Przedmiotem wynalazku jest wkladka do zaty¬ kania kanalów w ciele ludzi lub zwierzat. Jest ona stosowana zwlaszcza w celach antykoncep¬ cyjnych, do zatykania jajowodów lub przewodów nasiennych, lub tez w przypadku, gdy stan zdro¬ wia wymaga zamkniecia okreslonego kanalu w ciele pacjenta.Znane jest zastosowanie wkladek do zatykania kanalów w ciele ludzkim, wykonanych z mate¬ rialów rozszerzajacych sie w wyniku pochlania¬ nia cieczy ustrojowych. Dotychczas wkladki byly wykonywane z materialów wlóknistych lecz osta¬ tnio stwierdzono, ze mozna je wykonywac z two¬ rzyw sztucznych, a mianowicie z kopolimerów po¬ chlaniajacych wode, zwanych zwiazkami hydroze- lowymi. Zatykanie kanalów realizuje sie w ten sposób, ze nierozszerzona wkladke wprowadza sie do kanalu, przy czym rozmiary wkladki zapew¬ niaja jej latwe umieszczenie w kanale. W wyni¬ ku pochlaniania cieczy ustrojowych z otaczaja¬ cych wkladke tkanek, wkladka pecznieje zatyka¬ jac kanal. Pod wplywem nacisku otaczajacych wkladke scianek kanalu nastepuje silne osadze¬ nie wkladki w okreslonym polozeniu. Material, z którego jest wykonana wkladka powinien byc obojetny na dzialanie cieczy ustrojowych i ota¬ czajacych wkladke tkanek tak, aby mozliwe bylo usuniecie wkladki w miare potrzeby. Zapewnia to przykladowo przywrócenie funkcji jajowodów lub przewodów nasiennych po usunieciu zatyka¬ lo 25 83 jacych je wkladek.W przypadku znanych wkladek istnieje niebez¬ pieczenstwo usuniecia wkladki z kanalu pod dzia¬ laniem skurczów miesni lub w wyniku wymycia wkladki w pierwszym okresie tuz po jej zaloze¬ niu, zanim ulegnie odpowiedniemu rozszerzeniu w wyniku pochloniecia odpowiedniej ilosci cie¬ czy ustrojowych. W niektórych przypadkach w wyniku rozszerzenia kanalu moze nastapic nie¬ bezpieczenstwo usuniecia z niego wkladki.Celem wynalazku jest rozwiazanie wkladki do zatykania kanalów w ciele ludzkim zabezpieczo¬ nej przed usunieciem z kanalu lub przemieszcze¬ niem w kanale.Zgodnie z rozwiazaniem wedlug wynalazku wkladka zawiera elementy mocujace, zapewniaja¬ ce osadzenie korpusu wkladki w kanale, majace wystepy, które w co najmniej nierozszerzonym stanie korpusu wkladki wystaja poza powierzch¬ nie korpusu, wykonane z materialu elastycznego, zapewniajacego elastyczne dociskanie wystepów do scianek kanalu tuz po wlozeniu wkladki, co umozliwia osadzenie wkladki przed rozszerzeniem jej korpusu.Wystepy elementów mocujacych sa skierowane pod katem ostrym wzgledem kierunku wprowa¬ dzania wkladki do kanalu tak, ze przy wprowa¬ dzaniu wkladki wystepy zginaja sie w kierunku do siebie, zas przy przemieszczaniu wkladki w kierunku przeciwnym wystepy rozginaja sie. Kra- 121 127J ! 121127 wedzie wystepów elementów mocujacych wystaja po¬ za powierzchnie korpusu wkladki na odleglosc rów¬ na przemieszczeniu powierzchni wkladki w wyni¬ ku rozszerzania sie wkladki.Korzystnie elementy mocujace zawieraja czesc srodkowa, osadzona w korpusie wkladki, zaopa¬ trzona w wystepy. Czesc srodkowa elementu mo¬ cujacego zawiera nitke, której czesc jest osadzo¬ na w korpusie wkladki, zas pozostala czesc wy¬ staje poza korpus wkladki.Korpus wkladki ma postac wydluzonego cy¬ lindra o dlugosci od 1 do 2 mm, w którym jest osadzona nic oraz element mocujacy, którego czesc srodkowa jest wykonana ze sztywnego two¬ rzywa* sztucznego i ma co najmniej dwa wy¬ stepy.Korzystnie korpus jest wykonany ze