Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowego epimeru D soli dwuamonowej kwasu oksa-/J-laktamodwukarboksylowego o wzorze 1, w którym centrum chiralnosci w bocznym lancuchu a-karboksy-/p-hydroksyfenylo/acetylowym ma konfiguracje D.Systematyczna nazwa soli D-dwuamonowej o wzorze 1 brzmi sól dwuamonowa kwasu 7/3-{D - [karboksy/4-hydroksyfenylo/-acetylo] amino}-7a-metoksy-3- {[/ 1-metylo- lH-tetrazoilo-5/tic ]metylo}-8-keto-5-oksa-l-azabicyklo[ 4.1.0]-okteno-2-karboksylowego-2. Dla wygody sól te nazywa sie tu albo sola D-dwuamonowa albo sola dwuamonowa kwasu D-oksa-/3- laktamodwukarboksylowego.Oksycefalosporyny sa niedawno odkryta grupa zwiazków /3-laktamowych. W literaturze fachowej brak jest jakichkolwiek wzmianek na temat wytwarzania soli dwuamonowej kwasu oksa-/3-laktamodwukarboksylowego, w postaci epimeru D lub L albo racematu, mozliwosci wyodrebniania epimeru D tego zwiazu oraz ewentualnego zastosowania takiej soli.W opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 4138 486 opisano pewne sole kwasu oksa-/3- laktamodwukarboksylowego, a mianowicie sole metali alkalicznych, sole z zasadami organi¬ cznymi, takie jak sól sodowa, potasowa, magnezowa i wapniowa, otrzymane w reakcji z zasadami nieorganicznymi oraz sól prokainy, trójetyloaminy, dwucykloheksyloaminy oraz sól prokainy, trójetyloaminy, dwucykloheksyloaminy i ksylokainy, otrzymane w reakcji z zasadami organi¬ cznymi. Miedzy innymi ujawniono wytwarzanie soli sodowej kwasu oksa-/J-laktamodwukarboksy- lowego z uzyciem 2-etylopentanokarboksylanu sodu, jako zwiazku posredniego.W omawianym opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki brak jest informacji, a nawet sugestii na temat mozliwosci wydzielania D-epimerów z racemicznych soli kwasu oksa-/3-laktamodwukarbo- ksylowego.Jeden z produktów wytworzonych sposobem ujawnionym w cytowanym opisie jest sól dwuso- dowa, okreslona jako „bezbarwny proszek". Nie podano jakiejkolwiek wzmianki na temat mozli¬ wosci otrzymania tego produktu w postaci krystalicznej lub w postaci zasadniczo czystego epimeru. Obecnie stwierdzono, iz zwiazek ten jest silnie higroskopijny, przy czym pobiera on wilgoc z otaczajacej go atmosfery w takim stopniu, ze przy wilgotnosci wzglednej 64% rozplywa sie2 125 579 w wyniku rozpuszczenia w wodzie. Takwiec praktycznie zastosowanie omawianej soli dwusodowej jest watpliwe, ^dyz np. nie jest mozliwe sporzadzanie z niej tak zwanych krazków próbnych, na których umieszcza sie kliniczne izolaty w celu ustalenia ich wrazliwosci na dzialanie antybiotyczne badanego zwiazku (kliniczne badanie przydatnosci leku).Podobne trudnosci wystepuja w przypadku innej znanej soli kwasu oksa-/?- laktamodwukar- boksylowego. a mianowicie soli póltorasodowej. Sól ta równiez ulega rozplynieciu po wchlonieciu okolo 7% wody przy wilgotnosci wzglednej 20-40%.W opisie patnetowym St. Zjedn. Ameryki nr 4 138 486 oraz w innych zródlach literaturowych brak jest jakichkolwiek wzmianek na temat mozliwosci stosowania wodorotolenku amonowego jako reagenta w procesach wytwarzania soli kwasu oksa-laktamodwukarboksylowego. Zwiazek ten rózni sie pod wzgledem charakteru chemicznego od zasad organicznych i nieorganicznych stosowanych w znanych procesach.Sposobem wedlug wynalazku wytwarza sie sól majaca postac zwiazku krystalicznego, zasad¬ niczo wolnego od epimeru L, a cecha tego sposobu jest to, ze do wodnego roztworu kwasu