PL222616B1 - Bariera drogowa - Google Patents

Description

(51) Int.Cl.

(21) Num^{er z}gł^oszeni^a: 400893 E01F15/04 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 24.09.2012 (54)

Bariera drogowa

(43) Zgłoszenie ogłoszono: 31.03.2014 BUP 07/14	(73) Uprawniony z patentu: WAWRZYNEK ZOFIA PRZEDSIĘBIORSTWO HANDLOWO USŁUGOWE FIEDOR-BIS, Góra Siewierska, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.08.2016 WUP 08/16	(72) Twórca(y) wynalazku: ZOFIA WAWRZYNEK, Góra Siewierska, PL
	(74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Karol Bocionek

PL 222 616 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest bariera drogowa stosowana do kierowania ruchem względnie ograniczenia ruchu pojazdów mechanicznych, zwłaszcza na drogach szybkiego ruchu, a także stos owana w budownictwie drogowym i kolejnictwie, wykonana z trwałego przestrzennego korpusu, wypełnianego na miejscu posadowienia płynnym betonem, przystosowana do użycia w postaci jednego segmentu a głównie w postaci utworzenia ciągu, składającego się z dowolnej liczby segmentów. W drogownictwie i praktyce komunikacyjnej znanych jest wiele rozwiązań konstrukcji barier drogowych zarówno o przeznaczeniu krótko trwałym w więc przenośnych albo przesuwnych, wykonanych najczęściej z profili stalowych posadowionych na jezdni w celu krótkotrwałego rozdzielenia pasów ruchu względnie zasygnalizowania prowadzenia robót drogowych oraz barier stałych przeznaczonych do dłuższego stosowania w miejscu posadowienia, wykonanych w najczęściej w postaci jednolitych brył betonowych. Znane bariery drogowe są najczęściej też wyposażone w elementy pozwalające je połączyć ze sobą w jeden ciąg liniowy.

Znany jest z opisu polskiego prawa ochronnego za numerem 59329 Y1 element zapory drogowej, wykonany w postaci cienkościennego graniastosłupa z płaską podstawą, pustego w środku, w ypełnianego wodą lub piaskiem na miejscu osadzenia. Zapora ta zaopatrzona jest również w elementy umożliwiające połączenie z następnym elementem podpory. W tym celu jej podstawa zawiera z jednej strony czop a z drugiej strony gniazdo do współpracy z następnymi segmentami.

Znana jest też z opisu patentu austriackiego za numerem AT 508432 B1 bariera drogowa przeznaczona i przystosowana do wykonania systemu kierowania ruchem pojazdów. Bariera ta wykonana jest w postaci symetrycznej bryły o skośnie usytuowanych ścianach wzdłużnych z wyraźnym odsądzeniem w pobliżu dolnej podstawy. Bariera wykonana jest z blachy i wypełniana betonem na miejscu przeznaczenia. Górna strona bariery jest otwarta a podstawa jej jest wsparta na stalowej konstrukcji. Wewnątrz bariery umieszczone są proste pręty stalowe, których celem jest wzmocnienie sztywności i umożliwienia połączenia z następnym identycznym segmentem.

W innym rozwiązaniu znanym z francuskiego opisu patentowego za numerem FR 2825728 B1 przedstawiona jest bariera drogowa, która składa się z korpusu wykonanego z blachy o symetrycznej budowie w postaci ściętego stożka przechodzącego łukowo w szeroką podstawę z wewnętrznym uzbrojeniem, napełniana w miejscu przeznaczenia betonem. Zadanie jakie postawiono do rozwiązania przed niniejszym wynalazkiem polega na skonstruowaniu lekkiego korpusu z tworzywa sztucznego wyposażonego w elementy poprawiające jego funkcjonalność, napełnianego betonem na miejscu przeznaczenia.