zwiazku hydrpaelowegOr w postaci kopolimeru co najmniej jednego monomeru hydrofilowego i co najmniej jednego monomeru hydrofobowego. Korpus jest wykonany ze zwiazku hydrozelowego, który po zetknieciu z cieczami ustrojowymi rozszerza sie co najmniej o 40%, a korzystnie co najmniej 80% Przedmiot wynalazku zostal uwidoczniony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wkladke w przekroju osiowym, lig. 2 —wkladke w przekroju poprzecznym, fig. 3 — przyklad wykonania wkladki w przekroju osiowym, fig. 4 — przyklad wykonania elementu mocujacego wkladki, fig. 5 — przyklad wykona¬ nia elementu mocujacego wkladki, w widoku z boku.Wkladka wedlug wynalazku zawiera korpus, wykonany z materialu, który po zetknieciu z cie¬ czami ustrojowymi rozszerza sie objetosciowo, co najmniej o 20% liczone jako rozszerzalnosc linio¬ wa. Material wkladki jest obojetny na dzialanie cieczy ustrojowych oraz otaczajacych tkanek. Roz¬ szerzanie sie korpusu wkladki po zetknieciu z cieczami ustrojowymi wynosi korzystnie co naj¬ mniej 40%, a zwlaszcza co najmniej 80%. Linio¬ wa rozszerzalnosc wkladki moze zawierac sie od 20 do 300%. Wkladki stosuje sie do zatykania ka¬ nalów w ciele ludzi lub zwierzat, a zwlaszcza do zatykania naczyn krwionosnych, jajowodów, prze¬ wodów nasiennych lub cewki moczowej.Geometryczny ksztalt wkladki nie jest istotny.Korzystnie stosuje sie wkladki o ksztalcie cylin¬ drycznym, kulistym, w ksztalcie jajka lub w ksztalcie kropli wody. Korzystnie przekrój po¬ przeczny wkladki powinien byc kolowy i powi¬ nien byc o tyle mniejszy od przekroju poprzecz¬ nego kanalu, aby mozna bylo osadzic wkladke w kanale z luzem zapewniajacym latwe wprowa¬ dzanie wkladki.Wkladki wedlug wynalazku znajduja szczególne zastosowanie w celach antykoncepcyjnych, do osadzania w jajowodach lub przewodach nasien¬ nych. Przy osadzaniu wkladki w jajowodach zao¬ patruje sie ja w nic, która umozliwia wyjmowa¬ nie wkladki bez zabiegów operacyjnych. Korzyst¬ nie nic wykonuje sie z materialu nieprzepuszczal¬ nego dla promieniowania tak, aby mozliwe bylo okreslenie polozenia wkladki.W rozwiazaniu alternatywnym korpus wkladki wykonuje sie z materialu nieprzepuszczalnego dla promieniowania rentgenowskiego. Material wklad¬ ki powinien rozszerzac sie po zetknieciu z cie¬ czami ustrojowymi co najmniej o 40%, korzystnie 5 co najmniej o 80%, a nawet do 300%. Do wytwa¬ rzania wkladek korzystnie stosuje sie zwiazki hydrozelowe. Zwiazki te roszerzaja sie pochlania¬ jac wode z cieczy ustrojowych. Jako zwiazki hydrozelowe stosuje sie polimery i kopolimery 10 estrów kwasu metakrylowego, majacych co naj¬ mniej jedna grupe hydroksylowa w lancuchu po¬ przecznym. Jako monomer stosuje sie metakry- lan 2-hydroksyetylowy, w którym grupa estrowa wywodzi sie z glikolu dwuetylenowego lub gliko- 15 lu trójetylowego. Mozliwe jest równiez uzycie metakrylanu 2,3-dwuhydroksypropylowego. Jako zwiazki usieciowane mozna uzyc wielofunkcyjne akrylany, takie jak dwuestry lub odpowiednie glikole, przykladowo bis-metakrylan glikolu ety- M lenowego.Mozliwe jest równiez wykonanie wkladek z ko¬ polimeru monomeru hydrofilowego i monomeru hydrofobowego. Zmieniajac proporcje pomiedzy monomerem hydrofilowym i monomerem hydro- 25 fobowym zmienia sie w szerokim zakresie zdol¬ nosc pochlaniania wody i w rezultacie rozszerzal¬ nosc tych materialów. Przykladowo jako zwiazki hydrofilowe