PL218533B1 - Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi - Google Patents

Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi

Info

Publication number
PL218533B1
PL218533B1 PL392698A PL39269810A PL218533B1 PL 218533 B1 PL218533 B1 PL 218533B1 PL 392698 A PL392698 A PL 392698A PL 39269810 A PL39269810 A PL 39269810A PL 218533 B1 PL218533 B1 PL 218533B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
acid
polyetherols
reaction
glycidol
Prior art date
Application number
PL392698A
Other languages
English (en)
Other versions
PL392698A1 (pl
Inventor
Jacek Lubczak
Karina Cyzio
Ewelina Góra
Original Assignee
Politechnika Rzeszowska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Rzeszowska filed Critical Politechnika Rzeszowska
Priority to PL392698A priority Critical patent/PL218533B1/pl
Publication of PL392698A1 publication Critical patent/PL392698A1/pl
Publication of PL218533B1 publication Critical patent/PL218533B1/pl

Links

Landscapes

  • Polyurethanes Or Polyureas (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi o ogólnych wzorach I, II, III i IV, w których a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, I, p, x, x', y, y', z, z' oznaczają ilości jednostek oksyalkilenowych w łańcuchu polieterolu, a człon R oznacza atom wodoru lub grupę metylową, przy czym polieterole mają zastosowanie w produkcji pianek poliuretanowych, a zwłaszcza pianek poliuretanowych charakteryzujących się zwiększoną odpornością termiczną.
Znane sposoby syntezy polieteroli mających zastosowanie do otrzymywania pianek poliuretanowych o zwiększonej odporności termicznej polegają najczęściej na reakcjach melaminy lub kwasu izocyjanurowego albo jego niektórych pochodnych z oksiranami w obecności katalizatorów kwaśnych lub zasadowych oraz w różnych rozpuszczalnikach w temperaturze od 40 do 100°C pod ciśnieniem 5 5 2
-10 do 8Ί0 N/m . Syntezowane w ten sposób polieterole, zawierające pierścień 1,3,5-triazynowy lub perhydro-1,3,5-triazynowy, stosowane są do wytwarzania pianek poliuretanowych o zwiększonej odporności termicznej, ze względu na dużą odporność termiczną wspomnianych pierścieni, które zaczynają rozkładać się w temperaturze 360°C. Z publikacji brytyjskiego opisu patentowego nr GB 1049288 A wynika, że polieterol 1,3,5-triazynowy otrzymuje się w reakcji N,N,N',N',N',N'-heksakis(2-hydroksyetylo)melaminy w postaci zawiesiny w ksylenie z tlenkiem propylenu w obecności wodorotlenku potasu jako katalizatora rozpuszczonego w wodzie w temperaturze 100°C w czasie 8 godzin. Rozpuszczalnik usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem, otrzymując żywicowały produkt o liczbie hydroksylowej 343 mg KOH/g.
Znany z publikacji francuskiego opisu patentowego nr FR 1386574 A polieterol s-triazynowy otrzymuje się stosując do reakcji 378 g melaminy i 800 g tlenku propylenu oraz 18 g 85% roztworu wodnego KOH. Reakcje prowadzi się w sulfotlenku dimetylu w temperaturze 100°C. Po zakończeniu reakcji dodaje się jeszcze 276 g gliceryny i 2429 g tlenku propylenu prowadzi się reakcje do całkowitego przereagowania tlenku propylenu. Następnie mieszaninę poreakcyjną neutralizuje się 15,8 g 85% roztworu kwasu fosforowego.
W publikacji polskiego opisu patentowego nr PL 166339 B1 melaminę poddaje się reakcji z oksiranem w stosunku molowym nie mniejszym niż 1:6, przy czym reakcję prowadzi się w obecności wodorotlenków tetraalkiloamoniowych w środowisku dimetyloformamidu. Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniem perhydro-1,3,5-triazynowym podano w publikacji polskiego opisu patentowego nr PL 130709 B1. Sposób syntezy jest dwuetapowy i polega w pierwszym etapie na reakcji kwasu izocyjanurowego z formaldehydem, w której otrzymuje się hydroksymetylowe pochodne tego kwasu, które w następnym etapie poddaje się bezpośredniej reakcji z oksiranami takimi jak tlenek etylenu i tlenek propylenu w obecności trzeciorzędowych amin jako katalizatorów otrzymując wspomniane polieterole. Polieterole zawierające w swej strukturze pierścień purynowy opisano po raz pierwszy w publikacji polskiego opisu patentowego nr PL 188734 B1. Otrzymano je w reakcjach hydroksymetylowych pochodnych kwasu moczowego z oksiranami.
