PL4303B1 - Sposób przygotowania plyt do powielania. - Google Patents

Description

Znany jest sposób wytwarzania na po¬ wierzchni sztywnej plyty, nieulegajacej dzialaniu uzytych do niej plynów, pisma, rysunków lub innych znaków, zapomoca a- tramentu alkalicznego, reagujacego na plyn, zawierajacy alun lub podobne sole, przyczem pismo to lub inne wykonane zna¬ ki nabieraja wlasciwosci pochlaniania farb tluszczowych, przedewszystkiem zas farb, zawierajacych gliceryne.Doswiadczenie wskazuje, ze reakcja podobna zachodzi wogóle zawsze, ilekroc plyte przygotowac zapomoca takich soli metalowych, które z alkaljami, a szczegól¬ nie amon jakiem albo innemi skladnikami, uzywanemi przy wyrobie atramentu, two¬ rza nierozpuszczalne tlenki, wodorotlenki albo zwiazki podobne.Miejsca (pisane lub obrysowane), któ¬ rych chwytaja sie farby tluszczowe, moz¬ na otrzymac przez spreparowanie plyt za¬ pomoca soli zelaza, a zwlaszcza tlenków zelaza, soli cynku, miedzi, srebra, cyny i t d. Zawsze wystepuje przy tern róznica w reagowaniu na plyny pomiedzy miejsca¬ mi pokrytemi atramentem a pozostala po¬ wierzchnia plyty.Wskazana reakcje mozna równiez wy¬ wolac, jezeli zamiast niepoddajacej sie dzialaniu plyty, np. ze szkla matowego, stosowac plyty z takich metali, których sole wchodza z atramentem w reakcje po¬ wyzej opisana. Nalezy wówczas tak przy¬ gotowac plyty, by powstala niezwykle cienka, niepoddajaca sie wymierzeniu war¬ stewka odpowiednich soli. Ponizsze przy¬ klady wyjasniaja sposób, stanowiacy przedmiot wynalazku.L Plyte np, z glinu naciera sie ply- ^ nem, zawierajacym silnie rozcienczony " kwas solny z ewentualnemi domieszkami, które zostaly juz w swoim czasie opaten¬ towane. Nastepnie po mozliwie dokladnem wysuszeniu plyty naklada sie na nia ory¬ ginal, napisany atramentem) alkalicznym.Po odjeciu oryginalu wciera sie w plyt^ lub *vv tftlacza miia;' zapetnoca walców farby Jf wszczpwl i ewentualnym dodatkiem juz ^znanych domieszek, jak gliceryna lub po¬ dobne tluszcze. Plyta w ten sposób przy¬ gotowana daje odbitki, jak stosowana do¬ tychczas szklana plyta bierna, nie podlega¬ jaca dzialaniu uzytych plynów.IL Posrebrzona' plyte mosiezna lub miedziana naciera sie az do wyschniecia plynem, zawierajacym kwas azotowy sil¬ nie rozcienczony. Plyta po przeniesieniu na nia oryginalu daje odbitki w zwykly sposób.III.) Szlifowana \i (zamatowana plyte z mozliwie czystego zelaza naciera sie az do wyschniecia plynem, zawierajacym roz¬ cienczony kwas solny lub siarkowy i w nieznacznej ilosci azotowy, poczem prze¬ nosi sie na nia w zwykly sposób oryginal, wykonany atramentem alkalicznym. Po pokryciu farbami tluszczowemi wskazana plyta daje odbitki.Dla otrzymania pomyslnych wyników tlo, nawet przy wielkiej ilosci odbitek, po¬ winno zachowac pewien odczyn kwasowy i pewna wilgotnosc, aby farba tluszczowa przylegala wylacznie do miejsc pokrytych pismem.W tym celu z posród róznych sposobów najlepiej jest w mysl wynalazku niniejsze¬ go, gdy farba tluszczowa zawiera kwas w polaczeniu z gliceryna. Do tla plyty przy¬ lgnie wówczas gliceryna z kwasem, jedno¬ czesnie zas farba tluszczowa wydzieli sie.Kwasy mineralne, jak kwas siarkowy, azotowy i t. d. moga miec zastosowanie do tego celu. Pewna trudnosc stanowi je¬ dynie wymierzenie wlasciwej dozy, nie¬ znaczny bowiem nadmiar tych silnie dzia¬ lajacych kwasów nadgryza pismo. Lepiej nadaja sie do tego celu, jako dogodniej¬ sze w uzyciu, silne kwasy organiczne sul- fokarbolowe, jak np. kwas oksolowy, win¬ ny, fenolo-sulfonowy, jableczny i kwasy podobne. Najkorzysitniejiszemi okazaly sie sole takich kwasów o reakcji nie alkalicz¬ nej, jak np. winian sodowo-potasowy (sól Seignette'a). Po rozpuszczeniu tej soli w roztworze wody i gliceryny oraz doklad¬ nem zemulsjowaniu z farba, kwasowosc niedrukujacego tla wzmacnia sie, a przy¬ najmniej nie slabnie, za kazdem przejsciem walca, i tlo pozostaje czyste, co pozwala wykonac nieograniczona ilosc odbitek z tej samej formy.Przy stosowaniu przygotowanej w po¬ wyzszy sposób farby, jest rzecza obojetna, czy plyta drukarska posiada powierzchnie ze szkla matowego, nie ulegajacego reak¬ cji, czy tez plyte metalowa np. z glinu.Szczególniej jednak na trawionych kwa¬ sem azotowym plytach z glinu po odci¬ snieciu oryginalu, napisanego atramentem alkalicznym i wtarciu, ewentualnie zapo- moca walca, gliceryny i farby drukarskiej mozna w ten sposób osiagnac bardzo ko¬ rzystne wyniki, gdyz w tych wypadkach zachodzi wieksza obawa) zabarwienia ttla, niz przy stosowaniu nie reagujacych na wskazane plyny plyt szklanych. PL

Claims (3)

1. Z a s t r z e ze nia- patentowe. 1. Sposób przygotowania plyt, do po¬ wielania, które w miejscach odbijajacych druk zatrzymuja farby drukarskie, nie przyjmujac ich w miejcach innych, zna¬ mienny tern, ze nie podlegajace dzialaniu uzytych srodków sztywne plyty sa nacie¬ rane do sucha plynami, zawierajacemi roz- czyny takich soli metalowych, jakie przy zetknieciu z alkalicznemi lub innemi sub¬ stancjami osadzaj acemi wydzielaja nieroz¬ puszczalne czy to tlenki, czy wodorotlen¬ ki lub inne zwiazki nierozpuszczalne, po¬ czern oryginal, wykonany atramentem al- — 2 —kalicznym, a zwlaszcza amonjakalnym luib jakimkolwiek innym atramentem osadza¬ jacym, dotyka sie do przygotowanej ply¬ ty, w która nastepnie ostatecznie wciera sie (ewentualnie walcami) z zastosowa¬ niem innych odpowiednich stuhsttancyj lub bez nich w sposób znany farby tluszczowe.
2. 2. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamienna tern, ze w celu wytworzenia osadzajacych sie soli stosuje sie plyte dru¬ karska z odpowiedniego metalu, przygo¬ towana do druku w ten sposób, ze naciera sie ja do sucha plynem, najwlasciwiej kwa¬ sem wytwarzajacym owe sole osadowe, poczem naklada sie na nia oryginal, wy¬ konany atramentem osadzajacym, po zdje¬ ciu którego zabarwia sie wskazana plyte farba tluszczowa.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 lub 2, zna¬ mienny tern, ze plyty pokrywa sie farba drukarska, która zawiera w stanie emul¬ sji kwasy lub sole, nie reagujace alkalicz¬ nie a rozipuiszczone w iglioerynie. Hermann Hurwitz & Co. Zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego, Warsiawa. PL