oksa-/3-laktamodwukarboksylowego o wzorze 2, majacego postac epimeru L lub D lub mieszaniny tych epimerów, dodaje sie aceton, po czym do wodno-acetonowego roztworu kawsu o wzorze 1 dodaje sie w temperaturze 20-30°C wodorotlenek amonowy do uzyskania odczynu roztworu o wartosci pH 6-7,5, a nastepnie rozciencza sie roztwór acetonem do uzyskania punktu zmetnienia i prowadzi sie krystalizacje epimeru D soli o wzorze 1 zasadniczo wolnego od epimeru L, po czym ewentualnie wzbogaca sie epimer D soli o wzorze 1 droga wysokocisnieniowej chromatografii cieczowej i ewentualnie roztwór wodny tego wzbogaconego epimeru D soli dwuamonowej rozcien¬ cza sie w temperaturze 20-30°C organicznym rozpuszczalnikiem mieszajacym sie z woda do uzyskania punktu zmetnienia roztworu, po czym prowadzi sie krystalizacje epimeru D zasadniczo wolnego od epimeru L.Zgodnie ze sposobem wedlug wynalazku epimer D soli o wzorze 1 wytwarza sie równiez dodajac do wodnego roztworu mieszaniny epmierów D i L soli dwuamonowej o wzorze 1 rozpu¬ szczalnik organiczny mieszajacy sie z woda do osiagniecia punktu zmetnienia roztworu, a nastepnie prowadzac krystalizacje epimeru D soli dwuamonowej zasadniczo wolnego od epimeru L.Biorac pod uwage, iz litratura fachowa nie zawiera zadnej sugestii co do mozliwosci selektyw¬ nej krystalizacji soli D-dwuamonowej, rezultat uzyskany sposobem wedlug wynalazku jest calko¬ wicie nieoczekiwany.Gdy krystaliczna sól D-dwuamonowa wytwarzana sposobem wedlug wynalazku krystalizuje sie z wodnych roztworów rozpuszczalnikóworganicznych, to wówczas uzyskuje sie czterowodzian.Krystaliczny czterowodzian soli ma widmo rentgenowskie (uzyskane metoda proszkowa przy uzyciu promienowania miedziano/niklowego 1,54X 10~10m)przedstawione w tabeli 1, w której „d" oznacza odleglosc miedzyplaszczyznowa, a "I/IT intensywnosc wzgledna.Tabela 1 d 9,60 8,79 8,11 7,25 6,62 5,92 5,10 4,58 4,35 3,40 3,67 3,54 I/IiX 100 1 50 50 10 5 35 10 40 100 15 10 1 d 3,36 3,21 3,10 2,97 2,82 2,71 2,62 2,41 2,35 2,30 2,19 2,05 I/IiX100 15 10 5 10 10 5 5 i 5 1 1 1125579 3 Przy elektrometrycznym miareczkowaniu soli dwuamonowej w 66% dwumetyloformamidzie otrzymuje sie poczatkowa wartosc pH 7,38 oraz wartosc pKa 5,0 (COO"), 6,2 (COO), 9,5 (2NH4+) i 12,9 (grupa hydroksylowa w pozycji para).Zgodnie ze sposobem wedlug niniejszego wynalazku w celu wytworzenia krystalicznej soli D-dwuamonowej kwas oksa-/?-laktamodwukarboksylowy o wzorze 2 rozpuszcza sie w wodzie, po czym roztwór rozciencza sie acetonem w ilosci 10% objetosciowych. Odczyn roztworu doprowadza sie do wartosci pH 6-7,5 za pomoca wodorotlenku amonowego, a nastepnie roztwór dalej rozcien¬ cza sie acetonem do uzyskania punktu zmetnienia. Roztwór odstawia sie i podczas stania wykrysta- lizowuje zen krystaliczna sól D-dwuamonowa, która oddziela sie do lugu macierzystego.Kwas dwukarboksylowy o wzorze 2 stosowany jako zwiazek wyjsciowy moze miec postac epimeru L lub dowolnej mieszaniny epimeru L i epimeru D.Stezenie roztworu kwasu w wodzie wynosi korzystnie 10%, jednak mozna równiez stosowac stezenie 5-15%. Przed dodaniem wodorotlenku amonowego do wodnego roztworu kwasu roztwór ten rozciencza sie acetonem, korzystnie do 10% objetosciowych, jakkolwiek rozcienczenie aceto¬ nem moze byc równiez mniejsze lub wieksze.W procesie stosuje sie korzystnie stezony wodototlenek amonowy, gdyz w wyniku zuzycia bardziej rozcienczonych roztworów zasady