Pierścień pirymidynowy kwasu barbiturowego charakteryzuje się również dużą odpornością termiczną. Niestety, nie może być on bezpośrednio użyty do otrzymywania polieteroli w reakcjach z tlenkiem etylenu i tlenkiem propylenu, bowiem pod wpływem oksiranów następuje jego tautomeryzacja do formy trójenolowej, nierozpuszczalnej w środowisku reakcji i wskutek tego niereagującej z oksiranami (Lubczak J., Mendyk E., Stable enol form of barbituric acid, Heterocycl. Comm., 14 (3), 149-154 (2008)). To jest przyczyną, że w literaturze przedmiotowej nie spotyka się informacji na temat wykorzystania kwasu barbiturowego do otrzymywania polieteroli, z wyjątkiem jednej publikacji (Ślączka A., Lubczak J., Hydroxyalkylation of Barbituric Acid. I. Hydroxymethyl Derivatives of Barbituric Acid - Precursors of Polyetherols with a Pyrimidine Ring, J. Appl. Polym. Sci., 101, 3468-3478 (2006)), w której opisano sposób otrzymywania takich polieteroli wykorzystując do reakcji hydroksymetylowe pochodne tego kwasu, uzyskiwane w podobny sposób jak hydroksymetylowe pochodne kwasu izocyjanurowego. Pochodne te w następnym etapie poddawano reakcjom z nadmiarem oksiranów otrzymując polieterole nadające się do produkcji pianek poliuretanowych o zwiększonej odporności termicznej.
Znane z literatury patentowej sposoby otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi, zapewniającymi większą odporność termiczną otrzymywanych z nich tworzyw są niekorzystne ze względu na brak dobrych rozpuszczalników melaminy, kwasu izocyjanurowego i moczowego, w których można by prowadzić wspomniane reakcje z oksiranami. Występuje również konieczność oddestylowania toksycznych i wysokowrzących rozpuszczalników po zakończeniu reakcji. Używany często sulfotlenek dimetylu jako rozpuszczalnik rozkłada się w trakcie usuwania go podczas destylacji, zaniePL 218 533 B1 czyszczając polieterole produktami swojego rozkładu i nadając im nieprzyjemny zapach. Z kolei stosowane hydroksymetylowe pochodne mają taką wadę, że podczas addycji oksiranów następuje przegrupowywanie się formaldehydu z utworzonych grup hydroksymetylowych na koniec łańcucha oksyalkilenowego, co powoduje uwalnianie się go podczas otrzymywania pianek poliuretanowych i niekontrolowany wzrost stopnia spienienia tworzywa, wpływający niekorzystnie na jego właściwości użytkowe. Podobnie stosowane hydroksymetylowe pochodne kwasu izocyjanurowego i barbiturowego mają wyżej opisaną wadę. Aby temu zapobiec należy stosować większy nadmiar oksiranu niż podczas bezpośrednich reakcji oksiranów z kwasem izocyjanurowym, co podraża koszty produkcji.
Celem wynalazku jest opracowanie sposobu otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi, zwłaszcza z pierścieniem pirymidynowym, z którym pianki poliuretanowe charakteryzują się znacznie większą termiczną odpornością od klasycznych pianek, a dotychczasowe możliwości ich otrzymywania z kwasu barbiturowego były ograniczone wytrącaniem się, pod wpływem stosowanych oksiranów, nierozpuszczalnych w rozpuszczalnikach organicznych form enolowych nie reagujących z tymi czynnikami hydroksyalkilującymi.
Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi o ogólnych wzorach I, II III i IV, w których a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, I, p, x, x', y, y', z, z' oznaczają ilości jednostek oksyalkilenowych w łańcuchu polieterolu, przy czym suma jednostek oksyalkilenowych bez członu R jest x + x' + y + y' + z + z' + p > 6, zaś suma jednostek oksyalkilenowych z członem R wynosi n = a + b + c + d + e + f + g +h + i + j + k + l, gdzie n oznacza liczbę moli oksiranu o wzorze V polegający na reakcji n moli oksiranu o wzorze V z jednym molem półproduktu otrzymanego w reakcjach kwasu izocyjanurowego o wzorze VI lub moczowego o wzorze VII lub barbiturowego o wzorze VIII lub melaminy o wzorze IX z glicydolem o wzorze X, zaś człon R we wzorach od I-V oznacza atom wodoru lub grupę metylową, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w pierwszym etapie prowadzi się reakcje kwasu izocyjanurowego lub moczowego lub melaminy z glicydolem w stosunku molowym tych związków do glicydolu nie mniejszym niż 1:6 lub kwasu barbiturowego z glicydolem w stosunku molowym nie mniejszym niż 1:4, przy czym reakcje prowadzi się bezkatalizatorowo w temperaturze 100-200°C, a następnie otrzymany w pierwszym etapie półprodukt poddaje się bezpośredniej reakcji z oksiranami w temperaturze 60-130°C w obecności znanych katalizatorów.
Zaletą sposobu otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi zgodnie z wynalazkiem jest wyeliminowanie stosowania rozpuszczalników podczas całego procesu, a także katalizatorów w pierwszym etapie reakcji, a otrzymane polieterole zapewniają możliwość wytworzenia z nich pianek poliuretanowych o zwiększonej odporności termicznej. Dodatkową zaletą tego sposobu jest to, że istnieje możliwość uzyskania na tej drodze polieteroli z pierścieniem purynowym, podczas gdy dotychczas nie było to możliwe na drodze reakcji kwasu moczowego z oksiranami ze względu na nierozpuszczalność tego kwasu w oksiranach takich jak tlenek etylenu i tlenek propylenu. Ponadto pierścień purynowy ulega rozkładowi dopiero w temperaturze 400°C, podczas gdy pierścienie 1,3,5-triazynowy i perhydro-1,3,5-triazynowy rozkładają się w temperaturze 360°C, wskutek czego polieterole z pierścieniem purynowym charakteryzują się zwiększoną odpornością termiczną w stosunku do polieteroli 1,3,5-triazynowych i perhydro-1,3,5-triazynowych. W reakcjach kwasu izocyjanurowego lub moczowego albo melaminy z glicydolem powstają hydroksyalkilowe pochodne o większej funkcyjności niż w bezpośrednich reakcjach z oksiranami, co jest korzystne przy otrzymywaniu pianek, ze względu na możliwość lepszego usieciowania pianki i nadania jej większej sztywności. Zaletą sposobu wg wynalazku jest także to, że zastosowanie w pierwszym etapie glicydolu do reakcji melaminy lub kwasu izocyjanurowego albo kwasu moczowego oraz rozpuszczalność otrzymanych półproduktów bezpośrednio w oksiranach takich jak tlenek etylenu i tlenek propylenu eliminuje konieczność stosowania toksycznych i wysokowrzących rozpuszczalników i ich oddestylowywania po zakończeniu reakcji. Poza tym jego zaletą jest możliwość kontrolowanego wykorzystania efektu egzotermicznego reakcji wspomnianych azacykli z glicydolem, do prawie całkowitego przeprowadzenia procesu addycji tych związków bez konieczności dostarczania ciepła z zewnątrz, w przeciwieństwie do reakcji prowadzonych bezpośrednio z użyciem wspomnianych oksiranów. Jak wykazały badania, otrzymane po raz pierwszy pianki poliuretanowe z pierścieniem pirymidynowym charakteryzują się znacznie większą odpornością termiczną od klasycznych pianek poliuretanowych ze względu na obecność w ich strukturze pierścienia pirymidynowego. Dotychczas możliwości ich otrzymywania z kwasu barbiturowego były ograniczone wytrącaniem się, pod wpływem stosowanych oksiranów, nierozpuszczalnych w rozpuszczalnikach organicznych form enolowych nie reagujących z tymi czynnikami hydroksyalkilującymi.