Zgodnie z wynalazkiem bariera drogowa zbudowana jest z korpusu wykonanego z polietylenu w postaci wielokształtnej przestrzennej figury do napełnienia betonem w miejscu posadowienia. Korpus posiada ściany wzdłużne z załamaniami, tworzące w górnej części ścian gzymsy, korzystnie po obu stronach, a u góry korpus zakończony jest grzbietem z otworami wlewowymi. Poniżej gzymsów znajdują się powierzchnie trzonowe, które przechodzą w szeroką podstawę. Wewnątrz korpusu znajduje się użebrowanie, w których zalane są co najmniej dwie wzdłużne ramy ze stalowych prętów, us ytuowane względem siebie w płaszczyźnie pionowej. Końce ram nieznacznie wystają od stron czołowych bariery tak, by przy kontakcie stron czołowych z drugą barierą można było włożyć pomiędzy nimi sworzeń stabilizujący. Bariera dla ułatwienia połączenia z innymi barierami zaopatrzona jest z jednej strony czołowej w występ a z przeciwległej strony czołowej w odpowiednią wnękę. Występ oraz wnęka usytuowane są w podstawie. Z kolei dno podstawy zaopatrzone jest w otwory wypływowe dla betonu celem wzmocnienia przyczepności z podłożem, zaś górne, skośnie usytuowane względem dna powierzchnie podstawy, wyposażone są w karby. Bariera w przypadku jednoelementowego segmentu, względnie gdy jej strona czołowa stanowi zakończenie ciągu liniowego, wyposażona jest w pokrywę czołową względnie pokrywy czołowe.

Tak skonstruowana bariera ułatwia jej transport oraz montaż na miejscu przeznaczenia, ponadto zapewnia stabilność i trwałość, a w przypadku kolizji z pojazdem wpływa na zmniejszenie jego szybkości i ponownego wprowadzenia pojazdu na tor jezdny.

Bariera jest bliżej przedstawiona w przykładzie wykonania na rysunku, na którym

Fig. 1 przedstawia barierę w rzucie aksonometrycznym,

Fig. 2 fragment bariery w częściowym przekroju wzdłużnym od strony wnęki łączącej,

Fig. 3 barierę w widoku z przodu od strony wnęki łączącej,

Fig. 4 dno bariery w widoku z dołu,

PL 222 616 B1

Fig. 5 barierę w widoku z góry, oraz

Fig. 6 pokrywy stron czołowych bariery w rzucie aksonometrycznym w pozycji zamykającej i pozycji otwartej.

Zgodnie z wynalazkiem bariera drogowa wykonana jest w postaci przestrzennego wielokształtnego korpusu 1 ze ściankami wzdłużnymi 2 z załamaniami tworzącymi w górnej części korpusu 1 gzymsy 3, które mogą być wykorzystane do umieszczenia na nich elementów odblaskowych celem zwiększenia ich widoczności względnie zamieszczenia informacji lub reklam. Poniżej gzymsów 3 usytuowany jest pas trzonowy 17, przechodzący w szeroką podstawę 4. Wewnątrz korpus 1 jest zbrojony co najmniej dwiema wzdłużnymi ramami 8, wykonanymi z prętów stalowych, usytuowane względem siebie w płaszczyźnie pionowej korpusu 1. Ramy 8 zalane są w wewnętrznym użebrowaniu 7 korpusu 1 i wystają z obu stron czołowych 9 do połączenia z kolejną albo kolejnymi barierami i ustalenia ich za pomocą sworznia lub sworzni stabilizujących 10, które wystają poza dno 6 podstawy 4 celem zakotwiczenia ich w podłożu, na którym osadzona jest bariera. Podstawa 4 do ułatwienia połączenia z kolejnymi barierami wyposażona jest z jednej strony czołowej 9 w występ 11 a z drugiej strony czołowej 9 wyposażona jest w odpowiednią wnękę 12. Następnie dno 6 podstawy 4 korpusu 1 zaopatrzone jest w otwory wypływowe 13, do płynnego betonu, przeznaczone do zwiększenia przyczepności bariery z podłożem po jego stwardnieniu. Z kolei górne, skośne powierzchnie 5 podstawy 4 zaopatrzone są w karby 14, które są podłużne i korzystnie skośnie usytuowane względem rozciągłości bariery, przeznaczone w celu wyhamowania szybkości pojazdu i naprowadzenia go na właściwy tor jazdy. W tym samym celu też pas powierzchni trzonowej 17 korzystnie zaopatrzony jest w karby 18. Podstawa 4 ponadto zawiera w dnie 6 poprzecznie usytuowane przelotowe wybrania 22, przeznaczone do zwiększenia sztywności konstrukcji korpusu 1 oraz do ułatwienia podnoszenia bariery w czasie transportu. Podstawa 4 zawiera również dodatkowe przelotowe wybrania 24, wykonane na powierzchni górnej 5 do osadzenia w nich kotwi, wzmacniających połączenie bariery z podłożem. Następnie strony czołowe 9 zarówno w części grzbietowej 16 jak i podstawie 4 zawierają łukowe wybrania 21 do umożliwienia założenia sworznia lub sworzni 10 pomiędzy nałożone na siebie zakończenia ram 8. W tym celu ramy 8 posiadają w części środkowej równoległe przesunięcia, (nie pokazane na rysunku), po to, by przy kontakcie dwóch barier stronami czołowymi 9 końcówki ram 8 zachodziły na siebie w ten sposób, by utworzyły rodzaj ucha do wsunięcia pomiędzy nimi sworznia 10, a tym samym zabezpieczyły możliwość rozdzielenia sąsiadujących barier. Bariera na grzbiecie 16 wyposażona jest w otwory wlewowe 19 posiadające korzystnie w zatyczki 20, do zamknięcia tychże otworów 19 po wypełnieniu korpusu 1 płynnym betonem. Dla zapewnienia wytrzymałości konstrukcji korpusu 1 jest on zaopatrzony w poprzeczne pręty 23, łączące ściany wzdłużne 2, korzystnie na wysokości pasa powierzchni trzonowej 17.

W celu zabezpieczenia stron czołowych 9 przed wylaniem płynnego betonu, strony czołowe 9 są zaopatrzone w jedną lub dwie pokrywy 15, w zależności od tego, czy bariera używana jest jako pojedynczy element lub stanowi końcowy segment ciągu liniowego.

Dla fachowca jest oczywiste, że przedstawiona w niniejszym przykładzie wykonania bariera jako bariera dwustronna, może z powodzeniem być również stosowana jako bariera jednostronna, z wykorzystaniem cech zawartych w zastrzeżeniach, a tym samym 1 naruszać istoty niniejszego rozwiązania.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Bariera drogowa wykonana jako jednolity segment, w postaci pustego korpusu z tworzywa sztucznego wypełnianego na miejscu posadowienia betonem o konstrukcji korzystnie symetrycznej, zaopatrzona w elementy łączeniowe do połączenia z następnym segmentem bariery oraz elementy stabilizujące z podłożem, ponadto wyposażona w otwory wlewowe w części grzbietowej, znamienna tym, że korpus (1) wykonany jest z tworzywa sztucznego polietylenu o ściankach wzdłużnych (2) z załamaniami, tworzącymi w górnej części ściany wzdłużną półkę (3) a w dolnej części zawiera podstawę (4), zaś wewnątrz korpus (1) jest zbrojony prętami, wykonanymi w postaci co najmniej dwóch wzdłużnych ram (8), zalanych w wewnętrznym użebrowaniu (7) korpusu (1), usytuowanych względem siebie w płaszczyźnie pionowej korpusu, wystających od stron czołowych (9) do połączenia z kolejną barierą i ustalenia sworzniem stabilizującym (10), przy czym podstawa (4) z jednej strony czołowej (9) wyposażona jest w występ a z drugiej strony czołowej zaopatrzona jest w odpowiednią wnękę (12) do połączenia z sąsiadującymi segmentami barier, zaś dno (6) podstawy (4) zaopatrzone jest w otwory

   PL 222 616 B1 wypływowe (13), natomiast powierzchnia względnie powierzchnie górne (5) podstawy (4) zaopatrzone są w karby (14).
2. 2. Bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że sworznie stabilizujące (10) wystają poza dno (6) podstawy (4) celem ich zakotwiczenia w podłożu.
3. 3. Bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że strony czołowe (9) w części grzbietowej (16) zaopatrzone są korzystnie w łukowe wybrania (21).
4. 4. Bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że karby (14) na powierzchniach górnych podstawy (4) są podłużne i korzystnie skośnie usytuowane względem rozciągłości bariery.
5. 5. Bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że pas powierzchni trzonowej (17) zawiera karby (18).
6. 6. Bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że otwory wlewowe (19) na grzbiecie (5) są wyposażone w zatyczki (20).
7. 7. Bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że dno (6) podstawy (4) zaopatrzone jest korzystnie w przelotowe wybrania poprzeczne (22).
8. 8. Bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że ściany wzdłużne (2) są korzystnie połączone poprzecznymi prętami zbrojeniowymi (23).
9. 9. Bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że w powierzchni górnej (5) podstawy (4) w rowkach karbów (14) są wykonane korzystnie dodatkowe wybrania przelotowe (24) do założenia kotew.
10. 10. Bariera według zastrz. 1, znamienna tym, że jej strona czołowa względnie strony czołowe (9) zaopatrzone są w pokrywy czołowe (15) do jej jednostronnego względnie dwustronnego zamknięcia.

    Rysunki