uzyskuje sie wieksza objetosc roztworu, z którego zachodzi krystalizacja, co z kolei wymaga dodania wiekszej ilosci acetnonu. Przy prowadzeniu krystalizacji na duza skale korzystne jest unikanie duzych objetosci, o ile tylko jest to mozliwe.Alternatywnie odczyn wodnego roztworu kwasu mozna doprowadzac do zadanej wartosci pH dodajac roztwór wodorotlenku amonowego w acetnonie, korzystnie roztwór 1-1,5 n. Zadana wartosc pH mozna takze uzyskac wprowadzajac amoniak do ochlodzonego wodnego roztworu kwasu.Jak wspomiano powyzej odczyn rozcienczonego acetonem wodnego roztworu kwasu dopro¬ wadza sie do wartosci pH 6-7,5 za pomoca wodorotlenku amonowego. Korzystnie odczyn dopro¬ wadza sie do wartosci pH 6,5. Po uzyskaniu wlasciwego odczynu w wyniku dodania wodorotlenku amonowego roztwór dalej rozciencza sie acetonem do chwili jego zmetnienia. Krystaliczna sól dwuamonowa krystalizuje z metnego roztworu w postaci epimeru D zasadniczo wolnego od empimeru L. Krysztaly oddziela sie droga odsaczenia, odwirowania lub inna metoda, odmywa z lugu macierzystego i suszy. Wydajnosc procesu wytwarzania soli D-dwuamonowej wynosi zazwy¬ czaj co najmniej 85%.Proces prowadzi sie wygodnie w temperaturze 20-30°C, korzystnie 25°C.Przy wartosciach pH i temperatury stosowanych w procesie kwas oksa-0- laktamodwukarbo- ksylowy oraz tworzaca sie w roztworze sól dwuamonowa tego kwasu podlegaja bardzo szybkiej epimeryzacji na centum chiralnosci w bocznym lancuchu j8-karboksy-/p-hydroksyfenylo/acety!o- wyni. Gdy np. wyjsciowy kwas ma konfiguracjeL, to wówczas kwas ten lub sól dwuamonowa w roztworze ulega bardzo szybkiej epimeryzacji do równowagowej mieszaniny epimerów D i L.Równowaga zostaje naruszona w wyniku wytracania sie krystalicznej soli D-dwuamonowej,jak to przedstawia schemat. Takwiec sól D-dwuamonowa krystalizuje w postaci najtrudniej rozpuszczal¬ nego epimeru soli, a szybka epimeryzacja w roztworze bedaca wynikiem dazenia ukladu do osiagniecia stanu równowagi prowadzi do wykrystalizowania dodatkowej ilosci soli D- dwuamonowej.Opisanej powyzej szybkiej epimeryzacji sprzyja temperatura 20-30°C, przy czym przebieg epimeryzacji jest najkorzystniejszy w temperaturze 25°C. W miare zmniejszenia sie temperatury maleje predkosc epimeryzacji, a co za tym idzie maleje predkosc krystalizacji soli D-dwuamonowej i wydajnosc procesu staje sie nizsza.Jakkolwiek obnizenie temperatury powoduje zmniejszenie rozpuszczalnosci soli D- dwuamonowej, to jednak mniej tej soli wyosobnia sie z roztworu w zwiazku ze spadkiem predkosci epimeryzacji. W warunkach procesu realizowanego sposobem wedlug wynalazku otrzymuje sie sól D-dwuamonowa z wyzsza wydajnoscia dzieki bardzo szybkiej epimeryzacji oraz faktowi, ze epimer D soli dwuamonowej jest zasadniczo nierozpuszczalny. W temperaturach wyzszych od stosowa¬ nych w procesie predkosc epimeryzacji rosnie, jednak wzrost rozpuszczalnosci epimeru D prowa¬ dzi do nizszych wydajnosci odzyskiwania krystalicznej soli.Epimer D soli duamonowej kwasu oksa-/3-laktamodwuakarboksylowego otzrymuje sie w procesie wedlug niniejszego wynalazku zasadniczo wolny od epimeru L. Okreslenie "zasadniczo 'wolny do epimeru Lfc4 oznacza, ze produkt zawiera co najmniej 95% epimeru D. Zawartosc epimeru4 125 579 D w krystalicznej soli dwuamonowej stanowiacej produkt okresla sie metoda wysokocisnieniowej chromatogragii cieczowej (HPLC). Jednym z ukladów HPLC nadajacym