszerzalnosci cieplnej oznacza sie na koksie kalcynowanym w temperaturze 1300°C w zakresie temperatur 20—200°C w wysokosci 3,0± 0,2 • 10-oK-1.Przyklad III. Pozostalosc po destylacji oleju 55 resztkowego z pirolizy ropy naftowej z utworze¬ niem etylenu o temperaturze mieknienia 120°C i zawartosci 0,15% skladników nierozpuszczalnych w chinolinie bada sie wedlug przykladu I i tak jak w tym przykladzie poddaje koksowaniu przy gj temperaturze koncowej 490°C w warstwie o gru¬ bosci 50 mm. Wyliczony z próby wstepnej wspól¬ czynnik proporcjonalnosci wynosi a = 6,3. Wynika stad czas koksowania 162 minuty przy warstwie 50 mm. Piec do prazenia ogrzewa sie z szytoko- gg scia 10 K/min. 35 40 45 507 130 48* * Koks otrzymany z wydajnoscia 68% ma zawar¬ tosc czesci lotnych wynoszaca 6% i w stanie kal- cynowanym objetosciowy wspólczynnik rozszerzal¬ nosci cieplnej wynoszacy 4,0±0,2 • ICHK-1.Przyklad IV. Aromatyczna pozostalosc z pro¬ cesu uplynniania, wegla o stopniu aromatyzacji wynoszacymi 89%, temperaturze mieknienia 125°C i zawartosci 0,1% skladników nierozpuszczalnych w chinolinie bada sie wedlug przykladu I i tak jak w tym przykladzie koksuje w warstwie o grubo¬ sci 100 mm przy temperaturze koncowej 480°C.Wspólczynnik wynosi 4,0 a tym samym czas kok¬ sowania dla warstwy 100 mm 220 minut. Piec do prazenia ogrzewa sie z szybkoscia 0,6 K/min. Z wydajnoscia 89% otrzymuje sie peikoks o zawar¬ tosci 6,5 czesci loitnych, który w stanie kalcyno- wanym ma wspólczynnik rozszerzalnosci cieplnej w zakresie temperatur 20—280°C wynoszacy 3,2± 0,2 • 10-^K-1.Przyklad V. Pak twardy ze smoly z wegla kamiennego o temperaturze mieknienia 150°C (KJ5.) i zawartosci 9,7% skladników nierozpuszczalnych w chinolinie bada sie wedlug przykladu I. Kon¬ cowa temperatura koksowania wynosi 500°C i wspólczynnik proporcjonalnosci a = 7,7. Pak kok^ suje sie w warstwie o grubosci 20 mm na tasmie stalowej w sposób ciagly. Tasma jest ogrzewana na dlugosci 10 m. Pierwszy odcinek o dlugosci 1 m ogrzewa sie tylko do temperatury 430°C, po¬ zostala czesc do temperatury 50OQC.Z wyliczonego czasu koksowania 84,5 min wy¬ nika predkosc tasmy 12 om/min. Koks ma zawar¬ tosc czesci lotnych 6% przy wydajnosci 84%. Koks kajcynowany ma objetosciowy wspólczynnik roz¬ szerzalnosci cieplnej wynoszacy 13,5±0,3 • lO^K1- w wypiku wysokiej zawartosci skladników nieroz¬ puszczalnych w chinolinie w produkcie wsadowym.Przyklad VI. Wytworzony destylacyjnie pak twardy ze smoly z wegla kamiennego o tempera¬ turze mieknienia 210°C (K.S.) i zawartosci mniej niz 0,1% skladników nierozpuszczalnych w chino¬ linie bada sie wedlug przykladu I, Temperatura koksowania wynosi 450aC i wspólczynnik propor¬ cjonalnosci a = 9,0. Pak koksuje sie w warstwie o grubosci 15 mm w ciagu 100 min. Szybkosc ogrze¬ wania pieca do prazenia wynosi 20 K/min. Po¬ wstaje pólkoks z zawartoscia 7% czesci lotnych z wydajnoscia 92%. Objetosciowy wspólczynnik roz¬ szerzalnosci cieplnej koksu kalcynowanego ozna¬ czono w zakresie temperatur 20—200°C, wynosi on 2,7±0,2 • 10-6K-1.Przyklad porównawcay VII. Pak smolowy z we¬ gla kamiennego o temperaturze mieknienia 75°C (K.S.) i zawartosci 0,1% skladników nierozpusz¬ czalnych w chinolinie koksuje sie w temperaturze 4$*3°C w urzadzeniu do opóznionego koksowania (Delayed Coker) przy srednim czasie przebywania 12 godzin i pod cisnieniem 5 • 10* Pa. Z wydajno¬ scia 78% powstaje pólkoks o zawartosci 12% czesci lotnych. Po kalcynowaniu w temperaturze 1300°C koks ten ma objetosciowy wspólczynnik rozszerzal¬ nosci wynoszacy 3,6±0,8 • 10-^K-1.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób koksowania mieszanin wysokowrzacycbr aromatycznych weglowodorów z utworzeniem ma¬ terialów weglowych o niezmiennych wlasciwo¬ sciach, znamienny tym, ze poddaje sie koksowaniu wrzace w temperaturze powyzej 350°C pozostalo¬ sci z uszlachetniania wegla i/albo przeróbki oleju mineralnego o stopniu aromatyzacji wynoszacym powyzej 70% w warstwach o grubosci do 100 mm, wedlug okreslonego programu temperatury i czasu korzystnie pod cisnieniem atmosferycznym, przjr czym miarodajna dla tego programu zaleznosó funkcjonalna miedzy gruboscia warstwy i opty¬ malnym czasem koksowania oznacza sie w przy¬ padku kazdorazowego produktu wsadowego za po¬ moca prostej próby wstepnej, w której okresla sie czas koksowania £ (min) w zaleznosci od grubosci warstwy 8 (mm) wedlug wzoru £ = a • 8X, przy czym wspólczynnik proporcjonalnosci „a" wyzna¬ cza sie z czasu koksowania próby wstepnej na ogrzewanym stoliku mikroskopowym i przy po¬ daniu czasu koksowania w minutach przesuwa sie miedzy 3 i 9, a zalezny od temperatury wykladnik X wynika z wyznaczonej w próbie wstepnej kon¬ cowej temperatury koksowania {h: i wykresu, w którym wyznaczono doswiadczalnie dla koncowej temperatury koksowania $e wynoszacej 450°C wy¬ kladnik X wynoszacy 0,9 dla {hc = 500°C X = 0,8 i dla 0e = 530°C X = 0,5. 2. Sposób wedlug zasirz. 1, znamienny tym, ze jako wrzace w temperaturze powyzej 350°C, aro¬ matyczne mieszaniny weglowodorów poddaje sie koksowaniu pozostalosci z przeróbki smoly z we¬ gla kamiennego, z procesów konwersji wegla i przeróbki pozostalosci olejów z termicznych albo katalitycznych urzadzen krakingowych do frakcji oleju mineralnego. 3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym,- ze stosuje sie wysokowrzace, aromatyczne mieszaniny weglowodorów, których temperatura poczatku wrze¬ nia jest wyzsza od temperatury koksowania. 4. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 2 albo 3, zna¬ mienny tym, ze stosuje sie grubosc warstwy pod¬ dawanych koksowaniu mieszanin weglowodorów wynoszaca 5—50 mm. 5. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 2, albo 3, zna- dfl mienny tym, ze czas ogrzewania K (min) przy dt koksowaniu wybiera sie korzystnie tak, ze zacho¬ wana jest w przyblizeniu nastepujaca zaleznosc od grubosci warstwy 8 (mm): dfl 500 dt 8 u 6. Sposób wedlug zastrz. 1, albo 2 albo 3, zna¬ mienny tym, ze koksowanie prowadzi sie w spo¬ sób nieciagly wedlug programu temperatury i cza¬ su np. w piecu do wypalania zaopatrzonym w wó¬ zek z pólkami sitowymi. m 7. Sposób wedlug zastrz. 1, albo 2, albo 3, zna¬ mienny tym, ze koksowanie prowadzi sie w sposób ciagly np. w piecu tunelowym wyposazonym w stalowa tasme przenosnika tasmowego, który jest podzielony odpowiednio do szybkosci ogrzewania w na rózne strefy temperatury.130 49C 0.5 x ^E[°C] i i i i 1 i i 1 < i i 400 450 500 550 WYKRES PL PL PL PL PL

