PL68637Y1 - Zespół zderzaka górniczych jednostek transportowych - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest zespół zderzaka górniczych jednostek transportowych, znajdujący zastosowanie w górniczych, szynowych jednostkach transportowych, w szczególności takich jak platformy transportowe i wozy górnicze. W stanie techniki, z polskiego opisu ochronnego na wzór użytkowy Ru.53102 znany jest zderzak pojazdu szynowego przeznaczony zwłaszcza dla wozu górniczego. Zderzak ten ma postać zderzakowej tarczy osadzonej w metalowym trzonie, przy czym w pobliżu tarczy trzon zderzaka posiada kołnierz o zwiększonej średnicy względem swojej pozostałej części. Sam trzon zderzaka osadzony jest wewnątrz przelotowego otworu wykonanego w amortyzującej gumie o wzdłużnym kształcie i ma na swoim drugim końcu otwór na zawleczkę zabezpieczającą, co zapewnia jego zabezpieczenie przed wypadnięciem z gumy. Z kolei guma amortyzująca od czoła osłonięta jest metalową podkładką oraz metalową opaską w kształcie półpierścienia mocowanego od strony swojej otwartej części do konstrukcji wozu. Jednocześnie metalowa opaska od strony czoła wozu zamknięta jest pierścieniowym dnem, do którego przyłączone są wsporniki mocujące zderzak do konstrukcji podwozia wozu górniczego.

Zderzaki zawierające wkłady elastomerowe znane są z zastosowania w typowym transporcie kolejowym. Przykładowo z europejskiego opisu patentowego EP 1930227 B1 znany jest odrzutnik przeszkód dla pierwszych wagonów pociągów z zasadniczo sztywną konstrukcją wsporczą, mający postać pionowej ścianki, złożonej z dwóch części bocznych, w taki sposób, że w widoku z góry odrzutnik ma kształt klinowy bądź też łukowy. Odrzutnik połączony jest z konstrukcją wsporczą wagonu poprzez elementy łączące, które zawierają plastycznie odkształcalne łączniki absorbujące energię powstałą na skutek uderzenia w przeszkodę. Jednocześnie plastycznie odkształcalne łączniki są symetryczne względem pionowej płaszczyzny przechodzącej przez wzdłużną oś całego wagonu, przy czym przedmiotowe łączniki składają się z dwóch części. Pierwsza część odkształcalnego łącznika rozciąga się od tylnej strony jednej części bocznej odrzutnika i łączy się z drugą częścią łącznika w taki sposób, że przecinające się wzdłużne osie obu części są usytuowane pod kątem różnym od 180° i tworzą boczną wklęsłość skierowaną na zewnątrz. Z polskiego opisu patentowego PL 212272 B1 znany jest równieżaparat pochłaniający, znajdujący zastosowanie w automatycznych sprzęgach kolejowych. Aparat pochłaniający zbudowany jest z korpusu, wewnątrz którego umieszczony jest stożek naciskowy wstępnie naprężony za pośrednictwem umieszczonej centralnie śruby z odpowiadającymi mu klinami ciernymi. Stożek naciskowy wraz z klinami ciernymi wspiera się na płycie oporowej, która opiera się o zespół oporowy, a z kolei zespół oporowy wspiera się o dno korpusu. Sam zespół oporowy ma postać stosu elementów elastomerowych o baryłkowym kształcie, które przedzielone są metalowymi płytkami, przy czym niektóre z metalowych płytek wyposażone są w tuleje, przykładowo usytuowana najbliżej dna metalowa płytka posiada tulejkę prowadzącą.

Dotychczasowe rozwiązania znane ze stanu techniki, co do zasady zakładają mocowanie urządzeń pochłaniających energię uderzeń w przeszkody od czoła pojazdów szynowych. Takie umiejscowienie zderzaków skutkuje wydłużeniem długości całego zestawu szynowego. Jednocześnie część rozwiązań ma złożoną budowę co utrudnia czynności związane z obsługą w szczególności w kopalniach podziemnych.

Celem wzoru użytkowego jest zapewnienie prostej konstrukcji zderzaka dla górniczych jednostek transportowych, która nie będzie zwiększała ich długości, a jednocześnie będzie posiadała właściwości chroniące górnicze jednostki transportowe przed skutkami uderzeń w inne przedmioty.

Istota wzoru użytkowego polega na tym, że zespół zderzaka górniczych jednostek transportowych zawiera dwa gniazda, które mocowane są po bokach ramy jednostki transportowej. Każde z tych gniazd jest otwarte od czoła, a w swym dnie ma wykonany przelotowy otwór. W każdym z gniazd umieszczony jest element elastomerowy o wysokości większej niż głębokość gniazda i mający przelotowy centralny otwór. Z kolei zderzak wyposażony jest w dwie szpilki, z których każda przechodzi przez przelotowe otwory w przyporządkowanymi im elemencie elastomerowym oraz w dnie gniazda. Jednocześnie każda szpilka zakończona jest gwintem na nakrętkę zabezpieczającą.

Każdy z elementów elastomerowych wyposażony jest w metalową tuleję pierścieniową, zlokalizowaną pomiędzy elementem elastomerowym, a zderzakiem.

Ponadto zderzak w widoku z góry ma zarys łukowy, a w obszarze połączenia ze szpilką posiada podstawy wsporcze.

Claims (4)

1. Dodatkowo zderzak w swej centralnej części posiada otwarcie umożliwiające dostęp do elementu sprzęgającego jednostki transportowej. Zasadniczą zaletą zespołu zderzaka górniczych jednostek transportowych według wzoru użytkowego jest ograniczenie długości jednostki transportowej, do której zamocowany jest zderzak. Dodatkową zaletą jest prosta budowa zderzaka oraz równomierne rozłożenie sił powstających na skutek zderzenia z przeszkodą na dwa elementy elastomerowe. Wzór użytkowy został bliżej przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół zderzaka górniczych jednostek transportowych zamocowany na górniczej jednostce transportowej w przekroju wzdłużnym, fig. 2 - zespół zderzaka zamocowany na górniczej jednostce transportowej w widoku z boku, fig. 3 - zderzak w widoku od czoła. Zespół zderzaka górniczych jednostek transportowych zamocowany jest do ramy 1 (fig. 1) górniczej jednostki transportowej. Na obu dłuższych bokach ramy 1 górniczej jednostki transportowej zamocowane zostały gniazda 2, przy czym oba gniazda 2 są otwarte od czoła, a w swym dnie posiadają przelotowe otwory 3. Jednocześnie w każdym gnieździe 2 umieszczony jest element elastomerowy 4 posiadający wysokość h większą niż głębokość ł^ gniazda 2. Wysokość h elementu elastomerowego 4 jest większa niż głębokość tn przynajmniej o wartość ugięcia elementu elastomerowego 4 powstającego na skutek uderzenia zderzaka 7 w sąsiednią jednostkę transportową. Element elastomerowy 4 posiada również przelotowy centralny otwór 5 oraz od swojego czoła wyposażony jest w metalową tuleję pierścieniową 6. Tulejowa część metalowej tulei pierścieniowej 6 wchodzi w przelotowy otwór 5 elementu elastomerowego 4, zaś część pierścieniowa przykrywa element elastomerowy 4 od jego czoła. Z kolei sam zderzak 7 ma w widoku z góry kształt tworzący zarys łukowy i wyposażony jest w dwie szpilki 8 przymocowane na jego tylniej powierzchni. Szpilki 8 przechodzą przez przelotowe otwory 5 w odpowiadających im elementach elastomerowych 4 oraz przez przelotowe otwory 3 w dnie każdego gniazda 2. Każda ze szpilek 8 w obszarze połączenia ze zderzakiem 7 posiada podstawy wsporcze 9 odpowiadające powierzchni czołowej elementu elastomerowego 4, dzięki czemu energia powstająca po uderzeniu zderzakiem 7 w przeszkodę przenoszona jest na całą powierzchnię czołową elementu elastomerowego 4. Z kolei na przeciwległej do zderzaka 7 końcówce każdej szpilki 8 wykonany został gwint 10, a na część wychodzącą poza przelotowy otwór 3 gniazda 2 nakręcona została nakrętka 11 (fig. 2). Nakrętki 11 zabezpieczają zespół zderzaka przed wypadnięciem z gniazd jak również poprzez dokręcenie z odpowiednim momentem umożliwiają modelowanie charakterystyki elementu elastomerowego 4 poprzez nadanie mu właściwego, wstępnego napięcia oraz wymuszenie przylegania podstawy wsporczej 9 do metalowej tulei pierścieniowej 6 osadzonej na elemencie elastomerowym 4. Zderzak 7 (fig. 3) w swojej centralnej części posiada otwarcie 12 zapewniające dostęp do obrotowej spinki 13 umożliwiającej łączenie górniczych jednostek transportowych w zestawy. Zastrzeżenia ochronne

   1. Zespół zderzaka górniczych jednostek transportowych, zawierający zderzak oraz co najmniej jeden element elastomerowy, znamienny tym, że zawiera dwa gniazda (2) mocowane po bokach ramy (1) jednostki transportowej, a każde z tych gniazd (2) jest otwarte od czoła i w swym dnie ma wykonany przelotowy otwór (3), przy czym w każdym gnieździe (2) umieszczony jest element elastomerowy (4) wysokości (h) większej niż głębokość (h,) gniazda (2) i mający przelotowy centralny otwór (5), zaś zderzak (7) wyposażony jest w dwie szpilki (8), z których każda przechodzi przez przelotowe otwory (5) w przyporządkowanym im elemencie elastomerowym (4) i dnie gniazda (3) i zakończona jest gwintem (10) na nakrętkę (11).
2. 2. Zespół zderzaka według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy z elementów elastomerowych (4) wyposażony jest w metalową tuleję pierścieniową (6), zlokalizowaną pomiędzy elementem elastomerowym (4) a zderzakiem (7).
3. 3. Zespół zderzaka według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zderzak (7) ma w widoku z góry zarys łukowy, a w obszarze połączenia ze szpilką (8) posiada podstawy wsporcze (9).
4. 4. Zespół zderzaka według jednego z zastrz. 1-3, znamienny tym, że zderzak (7) w swej centralnej części posiada otwarcie (12).