sie do okreslania zawar¬ tosci epimeru D i epimeru L jest uklad nastepujacy: Kolumna: Waters Associates Bonopak C-18 Predkosc przeplywu: 3ml/minute Rozpuszczalnik: 100 czesci 0,ln octanu amonu, 6 czesci metanolu Rozpuszczalnik próbki: bufor fosforowy.o wartosci pH 7,4 Stezenie próbki: I ml/ml Objetosc próbki: 15 mikrolitrów.Kwas D,L-oksa-/J-laktamokaroksylowy stosowany do wytwarzania soli mozna metoda HPLC rozdzielic na kwas wzbogacony w epimer D i kwas wzbogacony w epimer L, które wykorzystuje sie w procesie. Korzystnie stosuje sie kwas D,L.Przedmiotem niniejszego wynalazku jest takze wytwarzanie krystalicznej soli D- dwuamonowej o zwiekszonej czystosci epimerycznej z niekrystalicznej soli dwuamonowej o duzej zawartosci epimeru L. Zgodnie z tym warianetm sposobu wedlug wynalazku proces krystalizacji soli D-dwuamonowej prowadzi sie w ten sposób, ze sól dwuamonowa rozpuszcza sie w wodzie, po czym dodaje sie do uzyskania punktu zmetnienia mieszajacy sie z woda rozpuszczalnik organiczny, taki jak etanol, izopropanol, n-propanol i acetonitryl. Roztwór odstawia sie i podczas stania krystalizuje zen w punkcie zmetnienia sól D-dwuamonowa zasadniczo wolna od soli L- dwuamonowej.Proces krystalizacji prowadzi sie w temperaturze 20-30°C. Cecha tego procesu krystalizacji jest to, ze krystalizacja soli D-dwuamonowej z roztworu wodnego zachodzi selektywnie. Niekrysta- liczna sól dwuamonowa stosowana w procesie krystalizacji moze miec postac mieszaniny epimeru L i epimeru D zawierajacej te epimery w róznych stosunkach. Przykladowo, sól mozna wzbogacic w epimer D metoda HPLC lub sól ta moze stanowic mieszanina obu epimerów w stosunku okolo 50:50.Wartosc stezenia wodnego roztworu niekrystalicznej epimerycznej mieszaniny soli dwuamo¬ nowej nie ma decydujacego znaczenia, jedanak jesli jest ona zbyt niska, to trzeba stosowac wieksze objetosci rozpuszczalnika organicznego, a wydajnosci sa na ogól nizsze. Odpowiednie stezenie wynosi 0,l-0,5g na lml wody.Sól S-dwuamonowa krystalizuje z wodnego roztworu w postaci czerowodzianu. Analiza HPLC próbki produktu otrzymanego w procesie krystalizacji wykazala, ze produkt ten zawiera co najmniej 95% epimeru D.Sól o wzorze 1 wytwarzana sposobem wedlug wynalazku ma odpowiednia postac farmakolo¬ giczna, która jest trwala w normalnych warunkach temperatury i cisnienia. Sól mozna przechowy¬ wac w wiekszej ilosci do pózniejszego uzycia, npr do przygotowania dawek jednostkowych w ampulkach.Fakt, ze sól dwuamonowa o wzorze 1 krystalizuje w postaci epimeru D zasadniczo wolnego od epimeru L ma duze znaczenie, gdyz epimer D soli wykazuje silniejsze dzialanie antybiotyczne wobec pewnych bakterii Gram-ujemnych np. Escherichia coli, niz sól D,L-dwuamonowa.Wielka zaleta soli dwuamonowej o wzorze 1 w porównaniu z solami znanymi jest jej odpor¬ nosc na wilgoc, zapewniajaca bezproblemowe zastosowanie tego zwiazku do potrzeb terapeuty¬ cznych. Odpornosc ta jest cecha calkowicie nieoczekiwana w swietle informacji znanych ze stanu techniki, a dotyczacych silnie higroskopijnych soli dwusodowej i póltorasodowej. Wyniki badan potwierdzajacych unikalne wlasciwosci soli D-dwuamonowej przedstawiono ponizej.Próbke kazdej soli, to znaczy dwusodowej, póltorasodowej i D-dwuamonowej, wyrównowa- zono w warunkach wilgotnosci atmosferycznej (pokojowej), po czym w kazdej z próbek zmierzono procentowa zawartosc wody metoda Karla Fischera. Próbki