PL 218 533 B1
Kolejną zaletą sposobu otrzymywania polieteroli zgodnego z wynalazkiem, zwłaszcza polieteroli z pierścieniem pirymidynowym jest przeprowadzenie reakcji kwasu barbiturowego z glicydolem, w którym w podwyższonej temperaturze następuje rozpuszczanie tego kwasu i jego reakcja z nim, prowadząca bez tworzenia nierozpuszczalnych w środowisku reakcji form enolowych do otrzymywania hydroksyalkilowych pochodnych tego kwasu zdolnych do bezpośredniej reakcji z oksiranami w kierunku powstawania wspomnianych polieteroli z pierścieniem pirymidynowym, nadających się następnie do produkcji pianek poliuretanowych o zwiększonej odporności termicznej.
Przedmiot wynalazku jest bliżej wyjaśniony w poniższych przykładach wykonania i na wzorach strukturalnych na rysunku, na którym wzory I-IV przedstawiają polieterole z pierścieniami azacyklicznymi o różnej ilości jednostek oksyalkilenowych w łańcuchu polieterolu, a człon R oznacza atom wodoru H lub grupę metylową CH3, wzór V przedstawia oksiran z członem R oznaczającym atom wodoru H lub grupę metylową CH3, wzór VI - kwas izocyjanurowy, wzór VII - kwas moczowy, wzór VIII - kwas barbiturowy, wzór IX - melaminę, zaś wzór X - glicydol.
P r z y k ł a d 1
Do reaktora ciśnieniowego zaopatrzonego w mieszadło mechaniczne, płaszcz grzejnochłodzący i termometr wprowadzono 12,9 g kwasu izocyjanurowego i 296 g glicydolu. Mieszaninę ogrzewano do temperatury 140°C i odstawiano grzałkę. Następował powolny wzrost temperatury i po osiągnięciu temperatury 150°C mieszaninę utrzymywano w tym stanie do zakończenia reakcji (1,0-1,5 godz.). Otrzymano 57,3 g żywicowatego półproduktu o następujących właściwościach w temperaturze 23
20°C: lepkość 631,1 N^s/m , gęstość 1,3465 kg/m m, współczynnik załamania 180 światła 1,5148, 3 liczba hydroksylowa 610 mg KOH/g. Następnie do reaktora ciśnieniowego wprowadzono 4 cm3 trietyloaminy jako katalizatora i 34,8 g tlenku propylenu. Reaktor zamykano, a zawartość mieszano i ogrzewano do temperatury 80°C i utrzymywano w tym stanie do zakończenia reakcji (około godz.). Po zakończeniu reakcji katalizator usuwano przez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem (t = 120°C, p = 20-27 hPa; 15-20 mm Hg) otrzymując 92 g polieterolu. Otrzymany produkt w tempera23 turze 20°C ma lepkość 32,35 N^s/m , napięcie powierzchniowe 0,047 N/m, gęstość 1,2194 kg/m , liczbę hydroksylową 463 mg KOH/g.
P r z y k ł a d 2
Syntezę półproduktu, w którym stosunek molowy kwasu izocyjanurowego do glicydolu wynosił
1:6 prowadzono analogicznie jak w przykładzie 1 otrzymując 57,3 g półproduktu. Następnie wprowa3 dzono do niego 3 cm3 trietyloaminy jako katalizatora i 26,4 g tlenku etylenu. Reaktor zamykano, a zawartość mieszano i ogrzewano do temperatury 80°C i utrzymywano w tym stanie do zakończenia reakcji (około 12 godz.). Po zakończeniu reakcji katalizator usuwano przez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem (t = 120°C, p = 20-27 hPa; 15-20 mm Hg) otrzymując około 84 g polieterolu. Otrzyma3 ny produkt w temperaturze 20°C ma napięcie powierzchniowe 0,053 N/m, gęstość 1,2803 kg/m3, liczbę hydroksylową 404 mg KOH/g.
P r z y k ł a d 3
Do reaktora ciśnieniowego zaopatrzonego w mieszadło mechaniczne, płaszcz grzejnochłodzący i termometr wprowadzono 16,8 g kwasu moczowego i 44,4 g glicydolu. Mieszaninę ogrzewano do temperatury 160°C i utrzymywano w tym stanie do zakończenia reakcji (1,0 godz.). Otrzymywano 61,2 g żywicowatego półproduktu, w którym stosunek molowy kwasu moczowego do glicydo3 lu wynosił 1:6. Następnie do reaktora wprowadzano 2 cm3 trietyloaminy jako katalizator i 30,8 g tlenku etylenu. Reaktor zamykano, a zawartość mieszano i ogrzewano do temperatury 80°C i utrzymywano w tym stanie do zakończenia reakcji (około 15 godz.). Po zakończeniu reakcji katalizator usuwano przez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem (t = 120°C, p = 20-27 hPa; 15-20 mm Hg) otrzymując 2 g polieterolu. Otrzymany produkt w temperaturze 20°C ma lepkość 32,35 N^s/m , napięcie po3 wierzchniowe 0,059 N/m, gęstość 1,2724 kg/m i współczynnik załamania światła 1,5185.
P r z y k ł a d 4
W celu przedłużenia łańcucha oksyalkilenowego do produktu otrzymanego w przykładzie 3 do3 dano 2 cm3 trietyloaminy jako katalizatora i 13,2 g tlenku etylenu. Reaktor zamykano, a zawartość mieszano i ogrzewano do temperatury 80°C i utrzymywano w tym stanie do zakończenia reakcji (około 5 godz.). Po zakończeniu reakcji katalizator usuwano przez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem (t = 120°C, p = 20-27 hPa; 15-20 mm Hg) otrzymując 105,2 g polieterolu. Otrzymany produkt 2 w temperaturze 20°C ma lepkość około 60 N^s/m , napięcie powierzchniowe 0,062 N/m, gęstość 3
1,2641 kg/m3 i współczynnik załamania światła 1,5155.
PL 218 533 B1
P r z y k ł a d 5
Do reaktora ciśnieniowego zaopatrzonego w mieszadło mechaniczne, płaszcz grzejnochłodzący i termometr wprowadzono 12,6 g melaminy i 59,2 g glicydolu. Mieszaninę ogrzewano do temperatury 100°C i utrzymywano w tym stanie do zakończenia reakcji (3 godz.). Otrzymywano 71,8 g żywicowatego półproduktu o następujących właściwościach w temperaturze 20°C: lepkość 23
631,1 N^s/m , gęstość 1,3465 kg/m m współczynnik załamania światła 1,5148, liczbę hydroksylową 3
610 mg KOH/g. Następnie do reaktora ciśnieniowego wprowadzono 4 cm trietyloaminy jako katalizatora i 69,6 g tlenku propylenu. Reaktor zamykano, a zawartość mieszano i ogrzewano do temperatury 80°C i utrzymywano w tym stanie do zakończenia reakcji (około 30 godz.). Po zakończeniu reakcji katalizator usuwano przez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem (t = 120°C, p = 20-27 hPa; 15-20 mm Hg) otrzymując 141,4 g polieterolu. Otrzymany produkt w temperaturze 20°C ma lepkość
32,35 N^s/m , napięcie powierzchniowe 0,047 N/m, gęstość 1,2194 kg/m , liczbę hydroksylową
439 mg KOH/g.
P r z y k ł a d 6
Syntezę półproduktu, w którym stosunek molowy melaminy do glicydolu wynosił 1:8 prowadzono analogicznie jak w przykładzie 5 otrzymując 71,8 g półproduktu. Następnie wprowadzono do niego 3 cm3 trietyloaminy jako katalizatora i 70,4 g tlenku etylenu. Reaktor zamykano, a zawartość mieszano i ogrzewano do temperatury 80°C i utrzymywano w tym stanie do zakończenia reakcji (około 12 godz.). Po zakończeniu reakcji katalizator usuwano przez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem (t = 120°C, p = 20-27 hPa; 15-20 mm Hg) otrzymując około 142 g polieterolu. Otrzymany produkt 3 w temperaturze 20°C ma napięcie powierzchniowe 0,053 N/m, gęstość 1,2803 kg/m3, liczbę hydroksylową 414 mg KOH/g.
P r z y k ł a d 7
Do reaktora ciśnieniowego zaopatrzonego w mieszadło mechaniczne, płaszcz grzejnochłodzący i termometr wprowadzono 128 g kwasu barbiturowego i 296 g glicydolu. Mieszaninę ogrzewano do temperatury 130°C i utrzymywano w tej temperaturze przez 3 godziny. Do otrzymanego pro3 duktu wprowadzono 52 cm3 trietyloaminy jako katalizatora i dodano 464 g tlenku propylenu. Reakcję prowadzono w temperaturze 60-70°C przy ciśnieniu 4Ί05 - 6Ί0 N/m w czasie około 50 godzin. W wyniku reakcji otrzymano 888 g ciekłego polieterolu. Otrzymany produkt w temperaturze 20°C ma lepkość 67,34 N^s/m , napięcie powierzchniowe 0,046 N/m, gęstość 1,1688 kg/m i współczynnik załamania światła 1,4896.

Claims (1)

  1. Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi o ogólnych wzorach I, II III i IV, w których a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, I, p, x, x', y, y', z, z' oznaczają ilości jednostek oksyalkilenowych w łańcuchu polieterolu, przy czym suma jednostek oksyalkilenowych bez członu R jest x + x' + y + y' + z + z' + p > 6, zaś suma jednostek oksyalkilenowych z członem R wynosi n = a + b + c + d + e + f + g +h + i + j + k + l, gdzie n oznacza liczbę moli oksiranu o wzorze V polegający na reakcji n moli oksiranu o wzorze V z jednym molem półproduktu otrzymanego w reakcjach kwasu izocyjanurowego o wzorze VI lub moczowego o wzorze VII lub barbiturowego o wzorze VIII lub melaminy o wzorze IX z glicydolem o wzorze X, zaś człon R we wzorach od I-V oznacza atom wodoru lub grupę metylową, znamienny tym, że w pierwszym etapie prowadzi się reakcje kwasu izocyjanurowego lub moczowego lub melaminy z glicydolem w stosunku molowym tych związków do glicydolu nie mniejszym niż 1:6 lub kwasu barbiturowego z glicydolem w stosunku molowym nie mniejszym niż 1:4, przy czym reakcje prowadzi się bezkatalizatorowo w temperaturze 100-200°C, a następnie otrzymany w pierwszym etapie półprodukt poddaje się bezpośredniej reakcji z oksiranami w temperaturze 60-130°C w obecności znanych katalizatorów.
PL392698A 2010-10-19 2010-10-19 Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi PL218533B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL392698A PL218533B1 (pl) 2010-10-19 2010-10-19 Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL392698A PL218533B1 (pl) 2010-10-19 2010-10-19 Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL392698A1 PL392698A1 (pl) 2012-04-23
PL218533B1 true PL218533B1 (pl) 2014-12-31

Family

ID=46002802

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL392698A PL218533B1 (pl) 2010-10-19 2010-10-19 Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL218533B1 (pl)

Cited By (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2019243621A1 (en) * 2018-06-22 2019-12-26 Rhodia Operations Composition comprising a polyalkylene oxide-based polymer
EP3611213A1 (en) * 2018-08-14 2020-02-19 Rhodia Operations Composition comprising a polyalkylene oxide-based polymer

Cited By (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2019243621A1 (en) * 2018-06-22 2019-12-26 Rhodia Operations Composition comprising a polyalkylene oxide-based polymer
EP3611213A1 (en) * 2018-08-14 2020-02-19 Rhodia Operations Composition comprising a polyalkylene oxide-based polymer

Also Published As

Publication number Publication date
PL392698A1 (pl) 2012-04-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP5680108B2 (ja) エーテルアミンおよびそれらを重合体合成時に中間体として用いる使用
US4230824A (en) Sucrose based polyether polyols
Rousseau et al. Tosylated glycerol carbonate, a versatile bis-electrophile to access new functionalized glycidol derivatives
KR101919046B1 (ko) 프탈로니트릴 수지
NL8103917A (nl) Gemodificeerd aminopolyol, werkwijze voor de bereiding hiervan en werkwijze voor de bereiding van stijf polyurethanschuim op basis van het aminopolyol.
KR101889569B1 (ko) 아미노트리아진 알콕실레이트의 제조방법
PL218533B1 (pl) Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi
EP2280977B1 (en) Method for producing bicyclic guanidines by use of a cyclic thiourea
CN103384691B (zh) 基于碳酸甘油酯和胺的聚合物
JP6492070B2 (ja) エーテルアミンおよび、ポリマー合成のための硬化剤または中間体としてのそれらの使用
PL175068B1 (pl) Sposób wytwarzania wielofunkcyjnych, jasno zabarwionych, o małej lepkości polieterów na podstawie sacharozy
JP7064855B2 (ja) (ポリ)スルフィド化合物の製造方法およびエピスルフィド化合物の製造方法
ES2794949T3 (es) Proceso para obtener éteres a partir de aniones de alcóxido o precursores de aniones de alcóxido
KR20130054989A (ko) 우레탄설폰아미도 연결 기를 갖는 실록산 공중합체의 제조 방법
Lubczak Polyhydroxyalkyl derivatives and polyetherols obtained from azacyclic compounds. Part II. Reactions with formaldehyde and alkylene carbonates
Lubczak et al. Increased thermal stability and reduced flammability of polyurethane foams with an application of polyetherols
PL231981B1 (pl) Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniami azacyklicznymi
Cyzio et al. New possibilities to synthesize oligoetherols with azacyclic rings
PL184977B1 (pl) Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniem s-triazynowym
PL188734B1 (pl) Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniem purynowym
PL228072B1 (pl) Sposób wytwarzania pianek poliuretanowych o zwiekszonej odpornosci termicznej
CA2351393C (en) Novel polyether monols and polyether polyols based on triazole group containing compounds and a process and a process for their production
PL192303B1 (pl) Sposób otrzymywania polieteroli z pierścieniem 1,3,5-triazynowym
PL218630B1 (pl) Sposób otrzymywania wielofunkcyjnych polieteroli z pierścieniem karbazolu
US4665190A (en) Heterocyclic tris-hydroxyalkyl compounds