Claims (7)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób koksowania mieszanin wysokowrzacycbr aromatycznych weglowodorów z utworzeniem ma¬ terialów weglowych o niezmiennych wlasciwo¬ sciach, znamienny tym, ze poddaje sie koksowaniu wrzace w temperaturze powyzej 350°C pozostalo¬ sci z uszlachetniania wegla i/albo przeróbki oleju mineralnego o stopniu aromatyzacji wynoszacym powyzej 70% w warstwach o grubosci do 100 mm, wedlug okreslonego programu temperatury i czasu korzystnie pod cisnieniem atmosferycznym, przjr czym miarodajna dla tego programu zaleznosó funkcjonalna miedzy gruboscia warstwy i opty¬ malnym czasem koksowania oznacza sie w przy¬ padku kazdorazowego produktu wsadowego za po¬ moca prostej próby wstepnej, w której okresla sie czas koksowania £ (min) w zaleznosci od grubosci warstwy 8 (mm) wedlug wzoru £ = a • 8X, przy czym wspólczynnik proporcjonalnosci „a" wyzna¬ cza sie z czasu koksowania próby wstepnej na ogrzewanym stoliku mikroskopowym i przy po¬ daniu czasu koksowania w minutach przesuwa sie miedzy 3 i 9, a zalezny od temperatury wykladnik X wynika z wyznaczonej w próbie wstepnej kon¬ cowej temperatury koksowania {h: i wykresu, w którym wyznaczono doswiadczalnie dla koncowej temperatury koksowania $e wynoszacej 450°C wy¬ kladnik X wynoszacy 0,9 dla {hc = 500°C X = 0,8 i dla 0e = 530°C X = 0,5.

2. Sposób wedlug zasirz. 1, znamienny tym, ze jako wrzace w temperaturze powyzej 350°C, aro¬ matyczne mieszaniny weglowodorów poddaje sie koksowaniu pozostalosci z przeróbki smoly z we¬ gla kamiennego, z procesów konwersji wegla i przeróbki pozostalosci olejów z termicznych albo katalitycznych urzadzen krakingowych do frakcji oleju mineralnego.

3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym,- ze stosuje sie wysokowrzace, aromatyczne mieszaniny weglowodorów, których temperatura poczatku wrze¬ nia jest wyzsza od temperatury koksowania.

4. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 2 albo 3, zna¬ mienny tym, ze stosuje sie grubosc warstwy pod¬ dawanych koksowaniu mieszanin weglowodorów wynoszaca 5—50 mm.

5. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 2, albo 3, zna- dfl mienny tym, ze czas ogrzewania K (min) przy dt koksowaniu wybiera sie korzystnie tak, ze zacho¬ wana jest w przyblizeniu nastepujaca zaleznosc od grubosci warstwy 8 (mm): dfl 500 dt 8 u

6. Sposób wedlug zastrz. 1, albo 2 albo 3, zna¬ mienny tym, ze koksowanie prowadzi sie w spo¬ sób nieciagly wedlug programu temperatury i cza¬ su np. w piecu do wypalania zaopatrzonym w wó¬ zek z pólkami sitowymi. m

7. Sposób wedlug zastrz. 1, albo 2, albo 3, zna¬ mienny tym, ze koksowanie prowadzi sie w sposób ciagly np. w piecu tunelowym wyposazonym w stalowa tasme przenosnika tasmowego, który jest podzielony odpowiednio do szybkosci ogrzewania w na rózne strefy temperatury.130 49C 0.5 x ^E[°C] i i i i 1 i i 1 < i i 400 450 500 550 WYKRES PL PL PL PL PL