stosuje sie monomery z grupy zawie¬ rajacej N-winylopirolidony i winylopirydyny. Ja- 30 ko zwiazki hydrofobowe stosuje sie przykladowo monomery z grupy zawierajacej akrylan metylo¬ wy i metakrylan metylowy. Polimeryzacje pro¬ wadzi sie korzystnie przez poddanie materialu wyjsciowego promieniowaniu elektromagnetyczne¬ mu, w strefie promieniowania nadfioletowego i promieniowania gamma, lub przez nagrzewanie materialu wyjsciowego.Wkladka powinna byc sprezysta, lecz tylko w niewielkim stopniu plastyczna. W stanie nieroz- szerzonym (w postaci nieuwodnionej) wkladka moze byc sztywna i/lub twarda, natomiast w cza¬ sie rozszerzania sie wkladka powinna mieknac.Wkladka moze zawierac substancje zwiekszajace jej nieprzepuszczalnosc dla promieniowania, na przyklad sole baru lub bizmutu, lub tez sprosz¬ kowane metale, takie jak srebro. «.Wkladka jest osadzana w kanale w stanie nie- rozszerzonym, a nastepnie w wyniku zetkniecia z cieczami ustrojowymi rozszerza sie. Tak wiec 50 podczas zakladania wkladki przechodzi ona luzno przez kanal lecz po rozszerzeniu sie styka sie ze sciankami kanalu. Scianki kanalu wywierajac na¬ cisk na wkladke powoduja jej elastyczne scisnie¬ cie przy jednoczesnym rozciagnieciu scianek ka- 55 nalu. Wkladka wypelnia caly przekrój poprzecz¬ ny kanaru zatykajac go, przy jednoczesnym sil¬ nym osadzeniu w kanale. Po zalozeniu wkladki w jajowodzie uniemozliwia ona przejscie jaja do macicy, jak równiez uniemozliwia przenikniecie oq plemników przez jajowód do niezaplodnionego jaja. Po osadzeniu wkladki w przewodzie nasien¬ nym uniemozliwia ona przeplyw plemników.Wkladki mozna w miare potrzeby usuwac w wy¬ niku zabiegu operacyjnego lub w przypadku 35 wkladki zalozonej w jajowodzie mozna ja wciag-121 127 6 nac do macicy przez pociagniecie za nitke, w któ¬ ra jest zaopatrzony korpus wkladki.Wkladka po zalozeniu uzyskuje silne zakotwi¬ czenie w kanale po rozszerzeniu sie, w wyniku pochloniecia cieczy ustrojowych. Jednakze zanim to nastapi pomiedzy wkladka i sciankami sasied¬ nich wkladek wystepuje luz. Przy przemieszcza¬ niu wkladki wzdluz kanalu majacego przewezenia konieczne jest wykonanie wkladki o znacznie mniejszej srednicy od srednicy kanalu. Istota roz¬ wiazania polega na tym, aby w trakcie zaklada¬ nia wkladki miala ona mozliwie niewielka sred¬ nice, lecz aby jednoczesnie zapewniala wlasciwe zatkanie kanalu po jej osadzeniu w odpowiednim miejscu.Przy spelnieniu tych warunków wkladka nie uzyskuje wlasciwego zakotwiczenia w kanale za¬ nim nie nastapi proces jej rozszerzania sie. Tuz po zalozeniu wkladki mozliwe jest wiec jej prze¬ mieszczenie pod dzialaniem cieczy ustrojowych przeplywajacych przez kanal, lub tez w wyniku ruchów wykonywanych przez pacjenta. Rozwia¬ zanie wedlug wynalazku eliminuje niebezpieczen¬ stwo przemieszczenia sie wkladki przez zastoso¬ wanie co najmniej jednego elementu mocujacego, wykonanego z materialu o nastawnej sztywnosci.Element mocujacy zawiera wystepy, które wy¬ staja poza powierzchnie wkladki w jej stanie nie- rozszerzonym. Wystepy te wystaja na taka od¬ leglosc, ze stykaja sie ze sciankami kanalu na¬ tychmiast po umieszczeniu wkladki w kanale.Elementy mocujace zapewniaja utrzymywanie wkladki, pod dzialaniem sil sprezystosci, w odpo¬ wiednim polozeniu. Sprezystosc wystepów ele¬ mentów mocujacych jest tak dobrana, ze nie ma ona wplywu na ruch wkladki w kierunku jej za¬ kladania, lecz przy próbie usuniecia wkladki z kanalu utrzymuja ja we wlasciwym polozeniu przez rozprezenie sie do zetkniecia ze sciankami kanalu.Wystepy elementów mocujacych zapewniaja za¬ kotwiczenie wkladki w kanale przed rozszerze¬ niem sie wkladki. Maja one tak dobrane rozmia¬ ry, ze wieksza czesc wystepów miesci sie we wnetrzu wkladki w jej stanie rozszerzonym.