podzielono na porcje po okolo 400 mg, które badano w róznych warunkach wilgotnosci. W naczyniach, w których utrzymywano stala wilgotnosc wzgledna w temperaturze okolo 25°C umieszczono odczynniki podane w tabeli 2 W tabeli tej symbol „S" oznacza, iz odczynnik mial postac substancji stalej, zas „ns'\ iz odczynnik mial postac nasyconego roztworu w kontakcie z substancja stala. Wszystkie wartosci wilgotnosci : wzglegnej okreslono na higrometrze model Nr 15-3001, produkcji Hygrodynamics Inc., Silver125579 5 Spzing, Md, USA. Naczynie z triocyjanianem potasu zastosowano tylko w badaniach soli dwusodowej.Tabela 2 Wilgotnosc W2 (%) okolo 1 11-12 19 37 47 64 76 :gledna 1 Odczynnik nadchloran magnezowy (S) chlorek litowy (rs) chlorek magnezowy (rs) tiocyjanian potasowy (rs) azotan magnezowy (rs) azotan sodowy (rs) bromek potasowy (rs) W kazdym z naczyn komór nawilzajacych umieszczono badana porcje danej soli, po czym komory równowazono w ciagu 3 dni. Po wyrównowazeniu kazda z próbek zwazono w celu stwierdzenia wchloniecia lub ubytku wody. Na podstawie wagi poczatkowej i wagi po wyrównowa¬ zeniu obliczono dla kazdej próbki procentowa i molowa zawartosc wody.Dane te umieszczono na wykresach, w celu uzyskania izoterm cisnienia par dla kazdej soli. Izotermy te przedstawia figura rysunku, na której na lewej rzednej podano procentowa zawartosc wody na prawej rzednej molowa zawartosc wody, a na dcietej procentowa wilgotnosc wzgledna.Jak wynika z wykresów, sól dwuamonowa wchlaniala wode do osiagniecia zawartosci wody okolo 11,6%, co odpowiada powstaniu czerowadzianu. Sól pozostala krystaliczna w warunkach doswiadczenia, to jest do wilgotnosci wzglednej 76% (wartosci tej nie pokazano na wykresie).Sól póltorasodowa wchlaniala wode w sposób ciagly przy wartosciach wilgotnosci wzglednej powyzej 40% (po osiagnieciu zawartosci wody 7% przy wilgotnosci wzglednej 20-40%), a przy wilgotnosci wzglednej 76% ulegala rozpuszczeniu. Sóldwusodowa wchlaniala wode bardzo szybko i ulegla rozpuszczeniu przy wilgotnosci wzglednej 64%.Jak wynika z powyzszych danych, sól wytwarzana sposobem wedlug wynalazku pozostaje trwala nawet przy wysokich wartosciach wilgotnosci wzglednej, natomiast w przypadku soli póltorasodowej trwalosc zanika powyzej wilgotnosci wzglednej 25-35%?, zas sól dwusodowa wykazuje ciagla absorbcie wody.Odpornosc soli D-dwuamonowej na wilgoc jest cecha niezwykle korzystna ze wzgledu na zastosowanie tego zwiazku. Z soli mozna sporzadzac trwale krazki do badania mozliwosci na dzialanie antybiotyczne, a ponadto dlugotrwale przechowywanie soli nie wymaga uzywania spe¬ cjalnych urzadzen zapewniajacych niska wilgotnosc wzgledna w pomieszczeniu magazynowanym.Przyklad I. Do roztworu 5g kwasu l-oksa-0-laktamodwukarboksylowego (mieszanina D, L, 4:60) w 15 ml mieszaniny acetonu i wody (90:10 objetosciowo) dodaje sie w temperaturze pokojowej, to jest okolo 25°C, i w trakcie intensywnego mieszania l,4n roztwór wodorotlenku amonowego w acetonie do uzyskania wartosci pH 6,5. Roztwór zaszczepia sie sola D-dwamonowa i odstawia do krystalizacji. Krystaliczna sól D-dwuamonowa odsacza sie, przemywa wodnym roztworem izopropanolu (woda: izopropanol 1:9 objetosciowo) i suszy. Wysuszone krysztaly waza 4,5 kg. Metoda HPLC stwierdza sie, ze krystaliczna sól zawiera 97% epimeru D.Przyklad II. Rekrystalizacja soli D-dwuamonowej. 100 mg niekrystalicznej soli dwuamonowej kwasu oksa-/?