PL204242B1 - Stojak do skoku o tyczce - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest stojak do skoku o tyczce, służący wraz z drugim stojakiem do podparcia poprzeczki na skoczni.

Znany ze stosowania stojak do skoku o tyczce posiada podstawę ustawianą nieruchomo na podłożu oraz pionową kolumnę, ustaloną na tej podstawie, z możliwością jej okresowego przesuwu na kierunku równoległym do linii rozbiegu tyczkarza.

Kolumna stojaka jest na dole zakończona stopą, która jest posadowiona na wózku skojarzonym przejezdnie z podstawą i jest do tego wózka sztywno przymocowana. Podstawa stojaka ma dwie równoległe prowadnice połączone belkami poprzecznymi, zaś wózek jest zaopatrzony w rolki jezdne skojarzone z prowadnicami podstawy. Najczęściej prowadnice mają postać ceowników z półkami zwróconymi w stronę środka podstawy.

Rozwiązania przesuwu kolumny stojaka, podobne do wspomnianych, są znane także z opisów patentowych DE4334137 oraz DE4009386.

Znane ze stosowania stojaki są pozbawione specjalnych mechanizmów do przemieszczania kolumn wzdłuż linii rozbiegu tyczkarza. W razie potrzeby dokonania zmiany położenia kolumny stojaka w celu dokł adnego ustawienia obu stojaków na skoczni, albo w celu dostosowania poł o ż enia kolumny stosownie do indywidualnych wymagań tyczkarza, wózek wraz z kolumną stojaka jest przemieszczany przez ręczne przetaczanie tego zespołu po podstawie.

Znany jest także, na przykład z opisu patentowego DE4009386 oraz z polskiego opisu zgłoszeniowego P. 358518, stojak do skoku o tyczce, który jest wyposażony w mechanizm przesuwu wspornika poprzeczki, umieszczony w kolumnie. Mechanizm ten posiada cięgnową przekładnię zainstalowaną pionowo w kolumnie stojaka. Cięgno napędowe w postaci paska zębatego jest przewinięte przez koło bierne na górze, a na dole przez koło czynne, osadzone na wałku napędowym, napędzanym mechanicznie, jak w DE4009386, albo ręcznie, jak w P. 358518. W rozwiązaniu znanym ze zgłoszenia P. 358518 w pasek zębaty jest wpięta karetka pociągowa, a do niej jest przymocowany wspornik poprzeczki. Wałek napędowy przekładni jest ułożyskowany w jednoczęściowej tulei ustalającej, umocowanej w ściance zewnętrznej i wewnętrznej przegrodzie kolumny. Na końcu wałka, znajdującym się wewnątrz kolumny, jest osadzone czynne koło przekładni.

Stojak według wynalazku, posiadający podstawę z prowadnicami oraz kolumnę umieszczoną na wózku skojarzonym przesuwnie z prowadnicami tej podstawy, odznacza się tym, że jest wyposażony w mechanizm przesuwu kolumny, posiadający cięgno pociągowe przymocowane do podstawy i opasane na kole napędzającym ułożyskowanym w kolumnie.

Korzystnie cięgno pociągowe jest przytwierdzone końcami do belek poprzecznych podstawy, jego skrajne pasma są usytuowane poziomo, równolegle do prowadnic na odcinkach od punktów mocowania do strefy kolumny, tam za pomocą rolek kierujących są skierowane do góry we wnętrze kolumny, do opasania koła napędzającego przez środkową część cięgna.

Zaletą wynalazku jest łatwe i płynne przesuwanie kolumny stojaka po prowadnicach podstawy oraz pewne utrzymywanie kolumny w pionie podczas przesuwu.

Przykład wykonania wynalazku jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia stojak w widoku z boku i częściowym przekroju, fig. 2 - stojak w widoku z góry, fig. 3 - stojak w widoku czołowym, a fig. 4 przedstawia zespół napędowy koła napędzającego cięgno pociągowe, w przekroju oznaczonym na fig. 3 literami A-A.

Stojak posiada podstawę 1 z prowadnicami 2 i kolumnę 3 umieszczoną na wózku 4 z rolkami 5, skojarzonym przejezdnie z prowadnicami 2. Stojak jest wyposażony w mechanizm przesuwu kolumny 3 po prowadnicach 2. W mechanizmie przesuwu znajduje się cięgno pociągowe 6 opasane na kole napędzającym 7 oraz zespół napędowy 8 do ręcznego napędu tego koła 7. Cięgno pociągowe 6, które stanowi odcinek paska zębatego, jest usytuowane symetrycznie względem pionowej płaszczyzny symetrii P stojaka, równoległej do prowadnic 2. Cięgno 6 jest swoimi końcami przymocowane do końcowych belek poprzecznych 9 podstawy 1. Skrajne pasma 6a i 6b cięgna 6, na odcinkach od punktów mocowania do strefy kolumny 3, są równoległe do prowadnic 2. Środkowa część cięgna 6, posiadająca postać pionowej pętli i opasana na kole napędzającym 7, jest całkowicie umieszczone we wnętrzu kolumny 3. Wózek 4 jest wyposażony w rolki kierujące 10, na których następuje zmiana kierunku cięgna 6.

Koło napędzające 7 jest osadzone na wałku 11 zespołu napędowego 8. Wałek 11 jest ułożyskowany w dwóch tulejach ustalających 12, zaopatrzonych na końcach w kołnierze mocujące 13, przyspawane do tulei 12 i mocujące je do ścianek kolumny 3. Zewnętrzne, swobodne powierzchnie czołowe

PL 204 242 B1 kołnierzy 13, wystające poza kolumnę 3, są powierzchniami ciernymi, przydatnymi do blokowania wałka 11 i koła 7, a tym samym do unieruchomiania cięgna pociągowego 6 i utrzymywania kolumny 3 w zadanym położeniu na podstawie 1.

Na jednym końcu wałka napędowego 11 znajduje się stała tarcza dociskowa 14, zaś na drugim jego końcu jest zainstalowana przesuwna tarcza dociskowa 15, a następnie zespół blokujący 16 skojarzony obrotowo i przesuwnie z wałkiem 11. Zespół blokujący 16 jest zbudowany z nakrętki 17 umieszczonej na gwintowanym czopie wałka 11 oraz z pierścienia zaciskowego 18 otaczającego tę nakrętkę 17. Pierścień zaciskowy 18 posiada rozcięcie 19 oraz śrubę zaciskową 20.

Do pierścienia 18 jest przymocowana dźwignia przesuwu 21 oraz ogranicznik obrotu 22.

Pomiędzy kołnierzami mocującymi 13, a tarczami dociskowymi 14 i 15 znajdują się pierścienie hamulcowe 23.

Na wystającym końcu wałka 11 jest zainstalowana ręczna korba 24 do obrotu wałka 11.

Wałek napędowy 11 jest usytuowany w tulejach ustalających 12 przesuwnie, przy czym zakres tego przesuwu jest ograniczony miejscem położenia zespołu blokującego 16 na tym wałku 11.

Po dokręceniu do oporu nakrętki 17 wraz z pierścieniem zaciskowym 18 końcówka wałka 11 z czopem dla korby 24 jest maksymalnie wysunięta na zewnątrz, a pierścienie hamulcowe 23 są dociskane do tarcz dociskowych 14 i 15. Wałek napędowy 11 jest zablokowany, a kolumna 3 jest unieruchomiona na prowadnicach 2.

Przez odkręcenie nakrętki 17 o pewien kąt obrotu, nawet niewielki, doprowadza się do powstania luzów poosiowych przy pierścieniach hamulcowych 23 i do odblokowania wałka napędowego 11. Podczas obrotu wałka 11 pierścienie hamulcowe 23 ślizgają się swobodnie pomiędzy sąsiednimi elementami, nie hamując obrotu. Obrót wałka 11 i koła napędzającego 7 powoduje przewijanie się cięgna pociągowego 6 po kole 7. Podczas tego obrotu jedno z pasm skrajnych 6a lub 6b cięgna 6 staje się coraz dłuższe, przy jednoczesnym skracaniu się drugiego pasma skrajnego, przy czym suma długości pasm 6a i 6b jest wielkością stałą a kolumna 3 przemieszcza się w jedną lub drugą stronę po prowadnicach 2.

Wykaz oznaczeń na rysunku

- podstawa

- prowadnica

- kolumna

- wózek

- rolka jezdna

- cięgno pociągowe

6a, 6b - skrajne pasma cięgna

- koło napędzające

- zespół napędowy

- belka poprzeczna

- rolka kierująca

- wałek napędowy

- tuleja ustalająca

- kołnierz mocujący

- tarcza dociskowa stała

- tarcza dociskowa przesuwna

- zespół blokujący

- nakrętka

- pierścień zaciskowy

- rozcięcie pierścienia

- śruba zaciskowa

- dźwignia przesuwu

- ogranicznik obrotu

- pierścień hamulcowy

- korba

P - pionowa płaszczyzna symetrii

PL 204 242 B1

Claims (2)

1. Stojak do skoku o tyczce, posiadający podstawę z prowadnicami oraz kolumnę umieszczoną na wózku skojarzonym przesuwnie z prowadnicami tej podstawy, znamienny tym, że jest wyposażony w mechanizm przesuwu kolumny (3), posiadający cięgno pociągowe (6) przymocowane do podstawy (1) i opasane na kole napędzającym (7) ułożyskowanym w kolumnie (3).

2. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że cięgno pociągowe (6) jest przytwierdzone końcami do belek poprzecznych (9) podstawy (1), jego skrajne pasma (6a i 6b) są usytuowane poziomo, równolegle do prowadnic (2) na odcinkach od punktów mocowania do strefy kolumny (3), tam za pomocą rolek kierujących (10) są skierowane do góry we wnętrze kolumny (3), aż do opasania koła napędzającego (7) przez środkową część cięgna (6).