•Chroni to przed wciskaniem wystepów elementów mocujacych w scianki kanalu po osiagnieciu przez wkladke stanu rozszerzonego.Figura 1 przedstawia wkladke 1 przeznaczona do osadzenia w jajowodzie kobiety. Wkladka 1 zawiera wydluzony, cylindryczny korpus 2, wy¬ konany z rozszerzajacego sie materialu, zaopa¬ trzony w zaokraglona koncówke wewnetrzna 3 oraz koncówke zewnetrzna 4 w ksztalcie kuli. We wnetrzu korpusu 2 jest zamocowana nitka 5, wy¬ konana korzystnie z nylonu, siegajaca od kon¬ cówki wewnetrznej 3 na zewnatrz koncówki zew¬ netrznej 4. Wolny koniec 6 nitki 5 wystaje wiec poza korpus 2 wkladki.Przykladowo stosuje sie korpus 2 o dlugosci 11 mm, nie liczac wolnego konca 6 nitki 5 i maksymalnej srednicy 1,66 mm. W rozwiazaniu alternatywnym korpus 2 ma ksztalt kropli o sred¬ nicy okolo 0,8 mm przy wezszym koncu w stanie nierozszerzonym. 10 15 20 25 30 35 50 60 65 Korzystnie nitke 5 wykonuje sie z wlókna po¬ liamidowego tak, ze co najmniej jej czesc jest nieprzezroczysta dla promieniowania rentgenow¬ skiego.Elementy mocujace 7 zapewniajace osadzenie korpusa 2 w jajowodzie, przechodza przez kor¬ pus 2 iw stanie nierozszerzonym wkladki 1 ich wystepy 8 wystaja poza korpus 2. Srodkowa czesc 9 elementu mocujacego 7, z której wystaja wy¬ stepy 8 jest osadzona wewnatrz korpusu 2, w je¬ go stanie nierozszerzonym. Nitka 5 przechodzi przez otwór 10 w stanie mocujacym 7 zapewnia¬ jac dodatkowe zamocowanie elementu 7 i nitki 5, wzgledem korpusu 2 wkladki. Polaczenie nitki 5 z elementem mocujacym 7 ulatwia wytwarza¬ nie wkladek 1, poniewaz umozliwia mocowanie w odpowiednim uchwycie tylko jednego elemen¬ tu, a mianowicie wystepów elementu mocujacego 7. Zaopatrzenie krawedzi otworu 10 w wystepy 11 wnikajace w nitke 5 polepsza zamocowanie nitki 5 i elementu mocujacego (fig. 2). W rozwia¬ zaniu przedstawionym na fig. 4 nitka 5 ma za¬ wiazane wezly 12 po obu stronach elementu mo¬ cujacego 7.Zgodnie z fig. 1, 2, 4 po obu stronach otworu 10 element mocujacy 7 ma trójkatne wystepy, tworzace miedzy sota kat ostry. Wystepy maja ksztalt lekko wklesly na ich bokach zwróconych ku sobie. Ksztalt i grubosc wystepów dobiera sie w zaleznosci od materialu oraz wymaganej sily sprezystej, skierowanej na zewnatrz. Odleglosc pomiedzy zewnetrznymi krawedziami elementu mocujacego 7 powinna byc nieznacznie wieksza od wewnetrznej srednicy kanalu, w którym osa¬ dza sie wkladke 1. Powoduje to sprezyste oddzia¬ lywanie pomiedzy elementem mocujacym 7 i sciankami kanalu tak, ze wystepy 8 zaginaja sie do wewnatrz przy przejsciu przez przewezenia ka¬ nalu w trakcie wprowadzania wkladki 1. Spre¬ zystosc elementu mocujacego zapewnia jego do¬ stosowanie sie do wielkosci przekroju poprzecz¬ nego kanalu.Material, z którego jest wykonany element mo¬ cujacy 7 nie powinien oddzialywac na cialo osoby stosujacej wkladke. Korzystnie stosuje sie pól¬ sztywne, sprezyste tworzywa sztuczne, takie jak tworzywa acetalowe lub amidy.Wkladka 13 przedstawiona na fig. 3 jest prze¬ znaczona do osadzania w przewodzie nasiennym mezczyzny i jej rozmiary sa dobrane odpowiednio do tego celu. Wkladka ma ksztalt cylindryczny o dlugosci okolo 6 mm i srednicy 0,6 mm, w sta¬ nie nierozszerzonym i zawiera korpus 14, wyko¬ nany z rozszerzajacego sie materialu.Zalozenie wkladki 13 w przewodzie nasiennym realizuje sie po operacyjnym otwarciu przewodu nasiennego. W stanie nierozszerzalnym korpus 14 wkladki 13 ma srednice mniejsza od srednicy wewnetrznej przewodu nasiennego, co ulatwia za¬ lozenie wkladki. Po zalozeniu wkladki 13 korpus 14 rozszerza sie wchlaniajac ciecze ustrojowe.Usuwanie wkladki jest równiez realizowane ope¬ racyjnie i dlatego wkladki 13 nie zaopatruje sie w nic. Aby umozliwic okreslenie polozenia wklad¬ ki za pomoca promieniowania rentgenowskiego,J 121127 7 8 material korpusu 14 powinien byc co najmniej czesciowo nieprzepuszczalny dla promieniowania. przez dodanie do materialu korpusu 14 metali lub soli metali.Wkladka 13 zawiera element mocujacy 15 za¬ pewniajacy osadzenie wkladki w stanie nieroz- szerzOnym. Element 15 zawiera sprezyste wyste¬ py 16 nachylone w kierunku jednego konca wkladki 13, przystosowane do rozprezania sie wzgledem scianek przewodu nasiennego. Srodko¬ wa czesc 17 elementu 15, osadzona przez odlanie wewnatrz korpusu 14 wkladki, jest polaczona z centralnym pretem 18, zapewniajacym osadze¬ nie elementu mocujacego 15 w korpusie 14.W rozwiazaniu alternatywnym przedstawionym na fig. 5 stosuje sie nic 19 z wlókna poliamido¬ wego. Nic 19 wystaje poza korpus wkladki, spel¬ niajac role nici 5. Mozliwe jest równiez wykona¬ nie nici w postaci centralnego preta 18. Wystepy elementu mocujacego tworza zwoje 20 nici 19.Zwoje 20 mozna utrzymac w postaci przedstawio¬ nej na rysunku, lub tez mozna je usztywnic przez podgrzanie tak, aby material ulegl czesciowemu stopieniu. Przy uzyciu cienkiej nici uzyskuje sie niewielkie elementy mocujace.Dzialanie sprezyste wystepów zapewnia zakot¬ wiczenie wkladki w jej stanie nierozszerzonym.Poniewaz wystepy sa zwrócone do tylu, mozliwe jest przemieszczanie wkladki, w kierunku do przodu, przy jej zakladaniu, natomiast przesunie¬ cie wkladki do tylu powoduje rozwarcie wyste¬ pów. Po osiagnieciu przez wkladke stanu rozsze¬ rzonego wystepy co najmniej czesciowo gina w korpusie wkladki (fig. 1). Przy duzej zdolnosci materialu wkladki do rozszerzania sie nastepuje rozszerzenie kanalu i elementy mocujace traca kontakt ze sciankami kanalu ginac w obrebie kor¬ pusu wkladki.Korzystnie korpus 2, 13 wkladki wykonuje sie z monomeru hydrofilowego, takiego jak poliwiny- lopirolidon oraz zwiazku hydrofobowego, takiego jak akrylan lub poliamid, które to zwiazki w procesie kopolimeryzacji zostaja osadzone na nici zaopatrzonej w elementy mocujace. Rozsze¬ rzanie sie wkladki w wyniku pochlaniania wody zawartej w cieczach ustrojowych mozna zmieniac zmieniajac proprocje pomiedzy monomerami hyd- rofilowymi i hydrofobowymi. Trzy czesci mono¬ meru hydrofilowego (winylopirolidon) oraz jedna czesc monomeru hydrofobowego (poliamid) tworza kopolimer o liniowej zdolnosci do rozprezania sie równej 1,48 (rozpreza sie w wodzie o 48%) przy zawartosci wody równej 66%. Piec czesci mono¬ meru hydrofilowego oraz jedna czesc monomeru hydrofobowego tworza kopolimer o liniowej zdol¬ nosci do rozprezania sie równej 1,72 przy zawar¬ tosci wody 78%.Poza zastosowaniem wkladki w celach antykon¬ cepcyjnych mozliwe jest jej uzycie przykladowo przy uszkodzeniach mózgu, takich jak rozszerze¬ nie mózgowych naczyn krwionosnych lub przy leczeniu zylaków. Wkladke umieszcza sie wtedy w odpowiednim naczyniu krwionosnym w celu zamkniecia go. Korzystnie stosuje sie do tego ce¬ lu wkladki w ksztalcie klepsydry.Zastrzezenia patentowe 1. Wkladka do zatykania kanalów w ciele lu¬ dzi lub zwierzat, zawierajaca korpus wykonany 5 z materialu, który rozszerza sie co najmniej o 20% pochlaniajac ciecze ustrojowe i który jest obojetny na dzialanie cieczy ustrojowych i otacza¬ jacych go tkanek, przy czym korpus w stanie nierozszerzonym ma srednice mniejsza od srednicy wewnetrznej kanalu, w którym jest osadzony, zas- w stanie rozszerzonym ma srednice wieksza od srednicy kanalu, znamienna tym, ze zawiera ele¬ menty mocujace (7, 15), zapewniajace osadzenie korpusu (2, 14) wkladki w kanale, majace wystepy (8, 16), które w co najmniej nierozszerzonym sta¬ nie korpusu (2, 14) wkladki wystaja poza powierz¬ chnie korpusu (2, 14), wykonane z materialu ela¬ stycznego, zapewniajacego elastyczne dociskanie wystepów (8, 16) do scianek kanalu tuz po wlo¬ zeniu wkladki, co umozliwia osadzenie wkladki przed rozszerzeniem jej korpusu (2, 14). 2. Wkladka wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze wystepy (8, 16) elementów mocujacych (7, 15) sa skierowane pod katem ostrym wzgledem kierunku wprowadzania wkladki do kanalu tak, ze przy wprowadzaniu wkladki wystepy (8, 16) zginaja sie- w kierunku do siebie, zas przy przemieszczaniu, wkladki w kierunku przeciwnym wystepy (8, 16) rozginaja sie. 3. Wkladka wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, ze krawedzie wystepów (8, 16) elementów mocujacych (7, 15) wystaja poza powierzchnie kor¬ pusu (2, 14) wkladki na odleglosc równa przemiesz¬ czeniu powierzchni wkladki w wyniku rozszerza¬ nia sie wkladki. 4. Wkladka wedlug zastrz. 3, znamienna tym, ze elementy mocujace (7, 15) zawieraja czesc srodko¬ wa, osadzona w korpusie (2, 14) wkladki, zaopat¬ rzona w wystepy (8, 16). 5. Wkladka wedlug zastrz. 4, znamienna tym, ze czesc srodkowa elementu mocujacego (7) zawiera nitke (5), której czesc jest osadzona w korpusie (2) wkladki, zas pozostala czesc wystaje poza kor¬ pus (2) wkladki. 6. Wkladka wedlug zastrz. 5; znamienna tym, ze korpus (2) wkladki ma postac wydluzonego cylin¬ dra o dlugosci od 1 do 2 mm, w którym jest osa¬ dzona nic (5) oraz element mocujacy (7), którego- czesc srodkowa jest wykonana ze sztywnego two¬ rzywa sztucznego i ma co najmniej dwa wy¬ stepy (8, 16). 7. Wkladka wedlug zastrz. 4, znamienna tym, ze wystepy (8, 16) elementów mocujacych (7, 15) sa nachylone wzgledem siebie pod katem mniejszym od 180°. 8. Wkladka wedlug zastrz. 6, znamienna tym, ze korpus (2, 14) jest wykonany ze zwiazku hydro- zelowego. 9. Wkladka wedlug zastrz. 8, znamienna tym, ze korpus (2, 14) jest wykonany ze zwiazku hydroze- lowego, w postaci kopolimeru co najmniej jednego- monomeru hydrofilowego i co najmniej jednego monomeru hydrofobowego. 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6J121127 9 10. Wkladka wedlug zastrz. 9, znamienna tym, ze korpus (2, 14) jest wykonany ze zwiazku hydroze- lowego, który po zetknieciu z cieczami ustrójowy- 10 mi rozszerza sie co najmniej o 40%, a korzystnie co najmniej o 80%. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL