PL91095B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób rozdzialu zawiesi¬ ny substancji stalej w cieczy oraz multihydrocyklon do stosowania tego sposobu.

Znane sa z amerykanskiego opisu patentowego nr 2956679 hydrocyklony do rozdzielania zawiesiny masy 5 celulozowej zwlaszcza urzadzenia zawierajacego uklad takich hydrocyklonów, usytuowanych promieniowo we¬ wnatrz obudowy.

Hydrocyklony maja komore stozkowa, o kolowym prze- 10 kroju poprzecznym. Ciecz poddawana oddzielaniu, wpro¬ wadza sie stycznie, w czesci komory o wiekszej srednicy.

W ten sposób powstaje zawirowanie, dajace ruch wirowy wewnatrz komory ipowodujacewyrzucanie sila odsrodko¬ wa, wiekszych czastek, w kierunku zewnetrznym. Wieksze 15 czastki opuszczaja komore przez wylot w koncu czesci stozkowej cyklonu. Mniejsze czestki wydostaja siez komo¬ ry przez srodkowo usytuowany wylot w czesci podstawy cyklonu. Zespól takich hydrocyklonów, umieszczony jest w obudowie. Szereg hydrocyklonów jest rozmieszczonych 20 promieniowo, w przyblizeniu w tej samej plaszczyznie, przy czym wierzcholki hydrocyklonówsa skierowanewza¬ jemnie do siebie. Hydrocyklony sa osloniete obudowa, która obejmuje wspólna komore zasilajaca dla zawiesiny poddawanej oddzieleniu, w sposób taki, ze hydrocyklony 25 sa otoczone ta zawiesina. Komora zasilajaca makorzystnie ksztalt kolowy, przy czym jej os jest przynajmniej w przy¬ blizeniu usytuowana pod katem prostym do osi komór.

Wierzcholki i czesci podstawy hydrocyklonów sa otwarte do wspólnych komór zbiorczych frakcji, w których sa 30 odbierane frakcje zwierzcholków i czescipodstawyhydro¬ cyklonów.

Wydajnosc tego rodzaju zespolu hydrocyklonów jest jednak niewystarczajaca dla duzych celulozowni. Znany jest równiez z opisu patentu amerykanskiego nr 3 261 467, zespól który zawiera pojedyncza obudowe, wewnatrz któ¬ rej rozmieszczono szereg cyklonów, usytuowanychwkilku równoleglych grupach, w których kazdy z cyklonów jest ustawiony promieniowo, z wierzcholkami, skierowanymi do srodka zespolu. Cyklony sa podtrzymywane za pomoca kilku, wspólosiowo umieszczonych czlonów rurowych, tworzacych wraz z sciankami skrajnymi, szereg oddziel¬ nych komór pierscieniowych. Doplyw cieczy poddawanej rozdzialowi nastepuje od dolu jest skierowany ku górze przez komore pierscieniowa do poszczególnych hydrocy¬ klonów zespolu. W komorze pierscieniowej odbiera sie frakcje zbierana, dostarczana z czesci podstawy hydrocy¬ klonów, usytuowanej w czesci obrzeznej zespolu. Komora srodkowa, przeznaczona jest do odbioru frakcji odrzuca¬ nej, dostarczanej z czesci wierzcholkowej hydrocyklonów.

Wszystkie polaczenia zespolu miedzy poszczególnymi hydrocyklonami sa zrealizowane za pomoca rury rozgale¬ zionej. Umozliwia to instalowanie zespolu tak, ze rura rozgaleziona i dolaczone do niej przewody sa umieszczone ponizej poziomu podlogi i w ten sposób jedyna czescia wystajaca powyzej poziomu podlogi jest obudowa zewne¬ trzna. Takiuklad budowy umozliwia obsluge hydrocyklo¬ nów za pomoca podnoszenia oslony, bez narazania na uszkodzenie przewodów lub innych polaczen, natomiast srodkowe ustawienie kanalu zasilajacego i ograniczone 91 09591 095 3 dlawienie przeplywu w otworach wylotowych zapewnia jednolity rozklad cieczy na hydrooyklonach zespolu.

Przy stosowaniu powyzszego multihydrocyklonu zwla¬ szcza do rozdzialu zawiesin masy celulozowej, w niektó¬ rych celulozowniach wynikly pewne trudnosci. Dla celów praktycznych, komory rozdzielcze i zbiorcze maja stale pole przekroju na calej wysokosci zespolu. Oznacza to, ze predkosc przeplywu substancji poddawanej oddzielaniu, zmniejsza sie w miare kontynuacji przeplywu od dolu zespolu w kierunku do góry tak, ze najmniejsza predkosc przeplywu wystepuje w najwyzszej czesci komory rozdzie¬ lczej. Powietrze i inne gazy nagromadzaja sie w górnej czesci komory a wskutek wystepowania powietrza i wilgo¬ ci moze nastepowac rozwój bakterii, szlamu, plesni i in¬ nych mikroorganizmów, który zasadniczo nie ulega zakló¬ ceniom ze strony przeplywu. W wyniku tego, na sciankach komory moga tworzyc sie niepozadane osady, powstajace równiez na stroniezewnetrznej hydrocyklonów.Nagroma¬ dzenia te moga osiagnac taka wielkosc, ze zmniejsza wy¬ dajnosc zespolu.

W celu unikniecia takich zaklócen i w zwiazku z tym przerw eksploatacyjnych, konieczne jest w regularnych odstepach czasu opróznianie zespolu i usuwaniepowietrza i innych gazów, bakterii, sluzu, plesni i innych osadów.

Czynnosc taka jest kosztowna, a poza tym daje straty produkcyjne.

Znany jest równiez z opisu patentu amerykanskiego nr 3 598 731 multihydrocyklon, zawierajacy umieszczone promieniowo hydrocyklony, których czesc podstawy jest skierowana do srodka, a ich wierzcholki- w kierunku na zewnatrz. W opisie tym podano, ze korzystnie jest obser¬ wowac podczas pracy wylot frakcji odrzucanej oraz, gdy taki wylot jest skierowany na zewnatrz mozna go latwiej oczyszczac. W opisie cytowanego patentu podkreslono, ze w wypadku zatkania sie powyzszych wylotów w szeregu hydrocyklonów, które wylaczaja sie tym samymz eksploa¬ tacji, proporcja zawiesiny masy celulozowej mozepozostac niezmieniona w czasie przeplywu przez zespól, dajac w wyniku niedostatecznie oddzielony produkt. W powyz¬ szym multihydrocyklonie równiez umieszczonowlot 5 przy dnie zespolu, jak to pokazano na fig. 1 tego opisu, oraz przewidziano komore rozdzielcza o jednakowej srednicy na calej wysokosci zespolu tak, ze w tym multihydrocyklo¬ nie wynikajate sametrudnosci jakw uprzednioopisanym.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu rozdzialu zawiesiny substancji stalej w cieczy w zespole hydrocyklo¬ nów, rozmieszczonych w kolejno nad soba ustawionych grupach, który bylby pozbawiony wad dotychczasowych sposobów.

Celem wynalazku jest równiez opracowanie konstrukcji multihydrocyklonu, który zapobiegnie gromadzeniu sie osadów i który odznacza sie zachowaniem niezmiennej predkosci przeplywu przez zespól hydrocyklonów i posia¬ da duza wydajnosc i zawartosc budowy ulatwiajaca wy¬ miane poszczególnych hydrocyklonów zespolu.

Sposób wedlug wynalazku, polega na tym, ze przynajm¬ niej czesc cieczy przeznaczonej do oddzielenia, doprowa¬ dza sie do wlotów hydrocyklonów zespolu podajac te ciecz w kierunku do dolu, od najwyzszej do najnizszej grupy ustawionych kolejno nad sobagrup hydrocyklonów, wpro¬ wadzajac te zawiesine w cieczy do podluznej komory wirowej i rozdzielajac zawiesine w komorze wirowej tak, aby uzyskac frakcje zbierana i frakcje odrzucana. Frakcje te sa odprowadzane dalej za pomoca króccówwylotowych, przy czym oddzielnie gromadzi sie frakcje zbierana od 4 frakcji odrzucanej. Czesc cieczy poddawanej rozdzielaniu i doprowadzanej do hydrocykonów w kierunku przeplywu zwróconym do dolu zespolu wynosi 25-100%. Pozostala czesc rozdzielanej cieczy poddaje sie do grup hydrocyklo- nów przeplywem skierowanym do góry lub poziomym.

Multihydeocyklon wedlug wynalazku sklada sie z szere¬ gu hydrocyklonów usytuowanych w kilku umieszczonych kolejno nad soba grupach, przy czym kazdy hydrocyklon ma stozkowa komore wirowa, posiadajaca czesc podstawy zaopatrzona w wlot i wylot. Przeciwlegly osiowo kraniec hydrocyklonu ma osiowy wylot.

Multihydrocyklon wedlug wynalazku zawiera pierwsza scianke oddzielajaca, na których hydrocyklony sa rozmie¬ szczone w grupach, ustawionych kolejno jedna nad druga.

Scianka ta ogranicza komore zbiorcza, wspólna dla szere¬ gu komór wirowych i laczaca sie z tym szeregiem komór wirowych, za pomoca wylotów znajdujacych sie w jednym z krancówhydrocyklonów.Ponadtozawiera druga scianke oddzielajaca, na której hydrocyklony sa rozmieszczone w grupach, ustawionych kolejnojednenad drugimi. Scian¬ ka ta ogranicza inna komore zbiorcza,wspólna dla szeregu komór wirowych i laczaca sie z nimi za pomoca wylotów w drugim z kranców hydrocyklonów. Miedzy pierwsza i druga scianka znajduje sie komora rozdzielcza, wspólna dla szeregu komór wirowych i majaca z nimi polaczenie za pomoca wlotów w tych komorach. Ponadto posiada uklad zasilajacy, podajacy przynajmniej 25-100% przeznaczonej do oddzielenia cieczy, za pomoca przeplywu skierowanego do dolu, w kierunku od najwyzszej do najnizszej grupy hydrocyklonów, ustawionych kolejno jedne nad innymi.

Korzystnie jest, gdy zarówno wylot w czesci podstawy jak i w wierzcholku byly usytuowane osiowo, chociaz wylot w czesci podstawy moze bez przeszkód byc usytuo¬ wany bocznie, oraz wylot wierzcholkowy moze byc rów- niez z boku. Hydrocyklony w ukladzie moga byc rozmiesz¬ czone promieniowo dokola srodka, wzglednie moga byc obrócone do obwodu zewnetrznego ukladu.

Przy zastosowaniu sposobu wedlug wynalazku w zna¬ nych, wyzej opisanych multihydrocyklonach i modyfikacji 40 ich tak, ze przeplyw cieczy poddawanej rozdzialowi jest skierowany glównie do dolu, przemieszczajac sie opadowo przez kilkagrup hydrocyklonówzespolu, natomiast pozos¬ tala czesc przeplywu jest kierowana w kierunku do góry.

Dzieki temu unika sie trudnosci zwiazanych z gromadze- 45 niem sie powietrza i innych gazów, jak równiez bakterii, plesni i sluzu oraz innych mikroorganizmów tak, ze nie tworza sie ich osady na sciankach komory i powierzchni zewnetrznej hydrocykonów. Przypuszcza sie, ze wynika to czesciowo wskutek tego, ze predkosc przeplywu w czesci 50 górnej multihydrocyklonu jest wtedy przynajmniej równa predkosci przeplywu w jakiejkolwiek innej czesci zespolu.

Caly przeplyw cieczy moze byc skierowany do dolu. Nie¬ mniej jednak, korzystnie jest, gdy czesc jest skierowana do dolu a druga czesc przeplywu jest skierowana do góry, tak 55 aby zwiekszyc cyrkulacje i krzyzowanie sie pradów w ko¬ morze rozdzielczej multihydrocykonu, w obszarach przy¬ leglych do hydrocyklonów.

Dalsza zaleta jest fakt, ze objetosc komory rozdzielczej moze ulec zmniejszeniu, w kierunku od góry do dolu 60 zespolu, w celu skompensowania zmniejszonej objetosci cieczy, gdyz ciecz wchodzi do hydrocyklonów w górnej czesci zespolów, dostosowujac w ten sposób przeplyw w nizej polozonych zespolach i utrzymujac zasadniczo niezmienna wielkosc predkosciprzeplywu w komorzeroz- 65 dzielczej, na calej wysokosci zespolu.91 095 W urzadzeniuwedlugwynalazku, tegorodzaju przeplyw substancji poddawanej rozdzielaniu mozna osiagnac przez umieszczenie wylotu zasilajacego w górnej czesci obudo¬ wy, wzglednie przy zachowaniu wlotu w czesci dolnej obudowy, lecz przy jednoczesnym umieszczeniu przewodu zasilajacego dostarczajacego ciecz do czesci wierzcholko¬ wej multihydrocyklonu lub powyzej najwyzszej grupy hy- drocyklonów zespolu, z którego to miejsca, poddawana rozdzielaniu substancja bedzie plynac do dolu, do innych grup zespolu multihydrocyklonu.

Skierowane do dolu dostarczanie substancji przezna¬ czonej do rozdzielenia, mozna dostosowac przez umiesz¬ czenie, wzglednie zachowanie istniejacego wlotu zasilaja¬ cego tak, ze czesc w zadnym wypadku nie wieksza od 75% ilosci dostarczanej, przeplywa w kierunku do dolu lub ponizej najnizszej grupy hydrocyklonów w zespole, z któ¬ rego to miejsca, poddawana oddzielaniu substancja plynie do góry, w strone innych grup hydrocyklonów w zespole.

Mozna równiez umiescic dodatkowe wloty zasilajace w czesciach posrednich obudowy tak, ze czesc przeplywu bedzie kierowana bezposrednio do grup posrednich hydro¬ cyklonów w zespole. Tego rodzaju rozwiazanie zwiekszy równiez cyrkulacje i krzyzowanie sie pradów w komorze rozdzielczej.

Wynalazek jest przedstawiony w przykladach wykona¬ nia przedstawionych na "rysunku, na którym: fig. 1 - przedstawia multihydrocyklon wedlug wynalazku, w wi¬ doku z boku; fig. 2- zespól zfig. 1, wprzekroju wzdluz linii II; fig. 3- odmiane multihydrocyklonu wedlugwynalazku, w przekroju pionowym; fig. 4 - inna odmianemultihydro¬ cyklonu wedlug wynalazku, w przekroju pionowym; fig. 5 -multihydrocyklon z fig. 4, w przekrojupoziomymwzdluz linii V-V; fig. 6-odmiane multihydrocyklonu, w przekroju pionowym; fig. 7 - pojedynczy hydrocyklon, w przekroju poziomym wzdluz linii VII-VII z fig. 2; fig. 8 - odmiane multihydrocyklonu, z dostosowaniem do jednoczesnego przeplywu skierowanego do dolu orazwkierunku górnym.

Przedstawiony na fig. 1 i 2 multihydrocyklon ma scianki boczne zewnetrzne 10, 11 i scianki górna i dolna 14, 15.

W sciance bocznej 10 znajduje sie szereg, umieszczonych w odstepie otworów 60, w których sa osadzone czesci podstawy szeregu hydrocyklonów 1, ustawionych w czte¬ rech równoleglych, kolejno umieszczonych nad soba gru¬ pach 61, 62,63,64, przy poziomym usytuowaniu swych osi geometrycznych.

Do czesci górnej 14 i dna 15 obudowy sa przymocowane scianki 8, 9. Scianki te sa zaopatrzone w szereg otworów 65, 68, w których sa osadzone czesci srodkowe i zakoncze¬ nia stozkowe 4 poszczególnych separatorów hydrocyklo- nowych 1, zamocowanych i podtrzymywanych w ten spo¬ sób za posrednictwem scianek 8,9,10. Miedzy sciankami 8 i 10 jest utworzona komora zbiorcza 6, wspólnadla wszyst¬ kich separatorów 1 kilku grup ukladu. Miedzy sciankami 8 i 9 znajduje sie komora rozdzielcza 2, natomiast miedzy sciankami 9 i 11 jest utworzona komora zbiorcza 7, przy czym kazda z tych komórrozprzestrzenia siemiedzycalos¬ cia górna i dnem i jest wspólnadla wszystkichhydrocyklo¬ nów ukladu.

Komora 2, sluzyjako komora rozdzielcza,przeznaczonej do frakcjonowania cieczy, przesylanej do poszczególnych hydrocyklonów. Jak to uwidoczniono na fig. 7, kazdy hydrocyklon 1 jest zaopatrzony w stycznie usytuowane wloty 3, majace polaczenie z komora rozdzielcza 2. Ciecz wplywajaca do wlotów 3, majacawzglednieduze natezenie przeplywu, dzieki stycznemu usytuowaniuwlotów,zostaje 6 wprawiona w swobodny, kolowy ruch wirowy, w wyniku czego nastepuje odsrodkowe rozdzielenie skladników i skladnik ciezszy jest odrzucany na obrzeze komory we¬ wnetrznej hydrocyklonów i przemieszcza sie do wylotów czesci 4 w wierzcholku stozkowej, natomiast skladnik lzejszy pozostaje w czesci srodkowej hydrocyklonu i prze¬ mieszcza sie w strone wylotów 5, w czesci podstawy.

W czesci podstawy znajduje sie co najmniej jeden taki wylot 5, korzystnie dwa wzglednie trzy takie wyloty 5, io rozmieszczone poprzecznie, przy podstawie kazdego hy¬ drocyklonu. Jak to przedstawiono na fig. 2, wyloty 5, w postaci poprzecznie rozmieszczonych otworów, sluza do odprowadzenia oddzielonego skladnika do komory zbior¬ czej 6,w której zbiera sie frakcja lekka lub czesc odbierana, natomiast reszta przechodzi przez wyloty4, w wierzcholku czesci stozkowej i dostaje sie do komory zbiorczej 7,w któ¬ rej zbiera sie frakcja ciezsza lub czesc odrzucana.

W czesci górnej obudowa jest zaopatrzona w wlot 17, sluzacy do doprowadzania cieczy poddawanej rozdziele- niu. Wlot ten jest wyposazony w zawór 17a, regulujacy przeplyw cieczy do komoryrozdzielczej 2. W czescipodsta¬ wy obudowy 11, znajduja sie dwa wyloty 18,19, przy czym króciec wylotowy 18 ma polaczenie z komora zbiorcza 6, odbierajaca frakcje lekka, oraz jest zaopatrzony w zawór 18a, regulujacy przeplyw frakcji lekkiej przez ten króciec 18. Króciec wylotowy 19 ma polaczenie z komora zbiorcza frakcji ciezszej 7, przy czym przeplyw tej frakcji jest regulowany za posrednictwem zaworu 19a.

U góry komoryzbiorczej 6 znajduje sie króciec wylotowy 6, sluzacy dla odprowadzaniapowietrzalubinnych gazów, przy czym przeplyw jest regulowany zaworem 6a, nato¬ miast u góry komory zbiorczej 7 jest podobny króciec wylotowy V, dla odprowadzania powietrza lub innych gazów, który jest wyposazony w zawór 7a, regulujacy przeplyw. Nagórze komory rozdzielczej 2 jestumieszczony króciec wylotowy 2* dla odprowadzania powietrza i innych gazów, który jest regulowany za pomoca zaworu 2a. W ten sposób mozna zapobiegac gromadzeniu sie gazów w gór¬ nych czesciach kazdej z tych komór. 40 Dzialanie multihydrocyklonu jest opisane nizej. Ciecz przeznaczona do rozdzialu dostarcza sie do komory roz¬ dzielczej 2 poprzez króciec wlotowy 17, przy czym prze¬ plyw reguluje sie za pomoca zaworu 17a. Nastepnie ciecz plynie opadowo przez komore 2, dostajac sie do szeregu 45 wlotów 3 poszczególnych hydrocyklonów ukladu. Frakcja ciezsza przechodzi przez wyloty 4 wierzcholku w czesci stozkowej hydrocyklonów i dostaje siedokomory zbiorczej 7, skad jest odprowadzana poprzez króciec wylotowy 19, przy czym przeplyw jest regulowany za pomoca zaworu 50 19a, natomiast frakcja lekka przeplywa przez wyloty 5 * poszczególnych hydrocyklonów i dostaje sie do komory zbiorczej 6, skad jest odprowadzana przez króciec wyloto¬ wy 18, przy czym przeplyw tej frakcji jest regulowany za posrednictwem zaworu 18a. Powietrze i inne gazy, które 55 moga sie zbierac, sa odprowadzane przez krócce wylotowe 2\ 6', 7', w ten sposób zapobiega sie gromadzeniu gazów w górnej czesci komór. Uklad przeplywu, skierowanego w kierunku do dolu zapobiega gromadzeniu sie bakterii, sluzu, plesni i innych mikroorganizmów, w górnej czesci 60 komory zbiorczej. Tego rodzaju pozostalosci sa przypusz¬ czalnie usuwane z urzadzenia za pomoca strug cieczy, przez szereg wylotów 18,19.

W multihydrocyklonie przedstawionym na fig. 3, wlot znajduje sie w dolnej czesci obudowy, równiez wyloty sa 65 umieszczone w czesci podstawy i wierzcholku czesci stoz-91 095 7 kowej poszczególnych hydrocyklonów. Przewidziano pier¬ scieniowa komorerozdzielcza 20, utworzona miedzyscian¬ kami 22b, 24a, które sa zaopatrzone w otwory 22c, 24c, dostosowane do umieszczenia w nich czesci srodkowych i konców czesci stozkowej 4, poszczególnych hydrocyklo¬ nów 1. Miedzy sciankami 22b, 24a znajduje sie przewód zasilajacy 23, utworzony sciankami 23a, 23b, który ma wylot wylacznie w czesci wierzcholkowej 23c, wskutek tego ciecz jest zmuszona do przeplywu przez wierzcholek scianek 23a, 23b a potem moze juz plynac w kierunku do dolu, poprzez pierscieniowa komorerozdzielcza 20. Komo¬ ra ta ma polaczenie z wlotami 3 poszczególnych hydrocy¬ klonów 1.

Poszczególne hydrocyklony sa usytuowane tak, ze ich wyloty 4 w wierzcholkach czesci stozkowej maja polacze¬ nie z komora zbiorcza 24, która jest utworzona sciankami 24a, 24b, natomiast wyloty 5 w czesci podstawy hydrocy¬ klonów 1 maja ujscie do komory zbiorczej 22, utworzonej sciankami 22a, 22b. Tak wiec frakcja lekka przeplywa przez wyloty 5 i dostaje sie do komory zbiorczej 22, skad jest odprowadzana za pomoca krócca wylotowego 22\ Frakcja ciezsza przeplywu przez wyloty 4 w czesci stozko¬ wej i dostaje sie do komory 24, skad jest usuwana przez króciec wylotowy 24'. W razie potrzeby krócce wlotowe i wylotowe mozna zaopatrzyc w zawory, jak pokazano na fig. 2.

Multihydrocyklon przedstawiony na fig. 4 i 5, sklada sie z zespolów poszczególnych hydrocyklonów 25, rozmiesz¬ czonych poziomo i promieniowo w czterech, kolejno umie¬ szczonych nad soba grupach, przy czym wierzcholki czesci stozkowych sa skierowane do srodka.

Multihydrocyklon ma zewnetrzna obudowe cylindrycz¬ na 37, wewnatrz której sa umieszczone dwie rury wspólo¬ siowe 35,36. Wszystkie trzyrurylub cylindry sa zaopatrzo¬ ne w szeregotworów 35a, 36a, 37a, przez które przecnodza poszczególne hydrocyklony 25, podtrzymywane na tych rurach.

Wewnatrz rury 35, umieszczonej najblizej srodka, znaj¬ duje sie rura zasilajaca 26, polaczona z króccemwlotowym 26\ Rura zasilajaca 26, rozprzestrzenia sie od spodu do scianki górnej 32 obudowy, gdzie ma ujscie do komory rozdzielczej 27, utworzonej rurami 35,36. Wloty 3poszcze¬ gólnych hydrocyklonów 25 maja polaczenie z komora roz¬ dzielcza 27. Miedzy rurami 36 i 37 znajduje sie komora zbiorcza 30, która jest w polaczeniu z wylotami 5, w czesci podstawy poszczególnych hydrocyklonów. Tak wiec ko¬ mora 30 sluzy do odbioru frakcji lekkiej.

Miedzy rura zasilajaca 26 i skrajnie wewnetrzna rura 35 jest utworzona komora pierscieniowa 28, która sluzy jako . komora zbiorcza dla cieczy przedostajacej sieprzez wyloty 4 w wierzcholku czesci stozkowej hydrocyklonów.

Przy podstawie obudowy 37 znajduje sie króciecwyloto¬ wy 31 majacy ujscie do komory zbiorczej 30 oraz króciec wylotowy 29 polaczony z komora zbiorcza 28, jak równiez króciec wlotowy 26.

U góry obudowy 37 przewidziano króciec wylotowy 27* regulowanyzaworem 27a, polaczony z komorarozdzielcza 27, oraz króciec wylotowy 28* sterowany zaworem 28a i majacy polaczenie z komora zbiorcza 28 frakcji ciezszej.

Na wierzchu obudowy znajduje sie równiez króciec wylo¬ towy 30', sterowany zaworem 30a, majacy polaczenie zko¬ mora zbiorcza 30. Poza tymi króccami scianka górna obu¬ dowy nie ma polaczenia z atmosfera otaczajaca.

Krócce w sciance górnej 32 pozwalaja odprowadzac 8 powietrze i inne gazy, które w przeciwnym wypadku gro¬ madzilyby sie u góry szeregu komór.

W razie potrzeby krócce wlotowe i wylotowe mozna zaopatrzyc w zawory, jak to pokazano na fig. 1.

Dzialanie powyzszego multihydrocyklonu jest opisane nizej. Ciecz poddawana rozdzialowi, na przyklad zawiesi¬ ne wodna masy celulozowej, wprowadza sie przez króciec wlotowy 26* do rury zasilajacej 26. Po przeplynieciu przez te rure ciecz dostaje sie do górnej czesci komory rozdziel- czej 27. Nastepnie ciecz plynieopadowo po poszczególnych hydrocyklonach 25 az do czesci dolnej ukladu. W czasie takiego przeplywu ciecz wplywa przez wloty 3, dostajac sie do wnetrza poszczególnych hydrocyklonów, przy czym styczne usytuowanie wlotów powoduje zawirowanie cie- czy. W hydrocyklonie ciecz ulega rozdzialowi i frakcja lekka przeplywa przez otwory 5 w czesci podstawy hydro¬ cyklonów i dostaje sie do komory zbiorczej 30, skad ciecz usuwa sie za pomoca krócca wylotowego 31. Frakcja ciez¬ sza przechodzi przez wylot 4 w wierzcholku czesci stozko- wej poszczególnych hydrocyklonów idostaje sie do komory zbiorczej 28, skad jest odprowadzana przez króciec wylo¬ towy 29.

W czasie, gdycieczpoddawana frakcjonowaniuprzeply¬ wa w kierunku do dolu przez komore rozdzielcza 27, natezenie przeplywu zmniejsza sie wskutek uplywu cieczy w hydrocyklonie przez wlot 3. Dla skompensowania tych strat i utrzymania duzej predkosciprzeplywu, przewidzia¬ no szerego otworów 46 w sciance 35, miedzy komora zbiorcza 28 frakcji ciezszej i komora rozdzielcza 27. Frak- cja ciezka przechodzi przez te otworyw ilosci wystarczaja¬ cej dla utrzymania wymaganego natezenia przeplywu w czesci dolnej komory rozdzielczej 27. Oczywiscie te frakcje ciezka mozna zawrócic do obiegu, przepuszczajac ja przez wloty 3, bez obawy pogorszenia jakosci frakcji odbieranej w komorze zbiorczej 30. Faktycznie, taka recyr¬ kulacja frakcji ciezkiej moze prowadzic do zwiekszenia odzysku frakcji lekkiej.

Multihydrocyklon, przedstawiony na fig. 6 jest podobny do multihydrocyklonu pokazanego na fig. 4 i 5, z ta róznica, 40 ze poszczególne hydrocyklony ulegly odwróceniu tak, ze ich czesci podstawysa zwrócone w strone srodka urzadze¬ nia, podobnie do urzadzenia omówionego w opisiepatentu amerykanskiego nr 3 598 731. Jednak, pomimo odwrócenia poszczególnych hydrocyklonów 40, ich wloty 3 maja ujscie 45 do komory rozdzielczej 27, podobnie jak przedstawionona fig. 5.

Powyzszy multihydrocyklon jest zaopatrzony w obudo¬ we 41, z zamknieta czescia górna 44 oraz ma rurywspólo¬ siowe lub cylindry 46,47,48. Rura 48 stanowri rurezasilaja- 50 ca dla przeplywu cieczy poddawanej rozdzialowi, dostar¬ czanej przez króciec wlotowy 45 i ciecz dostaje sie dalej bezposrednio do czesci górnej obudowy, skad plynie do komory rozdzielczej 49 cieczy. Rury 41, 46, 47 sa zaopa¬ trzone w szereg otworów 4la, 46a, 47a, sluzacych do 55 wlozenia poszczególnych hydrocyklonów 40 zespolu. Rura 47 jest przeznaczona do wkladania wylotów 50 w czesci podstawy hydrocyklonów i te wyloty maja polaczenie z komora zbiorcza 51 frakcji lekkiej., przy czym komora 51 jest utworzona miedzy rurami 47, 48. Komora ta jest 60 zaopatrzona w króciec wylotowy 52, dla frakcji lekkiej.

Na koncach stozkowych, poszczególne hydrocyklony 40 sa zaopatrzone w przedluzenia cylindryczne 42, zamoco¬ wane w otworze 4la w obudowie 41 i szczelnie osadzone swa powierzchnia wewnetrzna na koncach stozkowych 43 65 hydrocyklonów. Oczywiscie konieczne jest, aby srednica91 095 9 wewnetrzna przedluzen cylindrycznych 42 byla dostatecz¬ nie duza, dla umozliwienia wlozenia w nie czesci podstawy hydrocyklonów tak, aby hydrocyklony mogly przechodzic przez przedluzenia cylindryczne i siegac do komory roz¬ dzielczej 49, z czesciami podstawy wlozonymi w rure 47.

Zakonczenie zewnetrzne przedluzenia cylindrycznego jest zamkniete, korzystnie korkiem przezroczystym 42a, wzglednie przedluzenie to mozna wykonac z tworzywa przezroczystego z zamknietym koncem, tak, ze mozliwa jest kontrola wizualna, dla sprawdzenia czywylotyw czes¬ ci stozkowej nie ulegly zapchaniu. Przedluzenie cylindry¬ czne 42 mozna równiez zaopatrzyc w korek wyjmowany tak, aby bylo mozliwe oczyszczanie wylotów w czesci stozkowej, w wypadku ich zapchania.

Przedluzenia cylindryczne 42 sa zaopatrzone w szereg bocznych wylotów 64, które maja ujscie do komory zbior¬ czej 55, utworzonej miedzy rurami 41, 46 i sluzacej do odbioru frakcji ciezszej, przechodzacej przez wyloty 43 w czesci stozkowej hydrocyklonów. Króciec wylotowy 56 jest polaczony z komora zbiorcza 55 i sluzy do odprowa¬ dzania frakcji ciezszej, która jest odrzucana.

W razie potrzeby obudowe 41 w czesci górnej 44, mozna zaopatrzyc w krócce wylotowe, w sposób opisany w pola¬ czeniu z fig. 4 tak, abymócusuwacgazyz komoryrozdziel¬ czej 49 i komór zbiorczych 51, 55.

Krócce wylotowe 52, 56 i króciec wlotowy 45 mozna równiez w razie potrzeby, zaopatrzyc w zawory, jak to pokazano na fig. 2.

W razie potrzeby, konce czesci podstawy 16, 42 mozna przymocowac do obudowy zewnetrznej za pomoca uchwy¬ tu bagnetowego lub innego polaczenia, zapewniajacego szczelnosc, w sposóbtaki, aby umozliwicewentualne wyje¬ cie i zamiane.

Hydrocyklony w róznych warstwach ukladu mozna umiescic bezposrednio jeden na drugim, wzglednie z prze¬ sunieciem jak pokazano na fig. 1. W wypadku, gdy sa wzajemnie przesuniete, odleglosc miedzy poszczególnymi hydrocyklonami mozna znacznie zmniejszyc tak, ze uzy¬ skuje sie zespól o wiekszej zawartosci konstrukcyjnej i ze zwiekszonym wykorzystaniem przestrzeni, jak równiez przy zwiekszonej predkosci przeplywu w komorze rozdzie¬ lczej, która oczywiscie ma niniejsza objetosc. Przy zwie¬ kszonej predkosci przeplywu w komorze rozdzielczej jest mniejsza obawa gromadzenia sie powietrza lub innych gazów lub bakterii, szlamu i osadów.

Multihydrocyklon, przedstawiony na fig. 8, ma obudo¬ we, skladajaca sie z trzech czesci: wierzcholkowej, dolnej i srodkowej. Czesc srodkowa ma ksztalt obudowy cylin¬ drycznej 81, otwartej na obu krancach i zamknietej od góry sekcjapólkulista 83 izamknietej od dolu dnem 82, którema równiez ksztalt pólkulisty. Dno 82, sluzy jako konstrukcja nosna obudowy cylindrycznej 81 i sekcji pólkulistej 83, oraz sluzy do osadzenia na fundamencie lub naniepokaza- nej ramie, za pomoca kolnierza 84. Kolnierz 84a obudowy cylindrycznej 81 wspólpracuje z kolnierzem 84 i podtrzy¬ muje na nim obudowe cylindryczna 81 wraz z sekcja pólkulista 83. Miedzy dnem 82 i obudowa 81 przewidziano hermetyczne uszczelnienie za pomoca niepokazanej uszczelki. Mozliwe jest równiez przymocowanie obudowy 81 do dna 82 za pomoca polaczenia na gwint.

Korzystnie jest, gdy obudowa 81 i sekcja pólkulista 83 sa wykonane jako calosc konstrukcyjna wzglednie, gdy sa przymocowane do siebie tak, aby mozna bylo odlaczac je razem od dna 82, za pomoca podniesienia, w celu umozli¬ wienia dostepu do wnetrza urzadzenia.

Obudowa 81 jest zaopatrzona w szereg równomiernie rozmieszczonych otworów 85, odpowiadajacych usytuo¬ waniu stanowisk poszczególnych hydrocyklonów, przy czym srednica tych otworów jest wystarczajaco duza tak, aby umozliwic wlozenie hydrocyklonów. Kazdy otwór ma kolnierz obrzezny 85a typu bagnetowego, sluzacy doumie¬ szczenia w nim, z zachowaniem hermetycznosci uszczel¬ nienia, dopasowanego kolnierza kolpaka 92, zamykajace¬ gootwory i zapobiegajacego wyciekaniucieczyzobudowy.

Wewnatrz obudowy 81 sa umieszczone dwie oslony wspólosiowe cylindryczne 86, 87 a na zewnatrz obudowy 81 znajduje sie dodatkowa oslona cylindryczna 88. Prze¬ strzen pierscieniowa 123 miedzy oslonami 86 i 87 jest zamknieta od góry pokrywa pierscieniowa 90 a od dolu pierscieniem 91. Przestrzen pierscieniowa 126 miedzy oslona 88 i obudowa 81 jest równiez zamknieta, za pomoca polaczenia oslony z obudowa na obu krancach. Oslona 88 jest zaopatrzona w zespól otworów 93, pasujacych do zespolu otworów w obudowie 81.

Obudowe 81 mozna wyposazyc w nie pokazanypodnos¬ nik, siegajacy do wspornika przymocowanego do czesci dolnej oslony 87 w dól z sekcji pólkulistej, do której mozna go przymocowac, wewnatrz komoryrozdzielczej 120 cylin¬ dra 97. Dolne czesci oslon 86, 87 sa podtrzymywane na wspornikach 94, które sa przymocowane do dna 82 obudo¬ wy.Podnosnik móglby skladac sie z silnika hydrauliczne¬ go, cylindra hydraulicznego z tlokiem przemieszczajacym sie ruchem postepowo-zwrotnym, którego koniec górny bylby polaczony do czesci górnej 83. Tak wiec, podnosnik móglby przemieszczac do góry czesc górna 83, odsuwajac ja od dna 82 i przenoszac wraz z obudowa 81, w celu dania dostepu do zespolu hydrocyklonów, przymocowanych do oslony 86 i obudowy 81.

Oslona 86 i obudowa 81, sluza jako wsporniki dla grup 111 hydrocyklonów 110, z których na fig. 8 przedstawiono tylko jeden hydrocyklon z takiej grupy, dla zchowania przejrzystosci rysunku. Oslona 86 jest zaopatrzona w otwory 86a i wewnatrz otworów 85, 86a sa osadzone poszczególne hydrocyklony, które rozprzestrzeniaja sie 40 przez cala komore zasilajaca 96, miedzy oslona 86 i obudo¬ wa 81 i sa do nich przymocowane, przy czym czesc stozko¬ wa 95 kazdego hydrocyklonu znajduje sie w oslonie 86 a czesc podstawy w obudowie 81. Tak wiec te ustawione w odstepie oslony tworza pierscieniowa komore zasilajaca 45 96, która jest wspólna dla wszystkich hydrocyklonów w grupie, dajac dostep dowlotów 117 kazdegohydrocyklo¬ nu 110. Czesci stozkowe hydrocyklonów sa otwarte do przestrzeni, stanowiacej komore zbiorcza 123 miedzyoslo¬ nami 86, 87, natomiast konce czesci podstawy sa otwarte 50 do pierscieniowej komory zbiorczej 126, miedzy oslona 88 i strona zewnetrzna obudowy 81.

Na calej szerokosci komory zbiorczej 126 rozprzestrze¬ niaja sie kolpaki 112 konca czesci podstawy hydrocyklo¬ nów i te kolpaki sa przymocowane do hydrocyklonów, 55 zamykajac koniec czesci podstawy i umozliwiajaczamoco¬ wanie hydrocyklonów pozwalajace na ich wyjmowanie i wkladanie do oslon obudowy.

Komory zbiorcze 123 i 126 sa utworzone miedzy scianka¬ mi, oslon 86 i 87 oraz 81 i 88. 60 Nalezy zaznaczyc, ze poszczególne hydrocyklony 110 w kazdej grupie sa umieszczone promieniowo swymi osia¬ mi wzdluznymi i prostopadle do scianek oslon 86, 81.

Wszystkie hydrocyklony sa umieszczone tak, ze ich czesc stozkowa jest osadzona w oslonie 86, a czesci podstawy 65 w obudowie 81. Konce czesci stozkowej hydrocyklonów sa91 095 11 otwarte do wspólnej komory zbiorczej 123, zaopatrzonej w króciec wylotowy 98. Wszystkie czesci podstawy maja polaczenie z wspólna komora zbiorcza 126 dla wszystkich grup hydrocyklonów, przy czym ta komora jestwyposazo¬ na w króciec wylotowy 99.

Powyzszy uklad hydrocyklonów pozwala umiescic wie¬ ksza liczbe hydrocyklonów w kazdej grupie, w przestrzeni miedzy oslonami 81 i 86.

Kazdy otwór w oslonach 86, 81 jest zaopatrzony w wy¬ stajacydo wewnatrz (wzglednie na zewnatrz) kolnierz 101, umozliwiajacy pasowanie wtlaczane miedzy hydrocyklo- nami 110 i oslonami. W razie potrzeby mozna stosowac gniazda gwintowane. Nie mniej jednak, dobre uszczelnie¬ nie ulatwia ksztalt stozkowy hydrocyklonów i kolnierzy.

Z komory zasilajacej 96 jest dostep do wlotów 117 hydrocyklonów 110 i ta komora stanowi komore rozdziel¬ cza dla hydrocyklonów. Komora zasilajaca 96 jest otwarta od góry i miedzy sekcja pólkulista 83 i pokrywa 90 ma polaczenie z przestrzenia srodkowa 120, wewnatrz oslony 87 oraz laczy sie z króccem wlotowym 118. Komora 96, poprzez przejscia 119 miedzy wspornikami 94 przy dnie komory 96, ma równiez polaczenie z doplywem cieczy, tak wiec komora ta jest zasilana ciecza z obu stron. W ten sposób, od górnej przestrzeni 124 do najwyzszej grupy hydrocyklonów przeplyw cieczy jest skierowany do dolu, a w czesci od przejsc 119 do najnizszej grupy hydrocyklo¬ nów przeplyw cieczy jest skierowany ku górze. Przeplyw opadowy i wznoszacy spotykaja sie w czesci srodkowej komory 96 i umozliwiaja tam powstanie krzyzujacych sie pradów, tym samym polepszajac dodatkowo cyrkulacje i rozprowadzenie cieczy w komorze 96. Komora 126 ma bezposrednie polaczenie z wylotami z czesci podstawy lub koncami czesci stozkowej wszystkichgrup hydrocyklonów i stanowi zatem komore zbiorcza frakcji lzejszej, która w tej czesci opuszcza hydrocyklony. Ta komora zbiorcza jest zaopatrzona w króciec wylotowy 99.

Powyzszy multihydrocyklon dziala w sposób nastepuja¬ cy: Poddawana rozdzialowi ciecz (skladajaca siezsubstan¬ cji stalej tworzacej zawiesine w cieczy) dostaje sie do obudowy 81 przez króciec wlotowy 118 i stad czesc cieczy przeplywa przez przestrzen srodkowa 120 do przestrzeni górnej 124 komory rozdzielczej 96, skad przeplyw do komory 96 jest skierowany w kierunku do dolu, natomiast czesc cieczy plynie przez przejscia 119 do czesci dolnej komory rozdzielczej 96, przy czym przeplyw ten jest skie¬ rowany kugórze. Nastepnie ciecz dostajesie do wlotów 117 poszczególnych hydrocyklonów 110, gdzie nastepuje roz¬ dzial, wskutek swobodnego przeplywu wirowego ioddzia¬ lywania sil odsrodkowych, na frakcje lzejsza i frakcje ciezsza. Frakcja lzejsza opuszcza hydrocyklony przez wy¬ lot 122 w czesci podstawy, dostaje sie do wspólnej komory zbiorczej 126 i jest odprowadzana z obudowy 81 przez króciec wylotowy 99. Frakcja ciezsza, odprowadzona z hy¬ drocyklonów 110 przez wylot 125 w koncu czesci stozko¬ wej, dostaje sie do komoryzbiorczej 123 ijest odprowadza¬ na przez króciec wylotowy 98.

Zarówno hydrocyklonyjak i obudowa i oslony oraz inne czesci skladowe, mozna wykonac z dowolnego tworzywa, nadajacego sie do tego celu i odpornego na korodujace dzialanie mieszanin gazówlub cieczy, rozdzielanychwwa¬ runkach roboczych. W tym celu mozna stosowac metale, na przyklad stal kwasoodporna i aluminium lub stopy niklu i chromu, jak równiez tworzywa ceramiczne, szklo lub tworzywa sztuczne, wytrzymale na dzialanie cisnien i nie- zmieniajace ksztaltu pod cisnieniem. Powyzsze materialy 12 mozna ksztaltowac lub formowac metoda wtryskowa lub cisnieniowa imozna je bez uszkodzen wytwarzac masowo.

Materialami takimi sa: szklo, porcelana, tworzywa po¬ liamidowe, policzterofluroetyleittrtve, poliestrowe, poliwe- glanowe, polietylenowe, polipropylenowe, syntetyczny ' . kauczuk, zywice fenolo-formaldehydowe, mocznikowo- formaldehydowe i melamino-formaldehydowe, jak rów¬ niez polimery polioksymetylenowe i chlorotrójfluromety- lenowe jak i poliuretanowe. io W korzystnym przykladzie wykonania hydrocyklonu, rurowa przegroda wystaje z wylotu w czesci podstawy do komory, do miejsca poza wlot lub wyloty gazu. Przegroda ta sluzy do odchylania strugi od wylotu w czesci podstawy i wspomaga przy zapoczatkowaniu zawirowania w czesci podstawy, które kieruje sie stad przez komore do zakon¬ czenia w czesci stozkowej. Styczne usytuowanie jednego lub kilku wlotów powoduje powstanie przeplywu wirowe¬ go wprowadzonej cieczy. W wypadku stosowania liczby wlotów wiekszej od jednego, wloty takie nalezy umiescic w jednakowych odstepach, dla zapoczatkowania jedno¬ rodnego przeplywu wirowego. Zwykle wystarcza dwa do szesciu wlotów. Nastepnie, po wprowadzeniu cieczy o du¬ zej predkosci do komory, ciecz zostaje rzucona na scianki krzywoliniowe komory hydrocyklonu izawirowanastruga plynie po linii spiralnej, w kierunku zaopatrzonego w wy¬ lot konca stozka komory.

Ksztalt stozkowy komory hydrocyklonu (komory wiro¬ wej) ma duze znaczenie dla zwiekszenia sprawnosci roz¬ dzielania. Srednicakomory powinnazmniejszac sie wstro- ne zakonczenia czesci stozkowej, a promien wirów bedzie wtedy zmniejszal sie i ulegnie wzrostowi sila odsrodkowa.

Dlatego tez zasadniczy jest ksztalt stozka. Komora moze miec ksztalt stozka prostego, na calym przebiegu od czesci podstawy do wierzcholka. Komora ta moze byc czesciowo cylindryczna, a stozkowa tylko w czesci wierzcholkowej.

Stozek nie musi byc jednolitylub prosty, moze miec wkle¬ sle lub wypuklesciany, wzglednie scianyjednolite owzras¬ tajacej lub zmniejszajacej sie krzywiznie. Srednica w kie¬ runku czesci wierzcholkowej moze zmniejszac siewsposób 40 ciagly wzglednie stopniowo. Zatem istnieje mozliwoscsto¬ sowania róznorodnych ksztaltów stozków i wybrany ksztalt jest uzalezniony od szczególnych warunkówproce¬ su rozdzielania i moze byc wybrany metodaprób i bledów.

Hydrocyklonyw ukladzie mozna rozmiescic dlaprzeply- 45 wu frakcji zbieranej do wylotu w czesci podstawy a frakcji odrzucanej do wylotu osiowego, w wypadku, gdy frakcja ciezsza jest frakcja odrzucana, wzglednie dla przeplywu frakcji odrzucanej do wylotu w czesci podstawy a frakcji zbieranej do osiowego wylotu, w wypadku, gdy frakcja ' 50 lzejsza jest frakcjaodrzucana. Obiefrakcje ciezsza i lzejsza moga byc frakcjami zbieranymi, w wypadku stosowania hydrocyklonu do rozdzielania frakcji zbieranej na frakcje . zbierane ciezsza i lzejsza.

W przypadku, gdy ciecz przeplywa przez szereg komór 55 wirowych, korzystnie jest stosowac uklad hydrocyklonów rozmieszczonych w dwu szeregach, mianowicie w znanym ukladzie kaskadowym. Czesc rdzeniowa kazdego stopnia hydrocyklonowego jest oddzielona i polaczona szeregowo z czescia wierzcholkowa nastepnego stopnia hydrocyklo- 60 nowego, przy czym to powtarzasie w kazdymstopniuazdo konca szeregu, natomiast w innych szeregach, czesci wie¬ rzcholkowe sa oddzielone i polaczone z czesciami rdzenio¬ wymi z nastepnego stopnia. Mozna stosowac dowolny uklad hydrocyklonów jak i ich sprzezenie zwrotne. W ten 65 sposób, nie ma obawy strat materialowych i ewentualnie,13 91 095 14 w razie potrzeby mozna odzyskac wszystkie rozdzielone skladniki.

W urzadzeniu wedlug wynalazku, uklad kaskadowy mozna uzyskac w sposób prosty, za pomoca wzajemnego polaczenia hydrocyklonów w sasiednichgrupach wsposób taki, ze czesci rdzeniowe z kazdej grupyoddziela sieilacz> je szeregowo z czesciami wierzcholkowymi z nastepne; grupy, przy czym powtarza sie to z kazda grupa do koncs szeregu, natomiast w innychszeregach (które moga wrazie potrzeby skladac sie z grup hydrocyklonów w tej same; obudowie) czesci wierzcholkowe odziela sie i laczy z czes¬ ciami rdzeniowymi w nastepnym stopniu. Oddzielne szere¬ gi hydrocyklonów mozna rozmiescic za pomoca rozplano¬ wania pionowych zespolów promieniowych grup hydrocy¬ klonów.

W multihydrocyklonie przedstawionym na rysunku, oslona wewnetrzna sluzy jako konstrukcja nosna dla po¬ szczególnych hydrocyklonów zespolu. Dzieki temu, ze konce zewnetrzne hydrocyklonów sa zamkniete, nie ma potrzeby stosowania obudowy zewnetrznej. Nie mniej jed¬ nak, w razie potrzeby mozna przewidziec zewnetrzna obu¬ dowe lub oslone, oslaniajaca caly zespól i zawierajaca oslone zewnetrzna, która przedstawiono na rysunku. Po¬ wyzsza oslona zewnetrzna moze byc dostosowana do pod¬ noszenia za pomoca podnosnika hydraulicznego lub pneu¬ matycznego tak, aby dac dostep do hydrocyklonów ukladu.

W wypadku zastosowania takiego rozwiazania mozna po¬ minac przedluzenia cylindryczne 38, 42, a hydrocyklony moga tylko nieznacznie wystawac poza najblizsza, skraj¬ nie wewnetrzna oslone(na fig. 2- rura 8, na fig. 3 -rura 22b, na fig. 4-ru~a 36 i na fig. 6- rura 46). W tym wypadku nie ma potrzeby zaopatrzenia skrajnie zewnetrznej cslony w otwory i dzieki temu moze ona sluzyc jako zewnetrzna obudowa.

Przedstawione na rysunku hydrocyklony, sa umieszczo¬ ne poziomo. Nie mniej jednak hydrocyklony mozna rów¬ niez umiescic tak, aby ich osie wzdluzne tworzyly kat wzgledem plaszczyzny poziomej.

Mozna równiez uzyc komory rozdzielcze o zmniejszonej objetosci (w wypadku komór pierscieniowych 8 o zmniej¬ szonej srednicy) w czesci dolnej zespolu. Takwiec, komora rozdzielcza ma przekrój zmniejszajacy sie w kierunku przeplywu. W tym wypadku, scianki hydrocyklonu mozna ustawic pod katem tak, ze równoczesnie komory zbiorcze beda miec przekrój, zwiekszajacy sie w kierunku przeply¬ wu. W ten sposób moznautrzymac stale natezenieprzeply¬ wu w glównym kierunku przeplywu przezkomorerozdzie¬ lcza i komory zbiorcze. Zwykle predkosc przeplywu przez komore rozdzielcza i komory zbiorcze nie powinna byc mniejsza od 0,3 m/s, a korzystnie powinna zawierac sie w wielkosci 1-3 m/s.

Korzystnie jest równiez jezeli panuje wieksze cisnienie w komorze zbiorczej frakcji lekkiej niz w komorze zbior¬ czej frakcji ciezkiej. W razie zapchania sie wlotu do hydro¬ cyklonu, takie zwiekszenie cisnienia zapobiegnie przedos¬ tawaniu sie frakcji ciezkiej przez hydrocyklon i zanieczy¬ szczaniu frakcji lekkiej. Dla osiagniecia tego, nalezy umiescic zawory a króccach wylotowych komór zbior¬ czych, jak pokazano na fig. 2, jak równiez w króccu wlotowym komory rozdzielczej i wtedy poziomy cieczy w komorach rozdzielczej i zbiorczych beda utrzymywane tak, ze beda usytuowane powyzej skrajnie górnej warstwy hydrocyklonów zespolu.

Oczywiscie nie jest konieczne, aby komory zbiorcze dla frakcji lekkiej i ciezkiej byly wspólne dla wszystkich grup hydrocyklonów w zespole. Wyloty hydrocyklonów mozna równiez rozmiescic grupowo, wzglednie oddzielnie, dla oprózniania ich do komory zbiorczej, zaopatrzonej w indy¬ widualny króciec wylotowy. Przykladem beda zespoly po- dzielone w sekcje, za pomoca wzdluznych lub promienio¬ wych scianek przegradzajacych, przy czym sekcje te beda stanowic polaczenie równolegle lub szeregowe dla prze¬ plywu cieczy.

Claims (36)

Zastrzezenia patentowe

1. Sposób rozdzialu zawiesiny substancji stalej w cie¬ czy, w zespole hydrocyklonów rozmieszczonych w kolejno 15 nad soba ustawionych grupach, przy czym hydrocyklony maja podluzna komorewirowa, zawierajaca czesc odbiera¬ jaca, zaopatrzona we wlot cieczy i wylot frakcji zbieranej oraz w przeciwlegle umieszczona czesc dla frakcji odrzu¬ canej, wyposazona w wylot tej frakcji, znamienny tym, ze 20 przynajmniej czesc cieczy z zawiesina, przeznaczonej do rozdzialu doprowadza sie do wlotów (3,117) hydrocyklo¬ nów (1,25,40,110),podajac teczescprzeplywuwkierunku do dolu od najwyzszej do najnizszej grupy ustawionych kolejno nad soba grup hydrocyklonów wprowadzajac te 25 ciecz z zawiesina do podluznej komorywirowej i rozdziela¬ jac powyzsza ciecz w komorze wirowej tak, aby uzyskac frakcje zbierana i frakcjeodrzucana, któreodprowadza sie za pomoca krócców wylotowych, przy czym po oddzieleniu gromadzi sie frakcje zbierana i frakcje odrzucana. 30

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze ciecz z zawiesina doprowadza sie do wlotów (3,117) ze srednia predkoscia przeplywu, wynoszaca 0,3-3 m/s.

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze czesc cieczy z zawiesina doprowadza sie do poszczególnych 35 hydrocyklonów (110) w zespole za pomoca przeplywu skierowanego ku górze.

4. Multihydrocyklon do rozdzialu zawiesiny substancji stalej w cieczy, skladajacy sie z szeregu hydrocyklonów, usytuowanych w kilku umieszczonych kolejno nad soba 40 grupach, przy czym kazdy hydrocyklon ma stozkowa ko¬ more wirowa, posiadajaca czesc podstawy, która jest zao¬ patrzona w wlot i wylot a w przeciwleglym osiowo krancu hydrocyklonu znajduje sie osiowy wylot, znamienny tym, ze zawiera oslone (81) na której hydrocyklonysa rozmiesz- 45 czone w grupy, ustawione kolejno jedne nad drugimi, przy czym oslona ta ogranicza komore zbiorcza (126), wspólna dla szeregu komór wirowych i polaczona z tymi komorami za pomoca wylotów (122), które znajduja sie na jednym z kranców hydrocyklonów (110), oraz na oslone (86) na 50 której hydrocyklony sa rozmieszczone w grupach ustawio¬ nych kolejno jedne nad drugimi, przy czym oslona ta ogranicza komore zbiorcza (123), wspólna dla szeregu komór wirowych i polaczona z nimi za pomoca wylotów (125), umieszczonych w drugim krancu hydrocyklonu 55 (110), przy czym miedzy oslona (81) i oslona (86) znajduje sie komora rozdzielcza (96), wspólna dla szeregu komór wirowych i polaczona z nimi za pomoca wlotów (117), jak równiez zawiera uklad zasilajacy (118,120,124), podajacy przeznaczona do rozdzielenia ciecz za pomoca przeplywu 60 skierowanego do dolu, w kierunku od najwyzszej grupy hydrocyklonów, ustawionych kolejno jedne nad drugimi.

5. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze oba wyloty (122,125) sa osiowo usytuowane w hydrocy- klonie(HO). 65

6. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamienny tym,91 095 15 ze wylot (5) w czesci podstawyhydrocyklonówjestusytuo¬ wany z boku, natomiast wylot (4) w czesci wierzcholkowej jest umieszczony osiowo.

7. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze hydrocyklony (25, 110) sa rozmieszczone w zespole promieniowo dokola srodka, z wierzcholkamizwróconymi w strone srodka.

8. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze hydrocyklony (40) sa rozmieszczonepromieniowo w ze¬ spole, dokola srodka, z wierzcholkami skierowanymi do zewnetrznej czesci obwodowej.

9. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze hydrocyklony (1,25,40,110)sa rozmieszczonew kolejno ustawionych nad soba grupach równoleglych i w przybli¬ zeniu maja osie wzdluzne umieszczone w plaszczyznie poziomej.

10. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 9, znamienny tym, ze zawiera rure zasilajaca (23, 26, 45,120), przebiegajaca na calej wysokosci komory rozdzielczej (20, 27,49,124).

11. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 9, znamienny tym, ze hydrocyklony (1,110) w kazdej grupie, sa umieszczone w równoleglych rzedach, przy czym hydrocyklony w sa¬ siednich grupach sa wzgledem siebie przesuniete.

12. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 9, znamienny tym, ze hydrocyklony (25,40,110) sa rozmieszczone promienio¬ wo dokola wspólnej osi geometrycznej.

13. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 12, znamienny tym, ze komory rozdzielcze (27, 96) i komory zbiorcze (30, 28,123,126) sa rozmieszczone wspólosiowo dokola wspól¬ nej osi geometrycznej.

14. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 13, znamienny tym, zekomora zbiorcza (123)jest usytuowana pierscienio¬ wo wewnatrz komory rozdzielczej (96), natomiast komora zbiorcza (126) jest rozmieszczona pierscieniowo na ze¬ wnatrz od komory rozdzielczej (96).

15. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 14, znamienny tym, ze hydrocyklony (110) sa rozmieszczone tak, ze ich wierzcholki sa umieszczone w skrajniewewnetrznej komo¬ rze zbiorczej (123).

16. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 14, znamienny tym, ze hydrocyklony (25) sa rozmieszczone tak, ze ich wierzcholki sa umieszczone w skrajnie zewnetrznej komo¬ rze zbiorczej (30).

17. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamiennytym, ze kojnófy zbiorcze (6,7,123,126) sa zaopatrzone w krócce wylotowe (18, 19, 98, 99), które sa umieszczone w dolnej czesci tych komór.

18. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze zawiera ruchoma obudowe (81,83), która jest podnoszo¬ na za pomoca podnosnika tak, ze mozna ja osiowo prze¬ miescic do góry,w celu odsloniecia czesci skladowych wraz z hydrocyklonami.

19. Multihydrocyklon wedlugzastrz. 4, znamienny tym, ze w czesci dolnej komory rozdzielczej (27) sa otwory (46) dla przeplywu cieczy do spodu komory zbiorczej (28), odbierajacej frakcje ciezka.

20. Multihydrocyklon wedlugzastrz. 4, znamienny tym, ze czesci górne (14, 32) komory rozdzielczej (2, 27) oraz komór zbiorczych (6, 7, 28, 30) sa zaopatrzone w krócce wylotowe (6', 2', V, 27', 28', 30') sluzacedla odprowadzania gazów.

21. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamiennytym, ze co najmniej w jednym przewodzie odprowadzajacym lub doprowadzajacym sa umieszczone zawory, dla regula¬ cji przeplywu, umozliwiajace utrzymanie poziomu cieczy 16 w komorze rozdzielczej i w komorach zbiorczych, powyzej najwyzszej grupy hydrocyklonów zespolu.

22. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze zawiera zawory dla utrzymania wyzszego cisnienia 5 w komorze zbiorczej frakcji lekkiej niz w komorze zbior¬ czej frakcji ciezkiej.

23. Multihydrocyklon wedlugzastrz. 4, znamienny tym, ze pole przekroju komór rozdzielczej i zbiorczych odpo¬ wiada zmianie objetosci cieczy w tych komorach przy 10 przeplywie cieczy w kierunku do hydrocyklonów lub od strony hydrocyklonów tak, ze w kierunku przeplywu w ko¬ morach rozdzielczej i zbiorczych, utrzymuje sie przynajm¬ niej w przyblizeniu stala wielkosc predkosci przeplywu.

24. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamienny tym, 15 ze co najmniej jedna z oslon (81, 86) ma otwory (85) przez które wklada sie hydrocyklony (110) przy czym otwory zawieraja elementy uszczelniajace, umozliwiajace herme¬ tyczne ich zamkniecie.

25. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 24, znamienny 20 tym, ze elementy uszczelniajace stanowia kolnierze (85a), umieszczone na hydrocyklonach (110).

26. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 24, znamienny tym, ze elementy uszczelniajace sa przymocowane do scianki oslony (81). 25

27. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze oslonysa umieszczone w plaszczyznach promieniowych i dziela zespól na sekcje, z których kazda jest zaopatrzona w króciec wlotowy i wylotowy a miedzy sekcjami znajduja sie polaczenia umozliwiajace przeplyw cieczy. 30

28. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamiennytym, ze hydrocyklony (1) sa zaopatrzone w co najmniej dwa stycznie skierowane otwory wlotowe (3) rozmieszczone w jednakowych odstepach na obwodzie komory wirowej.

29. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 4, znamiennytym, 35 ze hydrocyklony sa rozmieszczone tak, ze oddzielaja frak¬ cje ciezka jako frakcje zbierana, kierowana do wylotu osiowego.

30. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 29, znamienny tym, ze hydrocyklony sa rozmieszczone tak, ze oddzielaja 40 frakcje lekka jako frakcje zbierana, kierowana do wylotu w czesci podstawy hydrocyklonu.

31. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 14, znamienny tym, ze zawiera przejscia (119) poddawanej rozdzialowi cieczy z zawiesina, umozliwiajace dostarczanie cieczy 45 w kierunku do góry, do najnizszej grupy hydrocyklonów (110).

32. Multihydrocyklonwedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze przeznaczone do odprowadzania frakcji, zakonczenia komór wirowych hydrocyklonów (40) maja czlon przezro- 50 czysty (42, 42a), sluzacy do kontroli przeplywu odprowa¬ dzanej frakcji.

33. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 32, znamienny tym, ze czlon przezroczysty (42) jest umieszczony wspólo¬ siowo do kazdego wylotu (4) komory wirowej. 55

34. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 32, znamienny tym, ze czlon przezroczysty (42a) stanowi ruchomy ele¬ ment, który odslania wylot (4) i umozliwia oczyszczanie przynajmniej jednej z komór wirowych. 60

35. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 34, znamienny tym, ze w elemencie przezroczystym jest umieszczony czujnik detekcyjny.

36. Multihydrocyklon wedlug zastrz. 32, znamienny tym, ze wyloty komór wirowych hydrocyklonów wystaja 65 przez oslony.91095 nn p y' i, rtu. c . . ,7o ji i /7 . II xV ''Il? U5 3h^6ójf 4 w- p3t"T9J l l 1...»•.;'jj1 j: r o o <£p o of-«« ^ i *»') pi'4 /7