-laktamodwukarboksylowego bedaca zwiazkiem glównie o konfiguracji D (sól wzbogacona w epimer D metoda HPLCL z uzyciem 0, In octanu amonowego jako buforu stanowiacego eluent) rozpuszcza sie w 0,5 ml wody.Roztwór rozciencza sie powoli izopropanolem do zmetnienia i pozostawia w temperaturze pokojo¬ wej, to jest okolo 25°C, w ciagu kilku godzin. Okresowo, dla zapewnienia pelnego przebiegu krystalizacji, dodaje sie dodatkowo niewielkie ilosci izopropanolu. Krysztaly odsacza sie, prze-I 6 125 579 mywa mieszanina wody izopropanolu (1:9 objetosciowo) i suszy pod zmniejszonym cisnieniem w :iagu kilku godzin. Analiza HPLC wykazuje, ze sól dwuamonowa zawiera 98% epimeru D.Powyzszy tok postepowania powtarza sie z uzyciem czetrech próbek niekryistalicznej soli dwuamonowej zawierajacych odpowiednio 98, 85, 82 i 76% epimeru D.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowego epimeru D soli dwuamonowej kwasu oksa-/3- laktamodwu- karboksylowego o wzorze 1, majacej postac zwiazku krystalicznego, zasadniczo wolnego od epimeru L, znamienny tym, ze do wodnego roztworu kwasu oksa-/J-laktamodwukarboksylowego o wzorze 2, majacego postac epimeru L lub D lub mieszaniny tych epimerów, dodaje sie aceton, po czym do wodnoacetonowego roztworu kwasu o wzorze 1 dodaje sie w temperaturze 20-30°C wodorotlenek amonowy do uzyskania odczynu roztworu o wartosci pH 6-7,5, a nastepnie rozcien¬ cza sie roztwór acetonem do uzyskania punktu zmetnienia i prowadzi sie krystalizacje epimeru D soli o wzorze 1 zasadniczo wolnego od epimeru L, po czym ewentualnie wzbogaca sie epimer D soli o wzorze 1 droga wysokocisnieniowej chromatografii cieczowej i ewentualnie roztwór wodny tego wzbogaconego epimeru D soli dwuamonowej rozciencza sie w temperaturze 20-30°C organicznym rozpuszczalnikiem mieszajacym sie z woda do uzyskania punktu zmetnienia roztworu, po czym prowadzi sie krystalizacje epimeru D zasadniczo wolnego od epimeru L. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze odczyn roztworu wodno-acetonowego reguluje sie za pomoca 1-1, 5n acetonowego roztworu wodorotlenku amonowego. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ze odczyn roztworu wodno-acetonowego doprowadza sie do wartosci pH 6,5. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie wodny roztwór kwasu o wzorze 2 o stezeniu 5-15% wagowo-objetosciowyeh. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do wodnego roztworu mieszaniny epimerów D i L soli dwuamonowej o wzorze 1 dodaje sie rozpuszczalnik orgniczny mieszajacy sie z woda do osiagniecia punktu zmetnienia roztworu, po czym prowadzi sie krystalizacje epimeru D soli dwuamonowej zasadniczo wolnego od epimeru L. 6. Sposób wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze stosuje sie wodny roztwór o temperaturze 20-30°C. 7. Sposób wedlug zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, ze stosuje sie wodny roztwór mieszaniny epimerów L i D o stezeniu 0,1-0,5 g mieszaniny na 1 ml wody. 8. Sposób wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze jako rozpuszczalnik organiczny stosuje sie izopropanol.125 579 ? OCH, w cW hy^^y COO"NHT CH3 WzóM o p, ho-f~\cH-c-MuJ-^° ~~ COOH NHtr \ j-» COOH L Wzór 2 Epimer 0 Epimer L Krystaliczna sól D-dwuamonowa Schemat125 579 40 50 60 K) Wilgotnosc wzgledna (%) Pncownii Poligraficzna UP PRL. Naklad 100 egz.Cena 100 zl PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL