PL229315B1 - Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni - Google Patents

Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni

Info

Publication number
PL229315B1
PL229315B1 PL410319A PL41031914A PL229315B1 PL 229315 B1 PL229315 B1 PL 229315B1 PL 410319 A PL410319 A PL 410319A PL 41031914 A PL41031914 A PL 41031914A PL 229315 B1 PL229315 B1 PL 229315B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
tebuconazole
hours
chlorides
ppm
alkoxymethyl
Prior art date
Application number
PL410319A
Other languages
English (en)
Other versions
PL410319A1 (pl
Inventor
Juliusz Pernak
Bartosz Łęgosz
Robert Alaborski
Romuald Gwiazdowski
Tadeusz Praczyk
Original Assignee
Inst Ochrony Roslin
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Ochrony Roslin filed Critical Inst Ochrony Roslin
Priority to PL410319A priority Critical patent/PL229315B1/pl
Publication of PL410319A1 publication Critical patent/PL410319A1/pl
Publication of PL229315B1 publication Critical patent/PL229315B1/pl

Links

Landscapes

  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)

Abstract

Przedmiotem wynalazku są nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik alkilowy zawierający od 3 do 18 atomów węgla, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitorów wzrostu grzybni. Sposób ich otrzymywania polega na tym, że tebukonazol poddaje się reakcji z eterem chlorometylowoalkilowym w stosunku molowym tebukonazolu do eteru równym 1:1-1,5, w środowisku bezwodnego rozpuszczalnika organicznego, w temperaturze od 25°C do 120°C, w czasie od 1 do 24 godzin, po czym powstały produkt reakcji odsącza się pod obniżonym ciśnieniem, dalej przemywa bezwodnym rozpuszczalnikiem organicznym, a następnie suszy się pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze od 40°C do 80°C, w czasie od 8 do 24 godzin. Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu mają zastosowanie jako inhibitory wzrostu patogenów grzybowych.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni.
Choroby roślin wywoływane przez patogeny grzybowe są poważnym zagrożeniem upraw. Poza zmniejszaniem wielkości uzyskiwanych plonów, w przypadku przedostania się do żywności, stanowią zagrożenie dla zdrowia. W celu zapobieżenia szkodliwego działania grzybów opracowano szereg związków chemicznych wykazujących wobec nich aktywność. Pierwsze fungicydy, związki nieorganiczne zawierające jony metali ciężkich, okazały się być szkodliwymi dla środowiska i toksycznymi wobec organizmów wodnych i stałocieplnych. Kolejnym etapem było otrzymanie fungicydu wydajnego, wykazującego działanie wobec szerokiej gamy grzybów, który byłby nietoksyczny. Warunki te okazywały się w dużym stopniu spełniać fungicydy organiczne, m.in. cyprodynil, iprodion, propikonazol lub tebukonazol.
Tebukonazol ((A?S)-1 -p-chlorofenylo-4,4-dimetylo-3-(1 /7-1,2,4-triazol-1 -ylmetylo)-pentan-3-ol) jest związkiem z grupy triazoli. Występuje jako krystaliczne ciało stałe o temperaturze topnienia 103-105°C, rozpuszczalne w większości rozpuszczalników organicznych - alkoholach, chloroformie, toluenie; nie rozpuszcza się w wodzie. Wykazując aktywność wobec znacznej ilości gatunków grzybów, m.in. Botrytis cinerea, Alternaria spp., Sclerotinia sclerotiorum, Leptosphaeria spp., Phoma lingam, wchodzi w skład wielu dostępnych na rynku preparatów ochrony roślin. Stosowany jest w formie proszku lub granulatu do sporządzania zawiesien wodnych. Jest uważany za związek bezpieczny, nie wykazuje tendencji do bioakumulacji, w glebie ulega szybkim przemianom. Użycie tebukonazolu w formie mieszanin z czwartorzędowymi solami amoniowymi, herbicydami lub pestycydami gwarantuje wszechstronne działanie preparatu opisane w patentach US 2010029839A1, EP 0393746B1 i GB 2262037A. Obecność pierścienia triazolowego w cząsteczce tebukonazolu daje szerokie możliwości modyfikacji jego struktury. Tebukonazol może być zatem wykorzystany jako prekursor czwartorzędowych soli amoniowych o działaniu grzybobójczym.
Czwartorzędowe sole amoniowe, układy o wzorze ogólnym R4N+X, stanowią szeroką grupę związków o interesujących właściwościach wynikających bezpośrednio z ich budowy. Dzięki właściwościom takim jak znikoma lotność, wysoka stabilność termiczna, zdolność do rozpuszczania licznych związków organicznych, mieszalność z wieloma rozpuszczalnikami, specyficzna lepkość, znalazły zastosowanie jako m.in. środowiska reakcji w syntezach organicznych, co ilustrują patenty WO 2014092911 A2 oraz WO 0226701 A2, rozpuszczalniki w procesie przetwórstwa celulozy, co przedstawiono w patencie DE 102004031025, czy jako środki smarujące, co ilustruje patent WO 2014092939 A1. Jedną z ciekawszych właściwości czwartorzędowych soli amoniowych jest aktywność biologiczna wobec wielu organizmów. Wykorzystanie tych właściwości skutkuje w ich stosowaniu jako składniki środków ochrony drewna, co obrazuje patent EP 2700310 A1, i roślin, co opisano w patentach WO 2012006313 A2 i EP 2730167 A1. Czwartorzędowe sole amoniowe są również stosowane w preparatach kosmetycznych i środkach czystości, co przedstawia patent WO 201406267 A1.
Istotą wynalazku są nowe czwartorzędowe chlorki tebukonazolu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik alkilowy zawierający od 3 do 18 atomów węgla, a sposób ich otrzymywania polega na tym, że tebukonazol, o wzorze ogólnym 2 poddaje się reakcji z eterem chlorometyloalkilowym o wzorze ogólnym 3, w którym R oznacza podstawnik alkilowy zawierający od 3 do 18 atomów węgla, w stosunku molowym tebukonazolu do eteru równym 1:1-1,5, korzystnie 1,2; w środowisku bezwodnego rozpuszczalnika organicznego, korzystnie toluenu, w temperaturze od 25°C do 120°C, korzystnie 111°C, w czasie od 1 do 24 godzin, korzystnie 6 godzin, po czym powstały produkt reakcji odsącza się pod obniżonym ciśnieniem, dalej przemywa bezwodnym rozpuszczalnikiem organicznym, korzystnie toluenem, a następnie suszy się pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze od 40°C do 80°C, korzystnie 50°C, w czasie od 8 do 24 godzin, korzystnie 24 godzin.
Zastosowanie nowych czwartorzędowych alkoksymetylowych chlorków tebukonazolu jako inhibitory wzrostu patogenów grzybowych.
Korzystnym jest, gdy nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu stosuje się w postaci czystej.
Korzystnym jest także, gdy nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu stosuje się jako roztwór w alkoholu o stężeniu co najmniej 0,001%.
Korzystnym jest również, gdy alkoholem jest etanol albo 2-propanol.
PL 229 315 Β1
Zastosowanie opisanego rozwiązania pozwoliło na osiągnięcie następujących korzyści techniczno-ekonomicznych:
- otrzymano nowe związki należące do czwartorzędowych soli amoniowych;
- syntezowane sole charakteryzują się zakresem temperatur topnienia od 111 °C do 184°C, która maleje wraz ze wzrostem długości podstawnika alkilowego;
- otrzymane związki rozpuszczają się w metanolu, chloroformie i DMSO, są nierozpuszczalne w wodzie, acetonie, dichlorometanie, 2-propanolu, octanie etylu, heksanie i toluenie;
- otrzymane związki wykazują właściwości hamujące wzrost patogenów grzybowych.
Wynalazkiem są czwartorzędowe chlorki alkiloksymetylotebukonazolu, a sposób ich otrzymywania opisano w przykładach:
Przykład I
Sposób otrzymywania chlorku propyloksymetylotebukonazolu [TC3][CI]
W kolbie zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,01 mola tebukonazolu rozpuszczonego w 50 cm3 bezwodnego toluenu i stechiometryczną ilość eteru chlorometylopropylowego. Zawartość kolby poddano intensywnemu mieszaniu w temperaturze otoczenia w czasie 6 godzin. W kolejnym etapie osad chlorku propyloksymetylotebukonazolu odsączono i przemyto trzykrotnie 20 cm3 toluenu. Powstały produkt suszono następnie pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 60°C w czasie 24 godzin. Chlorek propyloksymetylotebukonazolu otrzymano z wydajnością 95%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
Ή NMR (DMSO-cfc) δ ppm = 0,82 (m, 3H); 1,00 (m, 9H); 1,26 (m, 2H); 1,48 (m, 2H); 1,66 (m, 1H); 1,84 (m, 1H); 2,01 (s, 1H); 2,43 (m, 1H); 2,62 (m, 1H); 3,44 (m, 2H); 3,57 (m, 2H); 4,50 (m, 2H); 7,20 (d, 2H, J=8,3 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,4 Hz); 9,62 (s, 1H); 10,62 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-cfc) δ ppm: 13,6; 18,5; 25,6; 30,7; 36,6; 38,2; 54,1; 69,4; 74,9; 77,3; 128,1; 130,1; 141,5; 143,7; 144,2.
Analiza elementarna CHN dla C20H31CI2N3O2 (M = 416,39 g/mol):
wartości obliczone: C = 57,69; H = 7,50; N = 10,09;
wartości zmierzone: C = 58,05; H = 7,15; N = 9,76.
Przykład II
Sposób otrzymywania chlorku butoksymetylotebukonazolu [TC4][CI]
Do kolby wprowadzono 0,01 mola tebukonazolu i 50 cm3 bezwodnego toluenu. Po rozpuszczeniu substratu, dodano stechiometryczną ilość eteru chlorometylobutylowego. Zawartość kolby poddano intensywnemu mieszaniu za pomocą mieszadła magnetycznego w temperaturze otoczenia przez 24 godziny. Powstały osad odsączono i przemyto trzema 20 cm3 porcjami toluenu. W końcowym etapie otrzymaną sól suszono w temperaturze 60°C pod obniżonym ciśnieniem w czasie 24 godzin. Chlorek butoksymetylotebukonazolu otrzymano z wydajnością 98%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-cfc) δ ppm = 0,83 (m, 3H); 1,01 (m, 9H); 1,26 (m, 2H); 1,47 (m, 2H); 1,66 (m, 1H); 1,83 (m, 1H); 2,01 (s, 1H); 2,43 (m, 1H); 2,62 (m, 1H); 3,43 (m, 2H); 3,57 (m, 2H); 4,54 (m, 2H); 7,21 (d, 2H, J=8,3 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,4 Hz); 9,61 (s, 1H); 10,58 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-cfe) δ ppm: 13,4; 18,5; 25,7; 30,7; 36,5; 38,2; 54,0; 69,4; 74,7; 77,2; 128,1; 130,1; 141,4; 143,7; 144,1.
Analiza elementarna CHN dla C21H33CI2N3O2 (M = 430,11 g/mol):
wartości obliczone: C = 58,60; H = 7,73; N = 9,76;
wartości zmierzone: C = 58,89; H = 7,40; N = 9,98.
Przykład III
Sposób otrzymywania chlorku pentyloksymetylotebukonazolu [TC5][CI]
W kolbie wyposażonej w mieszadło magnetyczne umieszczono 50 cm3 bezwodnego toluenu i 0,01 mola tebukonazolu. Układ poddano następnie intensywnemu mieszaniu i dodano stechiometryczną ilość eteru chlorometylopentylowego. Zawartość kolby poddano intensywnemu mieszaniu w temperaturze otoczenia w czasie 24 godzin. Powstały osad odsączono na lejku Buchnera i przemyto trzykrotnie 20 cm3 toluenu. Produkt suszono pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 60°C w czasie 24 godzin. Wydajność reakcji otrzymywania chlorku pentyloksymetylotebukonazolu wyniosła 94%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
PL 229 315 B1 1H NMR (DMSO-de) δ ppm = 0,81 (m, 3H); 0,97 (m, 9H); 1,23 (m, 4H); 1,45 (m, 2H); 1,66 (m, 1H); 1,85 (m, 1H); 2,00 (s, 1H); 2,43 (m, 1H); 2,61 (m, 1H); 3,43 (m, 2H); 3,58 (m, 2H); 4,50 (m, 2H); 7,21 (d, 2H, J=8,2 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,4 Hz); 9,62 (s, 1H); 10,63 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-de) δ ppm: 13,5; 18,5; 25,6; 30,7; 36,7; 38,0; 54,1; 69,4; 75,1; 77,2; 128,1; 130,0; 141,5; 143,6; 144,2.
Analiza elementarna CHN dla C22H35CI2N3O2 (M = 444,44 g/mol):
wartości obliczone: C = 59,45; H = 7,94; N = 9,45;
wartości zmierzone: C = 59,76; H = 7,69; N = 9,63.
Przykład IV
Sposób otrzymywania chlorku heksyloksymetylotebukonazolu [TC6][CI]
W reaktorze z mieszadłem magnetycznym umieszczono 0,01 mola tebukonazolu rozpuszczonego w 50 cm3 bezwodnego toluenu a następnie dodano stechiometryczną ilość eteru chlorometyloheksylowego. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano następnie pod chłodnicą zwrotną w temperaturze wrzenia układu przez 24 godziny. Po zakończeniu reakcji, układ ochłodzono do temperatury otoczenia a powstały osad odsączono na lejku Buchnera i przemyto trzema porcjami 20 cm3 bezwodnego toluenu. W końcowym etapie produkt suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 60°C w czasie 24 godzin. Wydajność procesu otrzymywania chlorku heksyloksymetylotebukonazolu wyniosła 98%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
Ή NMR (DMSO-de) δ ppm = 0,85 (m, 3H); 1,03 (m, 9H); 1,26 (m, 6H); 1,46 (m, 2H); 1,66 (m, 1H); 1,81 (m, 1H); 2,02 (s, 1H); 2,43 (m, 1H); 2,60 (m, 1H); 3,44 (m, 2H); 3,60 (m, 2H); 4,49 (m, 2H); 7,20 (d, 2H, J=8,1 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,2 Hz); 9,65 (s, 1H); 10,59 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-de) δ ppm: 13,8; 18,5; 25,5; 30,9; 36,6; 37,9; 54,1; 69,4; 75,1; 77,3; 128,1; 129,9; 141,5; 143,7; 144,2.
Analiza elementarna CHN dla C23H37CI2N3O2 (M = 458,46 g/mol):
wartości obliczone: C = 60,25; H = 8,13; N = 9,17;
wartości zmierzone: C = 59,89; H = 8,50; N = 9,46.
Przykład V
Sposób otrzymywania chlorku heptyloksymetylotebukonazolu [TC7][CI]
W kolbie umieszczono 0,01 mola tebukonazolu rozpuszczonego w 50 cm3 bezwodnego toluenu oraz stechiometryczną ilość eteru chlorometyloheptylowego. Układ poddano intensywnemu mieszaniu za pomocą mieszadła magnetycznego i ogrzewano w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną w czasie 24 godzin. Po zakończeniu reakcji i ochłodzeniu mieszaniny, wytrącony osad odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto trzykrotnie 20 cm3 bezwodnego toluenu a następnie suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 60°C przez 24 godziny. Chlorek heptyloksymetylotebukonazolu otrzymano z wydajnością 98%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-de) δ ppm = 0,84 (m, 3H); 1,06 (m, 9H); 1,22 (m, 8H); 1,49 (m, 2H); 1,66 (m, 1H); 1,84 (m, 1H); 1,99 (s, 1H); 2,43 (m, 1H); 2,60 (m, 1H); 3,44 (m, 2H); 3,57 (m, 2H); 4,55 (m, 2H); 7,20 (d, 2H, J=8,1 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,3 Hz); 9,67 (s, 1H); 10,68 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-de) δ ppm: 13,9; 18,4; 25,6; 30,7; 36,5; 38,2; 53,9; 69,4; 75,0; 77,3; 128,1; 130,0; 141,5; 143,7; 144,3.
Analiza elementarna CHN dla C24H39CI2N3O2 (M = 472,49 g/mol):
wartości obliczone: C = 61,01; H = 8,32; N = 8,89;
wartości zmierzone: C = 61,37; H = 8,09; N = 9,16.
Przykład VI
Sposób otrzymywania chlorku oktyloksymetylotebukonazolu [TC8][CI]
Do kolby z mieszadłem magnetycznym wprowadzono 0,01 mola tebukonazolu, 50 cm3 bezwodnego toluenu oraz stechiometryczną ilość eteru chlorometylowooktylowego. Całość ogrzano do temperatury wrzenia i intensywnie mieszano pod chłodnicą zwrotną w czasie 24 godzin. Następnie mieszaninę poreakcyjną ochłodzono do temperatury otoczenia a powstały osad odsączono, przemywając trzykrotnie 20 cm3 bezwodnego toluenu. Oczyszczony produkt suszono pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 60°C przez 24 godziny. Wydajność reakcji otrzymywania chlorku oktyloksymetylotebukonazolu wyniosła 98%. Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
PL 229 315 Β1
Ή NMR (DMSO-cfe) δ ppm = 0,81 (m, 3H); 0,99 (m, 9H); 1,24 (m, 10H); 1,51 (m, 2H); 1,63 (m, 1H); 1,84 (m, 1H); 1,99 (s, 1H); 2,43 (m, 1H); 2,60 (m, 1H); 3,44 (m, 2H); 3,57 (m, 2H); 4,47 (m, 2H); 7,20 (d, 2H, J=8,4 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,7 Hz); 9,42 (s, 1H); 10,56 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-cfe) δ ppm: 13,2; 18,7; 25,5; 30,7; 36,6; 37,9; 54,1; 69,4; 75,1; 77,3; 128,1; 130,0; 141,5; 143,5; 144,2.
Analiza elementarna CHN dla C25H41CI2N3O2 (M = 486,52 g/mol):
wartości obliczone: C = 61,72; H = 8,49; N = 8,64;
wartości zmierzone: C = 62,02; H = 8,29; N = 8,27.
Przykład VII
Sposób otrzymywania chlorku nonyloksymetylotebukonazolu [TC9][CI]
W kolbie z mieszadłem magnetycznym umieszczono 0,01 mola tebukonazolu rozpuszczonego w 50 cm3 bezwodnego toluenu. Następnie dodano stechiometryczną ilość eteru chlorometylononylowego a zawartość kolby poddano intensywnemu mieszaniu w temperaturze wrzenia układu w czasie 24 godzin. Mieszaninę schłodzono do temperatury otoczenia, po czym powstały osad odsączono na lejku Buchnera i przemyto trzema 20 cm3 porcjami bezwodnego toluenu. Otrzymaną sól suszono następnie pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 60°C przez 24 godziny. Wydajność reakcji wyniosła 97%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
Ή NMR (DMSO-cfe) δ ppm = 0,86 (m, 3H); 1,0 (m, 1H); 2,61 (m, 1H); 3,44 (m, 2H); 3,57 (m, 2H); 4,53 (m, 2H); 7,20 (d, 2H, J=8,2 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,5 Hz); 9,58 (s, 1H); 10,64 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-cfe) δ ppm: 13,3; 18,6; 25,6; 30,5; 36,6; 38,2; 53,9; 69,4; 74,9; 77,3; 128,1; 129,9; 141,5; 143,6; 144,3.
Analiza elementarna CHN dla C26H43CI2N3O2 (M = 500,54 g/mol):
wartości obliczone: C = 62,39; H = 8,66; N = 8,39;
wartości zmierzone: C = 62,00; H = 8,97; N = 8,71.
Przykład VIII
Sposób otrzymywania chlorku decyloksymetylotebukonazolu [TC10][CI]
Do kolby okrągłodennej o pojemności 100 cm3 wprowadzono 0,01 mola tebukonazolu rozpuszczonego w 50 cm3 bezwodnego toluenu oraz stechiometryczną ilość eteru chlorometylodecylowego. Całość intensywnie mieszano w temperaturze wrzenia układu pod chłodnicą zwrotną przez 24 godziny. Zawartość kolby ochłodzono do temperatury otoczenia a w kolejnym etapie odsączono powstały osad, który następnie przemyto trzykrotnie 20 cm3 bezwodnego toluenu. Sól suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 60°C w czasie 24 godzin. Wydajność procesu wyniosła 98%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
Ή NMR (DMSO-cfe) δ ppm = 0,81 (m, 3H); 1,02 (m, 9H); 1,26 (m, 14H); 1,47 (m, 2H); 1,67 (m, 1H); 1,85 (m, 1H); 2,00 (s, 1H); 2,42 (m, 1H); 2,62 (m, 1H); 3,43 (m,2H);3,56 (m,2H);4,52 (m,2H); 7,20 (d, 2H, J=8,1 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,2 Hz); 9,58 (s, 1H); 10,59 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-cfe) δ ppm: 13,5; 18,4; 25,7; 30,8; 36,6; 38,0; 53,9; 69,5; 75,0; 77,2; 128,0; 130,3; 141,3; 143,6; 144,3.
Analiza elementarna CHN dla C27H45CI2N3O2 (M = 514,57 g/mol):
wartości obliczone: C = 63,02; H = 8,81; N = 8,17;
wartości zmierzone: C = 63,38; H = 9,15; N = 8,46.
P r zy kł ad IX
Sposób otrzymywania chlorku undecyloksymetylotebukonazolu [TC11][CI]
W reaktorze umieszczono 0,01 mola tebukonazolu, który rozpuszczono w 50 cm3 bezwodnego toluenu. Zawartość kolby poddano intensywnemu mieszaniu i dodano stechiometryczną ilość eteru chlorometyloundecylowego. Układ mieszano w temperaturze wrzenia przez 24 godziny. W kolejnym etapie zawartość kolby ochłodzono do temperatury otoczenia a powstały osad odsączono na lejku Buchnera i przemyto trzykrotnie 20 cm3 bezwodnego toluenu. Produkt suszono następnie pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 60°C w czasie 24 godzin. Wydajność reakcji osiągnęła 96%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
PL229 315 Β1
Ή NMR (DMSO-cfe) δ ppm = 0,82 (m, 3H); 1,04 (m, 9H); 1,27 (m, 16H); 1,47 (m, 2H); 1,68 (m, 1H); 1,85 (m, 1H); 2,00 (s, 1H); 2,42 (m, 1H); 2,62 (m, 1H); 3,43 (m, 2H); 3,56 (m, 2H); 4,52 (m, 2H); 7,19 (d, 2H, J=8,1 Hz); 7,29 (d, 2H, J=8,2 Hz); 9,58 (s, 1H); 10,59 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-cfe) δ ppm: 13,4; 18,4; 25,7; 30,8; 36,6; 38,2; 53,9; 69,5; 74,9; 77,2; 128,0; 130,4; 141,3; 143,5; 144,3.
Analiza elementarna CHN dla C28H47CI2N3O2 (M = 528,6 g/mol):
wartości obliczone: C = 63,62; H = 8,96; N = 7,95;
wartości zmierzone: C = 63,39; H = 8,71; N = 8,17.
Przy kład X
Sposób otrzymywania chlorku dodecyloksymetylotebukonazolu [TC12][CI]
Do kolby wyposażonej w mieszadło magnetyczne wprowadzono 0,01 mola tebukonazolu, 50 cm3 bezwodnego toluenu i stechiometryczną ilość eteru chlorometylododecylowego. Zawartość kolby intensywnie mieszano pod chłodnicą zwrotną w temperaturze wrzenia układu przez 24 godziny. Po tym czasie mieszaninę poreakcyjną doprowadzono do temperatury otoczenia i odsączono wytrącony osad, który przemyto następnie 60 cm3 bezwodnego toluenu w trzech porcjach. Sól suszono w końcowym etapie w suszarce próżniowej w temperaturze 60°C w czasie 24 godzin. Wydajność procesu wyniosła 98%. Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
Ή NMR (DMSO-cfe) δ ppm = 0,81 (m, 3H); 1,03 (m, 9H); 1,24 (m, 18H); 1,46 (m, 2H); 1,67 (m, 1H); 1,86 (m, 1H); 1,98 (s, 1H); 2,41 (m, 1H); 2,61 (m, 1H); 3,45 (m, 2H); 3,57 (m, 2H); 4,50 (m, 2H); 7,21 (d, 2H, J=8,2 Hz); 7,32 (d, 2H, J=8,7 Hz); 9,58 (s, 1H); 10,57 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-cfe) δ ppm: 13,6; 18,4; 25,4; 30,8; 36,7; 38,1; 54,0; 69,8; 75,3; 77,3; 127,9; 130,1; 141,4; 143,7; 144,1.
Analiza elementarna CHN dla C29H49CI2N3O2 (M = 542,62 g/mol):
wartości obliczone: C = 64,19; H = 9,10; N = 7,74;
wartości zmierzone: C = 63,83; H = 9,35; N = 8,01.
Przykład XI
Sposób otrzymywania chlorku tridecyloksymetylotebukonazolu [TC13][CI]
Do kolby wprowadzono 0,01 mola tebukonazolu rozpuszczonego w 50 cm3 bezwodnego toluenu i stechiometryczną ilość eteru chlorometylotridecylowego. Mieszaninę reakcyjną poddano intensywnemu mieszaniu w temperaturze wrzenia w czasie 24 godzin. Następnie zawartość kolby doprowadzono do temperatury otoczenia i odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem powstały osad, który przemyto w kolejnym etapie trzema 20 cm3 porcjami bezwodnego toluenu. Produkt suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 60°C przez 24 godziny. Wydajność syntezy wyniosła 97%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
Ή NMR (DMSO-cfe) δ ppm = 0,82 (m, 3H); 1,03 (m, 9H); 1,24 (m, 20H); 1,44 (m, 2H); 1,68 (m, 1H); 1,85 (m, 1H); 1,98 (s, 1H); 2,41 (m, 1H); 2,61 (m, 1H); 3,45 (m, 2H); 3,57 (m, 2H); 4,50 (m, 2H); 7,21 (d, 2H, J=8,2 Hz); 7,32 (d, 2H, J=8,7 Hz); 9,59 (s, 1H); 10,56 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-cfe) δ ppm: 13,5; 18,4; 25,4; 30,8; 36,6; 38,1; 54,0; 69,7; 75,3; 77,3; 128,0; 130,0; 141,4; 143,6; 144,1.
Analiza elementarna CHN dla C30H51CI2N3O2 (M = 556,65 g/mol):
wartości obliczone: C = 64,73; H = 9,23; N = 7,55;
wartości zmierzone: C = 64,90; H = 9,39; N = 7,21.
Przykład XII
Sposób otrzymywania chlorku tetradecyloksymetylotebukonazolu [TC14][CI]
W reaktorze zaopatrzonego w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,01 mola tebukonazolu, 50 cm3 bezwodnego toluenu i stechiometryczną ilość eteru chlorometylotetradecylowego. Zawartość reaktora poddano intensywnemu mieszaniu i podgrzano do temperatury wrzenia układu. Proces prowadzono w czasie 24 godzin. Po zakończeniu reakcji mieszaninę ochłodzono do temperatury otoczenia i odsączono osad czwartorzędowej soli, który następnie przemyto trzykrotnie 20 cm3 bezwodnego toluenu. Produkt suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 60°C przez 24 godziny. Wydajność reakcji otrzymywania chlorku tetradecylooksymetylotebukonazolu wyniosła 97%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
PL 229 315 Β1
Ή NMR (DMSO-cfe) δ ppm = 0,80 (m, 3H); 0,97 (m, 9H); 1,24 (m, 22H); 1,49 (m, 2H); 1,68 (m, 1H); 1,87 (m, 1H); 1,98 (s, 1H); 2,41 (m, 1H); 2,65 (m, 1H); 3,41 (m, 2H); 3,59 (m, 2H); 4,48 (m, 2H); 7,20 (d, 2H, J=8,1 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,5 Hz); 9,60 (s, 1H); 10,68 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-de) δ ppm: 13,5; 18,7; 25,4; 30,6; 36,4; 37,9; 54,1; 69,7; 75,2; 77,3; 128,0; 130,1; 141,4; 143,7; 144,0.
Analiza elementarna CHN dla C31H53CI2N3O2 (M = 570,68 g/mol):
wartości obliczone: C = 65,24; H = 9,36; N = 7,36;
wartości zmierzone: C = 64,89; H = 8,99; N = 7,11.
Przykład XIII
Sposób otrzymywania chlorku pentadecyloksymetylotebukonazolu [TC15][CI]
Do kolby zawierającej 0,01 mola tebukonazolu rozpuszczonego w 50 cm3 bezwodnego toluenu wprowadzono stechiometryczną ilość eteru chlorometylopentadecylowego a całość mieszaniny reakcyjnej poddano następnie mieszaniu w temperaturze wrzenia w czasie 24 godzin. Po zakończeniu prowadzenia reakcji zawartość kolby ochłodzono do temperatury otoczenia. Wytrącony osad, który odsączono na lejku Buchnera i przemyto trzykrotnie 20 cm3 porcjami bezwodnego toluenu, suszono następnie pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 60°C w czasie 24 godzin. Osiągnięto wydajność 96%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
Ή NMR (DMSO-de) δ ppm = 0,82 (m, 3H); 0,98 (m, 9H); 1,24 (m, 24H); 1,49 (m, 2H); 1,68 (m, 1H); 1,86 (m, 1H); 1,97 (s, 1H); 2,41 (m, 1H); 2,65 (m, 1H); 3,40 (m,2H);3,59 (m,2H);4,48 (m,2H); 7,20 (d, 2H, J=8,1 Hz); 7,29 (d, 2H, J=8,5 Hz); 9,62 (s, 1H); 10,68 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-de) δ ppm: 13,5; 18,5; 25,4; 30,6; 36,3; 37,9; 54,2; 69,7; 75,2; 77,3; 128,1; 130,2; 141,4; 143,6; 144,0.
Analiza elementarna CHN dla C32H55CI2N3O2 (M = 584,70 g/mol):
wartości obliczone: C = 65,73; H = 9,48; N = 7,19;
wartości zmierzone: C = 66,00; H = 9,69; N = 6,82.
Przykład XIV
Sposób otrzymywania chlorku heksadecyloksymetylotebukonazolu [TC16][CI]
W kolbie okrągłodennej o pojemności 100 cm3 zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,01 mola tebukonazolu rozpuszczonego w 50 cm3 bezwodnego toluenu i stechiometryczną ilość eteru chlorometylowoheksadecylowego. Zawartość kolby poddano intensywnemu mieszaniu w temperaturze wrzenia mieszaniny w czasie 24 godzin. Po tym czasie mieszaninę poreakcyjną doprowadzono do temperatury otoczenia. W kolejnym etapie osad chlorku heksadecyloksymetylotebukonazolu odsączono i przemyto trzykrotnie 20 cm3 toluenu. Powstały produkt suszono następnie pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 60°C w czasie 24 godzin. Chlorek propyloksymetylotebukonazolu otrzymano z wydajnością 95%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego: Ή NMR (DMSO-de) δ ppm = 0,80 (m, 3H); 0,98 (m, 9H); 1,24 (m, 26H); 1,50 (m, 2H); 1,63 (m, 1H); 1,85 (m, 1H); 1,97 (s, 1H); 2,41 (m, 1H); 2,59 (m, 1H); 3,42 (m, 2H); 3,58 (m, 2H); 4,48 (m, 2H); 7,20 (d, 2H, J=8,1 Hz); 7,30 (d, 2H, J=8,5 Hz); 9,59 (s, 1H); 10,60 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-de) δ ppm: 13,5; 18,6; 25,4; 30,7; 36,5; 38,3; 54,2; 69,7; 75,0; 77,5; 128,0; 129,8; 141,3; 143,6; 144,3.
Analiza elementarna CHN dla C33H57CI2N3O2 (M = 598,73 g/mol):
wartości obliczone: C = 66,20; H = 9,60; N = 7,02;
wartości zmierzone: C = 65,86; H = 9,36; N = 6,89.
Przykład XV
Sposób otrzymywania chlorku heptadecyloksymetylotebukonazolu [TC17][CI]
W reaktorze umieszczono 0,01 mola tebukonazolu, 50 cm3 bezwodnego toluenu i stechiometryczną ilość eteru chlorometyloheptadecylowego. Mieszaninę reakcyjną poddano intensywnemu mieszaniu w temperaturze wrzenia układu w czasie 24 godzin. Po zakończeniu reakcji zawartość kolby doprowadzono do temperatury otoczenia a następnie odsączono pod zmniejszonym ciśnieniem powstały osad produktu, który następnie przemyto trzema 20 cm3 porcjami bezwodnego toluenu. Chlorek heptadecyloksymetylotebukonazolu suszono pod zmniejszonym ciśnieniem przez 24 godziny w temperaturze 60°C. Osiągnięto wydajność 97%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
PL229 315 Β1
Ή NMR (DMSO-cfe) δ ppm = 0,81 (m, 3H); 0,98 (m, 9H); 1,25 (m, 28H); 1,50 (m, 2H); 1,62 (m, 1H); 1,85 (m, 1H); 1,97 (s, 1H); 2,41 (m, 1H); 2,59 (m, 1H); 3,42 (m, 2H); 3,59 (m, 2H); 4,46 (m, 2H); 7,19 (d, 2H, J=8,1 Hz); 7,29 (d, 2H, J=8,5 Hz); 9,58 (s, 1H); 10,62 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-de) δ ppm: 13,4; 18,67; 25,5; 30,6; 36,5; 38,3; 54,2; 69,7; 75,1; 77,5; 128,0; 129,8; 141,2; 143,6; 144,4.
Analiza elementarna CHN dla C34H59CI2N3O2 (M = 612,76 g/mol):
wartości obliczone: C = 66,64; H = 9,71; N = 6,86;
wartości zmierzone: C = 66,37; H = 9,55; N = 7,00.
Przykład XVI
Sposób otrzymywania chlorku oktadecyloksymetylotebukonazolu [TC18][CI]
Do kolby wprowadzono 0,01 mola tebukonazolu rozpuszczonego w 50 cm3 bezwodnego toluenu oraz stechiometryczną ilość eteru chlorometylooktylowego. Całość intensywnie mieszano w temperaturze wrzenia układu pod chłodnicą zwrotną przez 24 godziny. Zawartość kolby ochłodzono do temperatury otoczenia a w kolejnym etapie odsączono powstały osad, który następnie przemyto trzykrotnie 20 cm3 bezwodnego toluenu. Sól suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 60°C w czasie 24 godzin. Wydajność procesu wyniosła 98%.
Strukturę soli potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
Ή NMR (DMSO-de) δ ppm = 0,81 (m, 3H); 1,00 (m, 9H); 1,24 (m, 30H); 1,50 (m, 2H); 1,63 (m, 1H); 1,85 (m, 1H); 1,99 (s, 1H); 2,46 (m, 1H); 2,64 (m, 1H); 3,43 (m, 2H); 3,57 (m, 2H); 4,49 (m, 2H); 7,21 (d, 2H, J=8,3 Hz); 7,29 (d, 2H, J=8,4 Hz); 9,60 (s, 1H); 10,68 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-de) δ ppm: 13,5; 18,7; 25,5; 30,7; 36,5; 38,3; 54,1; 69,4; 74,9; 77,1; 128,1; 130,0; 141,5; 143,5; 144,3.
Analiza elementarna CHN dla C35H6ICI2N3O2 (M = 626,78 g/mol):
wartości obliczone: C = 67,07; H = 9,81; N = 6,70;
wartości zmierzone: C = 67,37; H = 10,15; N = 6,98.
Wydajności reakcji otrzymywania poszczególnych soli oraz zestawienie wyników analizy elementarnej przedstawiono w tabeli 1.
Tabela 1. Rezultaty syntez i wyniki analizy elementarnej CHN
Γ i i Analizaelementama_____ |
Przykład j Wydajność [%S Wart. Obliczone [%] Wart, Zmierzone {%}
C : H JM__ i —C.J H JM__
ł J i........C3H7_____ ..........95________ .57,69 ...7J0 J0<09 58,05j L 7>15 9,76
Ί _......u___| _____9H9__ ______98__ 7,73 9,76 58,89 1 7,40 9,98
HI i C$Hn ..........94_____ 59,45 7,94 j 9,45 59,76 : 1 — 1 7,69 9,63
IV CoHu 98 60,25 8,13 9,17 59,89 8,50 9,46
........ ........C7H15........ ...........98........... 61,01 8,32 [ 8,89 61,37 8,09 _9,16_
t±J ..........98__ J8,49_ i 8,64 ..6ŁP.Ł. ...8,29 _ ...8,.27
L VII ........ _____ 97 ^62,39J 8,66 r ........ j 8,39 62,00 8,97 j 8,71
VIH | C10H21 98 63,02 i 8,81 8,17 63/38 i 9,15 8,46
IX i i C11H23 96 1 63,62 1 8,96 i ' i : 7,95 63,39 i 8,71 i 8,17
X C12H2S 98 64,19 9,10 7,74 63,83 i : 1 9,35 1 8,01
XI........ ____CiąHzy___. ______97______ 64,73 9,23 i.7,55 64,90 [ 9,39 7,21
XII C14H29 ΐ 97 9,36 ί 7,36 64,89 | 8,99 7,11
XIII.......... ........96 ...... i 65,73 _9,48_ j 7,19 66,00 | 9,69 6,82
[.........XIV........j _____....... ............ ....... 95 F : i 66,20 ; 9,60 j 7,02 j 65,86 i 9,36 H—..........
? XV : €17^35 97 66,64 ; 9,71 i 6,86 i 66,37 ! 9,55 ; । 7,00
i । I xvi 1 ............. — J 1 ! CisHj?___ 98 ...... j 67,07 9,81 [ 6,70 67,37 j 10,15 : i 6,98
PL 229 315 Β1
Przykład zastosowania i oznaczenie biologicznej aktywności wobec grzybów patogenicznych
Preparaty rozpuszczano w 4 ml 96% alkoholu etylowego, a następnie dodawano do sterylnego podłoża (PDA - Potato Dextrose Agar, Difco™), podgrzanego do 50°C. Stężenie preparatów w podłożu ustalono na 10,100 i 1000 ppm (kationu - odpowiedzialnego za działanie fungistatyczne oraz substancji aktywnej zawartej w środkach porównawczych Tebu 250 EW). Płynne podłoże z preparatami wylano na płytki Petriego (0 50 mm). Krążki badanego grzyba o średnicy 4 mm wykładano na środek płytki. Na płytkach kontrolnych, grzyby rosły na pożywce z dodatkiem alkoholu etylowego. Badane preparaty porównywano do fungicydu Tebu 250 EW zawierającego tebukonazol jako substancję aktywną. Płytki inkubowano w temperaturze pokojowej (około 21°C), aż grzybnia w kontroli osiągnęła brzeg płytki. Następnie mierzono średnicę grzybni odejmując od pomiaru początkową średnicę krążka z grzybem (4 mm). Dla każdego obiektu wykonano 3 powtórzenia. Rezultaty poddano analizie Student-NewmanKeuls wyznaczając istotną różnicę pomiędzy kontrolą, a próbami z dodatkiem preparatów.
W tabeli 2 i 3 zestawiono wyniki przedstawiające wpływ badanych cieczy jonowych na wzrost grzybów patogenicznych: Botrytis cinerea, Sclerotinia sclerotiorum, Fusarium culmorum i Microdochium nivale.
Tabela 2
Hamowanie wzrostu grzybni Botrytis cinerea i Sclerotinia sclerotiorum przez sole tebukonazolu
Nr Nazwa obiektu i Wzrost B. cinerea [cm] ; i Wzrost S. sclerotiorum [cm]
10 „„ppm. 100 ppm 1000 ppm J ; 10 ί ppm 100 ppm 1000 ppm
1 __Kontrola 4,6 a 4,6 a 4,6 a 4,6 a 4,6 a 4,6 a
Γ 2 __[TC4}[CL] _ 0,0 d 0,0 b 0,0 b 0,9 c 0,0 b 0,0 b
3 [TC5][CLi 0,0 d 0,0 b 0,0 b 0,7 c 0,0 b 0,0 b
4 ” [TC6j[CL]....... 0,0d 0,0 b 0,0 b 0,0 d 0,0.....b Ó70~b
.....5 ’ TEBU 250 EW 0,0 d 0,0 b 0,0 b 0,0 d 0, 0 b 0,0 b
NIR (P=0,05).......... 0,21 Ó,00 0,00 0,31 _0,00 0,00
Wartości średnie mające za sobą tę samą literę istotnie się nie różnią (P =0,05, Student-Newman-Keuls)
Tabela 3
Hamowanie wzrostu grzybni Fusarium culmorum i Microdochium nivale przez badane związki
Nr Nazwa obiektu Wzrost ) F. culmorum [cm] Wzrost M. nivale [cm]
__ ___ 10 ppm 100 ppm i 1000 i PPm 10 । 100 i ppm ppm 1000 Ppm
~T~ Kontrola 4,6 a 4,6 a_ 4,6 a 4,6 a i 4,6 a 4,6 a
2 [TC4][CL] 0,3d 10,0 b 0,0 b 2,1 b ; 0,0 b 0,0 b
3 [TC5][CL] J 0,3.....d_ 0,0 b 0,0 2,3 b ^0,0 b 0,0 b i
4 _ [TC6][CL] 0,0 e 0,0 b 0,0 b 0,6 cd i 0,0 _b_ 0,0 b i
5 TEBU 250 EW 0,2 d 0,0 b i 0,0 b 0,3 d ΪΟ,Ο b 0,0 b i
NIR (P=0,05) i 0,17 i 0,00 : 0,00 0,61 r 0,00 * Γ o,óó |
Wartości średnie mające za sobą tę samą literę istotnie się nie różnią (P =0,05, Student-Newman-Keuls)
Stopień zahamowania wzrostu grzybni zależał od zastosowanego preparatu, jego stężenia, jak również od gatunku grzyba. Wszystkie badane substancje wykazały 100% aktywność fungistatyczną w stężeniu 100 i 1000 ppm. Patogenem najbardziej wrażliwym na działanie soli alkiloksymetylotebukonazolu okazał się Botrytis cinerea - zahamowanie wzrostu nastąpiło przy stężeniu 10 ppm dla wszystkich testowanych związków. Patogenem wykazującym największą odporność na działanie testowanych
PL229 315 Β1 pochodnych tebukonazolu jest Microdochium nivale- przy stężeniu 10 ppm zaobserwowano największy wzrost grzybni w porównaniu do pozostałych preparatów. Związkiem, który wykazuje działanie w największym stopniu porównywalne do komercyjnego preparatu jest chlorek heksyloksymetylotebukonazolu.

Claims (7)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Nowe czwartorzędowe chlorki tebukonazolu o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza podstawnik alkilowy zawierający od 3 do 18 atomów węgla.
  2. 2. Sposób otrzymywania nowych czwartorzędowych alkoksymetylowych chlorków tebukonazolu określonych zastrz. 1, znamienny tym, że tebukonazol, o wzorze ogólnym 2 poddaje się reakcji z eterem chlorometylowoalkilowym o wzorze ogólnym 3, w którym R oznacza podstawnik alkilowy zawierający od 3 do 18 atomów węgla, w stosunku molowym tebukonazolu do eteru równym 1:1-1,5, korzystnie 1,2; w środowisku bezwodnego rozpuszczalnika organicznego, korzystnie toluenu, w temperaturze od 25°C do 120°C, korzystnie 111°C, w czasie od 1 do 24 godzin, korzystnie 6 godzin, po czym powstały produkt reakcji odsącza się pod obniżonym ciśnieniem, dalej przemywa bezwodnym rozpuszczalnikiem organicznym, korzystnie toluenem, a następnie suszy się pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze od 40°C do 80°C, korzystnie 50°C, w czasie od 8 do 24 godzin, korzystnie 24 godzin.
  3. 3. Zastosowanie nowych czwartorzędowych alkoksymetylowych chlorków tebukonazolu określonych zastrz. 1 jako inhibitory wzrostu patogenów grzybowych.
  4. 4. Zastosowanie według zastrz. 3, znamienne tym, że nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu stosuje się w postaci czystej.
  5. 5. Zastosowanie według zastrz. 3, znamienne tym, że nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu stosuje się jako roztwór w alkoholu o stężeniu co najmniej 0,001 %.
  6. 6. Zastosowanie według zastrz. 3 i 5, znamienne tym, że alkoholem jest etanol.
  7. 7. Zastosowanie według zastrz. 3 i 5, znamienne tym, że alkoholem jest 2-propanol.
PL410319A 2014-12-01 2014-12-01 Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni PL229315B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL410319A PL229315B1 (pl) 2014-12-01 2014-12-01 Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL410319A PL229315B1 (pl) 2014-12-01 2014-12-01 Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL410319A1 PL410319A1 (pl) 2016-06-06
PL229315B1 true PL229315B1 (pl) 2018-07-31

Family

ID=56086931

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL410319A PL229315B1 (pl) 2014-12-01 2014-12-01 Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL229315B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL410319A1 (pl) 2016-06-06

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Juliusz et al. Sweet ionic liquids-cyclamates: Synthesis, properties, and application as feeding deterrents
Markiewicz et al. Ionic liquids with a theophyllinate anion
PL230764B1 (pl) 3,6-Dichloro-2- metoksybenzoesan alkilobetainianu metylu, sposób jego otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicyd
PL229315B1 (pl) Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni
PL220854B1 (pl) Sole tebukonazolu oraz sposób ich wytwarzania
PL223417B1 (pl) Diamoniowe herbicydowe ciecze jonowe z kationami alkilodiylo-bis(dimetyloalkiloamoniowymi) oraz sposób ich wytwarzania
CN105198918A (zh) 一种二[三(2-甲基-2-苯基)丙基]锡邻苯二氧乙酸酯及其制备方法和应用
PL228230B1 (pl) Nowe bisamoniowe ciecze jonowe di[2-(2,4 -dichlorofenoksy) propioniany] alkano -1,X -bis(decylodimetyloamoniowe) oraz sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako srodki ochrony roslin
Pakhontsu et al. Coordination compounds of copper and nickel with N, N′-[4, 4′-(perfluoro-1, 4-phenylene) bis (oxy) bis (4, 1-phenylene)]-bis [2-(pyridin-2-ylmethylidene) hydrazinecarbothioamide] and its derivatives
PL229169B1 (pl) Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki propikonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu patogenów grzybowych
PL215249B1 (pl) Sposób otrzymywania tetraalkiloamoniowych cieczy jonowych z anionem tripolifosforanowym i ich zastosowanie jako deterentów pokarmowych
PL219914B1 (pl) Sole propikonazolu i sposób ich wytwarzania
PL231715B1 (pl) Nowe czwartorzędowe sole alkoksymetylotebukonazolu z anionem 3,6-dichloro-2-metoksybenzoesanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako dwufunkcyjne środki ochrony roślin
PL230986B1 (pl) Nowe amoniowe ciecze jonowe z kationem alkilo[2-(2-hydroksyetoksy) etylo]dimetyloamoniowym i anionem 2-(2,4-dichlorofenoksy) popionianowym oraz sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako środki ochrony roślin
PL237982B1 (pl) Acesulfamiany alkilo[2-(2-hydroksyetoksy)etylo]dimetyloamoniowe, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako deterenty pokarmowe
PL231631B1 (pl) Nowe słodkie bisamoniowe sole z kationem alkilo-1,X-bis(decylodimetyloamoniowym) i anionami sacharynianowymi sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako deterenty pokarmowe
PL231439B1 (pl) Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-( 2-(2,4,6-trichlorofenoksy) etylo)karbamoilo) imidazoliowym i anionem organicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy
PL221139B1 (pl) Protonowe ciecze jonowe z kationem (chloroalkilo)dimetyloamoniowym oraz sposób ich otrzymywania
PL231632B1 (pl) Bisamoniowe sole z kationem alkilo-1,X-bis(decylodimetyloamoniowym) oraz anionem acesulfamianowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako deterenty pokarmowe
PL231959B1 (pl) Bisamoniowe ciecze jonowe z kationem alkano-1, X-bis( decylodimetyloamoniowym) oraz anionami piroglutaminianowymi, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako deterenty pokarmowe
PL240030B1 (pl) S łodkie ciecze jonowe z kationem bicyklicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako deterenty pokarmowe
PL231526B1 (pl) 3,6-dichloro-2-metoksybenzoesany alkilo[2-(2-hydroksyetoksy) etylo]dimetyloamoniowe, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL239612B1 (pl) Sposób otrzymywania cieczy jonowych z kationem 1-(cis- -3-chloroallilo)-3,5,7-triaza-1-azaadamantanowym
PL234967B1 (pl) Czwartorzędowe halogenki zawierające kation difenokonazolu sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy
PL223414B1 (pl) Diamoniowe herbicydowe ciecze jonowe z kationem 3-oksopentametyleno-(1,5)-bis(dimetyloalkiloamoniowym) oraz sposób ich otrzymywania